PDA

Volledige versie bekijken : de dood



Pagina's : [1] 2

PinkyNTheBrain
2 augustus 2009, 14:16
Iedereen krijgt ermee te maken, bijna niemand zit erop te wachten...

Even de situatie schetsen: Nu is pas iemand gestorven die mijn broer kende waardoor we gisterenavond aan de praat geraakt zijn over de dood. Nu kwam ons gesprek neer op hoe je tegen zoiets moet aankijken.

De bedoeling van dit topic is dus niet te bespreken wie je al verloren bent (hoe erg dat ook is), maar eerder om te bespreken hoe je zelf aankijkt tegen je eigen sterfelijkheid. Nu voor iedereen op dit forum is dit hopelijk nog een ver van zijn bed show maar dat neemt niet weg dat je er ook eens stil bij kan staan.

En voor iemand er mee afkomt, ik weet dat hier niemand gaat kunnen zeggen hoe het er precies aan toe zal gaan. En neen, ik wil ook niet de religieuze kant opgaan. Maar als er mensen zijn die het zo zien, is natuurlijk ook goed.

Het leek me gewoon interessant om de verschillende visies van de forumleden hierover eens samen te gooien. En respecteer aub ieders mening :). Filosofen quoten mag je doen, maar eigen inbreng, eigen visie is hetgeen me het meeste zou boeien.

Voor de mensen die het bovenste niet willen lezen, de keyquestions zijn dus:
- Hoe kijk jij aan tegen de sterfelijkheid van de mens
- Hoe "ervaar" jij doodgaan? En het woord ervaren is vrij interpretabel.


enlighten me :)

EvilTwin
2 augustus 2009, 14:24
Ik denk dat we gewoon worm food worden. Het doodgaan zelf is imo "interessanter" dan het dood zijn. Volgens mij is er gewoon niets. De mens vergelijkt zichzelf graag met god, maar uiteindelijk stopt het leven gewoon.

Het doodgaan zelf is bij de meeste mensen pijnlijk, al ist van een trap vallen, hartaanval, oorlog, honger, kanker, ... Whatever. Dus mijn favoriete einde zou met een zware sportwagen tegen een betonnen paal zijn. In elk geval : snel :)

PsYroN
2 augustus 2009, 14:28
Ik hoor veel mense zeggen dat ze schrik hebben om te sterven.
Ik daarentegen, het zou mij eignelijk geen fluit schelen wanneer ik zou sterven. Het is erger voor de mensen die ge achter moet laten met verdriet.
Ik hoop gewoon dat als ik sterf dat ik er niet al te veel van moet lijden.

Meeste denken van... ooh ik wil nog zoveel zien, dit en dat. Als ge dood zijt weet ge het toch allemaal nemeer.

Volgens mij is er ook niks na de dood. gewoon hetzelfde gevoel da ge had voor da ge gemaakt/geboren werd.. niks noppes nada

TiZon
2 augustus 2009, 14:29
de dierbaren die ik verloren heb, amuseren zich samen ergens, ik zal ze wel vergezellen als de tijd rijp is. Mooie, rustgevende gedachte imo.

*Bios*
2 augustus 2009, 14:31
De dood is zon onderwerp waar je heel je leven over kan zitten nadenken en filosoferen maar uiteindelijk zal je pas een antwoord krijgen als je dood bent.

PinkyNTheBrain
2 augustus 2009, 14:34
De dood is zon onderwerp waar je heel je leven over kan zitten nadenken en filosoferen maar uiteindelijk zal je pas een antwoord krijgen als je dood bent.

Uiteraard, dat heb ik allemaal aangehaald in de beginpost. Eigen visies is waar ik naar op zoek ben :) wat maakt het nu uit of die juist zijn of niet? Niemand zal het ooit weten.

*Bios*
2 augustus 2009, 14:37
Uiteraard, dat heb ik allemaal aangehaald in de beginpost. Eigen visies is waar ik naar op zoek ben :) wat maakt het nu uit of die juist zijn of niet? Niemand zal het ooit weten.

Tja dat is mijn visie lol, we zullen wel zien dus :p

nTFs
2 augustus 2009, 14:37
De dood hoort bij het leven dus maak er het beste van zolang je leeft.

wtf?hax!kthxbye
2 augustus 2009, 14:40
Buiten dit, ik vind het schandalig hoeveel een begrafenis kost. We zijn nu een begrafenis aan het organiseren en de kosten blijven maar oplopen.

Proim
2 augustus 2009, 14:46
Ik zie het als een eeuwigdurende slaap zonder dromen, zonder iets.
Je sterft en daarmee uit.

Yunastie
2 augustus 2009, 14:46
Ik hoor veel mense zeggen dat ze schrik hebben om te sterven.
Ik daarentegen, het zou mij eignelijk geen fluit schelen wanneer ik zou sterven. Het is erger voor de mensen die ge achter moet laten met verdriet.
Ik hoop gewoon dat als ik sterf dat ik er niet al te veel van moet lijden.

Meeste denken van... ooh ik wil nog zoveel zien, dit en dat. Als ge dood zijt weet ge het toch allemaal nemeer.

Volgens mij is er ook niks na de dood. gewoon hetzelfde gevoel da ge had voor da ge gemaakt/geboren werd.. niks noppes nada

Vreemd, kheb er desmorgen nog over nagedacht wat de dood precies is.
En inderdaad, kheb er helemaal geen schrik voor, zolang het maar onverwachts en snel gebeurd. Ik wil niet weten wanneer ik dood ga. :)

Bv, mensen die een ziekte hebben en de dokter verteld hun dan hoelang ze nog te leven hebben. Nee, zoiets wil ik niet meemaken.
Ik denk dat na de dood hetzelfde is als voor je geboren bent. Niets dus.
Ik geloof niet in reïncarnatie en van die toestanden..

Ik heb zelf nog geen dierbaren verloren, en heb dus nog nooit dood van dichtbij meegemaakt. Heb ook nog nooit een lijk gezien. Dus ik kan eigenlijk ook niet echt weten wat dood precies inhoudt.

ugh
2 augustus 2009, 14:49
Ik vind het nogal pretentieus om te denken dat er na uw dood nog iets op u wacht.
Vind die gedachte zelfs arrogant en naïef.

Dinsdagland
2 augustus 2009, 14:52
Heb vannacht gedroomd dat ik werd opgehangen. De dood was dan alsof ik langzaam zeer diep ging slapen. :)

Volgens mij is de dood gewoon het Niets, de Leegte. We zullen ook nooit beseffen dat we dood zijn, vermoed ik.

Het zou natuurlijk tof zijn mocht er nog iets zijn na dit leven, maar ik heb toch moeite om zoiets te geloven. Op zich is het best nog wel aannemelijk aangezien het leven hier op aarde en rondom ons al wonderbaarlijk genoeg is.

Persoonlijk heb ik enkel schrik om te sterven, niet om dood te zijn. Langzaam heengaan is niet zo'n romantische gedachte vind ik. Liever gaan slapen en niet meer wakker worden :woohoo:


Ik persoonlijk vind het nogal pretentieus om te denken dat er na uw dood nog iets op u wacht.
Vind die gedachte zelfs arrogant en naiëf.

Naïef vind ik overdreven. Als je hier al eens goed rond kijkt vind ik een leven na de dood niet eens zo'n 'wonder'.

Greenie
2 augustus 2009, 14:54
het houdt me toch ook vaak bezig...

De gedachte om er gewoon totaal niet meer te zijn is een zeer angstaanjagende gedachte.
Zelf ben ik niet gelovig, maar vanuit dit standpunt wou ik dat ik het wel was
Uiteindelijk is het enige wat we kunnen doen is ervan weglopen, het vergeten en ons er niet druk over te maken.

Een andere vaak vervelende gedachtengang voor me is wie/wat ben je nu zelf ?
Jouw eigen zelf, hoe komt dat jij nu net in dat lichaam zit en je kan denken/bewegen/...
Dan het besef dat dit allemaal ophoudt als je zou sterven kan nogal overweldigend zijn imho

PinkyNTheBrain
2 augustus 2009, 14:54
Ik persoonlijk vind het nogal pretentieus om te denken dat er na uw dood nog iets op u wacht.
Vind die gedachte zelfs arrogant en naiëf.

Hoe bedoel je? Gewoon dat men niet moet verwachten dat er speciaal voor u nog iets gaat zijn?



De gedachte om er gewoon totaal niet meer te zijn is een zeer angstaanjagende gedachte.


Dat vond ik dus ook

WarBlade
2 augustus 2009, 15:01
Ik vrees het natuurlijk ook voor mij persoonlijk, maar wat ik meer vrees is het overlijden van mijn geliefden... Geliefden verliezen is het ergste wat er is...

Ikzelf (voor mij persoonlijk) ben er anders tegen aan gaan kijken... Ik zou het beschouwen als een soort van rust/slaap, maar mijn "voorkeur" van sterven verschilt meestal hard met andere personen...

Wel een geruststellende gedachte soms om te denken: "Zou er nog iets meer zijn?"

ugh
2 augustus 2009, 15:03
Hoe bedoel je? Gewoon dat men niet moet verwachten dat er speciaal voor u nog iets gaat zijn?

Voor de mens in het algemeen.



Dat vond ik dus ook
Wel en net daarom willen mensen geloven dat er iets 'meer' is. Een leven na de dood, een doel in het leven, een groot plan door God/het universum.
Religieuzen geloven vaak dat dieren geen ziel hebben.
Die gedachte op zich wijst imo op een superioriteitsgevoel van zichzelf (de mens) ten opzichte van andere organismen.

Maar ik wil geen discussie over religie houden.
Geloof in een leven na de dood kan twee redenen hebben.
Ofwel om religieuze redenen, en dan vind ik dat een arrogante en pretentieuze gedachte. (je hoeft hier niet té strict in georganiseerde religies te denken, geloof dat het universum alles regelt etc komt hier ook bij)

Ofwel omdat ze bang hebben voor de dood, en dan vind ik een naïef gedachtegoed.

sneax
2 augustus 2009, 15:05
Aangezien ik heel op minded ben heb ik geen visie over de dood. Het kan vanalles zijn. Mss worden we wel wakker uit iets als de matrix. Mss gaan we nr de hemel. Hoogstwaarschijnlijk zijn we gewoon wormfood en 'voelt' het alsof ge in een oneindige diepe slaap zit.

Dus, ik leef gewoon mijn leven, en wacht met geduld de grote ontknoping af :)

Kyoshin
2 augustus 2009, 15:08
Het leven op aarde is gedeeltelijk mogelijk omdat een ster sterft. Als een ster sterft laat deze bouwstenen vrij wat leven mogelijk maak.. Ik denk dat dit een van de duidelijkste tekenen zijn dat er wel "toekomst" is na de dood. Maar leven op zichzelf hangt aan zoveel dingen af. Ik heb zoveel schrik om te sterven. De manier hoe ik sterf, en wat erna gebeurd. Ik wil daar nu toch nog nie aan denken, maar lig er toch wel een x aantal dagen per jaar serieus wakker over..

Approved
2 augustus 2009, 15:10
wij zijn geen sterren :s

ugh
2 augustus 2009, 15:12
Ik denk dat dit een van de duidelijkste tekenen zijn dat er wel "toekomst" is na de dood.
lol

Ja... SUPERduidelijk teken!

TiZon
2 augustus 2009, 15:12
Het leven op aarde is gedeeltelijk mogelijk omdat een ster sterft. Als een ster sterft laat deze bouwstenen vrij wat leven mogelijk maak.. Ik denk dat dit een van de duidelijkste tekenen zijn dat er wel "toekomst" is na de dood. Maar leven op zichzelf hangt aan zoveel dingen af. Ik heb zoveel schrik om te sterven. De manier hoe ik sterf, en wat erna gebeurd. Ik wil daar nu toch nog nie aan denken, maar lig er toch wel een x aantal dagen per jaar serieus wakker over..

Idem... Soort van 'angst' bijna...
Wel mooi verwoord...

Kyoshin
2 augustus 2009, 15:13
Een ster wordt geboren -> groeit -> wordt ouder -> sterft. Net als een mens.. 't is nu maar een voorbeeld dat sommige dingen afhangen van de dood van anderen.

bioke
2 augustus 2009, 15:14
ik denk dat mensen vooral geloven dat er "iets" is na de dood omdat anders het leven gewoon zinloos lijkt of is.

PinkyNTheBrain
2 augustus 2009, 15:17
Een ster wordt geboren -> groeit -> wordt ouder -> sterft. Net als een mens.. 't is nu maar een voorbeeld dat sommige dingen afhangen van de dood van anderen.

En hoe kom je daarbij? Sterrekunde is iets waar ik nihil van ken :p

Reaper's Curse
2 augustus 2009, 15:19
Sterven is imo de enige verplichting die we hebben als mens. Het feit dat we sterven en er, volgens mij, daarna niets meer is geeft betekennis aan ons leven, we hebben niet eeuwig om ervan te genieten en gelukkig te zijn.

blacky
2 augustus 2009, 15:21
Iedereen krijgt ermee te maken, bijna niemand zit erop te wachten...


Ga jij maar eens alle rusthuizen af :s

Troj
2 augustus 2009, 15:22
Ik dwing mezelf van tijd wel eens om over de dood na te denken, omdat ik me dan weer realiseer dat ik geen dagen moet vergooien maar volop proberen te leven, maar dat is een enorm dilemma tussen "ten volle leven" (houdt dit dan in dat we geen plannen meer mogen maken?) en dat niet doen. Mensen hebben een perspectief van "volgende week, volgend jaar, over 10 jaar" nodig. Dan vind ik carpe diem wel mooi, maar je moet daar niet in overdrijven.

Ik zou wel behoorlijk lastig zijn als ik nu moest gediagnosticeerd worden met een terminale kanker ofzo, omdat ik dan eigenlijk veel dingen niet heb kunnen meemaken.

Puur wetenschappelijk geloof ik natuurlijk niet in de overtuiging dat er na de dood "iets" zou zijn, de geest is een constructie van de hersenen, dus logischerwijs stopt de geest bij de dood. Maar toch zou het fijn zijn om in een soort hemel terecht te komen, ook al ben ik verre van katholiek. Ik zie wel. Ik heb daar overigens geen Godsfiguur nodig, laat mij maar gewoon feestjes bouwen met de mensen die ik graag gezien heb en er nu ook niet meer zijn.

Ik ben ook niet het soort persoon dat mensen gaat veroordelen als ze in de hemel geloven. De hemel is vaak een gigantische geruststelling voor mensen die de dood voelen naderen. So what als het niet bestaat?

Joeshoe
2 augustus 2009, 15:30
ik denk dat mensen vooral geloven dat er "iets" is na de dood omdat anders het leven gewoon zinloos lijkt of is.
Volgens mij is het leven ook zinloos, maar dat wil toch niet zeggen dat we er niet het beste van kunnen maken? Je moet je doel in je leven zelf maken. Een gezin, liefde, vriendschap, eender wat. Als je zin in je leven is om na je dood verder te leven, dan is dat volgens mij vrij dom. Kun je er dan niet beter direct een einde aan maken?

Als je rondom je kijkt en je afvraagt waarom sommige dieren leven kom je telkens tot het besluit dat ze leven om anderen in stand te houden (vb wormen dienen als voedsel voor vogels, vogels dienen als voedsel voor...enz). Wat voor zin heeft dat? Gewoon leven om als voedsel te dienen.

Uiteindelijk is er volgens mij geen doel, er is geen "zin". We zijn hier gewoon.

Nu de dood, ik geloof niet in het hiernamaals of "de hemel". Dit zijn verzinselen opgesteld door religies om mensen een doel te geven in hun leven. Een vrij idioot doel volgens mij, maar goed.



Een andere vaak vervelende gedachtengang voor me is wie/wat ben je nu zelf ?
Jouw eigen zelf, hoe komt dat jij nu net in dat lichaam zit en je kan denken/bewegen/...

Deze gedachte vind ik ook enorm raar. Hierdoor kan ik moeilijk geloven in dingen als reïncarnatie. Ik snap niet wat het nut hiervan is. Je put hoop uit het feit dat je zult wederkeren als iets nieuws, maar je zult je niks herinneren van je zogezegd vorige leven. Als je er niks van weet, wat maakt het dan uit? Vrij absurd vind ik.

Het zou natuurlijk mooi zijn moest er nog "iets" zijn. Maar ik geloof niet dat dat "iets" het gene is dat religies voorstellen.
Ik wil, net zoals iedereen natuurlijk, rustig sterven. Het ergste vind ik de mensen die ik achter zal laten.

Sightblinder
2 augustus 2009, 15:30
En inderdaad, kheb er helemaal geen schrik voor


Dikke zever; iedereen is er wel bang voor, je weet het gewoon nog niet. (wat perfect normaal is)



Ik heb zelf nog geen dierbaren verloren, en heb dus nog nooit dood van dichtbij meegemaakt.

Denk dat dit er ook wel wat mee te maken heeft :)

Zelf probeer ik er niet over na te denken, wat zich ook wat reflecteert in mijn 'geloofsovertuiging' (agnostisch). Uiteindelijk maakt het weinig uit wat je denkt dat er zal gebeuren, zolang je maar iets vindt waarover je je weinig zorgen maakt. Minder zorgen = langer en gelukkiger leven ;)

PinkyNTheBrain
2 augustus 2009, 15:41
Ga jij maar eens alle rusthuizen af :s
Er zijn altijd uitzonderingen, vandaar het woord "bijna"...

Ik dwing mezelf van tijd wel eens om over de dood na te denken, omdat ik me dan weer realiseer dat ik geen dagen moet vergooien maar volop proberen te leven, maar dat is een enorm dilemma tussen "ten volle leven" (houdt dit dan in dat we geen plannen meer mogen maken?) en dat niet doen. Mensen hebben een perspectief van "volgende week, volgend jaar, over 10 jaar" nodig. Dan vind ik carpe diem wel mooi, maar je moet daar niet in overdrijven.

Ik zou wel behoorlijk lastig zijn als ik nu moest gediagnosticeerd worden met een terminale kanker ofzo, omdat ik dan eigenlijk veel dingen niet heb kunnen meemaken.

Puur wetenschappelijk geloof ik natuurlijk niet in de overtuiging dat er na de dood "iets" zou zijn, de geest is een constructie van de hersenen, dus logischerwijs stopt de geest bij de dood. Maar toch zou het fijn zijn om in een soort hemel terecht te komen, ook al ben ik verre van katholiek. Ik zie wel. Ik heb daar overigens geen Godsfiguur nodig, laat mij maar gewoon feestjes bouwen met de mensen die ik graag gezien heb en er nu ook niet meer zijn.

