De presentatie wordt nochtans goed aangevat; ik krijg een uitgebreide introductie over de legendarische Isle of Man Tourist Trophy-race; een wegrace voor motorfietsen op het eiland Man. Het parcours, de Snaefell Mountain Course, is daarbij het grootste parcours op open weg met meer dan 60 kilometer aan racebaan. De vele obstakels onder de vorm van rotondes, trottoirranden, stenen muren en gebouwen maken het echter een levensgevaarlijke race. Net zoals we dat gewoon zijn van de mensheid, zijn het net die races die alles dat tikkeltje spannender en legendarischer maken. Velen vatten dan ook de race aan, maar verongelukken ergens onderweg. Kylotonn Games wil samen met Bigben Interactive een game in elkaar knutselen die de Isle of Man-ervaring naar de huiskamer brengt, zonder het enorme risico.
Strakke opdeling
De hele game draait dan ook logischerwijs om het Snaefell Mountain-parcours. Het parcours werd naar eigen zeggen zeer nauwkeurig nagebouwd door de Engelse wegen met een laserscanner af te rijden. Ook gameplaygewijs bouwt de hele game op naar de legendarische race. Zo leert de carrièremodus je stapsgewijs het parcours aan door de speler stapsgewijs kleine onderdelen van het grotere traject te laten afleggen. Beetje bij beetje leer je de vreemde kronkels kennen en leer je hoe je er het best mee omgaat. Net zoals dat in het echte raceleven gaat, kan je rekenen op het gezelschap van een meesterracer die je de kneepjes van het vak aanleert.
Ik werp vervolgens een eerste blik op de game die op de PlayStation 4 vooraan wordt voorgesteld. Ik kreeg meteen de indruk dat er iets niet klopte met het kleurenpallet; het lijkt erop alsof iedere vorm van contrast overboord werd gegooid in deze demoversie. Hoe dan ook beslis ik mijn blik niet meer van het scherm te verleggen en volg ik nauwgezet hoe de Bigben Interactive-medewerker een deel van het Snaefell Mountain-parcours selecteert om er vervolgens op te racen. Na een bijzonder trage start, crasht de game na een honderdtal meter. “Goed, kan gebeuren,” denk ik bij mezelf wanneer de PlayStation wordt herstart.
Van slecht naar slechter
Na een reboot wordt de race opnieuw aangevat. Ditmaal opnieuw een crash op exact dezelfde locatie. “This has to be a bug,” hoor ik de Kylotonn Games-ontwikkelaar zeggen. Opnieuw wordt de console heropgestart, maar ditmaal wordt er geracet op een ander onderdeel van het Snaefell Mountain-tracject. Ok, er kan geracet worden, maar reed er daar nu net een AI-tegenstander los op een boom? Nevermind, ik vestig verder mijn aandacht op de uitleg van de Kylotonn Games-man. “Hoe zit het met de weersomstandigheden?” vraagt een snuggere medejournalist achter mij.
Het antwoord op die vraag is behoorlijk droog (net zoals het wegdek): “De Isle of Man TT-race wordt enkel gereden bij droog weer, daarom hebben we ook geen regen geïntegreerd.” Oké, hij heeft een punt. Maar is het niet het nut van een game om dergelijke zaken wel mogelijk te maken? Ik krijg vervolgens de controller in mijn handen waarna ik meteen aan het racen sla. Ik word aangemaand zeer traag te versnellen in het begin van de race. Ik schiet echter iets te enthousiast uit de startblokken waardoor ik de controle over mijn voertuig helemaal kwijt raak. Ik krijg het ding niet onder controle en moet noodgedwongen de race opnieuw starten. “En nu kalm hé,” beveelt de Kylotonn Games-man me. Ik vertrek - ongemakkelijk - traag uit de startblokken en behaal uiteindelijk wel een zekere snelheid. De AI-piloten die ik echter in de verte zie rijden, lijken echter straalbezopen. De AI zwalpt van links naar rechts en raakt daarbij geregeld een muurtje of een boom. Dit kan je nu toch niet menen?
