Star Ocean: The Last Hope is geen nieuw beestje, maar een remaster voor PS4 acht jaar na de oorspronkelijke release op Xbox 360. In deze remaster heb je veel meer opties dan standaard het geval is. Zo slaakten we een zucht van opluchting dat we motion blur konden uitzetten. Met de optie om Japanse stemmen te selecteren werden we haast ecstatisch, want het Engelse stemmenwerk laat te wensen over.
Waifu in space
Dit sciencefictionverhaal vindt plaats nog voor de gebeurtenissen van het eerste Star Ocean-spel. Aangezien de Aarde een zooitje is na Wereldoorlog III, wordt het hoog tijd voor de mensheid om hun koffers te pakken en te verhuizen naar een andere planeet. Onze protagonist Edge Maverick gaat als lid van de Space Reconnaissance Force (SRF) mee op de eerste missie om een nieuwe thuisplaneet te zoeken. Samen met je jeugdvriedin Reimi Saionji ga je aan boord van de Calnus, terwijl nog een andere goede vriend Crowe Almedio de kapitein is van het schip de Aquila. Na een meteorenstorm in de ruimte crasht je ruimteschip op de planeet Aeos. Van de Aquila is geen spoor te bekennen. Vanaf hier leer je allerlei figuren kennen op verschillende planeten terwijl je het heelal verkent op zoek naar een geschikt onderkomen voor de mensheid en er ondertussen achter probeert te komen wat er is gebeurd met Crowe en de Aquila. Zoals het een goede Japanse RPG betaamt ontwikkelt de plot zich natuurlijk een stuk ingewikkelder dan dat, maar we houden onze mond om geen spoilers weg te geven.
Wat meer EXP verdienen? Geen probleem.
Personages vervallen grotendeels in cliché’s, zoals de loli. Elke keer dat we de onuitstaanbaar luide, bizarre, hyperactieve Welch in een cutscene zagen, moesten we de neiging onderdrukken om een gat in de muur te slaan. In the uncanny valley hebben we zeker al ergere gedrochten gezien, maar figuren lijken toch meer porseleinen popjes dan mensen dankzij hun grote, dode ogen die in de leegte staren.
De graphics zien er voor de rest subliem uit en dankzij de vele planeten die je bezoekt krijg je een diverse waaier aan omgevingen. Naast talloze planeten verkennen zou de game niet compleet zijn zonder dungeons - met weliswaar weinig save points. Een Quicksave functie toevoegen was wel fijn geweest. Sommige dungeons kunnen wat verwarrend zijn om te navigeren, met eindeloos gekopiëerde achtergronden waardoor elke kamer en gang er hetzelfde uitziet. Gelukkig is er wel een mini-map, al ben je wel gezien als je de speciale Skill Manual niet oppikt waardoor je voorwerpen zoals kisten op je mini-map kan zien.
Why bother?
Als actie RPG kan je tijdens het gevecht vrij rondlopen, springen en standaard aanvallen. Als je Rage Gauge vol is kan je Rush Mode activeren, waarin je sneller bent, gemakkelijker critical hits uitdeelt en extra kracthige Rush Combo’s kan uitvoeren. Je team bestaat uit vier personages waartussen je met een druk op de knop kan wisselen, met vier reserveteamleden die eventueel in de bres kunnen springen. De AI is helaas redelijk dom met momenten. Je kan tactieken toewijzen, maar ongeacht welke tactiek je oplegt, je long range fighters gooien zich bij gelegenheid weleens recht in de vuurlinie in plaats van te genezen en vanop afstand aan te vallen, ondanks het ‘stay out of trouble’ commando.
In deze remaster heb je veel meer opties dan standaard het geval is.
Wat meer EXP verdienen? Geen probleem. Met behulp van het Bonus Board kan je de bonussen aan elkaar rijgen. Bijvoorbeeld door een tegenstander te verslaan met een critical hit, of meerdere vijanden tegelijkertijd uit te schakelen, kan je bepaalde juwelen verzamelen op het Bonus Board. Elke kleur juweel geeft je een andere bonus, zo verdien je met een geel juweel meer geld na afloop van het gevecht. Nog een typische vechttechniek is Blindsiding. Als een vijand je target, kan je met de juiste timing achter een vijand springen om hem in de rug aan te vallen, met een extra schadebonus vandien. Met Chain Combo’s krijg je een aanvalsbonus voor Special Arts achter elkaar te gebruiken - mits je de juiste Skill Manual bezit, tenminste. Tenslotte hebben we de Battle Enhancement Attribute Type (BEAT) Strike, Burst of Neutral die verschillende vechtstijlen weerspiegelen een waarvan je er aan elk personage een moet toewijzen. BEAT Strike zal bijvoorbeeld meer voordelen opleveren voor een sterk offensieve vechter. Dit kan je eventueel compleet negeren door een BEAT toe te wijzen en er vervolgens nooit meer naar om te kijken.
Dat geldt eigenlijk ook voor het Bonus Board en Blindsiding. Raak je deze topics niet aan in de tutorial in het begin van de game, dan zul je ook niet weten dat ze bestaan. Beetje jammer, maar doordat je niets echt hoeft te gebruiken voelt het geheel aan als een redelijk oppervlakkig vechtsysteem. Desondanks kan je er je wel prima mee amuseren. Chain Combo’s achter elkaar rijgen, optimaal gebruik maken van Blindsiding en op het juiste moment specifieke Special Arts gebruiken levert vermakelijke gameplay op. Maar algemeen genomen voelt gebruik maken van Blindsiding, het Bonus Board of BEATs eerder optioneel aan dan geïntegreerd in het hart van het vechtsysteem, en dan vragen we ons af: why bother?
