-
06-07-2016, 11:10 #781Member
- Registered
- 25/11/11
- Location
- Heist-op-den-Berg
- Posts
- 20,821
- iTrader
- 4 (100%)
- Mentioned
- 48 Post(s)
- Reputation
- 26/814
Ik vond die ook geweldig. Ik heb niets met Jazz-muziek of drums, maar die film blijft zelfs dan volledig recht. Vooral de flow en het tempo van die film vond ik een verademing. Een beetje zoals je bij Mad Max het gevoel hebt dat die film vooruit vliegt, zo geldt dat voor deze film ook (maar dan zonder alle actie etc). Nadien ook nog vaak de soundtrack opgezet.
no votes
-
-
06-07-2016, 20:01 #782
The Yakuza papers :
Battles Without Honor and Humanity / Deadly Fight in Hiroshima / Proxy War / Police Tactics / Final Episode - Kinji Fukasaku ('73-'74)
Bittere sociale kritiek in een splinterbom van vijf (exploitation) genrefilms die me gevloerd achterliet.
Fukasaku (zie ook Battle Royale) zet zijn ongenoegen over de post-Hiroshima Japanse maatschappij om in vijf, back to back geschoten misdaadfilms. Weg met de eervolle Samurai van Yakuza en in met een cynische vertelling van hoe enkele clans of families strijden om heerschappij over de onderwereld na de atoombom en daarbij vooral gedreven worden door aloude Japanse waarden en codes als het hen goed uitkomt. Inspiratie werd gevonden in het werk van reporter Koichi Iiboshi over het onderwerp en deze journalistieke aanpak vertaalt zich ook naar de fotografie: losjes uit de hand geschoten met regelmatige freeze frames en krantenkop-achtige verduidelijkingen van wat we net gezien hebben.
Emotioneel anker doorheen de epische vertelling is Shozo Hirono, een sympathieke no nonsense gangster die zich steeds weer te midden een ingewikkeld kluwen van verraad en héél veel 'backstabbing' bevindt maar er steeds in slaagt het einde levend en weer een beetje meer gedesillusioneerd te bereiken.De films zoomen genadeloos op het bloedvergieten in, dit is en blijft genrecinema, maar hebben ook een geweldige, haast neorealistische sociale subtekst die naar de final episode toe eigenlijk dé tekst wordt. Hoe meer de acties van de yakuza vermengd raken met het bedrijfsleven en de nationale politiek hoe meer deze wereld op die van ons begint te lijken: veel geblaat over ethiek en waarden maar ondertussen hypocriet egoïstisch handelen. Tijdloos en cynisch.
De eerste film staat op zichzelf, de tweede is een zijverhaal, delen drie en vier hangen samen en de vijfde is een soort epiloog en samen vormen ze één lange, zeer te smaken bad trip doorheen de Japanse onderwereld van de late twintigste eeuw. Fantastische muziek en keiharde actie met sommige van de beste, messy fistfights die ik ooit zag. De moeite!
9/10Last edited by Calcifer; 06-07-2016 at 20:13.
"I got an alternative, yeah, yeah, I got an alternative. Let's get in that old whirly-bird, find us an island some place, get juiced up and spend what time we got left soakin' up some sunshine! How's that?" Johnno votes
-
06-07-2016, 20:06 #783Glazen voetbol
- Registered
- 25/06/13
- Location
- Kempen
- Posts
- 11,076
- iTrader
- 0
- Mentioned
- 10 Post(s)
- Reputation
- 82/371
Safety first: The movie - Echt niet goed , sommige verhaallijnen (als je het zo al kunt noemen) voelde enorm geforceerd aan, er is weinig tot niks meerwaarde t.o.v. (in tegenstelling k vond een serie veel beter passen bij het concept, smos was minder smos dan ik verwacht had , Luc minder Luc, Dirk minder Dirk en Ingrid goh ja die heeft nauwelijks iets te zeggen doorheen de film. Heel erg matig.
no votes
-
07-07-2016, 00:39 #784
Hm, misschien wel eens zien dan. Kan je misschien wat uitwijden over vorm en stijl?
