Dit avontuur speelt zich grofweg af in het gezegende jaar des heren 3400 waar de mensheid ondertussen de Pleiad-sterrencluster heeft gekoloniseerd. Moet het nog gezegd dat deze situatie uiteraard het beste van diezelfde mensheid naar boven brengt en voor je het weet staan grote conglomeraten met getrokken messen tegenover elkaar voor de controle over dit systeem. Het zal jullie dus niet verwonderen dat je in dit spel aan het hoofd staat van zo’n multinational. Via het uitbouwen van een ruimtevloot, het benutten van je diplomatieke betrekkingen en door de onvermijdelijke conflicten die daaruit voortvloeien niet te schuwen, tracht je het laken naar je toe te trekken. In dit geval een laken van vijf punten… of zeven als je er echt een vier uur durende sessie van wil maken. Maar laten we eerste beginnen bij het begin.
Eenvoud troef
Bij de opstelling wordt de Pleiad-sterrencluster samengesteld uit één planeet meer dan het aantal spelers. Elk van deze bestemmingen beschikt over een beloning voor diplomatie en confrontatie. Verder wordt een markt aangelegd voor vlaggenschepen en opwaarderingen. Tenslotte schaar je jezelf achter de vlag van één van de vier corporaties en begin je het spel met 26 megacredits, vijf diplomatiepunten en één actiekaart.
Een ronde bestaat uit zes fasen, te beginnen met het willekeurig bepalen van de startspeler. In spelersvolgorde kunnen we vervolgens overgaan tot het aankopen van één of meerdere moederschepen, indien gewenst upgrades en een reeks escortschepen. Zolang je tenminste beschikt over plaats en geld. Zodra iedereen zich bewapend heeft, gaan we onze vloten strategisch opstellen rond de verschillende planeten. Hou er rekening mee dat je slechts één vloot per planeet kan uitsturen. In de vierde fase haal je de beste diplomaat in je naar boven door, binnen de grenzen van je punten, een aantal keuzemogelijkheden zo goed mogelijk uit te buiten. Op een planeet waar je aanwezig bent, kan je éénmalig de conflictbonus inpikken of de diplomatieregel activeren. Je kan je actiekaarten uitspelen of een mogelijke confrontatie ontlopen. Maar evengoed ben je in staat om een tegenstander te verplichten een systeem te verlaten. Allemaal met de bedoeling om de nakende strijd in jouw voordeel te manipuleren. Deze strijd vindt plaats in de voorlaatste fase. Indien zich meerdere vloten rond een planeet bevinden, bepaalt de startspeler welke confrontatie eerst wordt afgehandeld. Hierin wordt het eerste schot gelost door de speler met het laagste initiatief. Elk moederschip en elke groep escortschepen heeft namelijk een initiatiefnummer voorgedrukt. Vervolgens bepaalt het soort schip hoeveel dobbelstenen je mag gebruiken. Bij een worp van vier of hoger schiet je raak. Dit proces herhaalt zich tot elke vloot al zijn troeven heeft uitgespeeld. Nadat het sterrenstof is weggetrokken ga je na wie de strijd heeft overleefd. Iedereen heeft recht op de conflictbonus van de planeet waar hij of zij nog steeds aanwezig is. Ben je de enige overlevende, dan behaal je en passant een broodnodig punt. De ronde wordt afgesloten met het terugnemen van je vloten en het ontvangen van standaard twee diplomatiepunten, zes megacredits en een nieuwe actiekaart. Klaar om in de volgende ronde beter te doen.
Strategisch denken
Het Zweedse Fryxgames werd opgericht door vier broers uit een familie van maar liefst zestien (16!) kinderen. Als iedereen enkel nog maar zijn partner of enkele vrienden optrommelt, kunnen ze vermoedelijk terugvallen op een enorme groep aan playtesters. Het resultaat mag in ieder geval gezien worden. Deze jongens zijn er in geslaagd om een skirmish-game in elkaar te boksen, samengebald in een strak spelmechanisme met korte en overzichtelijke regels. Visueel worden we verwend met werkelijk indrukwekkende spelcomponenten die je zowel artistiek als kwalitatief mag catalogeren onder hoogstaand, wat alleen maar bijdraagt tot de beleving van dit spel.
