Bekijk resultaten enquête: Welke "mentale stoornis" heb jij?

Aantal stemmers
75. Je mag niet stemmen in deze enquête
  • Bipolaire stoornis

    7 9,33%
  • Schizofrenie

    3 4,00%
  • Borderline

    2 2,67%
  • Angst- en/of paniekstoornis(sen)

    18 24,00%
  • Depressie

    12 16,00%
  • OCD (dwangneuroses en - gedachten)

    6 8,00%
  • ASS (Autisme)

    12 16,00%
  • AD(H)D

    10 13,33%
  • Andere

    6 8,00%
  • Geen

    30 40,00%
Meerdere antwoorden per stemmer mogelijk.
Pagina 6 van 10 Eerste ... 2345678910 Laatste
  1. #76
    citrofenwick's schermafbeelding
    Lid sinds
    3/12/03
    Locatie
    Wvl
    Berichten
    11.397
    iTrader
    0
    Reputation
    0/40
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door glashelder Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven
    Ik vind roddelen leuk als het zo een nieuwtje is (die en die is zwanger, die heeft seks gehad met de directeur, die twee 9livers hebben stiekem een relatie), maar niet als het echt is om iemand compleet af te breken of te zagen over iemand. Dan weet ik mij geen houding te geven en ik heb ook absoluut geen zin in al dat dramagedoe, of alles wat daarbij komt kijken. Die heeft dat gezegd over die, dat mag ik niet zeggen aan die anders, die kan die niet af maar dat weet die ander ook en die nog andere niet,... Da's veel te ingewikkeld, laat maar, ik onthou dat niet en ga dan sowieso ergens de mist in en dan heb ik het gedaan
    ik sluit me hier volledig bij aan!
    Dat correct reproduceren van een roddel is al moeilijk genoeg om hem voor mezelf te willen houden

  2. #77
    Sneeuwstorm's schermafbeelding
    Lid sinds
    27/12/14
    Locatie
    Ninove
    Berichten
    778
    iTrader
    1 (100%)
    Reputation
    10/12
    Ik verspreid niet graag leugens over andere mensen om andere mensen zwart te maken. Als ik zal "roddelen", zit er meestal wel een kern van waarheid in. Ik kan er niet tegen dat mensen onterechte geruchten zouden verspreiden over mij, dus ik doe dat niet bij een ander.
    Ik denk overigens niet dat iets echt onder "roddelen" valt, als het echt waar is.

  3. #78
    citrofenwick's schermafbeelding
    Lid sinds
    3/12/03
    Locatie
    Wvl
    Berichten
    11.397
    iTrader
    0
    Reputation
    0/40
    Mijn motto als ik dan toch eens roddel, is dat hetgene wat ik zeg over die situatie eigenlijk terug zou mogen gaan naar de persoon waarover het gaat. Als dat niet kan, zwijg ik, tenzij ik die persoon 100% vertrouw.
    Als ik roddels te horen krijg maak ik ook dat mn antwoord terug mag gaan. Anders onthoud ik mij van commentaar of probeer ik een neutraal antwoord te geven waar ze niets mee kunnen doen.
    Imo de beste manier om niet in ruzies verzeild te geraken waar je niets mee te maken hebt.

  4. #79
    glashelder's schermafbeelding
    Lid sinds
    13/08/10
    Locatie
    De Pinte
    Berichten
    22.454
    iTrader
    2 (100%)
    Reputation
    10/663
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Sneeuwstorm Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven
    Ik verspreid niet graag leugens over andere mensen om andere mensen zwart te maken. Als ik zal "roddelen", zit er meestal wel een kern van waarheid in. Ik kan er niet tegen dat mensen onterechte geruchten zouden verspreiden over mij, dus ik doe dat niet bij een ander.
    Ik denk overigens niet dat iets echt onder "roddelen" valt, als het echt waar is.
    Da's een beetje probleem, er zijn zoveel definities van roddelen.

    1. Achter iemands rug klappen tout court (dus ook dingen die waar zijn of zelfs positief zijn, genre 'die is zwanger')
    2. Achter iemands rug klappen in negatieve zin ("goh, dat is zo een stomme, weet je wat die onlangs deed?")
    3. Leugens verspeiden over iemand om een persoon zwart te maken
    "A confident people is not exclusive. A great religion affirms other religions. A great culture affirms other cultures. A great nation affirms other nations. A great individual affirms other individuals, validates the being-ness of others and the vitality." ~ Leonard Cohen

  5. #80
    Sneeuwstorm's schermafbeelding
    Lid sinds
    27/12/14
    Locatie
    Ninove
    Berichten
    778
    iTrader
    1 (100%)
    Reputation
    10/12
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door ElevationBoy Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven
    Mwah. Ik denk wel dat het belangrijk is, dat je weet dat zwak NT scoren, niet automatisch wilt betekenen dat je aspie bent. Scoor je gewoon zwak links, of is het rechts dat je sterke afwijkingen hebt (en dan vooral communicatie en perceptie)?

