Ondanks de belachelijk lastige titel is Under Night In-Birth Exe: Late één van de meest toegankelijke originele vechtgames die we in tijden hebben gespeeld. Binnen de kortste keren gooiden we de ene na de andere special er uit, wisten we aanvallen van anderen perfect te blocken en voelden we onze helemaal het mannetje. Het is een verademing ten opzichten van de vele andere fighters die we de laatste tijd gespeeld hebben en je soms hogere wiskunde gestudeerd moest hebben om een normale klap uit te delen.
Onbegrijpelijk verhaal
Zodoende zijn we gelijk begonnen met de arcademodus, waar ook een poging wordt gedaan om het verhaal te vertellen. We leggen met nadruk op poging, want er valt eigenlijk geen touw vast te knopen aan de lappen tekst die je voor een gevecht te zien krijgt. Er is een slechterik in de vorm van ene Hyde, maar dat is dan ook het enige dat we hebben begrepen. Het is jammer dat er niet wat meer aandacht is besteed in een iets boeiender en logischer verhaal, maar goed. Feit is dat je met een redelijk aantal vechtersbazen aan de slag kunt gaan en na tien succesvolle gevechten het mag opnemen tegen Hyde. Een eindbaas die overigens best wel goed te doen is. Er is hier dus geen sprake van een zwaar overpowerde eindbaas zoals dat het geval wel was bij games als Street Fighter IV en bepaalde Tekken-games.
Tijdens het eerste potje hebben we wel geleerd dat er nog behoorlijk wat diepgang in de game zit. Zo maakt de game gebruik van een zogenaamd Grind Grid-systeem, waarmee je je speciale aanval-mogelijkheid opbouwt. Deze balk vult redelijk snel wanneer je de aanval kiest, maar loopt leeg zodra je naar achteren loopt. Het komt er simpelweg op neer dat wanneer je de aanval kiest beloond wordt met de mogelijkheid om eerder speciale aanvallen op te zetten en wordt gestraft wanneer je juist passief bezig bent. Dit zorgt er voor dat het toch relatieve hoge tempo in de game vanwege zijn simpelheid nog een trede hoger komt te liggen en potjes aan je ogen voorbij flitsen.
Modi-aanbod is mager
Maar waar de game op het gebied van gameplay staat als een huis, daar valt het op gebied van modi eigenlijk tegen. Het zijn eigenlijk alleen maar standaard modi waar je uit kunt kiezen. Arcade, Score Attack, Survival en Time Attack zijn de modi die je bij een vechtgame verwacht en die zijn er allemaal, maar dan heb je het ook wel gehad. Wel is er een online modus waar we een aantal potjes in hebben gespeeld. Het duurt op moment van schrijven niet al te lang voordat je een tegenstander vindt, dus dat is goed. Wanneer we daadwerkelijk beginnen met spelen, dan is de hoeveelheid lag behoorlijk irritant. Vooral aan het begin van het gevecht loopt alles traag. Na een paar seconden wordt dat wel iets beter, maar het is ver van een ideale situatie. Wat ons betreft is dit dan ook voornamelijk een game die het beste tot zijn recht komt wanneer je van plan bent om de game samen met vrienden op de bank te spelen. Zeker met de lage instapdrempel is het daar echt een ideale game voor.
Fijne bijkomstigheid is dat de game op technisch vlak behoorlijk aardig is. De graphics zijn strak, de animaties werken goed en zorgen er voor dat je kunt timen wanneer je het beste blockt en de effecten wanneer je een speciale aanval uitvoert zijn strak. De geluidseffecten en de achtergrondmuziek zijn ook dik in orde, waarmee het geheel een sterk pakket is en een mooie toevoeging aan je vechtgamecollectie.
