Aangezien dit artikel louter een impressie geeft van de doorgevoerde wijzigingen en verbeteringen – en de facto geen recensie is – begin ik graag met een beknopt overzicht van alles dat is veranderd. Hiervoor baseer ik me op de verschillende persberichten die Wargaming zelf de wereld heeft ingestuurd, om vervolgens mijn eigen ervaringen aan dat lijstje terug te koppelen. Ik twijfel over de belangrijkste toevoeging: de Conquest-spelmodus waarin tactiek de bovenhand moet halen en de game niet langer in een pure Team Deathmatch vastketent, of de Bomber-klasse die werd toegevoegd om net tactisch te kunnen spelen. Straks duik ik met jullie het spel in om beide elementen aan de tand te voelen, vooralsnog spreken we over een ex aequo.
Niet langer een game-over
Grote update-onderdelen worden steeds door kleinere tweaks aangevuld, maar eigenlijk bestaat World of Warplanes 2.0 op papier vooral uit gameplay-veranderende wijzigingen. Neem nu de indeling van de maps: elk speelveld bestaat nu uit sleutelgebieden die je kan gebruiken om te respawnen nadat je uit de lucht bent geknald, beschadigde vliegtuigen kunnen er worden gerepareerd of militaire bases zorgen voor chaos en vernietiging bij je opponenten. Je enkel op de vliegende mastodonten focussen om deze gericht uit de lucht te knallen is niet langer valabel, je moet ook verdedigend spelen én als team denken. Althans, zo zou het moeten zijn. Hoe dit allemaal in-game wordt vertaald, daar ga ik nu meer uitleg over geven.
World of Warplanes 2.0 had een rasechte sequel mogen zijn, maar zo werkt Wargaming niet.
Eerst en vooral zorgt het respawnen voor wat ademruimte bij nieuwe spelers. Je kan je een misstap veroorloven en wanneer je team een basis heeft veroverd, kan je tijdens het wachten om terug mee te mogen spelen ook aanduiden dat je vanaf die plaats terug in de strijd wilt worden gegooid. Zo moet je geen tientallen kilometers vliegen vooraleer je terug kan beginnen vechten en verdwijnt de spanning niet als sneeuw voor de zon. Net daarom zijn de gronddoelwitten levensbelangrijk en zo heb je altijd wel iets te doen; door de lucht cruisen kan je in GTAV ofzo doen, hier is elke vluchtseconde goud waard.
Bomber for life
De Bomber-klasse gaat hand in hand met dat gegeven, want daarmee kan je vijandige interessante locaties om zeep helpen en daar zelf voordeel uit halen. Wie voldoende in-game goud heeft gestockeerd, kan zijn piloten en scherpschutter aan boord van de toegevoegde vliegtuigen meteen upgraden, anderen zullen ervaringspunten moeten verzamelen om hetzelfde te doen. De gekende Tier-opbouw in de World of-videogames betekent nog steess dat het voor beginnende gamers redelijk moeilijk is om competitief te zijn, want met een Tier II-vliegtuig maak je weinig tot geen kans in een gevecht met Tier IV-opponenten. Het spel balanceert wedstrijden wel, maar er zijn niet altijd voldoende spelers van een bepaald level online waardoor het soms minder prettige tijden in de cockpit zijn. Echt geld investeren is nog steeds een valabele optie, maar ook als f2p-gamer kan je ten volle van de luchtactie genieten. Je progressie zal trager zijn, maar dat is geen geheim.
Ook zonder in-game aankopen kan je van dit spel genieten.
De aanwezigheid van enkele zware bommen aan boord van een Bomber-vliegtuig resulteert trouwens in een veel grotere draaicirkel en andere ongemakken waardoor je een iets makkelijker doelwit voor flexibelere tegenstanders wordt. Nieuwe spelers kan ik dan ook alleen maar aanraden om met een lichtgewicht te starten en pas naar de zwaardere exemplaren over te schakelen wanneer je de manoeuvreeropties onder de knie hebt. Als je overigens voor het eerst met World of Warplanes experimenteert kan het spel eenzaam aanvoelen, want pas wanneer je met enkele vrienden een tactisch meesterplan hebt uitgedacht zal je echt plezier beleven aan dit spel. Dat is althans mijn ervaring; als Bomber ben je kwetsbaar aangezien je vrij laag over vijandige bases vliegt, maar door twee gevechtsvliegtuigen als back-up mee te brengen, kan jij rustig je ding doen terwijl opponenten op afstand worden gehouden. Daar haal ik echt voldoening uit; een oorlog win je niet op je eentje, maar als team.
Prettig voor ogen en oren
Grafisch heb je tot slot de keuze tussen een HD-client en de oudere lagere beeldkwaliteitsversie. De schittering van de brandende zon op je scherm levert fenomenaal mooie taferelen op, gebouwen die in elkaar stuiken wanneer je er een gigantische bom op laat vallen oogt misschien zelfs nog mooier. Ook het audiogedeelte is (nog steeds) top. De ronkende motoren, knallende machinegeweren en uitstekende commentaren maken hier een audiovisueel spektakel van dat op alle vlakken aangenaam speelt.
World of Warplanes 2.0 had gerust een rasechte sequel mogen zijn, maar zo werkt Wargaming niet. Ze verbeteren hun gratis spel op vele vlakken en hun inkomsten moeten ze uit microtransacties halen. Ook zonder in-game aankopen kan je echter van dit spel genieten, want de nieuwe Conquest-modus en de Bomber-klasse zijn geniale toevoegingen die meer diepgang en gebruiksvriendelijkheid toevoegen. Zeker eens uitproberen dus, het kost je geen cent!
