-
30-11-2018, 16:37 #1921Member
- Registered
- 24/10/04
- Location
- Stone Village
- Posts
- 7,974
- iTrader
- 233 (100%)
- Mentioned
- 4 Post(s)
- Reputation
- 42/137
Specificeer. Wat is niet realistisch? Zonder een wall of text. Een voorbeeld of 2 is goed.Realistisch? lol. Dat is het laatste dat deze film is.
Hoe je Ellen Burstin's personage als plat en onaangenaam beschrijft is eigenlijk compleet het tegenovergestelde van hoe ik haar zag in de film. Ik vind overigens de manier waarop je de film bekritiseert nochtans relatief deftig onderbouwt maar tegelijk lees ik je dan ook gewoon als iemand die een tikkeltje wereldvreemd is en geen voeling heeft met de lelijke en triestige kant van mensen.
Persoonlijk ook nooit geworsteld met hard drugs of zelfs verslaving, al heb ik best wel wat geëxperimenteerd en dus ook mensen gekend die er wel onder door zijn gegaan. Sommige kwamen er heel onschuldig en naïef met in contact, andere zochten bewust de zelfvernietiging op. Bij de meeste waar het enorm slecht afliep was het traject van hun leiden eigenlijk ook zo open en bloot als in Requiem, vol met stommiteiten en onlogische situaties die erg makkelijk te beoordelen zijn vanop een afstand.
In 2000 luisterde ik als 16 jarige puber naar The Avalanches, The Roots en ontdekte ik Squarepusher, Autechre en Aphex Twin. Mijn schmaak ruuuuuuuledSmaken verschillen sterk eenmaal je uit de puberteit komt. Als ik nu denk naar welke muziek ik bijvoorbeeld luisterde...
no votes
-
-
30-11-2018, 17:22 #1922
Dat geloof ik graag, maar waar het voor mij foutloopt in Requiem is omdat het op zo'n hoogdravende wijze gepresenteerd wordt. De gestileerde shots, de (toegegeven, zeer vernuftige) montagetrucjes, special effects en bombastische score nemen heel veel van het realisme uit de film. Daarbij komt nog eens bij dat het drama hier helemaal niet interessant is: drie van de vier hoofdfiguren waren al 'lost causes' vanaf het begin van de film. Wat mogelijk een boeiende transformatie van onschuld naar verslaving had kunnen zijn, wordt hier gewoon als een 'bad to worse' verhaal gebracht. We zien enkel een neerwaartse spiraal die onvermijdelijk naar hun ondergang leidt, maar leren niets bij over drugs, over hun aantrekking of de fysieke of mentale verslaving. Alsof het in-your-face en door je strot rammen van mogelijke negatieve gevolgen van drugsgebruik je effectief iets over die wereld vertelt... Enkel Burstyns personage krijgt een volwaardige karakterboog en redt wat er nog te redden viel aan dit verhaal. En wat het grote narratief over 'drugs in America' betreft, zijn er enkele scenes in ziekenhuizen en doktersraktijken die heel misschien een interessante blik kunnen werpen op hoe de medische wereld reageert op druggebruik, maar ook dat wordt veel te snel en onduidelijk afgehandeld in de film, waardoor je weeral niets hebt bijgeleerd over het onderwerp dat toch de kern zou moeten zijn van deze film.
1 members found this post helpful.
-
30-11-2018, 18:53 #1923Member
- Registered
- 16/07/03
- Location
- Leuven
- Posts
- 4,019
- iTrader
- 1 (100%)
- Mentioned
- 4 Post(s)
- Reputation
- 43/146
Waauw, verbaasd dat Mother zo hoog staat voor u. Ik vond die niet speciaal slecht, maar der schort toch ook veel aan. Twas mij iets teveel "laten we mijn nieuw wijf es goed in mekaar meppen"
.
Ik weet ook nog altijd niet wat de baby moest voorstellen, symbolisch gezien.
Bij mij staan Noah & Black Swan op de hoogste plaats. Maar hiero ook niet de grootste fan van Arofnofkovospsnosky.no votes
-
30-11-2018, 20:27 #1924Member
- Registered
- 04/06/15
- Location
- Gent
- Posts
- 2,417
- iTrader
- 0
- Mentioned
- 3 Post(s)
- Reputation
- 130/654
Fountain zou ik alleen al door de soundtrack hoger zetten!
no votes
-
30-11-2018, 21:27 #1925
De kloof tussen Pi en mother! is dsn ook gigantisch, want ik vind Pi zijn enige goede film. Ik vond mother! vele malen erger dan sommige andere films uit zijn oeuvre maar krijgt toch wat punten for the madness.
