PDA

Volledige versie bekijken : Chronische ziektes



Pagina's : [1] 2 3 4 5

Booka Shade
3 oktober 2008, 18:01
Een chronische ziekte is een ziekte die lange tijd voortduurt. Meestal spreekt men van een chronische ziekte als deze minstens drie maanden aanhoudt. Chronische aandoeningen kunnen over het algemeen niet door vaccins worden verhinderd of door medicijnen worden genezen. Evenmin verdwijnen zij automatisch. Circa negen op de tien personen ouder dan 65 jaar heeft minstens één chronische ziekte. Schadelijk gezondheidsgedrag - in het bijzonder tabaksgebruik, gebrek van fysieke activiteit, en slechte eetgewoonten - zijn belangrijke medewerkers aan de belangrijke chronische ziekten.

De chronische ziekten neigen naar mate de leeftijd vordert meer voor te komen. De belangrijke chronische ziekten bij ontwikkelde landen omvatten:

artritis
cardiovasculaire ziekten zoals hartaanvallen
diabetes
epilepsie
kanker zoals borstkanker
zwaarlijvigheid


Ikzelf heb de ziekte van Crohn. De ziekte van Crohn is een chronische ontsteking van de slijmvliezen van het maag-darmkanaal. Meestal zijn de dunne en/of dikke darm getroffen.

Ik heb tot nu toe 3 keer in het ziekenhuis gelegen om mij te laten behandelen.
Dit verliep altijd vlekkeloos en nu heb ik ongeveer al 3/4 jaar geen last meer van.

Als er mensen zijn met dergelijke ziekte of andere chronische ziekte en erover willen praten en eventueel andere mensen willen leren kennen om ervaringen uit te wisselen kan dit hier.

Als er enige vorderingen zijn binnen een bepaalde ziekte zal ik deze proberen te posten :)
mvg lotti

NSA.Rhinox
3 oktober 2008, 20:09
Een chronische ziekte is een ziekte die lange tijd voortduurt. Meestal spreekt men van een chronische ziekte als deze minstens drie maanden aanhoudt. Chronische aandoeningen kunnen over het algemeen niet door vaccins worden verhinderd of door medicijnen worden genezen. Evenmin verdwijnen zij automatisch. Circa negen op de tien personen ouder dan 65 jaar heeft minstens één chronische ziekte. Schadelijk gezondheidsgedrag - in het bijzonder tabaksgebruik, gebrek van fysieke activiteit, en slechte eetgewoonten - zijn belangrijke medewerkers aan de belangrijke chronische ziekten.

De chronische ziekten neigen naar mate de leeftijd vordert meer voor te komen. De belangrijke chronische ziekten bij ontwikkelde landen omvatten:

artritis
cardiovasculaire ziekten zoals hartaanvallen
diabetes
epilepsie
kanker zoals borstkanker
zwaarlijvigheid


Ikzelf heb de ziekte van Crohn. De ziekte van Crohn is een chronische ontsteking van de slijmvliezen van het maag-darmkanaal. Meestal zijn de dunne en/of dikke darm getroffen.

Ik heb tot nu toe 3 keer in het ziekenhuis gelegen om mij te laten behandelen.
Dit verliep altijd vlekkeloos en nu heb ik ongeveer al 3/4 jaar geen last meer van.

Als er mensen zijn met dergelijke ziekte of andere chronische ziekte en erover willen praten en eventueel andere mensen willen leren kennen om ervaringen uit te wisselen kan dit hier.

Als er enige vorderingen zijn binnen een bepaalde ziekte zal ik deze proberen te posten :)
mvg lotti


Hartaanval is nu ni echt chronisch eh. :) Chronische hartziekten zijn meer in de trend van athero-/ arteriosclerose, hartdecompensatie, claudicatio,...

Op dit forum zit trouwens nog minstens een iemand met de Z.v.Crohn. Hij zal binnekort wel iets posten hier.


Soit, was ni de bedoeling om u te bekritiseren. :)

ComputerVISTA
3 oktober 2008, 20:27
Op dit forum zit trouwens nog minstens een iemand met de Z.v.Crohn. Hij zal binnekort wel iets posten hier.


Roddels! :angry:


Schuldig :sad:

Zit hier trouwens nog iemand met die vorte ziekte.

NSA.Rhinox
3 oktober 2008, 20:41
Roddels! :angry:


Schuldig :sad:

Zit hier trouwens nog iemand met die vorte ziekte.

Hela, ge hebt al twee jaar geen forummattetaarten betaald. Where arez dej? :( Hoe ist trouwens met u gesteld? Ge hebt ooit is een heel relaas gedaan maar sindsdien niks meer gehoord.

Booka Shade
3 oktober 2008, 20:44
Hartaanval is nu ni echt chronisch eh. :) Chronische hartziekten zijn meer in de trend van athero-/ arteriosclerose, hartdecompensatie, claudicatio,...

Op dit forum zit trouwens nog minstens een iemand met de Z.v.Crohn. Hij zal binnekort wel iets posten hier.


Soit, was ni de bedoeling om u te bekritiseren. :)

Ik zie da ook niet als bekritisering hoor :)

Proto
3 oktober 2008, 20:45
Roddels! :angry:


Schuldig :sad:

Zit hier trouwens nog iemand met die vorte ziekte.

yep

PAST OEP OF IK SCHEUR :(

Booka Shade
3 oktober 2008, 20:45
Roddels! :angry:


Schuldig :sad:

Zit hier trouwens nog iemand met die vorte ziekte.

Bwah zo 'vort' is die ziekte nu ook nie, toch nie in mijn opzicht ^^

ComputerVISTA
3 oktober 2008, 20:47
Hela, ge hebt al twee jaar geen forummattetaarten betaald. Where arez dej? :( Hoe ist trouwens met u gesteld? Ge hebt ooit is een heel relaas gedaan maar sindsdien niks meer gehoord.

Ik ben nu *houdt hout vast* een 2 jaar kliniek-loos, hopelijk blijft het zo want na 15 of 16 opnames, 40 a 50 cm darm minder en een kleinere maag heb ik er wel genoeg van :p

Allez, dak nie meer in't kliniek beland wil wel nie zeggen dak geen last meer heb (spijtig genoeg)

Pvt Martin
3 oktober 2008, 20:48
Ook problemen met spijsverteringsstelsel. Meestal heb ik er geen last van, maar soms steekt het terug de kop op. Om het proper te houden, alles wilt er dan uit (vooral het maagzuur). Gaat samen met zeer pijnlijke steken aan mijn maag. Ze hebben me toen ook onderzocht op de ziekte van Crohn.... zeer onaangenaam....maar alles in naam van de gezondheid! Was echter negatief, gelukkig...

ComputerVISTA
3 oktober 2008, 20:48
Bwah zo 'vort' is die ziekte nu ook nie, toch nie in mijn opzicht ^^

Zijt content dat ge dan een waarschijnlijk eerder lichte vorm hebt van de aandoening.

Ik wens enkel m'n ergste vijanden toe wat ik heb meegemaakt.

Spectre
3 oktober 2008, 20:50
vermoeidheidssyndroom here :(

Booka Shade
3 oktober 2008, 20:50
Ik ben nu *houdt hout vast* een 2 jaar kliniek-loos, hopelijk blijft het zo want na 15 of 16 opnames, 40 a 50 cm darm minder en een kleinere maag heb ik er wel genoeg van :p

Allez, dak nie meer in't kliniek beland wil wel nie zeggen dak geen last meer heb (spijtig genoeg)

Ja das echt kut als ge het zo zwaar hebt :s Ik heb nog geluk dan eig. Ma bij last hebben, hebt ge het dan gwn over buikpijn. Want ze vragen mij altijd of ik nog last heb, ma ik heb nie overdreven buikpijn dus weet nie juist wak dan moet antwoorden:(
Van wanneer is uw ziekte vastgesteld?

Booka Shade
3 oktober 2008, 20:51
vermoeidheidssyndroom here :(

Valt dat nog goed te combineren met sporten of dergelijke?

Booka Shade
3 oktober 2008, 20:52
Ook problemen met spijsverteringsstelsel. Meestal heb ik er geen last van, maar soms steekt het terug de kop op. Om het proper te houden, alles wilt er dan uit (vooral het maagzuur). Gaat samen met zeer pijnlijke steken aan mijn maag. Ze hebben me toen ook onderzocht op de ziekte van Crohn.... zeer onaangenaam....maar alles in naam van de gezondheid! Was echter negatief, gelukkig...

Idd lucky, weten ze nu ondertussen wa het is dan, als het geen z.v. Crohn is?

ComputerVISTA
3 oktober 2008, 20:53
Ja das echt kut als ge het zo zwaar hebt :s Ik heb nog geluk dan eig. Ma bij last hebben, hebt ge het dan gwn over buikpijn. Want ze vragen mij altijd of ik nog last heb, ma ik heb nie overdreven buikpijn dus weet nie juist wak dan moet antwoorden:(
Van wanneer is uw ziekte vastgesteld?

Bij mij was dat rond m'n 21 jaar dacht ik (ben er nu 25). Ik moest op een zekere keer naar het kliniek afgevoerd worden omdat het al 3 weken onhoudbaar was, bloedverlies (en bloedarmoede) hevige krampen (ne gast van 21 die serieus wa gewend is die ligt te blijten van de pijn op z'n bed is nie normaal), etc...


en ik had al 3 weken nie meer kunnen eten, dan was het eens tijd voor een ziekenhuisbezoekje :D

Met last bedoel ik krampen als ge op de wc zit. Ik heb nog altijd last van het fenomeen 'als ge naar de wc moet gaan moet ge echt NU gaan of ge hebt wa voor' en totaal onvoorspelbaar :(

Niet zo leuk.

Selderijstok
3 oktober 2008, 20:55
Spondylitis Ankylosans - beter gekend als de ziekte van Bechterew - is een chronische ontsteking van de gewrichten in de wervelkolom.

Mijn opa heeft het, mijn ma heeft het en ik ook, momenteel nog geen last van (begint rond de 35, toch bij mijn ma) , enige remedie is blijven bewegen.

In real life ken ik niemand die dit heeft buiten mijn eigen familie dan. Maar er zullen er wel nog zijn :p (jammer genoeg)

Pvt Martin
3 oktober 2008, 20:59
Idd lucky, weten ze nu ondertussen wa het is dan, als het geen z.v. Crohn is?
Geen idee, jammergenoeg. Het is de laatste maanden wel gebeterd. Had er minder last van.... tot deze maandag, was het weer van dat. Gelukkig was het een lichte "aanval" (zo zal ik het maar noemen). Heb dit jaar al zo'n pijnlijke steken gehad dat ik gewoon op grond neergevallen ben en volledig weg was. En al die keren daarna de vrees om dat terug voor te hebben, elke keer dat ik ook maar een lichte buikpijn begin te voelen...
Dat wens je ook niemand toe.

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:00
Bij mij was dat rond m'n 21 jaar dacht ik (ben er nu 25). Ik moest op een zekere keer naar het kliniek afgevoerd worden omdat het al 3 weken onhoudbaar was, bloedverlies (en bloedarmoede) hevige krampen (ne gast van 21 die serieus wa gewend is die ligt te blijten van de pijn op z'n bed is nie normaal), etc...


en ik had al 3 weken nie meer kunnen eten, dan was het eens tijd voor een ziekenhuisbezoekje :D

Met last bedoel ik krampen als ge op de wc zit. Ik heb nog altijd last van het fenomeen 'als ge naar de wc moet gaan moet ge echt NU gaan of ge hebt wa voor' en totaal onvoorspelbaar :(

Niet zo leuk.

21 en ge zijt nu 25 ckr, dan is da eigenlijk best rap gegaan bu. verkleining enzo :s Ik zit echt mu in. Ik weet nie wa te doen alst bij mij ook zo erg zou worden. Tot nu toe gaat het nog cava. Kheb 4 keer in kliniek gelegen. 3 keer zo'n darmspoeling langs mijn neus me zoutoplossing en 3 weken zo sonde-voeding (ook langs de neus). Da was geen pretje. ik heb het denk ik van mn 10 jaar (ik was altijd bleek en buikpijn) en nu benk 18 dus eig hebk nog 'geluk'.

Hoe valt sporten bij u mee?

Spectre
3 oktober 2008, 21:00
Valt dat nog goed te combineren met sporten of dergelijke?

voetbal en squash lukt nog goed maar ge zit er gewoon sneller door dan vroeger :( Meestal ben ik rond 1 uur ook doodmoe terwijl ik vroeger met gemak een nachtje kon doorsteken

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:01
Spondylitis Ankylosans - beter gekend als de ziekte van Bechterew - is een chronische ontsteking van de gewrichten in de wervelkolom.

Mijn opa heeft het, mijn ma heeft het en ik ook, momenteel nog geen last van (begint rond de 35, toch bij mijn ma) , enige remedie is blijven bewegen.

In real life ken ik niemand die dit heeft buiten mijn eigen familie dan. Maar er zullen er wel nog zijn :p (jammer genoeg)


dus als ge blijft bewegen gaat uw ziekte in mindere maten optreden of gaat het dan gwn nie optreden?

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:02
Geen idee, jammergenoeg. Het is de laatste maanden wel gebeterd. Had er minder last van.... tot deze maandag, was het weer van dat. Gelukkig was het een lichte "aanval" (zo zal ik het maar noemen). Heb dit jaar al zo'n pijnlijke steken gehad dat ik gewoon op grond neergevallen ben en volledig weg was. En al die keren daarna de vrees om dat terug voor te hebben, elke keer dat ik ook maar een lichte buikpijn begin te voelen...
Dat wens je ook niemand toe.

Nee idd :s moet echt kut zijn :( ik leef me u mee krl :sad:

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:03
voetbal en squash lukt nog goed maar ge zit er gewoon sneller door dan vroeger :( Meestal ben ik rond 1 uur ook doodmoe terwijl ik vroeger met gemak een nachtje kon doorsteken

Kunt ge nu niemeer naar fuif ofzo gaan? :s

ComputerVISTA
3 oktober 2008, 21:03
21 en ge zijt nu 25 ckr, dan is da eigenlijk best rap gegaan bu. verkleining enzo :s Ik zit echt mu in. Ik weet nie wa te doen alst bij mij ook zo erg zou worden. Tot nu toe gaat het nog cava. Kheb 4 keer in kliniek gelegen. 3 keer zo'n darmspoeling langs mijn neus me zoutoplossing en 3 weken zo sonde-voeding (ook langs de neus). Da was geen pretje. ik heb het denk ik van mn 10 jaar (ik was altijd bleek en buikpijn) en nu benk 18 dus eig hebk nog 'geluk'.

Hoe valt sporten bij u mee?

Ik sport niet, ik ben en blijf ne gezelligen dikzak. Heb het nooit gedaan en denk dat -buiten darts, kaarten en bowlen- er nooit veel van in huis zal komen.

Met mij moet ge nie inzitten ze, ik trek m'n plan wel (wel zeer vriendelijk :))

Darmspoeling langs de neus hebben ze nooit gedaan bij mij, enkel langs 'vanonder' en via de mond. Dat vond en vind ik het meest vreselijke aan de ziekte.

'k Moet wel zeggen dat het deels m'n eigen fout is. Ik heb een half jaar rondgelopen met bloedverlies zonder een dokter te raadplegen, met alle gevolgen vandoen. De kans bestaat trouwens dat ik later (in de niet zo verre toekomst) met een 'zakske' zal moeten leren leven.

Groenten,
Vista :p

Spectre
3 oktober 2008, 21:04
Kunt ge nu niemeer naar fuif ofzo gaan? :s

niet op de normale manier nee, maar er zijn middeltjes eh :evil:

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:08
Ik sport niet, ik ben en blijf ne gezelligen dikzak. Heb het nooit gedaan en denk dat -buiten darts, kaarten en bowlen- er nooit veel van in huis zal komen.

Met mij moet ge nie inzitten ze, ik trek m'n plan wel (wel zeer vriendelijk :))

Darmspoeling langs de neus hebben ze nooit gedaan bij mij, enkel langs 'vanonder' en via de mond. Dat vond en vind ik het meest vreselijke aan de ziekte.

'k Moet wel zeggen dat het deels m'n eigen fout is. Ik heb een half jaar rondgelopen met bloedverlies zonder een dokter te raadplegen, met alle gevolgen vandoen. De kans bestaat trouwens dat ik later (in de niet zo verre toekomst) met een 'zakske' zal moeten leren leven.

Groenten,
Vista :p

Da ist gene wak het meeste vrees :s

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:08
niet op de normale manier nee, maar er zijn middeltjes eh :evil:

whahaha xD :lol:

Pvt Martin
3 oktober 2008, 21:12
Nee idd :s moet echt kut zijn :( ik leef me u mee krl :sad:
Dat apprecieer ik :). Ik besef echter wel dat er mensen zijn die het nog erger hebben. Ik heb er mss 1 keer in de 2 maand last van (soms licht, soms zwaar), maar voor de rest niets.
Moest wel schrikken zijn voor mijn ouders toen die thuiskwamen. ik was s morgens rustig naar school gefietst en als ze thuiskomen lig ik half buiten bewustzijn op de grond. Ik had de mamie wel gebeld om naar huis te mogen, maar toch...

Echter, het blijft terugkomen zolang ik geen oorzaak ken. En zonder oorzaak kan ik ook geen oplossing zoeken. Aan het eten ligt het niet, want ik eet hetzelfde als iedereen hier in huis en ik ben de enige die last heeft. Aan het drinken ligt het ook niet, want ik drink voornamelijk water (tenzij op een feestje ofzo, maar dat is sporadisch).
Nuja, ik wil de oorzaak wel kennen, maar ik denk niet dat dit snel zal gebeuren.
Maar ik leef ook met iedereen mee, zij die het erger hebben en ook zij die het minder erg hebben. Het blijft moeilijk

Mefke
3 oktober 2008, 21:12
sinds 4 jaar (toen 18) diabeet. veel dorst, moe, op enkele weken 10kg afgevallen (en ik weeg er maar 70 voor een lengte van 1m93, dus zag ge mij al helemaal niet meer staan achter lantaarnpalen :D ). daarop binnengegaan in spoed en direct opgenomen op intensieve zorgen, volgens dokter was ik op enkele dagen, mss zelfs uren, van een zware coma.
tja direct een verandering van leven. ik ben voortdurend aan het rekenen, zoveel koolhydraten binnen is zoveel insuline toedienen etc. alle dagen 4 keer inspuiten. dat is nog het ambetantste van al, naast veel vooroordelen. maarja kan niks anders dan aanvaarden dat ik het heb en er het beste van proberen maken. ik ga er altijd van uit dat er ergere dingen zijn...

ComputerVISTA
3 oktober 2008, 21:13
Da ist gene wak het meeste vrees :s

Bwa, als uw ziekte aan de milde kant is dan moede daar nie te hard voor vrezen ze.

Sommige mensen hebben de ziekte en hebben er zo goed als nooit last van.


Als ik het meest vreselijke mag kiezen dan is het het drinken van een soort van kalkoplossing (ne goeie liter) waarmee ze het relief van uw darmen kunnen zien op een scanner, als ge ooit al eens van kalk geproefd hebt weet ge wel waar ik naartoe wil.

Das het zo snel mogelijk opdrinken, onder de scanner gaan en dan uw hart en uw ziel overgeven de rest van de dag.

:(

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:15
sinds 4 jaar (toen 18) diabeet. veel dorst, moe, op enkele weken 10kg afgevallen (en ik weeg er maar 70 voor een lengte van 1m93, dus zag ge mij al helemaal niet meer staan achter lantaarnpalen :D ). daarop binnengegaan in spoed en direct opgenomen op intensieve zorgen, volgens dokter was ik op enkele dagen, mss zelfs uren, van een zware coma.
tja direct een verandering van leven. ik ben voortdurend aan het rekenen, zoveel koolhydraten binnen is zoveel insuline toedienen etc. alle dagen 4 keer inspuiten. dat is nog het ambetantste van al, naast veel vooroordelen. maarja kan niks anders dan aanvaarden dat ik het heb en er het beste van proberen maken. ik ga er altijd van uit dat er ergere dingen zijn...

Ja da doe ik ook altijd, ma iedere rekenen adhv die insuline zou echt niks voor mij zijn. Doet ge aan sport?

Spectre
3 oktober 2008, 21:15
toch allemaal respect voor jullie hoor. Moet echt erg zijn

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:16
Bwa, als uw ziekte aan de milde kant is dan moede daar nie te hard voor vrezen ze.

Sommige mensen hebben de ziekte en hebben er zo goed als nooit last van.


