Het Kobayashi Maru-scenario is de waarachtige schrik van Starfleet Academy. Het is een livesimulatie, waarin de nieuwe rekruten constant moeten kiezen tussen twee dingen: oorlog voeren met constant aanstormende Klingonschepen, én zo veel mogelijk van de driehonderd bemanningsleden aan boord zien te redden door middel van opstraling. Het centrale dilemma: om iemand up te beamen moeten je schilden eventjes naar beneden, en tijdens dat cruciale seconden durende moment stel je jezelf dus bloot aan vijandelijk vuur. Het wordt als een onmogelijke opdracht gezien, een waarin je per definitie verliest, en waarin je dus al je vaardigheden moet inzetten om zo veel mogelijk mensen te redden. Het schijnt dat James T. Kirk ooit de enige was die het scenario zonder kleerscheuren doorkwam, maar de rest van het volledige Starfleetkader buisde er grandioos op.
Gelegenheidsgezagvoerder Ronald Meeus bracht het er een pak slechter vanaf dan Kirk, maar wist - dankzij de moed en overgave van zijn driekoppige bemanning - toch nog veertig van de driehonderd bemanningsleden te redden, voordat hijzelf aan Warp 9 het hazenpad moest kiezen om niet aan tripjes te worden geschoten door die vileine Klingons. Niet voor niets zit de Kobayashi Maru-uitdaging als startschot in Star Trek: Bridge Crew, een game van het Franse gamehuis Ubisoft waarin de besturing van een sterrenschip uit de inmiddels al meer dan 50 jaar oude sf-franchise wordt gesimuleerd in een vr-omgeving.
Conundrums
De game, die voor PlayStation VR, Oculus Rift en HTC Vive verschijnt, is bijzonder ambitieus van opzet: niet alleen brengt hij je in een heel natuurgetrouwe renditie van een sterrenschip uit de serie en de films, maar hij verplicht zijn spelers ook - meer dan wat ze misschien gewend zijn in een multiplayergame - tot samenwerking. De meeste onlinegames, van shooters via actiespellen tot MMO's, leiden de speler met zachte hand tot samenspel via hun leveldesign - je kùnt er de Einzelgänger in uithangen, maar dat is gewoon niet leuk: alle actie gebeurt, in een goed ontworpen onlinegame, per definitie waar iedereen is. In Star Trek: Bridge Fleet ben je, meer dan in de meeste andere multiplayergames, keihard op elkaar aangewezen: de stuurman, tactische officier en ingenieur, de drie uitvoerende rollen binnen de game, hebben constant elkaars hulp nodig, en de kapitein staat ook maar wat in de virtuele woestijn te roepen als iedereen zijn eigen zinnetje doet. De game staat voor een enorme uitdaging door zijn focus op vr, want van de twee tot drie miljoen mensen op de wereld die vandaag al een vr-headset in huis heeft moet er al een fors percentage de game kopen om Ubisoft ermee uit de kosten te helpen. Maar in zekere zin is Star Trek: Bridge Crew evengoed een gedurfde titel wat zijn multiplayer-gameplay betreft: hij eist verrekt véél samenwerking.
Een goeie coördinatie tussen de maximum vier spelers is namelijk cruciaal in alle opdrachten die je moet uitvoeren tijdens de game, en die bijna allemaal op de leest van het zonet genoemde Kobayashi Maru-level zijn geschoeid: sturen, schieten, redden en repareren zijn de belangrijkste opdrachten, en het managen van de schilden is het centrale gameplay-element. Zeker wanneer je wordt aangevallen is de tijd waarin je de energie voor andere dingen kunt gebruiken erg precair, waardoor het belangrijk is om de juiste beslissingen te nemen én - wanneer je het schip bestuurt, fotontorpedo's afvuurt of mensen aan boord straalt - snel en efficiënt te reageren.
Naar de Sixties
Natuurlijk kun je Star Trek: Bridge Crew ook in je uppie spelen: dan ben je per definitie kapitein, en worden de andere rollen ingevuld door via menucommando's aan te vuren AI-personages (al kun je hun station, om het wat interessanter te maken, op ieder moment ook gewoon overnemen). Maar het ware plezier vind je natuurlijk door hem met vier mensen samen te spelen. Tijdens een previewsessie van drie uur op de Ubisoftkantoren in Utrecht speelde ik kapitein, maar tijdens een eerdere Gamescom-demo had ik ook al eens de rol van stuurman op me genomen. In beide rollen voelde de game enorm opzwepend en - voor zij die de verscheidene Star Trek-series nog op televisie hebben weten lopen - nostalgisch aan: je kunt zelfs een Red Alert afroepen als je de kapitein bent. De immersie in het universum van Star Trek gaat behoorlijk diep in Bridge Crew. Mijn persoonlijke favorietje wat dat betreft is de modus waarin je het commando voert over de klassieke Enterprise uit de originele, in de jaren 60 uitgezonden tv-reeks, waarin alles een beetje kraakt en je meer aangewezen bent op je instincten en informatie van de andere crewleden dan de centrale, uit de reboot-films gelichte gameplay van de centrale campagne.