Ik ben ook niet het soort persoon dat mensen gaat veroordelen als ze in de hemel geloven. De hemel is vaak een gigantische geruststelling voor mensen die de dood voelen naderen. So what als het niet bestaat?

schoon verwoord :)

Kyoshin
2 augustus 2009, 15:48
En hoe kom je daarbij? Sterrekunde is iets waar ik nihil van ken :p

Een boek paar jaar geleden. Ik twijfel als het nu sterrenstof is, of ijzer of iets anders.. Herinner me wel dat Ijzer van Jupiter komt of een planeet in ons zonnestelsel (of komeet). 't is me allemaal vervaagd . Ik herinner me ook dat de seizoenen niet mogelijk zijn als de maan er niet was. Deze heeft een zwaartekracht die de zeeën beïnvloed en daardoor dat er seizoenen bestaan, wat cruciaal is voor leven op aarde.

Het leven hangt aan zoveel dingen af.. Puur zou ik zeggen dat we geluk mogen hebben dat we leven als je al die dingen opsomt. Maar zoveel geluk is een beetje teveel van het goede.. Waar ik dan op hoop dat er nog wel iets meer is dan niets..

Proim
2 augustus 2009, 16:00
Ik dwing mezelf van tijd wel eens om over de dood na te denken, omdat ik me dan weer realiseer dat ik geen dagen moet vergooien maar volop proberen te leven, maar dat is een enorm dilemma tussen "ten volle leven" (houdt dit dan in dat we geen plannen meer mogen maken?) en dat niet doen. Mensen hebben een perspectief van "volgende week, volgend jaar, over 10 jaar" nodig. Dan vind ik carpe diem wel mooi, maar je moet daar niet in overdrijven.

Ik zou wel behoorlijk lastig zijn als ik nu moest gediagnosticeerd worden met een terminale kanker ofzo, omdat ik dan eigenlijk veel dingen niet heb kunnen meemaken.

Puur wetenschappelijk geloof ik natuurlijk niet in de overtuiging dat er na de dood "iets" zou zijn, de geest is een constructie van de hersenen, dus logischerwijs stopt de geest bij de dood. Maar toch zou het fijn zijn om in een soort hemel terecht te komen, ook al ben ik verre van katholiek. Ik zie wel. Ik heb daar overigens geen Godsfiguur nodig, laat mij maar gewoon feestjes bouwen met de mensen die ik graag gezien heb en er nu ook niet meer zijn.

Ik kan mij erg goed vinden in uw post :)

PinkyNTheBrain
2 augustus 2009, 16:06
Een boek paar jaar geleden. Ik twijfel als het nu sterrenstof is, of ijzer of iets anders.. Herinner me wel dat Ijzer van Jupiter komt of een planeet in ons zonnestelsel (of komeet). 't is me allemaal vervaagd . Ik herinner me ook dat de seizoenen niet mogelijk zijn als de maan er niet was. Deze heeft een zwaartekracht die de zeeën beïnvloed en daardoor dat er seizoenen bestaan, wat cruciaal is voor leven op aarde.

Het leven hangt aan zoveel dingen af.. Puur zou ik zeggen dat we geluk mogen hebben dat we leven als je al die dingen opsomt. Maar zoveel geluk is een beetje teveel van het goede.. Waar ik dan op hoop dat er nog wel iets meer is dan niets..

Klinkt wel interessant :) weet je nog welk boek toevallig?

Fergison
2 augustus 2009, 16:08
Ik hoor veel mense zeggen dat ze schrik hebben om te sterven.
Ik daarentegen, het zou mij eignelijk geen fluit schelen wanneer ik zou sterven. Het is erger voor de mensen die ge achter moet laten met verdriet.
Ik hoop gewoon dat als ik sterf dat ik er niet al te veel van moet lijden.

Meeste denken van... ooh ik wil nog zoveel zien, dit en dat. Als ge dood zijt weet ge het toch allemaal nemeer.

Haha true

Jonathan
2 augustus 2009, 16:09
Als ik nadenk over doodgaan word ik angstig, ik probeer er dan ook zo weinig mogelijk over na te denken ...

In een hiernamaals geloof ik niet, volgens mij is er gewoon niks meer. Hersenactiviteit stopt -> het scherm wordt zwart. Het enige dat ik hoop is dat ik het niet zal weten wanneer ik dood ga en dat ik gelukkig ben op dat moment.

Kyoshin
2 augustus 2009, 16:17
Klinkt wel interessant :) weet je nog welk boek toevallig?

Rare Earth (http://www.bookdepository.co.uk/book/9780387952895/Rare-Earth?b=-3&t=-20#Description-20) van Donald Brownlee, die ook onderzoek doet op bouwstenen op asteroïden en kometen. Interessant boek ;) Het bespreekt verschillende wetenschappelijk bewezen mogelijkheden hoe leven is ontstaan.

PaJaMa
2 augustus 2009, 16:18
Dood is voor mij het ergste wat kan gebeuren, nog veel erger dan de hel

Waarom zou het leven zinloos zijn omdat we sterven? vind het verre van zinloos

Darks
2 augustus 2009, 16:30
De dood is iets dat we gewoon niet kunnen vatten, en dat is de bedoeling zo denk ik. Trouwens denk ik dat het ook niet zo plezant zou zijn moesten we eeuwig leven. Op een bepaald punt heb je het allemaal wel gezien en gehad, je kijkt terug op je leven, en dan blus je uit.

Blijft natuurlijk wel dat ik vastberaden ben om alles van mijn leven te maken wat ik wil. Dat ook ik later kan zeggen 't is goed geweest, ik heb een gelukkig leven gehad en alles bereikt/gedaan wat ik wou. Wat er na de dood komt, dat zien we dan wel. Niets bestaan niet volgens mij maar moest er niets zijn dan merk je er ook niets van ;)

Maar het belangrijkste is natuurlijk geniet intussen van uw leven. :)

?therapy?
2 augustus 2009, 16:31
De dood is iets wat je gewoon moet accepteren. :)
Het is de zekerheid van je bestaan. Het is zo angstaanjagend omdat we niet weten wat er volgt. Maar toch moeten we proberen om het te aanvaarden.
Wat niet wil zeggen dat we er licht mee moeten omgaan.

Ben bezig met het lezen van het Tibetaanse boek van leven en sterven. Daar staan erg boeiende visies in die mijn opvatting van de dood al serieus heeft veranderd. Zeker een aanrader.

Kwil eigenlijk nog wel wat meer typen maar heb geen tijd nu :sad:

SeppeSeppe
2 augustus 2009, 16:42
ben zelf iemand die rotsvast in God en de bijbel geloofd. En de bijbel leert dat bij de dood alles gewoon ophoudt. Geen hemel of hel. Geen zieltje dat verder leeft. Stof ben je en tot stof keer je terug. Dus schrik voor de dood op zich heb ik niet. Wel voor de eventuele lijdensweg en de pijnen ervoor.
Zoals sommigen het al hebben aangehaald. Het is erger voor degene die achterblijven.

tgc_9012
2 augustus 2009, 17:00
Wij zijn niet meer dan al die rest die we rond ons zien, een aaneenschakeling van moleculen die uiteindelijk wegrotten. Ik zie niet in waarom er met een mens iets zou gebeuren na de afbraak van het lichaam.

Al die heaven/hell shit is uitgevonden om de goedgelovige mensen uit te buiten imo (aflaten betalen e.d.). De enige manier waarop je m.i. na de dood verder 'leeft' is door voortplanting, herinneringen en prestaties.

iKitty
2 augustus 2009, 17:06
leven na dood;
is uitgevonden als troost zodat de mensen kunnen denken dat het allemaal voor een beter doel is, wat ze vandaag en nu doen...

ik zal het wel merken als ik in slaap val en niet meer wakker wordt zeker
tot dan niet teveel over inzitten, imo

kakature
2 augustus 2009, 17:09
ik zal het wel merken als ik in slaap val en niet meer wakker wordt zeker
tot dan niet teveel over inzitten, imo

Lol :p

iKitty
2 augustus 2009, 17:14
Lol :p

ik wil ni pijnlijk sterven, iets mis mee? :unsure:

kakature
2 augustus 2009, 17:17
Nee, maar ge zult het toch niet merken als ge niet meer wakker wordt zeker? :p

iKitty
2 augustus 2009, 17:18
Nee, maar ge zult het toch niet merken als ge niet meer wakker wordt zeker? :p

die zin, is de bedoeling :p
sarcasm, heard of it?

Sightblinder
2 augustus 2009, 17:21
sarcasme is het beste excuus ooit voor schrijffouten.

kakature
2 augustus 2009, 17:23
die zin, is de bedoeling :p
sarcasm, heard of it?

Jama, zonder smilies kan ik dat niet zien hé :unsure:

iKitty
2 augustus 2009, 17:24
sarcasme is het beste excuus ooit voor schrijffouten.

ja, en u punt is?

iKitty
2 augustus 2009, 17:25
Jama, zonder smilies kan ik dat niet zien hé :unsure:

sure i'll add a note

Starrk
2 augustus 2009, 17:25
Zoals er voor de dood geen bewustzijn was zal dat er na de dood ook niet zijn: Gewoon het einde, niets meer. Geen 40 maagden of rijstpap met gouden lepels.

Mensen die zeggen dat het hen niet interesseert of ze zouden sterven of niet weten niet waarover ze praten.

Sightblinder
2 augustus 2009, 17:31
ja, en u punt is?

das mn punt :unsure: waarom sarcasme gebruiken als excuus ipv uw dommigheid toe te geven.

PinkyNTheBrain
2 augustus 2009, 17:37
Zoals er voor de dood geen bewustzijn was zal dat er na de dood ook niet zijn: Gewoon het einde, niets meer. Geen 40 maagden of rijstpap met gouden lepels.

Mensen die zeggen dat het hen niet interesseert of ze zouden sterven of niet weten niet waarover ze praten.

Tzijn er 72 zelfs :p volgens najib amhali toch. En najib zou liever 72 hoeren hebben die weten ten minste wa hij wil :lol:

Dikke zever imo

iKitty
2 augustus 2009, 17:52
das mn punt :unsure: waarom sarcasme gebruiken als excuus ipv uw dommigheid toe te geven.

ik heb geen fout gemaakt, als ik zeg datk da zo heb gezet heb ik dat zo gezet, dommigheid? wtf

sure gij u zin hoor als u da blij maakt

wat dom is is gaan beweren dat ik zei wat ik niet bedoelde terwijl ik bevestig dat ik dat bedoelde.

$uB^
2 augustus 2009, 18:43
Als het over de dood gaat, denk ik heel veel aan de film Troy ... Aan het gesprek tussen Achilles en zijn moeder .. Als Achilles niet ten strijde gaat, dan zal hij een gelukkig leven leiden met zijn geliefde en kinderen. En zijn kinderen zullen kinderen krijgen en Achilles zal die ook nog kennen. Maar wanneer Achilles sterft en we zijn enkele generaties verder .. 'then no one will remember you' ..

En ik vind vooral da soms 'raar' .. Als ik het dan eens 'omdraai' en denk aan de vader van mijn opa .. Die heb ik ook nooit gekend, ik weet niet eens zijn naam en toch ben ik er 'door hem' .. Zoals ik ooit later 'erfgenamen' ga hebben die mij nooit gekend hebben, die niet weten wie ik was, wat voor leven ik leidde .. We geraken in de vergetelheid ...

En dan vraag ik mij af .. Waar doen we/ik het dan voor ? Want als we geen grootse dingen doen/meemaken ( Martin Luther, JFK, Hitler, Michael Jackson, Jordan, King Arthur, Achilles :x en zoveel meer ), dan worden we vergeten .. Das nu een persoonlijke gedachte, ma ik vind het wa 'jammer' da we ooit zullen vergeten worden .. Dat alles wat we nu doen, het leven dat we nu hebben, de mensen die we lief hebben .. alles gaat 'verloren' ...

Ik denk ook ( zoals de meesten ) dat het levens bij de dood stopt en dat we daarna gewoon die grote slaap gaan doen .. We hebben geen besef meer, onze geest is weg.

We willen allemaal een mooi en zo lang mogelijk leven ( waar we besef hebben natuurlijk, ik wil geen 10 jaar dement leven om dan te sterven vb. ) maar aan de andere kant ... Ik weet dat ik ooit afscheid ga moeten nemen van mijn ouders en als dat op een 'rechtvaardige' leeftijd is, dan weet je, dit is het leven. Ik ga mss ook mijn 2 oudere broers verliezen, maar wederom, als dit op een 'rechtvaardige' leeftijd is ... Ik ga mss ook mijn jongere zuster verliezen .. Maar ik denk dat er niets erger is dan te blijven leven en je kinderen/kleinkinderen verliezen ... Tis een dubbeltje op zijn kant .. Ik wil nie achterblijven en al mijn dierbaren één voor één zien heen gaan .. Aan de andere kant, ik wil ook niet 'vroeger' sterven en al mijn dierbaren met dat verdriet opzadelen ...
Bon, ik wijk af ... ;-)

Ik wil van mijn leven iets maken, ik wil op mijn werk echt carriere maken en heel ver doorgroeien, ik heb heel veel ambitie. Ik wil gelukkig worden met een prachtvrouw en samen enkele prachtige kinderen opvoeden. Ik wil met mijn broers/zus nog mooie tijden beleven op familiegebeurtenissen, samen met mijn ouders ...
En dan denk ik nu ... dit ga/kan ik ooit allemaal kwijt zijn ..

De dood, het geeft mij meestal een negatief gevoel, het is dan ook zo oncontroleerbaar. Ieder moment kan ons laatste zijn .. en daarom moeten we alles mss 'intenser' gaan meemaken, genieten van alles wat we meemaken .. Laat me eindigen met een quote van ( alweer ja, het is één van mijn lievelingsfilms ) Achilles in Troy:
I tell you a secret .. Something they don't teach you in your temple. The Gods envy us. They envy us because we're mortal, because any moment might be our last. Everything is more beautiful because we're doomed. You will never be lovelier then you are now. We will never be here again.

Dennoman
2 augustus 2009, 18:57
Ik heb mijn sterfelijkheid leren aanvaarden na er heel veel over nagedacht (en gepiekerd) te hebben. Wij zijn niet bang voor de dood zelf of het sterven, maar voor het onbekende. Niemand is ooit gestorven en heeft het kunnen navertellen. Kijk, al kun je die biologische fenomenen zoals een BDE of hersendood zijn misschien vrij goed verklaren, toch is het niet meteen hetzelfde als echt dood zijn.

Ik kijk ook vrij nuchter aan tegen de dood: toen ik 12 was, was ik al 3 grootouders verloren op vrij korte tijd. De dood was al heel jong een onderdeel van mijn leven. Als ik dan hoor dat er nu nog veel mensen gewoon al hun grootouders nog hebben op hun leeftijd... beseffen niet hoeveel geluk ze hebben.

Een citaat dat ik ooit heb gelezen (weet helaas niet van wie het afkomstig is), vat mijn visie op de dood perfect samen:

"Ik ben niet bang voor de dood. Voor mijn geboorte was ik al miljarden jaren dood, en ik heb er niet de minste hinder van ondervonden."

PinkyNTheBrain
2 augustus 2009, 19:12
En dan vraag ik mij af .. Waar doen we/ik het dan voor ? Want als we geen grootse dingen doen/meemaken ( Martin Luther, JFK, Hitler, Michael Jackson, Jordan, King Arthur, Achilles :x en zoveel meer ), dan worden we vergeten .. Das nu een persoonlijke gedachte, ma ik vind het wa 'jammer' da we ooit zullen vergeten worden .. Dat alles wat we nu doen, het leven dat we nu hebben, de mensen die we lief hebben .. alles gaat 'verloren' ...


Ik denk da hier wel veel mensen mee zitten :) vele mensen willen ten slotte aanzien worden als een "tof" & "accomplished" iemand. Moet in zekere zin toch voldoening geven als je op voorhand al weet dat vele mensen je nooit zullen vergeten.

Langs de andere kant, voor de onbekende mensen zullen er ook personen zijn die daar naar opkijken. Maar dat is dan in familieverband... denk wel dat veel mensen graag ook meer als dat willen, ook al is het oppervlakkig.

Shadowfox
2 augustus 2009, 20:07
Ik ben er nooit mee bezig.

Maar ik ben wel van het idee; als mijn tijd komt, so be it.
En doodgaan liefst terwijl ik mijn eigen grenzen verlegde of met een fameuse kick!
(bv al driftend aan hoge snelheid tegen een betonnen muur ofzo)

Doodgaan tijdens een orgasme moet ook wel nog te doen zijn :p

Jonathan
2 augustus 2009, 20:25
Ik ben er nooit mee bezig.

Maar ik ben wel van het idee; als mijn tijd komt, so be it.
En doodgaan liefst terwijl ik mijn eigen grenzen verlegde of met een fameuse kick!
(bv al driftend aan hoge snelheid tegen een betonnen muur ofzo)

Doodgaan tijdens een orgasme moet ook wel nog te doen zijn :p

Hartstilstand tijdens het klaarkomen, lijkt mij ook ideaal.

GaMe®
2 augustus 2009, 20:27
Het leven is het meest waardevolle dat je kan krijgen. En het kan je op ieder moment weer afgenomen worden. Geniet er dus van!

Pilatus
2 augustus 2009, 20:33
Het leven is het meest waardevolle dat je kan krijgen. En het kan je op ieder moment weer afgenomen worden. Geniet er dus van!

wat heb je er aan als je toch sterft en niets meer weet :p

PinkyNTheBrain
2 augustus 2009, 20:56
Doodgaan tijdens een orgasme moet ook wel nog te doen zijn :p

ook heel leuk voor degene die dan op of onder u ligt :D

MAXXUR
2 augustus 2009, 21:13
Het scheefste is, dat eens ge dood zijt, ge waarschijnlijk nooit meer terugkomt. Ma nóóit meer eh. Ook ni zo na een goei 500 jaar. Nooit meer!

SeppeSeppe
2 augustus 2009, 21:18
Want als we geen grootse dingen doen/meemaken ( Martin Luther, JFK, Hitler, Michael Jackson, Jordan, King Arthur, Achilles en zoveel meer ), dan worden we vergeten ..
maar hoeveel weten we eigenlijk van hen. hun naam leeft nog, maar de persoon achter die naam? die is ook al vergeten. en als we nog iets van hen weten dan is dit ondertussen al zo geromantiseerd/gedramatiseerd, dat het eigenlijk mss maar 10% waarheid bevat. het enige wat herinnerd word zijn hun (wan)prestaties, maar de rest???

Jonathan
2 augustus 2009, 21:21
ook heel leuk voor degene die dan op of onder u ligt :D

Ma da beseft gij niemer ...

PinkyNTheBrain
2 augustus 2009, 21:32
Ma da beseft gij niemer ...

Jama ik doelde op de persoon die het dodelijk orgasme toegebracht heeft. levenlang schuldgevoel?

ilgonwe
2 augustus 2009, 21:40
Hartstilstand tijdens het klaarkomen, lijkt mij ook ideaal.