no votes
-
01-12-2018, 01:19 #1926
Klopt Burstyn's verhaal is het meest interessant, hoewel ik het erg vind dat er eerst een film moet komen over iemand die verslaafd raakt aan vermageringspillen zonder dat het woord eetstoornis valt. Het hele gedoe van: "ik moet afvallen om in dat kleedje te komen", en dan uiteindelijk vermageringspillen pakken maar verder niets anders doen, niet overgeven achter dat je eet, niet extreem diëten, niet overmatig gaan oefenen komt niet echt geloofwaardig over (wel plausibel) terwijl haar subplot meer abstract is, en dus meer door stijl wordt voorgesteld, wat niet slecht gedaan is, maar ik heb hier meer moeite mee om het juist te plaatsen dan bij Black Swan. En daarnaast heb je dus dat tweede verhaallijntje waar ik totaal geen voeling mee had, wellicht zoals PBRStreetgang het zegt, de personen al waren afgetakeld aan het begin van de film en je dus die aftakeling niet meemaakt. En verder is er niet genoeg nuance in de film, het is heel zwart-wit voorgesteld, en heeft een moralistische boodschap die er veel te dik oplegt, waar ik graag nuance in het verhaal heb. Drugs is geen zwart-wit onderwerp. Waar Aronofsky wel zeer goed in is, is het creeren van een paranoia achtig en claustrofobisch sfeertje, maar dat komt hier niet goed tot zijn recht door de vele ergernissen en misschien nog de keuze om op meerdere verhaallijnen te focussen (iets wat ik zelden toejuich, maar er zijn uitzonderingen zoals Pulp Fiction). Maar hier komt het geheel teveel over als een pamflet tegen drugs, met weinig inhoud imo.
Mijn ervaringen met mensen uit het drugsmilieu zijn ook totaal anders dan wat in de film gezien laat worden.Last edited by Lakigigar; 01-12-2018 at 01:39.
Cry. Cut. Rinse. Repeat.no votes
-
01-12-2018, 11:33 #1927Glazen voetbol
- Registered
- 25/06/13
- Location
- Kempen
- Posts
- 11,076
- iTrader
- 0
- Mentioned
- 10 Post(s)
- Reputation
- 82/371
Ik ben het overigens echt voor het overgrote deel eens met PBR, vond de film net iets beter dan hij was in mijn herinnering maar nog steeds verre van goed. Ook laki zegt hier veel dingen waar ik me bij kan aansluiten.
1 members found this post helpful.
-
01-12-2018, 13:11 #1928
Amour gezien en die viel me helaas een beetje tegen. Feit is gewoon dat het nog niet echt in mijn leefwereld speelt. Het gaat om een oudere vrouw die aftakelt, en een film die enorm focust op het leed van die vrouw maar ook op het leed bij de man die voor haar zorg instaat, en haar graag nog een beetje dat waardigheid gunt (dat ze zou verliezen mocht ze naar een rusthuis of ziekenhuis gaan). Het is een film die door zijn filmstijl (minimalisme) ook enorm focust op dat lijden. Maar het is ook een film die gaat over liefde in "goede" en in "slechte" tijden. Ik moet er niet aan denken dat ik daar ooit als een plant zou liggen. Maar anderzijds kon de film me niet echt inpalmen doordat het echt (bewust) afstandelijk wordt gefilmd, door dat ik nog niet rijp ben voor de thema's en weinig voeling heb met een oud, hooggeplaatst en welvarend gezin. Bepaalde interessante fases worden ook bewust niet gefilmd, wellicht om nog meer de focus te verleggen naar het leed en te zorg. Maar uiteindelijk is het als geheel te afstandelijk voor mij. Ik heb wel een vermoeden dat de andere Haneke's me in principe meer zouden moeten liggen dan dit, maar ik ga nu toch wat meer films over *jonge mensen* kijken.
Cry. Cut. Rinse. Repeat.1 members found this post helpful.
-
01-12-2018, 15:35 #1929
Dan is de enige juiste conclusie: kijk naar Das weisse Band!
no votes
-
01-12-2018, 15:57 #1930Member
- Registered
- 04/01/14
- Posts
- 3,328
- iTrader
- 0
- Mentioned
- 0 Post(s)
Edge of Darkness: 7,5/10
no votes
-
01-12-2018, 16:05 #1931Member
- Registered
- 12/12/10
- Location
- Brugge
- Posts
- 435
- iTrader
- 5 (86%)
- Mentioned
- 0 Post(s)
- Reputation
- 1/1
Birdman (2014) 7.5/10
Moet deze een 2de kijkbeurt geven om hem beter in te kunnen schatten. Acteerwerk is wel geweldig.1 members found this post helpful.
-
01-12-2018, 17:33 #1932
Zeer goede film vind ik, word inderdaad beter met de tijd en de kijkbeurt, maar je moet er goed bij opletten en voor in de stemming zijn, maar op audiovisueel vlak valt er genoeg te beleven om het interessant te houden, dus hoewel ik niets met Broadway heb, is het echt een goede film, en dat zijn de echt goede films, de films die je kunnen boeien over de thematiek heen. Sideways (met wijn) of Black Swan (met ballet) hebben dat ook. Al is Black Swan natuurlijk ook niet zomaar een 'balletfilm'.
