In Monster Hunter Stories bevriend je monsters, in plaats van erop te jagen. Volgens het verhaal woon je in het dorpje Hakum, samen met je vrienden Lillia en Cheval. Wanneer een agressief monster op een dag het dorp aanvalt en de familie van Cheval omkomt, besluit hij een Rijder te worden als hij groot is. Als Rijder vormt hij een band met monsters en bevechten ze samen andere monsters. Enkele jaren later is Cheval enorm verbitterd, en wilt hij wraak op het monster dat de dood van zijn familie op zijn geweten heeft. Rond deze tijd ga je zelf door het ritueel om een Rijder te worden.
Samen met de grappige mascotte Navirou, een katachtig beestje dat opduikt in het dorp, ben je eindelijk klaar om de wijde wereld in te trekken en je eigen collectie monsters bij elkaar te verzamelen! Er is maar een probleem: het is voor Rijders verboden om het dorp en de nabije omgeving te verlaten, omdat mensen daarbuiten jagen op monsters in plaats van ermee samen te werken. Waardoor je avontuur abrupt tot een halt komt. Al snel blijkt dat er een zwarte vloek de ronde doet in de omgeving, die monsters uitzonderlijk agressief maakt. Als je je weet te bewijzen door het dorp te behoeden van de zwarte vloek, krijg je misschien wel de toestemming om erop uit te trekken…
Yo-Kai Poké-Watch-Mon?
Monster Hunter Stories doet iets waar Pokémonfans al jaren over fantaseren, namelijk je laten rondrijden op je eigen monsters in een uitgebreide 3D-wereld. Wat een droom, toch? Ze hebben elk hun eigen vaardigheden in het veld. Zo kan het ene monster naar afgelegen gebieden springen, terwijl de andere rotsblokken uit de weg kan ruimen. Naast wilde monsters en grotten zijn er daarbuiten overal materialen te verzamelen, die je kan gebruiken of combineren om voorwerpen te maken die je vooruit kunnen helpen, zoals sushi die je monster XP geeft (superhandig als je een nieuw monster sneller op hetzelfde level als de rest van je team wilt krijgen).
Qua moeilijkheidsgraad spreken we over een zeer gemakkelijk niveau.
Zoals het de meeste RPG’s betaamt, heb je de optie om zijmissies te voltooien. Deze zijn van het standaard type à la “versla de arzuros” of “breng me 10 verfbessen”. Nogal afgezaagd, dus. Dit is dan ook meer een manier om wat geld in het laatje te brengen, aangezien je dan toch in de buurt bent van die Velocidrome die een kopje kleiner gemaakt moet worden, waarom niet? De oorspronkelijke serie Monster Hunter schemert overal door in de gameplay. Kort door de bocht kunnen we min of meer zeggen dat het Pokémon is met meer RPG-elementen, zoals harnassen en wapens die je kan kopen en verbeteren.
Qua moeilijkheidsgraad spreken we over een zeer gemakkelijk niveau. Dat is begrijpelijk, aangezien het spel overduidelijk ook kinderen moet aanspreken. Als je gezondheidsmeter leeg loopt tijdens de strijd, verlies je een hartje. Als je alledrie je hartjes verliest, is het pas echt Game Over. Het spel is dus erg gul met energie en levens. Door een dutje te doen in je huis is de gezondheid van je team weer tiptop in orde en kan je de game bewaren. Er is geen quicksave optie, maar al snel verschijnen er Katavaanhaltes, waar je gelukkig eveneens je spel kan bewaren. Zoals de naam zegt kan je er op de Katavaan stappen (nee da’s geen typfout, de bestuurder is namelijk een poezenbeest), die je transporteert naar eerder bezochte gebieden. Dat maakt het backtracken naar je geboortedorp om eieren uit te broeden en je uitrusting te upgraden een stuk aangenamer.