    Als er vragen tussenzitten zoals: hou je van roddelen? (waar ik me kan voorstellen dat velen neen aanduiden - ik heb ja gezet (want stiekem hou ik daarvan)) en hou je van mode dan weet je dat veel mannen al 2x neen gaan antwoorden

    Het is wel een feit dat autisme veel vaker voorkomt dan vroeger (een ziekte van de 21ste eeuw. Er zijn nu al cijfers van 1/50 heeft het (dat is erg veel, te veel? ), en mannen 1/25 ervan. Er is veel over onbekend, en men denkt dat het om eten (dingen die men in het eten steekt) en bepaalde vaccins de kans op autisme vergroten (zo heeft een vaccinatiemaker uit Italie het probleem al erkend). Gaat om vaccins voor kinderziektes zoals waterpokken en griepvaccins voor volwassenen (maar die zijn daar minder vatbaar voor omdat ze al ontwikkeld zijn).

    Maarja, veel onzekerheid. Net zoals dat men niet weet of je er kan van genezen. De ene bron zegt neen onmogelijk, andere bron geeft aan 10 procent geneest (met beduidend hoger slagingspercentage bij mensen met hoog iq)

    Ik zou er weinig waarde aan hechten, als het probleem zich niet tot uiting komt in het dagelijks leven, geen waarde aan hechten.
    Die test is geen bewijs, hooguit een screening tool of een bevestiging. Ge kunt door andere problemen zoals ADHD, OCD en/of een sociale fobie of door bepaalde karaktertrekken zoals introversie ook hoger scoren op die test. Compensatiegedrag kan ook de test beïnvloeden. Dat het vaker voorkomt, denk ik niet, het wordt alleen meer ontdekt dan vroeger.

    Ik ben ooit met autisme gediagnosticeerd en ben er dan zogezegd "uitgegroeid". Misschien kan je er in zeldzame gevallen wel uitgroeien. Ze beweren dat vroege interventie zelfs de ontwikkeling van de hersenen zou kunnen beïnvloeden, volgens die theorie kan je er dus wel uitgroeien maar enkel indien er vroeg genoeg wordt ingegrepen. Nu bij mij waren de problemen minder zwaar als bij jou, ik had namelijk geen echte taalachterstand op mijn 4-5jaar en daarvoor weet ik het niet. Mijn ontwikkeling was zeer asynchroon en ik was op sommige vlakken zeer ver vooruit en liep achter op andere vlakken, dat gat was zodanig groot dat het voor problemen zorgde. Van mijn 5de ben ik altijd naar een normale school geweest en heb dan weinig problemen gehad om mee te kunnen.

    Mijn resultaat van de test was het volgende:


    Your neurodiverse (Aspie) score: 126 of 200
    Your neurotypical (non-autistic) score: 67 of 200
    You are very likely neurodiverse (Aspie)

    Dus misschien dat ik er toch nog niet 100% ben uitgegroeid. Ik kan mij op bepaalde zaken goed concentreren, maar in het alledaagse leven behoorlijk lomp en verstrooid zijn.

  6. #81
    jawadde001's schermafbeelding
    Lid sinds
    8/06/07
    Locatie
    Gent
    Berichten
    5.397
    iTrader
    0
    Iemand een idee hoeveel je betaalt om een autisme spectrum stoornis te laten diagnosticeren in UZ Gent (of ander gespecialiseerde diagnosecentrum)?

    Krijg je dit (gedeeltelijk) terugbetaald?
    ***
    Money always returns to its true owners.
    Volatilty mean reverts but contango losses are forever.
    If you're short premium, you don't sleep. If you're long premium, you don't eat.

  7. #82
    Waelvis's schermafbeelding
    Lid sinds
    20/07/05
    Locatie
    Lokeren
    Berichten
    7.368
    iTrader
    22 (100%)
    Reputation
    1/229
    Ik heb er verschillende denk ik.

    Maar allemaal wss "net niet" erg genoeg om het label opgep'akt te krijgen.

    Lichte vorm van ADD, asociaal, perfectionistisch, faalangst, laag zelfbeeld, concentratiestoornissen, hoogsensitief, CVS,...
    All that grows in the skulls of the living are flowers of fear

  8. #83

    Lid sinds
    20/01/16
    Locatie
    expat
    Berichten
    81
    iTrader
    0
    Reputation
    0/2
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door glashelder Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven

    3. Leugens verspeiden over iemand om een persoon zwart te maken
    Het belangrijkste politieke forum in Vlaanderen laat de forumster Knuppel al 15 jaar toe haar roddelhobby aldaar ongehinderd te beoefenen, wellicht de schoonmoeder van admin.

