-
05-02-2019, 15:44 #1
socialer worden, mensen durven aanspreken
Hey,
ik worstel hier eigenlijk al heel mijn leven mee, ik durf in grotere groepen, zeker als ik de mensen niet echt goed ken, niet veel zeggen. Ik heb altijd heel erg weinig vrienden gehad, veel kennissen die je zo heel af en toe spreekt, maar niemand waar ik echt goed mee overeenkom of regelmatig dingen mee samen doe. Ben ook niet de persoon die makkelijk vreemde mensen aanspreekt.
Ik heb dan een vriendin leren kennen, die ook niet al te veel vrienden had, dus deden wij eigenlijk heel veel dingen samen. Sinds een maandje is dat uit geraakt en alhoewel ik een beetje vrede had met mijn levensstijl voor ik haar leerde kennen, wil ik nu niet meer terug naar die levensstijl.
Het leek me leuk om een soort cursus te gaan volgen om het zelfvertrouwen te vergroten, en vreemden durven aan te spreken, zowel mannen als vrouwen. Zodat ik makkelijker vrienden kan maken. Ook de cursussen waar ze je zogezegd leren flirten klinken op zich wel interessant.
Heeft iemand ervaring met zo een cursussen? helpen ze effectief? Iemand kennis van goede organisaties die zoiets organiseren?no votes
Reply With Quote
-
-
06-02-2019, 00:17 #2Member
- Registered
- 28/08/02
- Location
- Leuven
- Posts
- 3,026
- iTrader
- 46 (100%)
- Mentioned
- 0 Post(s)
- Reputation
- 9/45
Ik weet niet goed wat ze precies aanleren op een dergelijke cursus, maar ik denk dat socialer worden gewoon meer iets is dat je gewoon meer moet doen. Neem meer initiatief om contacten te leggen, ga overal een praatje slaan, probeer het uit en je komt er zelf wel achter hoe de vork in de steel zit.
Ik zou zo'n cursus wel aanraden, maar dan niet echt om de cursus zelf maar vooral omdat je dan weer even tussen de mensen bent.no votes
Reply With Quote
-
06-02-2019, 00:34 #3
op zon cursus pushen ze je vooral heel erg hard om mensen aan te spreken, en geven ze voorbeelden van hoe zij het aanpakken. Zelf proberen is inderdaad de meest logische stap maar ik heb niemand die me pushed en na 33 jaar hopen dat ik het wel eens zal durven lijkt dat me een utopie geworden.
no votes
Reply With Quote
-
06-02-2019, 00:36 #4Member
- Registered
- 28/08/02
- Location
- Leuven
- Posts
- 3,026
- iTrader
- 46 (100%)
- Mentioned
- 0 Post(s)
- Reputation
- 9/45
no votes
Reply With Quote
-
06-02-2019, 01:10 #5
zo'n cursus is vooral heel erg duur, daarom dat ik ervaringen zoek van mensen die heel erg introvert zijn zoals ikzelf. Of ze er effectief effect van hebben ondervonden. Gewoon onder de mensen komen is fijn, maar als je er geen enkel effect van merkt is het heel erg dure geldverspilling
no votes
Reply With Quote
-
06-02-2019, 03:01 #6Member
- Registered
- 02/01/16
- Location
- Oudenaarde
- Posts
- 5,499
- iTrader
- 0
- Mentioned
- 26 Post(s)
- Reputation
- 166/553
Lijkt me eerder dat je assertiviteitstraining kan gebruiken ipv "hoe versier ik vrouwen voor dummies"?
Want ik vermoed dat je liever wat verder wil raken dan enkel wat gesmos, en het concept van een goede relatie is dat er gecommuniceerd kan worden... Ze geven je ook enkel de tools he, je moet het nog steeds zélf toepassen.
Mocht ik versierd worden door een kerel met geweldige pick-up lines die op onze eerste date de ober nog niet eens durft aan te kijken, komt er geen 2de date...no votes
Reply With Quote
-
06-02-2019, 10:56 #7
het is moeilijk uit te leggen, maar als ik op date ga heb ik ook geen enkel probleem om een volledig avond vol te praten. 1 op 1 communicatie ben ik zeker niet slecht in, bij 2 personen gaat het nog, maar mijn vermogen om te durven praten daalt exponentieel wanneer er mensen aan de groep toegevoegd worden.
