-
21-03-2013, 01:29 #31
Het was nu wel niet echt een ingewikkelde operatie, eigenlijk eerder een relatief kleine (die vorige was eerder een zware waarbij ik ook enkele seconden wakker was, maar dat was echt niet meer dan dat - ik zag enkel in een fractie veel lichten van de tafel en wat handschoenen en dat was het). Ze ging ook gewoon in het dagziekenhuis door. Helaas ben ik er in geslaagd complicaties te krijgen van de anesthesie waardoor ik toch moest opgenomen worden en die men ook niet kon vermoeden omdat het iets is wat normaal niet voorkomt op mijn leeftijd, maar goed. :-/
Dus ik denk niet dat die controle (hersenactiviteit meten) dan gebeurd?
Ik ben vooral heel erg blij dat mijn ogen niet dichtgeplakt waren. Ik mag er echt niét aan denken wat er dan gebeurd was. Dan was ik denk ik echt in paniek geschoten incluis dat mijn hart op hol was geslaan van de stress etc. :-/
Maar ik denk wel dat ik het ga zeggen bij een volgende keer, alleen al zodat ze zeker mijn ogen niet dichtdoen (enfin ik weet niet wanneer dat gebeurt, je ziet dat gewoon soms in series of films :-s).
Ik dacht ook dat het misschien kon dat het de extubatie fase was, of in ieder geval dat men mij op dat moment wou extuberen bv? Want uiteindelijk moet men je toch ook ver genoeg wakker krijgen zodat je terug (voldoende) zelfstandig ademt. Misschien was ik toen per ongeluk net iets meer wakker dan eigenlijk bedoeld, maar was de operatie dus zowat over. Nochtans leek het naar mijn tijdsgevoel niet zo, en ook de anesthesisten of verpleegkundigen leken dat niet te suggereren. Ze leken eerder in paniek of toch alleszins verbaasd/verrast. En naar wat ik kon opmaken hebben ze gecheckt of ik echt wakker was en me vervolgens bijgegeven.
Ik ga het artikel lezen, bedankt!
Als ik eraan terugdenk, vind ik het eigenlijk enger dan op dat moment zelf overigens. Toen ik daar lag was het meer zo van "eeurgh"... je voelt je gewoon heel crappy, half high, "gaar" en alles behalve comfortabel en ik was eigenlijk ook blij te beseffen dat ik nog leefde want ondanks dat het maar een kleine operatie was, had ik wel wat schrik daar ik al een aantal maal onder het mes gemoeten ben.
Edit: Ik lees: "General anaesthetic agents cause low blood pressure and a slow heart rate". Nochtans het eerste in de recovery waarvan ik me bewust werd was dat iemand zei om een monitor anders in te stellen die voortdurend lawaai maakte, want "ze heeft ne hele voorgeschiedenis". Dat bleek de mijne te zijn en mijn hartslag was iets van 130 à 140. Dus dat is dan toch ook niet echt gelukt? :-/Last edited by Soekie; 21-03-2013 at 01:38.
no votes
-
-
21-03-2013, 01:49 #32Member
- Registered
- 07/12/11
- Location
- dendermonde
- Posts
- 215
- iTrader
- 0
- Mentioned
- 0 Post(s)
- Reputation
- 0/2
Ik heb al operaties meegevolgd in 3 belgische ziekenhuizen, met talloze chirurgen en anesthesisten, en nog nooit een operatie gezien waar men de ogen niet dichtplakte. Overigens is het perfect mogelijk om te dromen tijdens narcose.
Ik blijf erbij dan ook bij dat je niet moet uitsluiten dat je alles gedroomd hebt, en dat je geest je beduvelt
. Zeker omdat het u al 2 keer overkomen zou zijn, bij totaal verschillende operaties (zoals je zelf aangeeft).
Trouwens, het lijkt mij onmogelijk dat je 'eventjes wakker wordt', terug indommelt en je dat achteraf nog herinnert. Patiënten herinneren zich nooit iets van de eerste minuten/kwartier dat ze wakker zijn na operatie. Ik heb al een paar gevallen van awareness gelezen, en dan gaat dat meestal om patiënten die door de spierverslappers niet kunnen bewegen, maar wel niet volledig verdoofd zijn.
Nog 1 iets: het bewustzijn van de patiënt kan tijdens operaties gemeten worden aan de hand van enkele elektroden op het hoofd. Dit is echter niet zo eenvoudig te interpreteren, zeker geen waterdicht systeem, en wordt lang niet in alle ziekenhuizen gedaan.
Uw 'adrenaline' wordt nergens gemeten, en heeft ook allesbehalve iets te maken met uw bewustzijn. Integendeel, de adrenaline-respons op stress en pijn wordt volledig onwillekeurig geregeld, door het orthosympatisch zenuwstelsel.
Typisch zie je bijvoorbeeld dat tijdens het maken van de insnede in de huid bij volledig verdoofde patiënten, de hartslag even stijgt. Ook al ben je niet bij bewustzijn, je lichaam voelt nog steeds de pijn en zal hierop reageren.no votes
-
21-03-2013, 09:53 #33
Gastroscopie is idd gewoon via een buis in je keel naar je maag gaan laten kijken, daar mogen de ouders gewoon bijzitten hoor, je ligt op tafel met een dokter en wat verpleegsters errond en aan het bureautje zat men pa.
