Page 3 of 4 First 1234 Last
  1. #31
    HUSKE's Avatar
    Registered
    09/06/03
    Location
    Koersel
    Posts
    5,530
    iTrader
    36 (100%)
    Mentioned
    4 Post(s)
    Reputation
    3/67
    Quote Originally Posted by Renegadexxripxx View Post
    This quote is hidden because you are ignoring this member. Show
    Maar nu gaat ze meer kunnen sparen, want :

    1) ze kan haar appartement verhuren -> money money
    2) de vaste kosten worden gedeeld in haar voordeel (60-40 , zonder rekening te houden met de potentiële verhuuropbrengst van het appartement)
    3) waarom zou buffer iets te maken hebben met bijdrage leveren in de kosten.
    Geld opzich heeft mij vroeger nooit echt geïnteresseerd. Mijn vorige ex heeft in totaal ook 30k+ cadeau gekregen (20k bij aankoop appartement) en heb meer dan 11k laten vallen bij de scheiding.
    Maar uit een scheiding leert men en wil nu alles zowat gescheiden houden en voor het samenwonen alles deftig geregeld hebben. Wat ik nu heb wil ik behouden, dat ik wat meer zou bijleggen in de kosten interesseert me eigenlijk niet heel veel.
    Maar ze lijkt elke cent er uit te willen halen, op een moment dat je een jaar samen zijt vind ik dat nogal een rare gedachten gang...

    Ze vind het niet correct dat mijn zoon later meer zou erven dan haar dochter, maar in the end... niet mijn kind, niet mijn zorgen om voor een erfenis te zorgen.
    En dan nog, als ik later alles opdoe tot op de laatste cent heeft mijn zoon gewoon pech, ik heb het ook altijd zonder erfenis of inleg van ouders moeten doen.

    Quote Originally Posted by Renegadexxripxx View Post
    This quote is hidden because you are ignoring this member. Show

    run forest rrrrruuuuuunnnnn :d.
    Wel, ge weet ondertussen wel dat ik niet heel vies ben om van vriendin te switchen als iets mij niet zint. Als er iets is waar er massa exemplaren van bestaan zijn het wel (mooie) vrouwen .
    Ik ga voor niks meer wat minder is dan mijn eigen zin, ik vind dat ik met deze regeling heel schappelijk ben.

    Dus dat spelletje moet nietmeer heel lang duren of ik blijf nog wat langer alleen wonen .
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  2. #32
    KnightOfCydonia's Avatar
    Registered
    29/11/06
    Location
    Zuid-Limburg
    Posts
    6,704
    iTrader
    5 (100%)
    Mentioned
    11 Post(s)
    Reputation
    21/1549
    Quote Originally Posted by taylor View Post
    This quote is hidden because you are ignoring this member. Show
    Dat betwijfel ik toch. Wil dit dan ook zeggen wanneer ik een kamer verhuur aan een huisgenoot en een lening afbetaal, die achteraf aanspraak heeft op een deel van mijn woning? Beide gevallen woon je feitelijk samen.

    Een huis/app blijft gewoon een investering. Dat je daar toevallig in kan wonen is bijkomstig.

    Mensen willen vaak de helf (of een deel) niet betalen omdat ze jaloers zijn op de andere genre "waarom betaal ik zijn/haar huis af en krijg ik niks?". Maar wanneer de eigenaar zijn eigen huis/app zou verhuren en ze huren samen iets nieuw zou de helft betalen perfect normaal zijn. Logica is vaak zoek.