Zelf net Love & Friendship gaan zien. Het was mijn eerste Whit Stillman en meteen vond ik deze al erg leuk. Delightful! Hoewel Kate Beckinsale niet haar beste rol neerzette en dus een zwakker punt in deze film het hoofdpersonage was, zijn alle zijpersonages imo uitstekend en de humoristische passages werkten stuk voor stuk. De film gaat met een stevige vaart doorheen het familiaire wereldje van Jane Austen, maar verfilmt de materie op een geheel andere manier. Montage is hier veel sneller dan in de meeste kostuumfilms die ik al zag en weg zijn de gebruikelijke pittoreske establishing en wide shots van het decadente doch prachtige landgoed van de Engelse rijke families. Soms had ik het gevoel dat Stillman er net iets te snel doorheen raast, maar dat kan wel zijn omdat ik een totaal andere film verwachtte. Een volgende kijkbeurt zal het zeggen.Last edited by PBR Streetgang; 07-07-2016 at 11:12.
no votes
-
07-07-2016, 09:00 #785Member
- Registered
- 04/06/15
- Location
- Gent
- Posts
- 2,417
- iTrader
- 0
- Mentioned
- 3 Post(s)
- Reputation
- 130/654
JANE MOTHERFUCKING AUSTEN BITCH
Als bigtime Austenhomie ga ik die ook zeker gaan zien.no votes
-
07-07-2016, 09:23 #786
De films zijn heel erg rauw en ongepolijst; enerzijds als gevolg van een vermoedelijk klein budget (de films zijn gemaakt voor Toei co. die de ene na de andere genrefilm uit haar studio perstte); en anderzijds is dit een bewuste keuze (soms lijkt het alsof je naar een documentaire, of nieuwsbeelden aan het kijken bent). Sommige shots zijn zo chaotisch opgebouwd (vechtscenes met een twintigtal man die in en doorheen het frame lopen, schieten en tuimelen zijn geen uitzondering) dat je niet weet waar eerst kijken. Waar dit bij bvb hong kongcinema als die van John Woo hypergestyleerd was zitten we hier meer 'live in het journaal' als het ware. Er wordt snel en snedig gemonteerd, in combo met de losjes uit de pols geschoten beelden en het ultrageweld levert dit het soort adrenalinerush en energieke cinema op die mij-len-ver verwijderd is van bvb. de grandeur van 'the Godfather', een reeks waar deze vaak mee wordt vergeleken: afgezien van het feit dat beide epische kronieken zijn van misdaadfamilie(s), helemaal onterecht.
Het blijven, au fond, genrefilms en dit zijn Yakuzafilms maar dan met die nuance dat het morele kompas van de hoofdpersonage opzettelijk compleet ontregeld is en dat de regisseur het in zijn blootje zetten van die ridderlijke samuraicodes aangrijpt om iets over de hypocrisie van de mens in het algemeen en de Japanse gezagsdragers in het bijzonder te vertellen. De echte 'inhoud' zit hem dan ook minder in de emotioneel verankerde vertelling van enkele hoofdpersonages (bvb. de rise and fall of Michael Corleone) maar meer in een script dat uitzoomt en de bigger picture probeert te tonen en tussen de sensatie van het geweld en vele bloedvergieten (remember, dit is exploitation cinema) iets substantieels probeert te vertellen over hoe de powers that be de gewone mens misbruikt en manipuleert uit zuiver egoïstisch Machiavellisme. Of hoe Hiroshima post '45 ook een beetje onze wereld is.
Ik zou zeggen; bekijk de eerste uit de reeks, smaakt die naar meer (en voor liefhebbers van misdaadfilms is dit naganoeg een certitide IMO) ga dan voor de rest van de reeks. Voor mijn part: een van de ontdekkingen van het jaar.
EDIT; deze trailer geeft je een goed beeld van de vormelijkheid;
https://www.youtube.com/watch?v=EXNaUDTLUak
(Let op de scene waarin die kerel een klap in het gezicht krijgt met zijn eigen, pas afgehakte, hand!)Last edited by Calcifer; 07-07-2016 at 17:56.