Als ik het meest vreselijke mag kiezen dan is het het drinken van een soort van kalkoplossing (ne goeie liter) waarmee ze het relief van uw darmen kunnen zien op een scanner, als ge ooit al eens van kalk geproefd hebt weet ge wel waar ik naartoe wil.

Das het zo snel mogelijk opdrinken, onder de scanner gaan en dan uw hart en uw ziel overgeven de rest van de dag.

:(

Zoiets wit he :p man man da hebk 2 keer moeten doen!
Nog nooit zoveel tranen moeten laten vant braken. Nie binnen te krijgen.
Da was ook een van mijn ergste ervaringen :s

Welk ziekenhuis gaat ge en welk medicijn neemt ge?

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:17
toch allemaal respect voor jullie hoor. Moet echt erg zijn


Jup ik ben echt blij dak zo'n thread heb gemaakt. Ik had daar echt nood aan om daarover te praten met mensen die weten wa het is.
Normale mensen luisteren wel ma kunnen zich er niks bij voorstellen.

Spectre
3 oktober 2008, 21:18
braken zou voor mij geen probleem mogen zijn :sop:
sinds ik klierkoorts gehad heb braak ik al als ik eens goed moet hoesten :sad:

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:19
Dat apprecieer ik :). Ik besef echter wel dat er mensen zijn die het nog erger hebben. Ik heb er mss 1 keer in de 2 maand last van (soms licht, soms zwaar), maar voor de rest niets.
Moest wel schrikken zijn voor mijn ouders toen die thuiskwamen. ik was s morgens rustig naar school gefietst en als ze thuiskomen lig ik half buiten bewustzijn op de grond. Ik had de mamie wel gebeld om naar huis te mogen, maar toch...

Echter, het blijft terugkomen zolang ik geen oorzaak ken. En zonder oorzaak kan ik ook geen oplossing zoeken. Aan het eten ligt het niet, want ik eet hetzelfde als iedereen hier in huis en ik ben de enige die last heeft. Aan het drinken ligt het ook niet, want ik drink voornamelijk water (tenzij op een feestje ofzo, maar dat is sporadisch).
Nuja, ik wil de oorzaak wel kennen, maar ik denk niet dat dit snel zal gebeuren.
Maar ik leef ook met iedereen mee, zij die het erger hebben en ook zij die het minder erg hebben. Het blijft moeilijk

Ge zou voor minder verschieten. Ma misschien ligt het toch aan het eten. Er zal wss eten zijn da gij nie kunt verdragen. Da hadk ook. Is wel moeilijk om te weten welk eten juist.

protnie
3 oktober 2008, 21:19
Mijn ma heeft al een aantal jaar (iets van 10 denk ik) artrose, elk jaar wordt een beetje erger, eerst was het enkel haar onderrug, nu ook haar nek en polsen ook wat. Bij haar zus zijn het haar knieën. Ze kunnen er niets tegen doen, enkel wat afremmen en pillen nemen tegen het zeer.
Hierdoor heeft ze moeten stoppen met werken, kan met moeite een half uur blijven recht staan en zelfs ook lang zitten op een stoel gaat niet dus geen enkel werk is een optie. Ook in auto rijden is lastig door het sturen.
Dus eigenlijk kan je stellen dat ze gehandicapt is maar bv. zo'n parkeerkaart krijgen om minder stappen te moeten zetten kan niet want ze is niet gehandicapt genoeg...

ComputerVISTA
3 oktober 2008, 21:19
Zoiets wit he :p man man da hebk 2 keer moeten doen!
Nog nooit zoveel tranen moeten laten vant braken. Nie binnen te krijgen.
Da was ook een van mijn ergste ervaringen :s

Welk ziekenhuis gaat ge en welk medicijn neemt ge?

Idd zo ne witten beker, ik moet zeggen, ik heb van weinig schrik om te doen als het is voor m'n ziekte maar daar schrik ik echt van weer (denk dak het al ne keer of 10 heb moeten laten doen)

Ik neem nu enkel imuran.

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:20
braken zou voor mij geen probleem mogen zijn :sop:
sinds ik klierkoorts gehad heb braak ik al als ik eens goed moet hoesten :sad:


klinkt nie goed :s

Pvt Martin
3 oktober 2008, 21:20
Jup ik ben echt blij dak zo'n thread heb gemaakt. Ik had daar echt nood aan om daarover te praten met mensen die weten wa het is.
Normale mensen luisteren wel ma kunnen zich er niks bij voorstellen.

of zeggen dat je overdrijft....
Ik heb er nooit echt behoefte aan gehad om dat aan veel mensen te vertellen. Is ook niet echt iets om in een gesprek te gooien. Ik ken trouwens ook amper mensen die iets dergelijks voorhebben. Maar ik moet toegeven dat het wel eens leuk is om erover te vertellen tegen mensen die het kennen. :)

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:21
Idd zo ne witten beker, ik moet zeggen, ik heb van weinig schrik om te doen als het is voor m'n ziekte maar daar schrik ik echt van weer (denk dak het al ne keer of 10 heb moeten laten doen)

Ik neem nu enkel imuran.

Ik neem ook imuran en ik ga naar gasthuisberg in leuven

Lt.Scorpio
3 oktober 2008, 21:22
Ikzelf heb de ziekte van Crohn. De ziekte van Crohn is een chronische ontsteking van de slijmvliezen van het maag-darmkanaal. Meestal zijn de

Ik ben al 3th zeker :)

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:22
of zeggen dat je overdrijft....
Ik heb er nooit echt behoefte aan gehad om dat aan veel mensen te vertellen. Is ook niet echt iets om in een gesprek te gooien. Ik ken trouwens ook amper mensen die iets dergelijks voorhebben. Maar ik moet toegeven dat het wel eens leuk is om erover te vertellen tegen mensen die het kennen. :)


Dan is mijn doel bereikt. Ik schaam mij soms om het in het openbaar te zeggen. Via deze weg is het makkelijker.:)

ComputerVISTA
3 oktober 2008, 21:22
Ge zou voor minder verschieten. Ma misschien ligt het toch aan het eten. Er zal wss eten zijn da gij nie kunt verdragen. Da hadk ook. Is wel moeilijk om te weten welk eten juist.

Idd, als persoon met dezelfde ziekte kunt ge al eens op een normale mannier praten over uw darmen of gewoon stoelgang 'hoe het er mee gesteld is Bv.'

Dat moet ge dus niet proberen (ook al vragen ze er soms ondirekt naar) met een gezond persoon.

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:23
Ik ben al 3th zeker :)

Zware of lichte vorm?

Mefke
3 oktober 2008, 21:23
Ja da doe ik ook altijd, ma iedere rekenen adhv die insuline zou echt niks voor mij zijn. Doet ge aan sport?
ik zou da elke dag een half uur moeten doen. kwestie van betere insulineopname en betere regeling en vooral complicaties (slecht werkende nieren, blind worden, hart en bloedvaten, ...) op latere leeftijd tegen te gaan. met lopen en per fiets rijden probeer ik daar aan te komen, maar door druk agenda, geen goesting of te vermoeid meer achter werk. kom ik niet aan dat half uur. ik probeer in de weekend wel wat in te halen, maar als ik aan een uur per week kom mag ik content zijn. kortom zoveel mogelijk om in beweging te blijven en conditie te onderhouden.
ik mag content zijn dat ik nog een redelijk beweeglijke job heb waarbij ik niet voortdurend achter mijn buro zit, maar veel "op wandel" ben zodat ik daar ook nog iets van beweging heb.

sporten zelf is niet echt een probleem. moet zien dat suiker niet te hoog staat voor ik vertrek want dat is ook niet gezond. moet zien dat het tijdens het sporten weer niet te laag komt. maar daar heb ik geen problemen mee, vooral de regelmaat erin krijgen dat het probleem is. :p

ComputerVISTA
3 oktober 2008, 21:23
Ik neem ook imuran en ik ga naar gasthuisberg in leuven

Ik hier in de plaatselijke kliniek van Geraardsbergen, vrij klein, goed persooneel en je bent er geen nummer.

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:23
Idd, als persoon met dezelfde ziekte kunt ge al eens op een normale mannier praten over uw darmen of gewoon stoelgang 'hoe het er mee gesteld is Bv.'

Dat moet ge dus niet proberen (ook al vragen ze er soms ondirekt naar) met een gezond persoon.

couldn't agree more en in leuven valt het ook best mee ze :)

Goeie dokters. Zit nu mijn eerste jaar op de volwassenenafdeling. Om de hoeveel tijd moet ge op controle gaan. ik om het jaar ma wel om de 3 maanden bij huisdokter bloed laten nemen.

Pvt Martin
3 oktober 2008, 21:28
Dan is mijn doel bereikt. Ik schaam mij soms om het in het openbaar te zeggen. Via deze weg is het makkelijker.:)

Een forum inderdaad gemakkelijker. al zou ik er ook best van persoon tot persoon over willen spreken. zolang de andere het kent.

en wat je zegt over het eten. Het is mogelijk, op zo'n moment verteer ik gewoon niets al is er een overproductie van maagzuur. (rare combinatie, maar toch)
Nuja, ik hoop dat het terug weer een tijdje wegblijft.

(en nu ben ek weg naar een fuif, kzal de thread morgen geintereseerd verder lezen !)

ComputerVISTA
3 oktober 2008, 21:30
Er is een Leuvense dokter afgekomen naar G'bergen voor mij voor m'n operatie omdat ze er zelf geen blijf meer mee wisten.

Het zat zo. Ik kreveerde van de pijn in m'n ziekenhuisbed, maar ze geloofden me niet meer omdat ze niks konden zien met hun apparatuur. Dus hebben ze dan toch maar een kijkoperatie laten doen om het zelf vanbinnen te kunnen bekijken wat de machines dus niet konden.

Wat bleek, een goeie 50 cm darm en een stuk van de maag is chirurgisch weg moeten genomen worden omdat het compleet veretterd (rot) was en vol vergroeingen, er kon niks meer door. Maw: Ik at iets en dat ging goed tot het dat stuk moest passeren, want het kon niet passeren... Kunt u voorstellen als uw darm vol zit met eten dat niet kan passeren wat de gevolgen kunnen zijn (en de helse pijnen)

Dus ik ging binnen voor een kijkoperatie en stak m'n ogen weer open op intensive care... wat best verschieten was :p

Het eerste wat ik kreeg was van de verpleging en dokter... Hun excuses voor me niet te willen geloven.

Wat ze wel eerder grappig vonden was dat ik prompt uit m'n bed wou stappen (ik wist nie waar ik was) om eens naar de wc te gaan :rofl: (ik hing namelijk nogal nieg vast aan vanalle toestellen en darmkes :p

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:31
Een forum inderdaad gemakkelijker. al zou ik er ook best van persoon tot persoon over willen spreken. zolang de andere het kent.

en wat je zegt over het eten. Het is mogelijk, op zo'n moment verteer ik gewoon niets al is er een overproductie van maagzuur. (rare combinatie, maar toch)
Nuja, ik hoop dat het terug weer een tijdje wegblijft.

(en nu ben ek weg naar een fuif, kzal de thread morgen geintereseerd verder lezen !)


Ok amuseer u ;)

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:33
Er is een Leuvense dokter afgekomen naar G'bergen voor mij voor m'n operatie omdat ze er zelf geen blijf meer mee wisten.

Het zat zo. Ik kreveerde van de pijn in m'n ziekenhuisbed, maar ze geloofden me niet meer omdat ze niks konden zien met hun apparatuur. Dus hebben ze dan toch maar een kijkoperatie laten doen om het zelf vanbinnen te kunnen bekijken wat de machines dus niet konden.

Wat bleek, een goeie 50 cm darm en een stuk van de maag is chirurgisch weg moeten genomen worden omdat het compleet veretterd (rot) was en vol vergroeingen, er kon niks meer door. Maw: Ik at iets en dat ging goed tot het dat stuk moest passeren, want het kon niet passeren... Kunt u voorstellen als uw darm vol zit met eten dat niet kan passeren wat de gevolgen kunnen zijn (en de helse pijnen)

Dus ik ging binnen voor een kijkoperatie en stak m'n ogen weer open op intensive care... wat best verschieten was :p

Het eerste wat ik kreeg was van de verpleging en dokter... Hun excuses voor me niet te willen geloven.

Wat ze wel eerder grappig vonden was dat ik prompt uit m'n bed wou stappen (ik wist nie waar ik was) om eens naar de wc te gaan :rofl: (ik hing namelijk nogal nieg vast aan vanalle toestellen en darmkes :p


Whaha ik zie het al voor mij :)
Ma shit jonge IC, das nie niks. ik heb enkel 2 kijkoperaties gehad denk ik ^^

Ik mag van geluk spreken, ckr alsk uw verhalen hoor.

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:34
ik zou da elke dag een half uur moeten doen. kwestie van betere insulineopname en betere regeling en vooral complicaties (slecht werkende nieren, blind worden, hart en bloedvaten, ...) op latere leeftijd tegen te gaan. met lopen en per fiets rijden probeer ik daar aan te komen, maar door druk agenda, geen goesting of te vermoeid meer achter werk. kom ik niet aan dat half uur. ik probeer in de weekend wel wat in te halen, maar als ik aan een uur per week kom mag ik content zijn. kortom zoveel mogelijk om in beweging te blijven en conditie te onderhouden.
ik mag content zijn dat ik nog een redelijk beweeglijke job heb waarbij ik niet voortdurend achter mijn buro zit, maar veel "op wandel" ben zodat ik daar ook nog iets van beweging heb.

sporten zelf is niet echt een probleem. moet zien dat suiker niet te hoog staat voor ik vertrek want dat is ook niet gezond. moet zien dat het tijdens het sporten weer niet te laag komt. maar daar heb ik geen problemen mee, vooral de regelmaat erin krijgen dat het probleem is. :p

Ja in regelmaat benk ik nie al te best tbh. Nog iemand in uw familie diabeet?

ComputerVISTA
3 oktober 2008, 21:35
Ik typ da maar om u gerust te stellen, bij u is het zo erg nie, het MOET zo niet lopen ;)

(btw, wat ik hier schrijf is zeker geen zelfmedelijden hoor)

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:38
Ik typ da maar om u gerust te stellen, bij u is het zo erg nie, het MOET zo niet lopen ;)

(btw, wat ik hier schrijf is zeker geen zelfmedelijden hoor)

Ik weet da wel ze :) Is gwn nekeer iets anders om het te horen van een ernstigere vorm. Ik voetbal volop mee in de eerste ploeg dus ik kan nie klagen.
Ik hoop dak da nog lang ga kunnen blijven doen. Sport is mijn leven. Ik doe nl. regentaat LO in leuven Groep T dus er mag echt niks misgaan =)

ComputerVISTA
3 oktober 2008, 21:40
Ik hoop dat de ziekte je sport nooit in de weg zal komen te staan, ik ben erdoor moeten ophouden met studeren en werken... Voor een periode van toch een 2tal jaar.

Herbegonnen met wat te studeren en nu heb ik voorlopig 2 goede jobs.

Mefke
3 oktober 2008, 21:42
Ja in regelmaat benk ik nie al te best tbh. Nog iemand in uw familie diabeet?
neen. van waar het komt en hoe veroorzaakt heb ik het raden naar. een van de meest gebruikelijke oorzaken voor een type I diabeet (wa ik dus ben) is genetisch. niemand in de familie heeft het, dus zal het waarschijnlijk zijn aan een ontsteking/andere invloed van buitenaf die ik ergens heb opgelopen ofzoiets. Tja in feite weeten ze het niet, en moeste ze het weten, hadden ze het mss al kunnen oplossen he. ;)

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:44
Uhu, en wordt da slechter/beter bij het ouder worden of blijft het gwn zoals het nu is?

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:46
Ik hoop dat de ziekte je sport nooit in de weg zal komen te staan, ik ben erdoor moeten ophouden met studeren en werken... Voor een periode van toch een 2tal jaar.

Herbegonnen met wat te studeren en nu heb ik voorlopig 2 goede jobs.


Fijn om te horen :)
Nee echt aan mn sport mag echt niks gebeuren:s is tot nu toe mn enige manier waarbij ik geld verdien. En later alsk afgestudeerd ben draait ook alles rond sport. Zonder sport = no money :s

Mefke
3 oktober 2008, 21:52
tja hoe moet ik daarop antwoorden. het is geregeld. suikergehalte heeft hoogtes en laagtes, maar over lange periodes van 2-3 maand gezien staat het vrij goed. hopen dat het zo blijft en dat complicaties op latere leeftijd uitblijven. of dat ze hopelijk iets vinden om het op te lossen. (maar dat hoopt iedereen met een chronische ziekte natuurlijk :) )

Booka Shade
3 oktober 2008, 21:54
Jah idd, ma ik zie het wel nog goedkomen met het materiaal en kennis dat ze tegenwoordig hebben.

Victory will be ours :)

Spineless
3 oktober 2008, 22:42
Misschien chronisch, misschien niet...

Ik heb reflux. Reflux is het terugvloeien van maagzuur tot in je slokdarm (en als het heel erg is, keel). Meestal gaat het gepaard met een maagbreuk, die ik ook heb. Reflux bestaat in verschillende graden, gaande van A, de lichtste, tot D, de zwaarste. Ik heb graad D, de zwaarste dus...

Nuja, reflux is 1 ding. Het feit dat mijn slokdarm constant zwaar ontstoken was, was een ander ding. Ze hebben het in feite gevonden doordat ik constant aan het hoesten was (komt dus door de ontsteking op mijn slokdarm). Zo hard zelfs dat er een paar zenuwen tussen mijn ruggenwervels gekneld zaten en ik dus een dik uur lag te creperen van de pijn...

Daarnaast kan een langdurige ontsteking van 'vlees' ook op den duur zorgen voor kanker, volgens de dokter en aangezien ik blijkbaar toch al heel mijn leven met die ontsteking leef waarschijnlijk (je moet het niet voelen om het te hebben) was het wel cruciaal dat die ontsteking weg geraakte.

Maandag was ik dan langsgeweest bij de maagspecialiste, woensdag was het onderzoek al, een gastroscopie. En ik kan het je zeggen, een gastroscopie, eerst was dat bij mij zonder verdoving... ik wens het niemand toe. Een maand daarna was het weer van dat...

Ik had het misschien kunnen weten dat ik het had, aangezien ik regelmatig het zuur had. Maarja, wie denkt daar nu aan. Ik dacht dat dat normaal was zelfs...

Wat nu? Ik moet waarschijnlijk heel mijn leven lang elke ochtend een pilletje nemen. Liever dat, dan een operatie eerlijk gezegd. De ontsteking op mijn slokdarm is ermee weg, ik hoest niet meer en ik heb geen pijn meer in mijn rug. :)

Booka Shade
3 oktober 2008, 22:52
Misschien chronisch, misschien niet...

Ik heb reflux. Reflux is het terugvloeien van maagzuur tot in je slokdarm (en als het heel erg is, keel). Meestal gaat het gepaard met een maagbreuk, die ik ook heb. Reflux bestaat in verschillende graden, gaande van A, de lichtste, tot D, de zwaarste. Ik heb graad D, de zwaarste dus...

Nuja, reflux is 1 ding. Het feit dat mijn slokdarm constant zwaar ontstoken was, was een ander ding. Ze hebben het in feite gevonden doordat ik constant aan het hoesten was (komt dus door de ontsteking op mijn slokdarm). Zo hard zelfs dat er een paar zenuwen tussen mijn ruggenwervels gekneld zaten en ik dus een dik uur lag te creperen van de pijn...

Daarnaast kan een langdurige ontsteking van 'vlees' ook op den duur zorgen voor kanker, volgens de dokter en aangezien ik blijkbaar toch al heel mijn leven met die ontsteking leef waarschijnlijk (je moet het niet voelen om het te hebben) was het wel cruciaal dat die ontsteking weg geraakte.

Maandag was ik dan langsgeweest bij de maagspecialiste, woensdag was het onderzoek al, een gastroscopie. En ik kan het je zeggen, een gastroscopie, eerst was dat bij mij zonder verdoving... ik wens het niemand toe. Een maand daarna was het weer van dat...

Ik had het misschien kunnen weten dat ik het had, aangezien ik regelmatig het zuur had. Maarja, wie denkt daar nu aan. Ik dacht dat dat normaal was zelfs...