    Voor mij is een goed uitgangspunt: stel dat die woning er niet was, in welk type budget van huurwoning zou je dan wel wonen? Neem daar de helft van en voila. Of indien de persoon ervoor een woning/app huurde, gewoon daar de helft van.

    edit: vooral bij jongere mensen zie je ook wel complexe situaties

    Kameraad van mij heeft na afstuderen 3 jaar gratis thuisgewoond en goed kunnen sparen en gaat dus nu een app kopen. Zijn vriendin is wat jonger en studeert nu af en ze zou bij hem intrekken. Wat doe je dan? Zijn vriendin zou indien ze niet samen zijn ook nog 3 jaar gratis thuis kunnen wonen en goed kunnen sparen. Ze wil ook die kans om die 3j goed te kunnen sparen zoals hij had. Vraag je dan huur of niet?
    Eigenlijk moet je je de vraag stellen: zou je even graag de partner-eigenaar zijn in dit verhaal, als de partner-huurder? Indien neen, dan voel je toch ook dat er iets schort.

    Ik vind het toch géén gezond uitgangspunt in een relatie dat één partner met de helft van de fictieve huur de andere helpt een permanent vermogen op te bouwen, en die andere partner niet alleen zelf vermogen opbouwt maar nog extra vermogen dankzij de inbreng van die partner. Je kan dat niet vergelijken met samen iets te huren, want daarbij betaal je beiden af aan één huurbaas, en heb je beiden ook een aantal rechten (opzeg) die je als inwonende partner veel moeilijker kan afdwingen. Doorgaans ligt (tenzij bij hoge eigen inbreng) een lening ook ietsje hoger (plus meer kosten) dan huren, hoe ga je eerlijk een fictieve huur inschatten?

    Kort samengevat: de partner die die "huur"/woonvergoeding betaalt heeft de kans niet om dat bedrag te investeren, de partner die de vergoeding ontvangt kan dubbel investeren: zijn eigen deel van de lening plus de vergoeding die die ontvangt van de partner.

    Als tijdelijke oplossing moet zo'n situatie kunnen, maar op lange termijn zou ik er toch naar streven om ofwel samen iets aan te schaffen, of de kosten van de woning volledig ten laste te laten vallen van de partner die er vermogen mee opbouwt. Uiteraard de gemeenschappelijke woonkosten (elektriciteit/gas/water), internet, belastingen, etc. deel je wel netjes door twee eventueel in verhouding tot eenieders inkomen.
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  3. #33

    Registered
    07/11/10
    Location
    Leuven
    Posts
    2,075
    iTrader
    6 (100%)
    Mentioned
    1 Post(s)
    Reputation
    8/77
    Quote Originally Posted by KnightOfCydonia View Post
    This quote is hidden because you are ignoring this member. Show
    Eigenlijk moet je je de vraag stellen: zou je even graag de partner-eigenaar zijn in dit verhaal, als de partner-huurder? Indien neen, dan voel je toch ook dat er iets schort.

    Ik vind het toch géén gezond uitgangspunt in een relatie dat één partner met de helft van de fictieve huur de andere helpt een permanent vermogen op te bouwen, en die andere partner niet alleen zelf vermogen opbouwt maar nog extra vermogen dankzij de inbreng van die partner. Je kan dat niet vergelijken met samen iets te huren, want daarbij betaal je beiden af aan één huurbaas, en heb je beiden ook een aantal rechten (opzeg) die je als inwonende partner veel moeilijker kan afdwingen. Doorgaans ligt (tenzij bij hoge eigen inbreng) een lening ook ietsje hoger (plus meer kosten) dan huren, hoe ga je eerlijk een fictieve huur inschatten?

    Kort samengevat: de partner die die "huur"/woonvergoeding betaalt heeft de kans niet om dat bedrag te investeren, de partner die de vergoeding ontvangt kan dubbel investeren: zijn eigen deel van de lening plus de vergoeding die die ontvangt van de partner.