Het kan hoor ;) Ik denk dat bericht al eerder de ronde deed:
HLN Bizar - Man (80) bezwijkt terwijl hoertje hem orale beurt geeft (921171) (http://www.hln.be/hln/nl/959/Bizar/article/detail/921171/2009/07/08/Man-80-bezwijkt-terwijl-hoertje-hem-orale-beurt-geeft.dhtml)

Arpeggiator
2 augustus 2009, 21:46
Het scheefste is, dat eens ge dood zijt, ge waarschijnlijk nooit meer terugkomt. Ma nóóit meer eh. Ook ni zo na een goei 500 jaar. Nooit meer!

Dat is echt heel raar ja als ge daar over nadenkt. Ik was zonet even aan het nadenken over de dood, en dan zijn mijn hersenen precies in zo een rare toestand als ik het hoogtepunt van mijn gedachte bereik. Ik weet niet of iemand daar bij stil staat, maar (bij mij toch) een gedachte kan zo een bepaald hoogtepunt bereiken. Does that make sense?:confused:

Yunastie
2 augustus 2009, 21:54
Idd, kheb da ook, echt raar :unsure:

PsYroN
2 augustus 2009, 22:45
Oké ge kom noooit, ma dan ook nooooit meer trug... ma ge beseft da toch ni als ge dood zijt.

Voor da er leven op aarde bestond was er ook een periode van miljoene lichtjare gepasseerd. daar wete toch ook niks van.

allee ja.. kweeni, mij doeget niks

SeppeSeppe
2 augustus 2009, 23:05
Oké ge kom noooit, ma dan ook nooooit meer trug... ma ge beseft da toch ni als ge dood zijt.

Voor da er leven op aarde bestond was er ook een periode van miljoene lichtjare gepasseerd. daar wete toch ook niks van.

allee ja.. kweeni, mij doeget niks

maar als een goede vriend of een nauw familielid sterft, dan doet het je toch wel iets. alhoewel die redenering van daarvoor was hij/zij er ook niet, hier toch ook geldt? Dat is toch zó raar.
vanaf het moment dat iemand geboren word, is hij/zij gedoemd om te sterven en voor onszelf kunnen we dat nog verdragen. Maar voor onze geliefden?
het is natuurlijk, maar voelt onnatuurlijk.
weird.

PsYroN
2 augustus 2009, 23:28
Het ging vooral over wat MAXXUR schreef.

Mor ik versta ni goe wa ge wilt zegge :unsure:

Oke het is idd erger als iemand van uw naaste familie of vrienden sterft, omdat ge uw eigen dood ni erg kunt vinden.. aangezien ge het ni kunt beseffen.

Conqie
2 augustus 2009, 23:33
De dood is zon onderwerp waar je heel je leven over kan zitten nadenken en filosoferen maar uiteindelijk zal je pas een antwoord krijgen als je dood bent.

neen, ge krijgt juist geen antwoord wanneer ge het feitelijk wel zou moeten krijgen :p

tgc_9012
2 augustus 2009, 23:36
Ben ik nu de enige die geen enkel probleem heeft met de gedachte dat het voor eeuwig gedaan is na de dood? :p
Ik heb dat altijd al logisch gevonden en heb me er bij neergelegd.

Cin
2 augustus 2009, 23:38
een periode van miljoene lichtjare

Dat is alsof ik zeg: Hij is miljoenen kilometers oud.

LoNe
2 augustus 2009, 23:47
Ik vind het nogal pretentieus om te denken dat er na uw dood nog iets op u wacht.
Vind die gedachte zelfs arrogant en naïef.


awel, da gevoel heb ik ook, dood is dood en daarmee uit.
wij zijn ni meer dan een organisch ding met beter ontwikkelde hersene.

een plant ga ok ni naar 'de hemel' eh

Lospeed
2 augustus 2009, 23:59
Ben ik nu de enige die geen enkel probleem heeft met de gedachte dat het voor eeuwig gedaan is na de dood? :p
Ik heb dat altijd al logisch gevonden en heb me er bij neergelegd.

ge zijt niet de enige :p
hohja, dood is dood eh, face it... :unsure:

Joeshoe
3 augustus 2009, 00:01
een plant ga ok ni naar 'de hemel' eh
Pas op ze :o
Laten we een religie oprichten en een plantenhemel verzinnen om die arme plantjes hun dood draaglijker te maken.

:unsure:

warthie
3 augustus 2009, 00:06
Het scheefste is, dat eens ge dood zijt, ge waarschijnlijk nooit meer terugkomt. Ma nóóit meer eh. Ook ni zo na een goei 500 jaar. Nooit meer!

Daarom denk ik daar liever ni meer over na. Het feit dat ge uw leven leidt en dan is het gedaan voor eeuwig...eeuwig scares the shit out of me tbh. De 1ste keer dat da besef écht bij mij kwam, was er een onbeschrijfelijke angst en paniek. Ok, eens het zover is, hebt ge daar geen last van :D Maar ik sta daar liever ni meer bij stil.

PsYroN
3 augustus 2009, 00:23
Dat is alsof ik zeg: Hij is miljoenen kilometers oud.

haha idd xD
kheb denk ik teveel naar space week gekeken op NGC :p

tgc_9012
3 augustus 2009, 00:29
Daarom denk ik daar liever ni meer over na. Het feit dat ge uw leven leidt en dan is het gedaan voor eeuwig...eeuwig scares the shit out of me tbh. De 1ste keer dat da besef écht bij mij kwam, was er een onbeschrijfelijke angst en paniek. Ok, eens het zover is, hebt ge daar geen last van :D Maar ik sta daar liever ni meer bij stil.
Waarom angst voor iets waar je toch niets van gaat merken? :p

PinkyNTheBrain
3 augustus 2009, 00:51
De gedachte alleen... dat kan echt beangstigend werken hoor :) denk écht wel dat er veel mensen zijn die zich daar niet bij neer kunnen leggen.

Ikzelf, kweetnie. Ik mag er toch ook nie te hard bij stilstaan, is gewoon geen fijne gedachte maar wel iets dat onvermijdelijk is. Als je daar te lang bij stilstaat en serieus over nadenkt word je gwn zot :crazy:

Conqie
3 augustus 2009, 02:38
Ben ik nu de enige die geen enkel probleem heeft met de gedachte dat het voor eeuwig gedaan is na de dood? :p
Ik heb dat altijd al logisch gevonden en heb me er bij neergelegd.

Kunt gij met het idee om dat ge NOOIT meer terug zult komen, mogelijk, waarschijnlijk.
Gedaan voor ALTIJD, het idee alleen al, nu ik er nog dieper over na denk maakt mij echt misselijk.

Dus binnen duizend jaar niks, binnen een miljoen jaar niks, binnen een triljard jaar, niks, fuck.


Ik denk dat ik uit een gebouw spring om van het gedacht af te zijn :unsure:

tgc_9012
3 augustus 2009, 02:40
Kunt gij met het idee om dat ge NOOIT meer terug zult komen, mogelijk, waarschijnlijk.
Gedaan voor ALTIJD, het idee alleen al, nu ik er nog dieper over na denk maakt mij echt misselijk.

Dus binnen duizend jaar niks, binnen een miljoen jaar niks, binnen een triljard jaar, niks, fuck.


Ik denk dat ik uit een gebouw spring om van het gedacht af te zijn :unsure:
Ja, ik heb geen geloof in wedergeboorte of een hiernamaals nodig om mij goed te voelen terwijl ik leef :crazy:

Conqie
3 augustus 2009, 02:43
Ja, ik heb geen geloof in wedergeboorte of een hiernamaals nodig om mij goed te voelen terwijl ik leef :crazy:
Dat zeg ik toch helemaal niet, ge draait de woorden gewoon om :)

Als ge u niet op zijn minst ongemakkelijk voelt dat het voor eeuwig en altijd gedaan is na dit bestaan, tja.
En ja, ik ben realistisch, en geloof ook eerder in niks na dit, maar dat maakt me alles behalve blij.

tgc_9012
3 augustus 2009, 02:46
Mja, dat is inderdaad niet wat je zei maar als je je ongemakkelijk voelt bij het vooruitzicht dat het erop zit na de dood, wat schiet er dan nog over buiten geloof om je nog enigzins op uw gemak te voelen?

De reden waarom ik mij er niet ongemakkelijk bij voel is omdat ik toch niets zal beseffen van wat er na de dood zal zijn. Het is niet zo dat ik na mijn dood constant zal verlangen om terug te leven, want ik zal dat niet kunnen omdat ik er gewoon niet meer ben.

De hemel enzo zou wel tof zijn, maar dan kan je even goed in sprookjes geloven imo.

Conqie
3 augustus 2009, 02:48
Tja, ge moet u natuurlijk niet op u gemak voelen ermee é.
Als ik dan toch dood moet, liefst op een manier dat ik geen tijd heb om te denken. :p

Langs de andere kant als ge aan't sterven bent, en in pijn zijt, trekt ge u van die hele "nooit meer iets"-"zever" nog iets aan.

tgc_9012
3 augustus 2009, 02:53
Je kan je natuurlijk nog altijd laten invriezen in de hoop dat ze je later terug tot leven kunnen wekken, maar dat zie ik mezelf nog niet doen :p
Als er dan eens een elektriciteitspanne is, is het ook voorbij :p

Stabby
3 augustus 2009, 03:08
Ernest Becker heeft heel wat interessante stof geschreven over de dood. In zijn onderzoek naar de ergste dood kwam hij tot de volgende conclusie:


Since culture has the potential to distract us from confronting death, it can lead us to waste our lives. The worst type of death, according to Becker's theory, would be one that followed an insignificant life.

We moeten ons bewust zijn van onze mortaliteit en het aanvaarden. Alleen op die manier kunnen we ons leven ten volste benutten. Ik heb zelf dat punt bereikt en ik moet zeggen, de gedachte dat vandaag mijn laatste dag kan zijn is zelfs relaxerend. Maar goed, ik ben dan ook niet meteen de gelukkigste persoon :)

Sindsdien focus ik me ook op de meer belangrijke zaken in het leven. Zo ben ik geleidelijkaan gamen beginnen opgeven. Maar iedereen kijkt daar natuurlijk op zijn eigen manier tegenaan.

$uB^
3 augustus 2009, 06:17
maar hoeveel weten we eigenlijk van hen. hun naam leeft nog, maar de persoon achter die naam? die is ook al vergeten. en als we nog iets van hen weten dan is dit ondertussen al zo geromantiseerd/gedramatiseerd, dat het eigenlijk mss maar 10% waarheid bevat. het enige wat herinnerd word zijn hun (wan)prestaties, maar de rest???

Ah, da interesseert mij gewoon 'wat' .. Geschiedenis is tof ( persoonlijk ) en ik hoor graag over 'de beste strijder die de wereld gekend heeft' of 'de beste Formule 1 piloot ter wereld' ... enzoverder ... Tuurlijk, het klopt wat je zegt dat we van sommige bekenden van vroeger eigenlijk zoveel nie meer weten en dat de helft dan nog keer verdraaid/gedramatiseerd/.. wordt ..

Gewoon, ik heb nu een 'goed' leven met veel vrienden, tof werk met toffe collega's, minivoetbalhobby met veel vriendspelers .. Ik ken veel mensen en veel mensen kennen mij ... Om dan te beseffen dat er een tijd komt dat er zal gezegd worden 'ImmanueL Vandemaele ? Wie is da ?' ..

;-)

Maar aan de andere kant, thats just the way it is en ik ga mij ook nie uitsloven om iets wereldschokkend te doen om toch maar 'herinnerd' te worden ;-)

warthie
3 augustus 2009, 10:12
Waarom angst voor iets waar je toch niets van gaat merken? :p

Ik heb er ook geen angst meer voor als ik er niet dieper over nadenk. Ik kan die angst gemakkelijk "vergeten". Mijn "ik" dat er nu is, wordt gewoon ni echt vrolijk van de gedachte dat het ooit eindigt, mijn vrienden en familie...en dat daar nooit of te nimmer iets van terugkomt. Die "nooit", zoals ook conquerpoy verwoord, is voor mij moeilijk te vatten. 100 jaar, een miljoen...miljard jaar...het heeft geen nut meer om de tijd te beginnen rekenen. Als ik het hier zo neertyp doet het mij niets, maar ik mag daar gewoon ni te veel over beginnen te denken.

Anderzijds ben ik rationeel gezien pro de dood als ik het zo mag stellen :D Ik ga hier nu ni op ingaan, maar ik vind het "leven" prima in elkaar steken ;)

scheersje
3 augustus 2009, 10:46
Het is raar, maar ik denk er eigenlijk elke dag over en zit er elke in m'n eigen gedachten over te filosoferen. Waar we naartoe gaan, wat er gaat gebeuren, ... Maar er gaat waarschijnlijk helemaal niets gebeuren. Na de dood is er een grote leegte, alles word donker en we hebben er geen besef van. Mijn naam en van de meeste anderen ook wordt na ongeveer 40 jaar vergeten en is hun bestaan dus volledig van de wereld weggeveegd, alsof we nooit bestaan hebben. Als je iets mocht presteren dat wereldschokkend is, dat in de boeken word geschreven zal je 'naam' toch nog voortleven onder de mensen, en dat is toch wel wat ik wil anders zit ik nog met een leeg gevoel als ik op sterven lig denk ik. Alsof mijn hele leven voor niks is geweest.

Ik ga mezelf dan ook cryogeen laten invriezen later, vind ik in ieder geval toch beter dan mezelf laten begraven of laten verbranden. Ik geloof dat tijdens ik ben ingevroren de technologie er zo op vooruit gaat gaan dat ze ons ook weer tot leven kunnen wekken. Maarja, tijdens m'n levensloop zal de technologie er ook wel op vooruit gaan en zal er wel iets anders zijn binnen 50 jaar.

Scifo
3 augustus 2009, 10:50
Ophouden met bestaan, die gedachte alleen al. HOLY FAAACK!

Shadowfox
3 augustus 2009, 11:08
Stel je voor welk figuur je zou slaan mocht je voor de hemelpoort staan en ze dit topic voor je neus gooien :p

Musilitar
3 augustus 2009, 12:26
Ik vind dat de dood moet gevierd worden zoals de geboorte.
Als ik dood ga, wil ik één groot feest, geen triestige zwarte pakken, maar kleurijke dingen en blije mensen.
Het klinkt waarschijnlijk vreemd, en voor de mensen op dat 'feest' zal het wel niet makkelijk zijn om er zo tegen aan te zien, maar toch wil ik het zo.
Voor mij is het ook duidelijk: na de dood is er helemaal niets, en ik zie dat als iets positief.
Je moet niets meer, kunt niets meer, wil niets meer, denkt niets meer, er is gewoon heerlijk niets.
Ik mag eender welke dag, uur, minuut of seconde sterven, ik heb een gelukkig (hoewel tot dusver redelijk kort) leven geleid (of is dat met 'ij'?).
Het enige 'doel' of 'nut' in het leven is een gelukkig leven lijden (dan is één van de twee op z'n minst juist), al de rest is nutteloos, je gaat immers toch ooit dood, net zoals alle anderen. Voor mij is dat alleszinds zo.
Dus, als ik later beroemd ben, is dit mijn testament dat zegt: mijn begrafenis is een feest, een feest dat ik geleefd heb mogen hebben, en een feest dat ik het nu niet meer kan. Het kringetje is rond...

Haha, tot dusver mijn 'filosofische' gezever.

Blanco
3 augustus 2009, 12:54
Het scheefste is, dat eens ge dood zijt, ge waarschijnlijk nooit meer terugkomt. Ma nóóit meer eh. Ook ni zo na een goei 500 jaar. Nooit meer!

Ja, en ik vind dat best een rustgevende gedachte, ik zou het niet anders willen.
We maken ons graag vanalles wijs dat er nog iets weggelegd is voor ons na de dood omdat we het leven toch zo'n ongelooflijk wonder vinden en het niet kunnen aanvaarden moest zomaar ineens stoppen.
Voor mij is het een organisme dat afsterft en niks meer, al de rest is stemmingmakerij en bezigheidstherapie. En dat is maar goed ook.

PinkyNTheBrain
3 augustus 2009, 12:55
Ik vind dat de dood moet gevierd worden zoals de geboorte.
Als ik dood ga, wil ik één groot feest, geen triestige zwarte pakken, maar kleurijke dingen en blije mensen.
Het klinkt waarschijnlijk vreemd, en voor de mensen op dat 'feest' zal het wel niet makkelijk zijn om er zo tegen aan te zien, maar toch wil ik het zo.
Voor mij is het ook duidelijk: na de dood is er helemaal niets, en ik zie dat als iets positief.
Je moet niets meer, kunt niets meer, wil niets meer, denkt niets meer, er is gewoon heerlijk niets.
Ik mag eender welke dag, uur, minuut of seconde sterven, ik heb een gelukkig (hoewel tot dusver redelijk kort) leven geleid (of is dat met 'ij'?).
Het enige 'doel' of 'nut' in het leven is een gelukkig leven lijden (dan is één van de twee op z'n minst juist), al de rest is nutteloos, je gaat immers toch ooit dood, net zoals alle anderen. Voor mij is dat alleszinds zo.
Dus, als ik later beroemd ben, is dit mijn testament dat zegt: mijn begrafenis is een feest, een feest dat ik geleefd heb mogen hebben, en een feest dat ik het nu niet meer kan. Het kringetje is rond...

Haha, tot dusver mijn 'filosofische' gezever.


nee, das afzien :D mooi neergeschreven tho :)

GMotha
3 augustus 2009, 13:04
De dood is een natuurlijk process, uiteindelijk sterven we allemaal. Op zich heb ik geen probleem met de sterfelijk van de mens, hoewel ik een overlijden als tragisch kan beschouwen.
Wat er na de dood gebeurt: geen idee, maar ik kan vrede vinden bij alle mogelijke opties (niets, hiernamaals, reïncarnatie, het eeuwig beleven van uw laatste moment).

enZiiime
3 augustus 2009, 13:11
Iedereen die de overgang van leven naar dood eens wil meemaken zonder weldegelijk te sterven moet eens elesdee probere :)

Riveragrumes
3 augustus 2009, 13:14
Om een quote uit de geniale film 'fight club' te citeren: "First you have to know, not fear, know that someday you are going to die. Until you know that, you are useless."

Zelf vind ik de dood op mijn leeftijd (19) nog steeds vrij beangstigend, vooral wanneer ik besef dat er niets achter komt. Ik mag hopen nog verder te leven zoals ik nu leef (vrij gelukkig) tot het moment ik kan aanvaarden dat ik ga sterven.

GMotha
3 augustus 2009, 13:23
Iedereen die de overgang van leven naar dood eens wil meemaken zonder weldegelijk te sterven moet eens elesdee probere :)Al eens gedaan, ni echt dood-achtig. Eerder een Tim Burton film zonder plot.

cYpher`
3 augustus 2009, 13:27
Voor mij persoonlijk vindt ik rust in de gedachte dat er niets meer is na de dood,maar we toch terugkomen, effe verklaren; Wij zitten nu te na te denken over het leven na de dood maar eens wij sterven is er niets meer ( dat denk ik toch ) Maar ergens anders op de wereld zal er wel ergens een baby geboren worden, en x- aantal jaren later zal die deze zelfde gedachte hebben die wij nu hebben, en dus ook nadenken over de dood etc ... Persoonlijk denk ik dat we gewoon gewist worden van het bestaan omdan terug weer een leven te leiden op deze aardbol tot de aarde uiteindelijk gewoon nietmeer bestaat.