  9. #84

    Lid sinds
    2/01/13
    Locatie
    -
    Berichten
    11.440
    iTrader
    0
    Reputation
    59/244
    Moeilijk om te weten wat je exact hebt, aangezien als je één iets hebt, je meteen met de halve boel, gelijkenissen hebt, en aan de meeste kenmerken voldoet, en je voor alles een professionele diagnose nodig hebt. Maar met depressie, ontwijkende persoonlijkheidsstoornis, sociale fobie en autismespectrumstoornis, of ook met borderline persoonlijkheidsstoornis, kan ik me allemaal wel in vinden. Of ik echt autisme heb, betwijfel ik, maar soit, dan zou het in alle eerlijkheid wel iets anders zijn. Ik heb zowel angst, concentratie en problemen met structuur. Maar het kunnen ook zware trauma's van vroeger zijn (post-traumatisch stress disorder oa mogelijk ook).

  10. #85
    Sneeuwstorm's schermafbeelding
    Lid sinds
    27/12/14
    Locatie
    Ninove
    Berichten
    778
    iTrader
    1 (100%)
    Reputation
    10/12
    Wat bedoel je met problemen met structuur?

    Ik heb wel een aantal autistische/ADHD trekken zoals terug op gang komen na een onderbreking. Multitasken kan ik niet want dan ga ik dingen door elkaar slaan en geraakt er uiteindelijk niets goed gedaan.
    Ik ben ook lomp en onhandig, het is alsof ik mij op alles moet concentreren om het goed te doen en dat er niks automatisch loopt.
    Als ik moet bellen ben ik vlug mijn draad kwijt als er achtergrondlawaai is. Vaak taken uitstellen die ik niet graag doe. Ik zou eigenlijk een planning moeten maken en zeggen: nu doe ik dit, dan dat. Anders komt er niets van in huis. Ik ben een deadline-werker dus ik stel dingen uit tot de laatste moment en kan niet presteren als er geen druk is. Ik schrik ook vrij snel van harde onverwachte geluiden en dergelijke.
    De ene dag zijn die symptomen al erger dan de andere en vooral wanneer ik gestresseerd ben.

    Nu is de vraag waar ge de lijn trekt tussen normaal en een stoornis? Ondanks die klachten hierboven kan ik toch nog goed functioneren op mijn werk, hoewel ik voor mijzelf dikwijls het gevoel heb van onder mijn niveau te presteren, hoewel men dikwijls wel tevreden is van mijn werk. Dat ik lomp en verstrooid ben in het dagelijkse leven dat valt wel op Ik denk ook dat niemand kan 100% gefocust zijn 8u per dag. In Zweden bijvoorbeeld werken ze maar 6u per dag en zou dat positieve effecten hebben, men is veel meer gefocust en men doet even veel werk op 6u dan anders op 8u.

  11. #86

    Lid sinds
    2/01/13
    Locatie
    -
    Berichten
    11.440
    iTrader
    0
    Reputation
    59/244
    Wat ik bedoel met structuur is dat ik weinig orde en structuur in mijn leven kan scheppen. Ten eerste is mijn slaapritme een mess. Ik heb geen dagritme dat 24 uur is, en dat is al minstens langer dan een jaar het geval, omdat ik het sindsdien bijhoud (met onderbrekingen wel). En het is wellicht non 24 hour sleep wake disorder zoals ik al een paar keer had verteld in 2016 nog. De logjes tonen zelfs enig "structuur" (heb ze even geupdated en geupload), maar dan een soort van maandcyclus dan een normaal dag-en nachtritme. En het is sterker dan mezelf, want ik ga gewoon gaan slapen wanneer ik moe ben, en die moeheid komt plots op, en ik kan niet slapen wanneer ik niet moe ben, en ik kan ook zeer moeilijk moeheid negeren.

    Spoiler:


    Verder heb ik ook een gebrek aan structuur in mijn eetpatroon (mogelijk heeft dat zelfs mijn gebrek aan structuur in slaappatroon veroorzaakt, of was het omgekeerd?). Feit is dat ik al van mijn 16 (en dat is langer dan de "slaapproblemen" (hoewel ik in feite goed en zelfs lang slaap, en goede slaapkwaliteit heb, als ik kan doen wat ik wil)) geregeld twee maaltijden overschakel (dat is al in over/ondergewicht ter sprake geweest), en nooit ontbijt at. En wellicht ook nooit genoeg gegeten heb (zonder me daarvan bewust te zijn?). En zeker in de latere jaren eet ik gewoon niet regelmatig, variërend en op gewenste tijdstippen. Normale mensen eten om 12 uur of om 18 uur, maar ik pas me daar compleet niet aan, en eet whatever ik wil wanneer ik wil. En eigenlijk heeft heel weinig in mijn leven structuur, nog minder in mijn leven heeft focus. Ik ga van de ene passie naar de andere alsof ze onderbroeken zijn. En dan keren die passies soms terug voor eventjes vooraleer ik ze terug opberg voor een tijdje. Je kan zelfs makkelijk zien aan mijn forumactiviteit waar ik mee bezig ben. Maar dan zal je tegelijkertijd ook zien dat soms mijn interesse volledig wegvalt voor iets. En dat maakt het moeilijk om iets op te bouwen.