    Als tijdelijke oplossing moet zo'n situatie kunnen, maar op lange termijn zou ik er toch naar streven om ofwel samen iets aan te schaffen, of de kosten van de woning volledig ten laste te laten vallen van de partner die er vermogen mee opbouwt. Uiteraard de gemeenschappelijke woonkosten (elektriciteit/gas/water), internet, belastingen, etc. deel je wel netjes door twee eventueel in verhouding tot eenieders inkomen.
    Stel nu dat de partner-huurder in jouw verhaal zelf ook een woning bezit en deze verhuurt, vind je dan dat de partner-huurder huur zou moeten betalen aan de partner-eigenaar?
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  4. #34
    KnightOfCydonia's Avatar
    Registered
    29/11/06
    Location
    Zuid-Limburg
    Posts
    6,704
    iTrader
    5 (100%)
    Mentioned
    11 Post(s)
    Reputation
    21/1549
    Quote Originally Posted by sneeuwzwart View Post
    This quote is hidden because you are ignoring this member. Show
    Stel nu dat de partner-huurder in jouw verhaal zelf ook een woning bezit en deze verhuurt, vind je dan dat de partner-huurder huur zou moeten betalen aan de partner-eigenaar?
    Dat blijft een moeilijke: ja een stukje woonvergoeding is dan "evidenter" want je hebt een hoger inkomen dankzij die huurinkomsten plus je kan zelf ook vermogen inbouwen - wel met iets meer risico, want een huureigendom wordt niet even goed verzorgd als een eigen eigendom - maar zoals de threadstarter mee zware investeringen gaan doen in het huis van de partner, dat vind ik toch nog "gevaarlijk", nu ja, €7500 is nog het einde van de wereld niet.

    Maar wat als de verbouwingswerken €25 000 of 50 000 zouden bedragen? Zou jij dan probleemloos gaan meebetalen? Dat is een serieuze waardeverhoging van een woonst die niet op jouw naam staat, én die in de toekomst nog aan waarde toeneemt als woningprijzen stijgen. Zelfs al betaalt je partner je dat bedrag terug bij een scheiding, doe je er eigenlijk al een stevig verlies op.
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  5. #35
    coldvinc's Avatar
    Registered
    25/06/05
    Location
    9000feet dwn
    Posts
    3,611
    iTrader
    2 (100%)
    Mentioned
    0 Post(s)
    Mijn vraag is dan, wat zegt de wet? Ik ben nu getrouwd, maar voor mijn trouw heb ik een appartement op plan gekocht in Brussel. Ik moet volgend jaar nog wat dingen kiezen voor de afwerking en dit kan wat meer kosten dan gepland.
    Deze meerkost, valt dit onder gezamenlijke uitgaven of is het nog altijd op mijn naam omdat het appartement op mijn naam staat? Is het het laatste, dan betaal ik het zonder problemen zelf, want moest het huwelijk spaak lopen, dan blijft het gewoon van mij. Als het het eerste is, dan zal ik vragen of ze 50/50 wil splitten. Indien ze net willen gelijk verdelen dan vast leggen in schrijven als bewijs voor later. Indien wel, valt er niets te regelen, want het is de wet.
    My fight towards financial independence: Fight to FI/RE
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  6. #36

    Registered
    14/10/17
    Location
    Diepenbeek
    Posts
    502
    iTrader
    0
    Mentioned
    0 Post(s)
    Reputation
    12/40
    Quote Originally Posted by KnightOfCydonia View Post
    This quote is hidden because you are ignoring this member. Show
    Eigenlijk moet je je de vraag stellen: zou je even graag de partner-eigenaar zijn in dit verhaal, als de partner-huurder? Indien neen, dan voel je toch ook dat er iets schort.

    Ik vind het toch géén gezond uitgangspunt in een relatie dat één partner met de helft van de fictieve huur de andere helpt een permanent vermogen op te bouwen, en die andere partner niet alleen zelf vermogen opbouwt maar nog extra vermogen dankzij de inbreng van die partner. Je kan dat niet vergelijken met samen iets te huren, want daarbij betaal je beiden af aan één huurbaas, en heb je beiden ook een aantal rechten (opzeg) die je als inwonende partner veel moeilijker kan afdwingen. Doorgaans ligt (tenzij bij hoge eigen inbreng) een lening ook ietsje hoger (plus meer kosten) dan huren, hoe ga je eerlijk een fictieve huur inschatten?