Het is een zeer rare bedenking maar toch, ik snap het :p

Jonathan
3 augustus 2009, 13:36
Voor mij persoonlijk vindt ik rust in de gedachte dat er niets meer is na de dood,maar we toch terugkomen, effe verklaren; Wij zitten nu te na te denken over het leven na de dood maar eens wij sterven is er niets meer ( dat denk ik toch ) Maar ergens anders op de wereld zal er wel ergens een baby geboren worden, en x- aantal jaren later zal die deze zelfde gedachte hebben die wij nu hebben, en dus ook nadenken over de dood etc ... Persoonlijk denk ik dat we gewoon gewist worden van het bestaan omdan terug weer een leven te leiden op deze aardbol tot de aarde uiteindelijk gewoon nietmeer bestaat.

Het is een zeer rare bedenking maar toch, ik snap het :p

Ze noemen da reincarnatie en de helft van de wereld gelooft daarin ofzo ... :ironic:

Exoronic
3 augustus 2009, 13:44
ik denk dat het gewoon zoiets is als vast slapen ( zonder droom/nachtmerrie welliswaar )
als ge vast hebt geslapen en ge word smorgens wakker wete van de vertreke tijd toch ook niks.... op dien moment de ge sliep was er niks....
kdenk da doodgaan ook zoiets is , inslaap vallen en niks meer.....

SeppeSeppe
3 augustus 2009, 13:53
Het enige 'doel' of 'nut' in het leven is een gelukkig leven lijden (dan is één van de twee op z'n minst juist), al de rest is nutteloos,
vertel dat maar eens aan de arme afrikaanse kindjes met een gezwollen buikje of de kinderen op de kankerafdeling van ziekenhuizen... trouwens als ik zo eens naar de mensen in het algemeen kijk dan zie ik maar weinig echt gelukkige mensen.

enZiiime
3 augustus 2009, 13:57
vertel dat maar eens aan de arme afrikaanse kindjes met een gezwollen buikje of de kinderen op de kankerafdeling van ziekenhuizen... trouwens als ik zo eens naar de mensen in het algemeen kijk dan zie ik maar weinig echt gelukkige mensen.

En ik klaag dat ik 15 jaar verplicht naar school moest, dat ik 45 jaar verplicht moet gaan werken, en dat ik dan op pensioen mag gaan voor hopelijk nog 5 jaartjes te leven wanneer ik amper nog iets kan doen. (zou liever nu 3 jaar wegtrekken & dan terugkomen en settelen ipv heel m'n leve eerst te verspillen & niet weg te kunnen.)

Iedereen heeft z'n problemen.

Reaper's Curse
3 augustus 2009, 14:01
vertel dat maar eens aan de arme afrikaanse kindjes met een gezwollen buikje of de kinderen op de kankerafdeling van ziekenhuizen... trouwens als ik zo eens naar de mensen in het algemeen kijk dan zie ik maar weinig echt gelukkige mensen.

Ook zij kunnen gelukkig zijn, hetzij op een andere manier dan wij hier in de westerse wereld.
Trouwens het is niet omdat iemand niet heel de dag glimlacht en door het leven huppelt dat hij/zij niet gelukkig is. Gelukkig zijn heeft voor iedereen een andere betekennis.

makila
3 augustus 2009, 14:06
Ik vind de dood beangstigend, in die zin .. ik kan als een jonge dertiger, vol van levensvreugde gaan slapen en doodleuk niet meer wakker worden. Dan vind ik de dood ook erg. Je bent veel te vroeg gestorven en je hebt geen afscheid kunnen nemen van het leven. Misschien wilde je enkel nog zeggen : 'Ik ga dood'. Maar zelfs die woorden zijn dan niet meer mogelijk(en zullen ook nooit meer mogelijk zijn!!! Spijt komt te laat en zeker als je dood bent, dan kun je zelfs een miljardste van een seconde echt niks meer doen. Ook binnen 5 duizend jaar niet meer)

Als ik weet dat ik dood ga, en ik zeg : Okay het zij zo. En ik sterf. Dan heb ik daar geen problemen mee en wordt de dood ook niet langer beangstigend.

De angst instaat bij mij in het feit dat ik elk moment in theorie kan doodvallen terwijl ik nog iets had willen doen. (Wat dat dit ook mag wezen)

Scifo
3 augustus 2009, 14:30
Mensen die een levensbedreigende ziekte hebben, da moet echt beangstigend zijn als je weet dat je mss veel te vroeg zal moeten gaan. :/

Ikzelf heb een tijdje geleden eens op controle moeten gaan in een ziekenhuis. Damn wat er daar door uw hoofd speelt van "stel dat ze iets vinden". Een ziekenhuis is echt iets rottigs, precies of de dood ligt daar op je te wachten achter een hoekje -_-

Dennoman
3 augustus 2009, 14:40
Mensen die een levensbedreigende ziekte hebben, da moet echt beangstigend zijn als je weet dat je mss veel te vroeg zal moeten gaan. :/

Ikzelf heb een tijdje geleden eens op controle moeten gaan in een ziekenhuis. Damn wat er daar door uw hoofd speelt van "stel dat ze iets vinden". Een ziekenhuis is echt iets rottigs, precies of de dood ligt daar op je te wachten achter een hoekje -_-
Ik denk net dat het omgekeerd is. Mensen die terminaal ziek zijn, zien over het algemeen veel te hard af om nog veel van het leven te genieten. Mijn grootvader was bijvoorbeeld een erg levenslustig persoon, maar toen de dood daar was, was dat voor hem een echte verlossing. Mijn grootmoeder vertelt ons nog steeds dat ze nooit zal vergeten hoe vredig hij glimlachte toen ze hem voor de laatste keer naar het ziekenhuis voerden.

Hij stierf trouwens al in de ambulance, dus hij voelde dat het zover was.

belgianreaver
3 augustus 2009, 14:53
Ik denk net dat het omgekeerd is. Mensen die terminaal ziek zijn, zien over het algemeen veel te hard af om nog veel van het leven te genieten. Mijn grootvader was bijvoorbeeld een erg levenslustig persoon, maar toen de dood daar was, was dat voor hem een echte verlossing. Mijn grootmoeder vertelt ons nog steeds dat ze nooit zal vergeten hoe vredig hij glimlachte toen ze hem voor de laatste keer naar het ziekenhuis voerden.

Hij stierf trouwens al in de ambulance, dus hij voelde dat het zover was.

mijn moeder is 2 jaar geleden overleden en was ook terminaal ziek, ze had eerst borstkanker, toen ze daarvan "genezen" was kreeg ze een maand later leverkanker, toen ze op controle ging naar het ziekenhuis (toen ze nog niet wist dat ze leverkanker had) heeft ze de avond er voor een afscheidsbrief geschreven en op de achterkant alles wat er moest gebeuren als ze er niet meer was. een week of 2 later moest ze in het ziekenhuis en moest ze daar blijven tot ze dood ging. Ze heeft het gewoon alles wat op haar afkwam geaccepteerd. Zelf volledig haar begrafenis enzo geregeld toen ze hoorde dat ze nog een maand te leven had. toen alles geregeld was (de woensdag denkik was dat) heeft ze volgens mij gevoeld dat het er voor haar opzat (toen had ze theoretisch nog 2 weken te leven) en heeft ze de strijd opgegeven. begon ze koorts te krijgen en is ze de zaterdag overleden. Maar toch heb ik het gevoel dat ze er nog ergens is. Ik weet niet waarom maar het voelt zo. Ik hoop dat er nog leven na de dood is. (mensen die een bijna dood ervaring hebben gehad spreken van een bewustzijn dat ze bv in de kamer waren toen de dokters aan het oppereren waren maar dan boven het lichaam zweefden en alles konden herhalen wat de dokters gezegd hadden en ook de preciese plaats konden aanduiden waar ze stonden op dat moment)

PaJaMa
3 augustus 2009, 15:46
Ik hoop dat er nog leven na de dood is. (mensen die een bijna dood ervaring hebben gehad spreken van een bewustzijn dat ze bv in de kamer waren toen de dokters aan het oppereren waren maar dan boven het lichaam zweefden en alles konden herhalen wat de dokters gezegd hadden en ook de preciese plaats konden aanduiden waar ze stonden op dat moment)
Daar is ook een wetenschappelijke verklaring voor, je lichaam maakt natuurlijke stoffen aan die de NMDA receptoren blokkeren om verdere toxiteit te blokkeren, nu heeft dat als effect een bijna doodservaring (jezelf van bovenaf zien)

Ketamine is bv zo'n nmda antagonist en die veroorzaakt ook zo'n bijna doodservaringen als jet neemt

SeppeSeppe
3 augustus 2009, 16:13
ja, wetenschappers hebben die bijna dood ervaring al zelf kunnen 'triggeren' bij perfect gezonde mensen.

SeppeSeppe
3 augustus 2009, 16:20
vertel dat maar eens aan de arme afrikaanse kindjes met een gezwollen buikje of de kinderen op de kankerafdeling van ziekenhuizen... trouwens als ik zo eens naar de mensen in het algemeen kijk dan zie ik maar weinig echt gelukkige mensen.

En ik klaag dat ik 15 jaar verplicht naar school moest, dat ik 45 jaar verplicht moet gaan werken, en dat ik dan op pensioen mag gaan voor hopelijk nog 5 jaartjes te leven wanneer ik amper nog iets kan doen. (zou liever nu 3 jaar wegtrekken & dan terugkomen en settelen ipv heel m'n leve eerst te verspillen & niet weg te kunnen.)

Iedereen heeft z'n problemen.

sorry, maar vind het wel een klein beetje een verschil hoor. als kind kanker hebben of chronische honger hebben óf gewoon maar een ander leven willen leiden. als je met honger opstaat en gaat slapen, dan lach je met niet veel meer in het leven. terwijl ik denk dat iemand die tegen zijn goesting gaat werken (en daar hoor ik ook bij) toch nog wel heel veel voldoening uit het leven kan halen. Ik moet gaan werken, maar van dat geld heb ik wel een moto gekocht waar ik van kan genieten. of ik kan eens lekker gaan uit eten. dus uit dat negatieve aspect, haal ik wel heel veel positieve. moet je mij eens vertellen hoe dat iemand met chronische honger daar iets positief uit haalt.

dus persoonlijk vind ik dat je die 2 zaken niet kan vergelijken.

Sightblinder
3 augustus 2009, 16:57
vertel dat maar eens aan de arme afrikaanse kindjes

Zij zijn meestal gelukkiger dan ons omdat ze met veel minder blij zijn. Afrika is niet stiekem een cirkel uit de hel die voor onverklaarbare redenen op aarde terechtgekomen is.


of de kinderen op de kankerafdeling van ziekenhuizen...

Kinderen kunnen veel beter omgaan met een (terminale) ziekte dan volwassenen. Het grootste ongeluk dat ze zullen zien is het zicht van ouders die bijna altijd in tranen uitbarsten naast hun bed.

Happiness is relative ;)

SeppeSeppe
3 augustus 2009, 17:37
Zij zijn meestal gelukkiger dan ons omdat ze met veel minder blij zijn.

Ik heb het wel over degene die leven in streken met chronische honger. Ik ben er perfect van overtuigd dat arm zijn, niet gelijk staat met ongelukkig. zoals je zegt: men is juist rapper content. Ben zelf al in de berber dorpen in Marokko geweest en die kinderen zijn blij met een blad papier en 1 potlood of zelfs een lege fles. Hier krijgen onze kinderen vanalles en zijn ze met iets van onder de 50 euro niet meer content.
Maar als het gaat om kinderen die zo arm zijn dat ze dagen geen eten zien. (zo die met hun opgezwollen buikjes), daar ga je me niet van overtuigen dat die zich gelukkiger voelen omdat ze niks hebben. die voelen zich ellendig.


Afrika is niet stiekem een cirkel uit de hel die voor onverklaarbare redenen op aarde terechtgekomen is.
dat heb ik ook nooit beweerd. trouwens ik geloof niet in de hel ;)

Wat ik dus bedoelde: men sprak erover dat het doel van het leven is 'gelukkig' te zijn en de rest is nutteloos. Ik wou gewoon zeggen dat er heel wat mensen zijn die wel gelukkig willen zijn, maar in zo'n situatie zijn beland dat er amper nog vreugde uit te halen is. Is hun leven dan nutteloos?

GILBOUTOn
8 augustus 2009, 15:53
Buiten dit, ik vind het schandalig hoeveel een begrafenis kost. We zijn nu een begrafenis aan het organiseren en de kosten blijven maar oplopen.

De een zijn dood is de ander zijn brood niewaar?

Dark Riku
8 augustus 2009, 22:42
Ik vind de dood ziekelijk beangstigend, vooral de laatste 2maand. Ik zit er nu elke dag aan te denken en het maakt me soms gek. De gedachte dat het ooit voor eeuwig stopt kan ik gwn totaal niet vatten. Maar goed ik hoop gwn dat er nog iets is, ik hou me vast aan de gedachte dat sommige mensen iets bovennatuurlijks aanvoelen. Dat VTM programma bv het zesde zintuig kan toch niet allemaal bullshit zijn? En wat die mensen soms wisten was ja gwn onmogelijk.

De 'winnares' van het Zesde zintuig in Amerika daarvan heb ik ooit eens een mooie beschrijving van wat het leven na de dood is (ze zou soms met de doden kunnen 'communiceren' of het 'aanvoelen'. Ja ik weet dat de kans groot is dat ze het allemaal verzint, maar wat zij had gepresterrd tijdens dat programma daar kan je gwn geen uitleg voor verzinnen. ^^

Cycloon
8 augustus 2009, 22:51
Mensen met een "extra zintuig" zijn gewoon goed in het analyseren van personen (emoties, manier van praten, bepaalde vragen stellen, soms eens goed gokken). Andere zaken zoals van die paranormale shows zijn vaak oplichterij die ver gaat (bv mensen die naar je show komen op voorhand screenen zonder dat ze het zelf beseffen).

Je kan niet vatten dat het voor eeuwig stopt, maar heb je er al eens aan gedacht dat er voor je geboren werd ook al miljarden jaren deeltjes rondvlogen in de ruimte waar je geen besef van had?

pieter27
8 augustus 2009, 22:53
Ghoh, ik zie de dood persoonlijk niet echt als iets "erg", het gebeurt nu eenmaal, er is geen ontkomen aan. Uiteindelijk heeft het volgens mij ook niet veel zin om daarover te gaan doemdenken, het is niet alsof je daar zelf "last" van gaat hebben als je sterft (in de veronderstelling dat het zonder lijdensweg gebeurt), dood is dood. Ik geloof dan ook helemaal niet in dingen als het hiernamaals, of meerdere levens, of hemel/hel, of wat dan ook.

Waar ik wel soms over nadenk, is over hoe anderen mijn dood zouden ervaren, je weet wel, zoals in BenX je dood in scene zetten en zien hoe mensen reageren.
Dan weet je echt of mensen iets om u gegeven hebben, al is dat ook weer dubbel omdat iedereen anders op een sterfgeval reageert uiteraard.

Avondland
9 augustus 2009, 10:14
De dood is onoverkomenlijk, maar iemand is in mijn ogen pas écht dood wanneer hij of zij vergeten is door de nabestaanden. Het lichaam is in die zin slechts een vehikel van de ziel, dat eeuwig is.

Dennoman
9 augustus 2009, 10:18
Mensen met een "extra zintuig" zijn gewoon goed in het analyseren van personen (emoties, manier van praten, bepaalde vragen stellen, soms eens goed gokken). Andere zaken zoals van die paranormale shows zijn vaak oplichterij die ver gaat (bv mensen die naar je show komen op voorhand screenen zonder dat ze het zelf beseffen).
²

Waarzeggers zijn charlatans met ongelooflijk veel mensenkennis. Valt het op dat de meeste "mediums" van die viswijven van middelbare leeftijd zijn die hele dagen niks anders doen dan bij de kapper of de manicure zitten, daar allerlei mensen van gelijke slag leren kennen en daar uren, uren, uren onophoudelijk tegen zitten te kwetteren?

RiFuXe
9 augustus 2009, 16:32
De dood kan bijna niets anders zijn dan gewoon zwart, volledig niks zoals de meesten hier zeggen. Net als wanneer je zoveel zuipt tot je een blackout krijgt, dan leeft je lichaam zonder dat je geest er eigenlijk in is... Want je lichaam beweegt maar ondertussen weet je niks :/ dan ben je eigenlijk juist zoals een hond of iets. Dat vind ik net beangstigend, we zijn eigenlijk niet meer dan dieren vrees ik. En daarom geloof ik ook dat er oneindig veel "aardes" zijn. We zullen zeker niet de enige zijn met een geweten :) Want een mirakel is het niet, we zijn al met miljarden :p Alles werkt met een komen en gaan. Net zoals onze aarde dood gaat gaan en ergens anders een nieuwe ontstaad, wel geen reincarnatie, dood is dood :/ Anders en iets nieuws.

Het is beangstigend om er over na te denken nu we leven, maar uiteindelijk stelt het niks voor, elke nacht heb je bijna hetzelfde :p Kan hier iemand ook het moment voelen dat je effectief in slaap valt? Zelfs in een ziekenhuis lukt me dat niet als ik verdoofd wordt :/ Je voelt je slap worden maar het moment zelf kan je niet vatten, en opeens is er een leegte waar tijd niet meer bestaat. Ik zou dus ook niet denken in de zin van: wat over 1500jaar als je nog steeds "niks" zijt, er is gewoon geen tijd.

Maargoed, ben blij dat de wereld toch "goed" draait, als iedereen zou denken dat het leven nutteloos was, dan was het hier maar een triestige boel :p maarja dat is dan ook een instinct.

Redhunter
9 augustus 2009, 21:02
Ik vind de dood ziekelijk beangstigend, vooral de laatste 2maand. Ik zit er nu elke dag aan te denken en het maakt me soms gek. De gedachte dat het ooit voor eeuwig stopt kan ik gwn totaal niet vatten. Maar goed ik hoop gwn dat er nog iets is, ik hou me vast aan de gedachte dat sommige mensen iets bovennatuurlijks aanvoelen.

Als ge sterft hebt ge geen zintuigen meer om dat eeuwige niets waar te nemen. Problem solved?


Dat VTM programma bv het zesde zintuig kan toch niet allemaal bullshit zijn?

Toch wel :)
Mensen doen alles voor geld

freekydude
9 augustus 2009, 21:04
Als ge sterft hebt ge geen zintuigen meer om dat eeuwige niets waar te nemen. Problem solved?

fakking eeuwig... EEEUWIG :p 4 evah!! ALTIJD xP

Gromme
9 augustus 2009, 21:29
Ik ben ook vrij openminded maar toch blijft het hoogste punt dat we sterven...and that's it.

