Ooit waren tennisgames prominent aanwezig in het videogamerek van iedere speelgoed- en latere mediashop. Vergeet overigens niet dat twee van de allereerste videogames, Tennis for Two (1958) en Pong (1972) op de sport waren gebaseerd, en later volgde nog een boom van tennisspelletjes op alle denkbare consoles: vanaf Activisions eerste tennisgame voor de Atari 2600 (1981) ging het verder naar tennisgames voor alle denkbare consoles (van Commodore 64 via Sega tot Nintendo's NES en Super NES), was er een korte periode waarin beroemdheden uit de sport - zoals Pete Sampras, Jennifer Capriati, Andre Agassi en Jimmy Connors - allemaal hun eigen game kregen, en werd het veruit het bekendste spelletje uit Wii Sports (2007). De grootste en langstlopende tennisreeksen waren Virtua Tennis, Grand Slam, Smash Court en Top Spin, maar ook daarvan hebben we de laatste zes tot zeven jaar geen nieuwe editie meer gezien.
Game: de animaties
Breakpoint, de studio die binnenkort met Tennis World Tour een nieuwe tennisgame op de markt brengt, bestudeerde een goed deel van die oudere tennisgames, vergeleek ze met honderden uren aan klassieke tennismatches, en kwam tot de conclusie dat ze allemaal iets misten wanneer ze werden vergeleken met het echte ding. "De animaties zaten gewoon niet juist", zegt Etienne Jacquemain, Creative Director bij Breakpoint. "Het volstaat bij tennis niet om een beweging zo accuraat mogelijk weer te geven, zoals in Fifa en andere sportgames. De slagen die een speler uitvoert bestaan uit twee delen: de voorbereiding, en de uiteindelijke beweging. Die wilden we er allebei in hebben."
Om die animaties precies juist te hebben liet Breakpoint een stel professionele spelers uren en uren hun beste moves voordoen in een motion capture-studio, waaruit duizenden bewegingsshots werden gedistilleerd. Die moeten de bewegingen in de game vloeiender maken dan je ooit in een tennisspel hebt gezien, zegt Jacquemain: je zult bijvoorbeeld verscheidene effecten op de bal kunnen zetten.
Net als bij andere hedendaagse sportspellen, zoals Fifa en NBA 2K, werden de grootste spelers uit de wereldwijde competitie ingescand om in Tennis World Tour op te draven. Inclusief de nummer zeven van de wereld, de Belg David Goffin. "We schuimden alle mogelijke tenniscompetities af, in de hoop om hun beeltenis te kunnen capteren", zegt Jacquemain. "Dat was een hels karwei; niet omdat ze nors tegen ons deden, want ze waren in de regel allemaal heel vriendelijk wanneer we hen benaderden. Maar ze hadden gewoon zelden tijd op overschot. Ook hebben we 18 wereldwijde stadions in onze game zitten, eveneens vaak op basis van de originele bouwplannen. De game moet er zo authentiek mogelijk uitzien."
Set: de finesses
Wanneer we zelf een balletje slaan in Tennis World Tour valt meteen de slinkse manier op waarin de game je vraagt om raffinement in je spel te steken. De besturing is enorm makkelijk: eender welke kleurknop op de controller staat bijvoorbeeld gewoon voor een slag. Maar tegelijkertijd is de richting waarin je slaat, de kracht waarmee je dat doet, en de positie waarin je staat van doorslaggevend belang, en die combinatie vraagt wel wat finesse. Bovendien kan er dieper en dieper in de gameplay worden gedoken: wanneer je weg bent met de basis van de besturing kun je bijvoorbeeld ook leren sprinten achter een bal. "Je gaat vrij snel van het simpelweg leren bedienen van het spel naar een waarachtig inzicht in hoe je het moet aanpakken", zegt Jacquemain. "Dat tactische element wordt erg belangrijk in de game."
Wat spelmodi betreft is Tennis World Tour grotendeels een sportgame zoals een andere: er is een uitgebreide Career Mode waarin je de volledige loopbaan van je speler uitbouwt (inclusief strategische keuzes en een deel van het leven naast de court), Quick Matches zowel on- als offline, een Tennis School waarin je nieuwe vaardigheden kunt leren, een MyPlayer-component om je eigen tennisser te creëren, en een onlineranking en onlinespel. Een modus om te dubbelen komt er wellicht pas later in DLC-vorm.
Match: een rpg-achtig systeempje
Wat de game uiteindelijk 'af' zou kunnen maken is een licht rpg-systeempje dat Breakpoint erin heeft geparkeerd. Met een soort 'card-based' systeem kun je je speler zijn skills voor het begin van een match een beetje bijwerken: je kunt er een heel gebalanceerde speler van maken, of hem net uitzonderlijk sterk maken in verdediging, aanval of service. Het is een manier om zelfs nieuwe spelers het verschil te helpen maken wanneer ze het tegen bedreven tegenstanders opnemen, denkt Jacquemain. "Je zou dit een rpg-systeem kunnen noemen, maar het levert je natuurlijk geen superkracht op: het is geen magie of zoiets. Maar dit kaartendekje dat we in de game hebben gebracht kan je als speler wel in staat stellen om het spel op een onverwacht keerpunt te brengen. Iedere tennisspeler heeft wel een paar elementen waarin hij beter is dan in andere; dit systeem komt eigenlijk in de plaats van jarenlange training die een echte tennisspeler ondergaat voordat hij echt op niveau speelt; een speler van Tennis World Tour moet zonder enige voorkennis het spel op ongeveer datzelfde echelon kunnen oppikken."