Zij aan zij
In tegenstelling tot Pokémon en Yo-Kai Watch, laat je je Monsties niet aan hun lot over. Je staat als Rijder mee op het slagveld. Naarmate je eigen level stijgt, kan je zeldzamere monsters vinden. Zowel jij als je Monstie hebben een eigen beurt in het gevecht. Je kan je Monstie commando’s geven, maar deze zijn beperkt. Daarom kiezen ze hun acties automatisch zelf. Je hebt minder meer controle dan in Pokémon, en soms doen je Monsties weleens een domme zet, zoals zich genezen terwijl hun gezondheid vol is. Hoewel dat dit element van verrassing zorgt dat het niet te saai en voorspelbaar wordt, kan het al eens lijden tot frustratie. Toch ben je veel minder een toeschouwer die wat met de duimen zit te draaien dan bijvoorbeeld in Yo-Kai Watch waar je yokai in het wilde weg maar wat doen.
Zoals het de meeste RPG’s betaamt, heb je de optie om zijmissies te voltooien.
Als Monster Hunter-spin-off is het vechtsysteem minder actie-RPG, en meer traditionele turn-based RPG. Gevechten draaien om een simpel papier-steen-schaar gegeven. Krachtaanvallen zijn zwak voor snelheidsaanvallen, die dan weer zwak zijn voor techniekaanvallen, die zwak zijn voor krachtaanvallen. Als jij en je tegenstander elkaar uitkiezen als doelwit, volgt er een duel. Als je dan een aanval kiest die goed werkt tegen die van je tegenstander, doe je meer schade en win je het duel. Hierdoor wordt ook je bindingssteen gevuld. De meeste monsters hebben een voorspelbaar aanvalspatroon, waardoor je moet leren inschatten welke zet ze gaan doen. Kiezen jij en je Monstie hetzelfde doelwit en dezelfde soort aanval die sterk is tegenover die van de vijand, dan doen jullie een extra sterke Dubbele aanval. Het ene monster verwisselen met het andere gebeurt in een wip.
Bij maximale binding, met andere woorden een gevulde bindingssteen, doe je eindelijk je titel eer aan en mag je plaatsnemen op je Monstie. Door meer duels te winnen terwijl je op je Monstie vecht, kan je bindingsniveau verder stijgen. Samen kunnen jullie een speciale Rijdersaanval doen die extra krachtig is, maar daarna moet je wel gedwongen afstappen. Hoe hoger je bindingsniveau, hoe sterker je Rijdersaanval. Er zit verrassend veel strategie achter het vechtsysteem, waardoor je zeker niet zomaar kan wegdommelen tijdens een gevecht, maar toch blijft het heel toegankelijk.
Broed ze allemaal uit
Pokéballs heb je niet nodig in het spel, want monsters die je tegenkomt in het wild kun je niet vangen. Alle monsters uit je team komen namelijk uit eieren. Die vind je enkel in monstergrotten, die willekeurig in de overworld verschijnen. In zo’n grot kan je proberen een ei te stelen en zo een arm monster beroven van haar baby. Da’s een beetje triest, maar het kan niet anders. Als je niet snel bent, kan ze echter aanvallen om de eieren te beschermen. Als een ei je niet bevalt, kan je kiezen om willekeurig een ander ei te pakken. Je kan echter niet eindeloos kiezen.
Na enkele pogingen zul je het moeten doen met het laatste ei dat je hebt vastgepakt en daarmee de grot uitglippen. Een garantie dat je een ei vindt van een specifiek monster waar je je oog op hebt, krijg je niet. Aan het patroon op het ei kan je wel zien wat voor soort monster je hebt, bijvoorbeeld een herbivoor. Het blijft dus wat koffiedik kijken wanneer je eindelijk een nieuw monster krijgt. Je weet pas zeker wat voor monster je in handen hebt wanneer je het thuis hebt uitgebroed. Dat gebeurt snel met een paar tikken op het touchscreen of drukken op de A-knop.