    Kort samengevat: de partner die die "huur"/woonvergoeding betaalt heeft de kans niet om dat bedrag te investeren, de partner die de vergoeding ontvangt kan dubbel investeren: zijn eigen deel van de lening plus de vergoeding die die ontvangt van de partner.

    Als tijdelijke oplossing moet zo'n situatie kunnen, maar op lange termijn zou ik er toch naar streven om ofwel samen iets aan te schaffen, of de kosten van de woning volledig ten laste te laten vallen van de partner die er vermogen mee opbouwt. Uiteraard de gemeenschappelijke woonkosten (elektriciteit/gas/water), internet, belastingen, etc. deel je wel netjes door twee eventueel in verhouding tot eenieders inkomen.
    ik zie niet echt hoe dat steek houdt hoor. mss even de 3 situaties concreet naast elkaar zetten:

    Partner A: bezit een appartement
    Partner B: wil bij A gaan inwonen

    Laten we veronderstellen dat er 2 identieke appartementen naast elkaar liggen met elk een verhuur waarde van €750. Partner A is eigenaar van een van die appartementen.
    Laten we voor arguments sake veronderstellen dat wanneer persoon B alleen zou wonen een bescheiden app huurt aan €500.


    Situatie 1: Partner B die geen woning heeft komt inwonen en betaald niets om te wonen (behalve de gemeenschappelijk verbruikskosten zoals GWE/internet/eten etc) aan partner A.

    Financieel gevolg samenwonen voor:

    Partner A: +0
    Partner B: +500€

    Situatie 2: Partner B en Partner A huren samen het identieke appartement er naast. Partner A verhuurt zijn eigen appartement.

    Financieel gevolg samenwonen voor:

    Partner A: +325€
    Partner B: €500-325€= +175€

    Situatie 3: Partner B geeft een kleine vergoeding om bij A in te wonen. +Verbruikskosten eerder vermeld

    Laten we ook het voornaamste van je argument wat wel steek hield in rekening brengen en dat is dat Persoon B inderdaad minder rechten heeft tov samen iets huren. Om hier tegemoet aan te komen lijkt €250 bijdrage als soort van "huur" schappelijk. Dit is ook het uitgangspunt wat ik in vorige post aanhaalde: de helft van de huur van de woning waar ze/hij aanvankelijk woonde.

    Financieel gevolg samenwonen voor:

    Partner A: +250€
    Partner B: +250€

    Conclusie: Je kan de partner die komt inwonen zelfs een groter voordeel geven wanneer je een schappelijke bijdrage vraagt zijnde (1/3) huurwaarde dan wanneer je samen iets zou huren. Dan moet je je wel er mentaal over kunnen zetten dat "je je partner rijk gaat maken want hij/zij kan dan extra vermogen opbouwen en dat is niet eerlijk want... en ... ... . Als u partner liever aan huisbaas betaalt, zelf minder wil overhouden met als achterliggende emotie "u niet rijk te willen maken" dan scheelt er toch iets imo


    Desalniettemin zou het probleem zich zelf moeten oplossen in de tijd. In het begin van de relatie is het normaal dit te vragen. Na enkele jaren moet die partner maar genoeg gespaard hebben om samen iets te kopen of zelf ook iets te kopen. Die kleine bijdrage gaat dat echt niet verhinderen.


    Voor mij is eerder een principe kwestie ook. Zoals huske het eerder al zei: je moet er niet rijk van worden, maar je bent ook geen goedkoop hotel/ocmw.
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  7. #37
    KnightOfCydonia's Avatar
    Registered
    29/11/06
    Location
    Zuid-Limburg
    Posts
    6,704
    iTrader
    5 (100%)
    Mentioned
    11 Post(s)
    Reputation
    21/1549
    Quote Originally Posted by taylor View Post
    This quote is hidden because you are ignoring this member. Show
    ik zie niet echt hoe dat steek houdt hoor. mss even de 3 situaties concreet naast elkaar zetten:

    Partner A: bezit een appartement
    Partner B: wil bij A gaan inwonen

    Laten we veronderstellen dat er 2 identieke appartementen naast elkaar liggen met elk een verhuur waarde van €750. Partner A is eigenaar van een van die appartementen.
    Laten we voor arguments sake veronderstellen dat wanneer persoon B alleen zou wonen een bescheiden app huurt aan €500.