"I got an alternative, yeah, yeah, I got an alternative. Let's get in that old whirly-bird, find us an island some place, get juiced up and spend what time we got left soakin' up some sunshine! How's that?" Johnno votes
-
07-07-2016, 20:12 #787Approved 9liver
- Registered
- 15/09/06
- Location
- brugge / oostende
- Posts
- 9,114
- iTrader
- 262 (100%)
- Mentioned
- 3 Post(s)
- Reputation
- 11/53
weinig goede films laatste tijd
no votes
-
09-07-2016, 10:11 #788Member
- Registered
- 24/10/04
- Location
- Stone Village
- Posts
- 7,974
- iTrader
- 233 (100%)
- Mentioned
- 4 Post(s)
- Reputation
- 42/137
The Witch
fuckin hell zeg wat een mooi filmpke, dikke 8/10
best support black philip, azo'n geitno votes
-
09-07-2016, 19:38 #789Glazen voetbol
- Registered
- 25/06/13
- Location
- Kempen
- Posts
- 11,076
- iTrader
- 0
- Mentioned
- 10 Post(s)
- Reputation
- 82/371
Before sunrise, - sunset , - midnight - Alle drie top, tijd vliegt voorbij als je ze aan het bekijken bent. Normaal geen grote fan van het genre maar hier klopte "alles" . Terechte "klassiekers" .
Tokyo Story - Eerste Ozu en ik moet zeggen, denk niet dat er echt snel een tweede zal aankomen, vond de film toch echt opmerkelijk veroudert, als ik dat vergelijk met een Kurosawa dan vind ik toch echt dat bij die tweede zijn films de tand des tijds beter doorstaan hebben. Acteerwerk was echt overdreven, tempo naar mijn smaak toch echt te traag, camerastandpunten niks bijzonder op hier en daar misschien is een mooi geschoten beeld na. Verhaal zelf ook niks bijzonders, echt ongeloofelijk slecht was de film zeker ook niet maar goed imo toch ook zeker niet.no votes
-
09-07-2016, 21:52 #790
Wild
Goh. Vond de hike wel leuk met de mooie natuur en beelden. De rest is nogal een melig gedoe over het verlies van een moeder enz. Kon niet echt meeleven met het personage....Ω...no votes
-
09-07-2016, 23:07 #791Member
- Registered
- 11/09/12
- Location
- Aarschot
- Posts
- 17,431
- iTrader
- 1 (100%)
- Mentioned
- 14 Post(s)
- Reputation
- 19/547
Spotlight
Boston Globe's research afdeling zoekt naar een verhaal rond de pedofilie in de kerk. Schitterend gebracht en gespeeld door Schreiber, Ruffalo en Keaton.
Eigenlijk een must see voor onze generatie, dat er nog iemand de kerk binnen stapt is eigenlijk te gek voor woorden.
A faster horse
Geboorte van de Mustang, en het verhaal richting job one van de 2015 50ste verjaardag versie. Enorm interessant voor een autoliefhebber en daarnaast gewoon een solide docu.no votes
-
11-07-2016, 00:41 #792Member
- Registered
- 17/07/02
- Location
- Wat ist ket
- Posts
- 9,592
- iTrader
- 0
- Mentioned
- 0 Post(s)
- Reputation
- 1/44
The secret life of Walter Mitty (2013) : prima film.
7/10
Everybody wants some (2016) : waar is de humour? Er ontbrak diepgang in de film. Er ontbrak zelf een verhaal.
6/10no votes
-
11-07-2016, 01:46 #793
Dirty Grandpa (2016) - 2/10
Carrièredieptepunt voor zowel De Niro als Efron. Zelden zo'n slechte komedie gezien.Not all those who wander are lost. | Movie Blogger bij Fresh Bananazno votes
-
11-07-2016, 02:46 #794
Dit is jammer om te lezen. Ik neem aan dat de vergelijking met Kurosawa komt doordat het beiden Japanse filmmakers zijn? Weinig andere redenen om ze met elkaar te gaan vergelijken, de een is een totaal ander soort filmmaker.