Wat nu? Ik moet waarschijnlijk heel mijn leven lang elke ochtend een pilletje nemen. Liever dat, dan een operatie eerlijk gezegd. De ontsteking op mijn slokdarm is ermee weg, ik hoest niet meer en ik heb geen pijn meer in mijn rug. :)


Wow, nog een geluk dat ze het dan gevonden hebben, want wie denkt er nu bij na dat je een ziekte zou hebben door gwn het zuur af en toe te hebben.
Maar raar om te denken dat je mss kanker zou kunnen krijgen als je er niet vlug gng bij bent :s

En ja idd één pilletje per dag is beter dan een operatie of trg hervallen.
Ik moet ook één pilletje nemen (normaal gezien ma ik vergeet het constant) maar daar heb ik niks op tegen als daarmee mn ziekte vermindert word.

En ja op de vraag chronisch of niet heb ik geen antwoord op. We zullen er eens een specialist moeten bijhalen :)

Selderijstok
3 oktober 2008, 23:09
dus als ge blijft bewegen gaat uw ziekte in mindere maten optreden of gaat het dan gwn nie optreden?

Nee, dan stel je gewoon uit wat er in de toekomst zal komen. Moest je niet bewegen zou je letterlijk stijf worden op oudere leeftijd natuurlijk. Onmogelijk om je ruggegraat nog te buigen ofzo. Daarom is zwemmen de beste oplossing momenteel.
Maarja het zit in de familie, dus we kunnen tips enzo uitwisselen lol :)
Eén ding staat vast en dat is dat we het nooit meer kwijt zullen spelen...en dat er dus later 50% kans is dat mijn kinderen het ook gaan hebben.

Spineless
3 oktober 2008, 23:14
Een ziekte is het niet echt, het is eerder een aandoening. Mijn maag sluit niet mooi aan op mijn slokdarm (mede door die maagbreuk) en daardoor kan het zuur terugvloeien. En blijkbaar maakt mijn maag ook veel teveel maagzuur aan...

En misschien is het ergens wel chronisch omdat als ik mijn pilletje niet neem (het dubbele van de normale dosis overigens, in het begin heb ik het vierdubbele moeten slikken om die ontsteking zo snel mogelijk weg te krijgen) mijn slokdarm dan wél ontstoken is en blijft. Ik heb er soms nog last van trouwens, maar dat is vooral van de stress dan. Waarschijnlijk heb ik het heel de tijd gehad maar is het de laatste tijd gewoon verergerd door de stress (persoonlijke redenen)

Ik moet nu trouwens nog regelmatig een gastroscopie laten doen. Nu ben ik er wel voor een jaar vanaf, thank god :p

Selderijstok
3 oktober 2008, 23:19
Kheb de indruk dat u naam Spineless eigenlijk beter bij ik zou passen :p On the other hand...no offense maar u aandoening zou ik toch liever niet hebben.Ik zou liever niks hebben lol, maarja dat kiezen we natuurlijk niet hé. Ik kom nu al zwaar zot als ik lichtjes maagzuur heb.

makila
3 oktober 2008, 23:48
Aan het eten ligt het niet, want ik eet hetzelfde als iedereen hier in huis en ik ben de enige die last heeft. Aan het drinken ligt het ook niet, want ik drink voornamelijk water (tenzij op een feestje ofzo, maar dat is sporadisch).

Je moet toch oppassen, met zeggen : Ik eet zoals iedereen in mijn familie, dus eten is de oorzaak niet. Dat kan fout zijn. T'is niet omdat je familie van bepaalde zaken geen last heeft, dat jij automatisch er ook geen last van zou hebben. Ook andersom kan waar zijn : T'is niet omdat je familie geen fruit eet, en jij hebt vitamine te kort, dan de rest van je familie automatisch ook vitamine te kort komt dan.

Ik heb zelf een 10-tal jaar gesukkeld met mijn maag en darmen. Op het einde moest ik tot 20x(zonder overdrijven) naar de WC. Telkens diarree in de ergste vorm. Ik vreesde dat ik ging uitdrogen. Krampen van jewelste, en soms lag ik te krioelen van de pijn. Constant testen gedaan, maar ze vonden niks. Ik heb alle pillen van de wereld gekregen van de doctoren, tegen maagkrampen. Hielp allemaal niks. :s

Totdat ik besloot van volle borden cornflakes te eten, s'morgens vroeg.(Niemand in mijn familie eet ooit cornflakes)
Nu eet ik dus elke dag veel cornflakes en raad eens? Ik ben plots van alle klachten verlost. Ik heb al meer dan een jaar geen enkele keer buikpijn gehad. :niceone:

Misschien zijn het de vezels in cornflakes die mijn darmen hersteld hebben? Ik weet het niet. Feit is als ik 2 dagen geen cornflakes eet, dat ik meteen weer zo ziek ben als een hond(ik heb het een paar x uitgetest), en als ik dan weer cornflakes begin te eten, dan ben ik meteen terug tiptop in orde.

Spineless
3 oktober 2008, 23:48
Kheb de indruk dat u naam Spineless eigenlijk beter bij ik zou passen :p On the other hand...no offense maar u aandoening zou ik toch liever niet hebben.Ik zou liever niks hebben lol, maarja dat kiezen we natuurlijk niet hé. Ik kom nu al zwaar zot als ik lichtjes maagzuur heb.

Moet ge mijn pilletjes eens proberen, heb bijna niets last meer. :p En daarbij, ik ben blij dat het met een gewoon pilletje opgelost is en dat het niet echt een serieuze ziekte is... Een operatie was ook een optie maar dat zou een plan B zijn voor mocht ik de pilletjes beu zijn. Maar toch liever niet, aangezien de slaagkans maar 50% is ofzo...

Hetgeen jij hebt klinkt ook anders wel serieus. Lastig als je dan op een gegeven leeftijd komt waarbij blijven sporten misschien niet meer mogelijk is en die ontstekingen dan de kop op steken. :/

Selderijstok
3 oktober 2008, 23:55
Voor mijn ma begint het nu lastig te worden, maar ze doet nu fitness ook. Maar om de 3-4 maand gaat ze naar het ziekenhuis voor een baxter-kuur van 2 weken. Hiermee ben je dan weer even zoet en heb je veel minder last van migraine wat ook 1 van de symptonen is die het met zich meebrengt. Daarvan heb ik nu ook al last en dat is echt niet te doen :/
Kzal wel zien wat de toekomst brengt. Misschien vinden ze wel een remedie ... :)

Spineless
4 oktober 2008, 00:00
Wel raar dat migraine 1 van de eerste symptomen is, op het eerste zicht heeft dat toch weinig met elkaar te maken?

Hangt er ook misschien wel wat van af welk beroep je uitoefent. Als uw ma een hele dag mag neerzitten in een gemakkelijke stoel heeft ze er misschien niet veel last van? :)
(ik neem aan dat je nog studeert :p, en dus zelf nog relatief(?) weinig last hebt)

Selderijstok
4 oktober 2008, 00:21
Mijn ma werkt op de spoed dienst :p Veel tijd om in een stoel te zitten heeft ze niet. En ik ben idd nog student 19j en weinig tot geen last behalve van migraine dan.

Essit
4 oktober 2008, 03:30
Misschien chronisch, misschien niet...

Ik heb reflux. Reflux is het terugvloeien van maagzuur tot in je slokdarm (en als het heel erg is, keel). Meestal gaat het gepaard met een maagbreuk, die ik ook heb. Reflux bestaat in verschillende graden, gaande van A, de lichtste, tot D, de zwaarste. Ik heb graad D, de zwaarste dus...

Nuja, reflux is 1 ding. Het feit dat mijn slokdarm constant zwaar ontstoken was, was een ander ding. Ze hebben het in feite gevonden doordat ik constant aan het hoesten was (komt dus door de ontsteking op mijn slokdarm). Zo hard zelfs dat er een paar zenuwen tussen mijn ruggenwervels gekneld zaten en ik dus een dik uur lag te creperen van de pijn...

Daarnaast kan een langdurige ontsteking van 'vlees' ook op den duur zorgen voor kanker, volgens de dokter en aangezien ik blijkbaar toch al heel mijn leven met die ontsteking leef waarschijnlijk (je moet het niet voelen om het te hebben) was het wel cruciaal dat die ontsteking weg geraakte.

Maandag was ik dan langsgeweest bij de maagspecialiste, woensdag was het onderzoek al, een gastroscopie. En ik kan het je zeggen, een gastroscopie, eerst was dat bij mij zonder verdoving... ik wens het niemand toe. Een maand daarna was het weer van dat...

Ik had het misschien kunnen weten dat ik het had, aangezien ik regelmatig het zuur had. Maarja, wie denkt daar nu aan. Ik dacht dat dat normaal was zelfs...

Wat nu? Ik moet waarschijnlijk heel mijn leven lang elke ochtend een pilletje nemen. Liever dat, dan een operatie eerlijk gezegd. De ontsteking op mijn slokdarm is ermee weg, ik hoest niet meer en ik heb geen pijn meer in mijn rug. :)

Ik heb hetzelfde onderzoek ondergaan en ik moet ook elke dag 1 pilletje innemen voor men maag. Een gastroscopie is nooit een leuk onderzoek natuurlijk, maar bij mij is er ook vastgesteld dat de verbinding tussen mijn maag en mijn slokdarm niet in orde is. Trouwens als je een gastroscopie laat doen, kan je altijd vragen om verdoving hé(ik vraag dat in ieder geval).

Let op : Een operatie doen ze enkel in extreme gevallen, ik weet ook niet hoe dat dan in zen werk zou gaan. Wsl een ringetje op de opening tss maag en slokdarm. En ja die pillen moet je wsl voor de rest van je leven innemen. Noemen die medicijnen Zurcale?

Pvt Martin
4 oktober 2008, 11:04
Je moet toch oppassen, met zeggen : Ik eet zoals iedereen in mijn familie, dus eten is de oorzaak niet. Dat kan fout zijn. T'is niet omdat je familie van bepaalde zaken geen last heeft, dat jij automatisch er ook geen last van zou hebben. Ook andersom kan waar zijn : T'is niet omdat je familie geen fruit eet, en jij hebt vitamine te kort, dan de rest van je familie automatisch ook vitamine te kort komt dan.

Ik begrijp wat je bedoeld. Maar ik bedoelde eerder "iets mis met het eten" in de zin van een vervallen ingredient ofzo (vermits ik er maar om de zoveel tijd last van heb), waar dat normaal iedereen last van zou hebben.
Nuja, het staat vast dat er "iets" is waar ik op reageer en de rest van de familie hier niet.
Wat de dokter me wel verzekerd heeft is dat het geen psychologische oorzaak heeft, vermits ik 's nachts wakker word van de pijn dan. Iemand met een ingebeelde ziekte heeft overdag hevige pijn maar voelt niets tijdens zijn slaap (zo heeft de dokter mij gezegd). Tzit dus nie in mijne kop! :p

iamhollywood
4 oktober 2008, 11:32
Chronische hyperventilatie .. en da lijkt iets banaal ma het is alles behalve aangenaam :)
Heb al 3 maand last van constant steken rond mijn borst, tintelingen in handen en voeten, ademnood, barstende hoofdpijn. Via een ateriele punctie (bloedafname in een slagader) hebben ze gezien dat er te weinig CO2 in mijn bloed aanwezig is en daardoor denken ze dat ik onbewust ganse dag door hyperventileer.

Het stoort mij enorm, vannacht weer amper geslapen om dan warsch morgen 17 u aan een stuk te slapen :s

Pvt Martin
4 oktober 2008, 11:44
Chronische hyperventilatie .. en da lijkt iets banaal ma het is alles behalve aangenaam :)
Heb al 3 maand last van constant steken rond mijn borst, tintelingen in handen en voeten, ademnood, barstende hoofdpijn. Via een ateriele punctie (bloedafname in een slagader) hebben ze gezien dat er te weinig CO2 in mijn bloed aanwezig is en daardoor denken ze dat ik onbewust ganse dag door hyperventileer.

Het stoort mij enorm, vannacht weer amper geslapen om dan warsch morgen 17 u aan een stuk te slapen :s

Begrijp ik maar al te goed... Heb buiten mijn maagprobleem ook nog astma (en een ongeëvenaard pessimisme). Soms wakker worden omwille van hyperventileren. Amper adem krijgen... En als mijn pufding dan nog leeg is, is het helemaal om de muren op te lopen. Krijg dan ook steken in mijn borst en rug van al die spieren die uitgerekt worden vanwege het zeer diepe, snelle ademhalen en hoofdpijn vanwege het zuurstof tekort. En dat gaat niet over...
Ik kan dan ook nie meer slapen... dat is nog het ergste, na een paar uur ben ik in staat om me met mijn hoofd tegen de muur bewusteloos te slagen om toch maar een beetje te "slapen". Gelukkig heb ik er mijn puffer voor en kan ik het onderdrukken, maar als die net leeg is... De laatste (en tegelijk ook ergste) "aanval" was begin augustus. Was op bepaalde momenten niet ver weg van stikken. Kon me amper aankleden om naar de dokter te gaan. 1 kous had me een kwartier gekost om aan te trekken.

Maar chronisch ventileren? Ik zou er niet tegen kunnen...

Tha_nOn
4 oktober 2008, 12:07
Eén ding staat vast en dat is dat we het nooit meer kwijt zullen spelen...en dat er dus later 50% kans is dat mijn kinderen het ook gaan hebben.

als uw ziekte genetisch opspoorbaar is (dus dat ze weten waar het foutje zit en er op getest kan worden) is er wel een manier om te testen of uw kind in spe gezond is of niet (alléja, da wordt getest op de 8-cellige zygote dus heel vroeg, noemt csfi)

maar kweet niet of dat bij u zo is, kon het ook niet afleiden uit uw verhaal:p

Matt.
4 oktober 2008, 12:13
Mijn ex-lief (en nog steeds goeie vriendin) heeft ook ziekte van Crohn, tamelijk erg... 'k Ben er 8 maand bij geweest en 2 maand daarvan zat ik iedere dag in de kliniek... Da was echt afzien voor haar (en voor mij ook om haar zo te zien).
Moet nu nog om de 6 weken voor een baxter infliximab (remicade). Da's een anti-TNFalpha en dat doet goed zn werk... (Is wel pokkeduur. (€50*lichaamsgewicht, en dat om de 6 weken.))
Misschien zijn er hier nog mensen die dit toegediend krijgen? Ik zag hier iemand posten van ziekte van Bechterew, normaal gebruiken ze die medicatie daar ook voor.

'k Hoop alleszins dat jullie er nie zoveel last van hebben.

Booka Shade
4 oktober 2008, 12:14
Chronische hyperventilatie .. en da lijkt iets banaal ma het is alles behalve aangenaam :)
Heb al 3 maand last van constant steken rond mijn borst, tintelingen in handen en voeten, ademnood, barstende hoofdpijn. Via een ateriele punctie (bloedafname in een slagader) hebben ze gezien dat er te weinig CO2 in mijn bloed aanwezig is en daardoor denken ze dat ik onbewust ganse dag door hyperventileer.

Het stoort mij enorm, vannacht weer amper geslapen om dan warsch morgen 17 u aan een stuk te slapen :s

Geen lachertje :s Kunnen ze geen CO2 toedienen door het één of ander?
En als je dan zo onregelmatig slaapt, heb je daar dan geen last van maw hoofdpijn enzo?

Booka Shade
4 oktober 2008, 12:16
Mijn ex-lief (en nog steeds goeie vriendin) heeft ook ziekte van Crohn, tamelijk erg... 'k Ben er 8 maand bij geweest en 2 maand daarvan zat ik iedere dag in de kliniek... Da was echt afzien voor haar (en voor mij ook om haar zo te zien).
Moet nu nog om de 6 weken voor een baxter infliximab (remicade). Da's een anti-TNFalpha en dat doet goed zn werk... (Is wel pokkeduur.)
Misschien zijn er hier nog mensen die dit toegediend krijgen? Ik zag hier iemand posten van ziekte van Bechterew, normaal gebruiken ze die medicatie daar ook voor.

'k Hoop alleszins dat jullie er nie zoveel last van hebben.

Al van gehoord, maar nog nooit toegedient gekregen. Ik hoop da da ook zo gaat blijven.
Ik denk wel dat er mensen zijn die gepost hebben dit al hebben moeten doen, maar ben niet zeker.

SlashDotDash
4 oktober 2008, 12:20
Misschien zijn het de vezels in cornflakes die mijn darmen hersteld hebben? Ik weet het niet. Feit is als ik 2 dagen geen cornflakes eet, dat ik meteen weer zo ziek ben als een hond(ik heb het een paar x uitgetest), en als ik dan weer cornflakes begin te eten, dan ben ik meteen terug tiptop in orde.

Ik wil je verhaal niet afbreken, maar in cornflakes zitten bitter weinig vezels. Véél suiker, dat wel.

Selderijstok
4 oktober 2008, 12:23
Al van gehoord, maar nog nooit toegedient gekregen. Ik hoop da da ook zo gaat blijven.
Ik denk wel dat er mensen zijn die gepost hebben dit al hebben moeten doen, maar ben niet zeker.


Ikke ;) Die baxter kuur zelf heb ik nog niet ondervonden omdat ik er nog niet veel last van heb. Maar mijn ma doet dit wel. Rond een jaar of 30 zou ik moeten gaan voor mijn eerste 'behandeling' ....can't wait :sop:

Booka Shade
4 oktober 2008, 12:24
Ikke ;) Die baxter kuur zelf heb ik nog niet ondervonden omdat ik er nog niet veel last van heb. Maar mijn ma doet dit wel. Rond een jaar of 30 zou ik moeten gaan voor mijn eerste 'behandeling' ....can't wait :sop:


Whahah rofl :)
Iedereen kijkt er naar uit :puke:

Matt.
4 oktober 2008, 12:25
Al van gehoord, maar nog nooit toegedient gekregen. Ik hoop da da ook zo gaat blijven.
Ik denk wel dat er mensen zijn die gepost hebben dit al hebben moeten doen, maar ben niet zeker.

Works like a charm voor die vriendin, in tegenstelling tot alle andere medicatie... Wel irritant dat ze daarvoor om de 6 weken een dag naar 't ziekenhuis moet... (De dag nadien is ze ook niet erg levendig.)
Er is nu wel iets nieuw in aantocht (adalimumab, merknaam Humira) dat je zelf zou kunnen toedienen (subcutaan)...

Indien geintresseerd moet je maar eens google'n. ;)

Booka Shade
4 oktober 2008, 12:42
Humira (Adalimumab) behoort net zoals Remicade tot de TNF-blokkers. Eenvoudig gezegd: bij de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa is een eiwit betrokken bij het ontstekingsproces van de ziekte. Dit eiwit is Tumor Necrosis Factor Alfa (TNF Alfa). Men vermoedt dat deze stof een negatieve invloed heeft op onze ziekte. Daarom bevat Humira een eiwit dat de werking van TNF juist blokkeert (doordat Humira zich in het lichaam vasthecht aan TNF-alfa) waardoor het niets verkeerd meer kan doen in ons lichaam. Als gevolg verminderen de darmontstekingen en de symptomen.

Humira is eenvoudig gezegd een verbeterde versie van Remicade. Daar waar Remicade uit muizen- en ratteneiwitten bestaat, zijn dit bij Humira humane bestanddelen, dit wil zeggen dat ze heel erg lijken op gelijkaardige bestanddelen in ons eigen lichaam. Hierdoor verminderen de bijwerkingen en voornamelijk de allergische reacties die bij Remicade wel eens voorkomen. Ook gebeurt de behandeling via tweewekelijkse injecties in plaats van per infuus wat voor de patiënt comfortabeler is.


Omdat er door de behandeling een kleine kans is op Tuberculose (TBC) zal de arts/ziekenhuis vooraf TBC-testen doen. Als men geen tekenen heeft van TBC, dan zal een behandeling met Humira geen TBC veroorzaken. Bij hartproblemen mag men ook geen Humira krijgen, bij lichte hartklachten moet men onder controle blijven voor mogelijke hartklachten.

De bijwerkingen die kunnen voorkomen:

Zeer veel voorkomend (Bij meer dan 10% van de patiënten): reacties op de injectieplaats (ontsteking op de injectieplaats)
Veel voorkomend (Tussen 1 en 10% van de patiënten): Infecties, bijv. urineweginfectie, infecties van de luchtwegen (verkoudheid, neusverkoudheid, bijholte ontsteking, bronchitis, longontsteking), hoofdpijn, uitslag, duizeligheid, misselijkheid, diarree, keelpijn, jeuk, blaren, buikpijn en bloedarmoede.