En idd, zoals Sinister zegt verdoven ze niet iedereen daarvoor, maar mij hadden ze wel verdoofd omdat er nadien nog een endoscopie volgde en vooral omdat het men eigen vraag was om volledig verdoofd te zijn.
En het was ook de dokter zen fout, hij was te druk bezig met alles aan de stagiaire uit te leggen, dat ze blijkbaar niet doorhadden dat ik bij bewustzijn kwam.Nintendo Network ID: Bullitt
Nintendo 3DS Friendcode: 3926-5151-9214no votes
-
21-03-2013, 10:16 #34
Het enige wat ik me ooit van een operatie herinnerd heb is het in slaap vallen en de ongelofelijke wartaal die ik toen uitsloeg. De dokter die de dag nadien op de kamer kwam heeft me daar nog zo 'vriendelijk' aan herinnerd
En voor de rest ne keer wakker worden vlak nadien in een kamertje, ik had pijn en was helemaal alleen (had al effe rondgekeken) en ik begon te snikken. Plots een stem van een verpleegster die achter een gordijn uitkwam (heel nors): 'Wenen gaat u echt niet helpen hoor, integendeel.' En van de shock van plots iemand te horen stopte ik ineens met wenen
Never underestimate the power of human stupidityno votes
-
21-03-2013, 10:24 #35no votes
-
21-03-2013, 10:38 #36Member
- Registered
- 07/02/06
- Location
- Montréal, QC
- Posts
- 3,910
- iTrader
- 10 (100%)
- Mentioned
- 0 Post(s)
- Reputation
- 0/25
no votes
-
21-03-2013, 10:48 #37
Jullie denken precies hetzelfde
Maar het was eigenlijk wel zo, hoe meer ik zou huilen, hoe meer ik pijn zou hebben. Maar gewoon die manier waarop ze het zei + dat ik dacht dat ik alleen was, gaf me zo'n shock dat ik gewoon gestopt ben met huilen. Toen begon ik wel te zeuren om drinken (geronnen bloedsmaak in mijn mond) en toen gaf ze als antwoord: 'daar moet ge de komende 12 uur niet aan denken, ge krijgt hoogstens een wattenstokske met vloeistof op binnen een paar uur. Als ge nu gaat drinken, gaat ge dat toch uitkotsen.'
Het was echt een lieve vrouw
Never underestimate the power of human stupidityno votes
-
21-03-2013, 11:13 #38no votes
-
21-03-2013, 11:16 #39no votes
-
21-03-2013, 14:29 #40
Voilà, ik dacht ook dat men ogen standaard dichtplakte.
Anderzijds nogmaals, het was in een dagziekenhuis en de operatie was volledige routine in principe, zowel voor mij als voor de chirurg. (Beide al de operatie meegemaakt, identiek dezelfde ook. ^^). De anesthesist heeft me vooraf aan de operatie (dus maanden ervoor ofzo) dan ook maar twee minuten gezien.
Het is absoluut niet als een droom, het is ook geen herinnering achteraf. Het ging heel simpelweg als volgt:
men deed me in slaap, de anesthesist zei nog "denk aan iets prettig want hoe ge erin gaat, komt ge er ook uit" en zei toen iets tegen iemand die verderop stond dat die iets moest doen of toedienen ofzo en bam ik was weg.
(...)
ineens voelde ik me heel erg kut, zag ik lichten, groene mannetjes om me heen (chirurgen, verpleegkundigen of anesthesisten of wat dan ook, geen aliens voor alle duidelijkheid ^^) ... nog op de operatietafel, tiens, denk je dan. en je voelt je gewoon kut, voelt iets in je mond/keel, maar alles voelt verschrikkelijk dof. Je kan je niet bewegen (ook na de operatie in de recovery kon ik me nog een tijd niet bewegen).
Ze zeiden dingen tegen mekaar (wat ik hierboven beschreef) en klonken redelijk gejaagd/verbaasd, ... ene kwam naar me toe, tikte tegen mijn schouderzijkant en zei "mevrouw, mevrouw" en op de één of andere manier heb ik een reactie pogen te geven (zonder stress ofzo want ik was veel te verdoofd). Mogelijk heb ik er een kreun uitgeslaan.
Toen deed hij teken van iets aan een andere verpleegkundige en niks meer ...
(Het waren trouwens dezelfde mensen etc als die ik zag bij het binnenkomen in de zaal, niets vreemds.)
Véél later (naar mijn gevoel) werd ik wakker op de recovery en idd, ik herinner me zelfs het wakkerworden ofzo daarvan niet.
Het eerste bewuste besef dat ik toen had, en dus ook de eerste herinnering die ik heb is dus dat van de monitor.
Normaal gezien maken ze je thans echt wakker na je operatie/bij aankomst in de recovery en meestal herinner ik me dat, maar dat is nu dus niet het geval geweest.
