Na een release op pc, Mac en Xbox One eerder dit jaar is het sinds vorige week eindelijk de beurt aan PlayStation 4-eigenaars. De op-en-top Belgische game werd relatief goed onthaald en wij stonden te popelen om Guns, Gore & Cannoli eindelijk op onze PlayStation 4 te installeren. De slechts 4,5 gigabyte grote game was in geen tijd gedownload, dus moesten we niet lang meer wachten om met maffiosi-praktijken aan de slag te gaan.
Hoogtepunt van de drooglegging
Het erg kleurrijke Guns, Gore & Cannoli vertelt het verhaal van Vinno Cannoli en diens maffiafamilie. In het jaar 1925, tijdens het hoogtepunt van de drooglegging, moet jij eropuit trekken om iemand te vangen die gevlucht of verdwenen is. Een verhaal dat zo dun is als een blaadje sigarettenpapier, maar het wordt op een erg leuke manier gebracht, waardoor je ten allen tijde aan het scherm gekluisterd blijft. Dat er hier en daar wat twists in het verhaal zitten en we erg leuke dialogen met veel te Italiaanse accenten voorgeschoteld krijgen, helpen dat element een handje. Daarnaast ervaar je zowel vriendschap als verraad en wraak in het verhaal, terwijl je de opkomst en ondergang van een crimineel meesterbrein volgt.
De naam van de game vertelt voor een groot deel waarover het gaat. Zo krijgen we in de 2D-sidescroller platformer - waarin alles met de hand getekend werd - een pak wapens ter beschikking waarmee we hordes zombies, gangsters en soldaten op een erg bloederige manier neermaaien. En de cannoli? Deze lekkernij vult je levensbalk aan, zodat je op tijd en stond je zopas opgelopen verwondingen overleeft. Een pak zombies knabbelt namelijk graag eens aan je armen, terwijl anderen je met divers wapentuig onder vuur nemen of op je af rennen om je uit je lood te slaan tot je erbij neervalt. En dan hebben we het nog niet gehad over de talrijke andere vijanden...
Compleet arsenaal
Het concept van Guns, Gore & Cannoli is erg eenvoudig. Terwijl je met je personage doorheen het level manoevreert, baan je je een weg door de hordes vijanden die op je af worden gestuurd. Daarvoor krijg je een pak wapens ter beschikking die je naar wens kunt gebruiken. Hoewel alles relatief simplistisch lijkt, vergt de game een erg klein beetje denkwerk. Zomaar op de vijanden afstormen resulteert in veel gevallen tot je ondergang. In de plaats daarvan trek je je beter wat terug, kies je een geschikt wapen om de vijanden te lijf te gaan en los je enkele rake schoten.
Gaande van een eenvoudig pistool, een volautomatisch machinegeweer tot een bazooka of minigun, er is voor iedereen wat wils. Daarnaast kan je ook voor wat ‘wegwerpspullen’ kiezen. Zo zorgen granaten ervoor dat vijanden in tientallen stukjes uit elkaar spatten, terwijl molotovcocktails de aanstormende groepen in de fik zetten. Een beetje experimenteren met de verschillende wapens op de verschillende vijanden kan in veel gevallen het verschil betekenen tussen leven en dood.
Versus
Wie genoeg heeft van de twaalf levels durende verhaalmodus, die zowel alleen als met maximum drie offline medespelers gespeeld kunnen worden, kan zich uitleven in de Versus Mode in zeven Battle arena’s. Hierin neem je het tegen maximum drie anderen op in diverse maps. Niet enkel medespelers die zich in de sofa hebben neergeploft kunnen meedingen naar de overwinning, ook AI-gestuurde tegenstanders kunnen het je moeilijk maken. De ontwikkelaars omschrijven dit als volgt: “Deze AI wordt gestuurd door 21kb schijnbaar warrige code maar is zo gemaakt dat hij je van de map kan knallen voor je het beseft.” Het doel? Voor de meeste kills zorgen en daarbij zelf zo weinig mogelijk doodgaan. Best hectisch en met momenten grappig, al blijft het narratieve deel van Guns, Gore & Cannoli ons favoriete stukje.
