Gezinsmoord
Kratos’ introductie tot het godendom, in de eerste God of War, begint wanneer hij als kapitein van de Spartaanse troepen het onderspit dreigt te delven tegen een horde barbaren. Net wanneer de Barbarian King hem de genadeslag wil toedienen, richt onze Spartaan zijn ogen ten hemel en smeekt hij de Griekse oorlogsgod Ares om hulp en die krijgt hij ook in de vorm van goddelijke krachten. Tijdens een van zijn strooptochten maakt hij blind van woede zijn eigen vrouw en dochter een kopje kleiner. “Ares!” De schreeuw van de agressieve kaalkop gaat door merg en been. Als bij wijze van vloek hechten de witte assen van zijn vrouw en kind zich aan zijn huid. De Ghost of Sparta is geboren en Ares, de God of War himself, wordt zijn nieuwe doelwit.
De God of War-reeks werd in 2005 afgetrapt op de PlayStation 2.
Drama’s en nachtmerries
God of War: Ascension wordt als een prequel beschouwt, maar speelt zich eigenlijk middenin de eerste God of War af. Kratos moet het gelag betalen voor het verbreken van zijn bloedeed met Ares. De Griekse vechtersbaas vernietigt de Furies en in één klap ook zijn gevangenis van illusies. De brute Spartaan maakt kennis met zijn menselijke kant en de nachtmerries waarmee hij na al zijn moord- en plundertochten moet leven. De goden van Olympus dienen om zo de uitverkoren kampioen te worden, lijkt zijn doel…
We moeten ook nog even een sprong maken naar de PSP-game God of War: Chains of Olympus. Kratos wordt geplaagd door niet-aflatende nachtmerries over de slachtpartij die hij aanrichtte en ontdekt dat niemand minder dan Persephone, de koningin van de onderwereld, zijn acties dicteerde en de gruwelijke gezinsmoord arrangeerde. Kratos ziet zijn dode dochtertje Calliope terug in de Elyseese velden en in een sentimentele minigame moet de speler een knop inrammen om Calliope, die zich aan Kratos vastklampt, van zich weg te duwen, waarna onze Griekse barbaar Persephone aan stukken rijt.
God of War 2 blijft voor vele fans één van de absolute hoogtepunten in de franchise.
Doos van Pandora
Terug naar de originele God of War. Kratos komt te weten dat de Doos van Pandora hem de nodige krachten zal bezorgen om oorlogsgod Ares op de knieën te krijgen en zijn gezin te wreken. En dat lukt hem ook. Kratos smeekt Athena nog om de blinde moord op zijn vrouw en kind ongedaan te maken, maar krijgt uiteindelijk nul op het rekest. Die nare herinneringen zullen hem tot in de eeuwigheid blijven achtervolgen. We keren terug naar de beginscène van de game, waar Kratos van de hoogste berg in Griekenland dreigt te springen. Athena redt hem van een gewisse dood.
In de PSP-titel God of War: Ghost of Sparta komen we meer te weten over Kratos’ jeugd en zijn relatie met broer Deimos. In de tempel van Poseidon ontmoet Kratos zijn moeder, Callisto, die vervolgens wil vertellen wie Kratos’ vader is. Maar ze transformeert in een afzichtelijk monster dat uit zijn lijden verlost moet worden. Voor ze de eeuwige jachtvelden opzoekt, vraagt ze aan haar zoon om op zoek te gaan naar zijn broer Deimos. Uiteindelijk vindt en bevrijdt hij hem in het Domein des Doods. Thanatos, de Griekse ‘Pietje de Dood’, wil Deimos van de bekende zelfmoordklif jagen. Dat mislukt, maar Deimos komt toch aan zijn einde. Uiteindelijk draagt hij zijn broer ten grave. De goden zullen wederom moeten boeten.
God of War op PlayStation 4 gooit het over een andere boeg, maar lijkt ook de moeite te worden.
Daddy issues
In God of War II hebben de Olympianen het wel gehad met Kratos’ vernielzucht in Griekenland en beroven hem van zijn krachten. Onze man krijgt hulp vanuit onverwachte hoek: Gaia, de moeder aller titanen, wil de handen in elkaar slaan om de goden uit de weg te ruimen. Kratos brengt de Sisters of Fate een bezoekje, in de hoop de tijd terug te draaien en zijn vreselijke familiale verleden te veranderen. Onze vriend trekt uiteraard aan het langste eind, bemachtigt het Blade of Olympus en springt terug in de tijd naar zijn fatale ontmoeting met Zeus. Dit keer ramt hij het gigantische zwaard door de ribbenkast van Athena, die papa-Zeus wou beschermen… De oppergod vlucht, maar ziet hoe de titanen Olympus beklimmen, met Kratos op de schouders van Gaia: “Zeus! Your son has returned!”
God of War III werkt zich richting apotheose op de berg Olympus. Kratos ontdekt dat hij om Zeus te doden het Olympisch vuur moet doven. Uiteindelijk is het Pandora die zich daarvoor opoffert, maar de Doos blijkt leeg. Kratos slaagt erin om zowel Zeus als de nu vijandige Gaia aan het Blade of Olympus te rijgen en met de nodige hulp van Pandora is onze Spartaan eindelijk in staat om zichzelf te vergeven voor zijn zonden, waarna hij Zeus morsdood mept met zijn blote vuisten. Kratos wil geen pion meer zijn en kiest voor zelfopoffering door harakiri te plegen met het Blade of Olympus. Zodoende bevrijdt hij de kracht van de hoop, die alles wat hij kapot maakte in ere herstelt. Het laatste post-creditsbeeld suggereert dat Kratos zijn zelfmoord overleefde…
De intro van God of War III was fe-no-me-naal.
The Last of Us achterna
De aanstormende God of War op PS4 gooit het over een compleet andere boeg. Weg zijn de schermvullende hordes en de chaotische actie. Kratos wordt ‘The Last of Us’-gewijs uit zijn comfortzone gehaald en onderworpen aan een vader-zoondynamiek. Atreus lijkt zich niet bewust van Kratos’ verleden en groeide op in de wereld van de Noorse goden. Om zijn zoon de kneepjes van het vak te leren moet Kratos zich emotioneel kwetsbaar opstellen en dat is een primeur.
De bebaarde kaalkop mag dan wel over de knowhow beschikken als het op vechten aankomt, andersom moet zijn zoon hem de weg leren zoeken in een wereld die Kratos niet kent. En dat vertaalt zich ook naar een rustigere, meer beredeneerde gameplay die meer dan eens doet denken aan de dynamiek tussen Joel en Ellie uit The Last of Us. Een klein jochie moet zijn vader, een halfgod nota bene, leren wat het is om mens te zijn, terwijl papa-Kratos zijn zware zondenlast niet wil doorgeven aan zoonlief. Wij zijn alvast razend benieuwd om Kratos beter te leren kennen.
MARIJN CEULEMANS
