Deadlight: Director’s Cut is ongetwijfeld een atypische zombiegame. In plaats van Left 4 Dead te kopiëren, opteert Deadlight voor platformgameplay in een post-apocalyptische setting. Om de gameplay beter te complementeren speelt Deadlight dan ook in twee dimensies. De geüpdate graphics van het origineel komen met het 2D-stijltje zeer goed tot hun recht, waardoor dit één van de weinige visueel indrukwekkende zombiegames wordt.
Unieke zombiegame
Qua gameplay kan je Deadlight ook moeilijk vergelijken met andere zombiegames. Zombies zitten meestal in games zodat je ze in hordes vlotjes neer kan knallen of het hoofd af kan kappen en het scherm kan vullen met bloed. Dit is niet de kern van de gameplay in Deadlight. In plaats van zoveel mogelijk zombies af te maken, zal je vooral moeten vertrouwen op je platformvaardigheden en reflexen. Het meeste van je tijd zal je in deze game razendsnel van een platform naar een ander moeten springen, klimmen of slingeren. Dit betekent niet dat je niet één zombie zal doden tijdens je speelsessie. Verderop krijg je een bijl, een handgeweer en een shotgun om toch minimale verdediging te hebben. Meer dan een middeltje dat je uit de nood kan helpen wordt het niet, aangezien kogels schaars te vinden zijn.
Test voor je reflexen
Het snelle platformen werkt over het algemeen goed en dankzij enkele memorabele scènes wordt de gameplay al snel zeer intens. Al snel kom je in de Rat’s Labyrinth, een doolhof gevuld met valstrikken, en verderop zitten er onder andere helikopters je achterna zodat je nog sneller zal moeten handelen. Als je erin slaagt om zulke intense en onverwachtse momenten van de eerste keer te overleven, geeft dat een ontzettend goed gevoel. Verder in het spel worden deze momenten eerder frustrerend, omdat het soms niet helemaal duidelijk is wat je moet doen. Het spel laat je wel alle uiteindes zien waar je aan kan hangen als je even stil blijft staan, maar later in de game brokkelt alles af en heb je die tijd niet meer om rustig rond te kijken. Bovendien kwamen we ook regelmatig glitches tegen die de spelervaring verstoorden en soms hilarisch kunnen overkomen. Op het eind moet je bijvoorbeeld met een meisje wegvluchten van een leger. Als je het meisje helpt op een platform te klimmen en ze wordt neergeknald, zakte ons hoofdpersonage iedere keer door de grond als een zak patatten. Komische, maar ook vreemde momenten.
Overleef zolang je kan
Met een speelduur van een schamele vier uur voelt Deadlight wat kort aan. In de Director’s Cut-versie is er gelukkig een extra survival-modus die de speelduur wat weet op te rekken. Hier worden de regels van de campagne een beetje omvergegooid om een verslavende kloon van de zombiemodus van Black Ops te verwezenlijken. In de survival-modus kan je op bepaalde plekken je wapens volledig vullen met kogels en zal je wel veel zombies moeten uitmoorden om te overleven. Hordes worden naarmate de tijd vordert steeds groter en imposanter en je doel is om zolang mogelijk te overleven. Het is een vermakelijke en verslavende modus die zeker een aantal extra uur in beslag zal nemen voor je er klaar mee bent.