Zeldzaam (Tussen 0,1 en 1% van de patiënten): Tuberculose, andere ernstige infecties (bijv. sepsis), allergische reacties, zenuwaandoeningen (bijv. multiple sclerose), laag bloedcel gehalte waaronder bloedarmoede, opgezwollen voeten, gewichtstoename, depressie, moeite met slapen, opwinding, oogafwijkingen, oorafwijkingen, smaakverstoringen, gezichtsverstoringen, hoge bloeddruk, astma, leverfunctieafwijkingen, problemen in de onderbuik (overgeven, spijsverteringsstoornissen, verstopping), mondproblemen, huidafwijkingen (bijv. eczeem), haaruitval, urine afwijkingen (bijv. bloed of eiwitten in de urine, vaker urineren).
(bron bijwerkingen: Bijsluiter Humira)

De lijst met bijwerkingen lijkt vrij lang, maar zijn grotendeels kleine infecties en komen slechts bij een minderheid van de patiënten voor. De bijwerkingen van Medrol/Prednison bijvoorbeeld zijn hinderlijker en komen bij veel meer patiënten voor. Bijwerkingen van Humira die wij het vaakst horen zijn licht pijnlijk gevoel tijdens de injectie (omdat er citroenzuur in Humira zit dat lichtjes irriteert tijdens het toedienen) en gewrichtsklachten. Afgewogen tegen de erg goede werking van Humira op de ziekte zelf, kunnen we eigenlijk stellen dat de bijwerkingen eigenlijk erg meevallen.

Patiënten die zwanger willen worden, moeten reeds 5 maanden gestopt zijn met de behandeling alvorens zwanger te geraken. Anders zou dit gevolgen kunnen hebben voor de foetus.

Humira werd door de Europese instanties in juni 2007 goedgekeurd voor gebruik. Momenteel wordt de terugbetaling geregeld. Sinds 1 november 2007 wordt Humira vergoed in Nederland. Voor België zal de prijs na terugbetaling rond een 20 euro per maand komen te liggen. Deze prijs is voor gebruik met een speciale prikpen die de toediening vergemakkelijkt. Het wordt voorlopig enkel nog maar bij de ziekte van Crohn gebruikt en nog niet bij colitis ulcerosa.

Ik heb het meteen voor iedereen opgezocht ;)

moehaa!
4 oktober 2008, 12:44
Ik heb hetzelfde onderzoek ondergaan en ik moet ook elke dag 1 pilletje innemen voor men maag. Een gastroscopie is nooit een leuk onderzoek natuurlijk, maar bij mij is er ook vastgesteld dat de verbinding tussen mijn maag en mijn slokdarm niet in orde is. Trouwens als je een gastroscopie laat doen, kan je altijd vragen om verdoving hé(ik vraag dat in ieder geval).

Let op : Een operatie doen ze enkel in extreme gevallen, ik weet ook niet hoe dat dan in zen werk zou gaan. Wsl een ringetje op de opening tss maag en slokdarm. En ja die pillen moet je wsl voor de rest van je leven innemen. Noemen die medicijnen Zurcale?

Ik heb ook hetzelfde.
Enkel niet in zo'n erge vorm want ik moet niet elke dag pillen nemen en heb nog maar 1 periode gehad waar ik er last van had (wat wel vreselijk veel zeer deed, nog nooit van men leven zoveel pijn gehad).
De 4-5 bezoeken aan de doctor voordat ze +- weten wat er mis is hielpen ook niet echt.
Naar het schijnt heeft 1/3 vd bevolking een slechtsluitende maag-slokdarm sluitspier en hebben sommigen er meer last van dan anderen.
Gastroscopie heb ik ook laten doen, de doctor ging het eerst met plaatselijke verdoving proberen maar dat lukt niet zo goed->spuitje. Maar iem die geen anesthesist is mag geen volledige verdoving geven. Dat geeft grappige resultaten want ze mogen u niet helemaal verdoven maar ge loopt wel rond als een halve mongool die precies 20 pinten op heeft.

Spineless
4 oktober 2008, 12:46
Ik heb hetzelfde onderzoek ondergaan en ik moet ook elke dag 1 pilletje innemen voor men maag. Een gastroscopie is nooit een leuk onderzoek natuurlijk, maar bij mij is er ook vastgesteld dat de verbinding tussen mijn maag en mijn slokdarm niet in orde is. Trouwens als je een gastroscopie laat doen, kan je altijd vragen om verdoving hé(ik vraag dat in ieder geval).

Let op : Een operatie doen ze enkel in extreme gevallen, ik weet ook niet hoe dat dan in zen werk zou gaan. Wsl een ringetje op de opening tss maag en slokdarm. En ja die pillen moet je wsl voor de rest van je leven innemen. Noemen die medicijnen Zurcale?

Ik weet het van die verdoving hoor, ik vraag dat nu ook altijd maar toen ik het de eerste keer heb laten doen, hebben ze mij geen verdoving gegeven. Dat was minder aangenaam. :p

En ja, ze plaatsen zo'n ringetje over die verbinding tussen je maag en slokdarm en ze vernauwen het wel ook wat. En mijn medicijnen noemen Pantazol (40mg). De dokter zei dat ik moet stoppen na 6 maand maar ik ben bang dat het terug gaat komen dan...

Booka Shade
4 oktober 2008, 12:53
Ik heb ook hetzelfde.
Enkel niet in zo'n erge vorm want ik moet niet elke dag pillen nemen en heb nog maar 1 periode gehad waar ik er last van had (wat wel vreselijk veel zeer deed, nog nooit van men leven zoveel pijn gehad).
De 4-5 bezoeken aan de doctor voordat ze +- weten wat er mis is hielpen ook niet echt.
Naar het schijnt heeft 1/3 vd bevolking een slechtsluitende maag-slokdarm sluitspier en hebben sommigen er meer last van dan anderen.
Gastroscopie heb ik ook laten doen, de doctor ging het eerst met plaatselijke verdoving proberen maar dat lukt niet zo goed->spuitje. Maar iem die geen anesthesist is mag geen volledige verdoving geven. Dat geeft grappige resultaten want ze mogen u niet helemaal verdoven maar ge loopt wel rond als een halve mongool die precies 20 pinten op heeft.

:rofl:

Booka Shade
4 oktober 2008, 12:56
Maar jongens ik ga voetballen, daarna feest van mn stiefpa (50 jaar) en dan fuifje in lokale feestzaal :)

Ik ga het dus hierbij laten voor vandaag. Ik zie morgen alles posts wel en quote indien nodig

Grtz lotti

Prastepius
4 oktober 2008, 13:36
Ik heb Nystagmus. Mss niet echt een chronische ziekte.. maar ergerlijk genoeg. Valt niet te genezen en is voor de rest van mijn leven.

Nystagmus is een oogaandoening.. de aandoening bevindt zich eigenlijk in de hersenen..

Ik heb last van een trillend, bewegend beeld..
vgl het met eeen aardbeving voor uw ogen. Alles trilt van links naar rechts.
Ook zie ik dingen dubbel.
Ik kan nog met moeite op de pc en tv.
Als ik snachts met de auto rij zi eik de verkeerslichten, lampen, autolichten dubbel tot 4 dubbel. Ik zie dan die lichten nog eens over een afstand van 10 meter.. wat dus gevaarlijk is.

Ik heb al een MRI en en ruggemergpunctie achter de rug, maar geen oorzaak werd egvonden.

.nOah
4 oktober 2008, 13:53
Ikzelf heb ook de ziekte van Crohn, heb dit nu toch al zo'n 5.5 jaar.
Heb ze gekregen om mijn 14de:eek:

Ik ga nu toch ook al bijna 5 jaar om de 8 weken naar het ziekenhuis voor zo'n infuus (Remicade), bij mij helpt da echt direct. Baxter is gedaan en ik zit terug vol met energie enzo:)
Van mijn darmen zelf heb ik geen last meer, maar mijn irritante bijverschijnselen wel. Reuma onderanderde, der zijn echt dagen dat al mijn gewrichten zeer doen en ik amper iets kan doen.

Mja, volgens de reumatoloog is het geen reuma want ze kunnen het niet vinden in mijn bloed en de syptomen die ik heb zijn deels van chronische en mechanische oorsprong.

Ik heb daar al 2 jaar 2 keer per week voor naar de kinesist gegaan en 1 keer per week accupentuur en handoplegging laten doen en da haalt niks uit.
Ik heb nog altijd evenveel last :angry:

Ik probeer zo weinig mogelijk aan mijn ziekte te denken en gewoon zeggen tege u eige da ge normaar zijt en gezond enzo. Maar soms kunde ni ontkennen da ge het hebt omda ge daar zoveel last van hebt.

Selderijstok
4 oktober 2008, 14:58
Ik heb Nystagmus. Mss niet echt een chronische ziekte.. maar ergerlijk genoeg. Valt niet te genezen en is voor de rest van mijn leven.

Nystagmus is een oogaandoening.. de aandoening bevindt zich eigenlijk in de hersenen..

Ik heb last van een trillend, bewegend beeld..
vgl het met eeen aardbeving voor uw ogen. Alles trilt van links naar rechts.
Ook zie ik dingen dubbel.
Ik kan nog met moeite op de pc en tv.
Als ik snachts met de auto rij zi eik de verkeerslichten, lampen, autolichten dubbel tot 4 dubbel. Ik zie dan die lichten nog eens over een afstand van 10 meter.. wat dus gevaarlijk is.

Ik heb al een MRI en en ruggemergpunctie achter de rug, maar geen oorzaak werd egvonden.

wtf ? En is dat constant of met momenten.

Prastepius
4 oktober 2008, 16:37
toch wel heel vaak.
rare is dat dat maar dees jaar opgekomen is.
en de dokter zeggen dat het een aangeboren conginentale nystagmus is.
Dus ze snappen niet hoe het komt dat ik er zoveel last van heb nu opeens.
En het zit niet in men hoofd ofzo, want als ze naar me kijken zien ze men ogen letterlijk vlug links en rechts gaan. Ook op de EEG is het allemaal duidelijk te zien.

Preske
4 oktober 2008, 17:22
:rofl:

nja, het lijkt grappig, maar dat is het niet hoor :)

heb dat ook moeten laten doen, en ze hadden hun een beetje misrekend. Heb drie dagen letterlijk als een zombie rondgelopen. alez, eigenlijk merendeel geslapen, maar de momenten dat ik wakker was, ge kunt echt niet nadenken he...

De meeste zullen het hier al weten, maar ik heb NF1 (ziekte van Von Recklinghausen) Niet echt een chronische ziekte te noemen. Maar het is niet te genezen of te behandelen, en de groei van de tumoren is constant. Ze kunnen hoogstens de tumoren wegsnijden als ze te groot worden of op gevaarlijke plaatsen komen (als ge geluk hebt, als ge het in uw hersenen krijgt = gegarandeerd problemen, zelfs al zijn ze er vroeg bij).
Door een foute behandeling/pure pech heb ik nu wel last van constante pijn.

Eerst in m'n rug, ik heb daar een ijzeren staaf die m'n ruggengraat recht houdt (zie het als zo een staaf die ze in uw arm/been steken als ge die breekt, maar dan in de rug)

Nu, na de laatste operatie, hebben ze de zenuwen van de linkerhand geraakt, waardoor ik nu maar 2 vingers min of meer deftig kan gebruiken. Kan ze wel allemaal bewegen, maar ik heb werkelijk geen greintje kracht meer in m'n linkerhand. Heb ook geen enkel gevoel meer in m'n pink (ik heb eigenlijk constant het gevoel dat dat gedeelte in slaap is gedaan geweest), m'n ringvinger is dan weer overgevoelig, en het gevoel van de palm is zwaar fucked, naargelang het dichter bij de ringvinger of pink ligt, gaat het van overgevoelig tot ongevoelig.

Het valt ook niet te herstellen, en ik moet normaal gezien medicatie innemen, maar dat heb ik al zeer lang niet meer gedaan. Ben op een punt gekomen dat ik de pijn kan verdragen. Liever dat dan als een halve zombie rond te lopen.

nunji
4 oktober 2008, 17:40
ik heb altijd van die luchtboertjes die ni willen doorkomen en daardoor nog al zwaar aan u maag liggen, als ge dan zijt aant feesten en ge hebt die bassen nog in u maag mwehh :( welke ziekte is da?

makila
4 oktober 2008, 17:56
Ik wil je verhaal niet afbreken, maar in cornflakes zitten bitter weinig vezels. Véél suiker, dat wel.

Gezonde suikers dan toch, want ik ben ook nog 7kg afgevallen sinds ik s'morgens cornflakes eet.. :)

Booka Shade
4 oktober 2008, 19:47
nja, het lijkt grappig, maar dat is het niet hoor :)

heb dat ook moeten laten doen, en ze hadden hun een beetje misrekend. Heb drie dagen letterlijk als een zombie rondgelopen. alez, eigenlijk merendeel geslapen, maar de momenten dat ik wakker was, ge kunt echt niet nadenken he...

De meeste zullen het hier al weten, maar ik heb NF1 (ziekte van Von Recklinghausen) Niet echt een chronische ziekte te noemen. Maar het is niet te genezen of te behandelen, en de groei van de tumoren is constant. Ze kunnen hoogstens de tumoren wegsnijden als ze te groot worden of op gevaarlijke plaatsen komen (als ge geluk hebt, als ge het in uw hersenen krijgt = gegarandeerd problemen, zelfs al zijn ze er vroeg bij).
Door een foute behandeling/pure pech heb ik nu wel last van constante pijn.

Eerst in m'n rug, ik heb daar een ijzeren staaf die m'n ruggengraat recht houdt (zie het als zo een staaf die ze in uw arm/been steken als ge die breekt, maar dan in de rug)

Nu, na de laatste operatie, hebben ze de zenuwen van de linkerhand geraakt, waardoor ik nu maar 2 vingers min of meer deftig kan gebruiken. Kan ze wel allemaal bewegen, maar ik heb werkelijk geen greintje kracht meer in m'n linkerhand. Heb ook geen enkel gevoel meer in m'n pink (ik heb eigenlijk constant het gevoel dat dat gedeelte in slaap is gedaan geweest), m'n ringvinger is dan weer overgevoelig, en het gevoel van de palm is zwaar fucked, naargelang het dichter bij de ringvinger of pink ligt, gaat het van overgevoelig tot ongevoelig.

Het valt ook niet te herstellen, en ik moet normaal gezien medicatie innemen, maar dat heb ik al zeer lang niet meer gedaan. Ben op een punt gekomen dat ik de pijn kan verdragen. Liever dat dan als een halve zombie rond te lopen.


Was da dan zo'n moeilijke operatie, of is het gewoon onkunde?
Waar ga je naar de kliniek?

Preske
4 oktober 2008, 20:24
Was da dan zo'n moeilijke operatie, of is het gewoon onkunde?
Waar ga je naar de kliniek?

geen idee eigenlijk. Het was een moeilijke operatie, en de chirurgen waren zeer capabel.
De tumor zat op m'n long, zat verstrengelt tussen allerhande zenuwen en wat nog allemaal, duwde m'n slokdarm dicht, en zat al terug in en rond m'n ruggegraat. De tumor zelf is weg, maar ik heb er wel weer wat voor moeten opofferen...

De tumor (5cm doorsnede) zat zoals gezegd dicht tegen (of op) de zenuwen van m'n hand, en ja, het is atijd gevaarlijk in zo'n situaties. Het is trouwens al de 2de keer dat het gebeurt. de 1ste keer was zo erg niet, dan had ik geen pijn, gewoon verminderde kracht en gevoeligheid, maar dat was terug ant komen (na 13 jaar)

Ze hebben toen trouwens ook m'n linkerstemband geraakt, gevolg, linkerstemband verlamd, en ik zonder stem.

Heb die nu wel terug, na een half jaar logopedie had ik al terug klank, en dan nog een half jaar verder gedaan voor het beter te krijgen. De specialisten gaven het geen kans :')

Ik heb dat laten doen in jette.

Booka Shade
4 oktober 2008, 20:40
geen idee eigenlijk. Het was een moeilijke operatie, en de chirurgen waren zeer capabel.
De tumor zat op m'n long, zat verstrengelt tussen allerhande zenuwen en wat nog allemaal, duwde m'n slokdarm dicht, en zat al terug in en rond m'n ruggegraat. De tumor zelf is weg, maar ik heb er wel weer wat voor moeten opofferen...

De tumor (5cm doorsnede) zat zoals gezegd dicht tegen (of op) de zenuwen van m'n hand, en ja, het is atijd gevaarlijk in zo'n situaties. Het is trouwens al de 2de keer dat het gebeurt. de 1ste keer was zo erg niet, dan had ik geen pijn, gewoon verminderde kracht en gevoeligheid, maar dat was terug ant komen (na 13 jaar)

Ze hebben toen trouwens ook m'n linkerstemband geraakt, gevolg, linkerstemband verlamd, en ik zonder stem.

Heb die nu wel terug, na een half jaar logopedie had ik al terug klank, en dan nog een half jaar verder gedaan voor het beter te krijgen. De specialisten gaven het geen kans :')

Ik heb dat laten doen in jette.

Ow man:s hoeveel pech kunt ge hebben. Het zit u echt nie mee qua operaties.
Mja als ge goei familie en/of vriendin hebt komt ge da wel allemaal te boven imo.

iamhollywood
4 oktober 2008, 20:49
Begrijp ik maar al te goed... Heb buiten mijn maagprobleem ook nog astma (en een ongeëvenaard pessimisme). Soms wakker worden omwille van hyperventileren. Amper adem krijgen... En als mijn pufding dan nog leeg is, is het helemaal om de muren op te lopen. Krijg dan ook steken in mijn borst en rug van al die spieren die uitgerekt worden vanwege het zeer diepe, snelle ademhalen en hoofdpijn vanwege het zuurstof tekort. En dat gaat niet over...
Ik kan dan ook nie meer slapen... dat is nog het ergste, na een paar uur ben ik in staat om me met mijn hoofd tegen de muur bewusteloos te slagen om toch maar een beetje te "slapen". Gelukkig heb ik er mijn puffer voor en kan ik het onderdrukken, maar als die net leeg is... De laatste (en tegelijk ook ergste) "aanval" was begin augustus. Was op bepaalde momenten niet ver weg van stikken. Kon me amper aankleden om naar de dokter te gaan. 1 kous had me een kwartier gekost om aan te trekken.

Maar chronisch ventileren? Ik zou er niet tegen kunnen...

Hmm zou 1 of andere puffer mij kunnen helpen tijdens piekmomenten? Ga daar eens naar vragen bij apotheek/arts. :)
Momenteel krijg ik kine-oefeningen ma da haalt ni veel uit eens ge geïrriteerd/paniekerig zijt.
Kalmeringspillen doen u rustiger ademen ma da is echt mijn allerlaatste optie :)

Ben het kotsbeu. Ik kan nimeer rustig film kijken zonder misselijk te worden(een bioscoopavond is momenteel een marteling :s), slapeloze nachten, amper eten, op bepaalde momenten er geen woord uitkrijgen .. en de angst om de aanvallen maakt het steeds erger :)

Booka Shade
4 oktober 2008, 21:11
Hmm zou 1 of andere puffer mij kunnen helpen tijdens piekmomenten? Ga daar eens naar vragen bij apotheek/arts. :)
Momenteel krijg ik kine-oefeningen ma da haalt ni veel uit eens ge geïrriteerd/paniekerig zijt.
Kalmeringspillen doen u rustiger ademen ma da is echt mijn allerlaatste optie :)

Ben het kotsbeu. Ik kan nimeer rustig film kijken zonder misselijk te worden(een bioscoopavond is momenteel een marteling :s), slapeloze nachten, amper eten, op bepaalde momenten er geen woord uitkrijgen .. en de angst om de aanvallen maakt het steeds erger :)

Geen lachertje :s

Pvt Martin
4 oktober 2008, 21:12
Hmm zou 1 of andere puffer mij kunnen helpen tijdens piekmomenten? Ga daar eens naar vragen bij apotheek/arts. :)
Momenteel krijg ik kine-oefeningen ma da haalt ni veel uit eens ge geïrriteerd/paniekerig zijt.
Kalmeringspillen doen u rustiger ademen ma da is echt mijn allerlaatste optie :)

Ben het kotsbeu. Ik kan nimeer rustig film kijken zonder misselijk te worden(een bioscoopavond is momenteel een marteling :s), slapeloze nachten, amper eten, op bepaalde momenten er geen woord uitkrijgen .. en de angst om de aanvallen maakt het steeds erger :)

Je kan altijd bij een dokter eens informeren. Ik gebruik momenteel 2 puffers. 1 is ventolin 100, een "noodpuffer" voor een plotse aanval of na sport. En de 2de is een langwerkende versie, seretide 25/50. Een mengeling van ventolin en cortisone. Dit onderdrukt 12 uur lang mijn astma met 1 dosis (bij het opstaan eens en bij het slapengaan). Zie het als een voorzorgsmaatregel, want ik had vooral s nachts aanvallen waardoor ik zeer slecht sliep. Ik kon de aanval wel verhelpen met de noodpuffer maar een uur erna werd ik er weer mee wakker. Deze langdurige puffer onderdrukt het heel de nacht waardoor ik nu kan doorslapen. Het is wel de lichtste variant, maar het werkt. Er zijn er natuurlijk ook met veel hogere dosisen van bijde bestandsdelen.
Met de "noodpuffer" ben je al niets, vermits het bij jou een langdurig probleem is en die puffer enkel een aanval onderdrukt. Enkele minuten daarna kan het opnieuw beginnen.
Dat langdurige middel (seretide) kan je nog wel helpen denk ik.... maar ga er best eens voor naar een dokter. Bijde puffers zijn immers toch op voorschrift.

