Ondertussen zijn we een tweetal jaar verder. De promocampagne draaide sinds begin dit jaar op volle toeren waardoor zelfs de medemens zonder internetverbinding waarschijnlijk toch wel één of andere Overwatch-flyer in zijn brievenbus kreeg. Je kon er niet om heen; Overwatch moest en zou een topgame worden. De naam en faam van Blizzard werkte de geloofwaardigheid van dit statement alleen maar in de hand. Nog nooit leverde Blizzard half werk af. Nog nooit kwam de ontwikkelstudio met een flauwe franchise op de markt. Blizzard staat voor sublieme kwaliteit, voor tonnen content en voor kilo’s passie die ervoor zorgen dat elk van hun games enkele decennia aan de top blijft meedraaien.
In the box
We vatten nog even kort samen wat je in handen krijgt als je Overwatch in huis haalt. Het schijfje voor PC, PS4 of Xbox One voorziet je van een online cartoony first-person shooter waarin actie, diversiteit en vooral een hoge funfactor centraal staan. Voor het eerst in de geschiedenis van Blizzard ontwikkelde de studio een rasechte shooter. Niet alleen de technisch knowhow was aan boord, maar ook de creatieve stortvloed aan ideeën was present. Voor het eerst in 18 jaar zoog de ontwikkelaar de zielen van talentvolle artiesten opnieuw leeg om vervolgens een kakelvers universum op poten te zetten. Houden we hierbij in het achterhoofd dat het sublieme Hearthstone het moest doen met gerecycleerde WoW-personages, dan kunnen we maar concluderen dat Overwatch het wel écht waard moet zijn.
En dat is het ook. Sta ons toe onze liefde nu reeds uit te drukken en niet te wachten tot de conclusie. Overwatch is een dijk van een game. Niet alleen grafisch is de cartooneske stijl om duimen en vingers bij af te likken; het hele gamesysteem is tot in de kleinste details afgewerkt. Een voorbeeld van het sublieme achterliggende systeem is het favor the shooter-concept. Raak je een tegenstander op jouw monitor, dan wordt de schade hoe dan ook aangebracht bij de spelers. Punt. Geen rondvliegende controllers vergezeld van de one-liner: “Maar ik had hem echt mee!”. Nee. Een hit op jouw scherm is simpelweg een bevestigde hit.
Tjokvol
Voorlopig beschikt Overwatch over 21 unieke personages die enkel esthetisch kunnen worden aangepast. Dit heeft als gevolg dat zowel een speler met niveau 50 dezelfde wapens in handen heeft als een speler die het schijfje nog maar net uit zijn doosje haalde. Dit maakt Overwatch meteen ook uiterst toegankelijk. Geen ingewikkelde tutorials, geen ellenlange introfilmpjes, gewoon keiharde fun vanaf het eerste moment. Er wordt echter nog steeds geleveld, er worden nog steeds leuke rewards verzameld, maar geen van beide heeft een invloed op de manier waarop je Overwatch speelt.
Daarnaast zijn er twaalf speelkaarten beschikbaar die een viertal modi herbergen. Gaande van Assault en Escort tot Control of een combinatie van beide. Het zijn de typische gamemodi die veelal voor het meeste plezier zorgen. Het geheel wordt daarbij aangevuld met een Weekly Brawl: een wekelijkse modus die werd ontleend aan de Hearthstone-franchise. In de Weekly Brawl worden er uitzonderlijke regels, beperkingen en doldwaze aspecten aan een gamemodus toegevoegd voor een beperkte periode. Gevolg? Een frisse wind in de – voorlopig – weinig gamemodi. Ook de aanwezigheid van slechts twaalf speelkaarten kunnen we als enige vorm van kritiek beschouwen. Gezien de korte speelduur van een match, heb je al snel alle maps gezien.
In de vingers gebakken
Natuurlijk zijn er uitzonderingen op de regel, maar je kunt perfect een match Overwatch spelen zonder nog maar één glimp van de speelkaart gezien te hebben. Alles voelt zo intuïtief aan, alles klikt zo logisch in elkaar. Het is alsof we de game al jaren speelden, maar het nu pas aan iedereen mogen vertellen. Voor deze review speelden we de game trouwens op een PlayStation 4. Enkele PC-gamers staan nu waarschijnlijk klaar met hun shooters-moeten-op-PC-worden-gespeeld-jokerkaart. Wel, niets is minder waar. Het bliksemsnelle tempo en de kleine shot ranges maken van Overwatch een game die verdomd goed speelt met een controller. Is er een nieuw tijdperk in aantocht? Als het aan ons ligt is mag dat met de komst van Overwatch van start gaan…
Voor de spelers die hoe dan ook een bepalende zin aan hun games moeten kunnen toekennen, zijn er de loot boxes. Telkens we een niveau stijgen, krijgen we een leuke loot box voorgeschoteld. Dit is meteen ook de enige manier – naast fysieke euro’s neer te leggen – om aan dergelijke doosjes van plezier te komen. De box omvat willekeurige zaken zoals skins, emotes, sprays, player icons, en noem maar op. Elk van voorgaande zaken wordt net zoals andere Blizzard-franchises gemarkeerd met een vorm van zeldzaamheid. De typische kleurcodes voor rare, legendary en epic zijn dezelfde zoals in World of Warcraft, Hearthstone en andere Blizzard-titels. De frequentie waarmee de boxen verschijnen, neemt af naargelang we levelen. Hogere niveaus bereiken, vergt nu eenmaal meer XP. Bij het openen van dergelijke box zitten we telkens weer op het puntje van onze stoel.
Verhaal zonder verhaalmodus
Hoewel Overwatch geen verhaalmodus biedt, is er wel degelijk een verhaal in het spel vervat. Meer zelfs: verhalen. Ondertussen kregen we al kortfilms te zien van Soldier: 76 en Hanzo van prachtkwaliteit. De speelfilms kunnen zonder enige probleem opboksen tegen spelers zoals Pixar en Disney. Zeker de Hanzo-kortfilm blies ons uit onze welriekende sokken, over broederliefde gesproken. Ook zouden er comics op komst zijn die het verhaal achter ieder personage dieper uitspitten. Wij leggen alvast een apart spaarpotje aan.
