Er staat een twee achter de titel, dat aangeeft dat er ook een deel één is verschenen. Dat origineel stamt uit 2005 en kwam uit op de pc. Als een Japanse game alleen op de pc verschijnt, dan rinkelen bij ons de alarmbellen. Het was namelijk een pornografische game, waarbij de plaatjes er niet om liegen. Blijkbaar deed de game het niet heel goed en verscheen in 2008 op de PlayStation 3 als gekuiste versie. Nu, zes jaar later, verschijnt het vervolg en kunnen we kennismaken met de wereld waarin de game zich afspeelt.
Een herkenbare wereld
Die wereld is overigens gewoon West-Europa in een periode die ons doet denken aan de Romeinse tijd. Daarin wordt de wereld geregeerd door de Holy Empire (de Romeinen) en wordt het land Hispanic (Spanje) onderdrukt. De leiders van het land zijn zeven jaar geleden verslagen in een beslissende veldslag, waarbij de vader van het hoofdpersonage Hamil zijn leven verloor. Dat was tegelijkertijd ook de koning en als prins ligt de hoop van het volk bij Hamil. Er wordt van hem verwacht dat hij op een gegeven moment een opstand gaat leiden en de bezetters wegjaagt.
Maar de eerste indruk van Hamil is niet al te best. Hij is een onnozel ventje, dat op school continu voor zijn proefwerken zakt en moet als dwangarbeid een tempel slopen. De bouwstenen moeten namelijk gebruikt worden om een tempel te bouwen voor de God waarin de Holy Empire gelooft en de inwoners van Hispanic mogen niet meer hun eigen God eren. Maar tijdens de sloop valt Hamil in slaap, laat hij stapels stenen omvallen en wordt hij getrakteerd op tientallen zweepslagen. Al bij al is Hamil niet iemand waar je de oorlog mee gaat winnen. Wanneer je echter een uur verder bent in het verhaal, is alles opeens anders en win je samen met Hamil je eerste veldslag en begint de game echt.
Op papier een JRPG
Op papier is Tears to Tiara 2 een JRPG, maar het begin van de game is voornamelijk een verhaal. Heel erg veel verhaal. Daarin wordt de setting uitgelegd, snap je hoe belangrijk godsdienst voor de bewoners van Hispanic is, maak je kennis met de bonte verzameling aan personages, die allemaal hun zegje hebben en wanneer dat allemaal gedaan is, en word je getrakteerd op onderlinge discussies tussen de personages. Gelukkig zijn de dialogen goed geschreven en zijn achterliggende boodschappen rijk en interessant, maar het zijn wel grote lappen tekst waar je doorheen moet. Daarbij helpt het niet dat de game enkel gebruik maakt van Japanse voice-overs en het gepresenteerd wordt in een stijl van een visual novel. Met dat laatste bedoelen we dat alles verteld wordt door middel van stilstaande afbeeldingen.
Wie daadwerkelijk op knoppen wil rammen, moet geduldig zijn. Sowieso is Tears to Tiara 2 een game voor de geduldige gamer, daar het om een tactical RPG gaat, in de stijl van Final Fantasy Tactics en Tactics Ogre. De gevechten spelen zich af in aparte arena’s waarbij je met jouw vechtersbazen om de beurt aan zet bent. Daarbij is het mogelijk om een stukje te lopen en vervolgens een aanval uit te voeren. Die aanval is afhankelijk van het soort wapen dat je gebruikt of de magie die je kiest. Daarna is de tegenstander aan de beurt. Qua regels is de game redelijk duidelijk en hoef je niet, zoals in een game als Disgaea, leren omgaan met vijf miljard varianten. Dat komt de combat ten goede, want na een uur lang tekst te hebben gelezen, heb je geen zin om in het gevecht ook een uur bezig te zijn om elke stap uit te dokteren. Mocht het toch misgaan en krijg je een genadeklap omdat je een fout maakte, dan kun je ervoor kiezen om terug te gaan naar een eerdere beurt in plaats van het volledige gevecht opnieuw te moeten doen. Een fijne toevoeging, aangezien gevechten best wel pittig zijn en het soms neerkomt op een beslissende laatste actie.
Op papier is Tears to Tiara 2 een JRPG, maar het begin van de game is voornamelijk een verhaal.
Tussen de gevechten en het verhaal door heb je later in de game de mogelijkheid om nieuwe vaardigheden te leren, wapens aan te schaffen en je te voorzien van voorwerpen die je kunt gebruiken om jezelf te genezen in het heetst van de strijd. Het heeft zodoende alles wat je van een game als deze kunt verwachten.
Een opvallend sterk punt van Tears to Tiara 2 is de soundtrack. Hij beslaat een groot muzikaal spectrum. Je hebt de rustige nummers die de verschillende verhalende scenes net wat interessanter maken, opzwepende muziek wanneer het los gaat en prachtige piano partijen wanneer het tijd is voor wat meer emotie. De muziek is zo goed dat we soms ervoor kozen om de Japanse voice overs te skippen, zodat we goed naar de muziek konden luisteren.
