Ik ben fan van het kleine werk. Denk daarbij aan Song of the Deep, Abzû en het onlangs uitgebrachte The Sexy Brutale. En hoewel er een grote studio achter Locoroco schuilt, kan die game in hetzelfde schuitje qua kleinschaligheid geplaatst worden. De game dateert al van zo'n kleine elf jaar geleden maar werd eerder deze maand opnieuw uitgebracht voor PlayStation 4 met het 'Remastered'-label. Dat betekent dat de graphics naar hedendaagse standaarden werden aangepast. Wie de PS4 Pro inclusief 4K-televisietoestel heeft, krijgt zelfs 4K-beelden te zien. Maar wat is LocoRoco Remastered nu precies?
Een en al schattigheid
In de hoofdrol vind je de schattige, gele LocoRoco terug, terwijl hun o zo vrolijke leventje verstoord wordt door het achterbakse Moja Corps. Aangezien die gele bolletjes geen heldenstatus hebben, en niet echt te vinden zijn om zelf het heft in handen te nemen, besluit de planeet hen een handje te helpen. Als speler krijg je dus de controle over de planeet, waarbij je het landschap met behulp van de schouderknoppen naar links of rechts kunt kantelen. Op die manier rollen de LocoRoco vooruit en moet je het einde van elk level zien te halen. Hoewel de omgevingen erg kleurrijk zijn, schuilt er gevaar achter enkele hoekjes. Een bedrieglijk boeltje dus, waardoor jij als speler op elk moment uit je doppen moet kijken. Je krijgt echter ook de kans om de LocoRoco zelf te besturen. Druk je op beide schouderknoppen, dan springt het gele ding de lucht in.
Het schattige straalt ervan af.
Aan de start van ieder level start je met één enkele LocoRoco. Dat aantal wordt snel vermeerderd door het eten van de negentien bessen die verspreid liggen over ieder level. Per bes die verorberd wordt, krijg je een extra LocoRoco, dit tot een maximum van twintig. Het personage groeit dan, maar kan door een simpele druk op de cirkeltoets gesplitst worden in het aantal verzamelde wezentjes. Dat is soms nodig om door nauwe gangen te rollen. Door diezelfde toets iets langer ingedrukt te houden, worden alle bolletjes weer tot één LocoRoco herleid. Je hebt weinig knoppen nodig en het principe is erg eenvoudig, maar dat is maar schijn. De levels doorlopen is niet erg moeilijk, maar alles verzamelen is andere koek. En dat is nog best zacht uitgedrukt.
Diversiteit
LocoRoco Remastered is kort gezegd een platformer met puzzelelementen, maar wel eentje waar muziek een belangrijke rol in speelt. Op bepaalde momenten verenigen de kleine LocoRoco zich om een klein concertje af te steken met enkele erg vrolijke deuntjes. De variëteiten aan wezentjes staan garant voor dezelfde variëteit aan muzikale stemmetjes, waardoor de verscheidene deuntjes nooit gaan vervelen. Daarnaast is de diversiteit aan werelden groot. Je wordt door vijf verschillende werelden geloodst met allemaal unieke eigenschappen, waardoor je op een pak verscheidenheid getrakteerd wordt. En als je na zo'n uur of vier alle veertig levels doorlopen hebt, is er nog een heleboel te doen.
De score per level hangt namelijk af van een aantal factoren. Zo dien je het maximum aantal LocoRoco te verzamelen door bessen te eten, maar moet je ook de vriendelijke MuiMui verzamelen en alle Pickories vinden. Van deze vliegjes vind je er honderden terug per level. Het feit dat de besturing niet bijster nauwkeurig werkt, durft er wel eens voor te zorgen dat je met een gefrustreerde blik naar je 4K-televisiescherm zit te staren. O ja, ik zei al dat de game volledig te spelen is in 4K, maar de ontwikkelaars zijn blijkbaar de tussenfilmpjes vergeten te remasteren. Een slordigheidje?
