-
15-12-2004, 23:32 #1
6 fantasierijke mensen gezocht voor wow verhaal-projectje
vele zullen het zich al niet meer herrineren maar een paar maanden geleden hadden Illeh en ik een verhaaltje geschreven omtrend WoW, we zouden daar nu graag op verderschrijven en daarvoor zoeken we nog 6 andere mensen, maar eerst ga ik om jullie geheugen nog even op te frissen jullie het verhaaltje (nog) eens laten lezen:
De verrassing in Ogrimmar
Het was een gewone nacht in Ogrimmar.De meeste van de trolls en de orcs waren al aan het slapen waaronder de orc warchief Dorgarag .Hij had een droom waarin de elven en de mensen vanuit het zuiden van Kalimdor voorbij de taurens waren geslopen en Ogrimmar kwamen aanvallen.Een groepje trolls had hen ontdekt en sloegen toen alarm.De trolls vochten dan tegen het groepje van de mensen en de elven.Greymung(de beste vriend van de orc warchief) pakte zijn zwaard en viel samen met de andere trolls aan.Hij sloeg ze één voor één dood.De trolls hadden bijna gewonnen alleen Ilthanon(een elf) en Tristan(een mens) bleven over...
Ilthanon en Tristan namen het nog tegen het groepje op, ze sloegen zo hard en snel als ze konden.Het was hen gelukt om alle trolls uit te schakelen behalve de sterke Greymung.Tristan en Ilthanon konden er niks tegen op brengen.Tot dat de paladijn Tristan dapper op Greymung afging en hem zo hard sloeg als dat hij kon.Greymung kon hem op dat zelfde moment raken met zijn zwaard en hem recht door zijn hart steken.Tristan die viel neer op de grond en ademde niet meer...
Ilthanon die viel direct daarachter de half kreupele Greymung aan en hakte zijn hoofd eraf.
Ilthanon keek rond zich heen en zag overal lijken liggen.Hij hoorde op dat moment voetstappen van iemand die snel zijn richting heen kwam.Hij pakte de zware hamer op van de dode Tristan en nam het mee als eerbetoon aan hem.
Ilthanon kon nog ontsnappen en was weer opweg naar Darnassus.
Toen werd Dorgarag wakker van een luide kreet die voor Ogrimmar weergalmde.Dat was het alarm van gevaar!
Dorgarag wist meteen wat er gebeurde hij pakte zijn bijl en liep meteen naar de plek waarover hij gedroomt had.Dorgarag wist wat dit betekende en hoopte nog op tijd te komen.Toen Dorgarag aankwam op de plek waarover hij had gedroomt zag hij overal lijken liggen van trolls,elven en mensen met daartussen de dode Greymung,Ilthanon was ontsnapt maar Dorgarag zwoor dat hij Ilthanon ging vinden en genadeloos ging afslachten.
Diezelfde nacht zocht hij nog 9 vrijwilligers die met hem meegingen naar Darnassus om Ilthanon te doden.Hij kreeg 9 orcs mee en hij was samen met de 9 andere orcs opweg naar Darnassus...Ilthanon achterna...
Een schijnbaar mooie ochtend in Kalimdor.
Ik keek de prachtige bomen en torenhoge bolwerken aan, dit is mijn thuis. Dit land is van de Night Elves. Na een ochtendwandelingetje door onze stad keerde ik terug huiswaarts, mijn vrouw en kind hadden me de laatste tijd niet echt veel meer gezien. Er waren de bijeenkomsten van de Druids die enorm veel tijd opslokten. Er moest een manier zijn om ons eeuwig leven terug te krijgen. Vrolijk stapte ik de deur binnen, op zoek naar Ildana en Gill.
Het huis was leeg, na even zoeken vond ik het briefje op de tafel, “We zijn even kruiden gaan plukken”. Net goed, een kruidenthee kon ik wel gebruiken. Gerustgesteld dommelde ik rustig in…
De ramp
“Elundar!”klonk het voor mijn deur, gevolgd door zwaar geklop op de deur. Ik deed de deur snel open. Ilthanon, mijn trouwe vriend stond voor me. Verschrikt keek hij me aan, “Wat nieuws, Ilthanon?” vroeg ik. “Orcs” zei hij. “Dat kan niet, Ilthanon, niemand raakt ongezien door de wouden.” “Ik heb ze zelf gezien, in de bossen” schreeuwde hij.
Plots flitste het door mijn hoofd. Mijn vrouw en kind waren kruiden gaan plukken in het bos.
Ze konden in gevaar zijn! Ik zag het al voor me…
“Ga de druïden en de stadswachten halen en kom me achterna” riep ik. Ik nam mijn zwaard en rende de bossen in, op zoek naar Ildana en Gill.
Dieper en dieper rende ik de bossen in, schreeuwend naar Ildana. Plots hield ik halt, de geesten waren verstoord op deze plek… twijgen waren gebroken, bladeren en planten vertrapt. Wat verder vond ik bloed. Orc bloed zoveel was zeker. Diep geconcentreerd keek ik in de zuid-oostelijke richting, waar ik nu vage kreten te horen waren. Een schrille kreet ging door merg en been. Ik kende die stem, dat was Ildana. Ik rende de bossen in, de richting van de kreet, hopend dat ik op tijd zou komen…
Het geschreeuw werd steeds luider en luider. Ik voelde haar pijn. Plots dook er een groene schim op links van mij. In mijn woede haalde ik roekeloos uit met mijn zwaard. Een halve seconde later lag de groene schim onthoofd in het bos. Ik liep verder, ik ging ze vinden.
