Voluit heet hij nog altijd The Elder Scrolls V: Skyrim, maar deze vijfde titel in Bethesda's langlopende rpg-serie heeft zich zoveel prominenter gevestigd in het collectieve gamergeheugen dan de voorgaande delen dat hij een begrip op zichzelf is geworden. Zeg dus gerust gewoon Skyrim VR tegen deze nieuwe versie van de game, die Bethesda naar PlayStation VR bracht (voorlopig het enige VR-platform dat de game zal dragen). Want jazeker, ze hebben het voor elkaar gekregen. De volledige Skyrim-ervaring - bijna 40 vierkante kilometer aan doorkruisbare gamewereld, goed voor bijna 200 uur speelcontent, inclusief de DLC-episodes Dawnguard, Hearthfire en Dragonborn - kan nu worden gespeeld alsof je écht middenin de actie zit.
Visuele concessies
Grafisch is de game niet al te indrukwekkend. Qua texturen, karaktermodellen en andere visuele elementen is het meteen duidelijk dat dit een al zes jaar oude game is die naar een modern platform werd gebracht, en het feit dat alleen al het bestuurbaar maken van de game een hoop van de PlayStation 4 zijn interne hardware nodig heeft resulteert ook in concessies op gebied van draw distance: je kunt minder ver in het decor kijken dan in de originele versie. Maar, haast ik me om daaraan toe te voegen, daar viel ik op geen enkel moment over.
Het hordeur-rastereffect waaraan alle VR-games voorlopig nog lijden maakt je per definitie al wat minder kieskeurig op visueel gebied, en dankzij de superieure stilistische pedigree van de originele game voelt het winterse landschap dat je doorkruist toch weer opnieuw aan als de tegelijkertijd vertrouwde en bedreigende wereld die we voor het eerst mochten exploreren op de vorige generatie gamehardware.
Bestuurlijk tweespalt
Het is de besturing die Skyrim VR in een gevaarlijk tweespalt brengt. Op zich hebben ze terechte keuzes gemaakt wat dat betreft: je kunt de game zowel met de gewone controller als met twee PlayStation Move's spelen. Maar beide modi hebben tegelijkertijd unieke voordelen en pertinente grieven. De meest spectaculaire manier om hem te spelen is met de Move-controllers, die de tweehandige gameplay van de originele game vertalen naar een soort bewegingsbesturing. Ik zeg: een sòòrt, want ik voelde de bewegingsbesturing op ieder moment een tikkeltje ernaast zitten.
Het is de besturing die Skyrim VR in een gevaarlijk tweespalt brengt.
Toen Skyrim zes jaar geleden op de markt kwam, had nog niemand in de mot dat een nieuwe VR-revolutie aan de einder lag: de game is wat zijn animaties betreft dus nooit ontwikkeld voor bewegingsbesturing, en dat voel je in de houterigheid van de bewegingen op het scherm. Met de Move-controllers kun je je iets vlotter voortbewegen doorheen de wereld door middel van een teleportatiemechaniekje, maar dat zorgt dan weer voor desoriëntatie tijdens de gevechten. En laat ons niet vergeten dat je, wanneer je de game écht wilt doorspelen, enorm veel tijd zult doorbrengen in Skyrims menu's om aan je personage en zijn uitrusting te priegelen, wat niet het handigste is wanneer je het met de Move-controllers doet.
Majestueus
Met de DualShock-controller kun je je gewoon fysiek doorheen de wereld bewegen. Dat zal ook weer niet alle spelers welgevallen: teleportatie werkt beter voor zij die snel misselijk worden wanneer ze zich in een virtuele wereld ophouden. Maar het bewegingsritme van Skyrim is per definitie traag, dus je zult er niet zo snel van gaan braken als van een first person shooter. Aan spelen met de controller hangt dan weer het feit vast dat je het gewoon met de knoppenbesturing moet doen, net zoals in de originele game: beweging, ook al heeft het zijn beperkingen, verhoogt toch de immersie.
En toch. Skyrim VR hééft iets. Een groot bouwsel als het kasteel van Whiterun ziet er pas waarlijk majestueus uit in VR, en wanneer je de lange klim naar de Throat of the World onderneemt voor je eerste confrontatie met de draak Paarthurnax flappert die kolossaler dan ooit boven je uit. Het blijft gewoon een joekel van een game, en VR heeft een paar natuurlijke kenmerken die dat nog extra accentueren. Maar dit is tegelijkertijd géén game die je honderd uur zult spelen.