    Ik heb gewoon heel weinig focus om iets te doen met mijn leven, of iets berekend te gaan doen. Ik val zeer gemakkelijk weg, in lessen die me niet interesseren kan ik plots gaan dagdromen, en volledig wegvallen. En ik merk dat dat bij veel dingen het geval is. Wanneer ik een film zie bijvoorbeeld ook, dan moet ik dikwijls eens terugspoelen omdat ik even volledig de draad kwijt ben, en wegval. Zelfs in gewone gesprekken moeten veel mensen soms gewoon herhalen wat ze zeggen, omdat ik er mijn kop niet bij hou (maar dat is ook een onbewust aangeleerd defensiemechanisme, maar dat zie je later in de post nog). Maar ik heb veel concentratieproblemen, en die zijn erger geworden tegenover vroeger. Dat zorgt ervoor dat voor mij bijvoorbeeld leren op commando moeilijk is geworden, maar door mijn passies dat ik heb, is (bij-)leren ergens (onbewust) een soort van hobby geworden, en dan gaat het heel makkelijk en eenvoudig. Maar wanneer leren opgelegd wordt, valt de magie weg.

    In het algemeen ben ik wel een beetje chaoot, hoewel ik wel een lijstjesfiel of pronofiel ben. Dat zijn de zeldzame dingen waar ik graag structuur in steek, en dat ik juist leuk vind om te doen (dat is wel klassiek autistisch). Maar het interesseveld van een gemiddelde persoon met ASD zal zich toch iets anders manifesteren volgens mij. Voor mij voelt het alsof ik altijd mijn hobby's voor één of andere manier verraad of niet "echt" ergens van hou. De perioden waar ik niet met film bezig ben, de perioden waarin onweer me niet interesseert, voel ik me gewoon niet echt, omdat ik mijn hobby's en passies van weleer verloochen. Bij het weer speelt het natuurlijk ook wel mee dat het maar zelden echt spannend wordt, en je de tussenseizoenen sowieso mag schrappen.

    En verder neem ik wellicht te weinig risico's in het leven, en heb ik graag controle over hetgeen ik doe. En uiteindelijk heb je heel weinig controle wanneer je een stap buiten zet. Ik zal altijd bewust contact vermijden, tot ik geen andere uitweg zie. Ik weet dat ik veel positieve dingen op die manier misschien aan me laat voorbijgaan, maar uiteindelijk vermijd je op die manier ook negatieve dingen, en quasi alles valt altijd tegen. En hoewel jullie wel zouden zeggen dat ik er maar de negatieve dingen moet bij pakken, of dat die éne positieve ervaring de 9 van de 10 negatieve ervaringen uiteindelijk wel waard zou zijn. Misschien is het ook een gebrek aan zelfvertrouwen en een extreem laag zelfbeeld, aangesterkt door een (deels existentiële) depressie. Bijvoorbeeld, de onderstaande quote vind ik er recht op (beschrijving van ontwijkende persoonlijkheidsstoornis).