Mijn vader kwam ooit aan het stort en die gast van dat start zei: Mijnheer, u moet je afval op voorhand al wat sorteren.
Waarop mijn vader droog zei: Moeten? Doodgaan, dat moet ik.

BuYcKi
11 augustus 2009, 13:20
Maar ik wil geen discussie over religie houden.
Geloof in een leven na de dood kan twee redenen hebben.
Ofwel om religieuze redenen, en dan vind ik dat een arrogante en pretentieuze gedachte. (je hoeft hier niet té strict in georganiseerde religies te denken, geloof dat het universum alles regelt etc komt hier ook bij)

Ofwel omdat ze bang hebben voor de dood, en dan vind ik een naïef gedachtegoed.

Ofwel gewoon omdat het tof zou zijn om nog wa verder te leven niet?
Ik ben er nie persé bang van en godsdienstelijk al zeker niet.

Maar moest ik kunnen kiezen:
- Nog wa verder leven, terug opnieuw, kzeg maar ix.
- Niets meer, dus dood.

Is de keuze voor mij snel gemaakt ;)

Eoz
11 augustus 2009, 15:44
Ik deel de mening die ter sprake komt in Fight Club. "We are the same decaying organic matter as everything else. We are not a unique snowflake"
Uw cellen transformeren doorheen tijd en ruimte. Die zullen na uw dood verder worden gebruikt om andere levende organismen in de natuur te vervoegen. Net zoals uw lichaam een verzameling is van atomen die al miljarden jaren herbruikt worden.

GMotha
11 augustus 2009, 17:13
En dat alles met Elton John's "Circle of life" op de achtergrond, en gaan, tot in de eeuwigheid.

Eoz
11 augustus 2009, 17:41
En dat alles met Elton John's "Circle of life" op de achtergrond, en gaan, tot in de eeuwigheid.

Inderdaad. Ik dacht er ook aan toen ik het typte :)

TiZon
11 augustus 2009, 17:50
Waarop mijn vader droog zei: Moeten? Doodgaan, dat moet ik.


Dat is pas droog :)

Unkn0wn
12 augustus 2009, 00:39
Ik denk dat het een natuurlijke menselijke reflex is om onszelf als 'anders' en 'uniek' te beschouwen, helaas draait zelfs "onze" planeet ook zonder de mens door en betekent het leven van één enkel individu alleen maar iets voor zijn of haar aanverwanten.

Ik vind het best wel 'eng', zeker wanneer je er mee geconfronteerd zou worden op relatief jonge leeftijd, zoiets kan je echt niemand toe wensen.

'Eeuwig' leven zit er misschien ooit wel in in de toekomst, maar daar zijn dan weer allerhande ethische bezwaren tegen te maken imo.

Kemblin
12 augustus 2009, 02:11
Tjah ik ben daar ook erg nuchter in dood is dood, gewoon weg. Maar ons vader zegt dan altijd zorgt maar dat ge op zen minst in iets gelooft als uwen tijd komt, anders is het maar triestig als je gaat sterven.

daar heeft hij wel een punt, maar ik ben er niet zo goed in om me dat zelf wijs te maken.
Anderzijds, als je dood bent is er geen mogelijkheid om pijn/verdriet/... te voelen, dus cava? :)

Wat ik dan weer wel wil geloven is dat alles zich gewoon herhaalt binnen x aantal miljarden jaren, dat we gewoon in een soort while(true) {} lus zitten :D

Cycloon
12 augustus 2009, 10:42
'Eeuwig' leven zit er misschien ooit wel in in de toekomst, maar daar zijn dan weer allerhande ethische bezwaren tegen te maken imo.

Eeuwig leven zou het toppunt van egoïsme zijn omdat je daarmee volledige generaties van nieuwe mensen "het leven zou ontzeggen". Immers, als er eeuwig leven zou mogelijk zijn moet je aan geboortebeperking doen, of zelf aan een geboortestop.

Tr1ploid
12 augustus 2009, 20:07
Eeuwig leven zou het toppunt van egoïsme zijn omdat je daarmee volledige generaties van nieuwe mensen "het leven zou ontzeggen". Immers, als er eeuwig leven zou mogelijk zijn moet je aan geboortebeperking doen, of zelf aan een geboortestop.

Mensen die nooit bestaan hebben kun je niets ontzeggen. Een gast die ik ken die daar nogal obsessief mee bezig was zei eens dat mensen gemiddeld 500 jaar zouden leven moesten ze niet meer verouderen/ziek worden (je hebt nog altijd ongevallen, moord, oorlog)
Ik kijk tegen de dood aan op een wetenschappelijke manier: Als ik sterf op mijn tachtigste dan zal ik nog altijd bestaan, in dat interval van 80 jaar. Net zoals ik nu besta tussen twee bepaalde hoogtes, breedtes en lengtes. Tijd is slechts een dimensie. Niks kan iets veranderen aan het feit dat ik ooit bestaan heb. Dat zal nooit uitgewist worden, ongeacht of mensen mij nog lang zullen herinneren.

Reaper's Curse
12 augustus 2009, 20:16
Mensen die nooit bestaan hebben kun je niets ontzeggen.

Maar je gaat dan wel anderen het recht ontzeggen leven te 'creëeren'. Dus op die manier is het weer wel egoïsme.

Cycloon
12 augustus 2009, 22:46
Mensen die nooit bestaan hebben kun je niets ontzeggen.

Nee, da's waar. Maar mocht men er al eerder in geslaagd zijn om iemand eeuwig leven te bieden dan was jij er waarschijnlijk nooit geweest. Laat ieder individu een mogelijkheid hebben tot leven (ook al ben je maar een hoopje atomen) in plaats van alles enkel voor jezelf op te eisen (wat je doet als je eeuwig wil blijven leven).

Er komt sowieso toch een moment dat je alles wel gezien hebt en dat het eens mag gedaan zijn, dus zo erg is dood gaan nu ook weer niet.

denkimi
13 augustus 2009, 00:30
ik zou voor mijn dood graag nog iets gedaan hebben waardoor de generaties achter mij mij nog zullen herinneren, het lijkt me zinloos om geleefd te hebben als er dat na 100 jaar niemand meer weet.

Ruben666
13 augustus 2009, 00:31
het lijkt me zinloos om geleefd te hebben als er dat na 100 jaar niemand meer weet.

Ambitieus ben je wel :D

tgc_9012
13 augustus 2009, 03:39
Als je het op grotere schaal bekijkt is heel onze wereld en iedereen die ooit bestaan heeft zinloos want er zal toch ooit eind komen aan onze wereld :crazy:
Alee, tenzij we later nog grootschalige contacten gaan hebben met buitenaardse beschavingen ofzo :unsure:

Cycloon
13 augustus 2009, 10:43
Alee, tenzij we later nog grootschalige contacten gaan hebben met buitenaardse beschavingen ofzo :unsure:

Maar zelf dan nog sterven we ooit uit, hoe je het draait of keert, ooit komt er einde.

_Nothing_
13 augustus 2009, 11:12
mij schrikt het wel af ... ouder worden, aftakelen en dan uiteindelijk sterven.
De pijn voor het sterven, de pijn die je nalaat.

Mocht er iets bestaan waardoor je eeuwig zou kunnen leven, zou ik het met beide armen omarmen. Dus voor de wetenschappers onder ons WERKEN verdomme!!! :D

Eoz
13 augustus 2009, 17:13
mij schrikt het wel af ... ouder worden, aftakelen en dan uiteindelijk sterven.
De pijn voor het sterven, de pijn die je nalaat.

Mocht er iets bestaan waardoor je eeuwig zou kunnen leven, zou ik het met beide armen omarmen. Dus voor de wetenschappers onder ons WERKEN verdomme!!! :D

Nanotechnologie ftw.
Maar ik 'vrees' dat we realistisch moeten blijven en dat dat niet voor de eerste 80 jaar gaat zijn.

Tuninboy
18 augustus 2009, 15:35
Heb er al veel aan gedacht, & dood gaan doen we toch, als dat morgen is, dan is dat morgen, dan is dat nu eenmaal, dan ben jij de uitverkorene van de dag.

En waarom eeuwig leven ? daar heb je niks aan vind ik, ouderworden, sterven, iedereen moet het meemaken, dat is ook een deel van leven, -> de dood, waarom je achter dingen verbergen als je toch weet, ooit zal mijn tijd komen.

Jonathan
18 augustus 2009, 18:20
Ik troost mij eigenlijk met het feit dat tijd ook een dimensie is en dat je dan kan stellen dat op een gegeven plaats in de lijn die tijd voorstelt we altijd blijven bestaan, de mens kan gewoon (nog?) niet reizen door die dimensie.

Als men dan toch ooit door de tijd kan reizen dan wil ik er op mijn best uitzien, dus nu een goe leven leiden en als men dan later door de tijd reist en men komt u tegen dan kan men onder de indruk zijn! :p

Hollow
18 augustus 2009, 22:27
Ik heb ooit eens iets gelezen over een wetenschapper die beweerde dat het binnen enkele decennia mogelijk zal zijn om uw bewustzijn over te laden naar een computer. Ge zijt dan zelfbewust maar 'binnen' die computer. In principe kunt ge dat dan uitbreiden met camera's, microfoons, luidsprekers en, als het even kan, beweegbare onderdelen aka een robot. Ik weet niet of het serieus was of om te zeveren maar de gedachte daarrond is fascinerend. Ge kunt in dat geval dan wel degelijk eeuwig leven , zolang de stroom niet uitvalt tenminste :p. Wat ik me dan wel afvraag, als men dat ooit zou kunnen, wordt u bewustzijn van hetgeen ge als menselijk wezen, u ik ervaart dan getransferd naar de computer en of is het een kopie? Want als het een kopie is is het toch nooit u eigen ik die ge ervaart in de computer maar een kloon?

EnnY
19 augustus 2009, 21:25
Ik vind het spijtig dat ik behoor tot deze jonge generatie van mensen met een relatief korte geschiedenis. Ik vind onszelf nog ietwat primitief. (Hoewel je niet echt kan zeggen omdat niemand het einde van de mensheid weet) maar ik denk toch wel dat die nog enkele millenia zal meegaan.

Burrid
19 augustus 2009, 21:34
Ik ben al gelukkig dat tegen dat ik oud word, als ik al oud ga worden, ze tanden kunnen kweken. Dan hoef ik geen vals gebit in.
Tenminste, ik heb toch gelezen dat dit mogelijk zal worden.

Cycloon
19 augustus 2009, 22:06
Ik ben al gelukkig dat tegen dat ik oud word, als ik al oud ga worden, ze tanden kunnen kweken. Dan hoef ik geen vals gebit in.
Tenminste, ik heb toch gelezen dat dit mogelijk zal worden.

Nog een geluk dat dit je enigste zorg is :p

oxbow
19 augustus 2009, 22:31
Mensen die nooit bestaan hebben kun je niets ontzeggen. Een gast die ik ken die daar nogal obsessief mee bezig was zei eens dat mensen gemiddeld 500 jaar zouden leven moesten ze niet meer verouderen/ziek worden (je hebt nog altijd ongevallen, moord, oorlog)
.

ik heb nu maar Bso gedaan maar mij is geleerd dat een menselijke cel maximum 125 jaar oud kan worden. en dat het dan wel echt game over is.

persoonlijk kijk ik nuchter tegen de dood aan, de ene dag heb ik er angst voor, de dag erop kan het me niet veel schelen.
alleen jammer dat we allemaal zo snel vergeten worden, weet er iemand de volle naam van zijn overgrootvader? wat die mens zijn beroep was of zijn geboorte en sterftejaar?

Kemblin
19 augustus 2009, 23:42
Ik heb ooit eens iets gelezen over een wetenschapper die beweerde dat het binnen enkele decennia mogelijk zal zijn om uw bewustzijn over te laden naar een computer. Ge zijt dan zelfbewust maar 'binnen' die computer. In principe kunt ge dat dan uitbreiden met camera's, microfoons, luidsprekers en, als het even kan, beweegbare onderdelen aka een robot. Ik weet niet of het serieus was of om te zeveren maar de gedachte daarrond is fascinerend. Ge kunt in dat geval dan wel degelijk eeuwig leven , zolang de stroom niet uitvalt tenminste :p. Wat ik me dan wel afvraag, als men dat ooit zou kunnen, wordt u bewustzijn van hetgeen ge als menselijk wezen, u ik ervaart dan getransferd naar de computer en of is het een kopie? Want als het een kopie is is het toch nooit u eigen ik die ge ervaart in de computer maar een kloon?

Mind uploading - Wikipedia, the free encyclopedia (http://en.wikipedia.org/wiki/Mind_uploading)

Dan moet het bewustzijn echt verplaatst worden wat als je erover nadenkt vrij raar/vreemd is want wat is bewustzijn eigenlijk? Het kopieëren van het verstand/bewustzijn zie ik dan wel eerder realiseerbaar zijn, maar daar ben je zelf natuurlijk niks mee. Raar hoe een mens altijd aan de overlevingskansen van zichzelf denkt, een exacte kopie is zelfs niet genoeg.

SeppeSeppe
19 augustus 2009, 23:53
Het kopieëren van het verstand/bewustzijn zie ik dan wel eerder realiseerbaar zijn, maar daar ben je zelf natuurlijk niks mee.
dus eigenlijk leef je verder, maar jij bent jij niet meer. Scary.

Zitten nog meer problemen aan. Als je in pc zit is het ook maar steriel, want leven staat toch gelijk aan proeven, voelen, horen, zien, ... Zelf al zou je nog kunnen communiceren, wat heb je eraan als je al die andere dingen niet kunt. Dan heb ik liever een format c:
Trouwens, de vraag is ook of ons bewustzijn het ook aankan. Heb zo ooit een film gezien van iemand die zijn hersenen werden geplaatst in iemands anders lichaam. De eerste keer dat die zich in de spiegel zag, freakte die persoon. Ergens ook normaal, denk ik.

En wat met fantoompijnen?

sypro9000
20 augustus 2009, 00:07
Dood gaan... eens je 80-90+ bent heb je zoveel meegemaakt en is je lichaam zo moe dat je zou willen dood gaan. Dat is denk ik hetzelfde gevoel die je hebt als je wakker word wanner je nog niet uigeslapen bent. Sluit je ogen en je bent weg dat is dood gaan. Mensen die altijd van die rare bullshit verkondigen van ziel dit en dat moeten maar eens beseffen dat wij niet meer zijn dan een dier of plant maar dan met wat meer opties. Voor ik het vergeet te zeggen, geloof is al helemaal belachelijk. Ik vraag mij maar één ding af en dat is wat de volgende soort of whatever is die op de aarde die wij kennen zal rondlopen.

Jaegger159753
20 augustus 2009, 00:42
Heb niet heel de topic doorgelezen maar dit is mijn mening:

Hoe kijk ik aan tegen de sterfelijkheid vd mens?
Ik vind het zonde dat een mensenleven slechts zo kort is. Ik hoop dat er ooit een dag zal zijn wanneer de mens zijn levensspanne kan verlengen. Met een gezond lichaam natuurlijk.
Het leven is te mooi, te complex, te uitgebreid om een nutteloze dood tegemoet te gaan. Net zoals Michael Jackson ooit zei: "I don't want to be buried, I want to live forever". (Ironisch trouwens :p)

Persoonlijk denk ik niet dat ik de dood vrees(hoewel dit natuurlijk makkelijk gezegd is). Als de dood komt, dan komt hij. Dit is naief, maar ik ben er vrijwel van overtuigd dat ik geen vroege dood zal hebben. Voor 1 of andere reden heb ik altijd het idee gehad dat ik niet zal sterven voor mijn dromen in dit leven gerealiseerd zijn.

Hoe ervaar ik doodgaan? Mhm ik denk dat een mensenleven niet veel belangrijker is dan eender welk wezen. De dood lijkt me doodnormaal. Ook daarom dat de dood van mensen mij niet deert. Ik heb zelf mijn moeder verloren en ik heb het dan ook meteen kunnen accepteren. Ik heb een hekel aan mensen die de waarde van een mensenleven zo hoog stellen. Alsof wij opperwezens zijn...

Ik heb bovendien ook een hekel aan mensen die zoiets hebben van "waarom moet xxx toch kanker krijgen? die mens heeft begot nix misdaan"
Als ik denk aan alle mensen die dagelijks sterven. Ik zie dat eerder als een herstel vd natuur. Moesten mensen niet sterven van ziekten, natuurrampen, oorlogen etc...
Hoe zou de wereld er dan uit zien? Ik vermoed dat de wereld nog véél erger zou zijn. Overbevolking, hongersnood, etc...

Het volgende dat ik ga zeggen is vrij extreem en hier ga ik wrs reacties voor krijgen. Ik vind persoonlijk dat de natuur eens bepaalde streken mag "opkuisen". Er zijn zovéél landen waar extreme armoede is. 99% van die mensen gaan nooit uit dergelijke vicieuze cirkels geraken. Wat is het nut van hun leven dan nog? Wat is het doel van hun bestaan? Ik zie absoluut geen nut om geld te investeren om te redden wat niet te redden valt. In de toekomst gaat de bevolking enkel nog meer toenemen. Er zal plaatsgebrek zijn. Het lijkt me dan ook logisch dat de natuur op 1 of andere manier de balans zal herstellen.

Terug over mijn visie van de dood.
Als ik moet sterven, dan zou ik liefst sterven voordat mijn gezondheid achteruit gaat. Als ik naar mijn grootouders kijk, sorry, maar zo wil ik niet eindigen. Ik heb geen zin om op een 80-90 jarige leeftijd me alle dagen te liggen vervelen en wachten tot mijn kinderen weer met tegenzin naar den "bompa" moeten komen elke zondag. Als ik nog gezond ben en alles kan doen zonder dat mijn kinderen mijn nagels moet knippen of dergelijke, dan wil ik gerust voor altijd leven :p. Anders niet.

Tevens zou ik niet op pensioen willen gaan. Ik zou het liefst deeltijds werken of nog ergens op de achtergrond leiden om de verveling tegen te gaan.

MAXXUR
20 augustus 2009, 13:16
Als we tegen dan nog zo oud mógen worden zeker :p

PinkyNTheBrain
21 augustus 2009, 14:51
Mijn eigen topic helemaal kwijt geraakt :) wist niet dat ze dit op natuur & wetenschap hadden gezet :/ terug eens lezen hier.

Gaylord
22 augustus 2009, 01:27
De dood = eeuwig gevangen zijn in onwetenheid.

Persoonlijk vind ik de gedachte dat je zelf niet weet of beseft dat je dood bent nog het akeligste van al.