Ik hoop dat het je zou kunnen helpen. Bij mijn laatste erge aanval (die begin augustus) was ik na een tijd in staat me voor een rijdende auto te gooien omdat ik het zo beu was. Voor niemand een leuke gedachte... (heb daarna dan dat langwerkende middel gekregen)

iamhollywood
4 oktober 2008, 21:18
Geen lachertje :s

Vooral als de mensen rondom u (vriend & mama) het ni serieus nemen :) Dan voelt ge u ni veilig (moest ge plots wegdraaien fso), gelukkig neemt de stiefpapa het serieuzer (omda hij het zelf gehad heeft, toen vond ons mama het ook maar stress-zever).

Booka Shade
4 oktober 2008, 21:20
Vooral als de mensen rondom u (vriend & mama) het ni serieus nemen :) Dan voelt ge u ni veilig (moest ge plots wegdraaien fso), gelukkig neemt de stiefpapa het serieuzer (omda hij het zelf gehad heeft, toen vond ons mama het ook maar stress-zever).

Uhu, hier net hetzelfde alsk echt pijn geloofden ze mij nie gwn omdak vroeger altijd aant zeveren was tegenover mn ouders/vrienden.
Ma nu da ze weten wak heb ist wel in orde gekomen. Ze weten ondertssn wel wnnr het echt is.

iamhollywood
4 oktober 2008, 21:25
Uhu, hier net hetzelfde alsk echt pijn geloofden ze mij nie gwn omdak vroeger altijd aant zeveren was tegenover mn ouders/vrienden.
Ma nu da ze weten wak heb ist wel in orde gekomen. Ze weten ondertssn wel wnnr het echt is.

Ze geloven het wel maar ze beseffen niet hoe lastig het is. Omdat het volledig schadeloos is minimaliseren ze het tot 'wa stress' terwijl ik (op de angst voor aanvallen na) geen reden heb om te stressen :s

Pvt Martin
4 oktober 2008, 21:26
Uhu, hier net hetzelfde alsk echt pijn geloofden ze mij nie gwn omdak vroeger altijd aant zeveren was tegenover mn ouders/vrienden.
Ma nu da ze weten wak heb ist wel in orde gekomen. Ze weten ondertssn wel wnnr het echt is.

ja, bij mij hadden ze het ook wel door toen ze me vonden op de grond...
Maarja, mensen die er geen ervaring mee hebben kunnen zich de pijn niet voorstellen.

Booka Shade
4 oktober 2008, 21:46
Pijn kent geen grenzen zeg ik altijd :)

Preske
4 oktober 2008, 21:52
Ow man:s hoeveel pech kunt ge hebben. Het zit u echt nie mee qua operaties.
Mja als ge goei familie en/of vriendin hebt komt ge da wel allemaal te boven imo.

ja dat is wel waar.


Pijn kent geen grenzen zeg ik altijd :)

jammer, want ik kon die grenzen goed gebruiken. Een stuk ruggewervel waar een stuk uit ontbreekt = heel pijnlijk

Booka Shade
4 oktober 2008, 21:57
jammer, want ik kon die grenzen goed gebruiken. Een stuk ruggewervel waar een stuk uit ontbreekt = heel pijnlijk


Uhu ket, het is zeker nie simpel :s

Het leven is nie eerlijk :(
Kheb nog nooit gerookt of ongezond geleefd en als ge dan ziet da ter mensen zijn die "dag en nacht roken, altijd vettig eten en drinken" en niks voorkrijgen zak ik door de grond ^/^

iamhollywood
4 oktober 2008, 22:08
Controleer uw angst, of leer dat (zonder pillen is dat heel goed te doen, maar soms heb je tijdelijk toch wel wat hulp nodig)
Vraag anders hulp bij een therapeut... de meeste centra voor geestelijke gezondheidsszorg zullen heel goede tips hebben.
T'zijn net die angsten voor (...) die het verergeren, want hyperventiltaie word erger naarmate je angst erger word (ook je angst voor hyperventilatieaanvallen)

Een aanval begint, je panikeert, en het word erger omdat die angst net de voeding is van zo'n aanval. Als de aanval begint moet je je proberen ontspannen en de angst ervoor van je afzetten.
Je zit met stress of angstproblemen of bent overgervoelig, dat weet ik al 100% zeker. Je kan echt leren weer normaal ademen hoor en je lichaam en geest meer leren ontspannen.

Zo'n zware aanval is idd angstaanjagend , alsof je een hartaanval krijgt soms, maar t'gaat ook altijd voorbij zonder schade aan je lichaam en je overleeft het altijd, dus er kan in principe niks gebeuren, maar dit wil niet zeggen dat je het moet negeren of als zwakte aanzien, je hebt een probleem en er is zeker hulp voor en er zijn mensen die dat heel goed begrijpen!

Hyperventalitie is ook verre van dodelijk of iets waar je nooit van afraakt, verre van ... sterkte

Da weet ik, ma het is omdat ik een ganse dag door onbewust te snel adem dat ik last heb van steken, slapende handen-armen-voeten, draaierig- misselijkheid. Het is net omda ik mij daarin erger dat het tot een aanval komt.
Ik weet dat het volledig schadeloos is, het is gewoon vervelend :)

Pvt Martin
4 oktober 2008, 22:19
Uhu ket, het is zeker nie simpel :s

Het leven is nie eerlijk :(
Kheb nog nooit gerookt of ongezond geleefd en als ge dan ziet da ter mensen zijn die "dag en nacht roken, altijd vettig eten en drinken" en niks voorkrijgen zak ik door de grond ^/^

En dat heeft me doen wegzinken in enorm pessimisme...
Als klein manneke zien da ge vanalles nie kunt mee doen met uw vriendjes vanwege astma zonder da ge iets slecht doet, heeft me nu zoveel jaar later een erg pessimistische instelling gegeven. Vooral de "foert" instelling.
En nu moogt ge afkomen met van die psychologische shit als "ge had u daarvan af moeten zette", maar als ge dan jong zijt laat da sporen na...
en zorgt nu voor een mindere levenstijl. lees: amper sport, veel eten (al let ik er nu wel wa op da mijn gewicht nie meer omhoog gaat),....

Preske
5 oktober 2008, 01:13
En dat heeft me doen wegzinken in enorm pessimisme...
Als klein manneke zien da ge vanalles nie kunt mee doen met uw vriendjes vanwege astma zonder da ge iets slecht doet, heeft me nu zoveel jaar later een erg pessimistische instelling gegeven. Vooral de "foert" instelling.
En nu moogt ge afkomen met van die psychologische shit als "ge had u daarvan af moeten zette", maar als ge dan jong zijt laat da sporen na...
en zorgt nu voor een mindere levenstijl. lees: amper sport, veel eten (al let ik er nu wel wa op da mijn gewicht nie meer omhoog gaat),....

dat herken ik wel.

Blackend
5 oktober 2008, 01:40
neen. van waar het komt en hoe veroorzaakt heb ik het raden naar. een van de meest gebruikelijke oorzaken voor een type I diabeet (wa ik dus ben) is genetisch. niemand in de familie heeft het, dus zal het waarschijnlijk zijn aan een ontsteking/andere invloed van buitenaf die ik ergens heb opgelopen ofzoiets. Tja in feite weeten ze het niet, en moeste ze het weten, hadden ze het mss al kunnen oplossen he. ;)

Second that =/

Hier ook type I diabeet. ;o Maar heb er eigenlijk niet veel last van. Ben er aan gewend, behandeling is ook een pak 'vrijer' dan ik had pakweg 5 jaar geleden. (nieuwe soorten insulines waardoor ge minder gebonden zijt aan tijdstippen).
Voor de rest doe ik redelijk wat aan sport (ben scheidsrechter, en heb wel ambitie) en heb ik in het dagelijkse leven geen last van mijn ziekte.

Vooral dat laatste ben ik wel blij om. Mensen die mij al vrij lang kennen vergeten soms gewoon dat ik diabeet ben. Zeg ik het hen voor de eerste keer, dan verschieten ze. In die optiek ben ik content dat het "slechts diabetes is". 't kan altijd erger.

Preske
5 oktober 2008, 02:15
neen. van waar het komt en hoe veroorzaakt heb ik het raden naar. een van de meest gebruikelijke oorzaken voor een type I diabeet (wa ik dus ben) is genetisch. niemand in de familie heeft het, dus zal het waarschijnlijk zijn aan een ontsteking/andere invloed van buitenaf die ik ergens heb opgelopen ofzoiets. Tja in feite weeten ze het niet, en moeste ze het weten, hadden ze het mss al kunnen oplossen he. ;)

Het moet van ergens komen he :)
Een mutatie misschien.

Doggiedog
5 oktober 2008, 02:23
Mijn neef (aka MenloR) is ook diabeet. Hij zal hier wel iets zeggen als em dat wilt.
Oh, en ik heb een artikel in de Eos gelezen dat kamelenmelk voor een deel, and I repeat, VOOR EEN DEEL, de insuline zou kunnen vervangen. Op dit ogenblik heb ik die Eos wel geleend aan mijn neef, maar er was een onderzoek bezig daarrond.

Ikzelf heb epilepsie, eerste aanval gekregen in het 4de secundair tijdens een Franse test (wsl niet goed geleerd of zo, haha). In totaal heb ik nu al 3 aanvallen gehad, en elke keer waren het echt zware aanvallen warvoor ik telkens ongeveer een week in het ziekenhuis moest blijven (behalve de eerste keer, dat duurde langer. En man, toen heb ik gesnapt waarom ze zeggen dat in een ziekenhuis liggen saai is!).
Ik heb enorm veel geluk, want mijn medicatie zorgt er nu perfect voor dat ik geen aanvallen meer krijg. Enkel 's morgens en 's avonds een pilleke van Depakine Chrono 500 pakken en tis in orde. Gelukkig maar, want ik heb ontdekt dat met elke aanval die ik opnieuw krijg, de mate van iets verstaan, begrijpen (dus doen doordringen tot mezelf), onthouden en overbrengen naar iemand anders toe (of gewoon kennis toepassen) stukken vermindert. Na het ontslag uit het ziekenhuis van mijn laatste aanval heeft het nog minstens een maand geduurd vooraleer mijn hersenen weer op normaal niveau functioneerden. Ik ben wel al een verstrooid iemand van nature uit, dus ik kan enkel vermoeden wat "normaal niveau" in mijn geval eigenlijk is of zou moeten zijn.
De oorzaak van mijn epilepsie is totaal onbekend, niemand in de familie heeft het (mss verre familie?), en mja, ik heb wel al een lichte en een zware hersenschudding gehad toen ik jong was, misschien dat daar de oorzaak kan gevonden worden. Blijkbaar zijn er ook veel mensen die epilepsie krijgen wanneer ze jong zijn, en dat zou dan verdwijnen naarmate ze ouder worden. Daaraan hadden ze ook eerst gedacht in mijn geval, maar toen ik de 20 gepasseerd was was daar allang geen sprake meer van, en zeiden ze dat het levenslang ging zijn.

Het rottigste eraan is wel dat ik die eerste aanval heb gekregen toen ik net aan het overdenken was om aan diepzeeduiken te doen. Daar heb ik dus een dikke vette streep door mogen trekken. Het was een droom die aan diggelen gaat. Maar ja, daar valt niets aan te doen, life goes on, effe slikken, op de tanden bijten en we moeten ons een nieuwe droom zoeken. Op dit ogenblik begint dit wel te neigen naar natuurfotografie, en daarbij, ik kan nog altijd gewoon snorkelen en duiken zonder duikflessen, dus het valt wel mee. Er zijn ergere gevallen die zelfs een hulphond nodig hebben om hen te verwittigen wanneer hun epilepsieaanval eraan komt, dus ik mag echt wel van geluk spreken.

jaakdendraak
5 oktober 2008, 15:43
Ben ook diabeet.

Echter nog nog nooit noemenswaardige problemen ermee gehad.

cheers

Booka Shade
6 oktober 2008, 17:28
Eigenlijk zijn we toch sukkelaars ze :p

clincker
6 oktober 2008, 18:56
Hier ook type 1 diabeet. Heb het nu reeds 18 jaar en ben nu 20; zo goed als heel mijn leven kunt ge stellen en dat heeft het enerzijds wel iets 'vergemakkelijk' in de zin dat ge dat op zo'n jonge leeftijd toch ni allemaal bewust meemaakt. Mijn ouders daarentegen zal 'k het ni gemakkelijk gemaakt hebben. Probeert nen kleine van een jaar of 2 maar eens iedere dag een spuit te geven en ook qua levenstijl alles om te gooien. Alles beginnen af te wegen qua eten in het begin, op alles enorm letten...
Zelf heb 'k er eigelijk nooit last van; ook nog nooit echt last van gehad. Voel ook ni direct dat ik enorm beperkt ben in mijn mogelijkheden in het dagelijkse leven. Zoals hierboven gezegd: niemand merkt er haast iets van als ge het hen niet vertelt. Nu ik wel wat aan sport doe en dat probeer op te drijven dan ziet ge wel in dat bv. zaken als een topsporter worden wel zijn beperkingen of serieuze hinderpalen heeft; maar ja dan moet ge natuurlijk al topsporter willen worden hé.
De laatste decennia zijn er ook al wel een heleboel vooruitgang geboekt en kunt ge echt enorm vrij leven zonder dat ge te strak op uw uren moet letten of op uw eten (afwegen en uitrekenen hoeveel insuline ik moet spuiten doe ik nooit, en heb ik nooit gedaan zover ik mij herinner).

Pvt Martin
6 oktober 2008, 19:27
Eigenlijk zijn we toch sukkelaars ze :p

Het is toch erg é... :)

Booka Shade
6 oktober 2008, 19:27
Echt veel jonge mensen met diabetis :o

Mefke
6 oktober 2008, 20:06
en zal enkel nog maar toenemen. het is een echte epidemie aan het worden. Ikzelf werk in een bedrijf waar onder andere testen ontwikkeld worden om diabetes op te volgen (HbA1c, voor de "kenners", en ja met mijn ziekte zit ik daar dus op mijn plaats :D ). Vorige week hadden we een vergadering over wat er bereikt was dit jaar, wa de doelen en de strategieën voor de volgende jaren waren enzo. Ze zien de komende 5 jaar een verdubbeling in die markt, gaan zelfs "nutteloze" (lees: weinig opbrengende :D ) testen laten vallen of stoppen met ontwikkeling om nog beter op diabetes te kunnen toeleggen.

clincker
6 oktober 2008, 20:21
en zal enkel nog maar toenemen. het is een echte epidemie aan het worden. Ikzelf werk in een bedrijf waar onder andere testen ontwikkeld worden om diabetes op te volgen (HbA1c, voor de "kenners", en ja met mijn ziekte zit ik daar dus op mijn plaats :D ). Vorige week hadden we een vergadering over wat er bereikt was dit jaar, wa de doelen en de strategieën voor de volgende jaren waren enzo. Ze zien de komende 5 jaar een verdubbeling in die markt, gaan zelfs "nutteloze" (lees: weinig opbrengende :D ) testen laten vallen of stoppen met ontwikkeling om nog beter op diabetes te kunnen toeleggen.

Laten we ons als trendsetters beschouwen.

Dennoman
6 oktober 2008, 21:17
voetbal en squash lukt nog goed maar ge zit er gewoon sneller door dan vroeger :( Meestal ben ik rond 1 uur ook doodmoe terwijl ik vroeger met gemak een nachtje kon doorsteken
Euh, zijt ge ooit wel gediagnosticeerd? :p

Om één uur doodmoe worden is best normaal als je een beetje ouder wordt (jij bent er nu 18 dacht ik, dus schakel je over op dat "toch-wel-acht-uur-slaap-nodig-aub" ritme).

En dan word ge een student en is uw hele slaapritme grondig naar de kloten :applause:

Mijn aangetrouwde nicht heeft trouwens ook de Ziekte van Crohn. Gezicht zwol gans op wanneer ze net haar cortisone had genomen. Ziet er trouwens ook naar uit dat ik te maken zal hebben met erfelijke ouderdomsdiabetes, maar ik probeer zo gezond mogelijk te leven om dat in de mate van het mogelijke te voorkomen (dacht dat het meestal een generatie oversloeg?)

Booka Shade
6 oktober 2008, 21:32
Ik heb 2 of 3 keer cortisone moeten nemen en dan zwelt idd uw gezicht op. Ik heb zoals eerder gezegd 6 weken sonde-voeding moeten nemen. (van diee witte pap beter bekend als astronautenvoeding). Ik heb da via een darm in mijn neus toegediend gekregen en om de week moest da darmke veranderd worden. Das echt geen pretje voelen da ter iets in uw keel zit. Ik mocht niks anders eten/drinken. Enkel suikervrije kauwgum en water. Maar desondanks ben ik blijven voetballen. Ik kan gwn nie zonder sport :)

Das mn leven

Dennoman
6 oktober 2008, 21:40
Chapeau :)

Booka Shade
6 oktober 2008, 21:42
Chapeau :)


:hug: xD

Defees
6 oktober 2008, 21:45
Chronische Sinusitis is ook erg zenne ?

ntLdr
6 oktober 2008, 21:54
Da weet ik, ma het is omdat ik een ganse dag door onbewust te snel adem dat ik last heb van steken, slapende handen-armen-voeten, draaierig- misselijkheid. Het is net omda ik mij daarin erger dat het tot een aanval komt.
Ik weet dat het volledig schadeloos is, het is gewoon vervelend :)
Ook chronische hyperventilatie hier.
Bij mij heeft het enkel heeel lang geduurd eer ze die diagnose gesteld hebben.
Ik heb een jaar rond gelopen met drukkende pijn op de borst. Misselijk zijn, neiging tot flauwvallen, in eens raar beginnen zien, zwak op uw benen staan, etc etc.
Ik werd dan voor vanalle onderzoeken weggestuurd : hersenen, hart, ... en nergens kon men iets vinden. Hierdoor kreeg ik de angst dat ik een ernstige zeldzame ziekte had en kreeg ik er paniekaanvallen bij.
Op den duur kwam ik gewoon niet meer buiten uit angst voor een aanval. Ik kon niet meer gaan werken, sociaal contact had ik helemaal niet meer.
Tot er dan uiteindelijk hyperventilatie vastgesteld werd.
Van echt acuute aanvallen heb ik eigenlijk geen last meer nu (na behandeling bij psycholoog en kiné). Enkel nog het moe zijn, misselijk/draaierig zijn, zwak op men benen staan ... Maar heb er me bij neer gelegd en kan er eig perfect mee leven.
Ik heb wel altijd alprozolam op zak. Dat is een kalmeringsmiddel. Hiermee kan ik een aanval onderdrukken als ik hem zelf niet meer onder controle krijg. Ik gebruik het eigenlijk enkel als soort placebo effect (ik heb het bij, dus als er een aanval aan komt heb ik nog altijd iets achter de hand).

Booka Shade
6 oktober 2008, 21:57
Chronische Sinusitis is ook erg zenne ?

Als uw hoofd de hele tijd bonkt van de pijn, uw neus constant verstopt is of koorts hebben zal ckr geen pretje zijn.

Bij mezelf is mn neus echt massa's vaak verstopt ^^

Mja chronische sinusitis zalt wel nie zijn hoopk :)

Dennoman
6 oktober 2008, 21:58
Chronische Sinusitis is ook erg zenne ?
Jah, heel erg vervelend. Ik vind het heel erg bizar, maar zowel mijn vader als ik hadden vroeger erg veel last van onze sinussen. Toen liet ik mijn poliepen verwijderen, maar had er eigenlijk nog steeds last van. Toen ik op een bepaalde leeftijd kwam (denk ongeveer 14 jaar, moet dus inmiddels al 6 jaar geleden zijn), hield dat plots op, zowel bij mij als mijn vader :/ Sindsdien hebben we nooit nog last van sinusitis gehad. Ik weet wel dat het gepaard ging met mijn allergie voor weersschommelingen (die wél chronisch is, heb er vaak last van, meerdere keren per jaar), maar dat het zo plots eindigt, hmm...