    Mensen met een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis zijn voortdurend op hun hoede, bang voor kritiek, afkeuring en afwijzing. Daarom vermijden ze activiteiten op hun werk waarbij ze veel contacten met anderen hebben. Hierdoor lopen ze vaak een promotie mis of kunnen ze zelfs ontslagen worden. Ze willen niet bij mensen betrokken raken, tenzij ze er zeker van zijn dat de ander hen aardig vindt. Ze houden zich op de vlakte in intieme relaties, uit angst om vernederd of uitgelachen te worden. Ze zijn er in hun gedachten voortdurend mee bezig dat ze door anderen bekritiseerd of afgewezen kunnen worden. In een situatie met nieuwe mensen voelen ze zich geremd, uit angst om tekort te schieten. Ze zien zichzelf als sociaal onbeholpen en voor anderen onaantrekkelijk of minderwaardig. Ze nemen het liefst geen enkel risico, en willen niet betrokken raken bij nieuwe activiteiten omdat deze hen in verlegenheid zouden kunnen brengen.
    Mensen met een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis verwachten dat anderen hen zullen afwijzen, bekritiseren of belachelijk maken. Met veel aanmoediging en steun zijn ze soms over te halen om zich bij een groep aan te sluiten, maar de kwetsbaarheid voor afwijzing blijft op de loer liggen. Ze zijn zó overgevoelig voor afwijzing dat ze soms achterdochtig worden en als ze zich dan afgewezen voelen, zijn ze enorm gekwetst. Regelmatig gedragen ze zich verlegen, geremd en teruggetrokken, vooral bij vreemden. Ze hebben de neiging de gevaren van alledaagse situaties te overdrijven en leiden een heel ingeperkt leven vanuit hun behoefte aan zekerheid en voorspelbaarheid. Ze gaan bijvoorbeeld zelden of nooit op vakantie, met een onverwacht, spontaan bezoek of uitstapje kun je ze geen plezier doen, integendeel, de kans op een boze reactie is groot omdat hun veilige wereldje verstoord wordt.
    Doordat ze zo gespannen zijn en angst hebben om belachelijk gemaakt te worden, lokken ze de afwijzing soms juist uit, wat hun angsten dan weer bevestigt. Ze doen bijvoorbeeld heel erg hun best om op een feestje goed voor de dag te komen, maar dan blijkt dat ze zich veel te netjes gekleed hebben. Als daar dan een grapje over gemaakt wordt, voelen ze zich vreselijk gekwetst en besluiten ze nooit meer naar een dergelijk feestje te gaan.
    Ondanks het feit dat ze vaak een eenzaam, geïsoleerd leven leiden, verlangen ze naar liefde en acceptatie, en fantaseren ze over een ideale relatie met een partner. Vooral in crisissituaties blijkt de beperktheid van hun sociale netwerk en kunnen ze instorten.
    Vaak waren mensen met een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis als kind verlegen en bang voor vreemden. Dit gedrag werd soms versterkt door de houding van de ouders, bijvoorbeeld doordat deze overbeschermend reageerden of het kind dwongen om contact te maken. Vaak is er sprake van een onveilige hechting.
    In sommige culturen is ontwijkend gedrag veel meer geaccepteerd of normaler. Soms kan het ontwijkende gedrag dan ook een gevolg zijn van problemen met inburgering. Met het ouder worden, zie je vaak dat mensen erin slagen om enkele vertrouwde, interpersoonlijke relaties te krijgen en werk te vinden waarin ze niet al te veel met anderen te maken hebben. Dan wordt de last van de ontwijkende persoonlijkheidsstoornis vaak minder.
    De ontwijkende persoonlijkheidsstoornis komt bij ongeveer 1-2% van de mensen in de bevolking voor, en bij ongeveer 15% van de psychiatrische patiënten.
    Ik denk dat ik gewoon extreem bang ben voor afwijzing, afkeuring en vernedering. Vrij logisch ook, want ik ben heel mijn leven door alles en iedereen afgewezen (uitgesloten door leeftijdsgenoten, altijd afgewezen geweest in de liefde (en dat gaat nooit weg) en zelfs verlaten door je eigen ouders). Ik denk niet eens dat ik sociaal zo onbeholpen ben (en ik heb zelfs een gave voor manipuleren), maar ik heb gewoon niets van zelfvertrouwen of niets van ruggengraat nog. Als mensen me een duw geven, val ik neer. Maar uiteindelijk ben je verplicht in het leven om als man een echte man te zijn, de rest wordt op darwinistische wijze geëlimineerd, ook al doet de media ons graag anders geloven. Maar de wereld is uiteindelijk hard en onvergeeflijk.

    Wat ook verschilt tussen autisten en ik, en wat mogelijk zelfs een sleutelverschil is, is dat ik in tegenstelling tot autisten juist goed in anderen kan inleven, en me erg goed in iemand anders' perspectief kan inleven. In die zin zelfs dat het overweldigend is. Stel je je eens voor hoe je je zou voelen wanneer je alles wat anderen voelen van verdriet, ellende, boosheid en angst, zelf ook zou voelen, vanaf het punt dat je dat te zien, te horen of te lezen krijgt. Misschien is dat dan leuk voor een tijdje, maar uiteindelijk wordt dat snel overweldigend en overbelastend. En alsof je eigen leven op orde houden al niet moeilijk genoeg is, moet je je ook nog eens bezighouden met het verdriet van andere mensen. Ik kan mij bijvoorbeeld bij een crimineel feit zowel in het perspectief van de dader als slachtoffer gaan inleven, en uiteindelijk de terechte boosheid en verdriet van het slachtoffer voelen, terwijl ik tegelijkertijd de dader erg goed zou begrijpen, en me daar ook zou kunnen inleven, en me vergevend kunnen opstellen, en ik uiteindelijk geen weg zie waarin je voor beide kanten van het verhaal het juiste zou kunnen doen. Uiteindelijk denken we graag allemaal zwart-wit, en goed-slecht, maar het verschil tussen goed en slecht doen is als je goed nadenkt niet eens zo groot. Als er al een concept bestaat tussen goed en slecht. Het feit dat ik zelf bewust kan kiezen om goed of slecht te doen, bewijst dat ook, en voor mij voelt dat echt aan als een keuze. Het feit dat je met een "slechte daad" goed kan doen. (liegen voor bestwil) Of met een "goede daad" slecht kan doen. (de waarheid vertellen in een situatie waarin dat ongepast is bijvoorbeeld). Uiteindelijk zit het erg complex in elkaar. Ik ben van mening dat heel weinig mensen diep van in hun grond slechte bedoelingen hebben, maar het draait allemaal om onze eigen interpretatie, net zoals we een bepaalde dimensie aan ruimte ook interpreteren als tijd. Niets lijkt zoals het is. It's all an illusion. Or what if all of this was just a dream?