Als ik erover nadenk vind ik het zelf surrealist dat zoiets bestaat.

zeroke008
3 september 2009, 19:31
Ik denk dat je de dood moet vergelijken met inslaap vallen... Je weet ook de volgende dag niet meer welk uur je in slaap gevallen bent. Het voordeel is wel dat je de volgende dag weer gewoon wakker word.. Als je nu een week of een maand of een jaar aan de stuk zou slapen je zou hier ook nooit iets van beseffen.

En mensen die geloven in dingen als hiernamaals en stuff. Dit is gewoon een menselijke reactie uit schrik voor de dood.

Mijn conclusie: Er is niks hierna ..(Get use'd to it ^^) Er blijft niks meer van u over Het lijkt zelfs alsof ge nooit bestaan hebt na een aantal generatie' s!

Lifen
3 september 2009, 20:02
Daarstraks een film gezien (The Fountain) en tegen het einde aan zegt er iemand: "De dood is een ziekte en het zal ooit te genezen zijn."

Daar kunnen we wel eens over nadenken eh.

Gentille
3 september 2009, 20:56
Daarstraks een film gezien (The Fountain) en tegen het einde aan zegt er iemand: "De dood is een ziekte en het zal ooit te genezen zijn."

Daar kunnen we wel eens over nadenken eh.

Van op het moment dat je geboren bent ben je maar zeker van één ding en dat is dat je ooit zal sterven, de enige zekerheid die je hebt in het leven.

Denk dat ik dat ook ooit ergens heb opgepikt uit een film.

Naradia
3 september 2009, 20:59
Daarstraks een film gezien (The Fountain) en tegen het einde aan zegt er iemand: "De dood is een ziekte en het zal ooit te genezen zijn."

Daar kunnen we wel eens over nadenken eh.

uitstellen is ons alleszins al aan het lukken, maar of we ooit echt onsterfelijk kunnen worden, daar vrees ik voor (tenzy we doe gelijk in futurama :))

Avondland
3 september 2009, 21:05
Van op het moment dat je geboren bent ben je maar zeker van één ding en dat is dat je ooit zal sterven, de enige zekerheid die je hebt in het leven.

Denk dat ik dat ook ooit ergens heb opgepikt uit een film.

Inderdaad. Toch nog iets om je geen zorgen over te maken. :)

SeppeSeppe
3 september 2009, 21:42
En waarom eeuwig leven ? daar heb je niks aan
niet mee akkoord. er is zo veel dat ik nog wil leren, zien en doen. zoveel dat ik het nooit in dit leven gepropt krijg (zeker niet doordat ik zoveel tijd op het net spendeer/verlies). dus eeuwig leven in een goede gezondheid. yes, i want.

Avondland
3 september 2009, 22:10
Eeuwig leven? Ik zie daar voordelen in, maar dan toch liever op een meer afgezonderde plek met wat gezelschap. Maar dan ga je het tragische element uit je leven halen en wordt alles slechts routine. Op een korter leven beleef je alles veel intenser. Enkele honderden jaren oud zou ik wellicht graag worden, in goede gezondheid, maar niet voor eeuwig. Zeker niet als je de enige bent die over die vermogens beschikt, want als je aan een gezin wil beginnen zal je je eigen vrouw en kinderen moeten begraven en zal je op een bepaald moment de laatste mens op aarde zijn. Want tegen dat de zon ontploft zal de mens naar alle waarschijnlijkheid al miljoenen jaren uitgestorven zijn (behalve de kleinste wezens zijn er geen dieren van onze grootte die zo lang weten te overleven).

Sightblinder
7 september 2009, 04:23
Eeuwig leven betekent onsterfelijkheid -> leven tot de aarde kapotgeblazen wordt door asteroïden -> in de ruimte gekatapulteerd worden -> drijven in het eindeloze tot het einde van het universum -> drijven in het onbegrijpbare?

Helemaal alleen.

No thanks.

Belgianbonzai
7 september 2009, 09:55
Eeuwig leven betekent onsterfelijkheid -> leven tot de aarde kapotgeblazen wordt door asteroïden -> in de ruimte gekatapulteerd worden -> drijven in het eindeloze tot het einde van het universum -> drijven in het onbegrijpbare?

Helemaal alleen.

No thanks.

Maar misschien is dit wel "doodgaan".

Of misschien bevriezen je gevoelens op moment van doodgaan wel... beetje zoals dvd pauzeren. Dus als je in je slaap sterft, ga je rustig. Sterf je in een verkeersongeluk, blijf je voor eeuwig de pijn voelen... who knows :)

Of misschien wordt je "gewist" en start je ziel opnieuw in een nieuw leven. Plant, dier,...

Of mss naar andere dimensie (met herinneringen dan, zonder komt op zelfde neer als nieuwe start)

Avondland
7 september 2009, 10:24
Met wat geluk belanden we in het Walhalla waar we mede zuipen, zwijnen vreten en elke dag vechten zonder te kunnen sterven. ;)

Solid Q
7 september 2009, 10:37
Met wat geluk belanden we in het Walhalla waar we mede zuipen, zwijnen vreten en elke dag vechten zonder te kunnen sterven. ;)

Vergeet dan wel geen 1 euro in uw broekzak te steken voor de boottocht te betalen :D

Puur logisch gezien kan er toch niks meer zijn na de dood? Je lichaam functioneert niet meer, dus hebben uw hersenen de capaciteit niet meer om te dromen/denken/..etc. Hebben mensen wel iets als een ziel?

stoica_dva
7 september 2009, 10:45
Vergeet dan wel geen 1 euro in uw broekzak te steken voor de boottocht te betalen :D

Puur logisch gezien kan er toch niks meer zijn na de dood? Je lichaam functioneert niet meer, dus hebben uw hersenen de capaciteit niet meer om te dromen/denken/..etc. Hebben mensen wel iets als een ziel?

Dat van die ziel werd altijd kracht bij gezet door verlies van gewicht bij een bijna doodervaring etc.
Maar daar is waarschijnlijk een logische verklaring voor? Iemand?

Avondland
7 september 2009, 11:34
Vergeet dan wel geen 1 euro in uw broekzak te steken voor de boottocht te betalen :D

Puur logisch gezien kan er toch niks meer zijn na de dood? Je lichaam functioneert niet meer, dus hebben uw hersenen de capaciteit niet meer om te dromen/denken/..etc. Hebben mensen wel iets als een ziel?

Is een ziel dan iets wat men kan waarnemen of vastgrijpen? Naar alle waarschijnlijkheid niet, dus als het al bestaat is het niet empirisch bewijsbaar en dus wetenschappelijk onbestaande. Bewijzen dat er iets bestaat als 'de ziel' is even moeilijk als het bewijzen of 'liefde' bestaat. Je ziet een koppeltje zoenen, maar hoe bewijs je wat liefde eigenlijk is? Het is wetenschappelijk niet bewijsbaar (ze kunnen evengoed acteren), maar toch bestaat het. Maar los daarvan, denk ik dat de capaciteiten van de mens nog niet eens ten volle benut zijn en dan heb ik het vooral op het gebied van de hersenen. Dat heeft natuurlijk niet zoveel meer met deze discussie te maken.

ravenrider
7 september 2009, 18:18
Volgens mij komt de dag van onsterfelijkheid nog wel.
Momenteel kunnen we alles klonen van het menselijk lichaam, buiten onze opgedane kennis van het leven.

Maar er is hevig onderzoek om ons geheugen te kunnen back-uppen. Eens ge da kunt doen kunt ge zonder problemen telkens uw zelf weer klonen en de data opnieuw overzetten.

Dit is wel niet extreem verstandig, naar mijn mening toch voor de evolutie van de mensheid. Aangezien het gemiddelde IQ met 5 punten stijgt per generatie, is het nodig om de oude mensen te laten sterven en de nieuwere te laten overnemen.

Maar wat is leven eigenlijk? Er is een groep wetenschappers in geslaagd om de evolutie op klein niveau te simuleren, en elke generatie in dat programma heeft zichzelf beter geschreven om beter te overleven in deze virtuele wereld, op een bepaald moment kan zo een programma mss een punt bereiken dat het kan worden opgevat als iets dat leeft?

Avondland
7 september 2009, 18:22
Leuk, te weten dat je eigenlijk een levende zak samengestelde kloonorganen bent ...

Alexat
7 september 2009, 19:40
Leuk, te weten dat je eigenlijk een levende zak samengestelde kloonorganen bent ...

Dus jij wilt liever sterven dan een kloonorgaan te nemen?

Bongobong
8 september 2009, 12:47
Volgens mij komt de dag van onsterfelijkheid nog wel.
Momenteel kunnen we alles klonen van het menselijk lichaam, buiten onze opgedane kennis van het leven.

Maar er is hevig onderzoek om ons geheugen te kunnen back-uppen. Eens ge da kunt doen kunt ge zonder problemen telkens uw zelf weer klonen en de data opnieuw overzetten.

Een mens is meer dan zijn geheugen. Je gelooft toch niet dat je een mens zijn geheugen kunt back-uppen net zoals je een harde schijf kunt kopiëren en dan in een andere betere snellere computer steken.

GeTa
8 september 2009, 13:26
Van op het moment dat je geboren bent ben je maar zeker van één ding en dat is dat je ooit zal sterven, de enige zekerheid die je hebt in het leven.

Denk dat ik dat ook ooit ergens heb opgepikt uit een film.

Nothing is certain but death and taxes (http://www.phrases.org.uk/meanings/death-and-taxes.html)

ravenrider
8 september 2009, 15:20
Een mens is meer dan zijn geheugen. Je gelooft toch niet dat je een mens zijn geheugen kunt back-uppen net zoals je een harde schijf kunt kopiëren en dan in een andere betere snellere computer steken.

Eerlijk gezegd geloof ik dat wel, wat is een mens dan wel?

Bongobong
8 september 2009, 16:13
Eerlijk gezegd geloof ik dat wel, wat is een mens dan wel?

Meer dan de som van zijn onderdelen, en iets waar de exacte wetenschap weinig vat op heeft.

GeTa
8 september 2009, 17:07
Meer dan de som van zijn onderdelen, en iets waar de exacte wetenschap weinig vat op heeft.

Wat is er volgens jou dan meer dan de som van de onderdelen?
Een ziel? Een bewustzijn?

Avondland
8 september 2009, 17:16
Wat is er volgens jou dan meer dan de som van de onderdelen?
Een ziel? Een bewustzijn?

Onder andere. Een eigen persoonlijkheid eveneens. Maar het lichaam bezie ik ook slechts als een vehikel van de ziel. Een werktuig in dienst van het Zelf. Is het overigens bewezen dat je met het transplanteren van de inhoud van je hersenen überhaupt mogelijk is? Voorlopig voer voor SF-romannetjes en series, maar het lijkt me waanzin.

Pol86
8 september 2009, 17:42
Klinkt misschien grof, maar ben blij dat we op een gegeven moment allemaal doodgaan. Ik zou ook graag eeuwig leven, net dat ik wil dat mijn ouders, vriendin, vrienden, enz... eeuwig leven. Maar praktisch gezien is dit gewoon niet mogelijk.
Stel nu dat de huidige generatie onsterfelijk wordt, en hun kinderen ook en diens kleinkinderen ook, enz... Dan is de huidige overpopulatie gewoonweg een lachertje. Denk dat de groene jongens hier ook niet om zouden kunne lachen. Stelt u maar voor dat al die onsterfelijken zo'n Westerse ecologische voetafdruk zouden hebben. Tzou lang duren met deze wereldbol.

GeTa
8 september 2009, 17:46
Onder andere. Een eigen persoonlijkheid eveneens. Maar het lichaam bezie ik ook slechts als een vehikel van de ziel. Een werktuig in dienst van het Zelf. Is het overigens bewezen dat je met het transplanteren van de inhoud van je hersenen überhaupt mogelijk is? Voorlopig voer voor SF-romannetjes en series, maar het lijkt me waanzin.

Wat tientallen jaren werd beschouwd als science fiction is nu voor een deel realiteit.


Kunstmatig bewustzijn
Het staat ter discussie of het mogelijk is om computers (ooit) van bewustzijn te voorzien door middel van kunstmatige intelligentie. Wanneer het louter een kwestie van de complexiteit van 'de hersenen' is, dan halen computers ooit de complexiteit van de menselijke hersens in, want computers worden volgens de wet van Moore ongeveer twee keer zo krachtig tijdens iedere 1,5 jaar. De natuurwetenschap beschouwt de hersenen als een orgaan dat op puur materialistische wijze functioneert. Er is dan ook geen reden denkbaar waarom dezelfde processen die de (menselijke) hersenen (zelf)bewustzijn laten ervaren niet op dezelfde wijze een kunstmatig substraat als computerhardware met een geschikt programma eveneens zelfbewustzijn kan laten ervaren. In principe zou er geen bovengrens zijn aan zo'n 'kunstmatig' bewustzijn. Toch wordt meer en meer getwijfeld of kunstmatige intelligentie wel het niveau van de logica en ingeprogrameerde bewerkingen zal kunnen overstijgen om van een of andere vorm van bewustzijn te spreken. Als dat zo is, dan moet dit toestel ook over zichzelf kunnen nadenken zoals een mens dat kan. De toepassing van de Onvolledigheidsstellingen van Gödel zou er dan toe leiden dat deze machine ofwel niet meer consistent is (bv. valse waarheden produceert, wat voor een machine betekent dat we zijn bruikbaarheid moeten betwijfelen) ofwel niet meer volledig is, dus niet over alles een uitspraak kan doen, waar de mens dit wel kan. Van een mens neemt men aan dat zijn redenering niet noodzakelijk consistent hoeft te zijn omdat hij of zij ook fouten kan maken.

ravenrider
8 september 2009, 17:50
Klinkt misschien grof, maar ben blij dat we op een gegeven moment allemaal doodgaan. Ik zou ook graag eeuwig leven, net dat ik wil dat mijn ouders, vriendin, vrienden, enz... eeuwig leven. Maar praktisch gezien is dit gewoon niet mogelijk.
Stel nu dat de huidige generatie onsterfelijk wordt, en hun kinderen ook en diens kleinkinderen ook, enz... Dan is de huidige overpopulatie gewoonweg een lachertje. Denk dat de groene jongens hier ook niet om zouden kunne lachen. Stelt u maar voor dat al die onsterfelijken zo'n Westerse ecologische voetafdruk zouden hebben. Tzou lang duren met deze wereldbol.

de natuurlijke dood word uitgeschakeld maar alle andere doodsoorzaken zoals autoongeval blijven bestaan.

Maarja of het ooit mogelijk zal zijn is het effe afwachten :p
De huidige overbevolking zal inderdaad nog veel problemen geven, maarja we kunnen doen zoals in china, geboortebeperking.

Het voordeel bij de lichaamsdelen te klonen je wel geen vegrijzing van de bevolking kunt hebben want het lichaam blijft dan in principe jong, maar dan heb je ook geen zalig pensioen meer :(

Bongobong
8 september 2009, 18:09
Kunstmatig bewustzijn
Het staat ter discussie of het mogelijk is om computers (ooit) van bewustzijn te voorzien door middel van kunstmatige intelligentie. Wanneer het louter een kwestie van de complexiteit van 'de hersenen' is, dan halen computers ooit de complexiteit van de menselijke hersens in, want computers worden volgens de wet van Moore ongeveer twee keer zo krachtig tijdens iedere 1,5 jaar. De natuurwetenschap beschouwt de hersenen als een orgaan dat op puur materialistische wijze functioneert. Er is dan ook geen reden denkbaar waarom dezelfde processen die de (menselijke) hersenen (zelf)bewustzijn laten ervaren niet op dezelfde wijze een kunstmatig substraat als computerhardware met een geschikt programma eveneens zelfbewustzijn kan laten ervaren.

Natuurlijk wel. Men leeft in de illusie dat de mens en het brein op dezelfde manier werken als een computer. Maar men kan het probleem onmogelijk reduceren tot een simpele zaak van meer rekenkracht en vermogen. Het is niet omdat men de elementaire processen die neuronen uitvoeren kan dupliceren dat de gehele werking van de hersenen gereproduceerd wordt.

We begrijpen nog eens niet de werking van de hersenen; onze kennis over bewustzijn, emoties en hoe taal, sociale interacties en liefde werkt is binnen de exacte wetenschap nagenoeg nihil.


Maar het lichaam bezie ik ook slechts als een vehikel van de ziel. Een werktuig in dienst van het Zelf.

Betekent dit dat je gelooft is een onderscheid tussen lichaam en geest. Of is het iets anders dat je bedoelt met 'ziel' en 'Zelf'?

Avondland
8 september 2009, 18:33
Betekent dit dat je gelooft is een onderscheid tussen lichaam en geest. Of is het iets anders dat je bedoelt met 'ziel' en 'Zelf'?

Geloven in zulk een onderscheid tussen lichaam en geest is dualistisch denken. Ik geloof daarentegen in een non-dualiteit: lichaam en geest, of het immanente en transcendente zijn integraal verbonden aan elkaar. Terwijl ik besta (immanent) zal ik de metafysische ervaring opzoeken (transcendentie): ik weiger dus het onderscheid tussen het wereldse en het bovenwereldse omdat het tijdloze en ruimteloze worden ervaren in mijn existentiële wording. Natuurlijk alleen als ik dat zelf wens. Ik kan ook in een vegetatieve toestand gaan leven als het grootste deel van de bevolking en geen 'meer dan leven' nastreven. De manier van leven die ik nastreef staat gelijk aan bewust zijn, in plaats van het onbewuste zijn. Hierdoor word het Cartesiaanse axioma omgekeerd: het is niet ik denk, dus ik ben maar ik ben, dus ik denk. Denk aan het citaat van Hermann Hesse: “Waarachtig, niets ter wereld heeft mijn gedachten meer beziggehouden dan dat ik van mij, het wonderbaarlijke feit dat ik leef, dat ik als eenling leef, gescheiden en afgezonderd van alle anderen, dat ik en niemand anders Siddhartha is! En tegelijkertijd weet ik over niets ter wereld minder dan over mijzelf, over Siddhartha!”. Eigenlijk is dat gewoon een kwestie van innerlijke prospectie.

Nuja, zeker geen voer voor dogmatische exacte wetenschappers. Het is niet empirisch te bewijzen of te ondersteunen. Maar dat hoeft helemaal niet. De metafysische ervaring is een esoterische ervaring, die hoeft niet kenbaar te worden gemaakt.

GeTa
8 september 2009, 23:24
We begrijpen nog eens niet de werking van de hersenen; onze kennis over bewustzijn, emoties en hoe taal, sociale interacties en liefde werkt is binnen de exacte wetenschap nagenoeg nihil.


In 20 jaar is de wetenschap zo geëvolueerd, beeld je is in dat het zo verder gaat voor 1000 jaar. Het is niet omdat we nu de werking van de hersenen niet begrijpen dat we het na 100-200-500 of zelfs 1000 jaar niet weten.

Avondland
9 september 2009, 10:46
In 20 jaar is de wetenschap zo geëvolueerd, beeld je is in dat het zo verder gaat voor 1000 jaar. Het is niet omdat we nu de werking van de hersenen niet begrijpen dat we het na 100-200-500 of zelfs 1000 jaar niet weten.