Ik begrijp zeker een initiele underwhelming mbt Ozu. Zelf duurde het enkele films vooraleer ik zijn genie kon vatten. Ik zou je smeken om als filmliefhebber Ozu nog een kans te gevenHoeft uiteraard niet meteen, maar geef het wat tijd, probeer wat meer stil te staan bij wat Ozu tracht te bereiken met zijn cinema. Wat doet Ozu, maar vooral ook: wat doet Ozu niet? Bekijk zijn werk niet met verwachtingen die je zou kunnen hebben opgebouwd door andere films want, make no mistake, Ozu is misschien de meest unieke filmmaker die ooit geleefd heeft. Zijn werk lijkt op het eerste zicht wellicht simpel. Banale melodramas op onindrukwekkende wijze gefilmd, misschien. Maar dat is echt tip of the iceberg. Hij besteedt niet zoveel tijd aan drama op plotniveau, en omdat hij de conventionele filmgrammatica compleet negeert, is het vaak ook niet zo gemakkelijk om alles wat er zich in het verhaal afspeelt te weten te komen (hij werkt niet met 'acts & arcs', hanteert de 'regel van 3' niet, monteert discontinu, gaat niet over naar close-ups voor narratieve informatie, etc). Wat van enorm belang is bij Ozu, is het emotionele spel in de personages, zonder dat ze die echt expressie geven. Kleine dingen die ze zeggen, een zucht, een veelbetekenende glans naar een ander personage... Vaak spelen objecten ook een rol in Ozu en worden het dragers van emotionele waarde, die voor een emotionele payoff zorgen zonder dat ooit expliciet gezegd wordt wat de emotionele inhoud van de scene is. Dit is ontzettend goede regie, maar is wel enorm subtiel en perfect te begrijpen als je dat niet oppikt bij eerste kijkbeurten. En wat de camerastandpunten betreft... Man oh man. Ik was zelf al een gigantische filmliefhebber en kende toch behoorlijk wat van film toen ik Ozu begon te kijken. Ik vond het toen best wel mooi allemaal, maar was niet zo helemaal onder de indruk van de stijl. Het duurde toch een film of vijf, misschien zelfs meer, voor ik door had hoe ongelooflijk ingenieus zijn cameraspel eigenlijk is. Wat ook duidelijk begint te worden, is dat los van de serene tragiek in zijn films (ook in zijn komedies heerst die 'mono no aware') hij de vorm van zijn films zo te meester is dat hij ook nog eens begint te spelen daarmee (als je ooit Equinox Flower zou bekijken, let dan op de 'dans van de rode theepot': in het huis waar het meeste van het verhaal zich afspeelt zie je in bijna elke shot dezelfde rode ketel)
Anyway, ik ben niet echt de persoon bij uitstek om over Ozu te schrijven. Hier is een link naar een video-essay dat een bulletspeed crash course geeft over Ozu. Ik zou zeggen, bekijk dit eens, wacht een maand of twee en zet dan nog eens een Ozu op. Ik zou zelf Ohayo aanraden. Een komische Ozu, en ineens ook een demonstratie dat hij ook een uitstekend colorist was.no votes
-
11-07-2016, 11:00 #795Glazen voetbol
- Registered
- 25/06/13
- Location
- Kempen
- Posts
- 11,076
- iTrader
- 0
- Mentioned
- 10 Post(s)
- Reputation
- 82/371
Het zal zoiezo nog wel even duren voor ik mij nog eens aan een Ozu waag maar alvast enorm bedankt voor de uitleg, heel erg helder en overtuigend geschreven
.
En ja eigenlijk heb je volledig gelijk met die vergelijking ik baseer mij inderdaad op niet veel meer dan het feit dat dat de twee "bekendste" Japanse regisseurs zijn uit "die periode". Ik heb ook gewoon recent nog een Kurosawa of twee gezien en vandaar misschien dat ik spontaan de vergelijking wou maken wie van de twee vond ik beter, maar eigenlijk is dat absoluut onterecht want een vergelijking maken tussen beiden is (zoiezo op basis van één film van Ozu) onterecht.no votes