Maar als ik bvb een tinder match heb, ik heb geen enkele vrees om af te spreken of vrees dat het gesprek niet zal vlotten, dat gaat echt wel vlot, ook de ober aanspreken zoals in je voorbeeld heb ik geen probleem mee. Het is echt een mindset waar ik vanaf moet. De ober roepen, zelfs al is ze vrouwelijk, is iets dat iedereen doet, daar gaat ze niets achter zoeken, en heb ik dus ook geen enkel probleem mee. Vreemde vrouwen aanspreken zit ik in de mindset dat ze altijd onmiddelijk gaat denken dat ik ze wil versieren.
Om het volledig correct te verwoorden heb ik eigenlijk een cursus "ik trek me niets aan van de mening van anderen" nodig. Dat is deels assertiviteit maar ook deels niet. Voorts ben ik een hele rustige jongen, maar toen we communicatiecursus kregen hier op het werk hebben ze iedereen gefilmd, en dat was heel confronterend. Ik vond van mezelf dat ik heel onrustig overkwam, terwijl mijn karakter helemaal tegenovergesteld is.
Ik wil dus eigenlijk vooral vlotter overkomen, ik heb veel kennissen, maar geen echte goeie vrienden, vooral omdat ik een beetje een grijze mus ben. Niemand gaat mij niet graag hebben, maar ook niemand gaat mij echt graag hebben waardoor er een super vriendschap ontstaat.
Daarom leek het mij interessant voor zo een cursus. Omdat je echt wel gepushed wordt om vreemde mensen aan te spreken, uit je comfort zone gehaald wordt, en toch ook wel een paar tips meekrijgt hoop ik.
Maar heel veel opties vind je op google niet voor zo een dingen, de meeste kosten handenvol geld en zijn in nederland. Dus ik zocht iemand met eventuele ervaring voor zo een cursus te volgen.no votes
Reply With Quote
-
06-02-2019, 11:08 #8Member
- Registered
- 05/04/18
- Location
- Antwerpen
- Posts
- 756
- iTrader
- 1 (100%)
- Mentioned
- 0 Post(s)
- Reputation
- 4/117
Hum, misschien iets helemaal anders, maar heb je al eens over vrijwilligerswerk nagedacht?
Het leuke daarin is dat er altijd iets is om over te praten/iets wat moet gebeuren (geen stiltes zonder iets te doen), bovendien zijn de mensen die dat doen zelf meestal al sociaal en goedlachs (makkelijker in contact treden met jou) en je doet nog iets nuttigs.
Ik zeg niet dat cursussen niet kunnen helpen, maar het is iets waar ik aan dacht.
Het gaat er natuurlijk om waar jij je goed bij voelt.Blessed are the meek: for they shall inherit the earth. Matthew 5:5no votes
Reply With Quote
-
06-02-2019, 11:26 #9
het is zeker iets om te overwegen
no votes
Reply With Quote
-
06-02-2019, 21:06 #10Member
- Registered
- 17/12/11
- Location
- Veldwezelt
- Posts
- 1,305
- iTrader
- 0
- Mentioned
- 0 Post(s)
- Reputation
- 1/23
Met dat vrijwilligerswerk moet ge wel oppassen. Werken in een oxfam-winkel met oude mensen die niet veel zeggen of opvang van kinderen, ik heb het al gedaan en ze zijn niet allemaal in voor smalltalk.
Er is veel nood aan gezelschap voor ouderen in rusthuizen. Zij zijn eenzaam en willen graag interactie.Neem het leven niet te serieus, je overleeft het toch niet.no votes
Reply With Quote
-
07-02-2019, 00:34 #11
ik denk eerlijk gezegd dat ik daar voor mijn persoonlijke ontwikkeling weinig aan ga hebben. Ik heb vooral problemen met mensen aanspreken als die mensen me in zekere mate interesseren (leeftijsgenoten, interessante vrouwen).
Oudere mensen zijn makkelijker aan te spreken (in mijn kop alleszins) omdat ik mezelf ingeprent heb dat die me niet zo snel veroordelen en vaak vriendelijk zijn. Diezelfde mindset zou ik bij leeftijdsgenoten ook moeten ontwikkelen. Daar zit ik me voortdurend af te vrage, hoe zouden ze reageren als ik dit zeg. Zo nadenken over de dingen laat de spontaniteit natuurlijk volledig verdwijnen.no votes
Reply With Quote
-
07-02-2019, 01:07 #12Member
- Registered
- 28/08/02
- Location
- Leuven
- Posts
- 3,026
- iTrader
- 46 (100%)
- Mentioned
- 0 Post(s)
- Reputation
- 9/45
Heb je eigenlijk niet eerder wat een sociale angst ontwikkeld?
