De antropomorfe kaars waarmee je in Candleman op pad gaat, zal je niet met complexe bewegingen of ingenieuze combo’s omverblazen. Wandelen, springen en de lont even laten branden, meer moet je niet verwachten. Daarmee kan je gelukkig ook vlot doorheen de negen hoofdstukken spelen waarin enkele rode draden als een heus web doorheen de game werden gespannen. Allereerst bevat elk level verschillende valstrikken die je moet overwinnen. Daarvoor moet je geen IQ van 160 hebben noch duizenden uren game-ervaring op tafel leggen, want heel erg complex zijn de uitdagingen niet. Ze worden echter moeilijker gemaakt door een gebrek aan licht, een euvel dat constant de kop op steekt.
Time is money
Dat spreekwoord is zelden meer de waarheid als in Candleman, aangezien de waxige protagonist sterft wanneer je hem te lang laat branden. Toch fungeert hij als lichtbron om pijnlijke dieptes, rondslingerende verroeste kettingen en andere obstakels tijdig op te merken … Je krijgt tien levens per wereld waarin je de weg moet zoeken, echt penaliserend voelt dat niet aan, maar timing is belangrijk en wel om twee redenen. De kaars te lang laten branden en je sterft, de kaars op een bepaald punt niet laten branden en je valt de dieperik in. In heel korte periodes het vuur even aanwakkeren en dan weer doven is dan ook de enige manier om veilig aan de portalen op het einde van de levels te geraken.
Elk level herbergt een variabel aantal kaarsjes dat je zelf in brand kan steken om voor wat meer licht te zorgen. Doorgaans staat 75 % daarvan opgesteld op de wegen die je moet aanwenden om de finish te bereiken, de andere twee à drie per level moet je zoeken en staan vaak achter optionele, moeilijkere platformer‑uitdagingen verscholen. De echte completionist zoekt die natuurlijk allemaal en breidt zo enkele uurtjes aan de spelduur van Candleman. Wie puur voor het avontuur gaat en de hoofdstukken vlotjes aan elkaar rijgt, zal na een drietal uur alles reeds hebben gezien.
Dan heb je wel een prachtige drie uren beleefd, want vooral qua muziek en geluidseffecten vind ik persoonlijk dat deze platformer eentje om in de kaderen is. De gameplay zelf is allesbehalve innovatief noch erg gevarieerd, maar de voetstapjes op hout, zachtere ondergronden of in water zijn mega schattig, klinken realistisch en zijn dan ook de sterkte van het spel. Grafisch is er weinig op aan te merken maar aangezien je veelal in het donker loopt is het moeilijk om daar echt een kwaliteitslabel op te plakken. Wat je ook doet, als je Candleman in huis haalt moet je mij nog één plezier doen: zet de taal op Engels, want de Nederlandse vertaling is om van te huilen.