Ik zag een open plek in het bos die er vroeger niet was. Een vaag gekreun. Ik sprong door de struiken en daar zag ik Gill. Mijn zoon, dood, vermoordt door die gewetensloze monsters…
“Elundar..” klonk het stilletjes. Ildana lag tegen een boom, overdekt met wonden. Haastig caste ik rejuvenation op haar. Zij zal het overleven. Voor mijn zoon kwam alle hulp te laat.
Een paar orcs lagen onthoofd in het gras, ze had zich verweerd. Ik zocht haar zwaard en gaf het snel terug. Een vaag geritsel kwam naderbij vanuit de struiken. Een groot silhouet doemde op vanuit de struiken. “laat niemand leven !” brulde de Orc chief. Hij hief zijn bijl voorwaarts.
Samen met zijn negen companen stormde brullend op ons af. Ik ontweek de eerste orc en sloeg de tweede hard op de borst. Geen uitwerking, ze hadding dikke plaat bepantsering aan.
Zoekend naar een zwakke plek in hun bepantsering, vond ik een open plek, de hals. Na de zware slag te hebben ontweken flitste mijn zwaard naar de opening. Hij stortte levensloos neer. Voor ik het goed en wel besefte, was de andere orc zijn aanval terug begonnen. De eerste zware slag ving ik op met mijn zwaard. Het duurde een eindje voor ik dezelfde zwakke opening terugvond. Ongenadig flitste mijn zwaard. Ildana had ondertussen al verscheidene orcs dodelijk geraakt. Zij zou niemand laten leven. Niet voor wat ze onze zoon hadden aangedaan. Razend dat ze was, negeerde ze alle wonden. Snel caste ik rejuvenation, voor ze bezweek aan die wonden. Terwijl ik caste kreeg ik een zware slag op mijn schouder, bloed droop uit de diepe wonde. Ogenblikkelijk veranderde de kleur van mijn ogen, mijn spiermassa nam toe. Over mijn hele lichaam kwamen dikke donkere haren tevoorschijn. De beer kwam tevoorschijn. Het beest had nu de controle en niemand kon het tegenhouden. Een orc kwam overmoedig op me af. Ik nam het nu klein geworden orcje bij de armen en zette mijn kaken in zijn zij. Ik voelde bloed in mijn mond druipen en liet hem weer los. Een homp vlees volgde hem. Een andere orc was niet meer zo overmoedig, maar het beest kwakte hem tegen de boom, waar hij neerzeeg met een gebroken rug. De laatste krijger had alle moeite van de wereld nodig om de bewegingen van Ildana te kunnen volgen. Ze ontweek moeiteloos alle slagen tot de orc uitgeput was. Haar zwaard flikkerde en de orc zakte morsdood door zijn knieën.
Een scherpe pijn ging door mijn schouder. De leider plantte met alle macht zijn bijl in mijn open wonde. Als reactie kreeg hij een zware klap te verduren en viel. Snel stond hij terug op.
Zich klaarmakend voor de strijd. Toen we elkaar te lijf wilden gaan, flitste Ildana tussen ons.
Een rode streep verscheen door het oog van de orc. Bloed droop uit de wonde. Ildana had hem goed geraakt. “Ik kom terug!” klonk het uit de mond van de orc. Weg was hij, in de bossen.
We konden niet achtervolgen, tegengehouden door de vele wonden. Onszelf genezen leek nu belangrijker. We zouden hem wel krijgen…
Ik transformeerde terug en caste rejuvenation. Nog onder de helende krachten gingen we naar onze zoon toe. Op dat moment kwam Ilthanon samen met de druïden en stadswachten.
Rejuvenation werd gecast en de omgeving werd afgezocht. Langzaam voelden we onze krachten terugkomen. We namen onze zoon terug mee naar Darnassus, waar hij een begrafenis zal krijgen. Uitgeput kwamen we in de stad aan waar alle inwoners zich hadden verzameld. Rouwend om het feit dat onze zoon zo bruut werd gedood…
--------------------------------------------------------------------
tot hier zitten we al, maar zoals je ziet wordt het verhaaltje door de ogen van 2 personages bekeken een elf(Illeh) en een orc(ikke), we willen nu elk ras uiteindelijk bij dit verhaal betrekken en we zouden graag nog 6 mensen vinden die een personage willen zijn van de 6 overige rassen en uiteindelijk 1 groot verhaal kunnen maken
het enigste wat we van je vragen is:
-dat je er toch wat tijd in steekt voor een deftig stukje te kunnen schrijven
-dat je toch ook even nadenkt over hoe je verhaal gaat lopen
-dat je toch een beetje fantasierijk bent
-dat je genoeg vrije tijd hebt(het is niet dat je zoveel stukjes gaat moeten schrijven hoor)
ik weet dat het ingewikkeld is maar als je vragen hebt en intresse hebt dan mail je maar eens naar Dordos@hotmail.com of add je me maar eens in je msn lijstLast edited by Dorus; 15-12-2004 at 23:36.
Why did the 3 blondes jump off the building?
They wanted to see if their maxi-pads really had wings.no votes
-
