Na een uitgebreide preview (ik mocht een volledige build alvast voorspelen op pc) vroeg Praga me of ik een review copy voor PS4 ook zag zitten. Hoewel ik niet laaiend was over die eerste spelervaring, brandde mijn nieuwsgierigheid om te weten of de afwerking je centen effectief waard is. Ik vat het even voor je samen waarom wel, en waarom niet.
Waarom wel
Vette movement en vlotte controls
't Is misschien raar om te zeggen, maar toen ik aan de previewbuild van Extinction begon, had ik er niet meteen zin in. Ik had geen zin om weer zo een logge hack-and-slash titel te spelen waar je traag en opbouwend te werk moet gaan. Toen ik dan effectief met het hoofdpersonage aan de haal ging, kreeg ik er spontaan weer zin in.
Het kleurenpallet is fel en fris, wat een aangename sfeer met zich meebrengt.
Avil beweegt soepel en snel. Hij klimt als een aap met een bedenkelijk modegevoel vlotjes tegen hoge muren op en stuitert van tak tot tak. Ook de aanvallen die hij uitvoert zijn snel en efficiënt. De vlotte controls en strakke movement-opties geven zin om te spelen en bezorgen je speelsessies een dynamisch karakter.
Toffe visuals
Niet alleen beweegt Avil lekker soepel over je scherm, het ziet er allemaal ook best tof uit. Op visueel vlak opteerden de makers van Extinction voor een frisse cartoonesque look. In mijn preview verwees ik niet voor niets naar Shrek wanneer ik het over deze game had. De immense ogers hebben (mits het verliezen van de knuffelbaarheidsfactor van de groene lelijkaard) een gelijkaardig visueel tintje.
Het kleurenpallet is ook fel en fris, wat een aangename sfeer met zich meebrengt. Op die manier onderscheidt de titel zich ook zienbaar van die ene anime-serie waar hij onoverkomelijk mee vergeleken zal worden: Attack On Titan. Extinction heeft een eigen karakter, en dat kan ik alleen maar waarderen.
Waarom niet
Repetitief
Je ziet het al, aan de hoeveelheid minpunten te zien is het voor de rest gene vette. Het grootste probleem is dat Extinction zich maar op één ding focust: immense ogers (in de in-game lingo Ravenii genaamd) neerhalen voordat ze te veel schade aanrichten. Ravenii hebben immense stukken bepantsering die je eerst moet weghalen voor je een killing blow kan uitdelen. Cool is dat je onbepantserde lichaamsdelen zoals benen en armen kan afhakken waardoor het monster domweg op zijn gat valt of je niet meer kan meppen. Ravenii hebben echter de eigenschap lichaamsdelen te laten teruggroeien na enkele seconden, dus veel tijd om het af te maken krijg je niet.
Het grootste probleem is dat Extinction zich maar op één ding focust.
Op zich zit dat systeem goed in elkaar. Jammer genoeg moet je dat tot in den treure herhalen, waardoor het drie missies verder lang niet meer zo tof is. Oké, de Ravenii in latere levels hebben andere soorten bepantsering die je op een andere manier moet weghalen (door één hangslot weg te meppen, bijvoorbeeld, of meerdere hangsloten), maar het process blijft hetzelfde.
Je kan de Ravenii ook niet gewoon aanvallen, maar je moet steeds de individuele ledematen targetten om dan een killing blow uit te delen. Om de boel wat aan te lengen, moet je eerst een soort special meter vullen door kleinere grunts eerst af te maken of via teleportatiekristallen de lokale bevolking te evacueren, maar laat het duidelijk zijn: ook dit is gewoon een stap in de cycle die je gewoon tot vervelens toe zal moeten herhalen. Veel voldoening haal je daar niet uit.
Pover schrijfwerk
Voor het verhaal moet je de game ook al niet spelen. De opzet is oké: je bent één van de laatste Sentinels (lees: bad-ass boefjes die de wereld met magische krachten beschermen van gespuis zoals de Ravenii) die een koninkrijk moet beschermen van het kwaad dat langzaamaan het koninkrijk overspoelt. Vanop afstand heb je een partner in crime die magische technologie als teleportatiekristallen en draadloze communicatiemiddelen kan vervaardigen. Op die manier sta je direct in contact met de koning van het land die je eerst moet overtuigen van je kunnen.
Maak je geen illusies: de conversaties die de hoofdpersonages voeren zijn verwaarloosbaar, cliché en ongeïnspireerd geschreven. Dat natuurlijk voornamelijk doordat ze steeds op hetzelfde neerkomen: “Oh nee, de stad wordt aangevallen. Help ons, voor het te laat is!” De stemacteurs doen op zich hun best om er een geloofwaardig geheel van te maken, maar wanneer de basis op papier zwak is, kan je er ook geen meesterwerk van maken met stemmenwerk alleen.
Onlogisch upgradepakket
De controls en soepele movement van Avil kon ik je al aanprijzen als pluspunt. Jammer genoeg kan ik dat niet op vlak van specifieke aanvallen en upgrades. Je hebt een relatief beperkte waaier aan attacks, zoals een lichte snelle uithaal, een soort van knock up move die vijanden de lucht in mept waar je even loos kan gaan, en een charged attack die de tijd vertraagt en je een krachtige dash aanval laat uitvoeren.
Vaak zie je de aanvallen van de Ravenii niet aankomen doordat de camera in een slechte hoek staat.
Allemaal goed en wel, maar ik vertelde je in mijn preview al over hoe je die overpowered dash attack kan blijven herhaaldelijk uitvoeren. Daarnaast helpen de upgrades niet altijd. Er zijn enkele logische opwaarderingen zoals een snellere teleportatietijd wanneer je civilians uit de stad helpt evacueren. Een groter probleem heb ik met de upgrades aan de healthbar die aan het einde van de rit geen impact hebben doordat Ravenii je blijven one hit killen. Daarnaast heb je upgrades zoals langere tijd in de lucht hangen wanneer je een knock-up aanval uitvoert. Ook daar heb je aan het einde van de rit niet zo heel veel aan, doordat je waarschijnlijk toch het vaakste voor die charged attack zal opteren.
Verrekte klotecamera
Maar alle bovenstaande minpunten vallen allemaal in het niets naast die verrekte modderf*cking kl%#§$ …
Ahum…
Die slecht uitgewerkte camera controls. Meer dan eens wil ik een charged attack uitvoeren, maar slaag ik er maar niet in de camera zodanig te positioneren dat ik de vijand goed in het vizier kan nemen. Ook moet je bij het afhakken van de ledematen van de Ravenii ervoor zorgen dat die ledematen gehighlight zijn voor je jouw aanval erop uitvoert. Jammer genoeg werkt de camera hier ook zo vaak tegen dat je voor niets een aanvalsmove uitvoert om dan vermorzeld te worden door de ledemaat die je aan het targetten was.
Vaak zie je ook de aanvallen van de Ravenii niet aankomen doordat de camera in een slechte hoek staat, of je kan niet naar een goede richting uitwijken doordat het beeld gewoon niet mee wil. Geloof me vrij: alle bovenstaande minpunten kan ik gerust door de vingers zien, als die verrekte camera eens wat vaker zou meewerken. Nu zorgt die gewoon voor een eindeloze stroom aan frustraties.
