PDA

Volledige versie bekijken : Technologie: SDXC geheugenkaart



Stabby
6 december 2009, 19:35
Ik hoor net van de nieuwe SDXC geheugenkaarten die tot 2TB geheugen zullen kunnen opslaan met schrijfsnelheden van 100MB/sec. Het laatste wat ik hiervan vind is van 8 januari, de aankondiging van deze kaarten. Sindsdien hebben we er niets meer van gehoord.

Ik vraag me vooral af hoe deze technologie werkt in tegenstelling tot SDHC-kaarten. Die gaan tot 128GB en werken al op nanoschaal. Hoe is dan eigenlijk mogelijk om 2TB op te slaan op dezelfde grootte kaartjes? Zal dit wel een betrouwbare opslag zijn?

Preske
6 december 2009, 21:18
magic

Epyon
6 december 2009, 21:26
Dat houdt bitter weinig moeilijkheden in. SDHC geheugenkaartjes zijn niet bepaald state of the art producten. De geheugenchips ervan worden vaak op zeer basic machines geëtst, of op oude machines die voordien voor meer complexe chips werden gebruikt. Ik denk dat veel geheugenkaartjes slechts op het 65nm procedé gemaakt worden terwijl de NAND flash productie tegenwoordig al op 34nm en minder zit of overschakelt.

De densiteitverhoging is dus een relatief koud kunstje. Geheugencellen zijn de meest basic halfgeleidertechnologie die je kan etsen, dus een schaalverkleining is makkelijk toepasbaar. Daarnaast kan je ook het type geheugencel aanpassen. Vroeger kon een geheugencel slechts één bit bevatten, 0 of 1. Tegenwoordig maken geheugenkaartjes gebruik van multi level cell geheugen dat twee bits per cel kan bevatten (00, 01, 11, 10). Samsung is nu bezig met triple level cell geheugen te produceren, dat drie bits per cel kan bevatten. Zo kan je ook relatief eenvoudig de opslagcapaciteit meer dan verdubbelen.

Het verhogen van de schrijf- en leessnelheid doet men meestal door het aantal lees/schrijf kanalen te verhogen. Als je bvb data langs vier kanalen tegelijk kan schrijven behaal je - theoretisch - een dubbel zo hoge snelheid als met twee simultane kanalen. Het verhogen van het aantal kanalen wordt weeral mogelijk gemaakt door de overstap naar een kleiner productieproces, zij het nu toegepast op de controller i.p.v. de geheugenchips. Door de schaalverkleining kan de controller nu meer transistors bevatten die nodig zijn om meerdere kanalen simultaan aan te sturen.

Kortom, SDXC is niet meteen rocket science, het is meestal een afgeleide van veel ingewikkelder en krachtiger geheugenchips - bvb die voor in SSD's. Het probleem van SDXC is dat de specificatie vereist of aanbeveelt (ik weet het niet meer juist) dat kaartlezers van een bus gebruik maken die de volle snelheid van het formaat aankan. Op dit moment is dat ofwel via PCIe - wat duur is - of via USB 3.0 - wat verre van standaard aanwezig is. Hier (http://www.dailytech.com/searchresults.aspx?keyword=sdxc) staan nog wat actuele artikels over de zaak.