Jack the Ripper heeft al in menig fictiewerk de hoofdrol vertolkt, maar in een videogame is dit personage veelal nog onbekend terrein. Misschien niet helemaal onlogisch, want de politie en onderzoekers hebben de dader nooit kunnen vatten, waardoor de hele historie en mythe enkele donkerzwarte bladzijden in de Britse geschiedenis in beslag nemen. Geen probleem voor Ubisoft Montpellier echter. Het verhaal in de Jack the Ripper-DLC speelt zich 20 jaar na de hoofdgame af. Evie heeft enkele nieuwe technieken opgepikt in India die volledig berusten op het schrikeffect, een techniek die ook Jack volledig weet te beheersen. Dé verrassing van deze DLC? Je kan met de beruchte seriemoordenaar zelf aan de slag.
Scotland Yard heeft zijn handen vol met Jack the Ripper.
Het is een verademing dat het verhaal in deze DLC niet draait om de bekende Orde der Assassijnen, maar eindelijk eens van het hoofdpad afdwaalt om zich echt te focussen op de historische omgeving waarin het zich afspeelt. Dat er behoorlijk wat bloed vloeit in deze nieuwe toevoeging, dat staat als een paal boven water. De secties met Jack zijn dan ook behoorlijk intens en weten op een efficiënte manier je tegelijkertijd schuldig en voldaan te voelen. Dankzij enkele slimme camera-effecten, worden die harde beelden nog eens extra versterkt. Wanneer je dan nog eens enkele boodschappen op je scherm gezwierd krijgt als “leave no witnesses” in een akelig lettertype, dan wordt de speler meer dan eens opgezogen in de zieke geest van Jack. De brutale finishers zijn een extra.
Spelen met Jack the Ripper bezorgt je het bizarre gevoel van tegelijk voldoening en schuld.
De missies van de seriemoordenaar zijn korter dan die van Evie, maar weten wel te imponeren. Het is misschien wat vreemd om zien dat Jack ook een vrij behendige kerel is als het aankomt op het betere klim- en klauterwerk, maar hey, het is nog steeds een videospel, natuurlijk. De secties met Evie zijn gelukkig net iets minder heftig en weten de traditionele missies uit Syndicate te benaderen. Stealth is hier nog steeds het sleutelwoord en dat mechanisme wordt gewoon niet oud. De toevoeging om je vijanden schrik aan te jagen waardoor ze ofwel lopen voor hun leven ofwel stokstijf van angst blijven staan, is leuk. Reputatie is alles en daar weten zowel Evie als Jack hun voordeel uit te halen.
Een gedurfde zet van Ubisoft om de seriemoordenaar speelbaar te maken.
Als Evie ga je op onderzoek en probeer je te achterhalen wie Jack the Ripper is en waarom hij die gruwelijke moorden pleegt. Ze is dus een beetje op achtervolgen aangewezen, maar dankzij haar zoektocht wordt het personage van Jack nog wel meer uitgediept dan we hadden verwacht. Naarmate het verhaal vordert, valt meer en meer het masker weg, maar ook meteen de mythe. Het doet een beetje af van het verhaal, want Jack the Ripper is misschien één van de weinige personages die niet vraagt om meer diepgang. Een gemaskerde bruut met weinig motief had ook gewerkt.
Visueel is er niets nieuws onder de zon. Veel verschil met de basisgame is er niet, maar dat hoeft ook niet, want Syndicate wist op vlak van grafische kwaliteit al behoorlijk hoog te scoren. Met de DLC ben je toch zo’n drie à vier uur zoet, wat zeker niet slecht is, want je kan het stukje extra software reeds downloaden voor een vijftiental euro. Is deze DLC broodnodig als je het verhaal van de Assassin’s Creed-reeks van nabij volgt? Zeker niet. Is ze de moeite? Zeker wel, al was het maar om dat ongemakkelijke gevoel van voldoening en schuld even op te wekken en na drie uur spelen voor eens en voor altijd op te bergen. Games, ze doen wat met een mens…