    Maar waar zich dat ook in manifesteert, is dat ik bijvoorbeeld prikkels van andere mensen begin in te beelden. Wanneer ik me inbeeld dat iemand in het ziekenhuis ligt, of iemand vertelt daarover, of dat komt ter sprake ergens of dat komt voor in een film, dan zal ik me dat ook gaan inbeelden, en de beschreven pijnprikkel of emoties zelf ook gaan voelen op dezelfde plaats als beschreven. Natuurlijk ga ik geen hartaanval krijgen wanneer ik daarover lees, maar vrij vaak (zeker wanneer ik er bij stil sta wat ik niet mag doen) zal ik wel dezelfde prikkels ervaren, en dat is met alles zo. In sommige gevallen kan dat zelfs dezelfde verschijnselen hebben als een paniekaanval. Vooral de laatste tijd heb ik dat meer en meer, terwijl ik dat als kind nauwelijks tot niet had. Het probleem is ook dat je alle kleine subtiliteiten in de gaten hebt qua interacties tussen mensen, of ook achterdochtig wordt in wat mensen denken over jou. Uiteindelijk leer je dat dan negeren, maar dan vergeet je wel dat je de prikkels die je moet ontvangen, uiteindelijk ook niet ontvangt. Zo vermijd ik oogcontact omwille van die reden, en merk ik dat ik gezichten van nieuwe mensen die ik ontmoet moeilijker kan onthouden, en niet zou kunnen herkennen in een foute context, juist omdat ik de focus daar niet op leg (je kijkt de mensen dan wel aan, maar vaagheid, en vreemdelingen kijk je niet aan, omdat je geen contact wil, of beter gezegd, ergens wil je wel contact maar dan komen de what ifs weer naar boven hoewel niemand anderzijds tegenwoordig op straat nog een mooi meisje daadwerkelijk zou aanspreken, wat de zaak juist nog moeilijker maakt voor ik).

    Uiteindelijk zeggen ze dat bij autisme men misschien er niet in slaagt om de juiste informatie te selecteren, maar bij mij is dat dan op empathie of die subtiele interacties (hoewel ik ook problemen begin te krijgen als er meerdere gesprekken tegelijkertijd bezig is). Het gevolg is dat ik in groepsgesprekken weinig nog durf te zeggen, uit angst om iets verkeerd te doen, maar in kleinere groepen of groepen die ik goed ken valt dat probleem dan wel weg. En sociaal contact vraagt omwille van die reden voor mij enorm veel energie. Vaak voel ik me juist enorm uitgeput in plaats van opgeladen na een sociale activiteit. Nadat ik uitga ben ik mentaal gewoon kapot, maar zelfs gewoon naar vrienden gaan is voor mij op mentaal vlak niet eenvoudig.

    Bij bepaalde dingen is de mentale last al te groot (het spervuur aan what if scenario's) vooraleer ik eraan start, en lukt het mij niet om dat tot punt te komen. Vaak moet ik iets gevisualiseerd hebben in mijn hoofd vooraleer ik me er vertrouwelijk bij voel. Dat is wel iets dat kenmerkend is voor autisme, en wellicht hangt dat dan samen met de nood aan structuur, maar tegelijkertijd ben ik er ook zo afkerig voor, walg ik van alles dat gebonden is en vaststaat (en de voorspelbaarheid) en kan ik nooit mijn eigen structuur volgen. Dat is dus wat tegenstrijdig. Maar mijn nood aan structuur hangt vast met de controle die ik op alles wil houden, omdat ik gewoon simpelweg niet wil afgaan als een gieter en niet afgewezen of vernederd wil worden. Want uiteindelijk maakt het me verder weinig uit hoe mijn dag er dan zal uitzien, maar uiteindelijk wil ik weten wat ik moet doen en wat er moet gebeuren zodat ik met die informatie de kans op afwijzing verklein. Uiteindelijk is het heel moeilijk om zodanig veel sociale controle te hebben dat je geen sociale fouten maakt, in de mate dat het niet echt praktisch is.