Misschien heeft de opwarming van de aarde dan toch goeie kanten :p

@ lotti :hug::love:

Booka Shade
6 oktober 2008, 21:59
Ook chronische hyperventilatie hier.
Bij mij heeft het enkel heeel lang geduurd eer ze die diagnose gesteld hebben.
Ik heb een jaar rond gelopen met drukkende pijn op de borst. Misselijk zijn, neiging tot flauwvallen, in eens raar beginnen zien, zwak op uw benen staan, etc etc.
Ik werd dan voor vanalle onderzoeken weggestuurd : hersenen, hart, ... en nergens kon men iets vinden. Hierdoor kreeg ik de angst dat ik een ernstige zeldzame ziekte had en kreeg ik er paniekaanvallen bij.
Op den duur kwam ik gewoon niet meer buiten uit angst voor een aanval. Ik kon niet meer gaan werken, sociaal contact had ik helemaal niet meer.
Tot er dan uiteindelijk hyperventilatie vastgesteld werd.
Van echt acuute aanvallen heb ik eigenlijk geen last meer nu (na behandeling bij psycholoog en kiné). Enkel nog het moe zijn, misselijk/draaierig zijn, zwak op men benen staan ... Maar heb er me bij neer gelegd en kan er eig perfect mee leven.
Ik heb wel altijd alprozolam op zak. Dat is een kalmeringsmiddel. Hiermee kan ik een aanval onderdrukken als ik hem zelf niet meer onder controle krijg. Ik gebruik het eigenlijk enkel als soort placebo effect (ik heb het bij, dus als er een aanval aan komt heb ik nog altijd iets achter de hand).


Dat is dus best aan te raden aan iedere persoon die chronische hyperventilatie heeft.

Defees
6 oktober 2008, 22:00
Jah, heel erg vervelend. Ik vind het heel erg bizar, maar zowel mijn vader als ik hadden vroeger erg veel last van onze sinussen. Toen liet ik mijn poliepen verwijderen, maar had er eigenlijk nog steeds last van. Toen ik op een bepaalde leeftijd kwam (denk ongeveer 14 jaar, moet dus inmiddels al 6 jaar geleden zijn), hield dat plots op, zowel bij mij als mijn vader :/ Sindsdien hebben we nooit nog last van sinusitis gehad. Ik weet wel dat het gepaard ging met mijn allergie voor weersschommelingen (die wél chronisch is, heb er vaak last van, meerdere keren per jaar), maar dat het zo plots eindigt, hmm...

Misschien heeft de opwarming van de aarde dan toch goeie kanten :p

@ lotti :hug::love:

kben er al aan geopereerd geweest (leeghalen sinussen, poliepen en neustussenschot recht gezet) maar blijft een druk uit te oefenen :).

ntLdr
6 oktober 2008, 22:02
Dat is dus best aan te raden aan iedere persoon die chronische hyperventilatie heeft.
Ja als het enkel is voor de aanvallen te onderdrukken als het echt niet meer lukt.
Het gevaar bestaat in de verslaving aan die pillen. Het is echt voor sporadisch gebruik als alle andere aangeleerde technieken niet werken.

Booka Shade
6 oktober 2008, 22:06
Ja als het enkel is voor de aanvallen te onderdrukken als het echt niet meer lukt.
Het gevaar bestaat in de verslaving aan die pillen. Het is echt voor sporadisch gebruik als alle andere aangeleerde technieken niet werken.

Aha, dan trek ik mijn woorden terug :)

Dennoman
6 oktober 2008, 22:15
Ja als het enkel is voor de aanvallen te onderdrukken als het echt niet meer lukt.
Het gevaar bestaat in de verslaving aan die pillen. Het is echt voor sporadisch gebruik als alle andere aangeleerde technieken niet werken.

Interessant eigenlijk... moet best zwaar zijn om te leven met een soort chronische angststoornis. Is het echter puur mentaal te noemen of is de oorzaak misschien ook fysiek? Ik weet van mezelf dat ik (ondanks wat mijn uiterlijk en gedrag doet vermoeden) een heel gejaagd persoon ben, die nogal vatbaar is voor fobieën, stressaanvallen en dergelijke meer.

Mijn huisdokter, met wie ik over dit soort zaken wegens het beroepsgeheim en extra vertrouwen discreet kan praten, zegt mij dat het erfelijk kan zijn. Mijn moeder is namelijk ook erg hypochondrisch aangelegd, en kan zichzelf net zoals ik "plat het bed indenken". Als ik of mijn moeder ons maar lang genoeg inprenten dat we ziek zijn, dan wórden we dat ook. Het brein is eigenlijk iets griezeligs.

Zelf moet ik ook leven met brontofobie: de onnatuurlijke angst voor donder en bliksem en andere harde geluiden. Heb een keer een lijstje met precieze symptomen opgezocht, en die komen echt precies overeen. Alles wat ik met harde geluiden associeer, ga ik mijden als de pest. Als ik bijvoorbeeld zo'n ballonnenclown op straat zie, loop ik er met een grote boog om. Dat komt door een kinderfeestje waar ik ooit was waar echt een enorme prutser stond, die echt meer dan driekwart van alles wat hij probeerde te vouwen naar de kloten deed. Ik word ook enorm zenuwachtig als ik iemand een ballon zie opblazen, dan wil ik gewoon weg.

Vuurwerk, dat gaat nog (aangezien ik het nog "snap" waarom mensen dat graag zien, omwille van de mooie kleuren en dergelijken), maar bommetjes, dat gaat me echt wel te ver. Dat is enkel iemand doen verschieten "for shits 'n giggles". Ik heb mijn angst misschien grotendeels overwonnen toen ik in China was en pal in een volkswijk heb gestaan met Chinees nieuwjaar (zal ooit wel keer vid uploaden op Youtube en die tonen om een idee te krijgen hoe dat is), maar helemaal over is het nog steeds niet. Ik denk dat het allemaal goedkomt, tot ik weer een bommetje helemaal in de verte hoor van een trouwer en weer helemaal ineenkrimp... met onweer heb ik dan plots wel weer helemaal geen problemen sinds kort. Raar, maar hey, hopelijk blijft het zo, da's dan toch alweer één fobie minder :)

ntLdr
6 oktober 2008, 22:45
...
Vroeger was ik een heel gejaagd persoon. Ik zag werk waar geen werk was, ik was altijd stressed en ga zo maar door.
Daar is dan die hyperventilatie uit voort gekomen. Eingelijk een soort trigger van mijn lichaam dat zegt dat het genoeg geweest is.
Daar zijn dan angstaanvallen uit ontstaan (angst voor de aanvallen).

Ik heb dus eigenlijk heel mijn leven moeten omgooien. Mezelf leren aanvaarden, dingen leren relativeren etc etc. Kreeg daardoor terug meer zelfvertrouwen en zo zijn langsaam aan die angsten verdwenen.

Volgens mijn dokter heb ik altijd verkeerd geademd en is dit in combinatie met veel/lange periodes van stress meer tot uiting gekomen.

Om terug op die pillen te komen. Ze zijn eigenlijk puur om de angst te onderdrukken. Als die angst verdwijnt kan ik beter mijn ademhaling beter controleren en gaat die aanval over. Nadeel is wel dat je er wat suf van kan worden.
Maar het is belangrijk om weten : Die pillen onderdrukken angst/fobie maar nemen absoluut de oorzaak niet weg. Het is de oorzaak die moet aangepakt worden.

Trolle
7 oktober 2008, 02:22
paniekaanvallen (minder erg dan careless zo tezien) diabetes en ne maat van mij zit met crohn opgescheept

Stimpy
7 oktober 2008, 08:29
ik begin hier vanalles aan mijn lijf te voelen wat wel es zou kunne mislopen als k deze thread leas :s

kvoel mn ruggewervels al ineen zakken :]

Booka Shade
7 oktober 2008, 09:38
ik begin hier vanalles aan mijn lijf te voelen wat wel es zou kunne mislopen als k deze thread leas :s

kvoel mn ruggewervels al ineen zakken :]


:lol:

Booka Shade
8 oktober 2008, 18:38
Effe uit nieuwsgierigheid: wie gaat waar naar het ziekenhuis?

Ikzelf Gasthuisberg Leuven (zeer tevreden) :)

Dennoman
8 oktober 2008, 18:45
Oeioei Lotti, straks zal ne maat van mij u als proefkonijn gebruiken om pikuren te zetten...

Beware :evil:

Booka Shade
8 oktober 2008, 18:50
Oeioei Lotti, straks zal ne maat van mij u als proefkonijn gebruiken om pikuren te zetten...

Beware :evil:


whaha xD :lol:

Mja ik moet maar om het jaar op consultatie gaan en aangezien ik in augustus ben geweest zal ik hem wel nie tegen het lijf lopen ^^ =)

Dennoman
8 oktober 2008, 18:52
En het ergste is dan nog: de enige momenten waarop ik die tegenkom zijn cantussen en cafébezoeken... hoe die genoeg hersencellen blijft overhebben om geneeskunde te studeren verbaast me nog elke dag xD

Booka Shade
8 oktober 2008, 20:26
En het ergste is dan nog: de enige momenten waarop ik die tegenkom zijn cantussen en cafébezoeken... hoe die genoeg hersencellen blijft overhebben om geneeskunde te studeren verbaast me nog elke dag xD


Rofl xD

Dinsdag ook cantus gehad:applause:

Mja over naar ernstigere zaken :offtopic:

Pvt Martin
8 oktober 2008, 20:32
IK ben voor mezelf nog nooit naar een ziekenhuis moeten gaan. Op bezoek ofzo wel, maar voor de rest niet. Ik heb wel testen voor Crohne moeten laten doen, maar dat was in het MCH in leuven. (de mamie is er laborante, zoedoende :))
Moest ik ooit naar het ziekenhuis moeten, zal het gasthuisberg in Leuven zijn. Tenzij het met een ambulance is, die gaan me dan wrs naar Sint Lucas voeren (dichtsbijzijnd) maar daar zal dan wel het kot te klein zijn... ik blijf daar het liefste weg omwille van persoonlijke redenen

Booka Shade
8 oktober 2008, 20:49
Ik word in gasthuisberg steeds goed geholpen, mensen met vakkennis en ze beschouwen u nie als ne nummer.
Dik in orde dus ;)

josuwa
8 oktober 2008, 21:16
Herpes simplex is ook chronisch in mijn geval, kreeg onlangs (twee dage gelede) gewoonweg vijf koortsblaren, ontzettend pijnlijk, dokter heeft me twee dagen vrijaf gegeven. Crazy shit

Booka Shade
8 oktober 2008, 21:22
Herpes simplex is ook chronisch in mijn geval, kreeg onlangs (twee dage gelede) gewoonweg vijf koortsblaren, ontzettend pijnlijk, dokter heeft me twee dagen vrijaf gegeven. Crazy shit

Da zal wel :s

BlackRose89
8 oktober 2008, 21:56
'k weet niet of het echt als chronisch aandoening beschouwd wordt, maar ik heb hypothyreoidië, wat dus wil zeggen dat mijn schildklier te traag werkt en daardoor gezwollen is en mijn metabolisme vertraagd werkt.
Symptomen zijn vooral vermoeidheid en gewichtstoename, maar ook spier- en gewrichtspijn, haaruitval, hartkloppingen, rillingen...
Het is erfelijk, mijn mama heeft het ook, en het komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen.

Mijn huisarts heeft het eigenlijk per toeval ontdekt, ik was mijn kaarte van mijn bloedgroep kwijt, en om een nieuwe te krijgen moest er dus bloed getrokken worden en onderzocht. Uit die analyse is dan gebleken dat mijn TSH-waarde te hoog was.

Ik neem er nu medicatie voor, maar niet alle symptomen verdwijnen daardoor.

*Wicked_Yores*
9 oktober 2008, 12:13
Ik heb Colitis Ulcerosa, ook een chronische darmziekte dus. Een variant van de ziekte van Crohn; ze hebben dan ook na het eerste onderzoek gedacht dat het Crohn was (darm was zodanig ontstoken dat ze niet ver genoeg konden gaan), maar later is gebleken dat ik Colitus Ulcerosa had. Ik heb ook last van PDS erbovenop, wat het nog vervelender maakt.

Ik ben nu al drie jaar ziek, wat lichamelijk en mentaal wel slopend is. Niet altijd kunnen doen wat de vrienden doen; het gevoel hebben van "ik moet NU echt naar het toilet".. Herkenbaar waarschijnlijk. Het is ook vrij vervelend dat niet iedereen mij altijd verstaat of dat ze denken dat ik 'overdrijf'. Het is fijn om daar dan eens over te kunnen praten met mensen die hetzelfde hebben; zoals computerVista.

Ik ben al erg ziek geweest, maar nog nooit moeten opgenomen worden in het ziekenhuis. Laat ons dat zo houden. Ik heb een beetje het probleem dat ik er niet vanaf geraak, ik blijf altijd een zekere ontsteking hebben, ook al zou het nu min of meer onder controle moeten zijn. Ook al al die onderzoeken meegemaakt, fijn is anders natuurlijk. Als er een onderzoek gepland staat loop ik de dagen/weken vooraf voortdurend nerveus.

Qua medicatie neem ik 3 pilletjes imuran per dag en om de 7 weken baxters (Remicade). Ik was één van de eerste (ik dacht zelfs de eerste) in het ziekenhuis die Remicade gebruikte voor Colitis Ulcerosa. Het helpt wel; al zou ik 6 wekelijks willen gaan, maar dat laten ze niet toe. Vlak na en de dag na de behandeling voel ik mij moe, slap en heb ik veel last van mij gewrichten. Eens dat voorbij is, is het alsof ik drugs genomen heb ofzo, dan ben ik blij en vol leven :D. Dat duurt zo'n paar dagen. Daarna neemt de werking week per week lichtjes af; tot ik dan weer een nieuwe krijg.
Humira kan ik dus nog niet krijgen, want wordt nog niet terugbetaald. Zolang Remicade nog effect heeft, is er niet zo'n probleem. Maar moest de werking afnemen of ik zou ineens bijwerkingen krijgen, dan moet er overlegd worden met allerhande instanties zodat ik toch Humira zou kunnen krijgen. Het is wel wat dus.

Voila, blij dat ik er eens kon over praten. :)

skylla
9 oktober 2008, 15:45
Ik heb ook colitis ulcerosa. Ik zie er gezond uit, daarom denken mensen dat ik ook gezond ben.
Momenteel voel ik me goed. Dit omdat ik weer meer pillen neem. Als ik verminder, heb ik er weer meer last van.
Volgende week heb ik weer een darmonderzoek. Ik zal blij zijn als dat weer voorbij is.

Booka Shade
9 oktober 2008, 15:55
Ik heb Colitis Ulcerosa, ook een chronische darmziekte dus. Een variant van de ziekte van Crohn; ze hebben dan ook na het eerste onderzoek gedacht dat het Crohn was (darm was zodanig ontstoken dat ze niet ver genoeg konden gaan), maar later is gebleken dat ik Colitus Ulcerosa had. Ik heb ook last van PDS erbovenop, wat het nog vervelender maakt.

Ik ben nu al drie jaar ziek, wat lichamelijk en mentaal wel slopend is. Niet altijd kunnen doen wat de vrienden doen; het gevoel hebben van "ik moet NU echt naar het toilet".. Herkenbaar waarschijnlijk. Het is ook vrij vervelend dat niet iedereen mij altijd verstaat of dat ze denken dat ik 'overdrijf'. Het is fijn om daar dan eens over te kunnen praten met mensen die hetzelfde hebben; zoals computerVista.

Ik ben al erg ziek geweest, maar nog nooit moeten opgenomen worden in het ziekenhuis. Laat ons dat zo houden. Ik heb een beetje het probleem dat ik er niet vanaf geraak, ik blijf altijd een zekere ontsteking hebben, ook al zou het nu min of meer onder controle moeten zijn. Ook al al die onderzoeken meegemaakt, fijn is anders natuurlijk. Als er een onderzoek gepland staat loop ik de dagen/weken vooraf voortdurend nerveus.

Qua medicatie neem ik 3 pilletjes imuran per dag en om de 7 weken baxters (Remicade). Ik was één van de eerste (ik dacht zelfs de eerste) in het ziekenhuis die Remicade gebruikte voor Colitis Ulcerosa. Het helpt wel; al zou ik 6 wekelijks willen gaan, maar dat laten ze niet toe. Vlak na en de dag na de behandeling voel ik mij moe, slap en heb ik veel last van mij gewrichten. Eens dat voorbij is, is het alsof ik drugs genomen heb ofzo, dan ben ik blij en vol leven :D. Dat duurt zo'n paar dagen. Daarna neemt de werking week per week lichtjes af; tot ik dan weer een nieuwe krijg.
Humira kan ik dus nog niet krijgen, want wordt nog niet terugbetaald. Zolang Remicade nog effect heeft, is er niet zo'n probleem. Maar moest de werking afnemen of ik zou ineens bijwerkingen krijgen, dan moet er overlegd worden met allerhande instanties zodat ik toch Humira zou kunnen krijgen. Het is wel wat dus.

Voila, blij dat ik er eens kon over praten. :)


Daarom heb ik ook deze thread gemaakt :) 'om ons hart te luchten t.o.v. mensen die weten wat het is.
Ik neem ook imuran maar wel maar 1 pilletje per dag.
Dat van NU naar het toilet heb ik nog niet zo vaak gehad, maar ik weet wel wat het is ^^

Mja er zijn ergere zaken zeg ik altijd xD

*Wicked_Yores*
9 oktober 2008, 18:04
Ik heb ook colitis ulcerosa. Ik zie er gezond uit, daarom denken mensen dat ik ook gezond ben.
Momenteel voel ik me goed. Dit omdat ik weer meer pillen neem. Als ik verminder, heb ik er weer meer last van.
Volgende week heb ik weer een darmonderzoek. Ik zal blij zijn als dat weer voorbij is.

Inderdaad.
Ook als ik verminder dan gaat het slechter.

Dennoman
9 oktober 2008, 18:30
Colitis ulserosa = soort van zweertjes op de dunne darm? Heb daar eigenlijk geen idee van, maar zo kijkende naar de Latijnse naam...

ComputerVISTA
10 oktober 2008, 10:19
Ik ben nu al drie jaar ziek, wat lichamelijk en mentaal wel slopend is. Niet altijd kunnen doen wat de vrienden doen; het gevoel hebben van "ik moet NU echt naar het toilet".. Herkenbaar waarschijnlijk. Het is ook vrij vervelend dat niet iedereen mij altijd verstaat of dat ze denken dat ik 'overdrijf'. Het is fijn om daar dan eens over te kunnen praten met mensen die hetzelfde hebben; zoals computerVista.


Of naar de wc moeten gaan en eens ge der op zit niks... -_- 't Schijnt dat dat een nogal veel voorkomend fenomeen is, het gevoel dat -en zeer dringend- maar uiteindelijk is er niks. Daar heb ik veel last van en das ferm irritant.

Ik heb nu op m'n huidig werk ook aan m'n supervisor even kort moeten uitleggen waarom ik iets frequenter naar de wc moet hollen, maar hij verstond het, wich is nice want idd er zijn er altijd die denken dat je overdrijft.

*Wicked_Yores*
10 oktober 2008, 13:23
Of naar de wc moeten gaan en eens ge der op zit niks... -_- 't Schijnt dat dat een nogal veel voorkomend fenomeen is, het gevoel dat -en zeer dringend- maar uiteindelijk is er niks. Daar heb ik veel last van en das ferm irritant.

Ik heb nu op m'n huidig werk ook aan m'n supervisor even kort moeten uitleggen waarom ik iets frequenter naar de wc moet hollen, maar hij verstond het, wich is nice want idd er zijn er altijd die denken dat je overdrijft.

Ja, loze aandrang noemt dat. Vooral omdat je sowieso elke keer moet gaan omdat je soms niet weet wanneer het "echt" is en wanneer gewoon een gevoel.

Wel aangenaam dat uw supervisor er begrip voor heeft.

Booka Shade
10 oktober 2008, 16:48
Ja, loze aandrang noemt dat. Vooral omdat je sowieso elke keer moet gaan omdat je soms niet weet wanneer het "echt" is en wanneer gewoon een gevoel.