    Situatie 1: Partner B die geen woning heeft komt inwonen en betaald niets om te wonen (behalve de gemeenschappelijk verbruikskosten zoals GWE/internet/eten etc) aan partner A.

    Financieel gevolg samenwonen voor:

    Partner A: +0
    Partner B: +500€

    Situatie 2: Partner B en Partner A huren samen het identieke appartement er naast. Partner A verhuurt zijn eigen appartement.

    Financieel gevolg samenwonen voor:

    Partner A: +325€
    Partner B: €500-325€= +175€

    Situatie 3: Partner B geeft een kleine vergoeding om bij A in te wonen. +Verbruikskosten eerder vermeld

    Laten we ook het voornaamste van je argument wat wel steek hield in rekening brengen en dat is dat Persoon B inderdaad minder rechten heeft tov samen iets huren. Om hier tegemoet aan te komen lijkt €250 bijdrage als soort van "huur" schappelijk. Dit is ook het uitgangspunt wat ik in vorige post aanhaalde: de helft van de huur van de woning waar ze/hij aanvankelijk woonde.

    Financieel gevolg samenwonen voor:

    Partner A: +250€
    Partner B: +250€

    Conclusie: Je kan de partner die komt inwonen zelfs een groter voordeel geven wanneer je een schappelijke bijdrage vraagt zijnde (1/3) huurwaarde dan wanneer je samen iets zou huren. Dan moet je je wel er mentaal over kunnen zetten dat "je je partner rijk gaat maken want hij/zij kan dan extra vermogen opbouwen en dat is niet eerlijk want... en ... ... . Als u partner liever aan huisbaas betaalt, zelf minder wil overhouden met als achterliggende emotie "u niet rijk te willen maken" dan scheelt er toch iets imo


    Desalniettemin zou het probleem zich zelf moeten oplossen in de tijd. In het begin van de relatie is het normaal dit te vragen. Na enkele jaren moet die partner maar genoeg gespaard hebben om samen iets te kopen of zelf ook iets te kopen. Die kleine bijdrage gaat dat echt niet verhinderen.


    Voor mij is eerder een principe kwestie ook. Zoals huske het eerder al zei: je moet er niet rijk van worden, maar je bent ook geen goedkoop hotel/ocmw.
    Je geeft toch zelf toe dat de ene partner rijker wordt wanneer je komt inwonen, want die krijgt een vergoeding van iets dat op termijn enkel en alleen van hem is. Als dat de bedoeling is van een partner te komen laten inwonen, dan moet je je afvragen waarom die voordien geen kamer verhuurt heeft aan wildvreemden... als je een eigen woning koopt, dien je die ook zelf te kunnen financieren.

    Nu ik zou ook geen probleem hebben om voor een korte termijn een huurbijdrage te betalen, want gratis wonen bestaat inderdaad niet. Maar als je op voor de rest van je leven een huur zou moeten gaan betalen aan je partner, dan schort er iets aan je relatie. De enige gezonde langetermijnperspectieven zijn ofwel: niets betalen en de partner te laten sparen, ofwel de partner zich te laten inkopen of het "romantische ideaal" dat ook het meeste kost wanneer het misloopt natuurlijk: samen een woonst kopen die eigendom is van de twee. Dat laatste moet overigens niet 50-50, dat kan evengoed in een verhouding die reflecteert dat de ene partner meer bijgedragen heeft. Echtscheidingen zijn helaas geen zeldzaam iets.