    Waar je bijvoorbeeld ook terugziet waar ik moeite heb met structuur, is bijvoorbeeld in het opstellen van deze post. Deze is weeral super lang, terwijl dat nooit de intentie is, maar altijd wil ik dit, dit en dat aan toevoegen, en uiteindelijk valt er zoveel over een bepaald onderwerp te zeggen dat ik op een bepaald moment MOET ophouden, of ik zou morgenochtend een boek af hebben, en alles moeten herschrijven en elke alinea die ik schreef moeten op de juiste plaats zetten, omdat ik uiteindelijk altijd van alles nog wil toevoegen en bedenk. Uiteindelijk houdt het gedachtenpatroon nooit op. Als er één iets is wat ik nooit zou ervaren, is het wel een writer's block (althans toch voor non-fictie).

  12. #87

    Lid sinds
    19/12/13
    Locatie
    Ieper
    Berichten
    3.855
    iTrader
    10 (100%)
    Reputation
    12/288
    Wie heeft er je in hemelsnaam wijs gemaakt dat je autisme hebt?

    Je hebt niks van structuur op geen enkel moment in heel je leven..

    Het enige wat jij hebt is dat je niet sociaal bent zoals er zoveel mensen zijn en dat je beter wat meer autistisch zou zijn op vlak van een normaal ritme op te doen.

    Je verkloot gewoon zelf heel je leven door altijd negatief te doen, denk je dat een vrouw dat aantrekkelijk gaat vinden?

    Het begint eigenlijk afgezaagd te worden want je wil precies zelf niet veranderen. En je hebt ook geen 30 psychische aandoeningen, jij zit gewoon teveel op internet waardoor je al die zever gaat geloven.

    Zoals we al duizend keer gezegd hebben. Ga slapen om 23u, kruip uit uw nest om 7u en zoek werk. Het is dikke bullshit dat je dat fysiek niet aan kan.

    Ik zou deze nacht ook liever NBA bekijken en slapen tot 12u, maar ik moet er morgen uit om te gaan werken.

    3/4de van je problemen zouden opgelost zijn. Nieuwe mensen leren kennen, nuttig voelen, structuur, en je niet meer verzieken op internet.

    Maar nu gaat er weer een post komen met al bullshit redenen waarom je maar niet zou moeten gaan werken en het interesseerd me eigenlijk ook geen zak. Er is toch geen zeggen aan bij jou en ik word echt kwaad van zulke mensen.



    Verstuurd vanaf mijn ONEPLUS A5010 met Tapatalk

  13. #88
    Sneeuwstorm's schermafbeelding
    Lid sinds
    27/12/14
    Locatie
    Ninove
    Berichten
    778
    iTrader
    1 (100%)
    Reputation
    10/12
    Sommige van die dingen zijn wel behoorlijk autistisch, andere dan weer niet.

    In feite zijn wij ook niet diegenen die zijn rekening moeten maken. Misschien zit hij echt wel met een probleem. Zijn grootste probleem lijkt mij te zijn dat hij geen prioriteiten kan stellen.
    In het leven moet je doelen hebben en als je dat niet hebt dan zit je maar wat random dingen te doen en kom je nergens terecht.
    Dat is bij mij ook zo: ik moet mij een doel stellen bij sport bijvoorbeeld, anders gaat er weinig van in huis komen. Ik heb ook nog perioden gehad dat ik in de vakantie 12-14u World of Warcraft speelde in plaats van eens iets anders te doen en onder de mensen te komen. Zo een spel geeft u dan paradoxaal genoeg ook doelen om naartoe te werken, een bepaald level behalen, een mount, epic gear verzamelen, dungeons en raids clearen, ... Het biedt dus een zekere vorm van structuur aan.
    Voor mij is het belangrijk dat het duidelijk is wat ik moet doen, maar niet hoe ik dat doe. Ik kan er niet tegen als ik te veel micromanagement moet doen op een manier die door een ander is opgelegd.

    Ge kunt ook vastlopen door een te veel aan structuur, als iets altijd moet exact tot in de details op een bepaalde manier gebeuren bijvoorbeeld. Nog zo'n voorbeeld is dan altijd hetzelfde eten, altijd iets om exact hetzelfde tijdstip moeten doen, daar niet mogen van afwijken, anders is uw dag om zeep. Dat is zoiets typisch voor autisme waar ik mij niet in herken. Volgens mij is dat het grootste verschil tussen mij en iemand die echt autisme heeft in plaats van autistische trekken. Voor mij zou dat ook horror zijn als ik zo zou moeten leven. Ik heb wel dingen die ik vaak hetzelfde doe maar dat is dan voornamelijk uit gemakzucht. Planningen en structuur mag er zijn maar het moet ook niet overdreven zijn. Heb je er te weinig van dan wordt het leven een chaos, heb je te veel structuur dan ben je niet meer flexibel en ga je vastlopen van het minste dat er verandert.