Ik heb daar zelf vroeger nog vaak last van gehad en heb er een tijd angstremmers/anti-depressiva (In een lage dosis heeft dat een gelijkaardig effect, en zijn ook niet verslavend) voor genomen. Dat heeft me enorm geholpen.
Als je het gevoel hebt dat je je beperkt voelt hierdoor, zou ik het eigenlijk het eens opnemen met je dokter.no votes
Reply With Quote
-
07-02-2019, 10:50 #13
sociale angst klinkt als een term dat me redelijk goed omschrijft.
Ik ben naar de dokter geweest omdat de breuk met mijn vriendin een maand geleden deze symptomen alleen maar heeft verergerd, ik twijfel nu zowat aan alles in mijn leven. Al is de breuk zeker niet de schuldige, ik heb al heel mijn leven een vorm van sociale angst, nu valt het voor mezelf alleen 10x zo hard op. Ik heb toen een vorm van natuurlijke medicatie gekregen (passiebloem) om het piekeren te stoppen. Al denkt de dokter dat ik me alleen slecht voelde door de breuk, terwijl ik nu stilletjesaan besef dat het eigenlijk niet (meer) mijn vriendin is die ik mis, eerder mijn socialere levensstijl die ik gedurende die periode had, en het zelfvertrouwen dat ik ermee opgedaan had is nu nog gedaald tot onder zijn beginniveau.
Mijn sociale angst is echter zo specifiek dat ik niet goed weet hoe dit te omschrijven. Ik heb professioneel geen enkel probleem om met collega's te spreken, ook presentaties voor volle zalen heb ik waarschijnlijk zelfs minder problemen mee als de doorsnee mens. Omdat ik daar niet het gevoel heb dat ik een goede indruk moet maken, ik geef mijn professionele mening en als je niet akkoord ermee gaat so be it. Bij mensen die ik graag tot mn vriendenkring zou hebben, leeftijsgenoten, vrouwen waarin je een zekere interesse heb, leef ik in de mindset van ik moet een goede indruk maken, en als iemand me niet leuk vind beschouw ik dat als een persoonlijk falen.no votes
Reply With Quote
-
07-02-2019, 11:17 #14Crew Member
- Registered
- 13/11/02
- Location
- Halle
- Posts
- 28,505
- iTrader
- 13 (100%)
- Mentioned
- 1 Post(s)
- Reputation
- 178/370
QUOTE by Killer Queen : Thanks.. Das, Gij zijt misschien gedocumenteerd, maar ik maak dat goed door ervaring.
People say I have a big ego, but really my ego is tiny in comparison with my enormous talented geniusno votes
Reply With Quote
-
07-02-2019, 11:35 #15Member
- Registered
- 28/08/02
- Location
- Leuven
- Posts
- 3,026
- iTrader
- 46 (100%)
- Mentioned
- 0 Post(s)
- Reputation
- 9/45
Om even mijn situatie te schetsen:
Ik heb eigenlijk heel mijn leven tot een jaar of 5 geleden een irrationele sociale angst gehad. Dat wil zeggen dat ik angstig werd in sociale situaties maar niet wist waardoor precies. Ik kon op een bus zitten relaxen, en dan ineens zonder dat ik het besef beginnen zweten, trillen, volledig stoppen met bewegen etc. Helemaal blokkeren. En geen flauw benul waarom. Ik wist wel dat het door de mensen was, iemand die mij onbewust op een bepaalde manier enorm intimideerde.
Maar daarnaast had ik ook een enorm ego, waardoor ik mezelf er altijd overheen kon zetten en het kon "negeren". Maar vanbinnen kon ik dan echt kapot gaan.
Door die ego wou ik dus ook nooit medicatie pakken, totdat ik dagenlang het huis niet meer uit durfde en de dingen begonnen te escaleren
. Eerst angstremmers en dan overgeschakeld naar anti-depressiva. Nu zijn we 5 jaar verder en ben ik echt een heel ander mens. Het is ongelofelijk wat voor een effect die medicatie op mij heeft gehad, het heeft mijn leven verandert!
no votes
Reply With Quote