    Ik zou er overigens op de lange termijn ook problemen mee hebben om een huisbaas rijk te maken, huren op de lange termijn zou ik ook buiten een relatie niet willen doen, dus waarom zou ik het binnen een relatie willen doen? Ik schrijf me nog in in de ouderwetse visie dat huren weggegooid geld is, in belangrijke mate toch... ja, er zijn altijd wel wijsneuzen die afkomen met dat ook de vastgoedmarkt kan crashen, dat je met een goede beursportefeuille (en ondertussen in een krot wonen want anders kan je niet genoeg sparen als je alleenstaande bent) een hogere opbrengst kan realiseren en dat je zo geen kosten hebt... maar toch.

    EDIT: mijn opmerkingen zijn vooral vanuit het perspectief dat de partner die komt inwonen nog geen eigendom heeft. Als die wel al een eigendom heeft, scheelt het natuurlijk ook of de huur die hij of zij krijgt de lening op dat appartement dekt, of dat het al afbetaald is, of er kosten zijn, etc. Laten we wel wezen: de partner in wiens eigendom men gaat wonen heeft dan nog altijd het voordeel dat zijn/haar woning degene is waarvoor er het meest geïnvesteerd wordt, die het best onderhouden wordt, waar je de vrijheid in hebt om verbeteringen aan te brengen ten aller tijden, etc.
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  8. #38

    Registered
    19/02/12
    Posts
    5,378
    iTrader
    0
    Mentioned
    16 Post(s)
    Reputation
    77/789
    Ik volg dat een huur of een wooncompensatie betalen een tijdelijke oplossing is, niet iets dat langer dan 5 jaar moet duren. Tegen die tijd moet je maar zien dat je ofwel getrouwd bent met een eigendomsverdeling ofwel samen iets anders koopt.

    Maar we moeten nu ook niet gaan doen alsof je geld verliest omdat je van uw ouderlijk huis verhuist naar uw “lief” en dan huur moet gaan betalen terwijl je algemeen gesproken tegen huur betalen bent en wil sparen. Als je daarin volhardt dan ben je niet klaar voor een volwassen relatie en kan je beter bij mama blijven. Een relatie is geven en nemen, water bij de wijn. Dat moet geen volwaardige huur zijn, maar een compromis moet zeker te vinden zijn afhankelijk van allerlei omstandigheden zoals leeftijd vermogen en inkomen.
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  9. #39
    zarathustra's Avatar
    Registered
    17/07/02
    Location
    Oslo
    Posts
    19,728
    iTrader
    1 (100%)
    Mentioned
    21 Post(s)
    Reputation
    80/1290
    Ik had blijkbaar een probleem moeten maken van het feit dat mijn vriendin basically 6 jaar voor niets in mijn huis gewoond heeft
    *** Also sprach Zarathustra ***
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  10. #40
    KnightOfCydonia's Avatar
    Registered
    29/11/06
    Location
    Zuid-Limburg
    Posts
    6,704
    iTrader
    5 (100%)
    Mentioned
    11 Post(s)
    Reputation
    21/1549
    Quote Originally Posted by Five-seveN View Post
    This quote is hidden because you are ignoring this member. Show
    Ik volg dat een huur of een wooncompensatie betalen een tijdelijke oplossing is, niet iets dat langer dan 5 jaar moet duren. Tegen die tijd moet je maar zien dat je ofwel getrouwd bent met een eigendomsverdeling ofwel samen iets anders koopt.

    Maar we moeten nu ook niet gaan doen alsof je geld verliest omdat je van uw ouderlijk huis verhuist naar uw “lief” en dan huur moet gaan betalen terwijl je algemeen gesproken tegen huur betalen bent en wil sparen. Als je daarin volhardt dan ben je niet klaar voor een volwassen relatie en kan je beter bij mama blijven. Een relatie is geven en nemen, water bij de wijn. Dat moet geen volwaardige huur zijn, maar een compromis moet zeker te vinden zijn afhankelijk van allerlei omstandigheden zoals leeftijd vermogen en inkomen.
    Volledig mee eens. Ik vind 5 jaar ook een goede termijn. Maar als je de volledige duur van de rest van een lening (lees: 15 à 20 jaar) een relatie hebt en dan nog geen deel van de eigendom verwerft of samen iets anders kan kopen, schort er ook iets in de relatie.
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  11. #41
    HUSKE's Avatar
    Registered
    09/06/03
    Location
    Koersel
    Posts
    5,530
    iTrader
    36 (100%)
    Mentioned
    4 Post(s)
    Reputation
    3/67
    We hebben beide ongeveer evenveel, zij 35, ik 39 jaar.