  14. #89
    citrofenwick's schermafbeelding
    Lid sinds
    3/12/03
    Locatie
    Wvl
    Berichten
    11.397
    iTrader
    0
    Reputation
    0/40
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Lakigigar Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven
    grote quote

    Als ge geboren zijn met de diagnose ASS, hebt ge dat voor de rest van uw leven. Enkel is het mogelijk om te leren compenseren waardoor ge u bepaalde (sociale) vaardigheden aan kunt leren en zelfs eigen kunt maken. Daardoor kan het lijken alsof ge ASS ontgroeit. Op bepaalde vlakken blijf je er sowieso in zekere mate last van hebben. De mate waarin ge er last van hebt hangt voor een groot deel af van hoe ge u voelt.

    De ontwijkende persoonlijkheidsstoornis is er eentje die dicht aanleunt bij de diagnose ASS. Ga er niet zomaar van uit dat ge er nog een persoonlijkheidsstoornis bij hebt ook. Uwzelf zo constant analyseren en etiketten opkleven/verwijderen werkt behoorlijk stigmatiserend.
    Ik heb met die diagnose nog geen ervaring in de praktijk, maar ik DENK dat iemand met die persst. zich altijd zo gedraagt en dat het gedrag van iemand met ASS eerder in die richting gaat als deze zich overmatig geprikkeld/slecht/angstig/... voelt. Bij het ervaren van blije emoties of innerlijke rust zal iemand met ASS zich vaak een stuk socialer (kunnen) gedragen.

    Ik vermoed dat ge enorm bezig zijt met de vragen "wat/wie ben ik en waar wil ik naartoe". Als ge echt twijfelt aan uw diagnose of als ge denkt een stukje rust te kunnen vinden in een diagnose; laat u dan opnieuw testen.
    Kzie helaas ook dat het momenteel op een aantal vlakken niet zo vlot verloopt:
    Dag/nachtritme
    Sociale contacten zijn lastig
    ontbreken dagstructuur
    ontbreken toekomstperspectieven
    werk en studies?
    ...

    Word je hier voor begeleid? Of heb je er al aan gedacht om u op enkele van deze vlakken te laten begeleiden? Shoot me if i'm wrong, maar ik denk dat ge al een tijdje in deze situatie zit. Hoe denk je hier zelf uit te geraken?

  15. #90
    Kennaah's schermafbeelding
    Lid sinds
    3/07/08
    Locatie
    x
    Berichten
    8.203
    iTrader
    166 (100%)
    Reputation
    0/59
    De lijn tussen "normaal" en een stoornis is per individu te trekken. De algemene regel in therapeutische setting enzo gebruikt wordt is:

    Wanneer de persoon in kwestie door zijn handeling of probleem niet goed meer functioneert en daar last van ondervindt in zijn dagelijkse functioneren EN ( nadrukkelijk) wanneer zijn omgeving geremd wordt in hun functioneren.
    Daarnaast zijn stoornissen en symptomen van stoornissen gewoon uitvergrote beelden van wat de norm ook heeft.
    Depressie : Neerslachtig zijn :
    Iedereen is wel eens neerslachtig en bij velen kan dat ook een tijd aanslepen. Bij een depressie is dit gewoon zo sterk aanwezig dat je zelf niet meer kan functioneren en het ook de mensen in uw omgeving remt in hun functioneren (niet gaan werken -> collega's, niet meer naar vrienden, familie die altijd komt helpen, etc...).

    Ik merk bij mezelf ook tekenen van compulsies om angstbeelden tegen te gaan. Ik controleer mijn deur ook ontzettend veel voor ik "zeker" ben dat die op slot is als ik thuis vertrek. Soms ga ik zelf even terug om nog is te voelen. Het is echter niets storends omdat ik hierdoor ni te laat kom of andere hier last van hebben.

    Mensen moeten echt oppassen met op internet wat te lezen en daarbij het grotendeel van de context vergeten. Als je werkelijk denkt dat er een stoornis aanwezig is, ga dan naar ne goeie psycholoog om therapiesessies te doen. Als die twijfelt zal die wel diagnostisch onderzoek doen om meer duidelijkheid te scheppen. Kan goed zijn dat als je bij een goede psycholoog zit je na een week of 3 al merkt dat het eigenlijk geen stoornis is maar gewoon normaal gedrag dat iedereen wel eens zal hebben.
    3DS Friendscode: 0834-2425-2785
    PSN: gogeta-san

Pagina 6 van 10 Eerste ... 2345678910 Laatste

Regels voor berichten

  • Je mag geen nieuwe discussies starten
  • Je mag niet reageren op berichten
  • Je mag geen bijlagen versturen
  • Je mag niet je berichten bewerken
  •  

Inloggen

Inloggen