Zelfs met een pasgeboren baby in huis moest en zou ik de uitverkoren 9lives-recensent worden die de Definitive Edition van deze klassieker mocht reviewen. Echt lobbyen moest ik daarvoor niet, want mijn liefde voor de franchise woog zwaarder door dan het op tafel geklop van menig collega. Na de Windows Store en Xbox-app te hebben overwonnen – ook daarover zou ik even kunnen uitweiden maar het doet er eigenlijk niet toe – ging ik aan de slag met de solocampagne die ik vroeger met heel wat cheats tot een goed einde wist te brengen. Ik heb ditmaal zelfs niet getest of 'big momma' en consoorten nog werken, want zoveel jaar later groeiden mijn hersencellen gelukkig uit tot een klompje denkvermogen dat geen problemen met de verschillende uitdagingen ondervond.
Dé interessantste geschiedenisles
Wanneer je het campagne-overzicht opent, word je meteen ondergedompeld in een levendige geschiedenisles die door maar weinig leerkrachten zal worden overtroffen. De oorsprong van het Oude Egypte, aan de vruchtbare grond naast de Nijl, wordt als tutorial ingeschakeld en zo leer je ook als leek meteen de kneepjes van het vak kennen. Ascent of Egypt is bovendien in twaalf korte levels onderverdeeld die zich elk op een ander spelelement focussen: het verzamelen van vlees, kappen van hout of verslaan van indringers … Elk onderdeel komt aan bod en na een kort leermoment beheers je alles wat je moet kennen om de moeilijkere uitdagingen tot een goed einde te brengen. Terwijl je de opdrachten van een bepaald level leest, krijg je een volledig ingesproken monoloog te horen van de geschiedenis die aan die missie verbonden is.
De tutorial is het enige campagneonderdeel dat meteen volledig beschikbaar is. Daarna komt Griekenland aan bod, we schrijven 1.600 voor Christus, en aan de Middellandse Zee strijden onder meer de Pelasgoi en Achaeërs om de macht op het schiereiland. Je moet missie per missie tot een goed einde brengen, de Victory-boodschap zien verschijnen vooraleer je de volgende uitdagingen kan aanvatten. Vanaf dan moet je constant op je hoede zijn want zelfs op de Standard-moeilijkheidsgraad behoort de A.I. in Age of Empires tot de agressiefste tussen de strategiegames die ik al heb gespeeld. Dat zijn er heel wat en in tegenstelling tot op een voetbalveld is aanval niet de beste verdediging. Een deftig kamp uitbouwen, met muren en uitkijktorens, primeert over het wegsturen van je vechtlui om elders amok te maken. Hen hou je dichtbij je stadskern, want scouts wandelen al gauw je dorpje binnen zonder enige schaamte te vertonen. Hen moet je dan maar zelf een lesje (bij)leren …
De weg kwijt?
Het spreekt enkel in je voordeel indien je in ’97 reeds the gamer life had ontdekt, maar er is weinig veranderd aan de originele Age of Empires-formule. Het aanklikken van eenheden, bouwen van huizen, boerderijen, silo’s of barakken, kappen van hout, vissen of doden van dieren, alles oogt en voelt hetzelfde aan. Toch zijn er stiekem wat verbeteringen aan het concept toegevoegd om wat spelerscomfort in te bouwen. Zo kan je acties – zoals het creëren van nieuwe inwoners – in de wachtrij zetten en ook de interface oogt net dat tikkeltje eenvoudiger. De complexiteit qua technologische vooruitgang werd daarentegen niet aangeroerd en ook de kleinere bugs van weleer duiken in 2018 nog steeds op.
Nu, kan je het bugs noemen … Tussen de fantastisch spannende gevechten door merkte ik sporadisch een verloren gelopen eenheid op. Een dorpsbewoner die een dier aan het villen is maar een enorme omweg neemt om zijn vlees richting de stock te brengen, ik stelde me er toch vragen bij. Na een tijdje hak je zelf de bomen om die voor dat wirwartraject zorgen, maar zo merk je ook dat de kern van de game intact is gebleven en dat had ik niet anders willen zien.
Klassiek of hedendaags?
Het blijft eveneens betoverend om de vooruitgang tussen de verschillende tijdsperiodes live mee te maken. Van houten hutten naar stenen gebouwen, tot het prachtige handwerk van de Bronstijd om tot slot in de IJzertijd te eindigen. De verhaallijn is uiteraard in stukken onderverdeeld waardoor je slechts één tot twee periodes na elkaar meemaakt, in de Custom Game-modus kan je van meer vrijheid genieten. Je kan daarin zelfs de Classic Mode aanvinken om alles, zowel gameplay als graphics, op de oude manier te beleven. Toch meer fan van hedendaagse beelden? De grafische verbeteringen zijn tot in de puntjes netjes afgewerkt en zorgen ervoor dat je ook vandaag nog heel veel plezier aan Age of Empires I kan beleven.