    Zij een 190k (175k in app en 15k spaargeld) en ik een 215k (140k in huis en 75k spaargeld). Wat in bakstenen zit is waarde - hypotheek, dus excl de betaalde registratierechten enzo.
    Ze verdient 2350€ en heeft 770€ huurinkomst, ik verdien er 2750€ + auto/gsm.

    We ontlopen elkaar niet veel. Ik vraag van haar momenteel 135€ meer inleg dan ikzelf. Maar met 635€/maand gaan we er niet komen, dus dat gat wordt alleen kleiner met de 60/40 verdeling.
    Denk dat 135€ voor een dak boven uw hoofd heel schappelijk is, zeker als ge niet zelf wil poetsen en strijken, als dat te veel is bied ik mezelf aan om een kamer te huren in uw huis. Ik zal 150€/maand geven .
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  12. #42

    Registered
    08/11/14
    Location
    de jungle van het urbanisme :)
    Posts
    767
    iTrader
    0
    Mentioned
    3 Post(s)
    Reputation
    1/19
    Toen mijn vriendin bij mij kwam inwonen hebben we gewoon een gezamenlijk bedrag (600 euro) opgesteld wat alle gemeenschappelijke kosten van het huis (gas/water/elektriciteit/internet/televisie) + boodschappen inhield. Hiervan betaalde we dan de helft elk op een gemeenschappelijke rekening. nooit discussie over gehad

    De kosten aan het huis zoals belastingen, hypotheek, reparaties, en dergelijke waren voor mij aangezien het 100% mijn eigendom was.
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  13. #43
    phate_13's Avatar
    Registered
    08/10/03
    Posts
    9,487
    iTrader
    4 (100%)
    Mentioned
    6 Post(s)
    Reputation
    6/276
    Quote Originally Posted by KnightOfCydonia View Post
    This quote is hidden because you are ignoring this member. Show
    Je geeft toch zelf toe dat de ene partner rijker wordt wanneer je komt inwonen, want die krijgt een vergoeding van iets dat op termijn enkel en alleen van hem is.
    En anders is de andere partner rijker aangezien deze gratis inwoont en dus het eventuele huurbedrag extra kan gaan sparen...

    In eerste instantie is het belangrijkste dat er goed overeengekomen wordt en dat er een goede regeling getroffen kan worden waarbij beide partijen content zijn.

    Daarnaast, zijn er nog genoeg manieren om een middle ground te vinden. Bv. Je zet op papier dat het huur betreft, maar dat na X aantal jaren samenwonen dit omgezet wordt in "aandeel van het huis". Desnoods zelfs geleidelijk aan. Indien het dan "snel" gedaan is, was het huur, als het blijft duren is het aandeel in de woning.

    Maar ook genoeg complexiteiten. Om ff een extreem voorbeeld te geven. Stel voor een woning van 150k in 1990 wordt het volledige bedrag geleend over 30 jaar, laten we zelfs zeggen geleend aan 110% opdat zelfs registratierechten ed. mee in de lening zitten om die andere complexiteit er al uit te halen. De laatste 10 jaar van de lening betaalt de partner de helft mee af. Hoeveel % eigenaar wordt deze persoon?