Geen paginadikke regelboeken en ontelbare subregeltjes maar wel eenvoud zonder in te boeten aan diepgang.
Na onze eerste sessies werd al snel duidelijk dat je voortdurend bij de pinken moet blijven. Op fora werd het nut van de willekeurige startspeler meer dan eens in vraag gesteld, maar wij vonden dit net een interessante wending. Soms wil je gewoon niet als eerste van start gaan omdat het aanbod op de markt niet voldoet aan je noden. Ook ga je liever als laatste je schepen inzetten om het doen en laten van je tegenstanders te kunnen taxeren. Die willekeur zorgt trouwens vanaf het begin voor een zekere spanning die je niet meer loslaat. Ook tijdens de aanschaf van je vloot, heb je verschillende opties. Ga je voor één sterke onneembare vesting of kies je voor meerdere minder krachtige combinaties om zo sneller een planeet en het daarbij horende punt te kunnen claimen. Verbazend genoeg vonden we een aangename balans terug tussen de 20 moederschepen, 74 escortschepen en 28 upgradekaarten. Lijkt ons niet evident om dat voor elkaar te krijgen. De diplomatieke fase klinkt misschien overbodig, maar biedt ontegensprekelijk een meerwaarde. Sommige acties en kaarten kunnen verrassende wendingen teweeg brengen waardoor je jouw plannen soms à la minute moet hertekenen, maar dat vormt net de uitdaging om daarna je gram te halen in de strijd. Hier draait het uiteindelijk allemaal om en zoals quasi elke tegenhanger worden deze confrontaties met dobbelstenen uitgevochten. In tegenstelling tot gelijkaardige conflictspellen kwamen we tot de aangename vaststelling dat een aantal slechte worpen niet onmiddellijk je ondergang betekent. Ook dat was een zeer aangename vaststelling, zeker voor yours truly.
Perfect?
De sceptici onder ons hoeven niet onmiddellijk te wanhopen, want we kunnen wel degelijk enkele kanttekeningen plaatsen. Zorg bijvoorbeeld voor plaats, veel plaats, want dit zijn echt grote onderdelen. Verder stelden we vast dat de koopfase een beetje vast liep zodra de upgrades voor niemand echt aantrekkelijk zijn. Iemand moet zich dan opofferen om zijn kostbare megacredits uit te geven aan zaken die hij misschien niet echt kan of wil gebruiken. Maar met enige creativiteit kan je dit euvel perfect omzeilen. Ondanks het grote aantal beschikbare schepen, heb je het gevoel dat er met vier protagonisten een tekort kan ontstaan aan materiaal. Wat de deur natuurlijk wagenwijd openzet voor uitbreidingen. En wie zijn concentratie op de proef wil stellen, raden we aan om naar zeven in plaats van vijf punten te spelen. Sessies die tot drie à vier uur oplopen zijn dan geen uitzondering, maar met de juiste ingesteldheid beleef je lange maar spannende avonturen! Indien je interesse geprikkeld werd, zal je nog heel even op je honger moeten blijven zitten. Intrafin gaat deze titel binnenkort pas beschikbaar stellen voor de spellenwinkels. Het loont echter de moeite om te wachten.
Conclusie
Dit blijft natuurlijk een zeer specifiek thema en het spreekt voor zich dat niet iedereen warm loopt voor dit genre, maar vergis u niet, Fleets blijkt een meer dan toegankelijk conflictspel. Een overdaad aan tactische keuzes binnen eenvoudige en overzichtelijke spelregels. Man-tegen-man-confrontaties vragen een andere aanpak dan sessies met meerdere spelers. Je kan de tijdsduur beïnvloeden en het spelbord zal telkens andere combinaties vertonen. Met andere woorden: een speelbeurt zal nooit dezelfde zijn en daardoor ontdek je voortdurend nieuwe mogelijkheden. Herspeelbaarheid… check!
Uitgeverij: Fryxgames
Jaar: 2014
Spelers: 2 tot 4 spelers
Tijd: van 45 min. tot 3 uur