Wel aangenaam dat uw supervisor er begrip voor heeft.

Da van 'loze aandrang' ofzo dat heb ik nog nie gemaakt. Ik begin zo het gevoel te krijgen da ik ziekte van Crohn in lichtste maat heb.

*Wicked_Yores*
10 oktober 2008, 20:57
Da van 'loze aandrang' ofzo dat heb ik nog nie gemaakt. Ik begin zo het gevoel te krijgen da ik ziekte van Crohn in lichtste maat heb.

Des te beter hé. Ik wens het niemand toe.
Ik denk dat die loze aandrang vooral door PDS komt, maar dat ben ik niet zeker.

satanreleased
10 oktober 2008, 23:43
ik heb bruxisme
en niet enkel als ik slaap ook over dag .

satanreleased
10 oktober 2008, 23:46
'k weet niet of het echt als chronisch aandoening beschouwd wordt, maar ik heb hypothyreoidië, wat dus wil zeggen dat mijn schildklier te traag werkt en daardoor gezwollen is en mijn metabolisme vertraagd werkt.
Symptomen zijn vooral vermoeidheid en gewichtstoename, maar ook spier- en gewrichtspijn, haaruitval, hartkloppingen, rillingen...
Het is erfelijk, mijn mama heeft het ook, en het komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen.

Mijn huisarts heeft het eigenlijk per toeval ontdekt, ik was mijn kaarte van mijn bloedgroep kwijt, en om een nieuwe te krijgen moest er dus bloed getrokken worden en onderzocht. Uit die analyse is dan gebleken dat mijn TSH-waarde te hoog was.

Ik neem er nu medicatie voor, maar niet alle symptomen verdwijnen daardoor.

Dit is inderdaad chronish, maar er bestaat ook ene operatie ervoor .
Je zou er nog van verschieten van hoeveel mensen er zijn die er last van hebben van hun klieren .

Preske
11 oktober 2008, 01:23
veel mensen aan hun darmen precies...

Ik moet ook dikwijls "gaan", ik moet zwaar oppassen met wat ik eet, of ik heb het zitten. Vroeger was het de dag erna, nu dikwijls al na een uur of zelfs minder.
Als ze bloed trekken, of m'n stoelgang onderzoeken, vinden ze niets, maar dan ook NIETS. Geen allergieen, geen tekorten, geen teveel van iets. Echt noppes.

Nochtans eet ik vij ongezond, geen groenten of fruit, ik snoep nogal graag, enz enz. Ik eet wel geen gefrittuurd voedsel, geen vet, ik drink of rook niet, van producten met tomaten en ajuinen blijf ik ver weg. Ergens is het frustrerend en tegelijk grappig.

Nu, om goed te zijn zou ik ook eens een darm onderzoek moeten laten doen, maar dat zie ik absoluut niet zitten. Onze huisarts zei ook dat ze het niet nodig achtte, aangezien er nog nooit bloed bij zat (voor zover ik dat zag, natuurlijk) en dak al genoeg in mij laten steken en prutsen heb.

Brolpaq
11 oktober 2008, 01:30
Hmm, ik zit al 10 dagen met constipatie.. En ik voel mij vrij slecht.. Ik heb al 4 dagen niks gegeten, en blijf evenveel wegen en kheb gene honger, der is iet mis.:sad:

En neen deze post is gene bullshit. & past hier ook niet, maar wou het toch even mededelen.

Preske
11 oktober 2008, 13:21
al bij de dokter geweest?

hipStar
11 oktober 2008, 14:10
Ik heb hetzelfde onderzoek ondergaan en ik moet ook elke dag 1 pilletje innemen voor men maag. Een gastroscopie is nooit een leuk onderzoek natuurlijk, maar bij mij is er ook vastgesteld dat de verbinding tussen mijn maag en mijn slokdarm niet in orde is. Trouwens als je een gastroscopie laat doen, kan je altijd vragen om verdoving hé(ik vraag dat in ieder geval).

Let op : Een operatie doen ze enkel in extreme gevallen, ik weet ook niet hoe dat dan in zen werk zou gaan. Wsl een ringetje op de opening tss maag en slokdarm. En ja die pillen moet je wsl voor de rest van je leven innemen. Noemen die medicijnen Zurcale?

ik was een reflux baby van de ergste vorm naar het schijnt. Ze hebben me moeten opereren of anders was ik er aan. Ze hebben mijn buik/maag opening moeten vergroten en ik heb daarna 4 maand in het ziekenhuis mogen doorbrengen. Daarnaast heb ik nog chronische sinusitis waardoor ik gewoon heel veel me neus moet sluiten, veel vaker verkoudheden heb dan andere, veel slijm enzo, maarja valt wel allemaal mee te leven. Kben al 4 keer geopereerd geweest aan mijn sinussen veel middeltjes had, mijn poliepen zijn zelfs al keer getrokken geweest zonder verdoving:). De volgende stap is om mijn sinussen met elkaar te verbinden door stukken van mijn neusbeen en zo weg te nemen :s

Nu krijg ik problemen met mijn longen soms drukkende pijn aan de longen en heel veel slijm ophoesten. Eerst dachten ze dat het aan mijn hart lag maar onderzoeken gedaan en niets gevonden. Dan fotos laten trekken van me longen en niets te zien. Heb eerst lichte medicatie gekregen hielp beetje en dan zwaarder en zwaardere medicatie gekregen en dat hielp maar als ik daarmee stopte kwam het terug. Het beste middel was met cortisone, maar ik heb geen zin om heel me leven cortisone te slikken dus ben ik er mee gestopt en nu telkens als ik hoest komt er een sappig groen dik slijmachtig goedje naar boven (soms heeft het een aparte smaak:)) Ik hoest als een oude peet van 90 die al 80 jaar rookt ofzo
Ik voetbal ook en mijn opwarming bestaat er uit om al het slijm die in mijn longen zit uit te hoesten is nice:)
ahja life goes on

Brolpaq
11 oktober 2008, 14:33
al bij de dokter geweest?

Ja, die had geconcludeerd dak een maagonsteking had. Neem daar al een week antibiotica voor (tegen maagzweren enz) maar helpt niet.. Nu eergisteren laxeerpillekes gaan halen bij den apotheker, ik nam er een, werkte niet.. daarna nog 1 nog niks, daarna uit pure frustratie 4 samen genomen.. En 7 uur later begon de werking pas blijkbaar, nachtje op de wc gezeten en moet nu nog, nog altijd geen eetlust, misselijk.. pfft

edit// blijkbaar had ik in totaal 10 laxeerpillen op een tijdspanne van 10 uur gepakt, echt jonge ik was er ver aan denkek :/ Maja zit toch nemeer verstopt lol, oppasse geblaze met die pille! Kdacht dat die nie werkte, ma die werking komt pas na een tijdje. :x

Tha_nOn
12 oktober 2008, 09:57
Ja, die had geconcludeerd dak een maagonsteking had. Neem daar al een week antibiotica voor (tegen maagzweren enz) maar helpt niet.. Nu eergisteren laxeerpillekes gaan halen bij den apotheker, ik nam er een, werkte niet.. daarna nog 1 nog niks, daarna uit pure frustratie 4 samen genomen.. En 7 uur later begon de werking pas blijkbaar, nachtje op de wc gezeten en moet nu nog, nog altijd geen eetlust, misselijk.. pfft

edit// blijkbaar had ik in totaal 10 laxeerpillen op een tijdspanne van 10 uur gepakt, echt jonge ik was er ver aan denkek :/ Maja zit toch nemeer verstopt lol, oppasse geblaze met die pille! Kdacht dat die nie werkte, ma die werking komt pas na een tijdje. :x

allé gij:p normaal gezien legt uwen apotheker da ook uit:p

BlackRose89
12 oktober 2008, 12:04
Dit is inderdaad chronish, maar er bestaat ook ene operatie ervoor .
Je zou er nog van verschieten van hoeveel mensen er zijn die er last van hebben van hun klieren .

Ja idd, er is een operatie voor, maar die is enkel nodig als de schildklier echt te groot is geworden en daardoor het moeilijk wordt te slikken of ademen.
Mijn mama heeft daarin geluk, haar schildklier zet uit naar voor ipv naar achter, maar als ze nog veel groter wordt, moet ze wel geopereerd worden.

Preske
12 oktober 2008, 12:08
Ja, die had geconcludeerd dak een maagonsteking had. Neem daar al een week antibiotica voor (tegen maagzweren enz) maar helpt niet.. Nu eergisteren laxeerpillekes gaan halen bij den apotheker, ik nam er een, werkte niet.. daarna nog 1 nog niks, daarna uit pure frustratie 4 samen genomen.. En 7 uur later begon de werking pas blijkbaar, nachtje op de wc gezeten en moet nu nog, nog altijd geen eetlust, misselijk.. pfft

edit// blijkbaar had ik in totaal 10 laxeerpillen op een tijdspanne van 10 uur gepakt, echt jonge ik was er ver aan denkek :/ Maja zit toch nemeer verstopt lol, oppasse geblaze met die pille! Kdacht dat die nie werkte, ma die werking komt pas na een tijdje. :x

10 pillen!
moh ven' toch, gij wilt uitdrogen zeker.

ComputerVISTA
12 oktober 2008, 12:34
Ja, loze aandrang noemt dat. Vooral omdat je sowieso elke keer moet gaan omdat je soms niet weet wanneer het "echt" is en wanneer gewoon een gevoel.

Wel aangenaam dat uw supervisor er begrip voor heeft.

Sjah, veel keuze heeft hij niet he :p

1 goeie raad met die rotziekte, blijf ver van pillen met codeïne in :p

Tha_nOn
12 oktober 2008, 13:07
Ja idd, er is een operatie voor, maar die is enkel nodig als de schildklier echt te groot is geworden en daardoor het moeilijk wordt te slikken of ademen.
Mijn mama heeft daarin geluk, haar schildklier zet uit naar voor ipv naar achter, maar als ze nog veel groter wordt, moet ze wel geopereerd worden.

daarbij wordt de schildklier toch gewoon weggenomen (al dan niet deels)? dus moet ge toch pillen blijven slikken
(of ge zijt bezig over een andere operatie:p mijn zus had schildklierkanker en daar hebben ze de schildklier volledig moeten wegnemen, geeft trouwens een heel schoon litteken :p precies of ge zelfmoord wou plegen)

Brolpaq
12 oktober 2008, 13:56
allé gij:p normaal gezien legt uwen apotheker da ook uit:p
Nee, hij zei ni echt veel lol.


10 pillen!
moh ven' toch, gij wilt uitdrogen zeker.

Ik heb er één voordeel uit gehaald, ik ben zo ziek, dak al 2 dagen gestopt ben me roke. :p Man wa 'n rotpille, precies of ge krijgt ne gratis kater, door ne nacht op de pot te zitten.. ipv door ne nacht uit te gaan O.o Nu gaak probere, voor nemeer te roke.. Rookte een half pakske dus zou wel nice zijn.

btw mensen die willen stoppen met roken, gewoon 10x 5mg dulcolax will do the trick. lol

BlackRose89
12 oktober 2008, 14:06
daarbij wordt de schildklier toch gewoon weggenomen (al dan niet deels)? dus moet ge toch pillen blijven slikken
(of ge zijt bezig over een andere operatie:p mijn zus had schildklierkanker en daar hebben ze de schildklier volledig moeten wegnemen, geeft trouwens een heel schoon litteken :p precies of ge zelfmoord wou plegen)

Ja, 't gaat over die operatie, en je moet dan idd pillen blijven slikken, 't is iets waar je mee blijft zitten voor de rest van je leven. :(

*Wicked_Yores*
12 oktober 2008, 15:19
Sjah, veel keuze heeft hij niet he :p

1 goeie raad met die rotziekte, blijf ver van pillen met codeïne in :p

Serieus? Ik pak soms Dafalgan met codeïne, omdat ik weet dan nurofin en aspirine gevaarlijk is voor de darmen. :s

Brolpaq
12 oktober 2008, 17:36
Van codeïne kunde verstopt geraken.
(neen, ik ben hierdoor niet verstopt geraakt)

ComputerVISTA
12 oktober 2008, 17:37
Serieus? Ik pak soms Dafalgan met codeïne, omdat ik weet dan nurofin en aspirine gevaarlijk is voor de darmen. :s

Codeïne heeft de eigenschap van us darmen wat te verlammen, als ge daar ietje mee overdrijft (en da moe nie veel zijn) liggen uw darmen stil, en da kunnen wij missen als de pest ;)

Ik heb zo eens een gans plateauke genomen op 1 volle werkdag tijd omdat ik te veel pijn had maar moest doorwerken... Heb ik 6 maand van afgezien.

Preske
12 oktober 2008, 18:25
heb gisteren ook beetje overdreven met de imodium

heb er 10 genomen, op 4u tijd.
maximum is 8, op een ganse dag.

:p

ComputerVISTA
12 oktober 2008, 19:23
Om onverdragelijke pijn weg te krijgen zoude veel doen he :p

Booka Shade
13 oktober 2008, 08:06
Blijkbaar :)

SlashDotDash
13 oktober 2008, 10:18
Serieus? Ik pak soms Dafalgan met codeïne, omdat ik weet dan nurofin en aspirine gevaarlijk is voor de darmen. :s

Nurofen & Aspirine zijn niet goed voor de maag, maar doen niks noemenswaardigs met je darmen. Codeïne daarentegen kan idd constiperend werken.

Sabe
13 oktober 2008, 10:53
Ik heb al 12 jaar diabetes. (nu 21)
De eerste jaren staken tegen !! Maar heb er mee leren leven (moet wel :p).
Draag al 6 jaar een insuline pompje en ben momenteel wel vrij goed geregeld.
Al had ik daar soms echt wel last van. Vrees een beetje voor latere complicaties, zoals nieren, lever, hart, voeten, ogen.

Zou dringend eens wat meer op mijn voeding moeten letten ! En meer bewegen.

jaakdendraak
13 oktober 2008, 11:12
Laatste week met griepke gezeten die niet echt uitgebroken is, m.a.g. suikerwaarden veel te hoog een fucking week lang. Na wat aanpassingen lijken ze toch in orde te komen. Ik vrees dat m'n Hba1c volgende maand niet zo goed zal zijn daardoor. Er bestaat een diabetesforum (diabetesforum.be) maar post daar nietmeer. Beetje bende db-zeepatees bij elkaar :puke: en daar kan ik moeilijk mee om:p Wie van de diabeten speelt er hier xbox360?

*Wicked_Yores*
13 oktober 2008, 11:33
Nurofen & Aspirine zijn niet goed voor de maag, maar doen niks noemenswaardigs met je darmen. Codeïne daarentegen kan idd constiperend werken.

Constiperend werken is hier niet echt een nadeel. :unsure:

Ik nam vroeger altijd aspirines tot iemand zei dat ik dat niet mocht nemen en Dafalgans moest nemen. Zou het beter toch eens vragen aan mijn arts.

Sabe
13 oktober 2008, 11:33
diabetesforum.be is ook niet echt my cup of tea om op te posten. nope speel geen xbox :p

Stimpy
13 oktober 2008, 12:27
Van codeïne kunde verstopt geraken.
(neen, ik ben hierdoor niet verstopt geraakt)

wedde dak u toch vind!
wie ni weg is is gezien :cool:

Yo-Han
13 oktober 2008, 18:12
Sinds m'n 23ste een angststoornis en onderhuidse hyperventilatie met momenten, maar daar heb ik mee leren leven. Ben 35 nu. En ook met xanax retard 0.5 mg dagelijks sinds 10 jaar (spijtig genoeg). Retard 0.5 geeft z'n dosis af in 16 uur ipv 8. Is identiek als 0.15 mg 3x/dag gespreid. Heel lichte dosis dus, maar toch voelbaar als ik het laat. T'gaat, maar ik ben zonder moe'er en adem zwaarder. Maar ja het helpt zegt doc, dus waarom stoppen.

Ook net 2-3 jaar rondgelopen mat gekantelde rechternier. Afvoer werd afgekneld en vocht sijpelde daar maar heel traag door. Met gevolg zwelling nierbekken en serieuze pijn als ik wat meer dronk. Hebben ze maar na 4de echografie uiteindelijk kunnen zien (en daaropvolgende CT scan natuurlijk). Dat jaartje klierkoorts er net voor was eigenlijk buiten moe zijn niet wreed erg vond ik. M'n dacht dus ook snel dat m'n lever gewoon wat zwelde af en toe door die klierkoorts. En dat het wel ging voorbij gaan. Enfin operatie gehad aan nier in juni... alles lijkt ok nu, geen stuwing meer, juist spieren voel ik soms nog, en wat lichte steken en dof gevoel her en der aan operatiestreek. Vrijdag terug op scan en controle.
De stress is de laatste jaren door dit probleem natuurlijk wel toegenomen. Niet echt veel vooruit geraakt in t'leven ... net als er wel nood aan was. Maar 9/10 wel dus van dat nierprobleem af. Is al veel. Ik eet en drink ook pak gezonder nu.

Booka Shade
14 oktober 2008, 09:46
Bij meerendeel verandert de levenstijl in pos zin. Ziektes brengen dus niet enkel negatieve zaken met zich mee. :)

Stimpy
14 oktober 2008, 10:41
wie noemt zn pillen nu retard :P

Preske
14 oktober 2008, 14:04
Om onverdragelijke pijn weg te krijgen zoude veel doen he :p

bij mij is het niet zozeer om de pijn maar om het veelvuldig naart wc gaan tegen te houden.

Helaas is dat geen oplossing, maar eender een tijdelijk middel om toch wat gedaan te krijgen op m'ne dag (als ik bv ergens naar toe moet gaan o.i.d)

Afotai
14 oktober 2008, 18:23
wie noemt zn pillen nu retard :P

Franse pharma's waarbij hun product "later" werkt in plaats van onmiddelijk?
Retard?

ComputerVISTA
14 oktober 2008, 22:58
retard wil eerder zeggen vertraging. Maw de pillen werken over een langere tijd dan de gewone varianten.

Yo-Han
15 oktober 2008, 14:17
Inderdaad Franse benaming... zal in USA/UK wel misschien andere naam hebben. Xanax is van het Belgische Janssen. Dus die Franse benaming zal wel iets te zien hebben met onze hoofdtalen natuurlijk.

Booka Shade
15 oktober 2008, 17:17
touché :)

Booka Shade
16 oktober 2008, 10:03
Ik was onlangs nu naar het ziekenhuis geweest. Ik ben nu ongeveer 2jaar stabiel zonder enige probs. De dokter zei nu dat als ik drie jaar stabiel blijf, dat ik dan de medicatie (imuran) mag laten wegvallen.
Heeft iemand da ook al mogen doen, want ikzelf vond het echt raar dat de dokter dat zei xD :)

*Wicked_Yores*
16 oktober 2008, 10:06
Ik was onlangs nu naar het ziekenhuis geweest. Ik ben nu ongeveer 2jaar stabiel zonder enige probs. De dokter zei nu dat als ik drie jaar stabiel blijf, dat ik dan de medicatie (imuran) mag laten wegvallen.
Heeft iemand da ook al mogen doen, want ikzelf vond het echt raar dat de dokter dat zei xD :)

Ik krijg om de 7 weken een baxter, en we hadden vorige keer afgesproken om het eens te proberen zonder imuran omdat de baxter die werking normaal overneemt. Na één week nam ik terug mijn dagelijkse dosis van 3 pillen omdat het zodanig verslechtte. Maar dat is natuurlijk bij iedereen anders, ik kan niet zonder medicatie maar ik ken er die inderdaad niets meer nemen.

Gisteren om een nieuwe baxter geweest, hopen dat het snel aanslaat.

Booka Shade
16 oktober 2008, 18:58
Ik verschoot er echt van toen de dokter het zei :)

Ma ik vind het wel een goed vooruitzicht xD

Booka Shade
30 oktober 2008, 17:55
Shit, het begon de laatste tijd weer op te steken, mijn buikpijn. Heb de oorzaak gevonden :)

FRUITSAP :p afblijven int vervolg xD

Booka Shade
12 maart 2009, 03:46
Ik weet dat het lang geleden is dat er nog gepost werd op deze thread, maar ik ben benieuwd hoe het nu eigenlijk gaat met alle mensen die ook een chronische ziekte hebben?