    Moeilijkheden hierin :
    - Ook al is het exact 1/6de van het geleende bedrag dat betaalt wordt, varieert de waarde van geld enorm in verloop van tijd. Nu 500 euro of over 20 jaar, dat is een enorm verschil.
    - Het verschil in aflossing van kapitaal en interest verandert sterk over hetverloop van de lening. In principe zou er in dit voorbeeld veel meer kapitaal afgelost zijn, en veel minder rente. Als er puur naar kapitaal gekeken zou worden zou het aandeel groter zijn dan 1/6de.
    - Wat met de waarde van de woning zelf en alle veranderingen die hier tussentijds al mee gebeurd zijn?

    Anyway, om nog maar eens duidelijk te maken, dat het nooit 100% "eerlijk" zal kunnen verlopen. Er zijn veel te veel complexiteiten. Maar ik vind het persoonlijk wel belangrijk dat er gestreeft wordt naar een "eerlijk compromis", waarbij beide partners er op vooruit gaan. En niet enkel één van de twee, wat bv. het geval is als er niets "huur" betaald wordt of als er een hoge huur loopt die nooit "vastgoed" wordt.
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  14. #44
    zarathustra's Avatar
    Registered
    17/07/02
    Location
    Oslo
    Posts
    19,728
    iTrader
    1 (100%)
    Mentioned
    21 Post(s)
    Reputation
    80/1290
    Quote Originally Posted by phate_13 View Post
    This quote is hidden because you are ignoring this member. Show

    Anyway, om nog maar eens duidelijk te maken, dat het nooit 100% "eerlijk" zal kunnen verlopen. Er zijn veel te veel complexiteiten. Maar ik vind het persoonlijk wel belangrijk dat er gestreeft wordt naar een "eerlijk compromis", waarbij beide partners er op vooruit gaan. En niet enkel één van de twee, wat bv. het geval is als er niets "huur" betaald wordt of als er een hoge huur loopt die nooit "vastgoed" wordt.
    Ik zeg eerder ipv dat beide er op vooruit moeten gaan dat beide er niet op achteruit gaan.
    *** Also sprach Zarathustra ***
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

  15. #45
    coldvinc's Avatar
    Registered
    25/06/05
    Location
    9000feet dwn
    Posts
    3,611
    iTrader
    2 (100%)
    Mentioned
    0 Post(s)
    Quote Originally Posted by janusderoose View Post
    This quote is hidden because you are ignoring this member. Show
    Met welk stelsel ben je getrouwd?

    Als het de bedoeling is dat het volledige huis eigen is, dan moet je zorgen dat je de betalingen doet met eigen gelden.
    Het "op naam" staan van iets, is gewoon een beginsel van bewijs dat het van u is. Als je het betaalt met arbeidsinkomen terwijl je getrouwd bent met wettelijk stelsel, dan zal het huis beschouwd worden als gemeenschappelijk. Tenzij je expliciet bewijzen bijhoudt van welk deel je met eigen gelden betaald hebt etc...

    Kortom, dat is nogal shit.
    Ofwel het huis (herstellingen en aankoop) volledig gescheiden, ofwel samen (en inbreng doen in de huwelijksgemeenschap).
    Andere oplossingen zorgen ervoor dat je de hele tijd facturen en rekeningen moet bijhouden.
    Tenzij het jou niet uitmaakt dat uw vrouw mee deelt in jouw vermogen, ook al is de relatie bv. binnen 5 jaar afgelopen.
    Wettelijk stelsel. Appartement was aangekocht en is betaald met mijn eigen gelden en erfenis. Ook alleen mijn naam staat op de akte. Hier is geen twijfel over mogelijk. Het is van mij. Wat vooral onduidelijk is in het wettelijk stelsel is voor mij dat je inkomen dus vanaf nu gemeenschappelijk is, maar als er dan bv. een scheiding komt en je kan aantonen dat je dingen hebt aangekocht van de rekening waar je loon op wordt gestort, kan je dan verdedigen dat het van jou is? Ik hou sowieso al mijn rekeningen bij ook boodschappen. Dit doe ik al sinds 2012.
    My fight towards financial independence: Fight to FI/RE
    no votes   Reply With Quote Reply With Quote

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  

Log in

Log in