Waarom wel?
1. De focus ligt op couch gameplay
De mannen van Not a Company noemen het zelf een “splitscreen arcade arena combat game”. Hoverloop is gemaakt om samen met je vrienden te spelen, dicht opeengeplakt in de zetel, zoals de good ol’ days. Smijt er nog een bak bier bij en je bent helemaal vertrokken voor een avondje. Zelfs voor mensen die niet veel tijd hebben om te gamen is dit een uitgelezen kans om nog eens de controllers van onder ‘t stof te halen.
2. Geen enkel matchke is hetzelfde
Verandering van spijs doet eten, en dat heeft Not a Company goed begrepen. Zo bevat Hoverloop een tiental maps/arenas waar er ongetwijfeld nog zullen bijkomen. De drones kan je uitrusten met verschillende power-ups waaronder een shield, speed boost, teleport of death ray. Wat misschien nog het meeste impact heeft zijn de uiteenlopende game modes, ook een stuk of tien op het moment van schrijven. Geen goesting meer om elkaar overhoop te knallen in Team Deathmatch? Wissel dan even af met een matchke Air Hockey.
Speelsessies zijn voor dit “drop in, drop out”-type games doorgaans al relatief kort, wat alles extra fresh houdt. Volgens mij is het op lange termijn ook de bedoeling dat er allerlei skins vrijkomen, zodat je ook op esthetisch vlak je eigen unieke drone kan uitbouwen.
3. Gravity mechanics
Hoverloop is allesbehalve traditioneel wanneer het op beweging aankomt. Wanneer je met een drone over een schans scheurt of een kort sprongetje omhoog maakt, dan kan je in alle richtingen verder hoveren, mits de nodige skills om je drone onder controle te houden. Beweging in deze game is dus in feite omnidirectioneel en dat zorgt voor verrassende gameplay. Buiten de power-ups en ammo is er eigenlijk geen reden om permanent aan grond te blijven. Je kan evengoed 90% van een game boven de map slingeren en van daaruit je vijanden aan gort schieten.
4. Oldschool/retro vibe
Qua artstyle zou je deze game perfect terug kunnen vinden in een 90s arcadehal: strakke, afgelijnde maps, neon kleuren en een minimum aan esthetische fluff. Dat geeft de game niet alleen een retro look, het komt ook de gameplay ten goede – niets hatelijker aan splitscreen multiplayers dan geen fuck kunnen zien door overbodige visuele clutter. Alles loopt bovendien super smooth, wat op zich al bewonderenswaardig is voor een early access titel.
5. ’t Zijn Belgen
Een beetje fier zijn op lokaal talent mag altijd, zeker als een team van twee zo’n resultaat neerpoot.
Waarom niet?
1. Het blijft een couch game pur sang
Online multiplayer zit er aan te komen en bot games zijn nu al toegankelijk. De kracht van Hoverloop zit hem echter net in de focus op splitscreen/couch gameplay. Tegen bots spelen is oersaai: eerst krijg je een drietal seconden carte blanche en van zodra ze je in hun visier hebben ben je een vogel voor de kat. Jammer genoeg heeft niet iedereen de tijd of de vriendenkring om een game-avond te organiseren. Zonder het geroep en gezeik van je maten, een hoop frituurhapjes en een pilske dabei zal Hoverloop een groot stuk van zijn charme verliezen.
Hoverloop is gericht op een heel specifiek publiek en vat binnen die niche de koe bij de horens. Val je echter niet onder die categorie, dan is de game totaal niet aan jou besteed, zo simpel is het. Als early access titel zijn er wel een paar punten waar zeker nog aan gewerkt mogen worden.
Wat kan beter?
1. De interface is enorm basic en ongeïnspireerd
Dat minimalistisch in-game design hoeft daarbuiten niet voortgezet te worden. Menuschermen zien er saai uit en het lettertype lijkt wel uit een Powerpoint van een 60-plusser geript. Er mogen ook in-game gerust een paar nieuwe visual cues bijkomen, zolang ze maar nut hebben (power-up icoontjes en dergelijke).
2. Creativiteit in de lay-out van de maps
Desondanks de gravity mechanic doet Hoverloop (nog) niet zot met de maps. Ik denk bijvoorbeeld aan omgekeerde/gespiegelde maps, of arena’s die bestaan uit meerdere aparte, vliegende eilanden. De mogelijkheid om creatief uit de hoek te komen bestaat maar wordt momenteel niet ten volle benut.
3. Meer power-ups (en eerlijker gebalanceerd)
Momenteel zijn er een stuk of 6 power-ups en dat mogen er een pak meer worden. Bijvoorbeeld: een anker waarmee vijandige spelers tijdelijk beperkt zijn in hun aerial movement of een area of effect-raket. Je hoeft het niet serieus te houden in dit genre, het mag al eens goofy of onlogisch zijn. Bovendien voelt voorlopig niet iedere power-up evenwaardig aan: de death ray vond ik bijvoorbeeld veel sterker/nuttiger dan een onnozel shield.
4. Meer announcer quotes (en misschien customizable?)
De drones zeggen sowieso al niets, dus zorg er dan ten minste voor dat de announcer wat catchy oneliners in petto heeft, dat is altijd entertainend. Het enige dat boven het getier en geflame van je maten hoorbaar mag zijn, is de announcer die met een dijk van een stem “M-M-MULTI KILL!” uitroept. Denk maar aan Quake of Tekken – het past gewoon perfect bij dit type games.
Conclusie
Er is nog werk aan de winkel, maar Hoverloop zit op het juiste spoor. Voor een couch game zit hier zeker potentieel in. Voornamelijk op vlak van diversiteit (power-ups en maps) en user interface voelt de game nog kaal en onafgewerkt aan. Mits de nodige tweaks en stroomlijning moet dat volgens mij wel in orde komen, al blijft dit een redelijk niche genre dat niet iedereen zal aanspreken.
