Een dik jaar na de release van Dead Rising 4 op pc en Xbox One, kunnen PlayStation 4-gamers ook aan de slag met de ludieke zombie-smasher. Mocht de Dead Rising-serie je onbekend in de oren klinken: in deze gamereeks staan gigantische aantallen zombies, hectoliters bloed en tonnen humor centraal. Kenners die de franchise wél kennen, kunnen zich met andere woorden opnieuw aan hetzelfde recept verwachten. Samen met de volledige game zit in de Frank’s Big Package-editie alle beschikbare DLC die ooit voor de game verscheen. De game releasen net voor de kerstvakantie is dus helemaal geen slecht idee.
Why so serious?
Aanvankelijk besluit ik braafjes te starten met de hoofdgame en gestaag enkele casussen op te lossen. Ik kruip in de huid van Frank West, een arrogante persfotograaf en hoogleraar die met cynische woordgrappen de hipsters onder zijn vrouwelijk studentengeweld aantrekt. Samen met Vick Chu, één van zijn topstudenten, trekt hij op onderzoek uit. Frank wil meer te weten komen over de vreemde gebeurtenissen die zich in de Willamette Memorial Megaplex Mall afspelen. Een gruwelijk zombie-uitbraak waarvoor de overheid verantwoordelijk wordt geacht? Klinkt mij bekend in de oren… Whatever… In Dead Rising draait het nu eenmaal niet om het verhaal.
Frank’s Big Package bevat alle beschikbare DLC die ooit voor de game verscheen.
En dat is maar goed ook, want dat verhaal is eigenlijk maar slappe kak. Ik heb het allemaal wel al eens gehoord en echte verrassingen zijn er doorheen de game niet. Gelukkig staat de kwaliteit van het verhaal haaks tegenover de kwantiteit aan zombies. Een eerste horde van een honderdtal stuks ontmoet ik in het Willamette-winkelcentrum. Toeval of niet, de zombies daar dragen allemaal een elfenkostuum of gaan door het leven als foute kerstman of sneeuwpop. Ik krijg er niet meteen een warm kerstgevoel bij, maar de timing van deze game zit echt wel helemaal snor.
Op zijn Saint Rows
De besturing is daarbij ook van middelmatige kwaliteit. Zo probeer ik meermaals op klungelige wijze een voorwerp op te rapen zonder er daadwerkelijk in te slagen. Ook mep ik geregeld los naast een zombiepummel wat op vreemde taferelen uitdraait. De spurttoets, die vreemd genoeg onder de R1-schouderknop zit verstopt, weet ik al helemaal niet te smaken. Desondanks vind ik Dead Rising 4: Frank’s Big Package een genietbare game. Waarom? De funfactor weegt simpelweg op tegenover voorgaande mankementen. Die factor manifesteert zich niet alleen in de hilarische outfits of belachelijk coole voertuigen, maar ook in de gameplay zelf.
In Dead Rising draait het nu eenmaal niet om het verhaal.
Zo is haast alles wat niet te los of te vast zit in Dead Rising 4 een potentieel wapen. Gaande van stoelen en “opgelet net gekuist”-borden tot middeleeuwse zwaarden en reusachtige zwaardvissen; er is voldoende voor handen om te experimenteren. Wanneer ik ontdek dat bepaalde wapens, mits de vereiste blueprint, uitbreidbaar zijn, slaan bij mij alle stoppen door. Een hamer waarbij ik granaten aan het uiteinde bevestig is al behoorlijk leuk, al is de absolute winnaar de kruisboog met vuurwerkpijlen. De kleurrijke knallers die ik hiermee rondschiet ogen supermooi, al moet je de rondvliegende ledematen er bij wegdenken. Het constante geleuter van Frank en de kurkdroge dialogen werken de funfactor alleen maar verder de hoogte in.
Overbodige DLC
Los van de genietbare moedergame zit er in Frank’s Big Package nog het één en ander extra. Zo introduceerde de ontwikkelaar voor het eerst de Capcom Heroes-modus. In deze modus doorloop je simpelweg opnieuw de basisgame, maar dit als één van je favoriete Capcom-helden. Dante of enkele Street Fighter-personages lijken wel in het Dead Rising-verhaal te passen. Andere Capcom-figuren zoals Megaman of Viewtiful Joe passen dan weer minder binnen het Dead Rising-plaatje. Hoe dan ook werd beslist de meest absurde personage als speelbare karakters in de game te knallen. En geloof het of niet: dat pakt best goed uit. Net zoals ik in de basisgame mij constant laat verrassen door nieuwe wapens, is het ditmaal het personage op zich dat voor een verrassing zorgt. Ieder Capcom-personage beschikt daarbij over specifieke aanvallen en power-ups die het karakter een eigen speelidentiteit geeft. Jammer genoeg werd het verhaal uit de basisgame hier gerecupereerd, wat de modus in deze verzameleditie van de game wel eens overbodig zou kunnen maken.
Verder zit ook de Frank Rising-uitbreiding in de game vervat. Hier speel je als een zombieversie van Frank die op zoek is naar een medicijn. Slaag je er niet in om de uitbreiding in een anderhalf uur uit te spelen, dan ontploft het hele gebeuren in jouw gezicht. Arcade games all over again! Tot slot is de meest waardevolle uitbreiding - naar mijn mening - de Super Ultra Dead Rising 4 Mini Golf-modus. In deze golfgame probeer je een reusachtige bal te putten doorheen een parcours vol hindernissen, hilariteit en hongerige zombies. Die modus bevat overigens een lokale multiplayer, iets wat ik extreem hard mis in de basisgame. Dead Rising 4: Frank’s Big Package is zo’n spel dat je samen met een zielsverwant in de zetel moet kunnen spelen. Maar helaas…
