Eerlijk is eerlijk: ook ik ben fan van de huidige generatie Planet of the Apes-films. Het startte opnieuw in 2011 met Rise of the Planet of the Apes, waarna in 2014 Dawn of the Planet of the Apes volgde. Ook dit jaar verscheen er met War for the Planet of the Apes een nieuwe film binnen de reeks. De game, die sinds gisteren in de digitale winkelrekken te vinden is voor PlayStation 4, speelt zich tussen film twee en drie af. Een jaar na de gebeurtenissen uit Dawn of the Planet of the Apes om precies te zijn. En door de PlayLink-ondersteuning, waarbij tot vier spelers samen kunnen spelen met hun smartphone, keek ik des te meer uit naar Last Frontier.
Twee partijen
Planet of the Apes: Last Frontier volgt aan de ene kant het verhaal van een groep apen met Khan als leider. Zijn drie zonen, Bryn, Tola en Juno, spelen daarin een prominente rol. Zij moeten namelijk op zoek naar voedsel, want dat is in het besneeuwde gebied waar ze wonen bijzonder schaars. Met de winter voor de deur zorgt dat voor heel wat problemen. De apen zijn ondervoed en er wordt gevreesd voor dodelijke slachtoffers. Aan de andere kant komt ook de mensheid aan bod. Bij dat groepje boeren staat Jess, de vrouw van de overleden burgemeester, aan het hoofd. Ze leven vredevol in een klein stadje, tot ze met de apen in aanraking komen.
De ganse apenkolonie is hongerig, maar leider Khan verbiedt de jagende apen hun terrein te verlaten. Zij staan dan voor een keuze: gehoorzamen ze hun leider en blijven ze op de berg om daar een kleine hoeveelheid voedsel te vinden of dalen ze af en stelen ze het eten van de mensen. Die laatste optie is een stuk gevaarlijker, maar de beloning is uiteraard veel groter. Als aap Bryn mag jij als speler die keuze maken en dat is net hetgeen waar Planet of the Apes: Last Frontier om draait. Enige andere vorm van gameplay zit er niet verwerkt in deze interactieve film, waardoor alles beperkt blijft tot het maken van keuzes. Héél vergelijkbaar dus met Hidden Agenda en Late Shift.
Hoe loopt het af?
Het verhaal, dat zich langs beide kanten langzaam ontplooit, stelt je op bepaalde momenten erg moeilijke keuzes voor. Schiet je als aap iemand neer, of probeer je je missie zonder dodelijke slachtoffers te voltooien. Ga je onder leiding van Jess op apenjacht, of blijf je in de stad om je volk te beschermen … Allemaal keuzes die invloed hebben op je relatie met de andere personages en het verdere verloop van de game. En zoals het goede narratieve avonturengames betaamt krijg je, afhankelijk van de gemaakte keuzes, ook andere eindes voorgeschoteld. Daarin heb je drie hoofdeindes, maar die kunnen onderling nog van elkaar verschillen. Voltooi jij het spel met de apen of mensen als overwinnaars of verkies je liever vrede tussen de twee?
Qua narratief doet Planet of the Apes: Last Frontier wat het moet doen. Het schotelt je leuke keuzes voor waarbij je het verhaal langzaam ontvouwt, al lijken slechts weinig keuzes voor cruciale momenten te zorgen. Het heeft helaas ook nog enkele negatieve punten. Zo is de game van Imaginati technisch een beetje mank. Pop-in is schering en inslag, hoofdstukken worden wel héél abrupt afgesloten en het geheel lijkt nogal slordig afgewerkt. Een erg jammere zaak, wetende dat Andy Serkis, acteur in de Planet of the Apes-films, ook meewerkte aan deze titel.