Dan nog is het nog altijd koffiedik kijken. Maar hersenen werken niet als een computer zoals we die nu kennen, dus ga je een heel ander soort computer moeten uitvinden. Als we de films en series mogen geloven zitten we met androïden, mensachtige robotten die hoe langer hoe meer lijken op ons. Maar niets garandeert dat dat allemaal zo zal zijn zoals ze het afbeelden. Naar alle waarschijnlijkheid is het voor een androïde maar mogelijk om de mens na te bootsen, maar een geheel eigen persoonlijkheid en bewustzijn creëren?

ravenrider
9 september 2009, 11:11
Dan nog is het nog altijd koffiedik kijken. Maar hersenen werken niet als een computer zoals we die nu kennen, dus ga je een heel ander soort computer moeten uitvinden. Als we de films en series mogen geloven zitten we met androïden, mensachtige robotten die hoe langer hoe meer lijken op ons. Maar niets garandeert dat dat allemaal zo zal zijn zoals ze het afbeelden. Naar alle waarschijnlijkheid is het voor een androïde maar mogelijk om de mens na te bootsen, maar een geheel eigen persoonlijkheid en bewustzijn creëren?

Als ze nu al software kunnen schrijven dat zichzelf herschrijft om beter te overleven in een virtuele wereld, dan hoever is het dat zo een programma zelfbewust word?

Avondland
9 september 2009, 11:34
Als ze nu al software kunnen schrijven dat zichzelf herschrijft om beter te overleven in een virtuele wereld, dan hoever is het dat zo een programma zelfbewust word?

Je zegt het zelf: we schrijven software. Alles wat dat programma doet, valt binnen de verwachtingspatronen van datgene wat de makers hebben afgebakend. Ik zou zeggen dat het zelfbewustzijn van software nog veraf is, om niet te zeggen quasi onbepaald veraf. Kan een zelfbewust programma geschreven worden? Dan zal het zichzelf moeten schrijven.

_Nothing_
9 september 2009, 11:38
als ik sommige reply's lees moet ik direct denken aan "Ghost in the shell" ... de menselijke "geest" die overgebracht wordt in een artificieel lichaam etc.


ik meen me te herinneren (schiet me niet dood als ik het destijds fout heb geïnterpreteerd) dat we sterven doordat er op een bepaald moment in ons lichaam een welbepaalde stof (of gen, of wat dan ook) vrijkomt en het signaal geeft dat het "afsterven" in gang zet ... als ze die stof kunnen isoleren en uit het lichaam halen/kunnen tegengaan, zou eeuwig leven wel eens mogelijk zijn ... iemand die daar iets meer over weet?

Bongobong
9 september 2009, 11:49
als ik sommige reply's lees moet ik direct denken aan "Ghost in the shell" ... de menselijke "geest" die overgebracht wordt in een artificieel lichaam etc.


ik meen me te herinneren (schiet me niet dood als ik het destijds fout heb geïnterpreteerd) dat we sterven doordat er op een bepaald moment in ons lichaam een welbepaalde stof (of gen, of wat dan ook) vrijkomt en het signaal geeft dat het "afsterven" in gang zet ... als ze die stof kunnen isoleren en uit het lichaam halen/kunnen tegengaan, zou eeuwig leven wel eens mogelijk zijn ... iemand die daar iets meer over weet?

De autoriteit op het vlak van onderzoek naar ouderdom-verschijnselen is Aubrey de Grey. Hij isoleerde 7 factoren die volgens hem ouderdom veroorzaken. link (http://en.wikipedia.org/wiki/Aubrey_de_Grey#The_seven_types_of_aging_damage_pro posed_by_de_Grey)

Zijn doel is om die te onderzoeken en genezen en vooral ook de nodige financiële hulp daarvoor krijgen. Het is vrij gevorderd onderzoek als we testen op muizen mogen geloven.

_Nothing_
9 september 2009, 11:50
Je zegt het zelf: we schrijven software. Alles wat dat programma doet, valt binnen de verwachtingspatronen van datgene wat de makers hebben afgebakend. Ik zou zeggen dat het zelfbewustzijn van software nog veraf is, om niet te zeggen quasi onbepaald veraf. Kan een zelfbewust programma geschreven worden? Dan zal het zichzelf moeten schrijven.

idd ... we kunnen nieuw leven "creëren", maar we kunnen het (nog?) niet "namaken" ... dus zou je kunnen zeggen dat leven zichzelf schept (leven als entiteit), waaruit je dan kan halen dat als het leven het nodig vindt dat het kan gekopieerd worden, het dan ook wel een weg zal vinden om dit te doen ... eventueel met onze hulp

@Bongobong ... thx

Avondland
9 september 2009, 11:55
idd ... we kunnen nieuw leven "creëren", maar we kunnen het (nog?) niet "namaken" ... dus zou je kunnen zeggen dat leven zichzelf schept (leven als entiteit), waaruit je dan kan halen dat als het leven het nodig vindt dat het kan gekopieerd worden, het dan ook wel een weg zal vinden om dit te doen ... eventueel met onze hulp

@Bongobong ... thx

Maar waarom zouden we dat moeten doen? Gaan we alles uit handen geven aan zelfbewuste computers?

GeTa
9 september 2009, 14:16
Maar waarom zouden we dat moeten doen? Gaan we alles uit handen geven aan zelfbewuste computers?

Je kan toch limieten zetten op de vrije keuze van die comuters?
En nu moet ik meteen denken aan iRobot. ^^
Nooit een mens schade toebrengen, niet communiceren met andere robots.
Zo een dingen? En om u gerust te stellen: wereld niet overnemen.
:D

_Nothing_
9 september 2009, 14:52
Maar waarom zouden we dat moeten doen? Gaan we alles uit handen geven aan zelfbewuste computers?

als "thuis" voor onze gedachten etc. ... anders stockeer je enkel maar "data" en geen "geest" ... evolutie gekoppeld aan de overlevingsdrang

mens en machine die 1 geheel vormen

ravenrider
9 september 2009, 18:43
Je kan toch limieten zetten op de vrije keuze van die comuters?
En nu moet ik meteen denken aan iRobot. ^^
Nooit een mens schade toebrengen, niet communiceren met andere robots.
Zo een dingen? En om u gerust te stellen: wereld niet overnemen.
:D

yup, de 3 wetten van de robotica

wet 1: Je zal geen mensen in gevaar brengen of pijn doen.
wet 2: Elke robot moet orders uitvoeren van mensen uitgezonderd de orders dat in conflict zijn met wet 1
wet 3: Een robot mag zichzelf niet in gevaar brengen, uitgezonderd dat dit in conflict is met wet 1 en wet 2

SeppeSeppe
23 september 2009, 14:12
Je zal geen mensen in gevaar brengen of pijn doen.
dus een zelfdenkende robot zou geen operaties kunnen uitvoeren?
soms is het levensnoodzakelijk dat er tijdelijk pijn wordt toegebracht. denk maar aan het spalken van een been. of defibrillatie. gaat een robot dat kunnen onderscheiden?

Gamer Joeri
23 september 2009, 14:19
als je dood bent, ben je dood ..

voor je geboren was bestond je niet, natuurlijk heriner jij je niet hoe het voelde ... je bestond ook gwn niet

juist hetzelfde voor de dood


kvind het simpel :)

NotoriousP
23 september 2009, 14:44
dus een zelfdenkende robot zou geen operaties kunnen uitvoeren?
soms is het levensnoodzakelijk dat er tijdelijk pijn wordt toegebracht. denk maar aan het spalken van een been. of defibrillatie. gaat een robot dat kunnen onderscheiden?

If ( situatie van mens = noodzakelijke pijn) { do}
else { don't }

Kei moeilijk voor een robot ;)


yup, de 3 wetten van de robotica

wet 1: Je zal geen mensen in gevaar brengen of pijn doen.
wet 2: Elke robot moet orders uitvoeren van mensen uitgezonderd de orders dat in conflict zijn met wet 1
wet 3: Een robot mag zichzelf niet in gevaar brengen, uitgezonderd dat dit in conflict is met wet 1 en wet 2

Dat is science fiction...

GeTa
23 september 2009, 16:22
If ( situatie van mens = noodzakelijke pijn) { do}
else { don't }

Kei moeilijk voor een robot ;)


Denk dat de moeilijkheid eerder zit in de definitie van noodzakelijke pijn.




Dat is science fiction...

Dat waren sattelieten ook...

NotoriousP
23 september 2009, 18:25
Denk dat de moeilijkheid eerder zit in de definitie van noodzakelijke pijn.

Dat wordt gewoon een hele resem van verschillende mogelijkheden waaruit de robot dmv scanning en etc.. correct zal moeten definiëren in welke situatie hij zit. Lijkt mij eerder veel werk dan een moeilijkheid...




Dat waren sattelieten ook...

Ja en toen waren de meeste uitspraken over die sattelieten wrs ook niet correct...

Het gaat hier toch helemaal niet over "hé jonge das science fiction, dit kan in het echt nooooit zijn!". Het gaat hier om het feit dat hij zegt "dit zijn de 3 wetten van de robotica" alsof het echt is, terwijl het in realiteit niet meer is dan wat science fiction uit 1942.

In het wetenschapsforum mogen we die zaken wel uiteen houden, anders gaan hier sebiet nog mensen argumenteren met zaken uit Star Trek.

GeTa
23 september 2009, 20:18
Dat wordt gewoon een hele resem van verschillende mogelijkheden waaruit de robot dmv scanning en etc.. correct zal moeten definiëren in welke situatie hij zit. Lijkt mij eerder veel werk dan een moeilijkheid...

Het feit dat er veel werk bij komt kijken duidt op een moeilijkheid? Of is het gemakkelijk?

moei·lijk bn, bw 1 slechts met inspanning op te lossen, te doen: een ~e kwestie; ~ over iets kunnen oordelen; ergens ~ over doen allerlei bezwaren opperen 2 lastig in de omgang; humeurig: een ~ karakter; een ~e jongen




Ja en toen waren de meeste uitspraken over die sattelieten wrs ook niet correct...

Het gaat hier toch helemaal niet over "hé jonge das science fiction, dit kan in het echt nooooit zijn!". Het gaat hier om het feit dat hij zegt "dit zijn de 3 wetten van de robotica" alsof het echt is, terwijl het in realiteit niet meer is dan wat science fiction uit 1942.

In het wetenschapsforum mogen we die zaken wel uiteen houden, anders gaan hier sebiet nog mensen argumenteren met zaken uit Star Trek.

Het is niet echt, maar het is niet omdat het in een film verschenen is dat het compleet ridicuul is? Die wetten lijken me toch redelijk waterdicht dus ik zie het probleem niet om deze aan het hale.

fregelke
23 september 2009, 20:41
Voor ALLES wat een mens denkt/doet/beleeft/etc etc heeft het zijn hersentjes nodig. Hersentjes vallen stil -> gedaan met ALLES.
De mens bekijkt zichzelf als een superding , terwijl het net als alles op aarde een hoop atoomkes is.

NotoriousP
23 september 2009, 20:55
Het feit dat er veel werk bij komt kijken duidt op een moeilijkheid? Of is het gemakkelijk?

moei·lijk bn, bw 1 slechts met inspanning op te lossen, te doen: een ~e kwestie; ~ over iets kunnen oordelen; ergens ~ over doen allerlei bezwaren opperen 2 lastig in de omgang; humeurig: een ~ karakter; een ~e jongen

Veel werk = veel tijd, niet noodzakelijk moeilijk.



Het is niet echt, maar het is niet omdat het in een film verschenen is dat het compleet ridicuul is? Die wetten lijken me toch redelijk waterdicht dus ik zie het probleem niet om deze aan het hale.

Wat zeg ik net... Ik zeg dat die 3 wetten uit science fiction komen, ik zeg toch niet dat ze nooit toegepast kunnen worden?

GeTa
23 september 2009, 21:20
Veel werk = veel tijd, niet noodzakelijk moeilijk.



Wat zeg ik net... Ik zeg dat die 3 wetten uit science fiction komen, ik zeg toch niet dat ze nooit toegepast kunnen worden?

"Dat is sciencefiction..." Lijkt me niet zeer goedkeurend.

En denk niet dat het gemakkelijk is en ook niet gwn veel werk is, ik denk dat er wel wat meer bij komt kijken dan gwn wat codes...

SeppeSeppe
23 september 2009, 21:41
Dat wordt gewoon een hele resem van verschillende mogelijkheden waaruit de robot dmv scanning en etc.. correct zal moeten definiëren in welke situatie hij zit. Lijkt mij eerder veel werk dan een moeilijkheid...
je vergeet toch ook wel het emotionele aspect. als die robot een sommeke maakt waarbij hij vind dat de pijn niet opweegt tegen het korte leven dat de persoon eventueel nog zal hebben, dan vergeet hij wel dat er nog familie en vrienden, ed zijn die hem/haar nog graag even bij zcih willen hebben (en het slachtoffer dat misschien ook nog even wil leven)

en ik hoop dat ie niet wordt geprogrammeerd door microsoft, want als er dan ook zoveel bugs inzitten, dan vrees ik voor iedereens leven

NotoriousP
23 september 2009, 22:40
je vergeet toch ook wel het emotionele aspect. als die robot een sommeke maakt waarbij hij vind dat de pijn niet opweegt tegen het korte leven dat de persoon eventueel nog zal hebben, dan vergeet hij wel dat er nog familie en vrienden, ed zijn die hem/haar nog graag even bij zcih willen hebben (en het slachtoffer dat misschien ook nog even wil leven)


Da steekt ge daar toch allemaal bij in die vergelijking zeker... tis niet meer dan een puntensysteem dat opgesteld moet worden door mensen waarbij uiteindelijk de pijn lager moet scoren dan de behandeling.

Dit is volgens mij geen wetenschappelijk of economisch struikelblok.

SeppeSeppe
23 september 2009, 23:54
ben daar nog niet zo zeker van. Uiteindelijk ligt ook iedereen zijn pijngrens anders. Geef daar maar eens punten op.
Robot, ik heb 4.3 punten pijn. Ga je me nu opereren of niet.
Pijn is net als koud of warm. Dat veranderd van persoon tot persoon. Je hebt mensen die nen tand laten trekken zonder verdoving. Je hebt er die al flauw vallen van een naald te zien.
Een doctor kan zich daar aan aanpassen, ,omdat hij zich bewust is van het subjectieve. een robot niet.

NotoriousP
24 september 2009, 00:11
Maar allé kerel... We zijn hier bezig over technologie in de verre toekomst die zo gesofisticeerd is dat we individuele cellen kunnen repareren en witte/rode bloodcellen kunnen vervangen. En dan denk jij dat we niet in staat zijn om een robot te leren rekening houden met de individuele aspecten van een mens zijn gezondheid? :lol:

En voor pijn zijn er nu eenmaal wel pijnstillers hé.

Jazzmata
24 september 2009, 00:13
het hele idee van gevorderde AI is net die if/else regels vermijden.
een robot creëren die een operatie perfect uitvoert is alles behalve AI, dat is gewoon programmeren. Ja, ook al houdt de robot rekening met alle aspecten van het mens zijn.

bij het scheppen van zuivere AI moet men de controle uit handen geven op een bepaald punt, en indien de gecreëerde AI verder staat dan de mens is er geen enkele garantie dat de mens niet verwijderd zou worden.

SeppeSeppe
24 september 2009, 02:21
neen, ik denk dat er nog altijd een verschil zal blijven bestaan tussen robot en dier.

Emoties ed zijn geen zuivere logica. We hebben het als mens al soms zo moeilijk om elkaar te begrijpen en dan zou je wel zo'n ingewikkeld programma kunnen schrijven? no way, josé!

TrsH
24 september 2009, 07:39
death is the biggest kick in life, thats why we save it as last...

_Nothing_
24 september 2009, 10:52
neen, ik denk dat er nog altijd een verschil zal blijven bestaan tussen robot en dier.

Emoties ed zijn geen zuivere logica. We hebben het als mens al soms zo moeilijk om elkaar te begrijpen en dan zou je wel zo'n ingewikkeld programma kunnen schrijven? no way, josé!

idd ... begin maar als eens met je eigen emoties te verwoorden ... het gaat, tot op zekere hoogte, dus wat met het stukje dat we "niet goed weten" (bv "ik weet niet wat ik voel, maar voel me niet zo fijn" situaties)

aan de andere kant, zijn onze hersenen ook maar een hoopje vlees dat reageert op elektrische signalen (of deze uitstuurt)

hoe dit stuk zich ook ontwikkeld in de toekomst, hoop ik dat ik dit (al zijn het maar de beginselen) mag meemaken.

satanreleased
25 september 2009, 15:36
Ooit heb ik tegen een man gezegd dat ik bang ben om dood te gaan. Zijn antwoord daarop was , " het is normaal , als een jong persoon ben je bang om dood te gaan , later in je leven als je zelf aanvoelt dat je aftakelt of dat je een last wordt voor een persoon,zal je blij zijn dat deze process bestaat in het leven ."
Deze zin heeft mij een heel andere kijk gegeven op het leven en manier van leven .

Serenityy
25 september 2009, 15:41
Yep , kmaakte hetzelfde mee. Nu bekijk ik alles op een andere manier, glad that i had that wise old man.

The_Boogyman
1 oktober 2009, 17:58
Ik heb er alleszins geen schrik voor, als het maar snel en pijnloos gaat... ;)

Wij leven om te werken, we moeten profiteren van het leven zo lang we het kunnen en als diene hier boven zegt dat het Uwe tijd is, tja, dan is het Uwe tijd... Ook al verloopt dit niet voor iedereen even eerlijk... Vooral dat schrikt mij een beetje af: HOE zal ik gaan..?! :unsure:

Mutlee
2 oktober 2009, 15:05
Mensen die "ergens" in geloven maw in god bv. Zullen ook minder de neiging hebben om bang te zijn van de dood. Ze denken namelijk dat ze na de dood in de hemel zullen terecht komen (wishful thinking hehe). Maar ik denk, dat mensen die nergens in geloven, dus ook niet in een hiernamaals iets meer de neiging hebben om bang te zijn van de dood, want met hun dood stopt ook alles voor hen.

Een enorm grote deel van de gelovers geloven gewoon in god omdat ze willen geloven in een hiernamaals. Hoop kan veel doen he?

_Nothing_
2 oktober 2009, 15:14
Mensen die "ergens" in geloven maw in god bv.

Een enorm grote deel van de gelovers geloven gewoon in god omdat ze willen geloven in een hiernamaals. Hoop kan veel doen he?

ik denk meer dat door de angst om te sterven de "gelovigen" het hemel stukje hebben gecreëerd, terwijl de niet gelovigen zich neerleggen bij het feit dat dood, dood is ... maw gelovigen lijken me op die manier (bewust of onbewust) banger te zijn voor de dood

Expancion
2 oktober 2009, 22:53
Ja, maar door die angst hebben ze iets ontwikkeld waardoor ze minder angst hebben dan niet-gelovigen...