In de recovery toen ik weer terug wat normaal was (ik kom altijd vrij snel bij, het was ook maar een lichte narcose - zoals gezegd routine en een operatie die ik denk geen twee uur heeft geduurd) dacht ik ook terug aan mijn ervaring in de operatiezaal en dat het eigenlijk wel bizar was.
Ik verwachtte de anesthesist te zien, zodat die er iets van zei. Maar die kwam niet. Toen de verpleegkundige (of anesthesist?) naar de afdeling belde waar ik zou moeten worden opgenomen briefte ze me over mijn problemen en hoorde ik ze zeggen "ze is ook wakker geworden tijdens de operatie dus" :-s.
Dat heeft echter niemand tegen mij verteld. Sowieso zonder twijfel ook omdat ze ervan uitgaan dat ik het niet meer weet.
Wat ik dan vermoed, is dat het gewoon heel op het einde is gebeurd, wie weet zelfs toen ze die plakkers weghaalden? :-/ In dat geval was het eigenlijk niet echt erg. Of men nog druk bezig was of niet kon ik trouwens totaal niet inschatten. Op die plaats was het enige wat ik voelde een heel dof gevoel / het gevoel dat er iets lag of drukte. Dat was ook de eerste gewaarwording die ik had (naast het zien van de lampen). Maar op dat moment was ik nog zo high dat ik toen helemaal niet besefte dat ik daar geopereerd werd. Ik dacht enkel: vreemd dat ik daar iets voel (en in mijn keel).
In de recovery, toen ik heel goed bijgekomen was dacht ik, achja, logisch, want ik ben daar geopereerd.
no votes
-
21-03-2013, 14:33 #41
De eerste keer dat het me overkomen is, is echt heel kort. Ik zag gewoon de lichten. Die zaal en operatie was veel gespecialiseerder, de operatie duurde ook veel langer. Dat was volgens mij echt op het einde van de operatie trouwens hoor.
Volgens mij waren ze me toen al half aan het loskoppelen van apparatuur of aan het verbedden of ik weet niet wat. Ma dat was een seconde ofzo, hooguit 5.Last edited by Soekie; 21-03-2013 at 14:39.
no votes
-
22-03-2013, 10:49 #42Member
- Registered
- 04/11/08
- Location
- Deinze
- Posts
- 2,167
- iTrader
- 26 (100%)
- Mentioned
- 0 Post(s)
- Reputation
- 2/17
Mijn grootvader heeft dat ook voorgehad. Hij heeft achteraf gevraagd aan de specialist of wat hij gezien had echt was en die bevestigde dat hij inderdaad wakker geworden is tijdens de operatie. Op dat moment ben je nog zodanig verdoofd dat je niet van in paniek raakt en uw gevoel is ook nog niet terug. Dat zal ook wel een van de redenen zijn waarom de anesthesist gedurende de hele operatie aanwezig is. Je krijgt een zo laag mogelijke dosis, lijkt me redelijk normaal dat dat dan eens voorkomt dat er ene wakker wordt.
Humanity is the devilno votes
-
23-03-2013, 21:26 #43
Lol. Ja ik heb er wat meer over gelezen en gemerkt dat men bij zieke of zwakke mensen sowieso lichter verdooft. Dat bovenop mijn ervaring met slaapmiddelen (benzodiazepines dus hetzelfde spul wat in mij zeker al tot habituatie heeft geleid) en het feit dat ik een pluimgewicht heb en het geen operatie was waarvoor een zware verdoving nodig was, zal denk ik bij mij het wel uitgelokt hebben.
Gezien ik normaal iemand ben die absoluut snel in paniek schiet, zal het bij mij wel gelijkaardig zijn geweest (te verdoofd om al te veel te beseffen want zoals gezegd had ik op een bepaalde plek een dof en drukkend gevoel en ik dacht "tiens, wat is daar gaande?/hoe komt dat nu?" terwijl ik daar geopereerd werd. o_0 ^^
Dat ik het de verpleegster of anesthesiste van in de recovery hoorde doorbriefen zei ook genoeg en de kans dat ik dat gehallucineerd heb lijkt me vrij klein.
Iemand zei me overigens ooit van een verpleegster te hebben gehoord dat dit eigenlijk heel vaak voorkomt, zeker bij patiënten met slaapproblemen (allicht de link met slaapmedicijnen), dat ze eventjes wakker worden.no votes
-
25-03-2013, 21:41 #44Banned
- Registered
- 27/10/12
- Location
- Oost-Vlaanderen
- Posts
- 4,212
- iTrader
- 12 (93%)
- Mentioned
- 8 Post(s)
- Reputation
- 1/50
no votes
-
22-09-2014, 13:01 #45
Wakker worden tijdens operatie
Beste Soekie,
Ik ben een journalist van Het Belang van Limburg en ben voor een artikel op zoek naar mensen die ooit zijn wakker geworden tijdens een operatie. Kan ik u daarover vandaag eens bellen? Alvast hartelijk dank.
Vriendelijke groet
Koen Snoekx
Koen Snoekx
Journalist Het Belang van Limburg
koen.snoekx@hetbelangvanlimburg.be
011/878.295no votes

+ ze hebben uniformkes aan!