Dit had ik er over uitgeschreven
Zeker een geslaagde film, maar zeker ook geen gemakkelijke film. Je moet er je aandacht echt wel bijhouden, en deze film vergt enorm veel van mij, maar het vakmanschap spat er anderzijds wel van af. Het is niet bepaald mijn onderwerp, maar de cinematografie, de acteerprestaties, de score met het tromgeroffel en de regie zijn allemaal geweldig. Ergens is het wel (net zoals bij La La Land die ik overigens ook nog maar eens een nieuwe kans moet geven) een film van Hollywood voor Hollywood, of moet ik zeggen een film van Broadway. Het tempo is erg goed, en de film voelt erg modern aan, maar is moeilijk om te doorgronden. Humor is ook aanwezig, hoewel het heel erg subtiel is, en er wellicht ook veel van het komische onopgemerkt aan mij zal voorbijgegaan, omdat het niveau van de film erg hoog ligt, en daarom ook erg veel vraagt van de kijker. Ik begrijp het zeker en vast als er mensen zijn die dit geniaal vinden, want het stukje genialiteit zie ik zeker en vast in deze film. Daarom dat het mij een beetje verbaast dat deze film relatief laag scoort, in vergelijking met zoiets grijs als Babel van dezelfde regisseur. Al is Birdman misschien wel erg ontoegankelijk voor het gewone publiek, maar de prijzen heeft het zeker niet gestolen. Integendeel.
Ik vond deze film met momenten erg vreemd en speciaal. Zoals gezegd zeer moeilijk om te doorgronden maar ook zeer origineel. Soms snapte ik er wel de ballen van, en de dialogen zijn soms van een zeer hoog niveau. Het is moeilijk om het relevante van het minder relevante te onderscheiden, en misschien komt dat ook wel deels door de gehanteerde stijlfiguur, het one-take gebeuren waarin alles in elkaar lijkt te vloeien en wat ik knap vindt. De boodschap / filosofie die achter deze film zit, ontgaat me wel een beetje, maar dat ontgaat me wel in het merendeel van deze film. Ik begrijp nooit waar men dat vandaan haalt. Het enige wat ik een beetje in deze film zie is een nieuw hoofdstuk in de zoektocht naar erkenning in ons leven, en het heimwee naar het ooit verloren gegaan roem. Maar deze film is op zijn minst gezegd enorm intrigerend, en alleen daarom al het bekijken waard.
dag later
Film neemt wel in kracht toe als je er blijft over nadenken... maar ik denk toch om er volledig van te houden dat ik een tweede kijkbeurt (of zeg maar derde poging zelfs) voor nodig zal hebben, maar het gaat wel de goede kant uit. Dit is zeker zo een film die je echt kunt opnieuw bekijken, en die tijdens je hem bekijkt groeit, dus in het begin duurt het een tijdje voor je bekend bent met de stijl en met de personages, maar eens je dat beter kent, zal de film zeker en nog vast groeien. Alleen een beetje jammer dat engels dus niet mijn moedertaal is, wat me een klein beetje parten speelt bij een film als deze, en ik denk ook echt dat je wel regelmatig film moet kijken vooraleer je dit een 5* kunt geven, dus je moet echt wel op en top filmliefhebber zijn, zeker omdat de film zich ook afspeelt in dat wereldje (critici, broadway-acteurs (en daarmee gepaard gaande grapjes), de stress van het zijn van een acteur en het behouden van je faam enzovoort, daarmee gepaard gaande depressiviteit of drankprobleem enzovoort). Een wereld waar imago zo een belangrijke rol speelt, vraag maar aan Weinstein en Spacey. Daarom dus dikke 7, maar ik denk dat er in de toekomst wel een 8 of 9 in zit, als ik de film nog beter begrijp, en de details / onderlinge verhoudingen me beter beginnen opvallen. Het straalt in deze film absoluut van vakmanschap (prestaties van cast & crew zijn van een zeer hoog niveau, en cinematografisch is de film echt een lust voor het oog).Last edited by Lakigigar; 01-12-2018 at 17:38.
Cry. Cut. Rinse. Repeat.no votes
-
01-12-2018, 18:40 #1933Member
- Registered
- 04/06/15
- Location
- Gent
- Posts
- 2,417
- iTrader
- 0
- Mentioned
- 3 Post(s)
- Reputation
- 130/654
Het enige moeilijke aan Birdman is proberen om te blijven kijken terwijl uw ogen zo hard aan het rollen zijn dat ze de verkeerde kant op staan. Als je het soms niet snapt is dat niet omdat het te intelligent is maar omdat je geen puber met een meerderwaardigheidscomplex bent.
no votes
-
01-12-2018, 18:53 #1934no votes
-
01-12-2018, 19:13 #1935Glazen voetbol
- Registered
- 25/06/13
- Location
- Kempen
- Posts
- 11,076
- iTrader
- 0
- Mentioned
- 10 Post(s)
- Reputation
- 82/371
no votes

K was ook niet zot van Birdman.