SeppeSeppe
16 oktober 2009, 06:21
ik denk meer dat door de angst om te sterven de "gelovigen" het hemel stukje hebben gecreëerd, terwijl de niet gelovigen zich neerleggen bij het feit dat dood, dood is .
je hebt ook religies die leren dat dood dood is. Niet elk geloof leert het voortbestaan van de ziel. 'van stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren'.
is toch een geruststelling. weten dat het eindigt als je sterft. geen pijn, lijden of verdriet meer. maar eeuwige rust.

SlyR
27 november 2009, 03:55
Ik was vroeger als kind erg bang voor de dood.
Het was zelfs zo erg dat ik paniekaanvallen kreeg 's nachts als ik erover nadacht.
Soms, nu nog, kan het me overvallen dat het leven eindig is. Ik denk dan niet aan de dingen die ik nog moet doen, maar wel aan hoe je niet weet hoe het eindigt, etc.
Als kind kon ik het erg benauwd krijgen als ik dacht aan stilletjes inslapen. Ik was ervan overtuigd dat je ineens niet meer kon ademen en dan stikte. Of dat stilletjes sterven een proces is waarvan je je volledig bewust bent.

Ik ben wel een stuk geruster geworden. Een tijdje geleden moest mijn vader een onderzoek ondergaan voor zijn hart. Het kwam erop neer dat ze zijn hart testten op de stress dat het kon opvangen, tot het stilviel. Dus eigenlijk feitelijk is hij even gestorven en daarna gereanimeerd. Hij vertelde dat hij er niets van ondervonden had. Dat het was zoals je in slaap valt, of zoals ze je onder verdoving doen, je sluit je ogen, het wordt donker en ineens weet je niets meer. Erg snel en zonder stikken/besef/watweetiknogallemaalwaarikvroegerovernadacht (miserie, ik was een gestoord kind!)

Zijn verhaal heeft me wel wat geruster gemaakt :)

Blanco
27 november 2009, 08:17
Mja, de dood is onze enige zekerheid in het leven.
Onsterfelijkheid is volgens mij de ondergang van het menselijk ras, alleen al door overbevolking, de psychologische gevolgen daarvan nog achterwege gelaten.

Ik weet wel, als ik ooit zo ver kom dat ik niet meer voor mezelf kan zorgen, ik zelf wel het nodige zal doen. Ik heb mijn grootvader 7 jaar de vliegen van het plafond zien tellen, het enige wat die mens nog kon doen is zich kwaad maken en een kruis maken over zichzelf om duidelijk te maken dat het voor hem afgelopen mocht zijn. Maja... familie wou het niet. Afschuwelijk vond ik dat.

joris_123
27 november 2009, 11:20
ik vind het enorm naïef om te denken dat alles stopt voor jezelf (als entiteit in dit universum) als je dood gaat als mens
jammer genoeg is dit de meest aangenomen houding van vandaag door moderne mensen

Eoz
27 november 2009, 11:29
ik vind het enorm naïef om te denken dat alles stopt voor jezelf (als entiteit in dit universum) als je dood gaat als mens
jammer genoeg is dit de meest aangenomen houding van vandaag door moderne mensen

Er komt wel nieuw leven uit je voort. We hebben allemaal een aantal atomen in ons lichaam die ooit deel uitmaakten van Winston Churchill ofzo. De hele natuur leeft verder obv uw dood. Dus in die zin is er geen einde.
Maar hoe vindt ge het naief dat mensen vermoeden dat ze niets meer zijn na de dood. Er is toch geen enkel tegenbewijs, en het is het meest logische.

joris_123
27 november 2009, 11:40
omdat als ge doodgaat ge niks meer voelt of ervaart...net zoals dat verhaaltje in deze thread van die gast zijn pa die moest geopereerd worden en er niks van ervaarde...dat vind ik juist het raarste.
voor wij geboren waren, zijn er miljarden jaren gepasseerd waarin dit heelal geboren werd en allerlei dingen gebeurd zijn.
maar dat is het juist...vanwaar komt dit "heelal"...is ruimte en sterren het enigste wat er is? of maakt het juist deel uit van iets groter, we weten er gewoon niks van :)
en moest het heelal gecreëerd zijn door de big bang, waarin is die big bang dan gebeurd...

Eoz
27 november 2009, 11:47
omdat als ge doodgaat ge niks meer voelt of ervaart...net zoals dat verhaaltje in deze thread van die gast zijn pa die moest geopereerd worden en er niks van ervaarde...dat vind ik juist het raarste.
Awel, daarom ook dat het erop lijkt dat er gewoon niets meer is na de dood ("niets" bedoel ik hier subjectief: niets dat ons bewustzijn zal kunnen registreren). We zijn ook al miljarden jaren dood geweest voor onze geboorte, zonder moeite.

voor wij geboren waren, zijn er miljarden jaren gepasseerd waarin dit heelal geboren werd en allerlei dingen gebeurd zijn.
maar dat is het juist...vanwaar komt dit "heelal"...is ruimte en sterren het enigste wat er is? of maakt het juist deel uit van iets groter, we weten er gewoon niks van :)
en moest het heelal gecreëerd zijn door de big bang, waarin is die big bang dan gebeurd...

De LHC zal het uitwijzen. Maar ik denk dat er nu al tal van plausibele theorieën zijn hoe de big bang uit het niets heeft kunnen plaatsvinden.

joris_123
27 november 2009, 18:38
hoe kan er nu NIETS zijn :p
iets kan toch niet uit het niets voortkomen...
dus ons heelal (of wat daar ook moet voor doorgaan) is voortgekomen uit iets

joris_123
27 november 2009, 18:46
Where did the universe come from? (http://www.thekeyboard.org.uk/Where%20universe%20from.htm)
interessant artikel

mp4me
27 november 2009, 19:10
De dood is voor mij gewoon het einde,het is gedaan,je bent er nietmeer.



Als er een groter geheel zou zijn zal je dat toch niet bewust meer ervaren dus wat maakt het dan uit,het is gewoon hetzelfde als moest er niks zijn.

Avondland
27 november 2009, 19:15
hoe kan er nu NIETS zijn :p
iets kan toch niet uit het niets voortkomen...
dus ons heelal (of wat daar ook moet voor doorgaan) is voortgekomen uit iets

Dus er moet iets zijn dat er altijd al geweest is. ;)

joris_123
27 november 2009, 19:29
Dus er moet iets zijn dat er altijd al geweest is. ;)

oftewel is ons concept van heelal gewoon verkeerd, ligt er nog iets buiten het gebied met ruimte en planeten waarvan we nog niet bewust zijn...
de big bang theorie kan dan toch totaal niet kloppen? hoe kan iets nu uit het niets voorkomen.

SluitspierMusketier
27 november 2009, 19:45
Ik denk dat niemand schrik moet hebben om te sterven. Wat erna is zien we dan wel en god schept de dag en we gaan erdoor;) Moest ik op mijn sterfbed liggen zou ik wel zenuwachtig en nieuwschierig zijn wat erna komt.

joris_123
27 november 2009, 20:15
Ik denk dat niemand schrik moet hebben om te sterven. Wat erna is zien we dan wel en god schept de dag en we gaan erdoor;) Moest ik op mijn sterfbed liggen zou ik wel zenuwachtig en nieuwschierig zijn wat erna komt.

kdenk da ge eerder aan het creperen van de pijn zou zijn dan te denken daaraan

Avondland
27 november 2009, 20:24
oftewel is ons concept van heelal gewoon verkeerd, ligt er nog iets buiten het gebied met ruimte en planeten waarvan we nog niet bewust zijn...
de big bang theorie kan dan toch totaal niet kloppen? hoe kan iets nu uit het niets voorkomen.

De essentie van mijn 'theorie' blijft dan nog altijd hetzelfde. Ook al is er iets buiten het gebied met ruimte en planeten, heeft dat een oorsprong of bestond dat altijd al? Volgens mij is er een principe aanwezig dat nooit een begin heeft gekend. En zelfs iets dat niet iets kan zijn, is 'iets'. Zo zie je maar hoe quantumtheorie en filosofie in elkaar overlopen op een bepaald punt. Voer voor interessante cafédiscussies met een goeie trappist om 4 of 5 uur 's ochtends. Wellicht nutteloos, maar daarom niet minder interessant. :p

Putbruy
27 november 2009, 20:27
Ik vind dit onderwerp nogal morbide voor zo'n jonge gasten...
Iemand die veel nadenkt over de zin van het leven heeft een (ander) probleem..

Sedinal
27 november 2009, 20:35
Ik ben echt wel bang van de dood... wetende dat er na dit niets meer is.. en ik nu al goe besef dat er nooit geen kans meer zal zijn dat ik terugkom... voor eeuwig en altijd niets...

Daarom ik me zo erger aan mensen die extreem opgaan in hun religie.. die hun leven imo. weggooien ipv het op een leuke en vrije manier te benutten zonder al die regeltjes. Na dit is het immers gedaan

Maja iedereen gaat het meemaken dus..

Avondland
27 november 2009, 20:36
Ik ben niét bang voor de dood. Het is mijn lot om uiteindelijk te sterven, omdat ik een organisme ben dat onstaan, groei, bloei, volwassenheid en afsterven kent.

Putbruy
27 november 2009, 20:59
Het wordt tijd dat het rap terug lente wordt voor sommigen..brrr
Mensen die 3-4 keer zo oud zijn als jullie hebben er minder problemen mee

DaFreak
27 november 2009, 21:15
neen, ik denk dat er nog altijd een verschil zal blijven bestaan tussen robot en dier.

Emoties ed zijn geen zuivere logica. We hebben het als mens al soms zo moeilijk om elkaar te begrijpen en dan zou je wel zo'n ingewikkeld programma kunnen schrijven? no way, josé!

Het komt er op neer dat jij gelooft in een bovennatuurlijke kracht zoals god die aan de basis ligt van emoties? Geloof je niet eerder dat de natuur gebaseerd is op vaste wetten en pure wiskunde? Zoja dan kan alles gemodelleerd en gesimuleerd worden. dus ook emoties.

Reeds nu draaien stukken van menselijke hersenen op computers. Men begrijpt wel degelijk hoe dit werkt en kan het ook programmeren. Het gehoor bijvoorbeeld. Machines kunnen nu dus een geluid volgen en bepalen waar dit vandaan komt juist zoals de mens dit doet. Het punt is ook dat je het programma niet moet schrijven. Het is een netwerk met basisregels gericht op een specifieke taak dat je dan moet aanleren hoe het die taak moet volbrengen. Net zoals mensen worden deze machines beter in wat ze doen naarmate de tijd verstrijkt en hoe meer ze getraind worden.

Elk jaar verdubbeld de resolutie van brainscanners. We kunnen nu reeds in realtime neuronen zien terwijl ze hun signalen versturen. We hebben ook al microscopen die individuele atomen kunnen waarnemen. Als we het brein atoom per atoom kunnen modelleren in een computer zullen de emoties ook uit het netwerk ontstaan net zoals dat bij ons het geval is tenzij het god is die bij ieder van ons die emoties stuurt...

De vraag is niet of dit zal gebeuren de vraag is wanneer. Als we er niet met zen allen aan gaan heeft de mens hier nog miljarden jaren de tijd voor alhoewel ik denk, en dat is natuurlijk pure speculatie, dat wij dit nog in ons leven zullen meemaken.

Jecht
27 november 2009, 22:06
Ik vind dit onderwerp nogal morbide voor zo'n jonge gasten...
Iemand die veel nadenkt over de zin van het leven heeft een (ander) probleem..

Dat de dood nu juist zo negatief is, is bijzaak. Het gaat erom dat het een raadsel is waarvan we de oplossing niet kennen.

Gentei
27 november 2009, 22:44
De dood....

Eerlijk gezegd ik heb er schrik voor, niet het gedacht van dood te gaan maar het stoppen van je bestaan....
Je persoonlijkheid, je eigen individu, het bewustzijn al die dingen gaan verloren en dat vind ik toch beanstigend het gewoon stoppen van je bestaan eigenlijk....

Maar dunno, ben zelf nu 23 jaar tot nu toe is mijn leven goed geweest, eerlijk gezegd moest ik nu doodgaan zou ik geen spijt hebben van mijn leven, mocht ik alles nog is overdoen zou ik geen andere keuzes maken, ik ben blij met mijn leven en wat ik tot zover heb bereikt, en ik kijk uit naar mijn toekomst, het leven is een geschenk, de dood komt vroeger of later hieraan kan je niet ontsnappen....hoe hard je ook probeert....
Ik leef mijn leven dan ook onder het moto "Live like it's your last day"

Nee zoals ik zei ik heb een goed leven tot nu toe gehad en ik hoop dat het zo ook verdergaat in de toekomst en nog vele jaartjes :D
Er is geen leven zonder de dood :)

DaFreak
27 november 2009, 23:26
De dood....

Eerlijk gezegd ik heb er schrik voor, niet het gedacht van dood te gaan maar het stoppen van je bestaan....
Je persoonlijkheid, je eigen individu, het bewustzijn al die dingen gaan verloren en dat vind ik toch beanstigend het gewoon stoppen van je bestaan eigenlijk....

Maar dunno, ben zelf nu 23 jaar tot nu toe is mijn leven goed geweest, eerlijk gezegd moest ik nu doodgaan zou ik geen spijt hebben van mijn leven, mocht ik alles nog is overdoen zou ik geen andere keuzes maken, ik ben blij met mijn leven en wat ik tot zover heb bereikt, en ik kijk uit naar mijn toekomst, het leven is een geschenk, de dood komt vroeger of later hieraan kan je niet ontsnappen....hoe hard je ook probeert....
Ik leef mijn leven dan ook onder het moto "Live like it's your last day"

Nee zoals ik zei ik heb een goed leven tot nu toe gehad en ik hoop dat het zo ook verdergaat in de toekomst en nog vele jaartjes :D
Er is geen leven zonder de dood :)

langs een kant ga ik akkoord
"On a long enough time line, the survival rate for everyone drops to zero"
alleen hoop ik dat die time line enkele miljarden jaren zal overspannen :p

Er is een kwal die niet dood gaat en die leeft dus met je laatste stelling ga ik niet akkoord :p

Kemblin
28 november 2009, 01:04
- volgens mij is dood = dood, dus dat wil ook zeggen dat je niet gelukkig/ongelukkig kan zijn. Ook is er dan geen tijdsbesef. Dat maakt dat, als je ooit eens terugkomt, je het meteen zal weten nadat je dood gegaan bent :)

- Het kan dan ook zijn dat alles zich gewoon een oneindig aantal keren herhaalt en dat ge hier over 1000en miljarden jaren exact hetzelfde aan het doen zijt. Vrij boring, maja, als ge het niet beseft, cava :D

Deze 2 punten gecombineerd maakt dat nadat je dood bent, je feitelijk vanuit jouw perspectief onmiddellijk terug geboren wordt als dezelfde persoon.

zo denk ik erover, tot hiertoe kan ik hiermee vrede nemen (hangt er vanaf hoe mijn leven zich nog zal ontwikkelen) :)

joris_123
28 november 2009, 01:30
die gedachte vind ik eigenlijk nog depressiever dan een eindeloze dood, da ge uw eigen leven een oneindig aantal keer opnieuw leeft, op exact dezelfde manier :p
allemaal goed en wel als uw leven een groot succes is, maar als uw leven 1 grote faal is...khoef er geen tekeninkske bij te maken

Eoz
28 november 2009, 01:45
die gedachte vind ik eigenlijk nog depressiever dan een eindeloze dood, da ge uw eigen leven een oneindig aantal keer opnieuw leeft, op exact dezelfde manier :p
allemaal goed en wel als uw leven een groot succes is, maar als uw leven 1 grote faal is...khoef er geen tekeninkske bij te maken

De omstandigheden zullen altijd anders zijn. Dus je zal altijd een ander leven hebben hoor. Het lijkt mij onmogelijk om 2x exact op dezelfde manier te leven. (Het lijkt me uberhaupt onmogeiljk om 2x te leven, maar even hypothetisch).

Kemblin
28 november 2009, 01:49
De omstandigheden zullen altijd anders zijn. Dus je zal altijd een ander leven hebben hoor. Het lijkt mij onmogelijk om 2x exact op dezelfde manier te leven. (Het lijkt me uberhaupt onmogeiljk om 2x te leven, maar even hypothetisch).

tjah dat kunt ge niet weten eh, voor hetzelfde geld krimpt alles weer samen binnen xxx miljard jaar en begint het spelleke weer van voor af aan
De natuur heeft een voorliefde voor cirkels, en een cirkel is,... juist ja, oneindig. We are doomed :p

pff ik wil het weten nu! :(

joris_123
28 november 2009, 01:54
De omstandigheden zullen altijd anders zijn. Dus je zal altijd een ander leven hebben hoor. Het lijkt mij onmogelijk om 2x exact op dezelfde manier te leven. (Het lijkt me uberhaupt onmogeiljk om 2x te leven, maar even hypothetisch).

waarom klinkt dit onmogelijk? het is al min of meer bewezen dat het universum ooit begonnen is...
wat ik nog raar vind is dat alles zo perfect in mekaar zit (natuurwetten, ruimte, planeten, sterren), bijna gelijk ofdat alles het werk is van een intelligent iets...:p
nja mss is er wel een "god" (maar dan wss niet de soort god die we hier op aarde in gedachten hebben)
de big bang theorie gaat ervan uit dat alles uit 1 punt uit het niets gekomen is... maarja dan zit ge met de vraag waaruit is dat 1 punt gekomen.

Booka Shade
28 november 2009, 11:09
I hope I die before I get old.

Eoz
28 november 2009, 11:16
waarom klinkt dit onmogelijk? het is al min of meer bewezen dat het universum ooit begonnen is...
wat ik nog raar vind is dat alles zo perfect in mekaar zit (natuurwetten, ruimte, planeten, sterren), bijna gelijk ofdat alles het werk is van een intelligent iets...:p
nja mss is er wel een "god" (maar dan wss niet de soort god die we hier op aarde in gedachten hebben)
de big bang theorie gaat ervan uit dat alles uit 1 punt uit het niets gekomen is... maarja dan zit ge met de vraag waaruit is dat 1 punt gekomen.

Ik zou de bbc documentaire (http://www.youtube.com/watch?v=wLUGMWrd-AM) over parallele universa en stringtheorie eens bekijken als ik u was. Big bangs zouden constant plaatsvinden, ons universum is slechts 1 van de oneindige groep universa. Elk met een andere realiteit, fysische principes. Bijvoorbeeld een universum waar alles elektriciteit is.

Kemblin
28 november 2009, 12:04
ik heb ze al bekeken ;) mooie uitleg. Ze spreken daar over verschillende (mem)branes. Als zo 2 branes botsen wordt er energie overdragen van het ene naar het andere en zo komt men tot een big bang. Dat klinkt aannemelijk maar dat sluit nog altijd niet uit dat alles zich kan herhalen...