Ikmoet zeggen dat ik onlangs naar de kliniek ben gegaan, en dat alles dik in orde is :)

Heb wel eerlijk toegegeven datk mijn pillen nietmeer neem. Het antwoord hierop was: als bij de volgende controle het nog steeds even goed is, moet ge de pillen van mij nietmeer nemen :cool:

Ik heb dus nog steeds hoop dat het van een ongeneeselijke naar een geneeselijk ziekte gaat :D

Lord Seth
12 maart 2009, 05:19
Mijn moeder heeft CVS. Mijn vader heeft de ziekte van chrohn (gehad), hij heeft nu toch geen last meer, hij heeft ook MS.
Ze zeggen dat het niet overdraagbaar is naar nakomelingen, maar ik geloof daar niet al te veel van. Mijn vader zijn broer en zus hebben dat ook (gehad: die broer is al dood en zijn zus zit in een rolstoel), maar dan veel ergere vormen.

Ik heb enkel last van pollen (rode ogen, snotteren enzovoort).

Meitzl
12 maart 2009, 06:07
wetenschappelijk is er geen bewijs, men weet zelf niet waar de ziekte van Crohn vandaan komt.

Statistisch gezien hebben kinderen meer kans op de ziekte van Crohn als een ouder dit ook heeft. Ik dacht dat, als 1 ouder het heeft, 1 op de 10 kinderen ook heeft. Hebben beide ouders het, is het al 1 op 3.

Booka Shade
12 maart 2009, 06:27
@Lord Seth: als uw vader de Ziekt van Chrohn gehad heeft, zal em da nu ook nog wel hebben :) Dat is tot de dag van vandaag nog altijd ongeneeselijk :)

@ Meitzl: ge kunt wel is gelijk hebbn :D

Lord Seth
12 maart 2009, 16:42
@Lord Seth: als uw vader de Ziekt van Chrohn gehad heeft, zal em da nu ook nog wel hebben :) Dat is tot de dag van vandaag nog altijd ongeneeselijk :)

@ Meitzl: ge kunt wel is gelijk hebbn :D

Lotti, nu heeft hij er toch geen last meer van. Hij mag natuurlijk geen volkorenbrood eten zovoort. :)

Booka Shade
12 maart 2009, 17:05
Ok dan. En hoe zit het hier met die ander mannen? Zoals ComputerVista etc...

Massis
13 maart 2009, 09:13
't is mss geen ziekte, maar ik ben er in november 2008 achtergekomen waardoor ik al 3 jaar last had van m'n onderrug, nek en borstkast.

Ik ben toen redelijk zwaar ten val gekomen met bmx'en (plat op m'n rug op de tarmac) en had een week later nog altijd last, en heb dan maar foto's laten nemen.

Toen bleek dat ik geboren ben met een Spina bifida occulta (verborgen open rug), een linkerwervelsacralisatie en een lichte s-vormige scoliose.
Was wel ff serieus schrikken. Toen ik m'n moeder belde en het haar vertelde heeft ze gwn 10min lang niks gezegd aan de telefoon, terwijl ze normaal overal wel een of ander grof grapje op maakt in erge situaties...

Ik ben toen op aanraden van de osteopaat onmiddelijk beginnen fitnessen, en sindsdien heb ik een pak minder last van mijn rug en nek, en mijn borstkast heb ik gewoon géén last meer van.

De laatste paar dagen ben ik ziek geweest en heb ik dus ook slecht geslapen, en dus heb ik weer wat last van mijn nek (kraken, vastzitten, spierpijn,...) maar dat zal wel weer beteren.

Doordat mijn rug s-vormig is, corrigeert mijn nek dat, en Hierdoor komt die vast te zitten. Om die los te krijgen moet ik hem kraken, waardoor de gewrichten sneller dan normaal slijten, en ik dus op latere leeftijd wss een artrose (denk ik dat het was) ga hebben in mijn nek => schuren en kraken van de gewrichten bij élke beweging.

Booka Shade
13 maart 2009, 13:04
Uw ongeval met de BMX was dan een geluk bij een ongeluk. Zo hebt ge toch eindelijk de oorzaak kunnen achterhalen.
1tip: blijven fitnessen :D

Massis
13 maart 2009, 13:18
was idd een geluk bij een ongeluk. En fitness doe ik ondertussen best graag, en het helpt bij mijn dieet :D

Booka Shade
16 maart 2009, 22:28
was idd een geluk bij een ongeluk. En fitness doe ik ondertussen best graag, en het helpt bij mijn dieet :D

En ge wordt er nog ne beer van ook :p

Booka Shade
17 maart 2009, 12:03
Net van UZ Gasthuisberg een brochure gekregen ivm Vlaams erfelijkheidsonderzoek: Crohn en Colitis Ulcerosa.
Best wel interessant :p

[B\\'R]yourmoth
17 maart 2009, 14:09
Ik heb nu al 4 jaar last van reflux ( een teveel aan maagzuur dat naar boven komt)
Het was begonnen met een buikgriep, en daarna bleef ik klachten hebben. De huisdokter heeft 3 verschillende pilletjes voorgeschreven niks werkte. Ben bij specialist geweest, gastroscopie. Blijkt dat ik geen maagbreuk had, of die virus die pas onlangs ondekt was.
Terug bij de huisdokter, die vroeg of ik soms wiet rookte en heeft dan een soort "pijnstillers" gegeven. Kom ik thuis zie ik dat hij mij antidepressivium had gegeven. Hopeloos probeer ik dat. Kreeg ik nog veel meer last van men maag en liep ik nog eens lastig ook. Jaar later bij andere specialist geweest. Again gastroscopie :) maar nu ook nog is een sonde door de neus tot in de maag(zeer leuk eerste dag op unif). Hij zei hetzelfde, geen maagbreuk, ik heb echt maagzuurteveel (no shit daarvoor een sonde door men neus gekregen voor 24 uur :@ om dat vast te stellen) maar er was geen ontsteking. Hij heeft me 3 verschillende soorten pilletjes geven maar niks werkte. Ik heb nu nog steeds dagelijks last van men maagzuur, ik kan niet op men rug of rechter zijde slapen. Alchohol caffeine, bruisende dranken, dingen met veel suiker en rook zorgen allemaal voor meer last.

Booka Shade
17 maart 2009, 14:32
Sonde is in de maag is echt dikke shit. Heb dat een maand moeten dragen, kreeg dan altijd van dat astronautenvoeding binnen via die sonde. Elke week vernieuwen (eruit en weer erin :s). Ik mocht niks eten enkel kauwgum/lekstokken zonder suiker, maar dan ook maar 1/dag. Enkel water mocht ik drinken.

Zwarte periode uit mijn leven :)

Timborius
17 maart 2009, 21:35
Jammer genoeg komen chronische ziektes meer en meer voor in de westerse samenleving.
Ik heb ook veel last van chronische aandoening. Zo heb ik sinds vorig jaar psoriasis gekregen zonder enige genetische aanleg. Ook heb ik zeer veel last van allergieën en chronische vermoeidheid. Alle dokters waar ik ben geweest staan blijkbaar machteloos tegen deze aandoeningen. Nu ben ik bezig met probiotica en ik heb een sterk vermoeden dat candida de oorzaak zal zijn. Waarvan trouwens 70% in de westerse samenleving last van heeft.. Mijn ongezond uitgaansleven en ongezonde levenstijl heeft me waarschijnlijk de das om gedaan. Mischien moeten mensen meer in die richting gaan zoeken..en de oorzaak van al die problemen onder ogen zien. Zoals eten van enorm veel geraffineerd suiker,smaak/kleur stoffen, zuipen van enorm veel alcohol enz...

Booka Shade
17 maart 2009, 21:41
Let ge nu op uw eten?

Timborius
17 maart 2009, 21:47
yep ben de strijd met candida aangegaan. Let nu al een dikke 10dage op men eten en ik neem probiotica en de verbeteringen zijn al zichtbaar.. psoriasis is op verschillende plaatse zwaar aant wegtrekke en kvoel me ook veel fitter. Lets hope :)

Vlad Tepes
17 maart 2009, 21:49
Ik heb iets, ik weet niet of da een ziekte is maar heb dat al 5 jaar en heb er nooit niks aan gedaan, reden ook omdat de dokters van die idiote antwoorden erop gaven.
Elke morgen als ik wakker wordt heb ik steken in mijn borstkast, die steken voelen precies als messen aan, de éné dag is kan da minder zijn dan de andere, maar soms is de pijn zo fel da ik mij dan niet kan omdraaien, enigste oplossing is direct opstaan, dan is de pijn onmiddelijk weg.
Toen ik paar jaar terug door naar de longenspecialist ben gegaan voor brochitis toen, had hij mij gezegd dat het waarschijnlijk niets is en niet hoef over zorgen te maken :s :s, mijn huisdokter zegt jaren dat het uit pure stress is dat ik daar pijn heb en had mij kalmeeringspillen voorgeschreven die ik moest innemen voor het slapen gaan, smorgens voelde ik geen verschil!
Mijn longenspecialist zei dat het bullshit was wat mijn huisdokter zei over stress, omdat longen geen spieren zijn :s , mja vroeger had ik er nooit niets aan gedaan en nu zijn we jaren later en denk ik er amper aan, ben zo eigenlijk gewend.
Herkent iemand dit?

Booka Shade
17 maart 2009, 22:38
yep ben de strijd met candida aangegaan. Let nu al een dikke 10dage op men eten en ik neem probiotica en de verbeteringen zijn al zichtbaar.. psoriasis is op verschillende plaatse zwaar aant wegtrekke en kvoel me ook veel fitter. Lets hope :)

Fingers Crossed;)

Booka Shade
17 maart 2009, 22:39
Ik heb iets, ik weet niet of da een ziekte is maar heb dat al 5 jaar en heb er nooit niks aan gedaan, reden ook omdat de dokters van die idiote antwoorden erop gaven.
Elke morgen als ik wakker wordt heb ik steken in mijn borstkast, die steken voelen precies als messen aan, de éné dag is kan da minder zijn dan de andere, maar soms is de pijn zo fel da ik mij dan niet kan omdraaien, enigste oplossing is direct opstaan, dan is de pijn onmiddelijk weg.
Toen ik paar jaar terug door naar de longenspecialist ben gegaan voor brochitis toen, had hij mij gezegd dat het waarschijnlijk niets is en niet hoef over zorgen te maken :s :s, mijn huisdokter zegt jaren dat het uit pure stress is dat ik daar pijn heb en had mij kalmeeringspillen voorgeschreven die ik moest innemen voor het slapen gaan, smorgens voelde ik geen verschil!
Mijn longenspecialist zei dat het bullshit was wat mijn huisdokter zei over stress, omdat longen geen spieren zijn :s , mja vroeger had ik er nooit niets aan gedaan en nu zijn we jaren later en denk ik er amper aan, ben zo eigenlijk gewend.
Herkent iemand dit?

Mijn broer heeft net hetzelfde gehad toen hij een jaar of 20 was. Tegen zijn 22ste is het vanzelf weggegaan en heeft hij niks last meer. Hij is er ook niet naar de dokter mee geweest.

Vlad Tepes
17 maart 2009, 23:07
Mijn broer heeft net hetzelfde gehad toen hij een jaar of 20 was. Tegen zijn 22ste is het vanzelf weggegaan en heeft hij niks last meer. Hij is er ook niet naar de dokter mee geweest.

ja sorry, ik had mij vergist, tis nu 7 jaar dak da heb, sinds mijn 17de dus, das wel erg lang, ale ik weet nie

dr.lee
18 maart 2009, 07:18
Ik heb er nu ook geregeld last van, en dat is sinds eind september begonnen! Geregeld krijg ik zo ineens steken aan de borstkast, of in de schouders en heel soms bovenarmen. Mijn huisdokter zei ook dat het stress was, maar ik ben eerlijk gezegd een vrij stressloos persoon.
Ik ben hierdoor wel gestopt met roken sinds een paar weken en ik voel al wel beterschap, minder frequent steken etc, maar het is nog niet volledig weg.

Massis
18 maart 2009, 08:14
Ik heb er nu ook geregeld last van, en dat is sinds eind september begonnen! Geregeld krijg ik zo ineens steken aan de borstkast, of in de schouders en heel soms bovenarmen. Mijn huisdokter zei ook dat het stress was, maar ik ben eerlijk gezegd een vrij stressloos persoon.
Ik ben hierdoor wel gestopt met roken sinds een paar weken en ik voel al wel beterschap, minder frequent steken etc, maar het is nog niet volledig weg.

aan u, en ook aan Vlad Tepes:

Ik heb jaren lang hetzelfde aan de hand gehad, bij cardiologen, fysiologen,... geweest => alles was in orde

Tot ik met BMX'en ben gevallen (zie hoger in deze thread) en foto's heb laten van mijn rug => doordat ik met een verborgen open rug, s-vormige scoliose en linkerwervelsacralisatie geboren ben, corrigeert mijn lichaam zijn eigen houding constant.

de 3 belangrijkste gevolgen hiervan waren:
- pijnlijke, krakende nek, die regelmatig vast zit
- last van zwakke onderrug
- steken in de borstkast => mijn rug trekt aan de spieren die van aan uw rug tot op uw borstkast lopen, en hierdoor krijg ik die steken (aan de tussenribspieren)

Het voelt alsof het uw hart/longen zijn, maar waarschijnlijk zijn het tussenribspieren.

Sinds ik ben beginnen fitnessen (met extra aandacht op zwakke onderrug) heb ik zelden of nooit nog pijn in m'n borstkast!

Booka Shade
18 maart 2009, 15:25
Jullie weten wat te doen dus :cool:

Roomijs
19 maart 2009, 14:13
wetenschappelijk is er geen bewijs, men weet zelf niet waar de ziekte van Crohn vandaan komt.

Statistisch gezien hebben kinderen meer kans op de ziekte van Crohn als een ouder dit ook heeft. Ik dacht dat, als 1 ouder het heeft, 1 op de 10 kinderen ook heeft. Hebben beide ouders het, is het al 1 op 3.

Hier één van die gelukkigen! :p Mijn beide ouders hebben ziekte van Crohn en ja hoor, ik zit er nu natuurlijk ook mee. Ze hebben de ziekte ontdekt toen ik 13 was, ik at toen nog één potje yoghurt per dag fzo, woog nog iets in de 20 kilo... Serieus wa bijvoeding gehad in de kliniek met ne diepe katheder en dan veel pillen met cortisonen moeten nemen. Zo kon ik er weer even tegen. Dan 2 jaar later in de zomer weer prijs, weer een colloscopie laten doen en ben dan begonnen met remicade om de zoveel weken (weet ni meer juist hoeveel). Toen dat ook ni meer werkte, iets experimentelers geprobeerd: humira. Om de 2 weken een spuit in mijn buik, zou een nieuwe remicadevervanger moeten zijn. Int begin werkte da precies mr dan wast weer naar de botte. :p Nog wa zitten prullen met de hoeveelheid imuran en entocort en dan ook die humira om de week gezet. Tijdje geleden was het dan ni meer te houden. Weer naar dagziekenhuis om een colloscopie, moest ineens daar blijven. Had veel ontsteking op mijn dunne darm. Heb dan een weekje in Bonheiden gelegen met weer bijvoeding met een diepe katheder en antibiotica intraveneus. Ik mocht dan na een week naar huis maar specialist was ni zeker, heeft een scan laten uitvoeren en vroeg om toch nog op controle te komen. Ben weekje naar school geweest en toen viel de beslissing: een operatie. Stuk dunne darm van 20cm en beetje dikke darm moest eruit. Wat normaal een verblijf van een weekje moest worden, is uiteindelijk verdubbeld: ik had de avond voor de operatie hoge koorts en dus opflakkering van de ontsteking. Het was te gevaarlijk om zo te opereren en moest zeker 3 dagen koortsvrij zijn en mijn ontstekingsfactor moest dalen. Uiteindelijk na iets minder dan een week ben ik geopereerd, normaal met een kijkoperatie, maar het was toch erger dan verwacht en men heeft het dus gewoon met een sectie moeten doen. Blijkbaar zat de ontsteking zelfs tot tegen mijn been en had ik bijna een rectale perforatie. Na een week zware revalidatie (veel braken en pijn), mocht ik dan eindelijk naar huis met de hoop dat ik er toch een tiental jaar vanaf ben, weliswaar met nog imuran. Nu zit ik dus thuis te revalideren en voel me wel goed, maar heb weer ander probleem, ik val nog lichtjes af, hoewel ik toch wel goed eet. Morge dus naar dokter voor bloedcontrole en dan zien we weer wel...

Zo, blij dat ik mijn verhaal is kwijt kon in dit topic, gezonde mensen verveel je toch maar met zo'n verhaal. :p Ik hoop nu dat ik voor een dik aantal jaar vanaf ben want het is op die paar jaar toch wel druk genoeg geweest.
Sterkte voor iedereen met een chronische ziekte, het zijn helemaal geen lachtertjes. Blijven vechten en hopen he! ;)

Booka Shade
19 maart 2009, 14:57
Damn, gij hebt echt wel een zware vorm. Ik heb al zolang geen last meer. Ik moet zelfs al gene imuran meer nemen. Kheb toch schrik datk het ook zo fel ga krijgen als u :s

.nOah
19 maart 2009, 15:27
Langen tekst :$

Ik heb ondertussen ook al een 6 of 7 jaar ziekte van Crohn, maar bij mij gaat alles nog wel goed op de moment.
In het begin veel last geghad en veel medicatie moeten uitproberen tot ik Remicade kreeg toegediend om de 8 weken.
Dan waren alle problemen weg. En een goei jaar geleden heeft de specialist mij dan is voorgesteld om i.p.v. om de 8 weken is om de 10 weken te proberen, maar dat hielp niet.

Vanaf dat ik in de 9de week zat was ik terug ziek en direct afspraak gemaakt in het ziekenhuis voor Remicade.

Mijn broer heeft dan een 2-tal jaar geleden ook ziekte van Crohn gekregen, alhoewel hij meer naar Collitis Ulcerosa neigt en ik echt wel zeer hard ziekte van Crohn heb.

In het begin toen ik de ziekte had, kon ik er echt niet meeleven en heb dan een redelijke zwarte periode meegemaakt in mijn leven.
Veel drugs beginnen nemen enzo (ja ik weet dat dat mss een heel stom idee was, maar zo kon ik toch elke keer weer even van mijn problemen vluchten, met dan naruurlijk alle gevolgen vandien :sad:)
Maar, ik moet wel zeggen dat het eigenlijk wel meeviel met problemen door drugs, eerder problemen door stress omdat ik altijd ruzie had met mijn ouders.

Ik ben ook pas een paar jaar geleden alchohol beginnen drinken en daar heb ik eigenlijk wel spijt van dat ik daarmee begonnen ben, want dat is echt wel heel slecht voor mij. :(

Mja, ik he nu dus eigenlijk heel weinig last van mijn darmziekte maar ik he elke dag zoveel zeer aan mijn gewrichten, vooral aan mijn onderrug.
Ik doe nu ook al een goei 2 jaar kinesitherapie en ga ook 1 keer per week zwemmen, maar ik blijf rugklachten hebben.
Al naar verschillende reumatologen geweest daarvoor, CT-scan, platen laten nemen, volledig botonderzoek (dat ze zo een radio-actief stofke inspuiten) en allemaal zeggen ze dat ik perfect normaal ben.
Dus niemand weet echt hoe het komt dat ik rugklachten hebben en ze kunnen er niks tegen doen. :confused:
En dat vind ik juist het irritanste dat ik elke dag zeer heb aan mijn rug.
ik kan zelfs soms niet uit mijn bed 's morgens enzo.

Booka Shade
19 maart 2009, 15:59
Gewrichtpijn is idd ook een verschijnsel van de ZvC. Iedere keer als ik op bezoek ga, vragen ze mij altijd of ik last heb van gewrichtspijn.

.nOah
19 maart 2009, 16:09
Ge moogt blij zijn dat ge daar geen last van hebt.
Mja, bij mij is het nogal gecompliceerd.
Want ik heb heel veel symptomen die duiden op reuma maar ook een deel die duiden op pijn van mechanisch oorsprong. Ik heb ook een licht Spina Bifida vanonder aan mijn rug.
En reuma is dan ook weer niet te zien in mijn bloed, dus het is niet zo gemakkelijk om dan de juiste behandeling voor te schrijven als ze de oorzaak niet echt weten.

Roomijs
19 maart 2009, 16:35
Al goed dat ik van gewichtspijn amper last heb, dat wil je er niet nog eens bij, zeker niet in zo'n zware vorm. Ik heb wel ff Cacit moeten nemen omdat ze hadden ontdekt dat ik in mijn rug ook wat botontkalking ofzoiets had, maar dat gaat nu wel goed. Hopelijk vinden ze toch iets dat je gewrichtspijn kan verlichten.

.nOah
19 maart 2009, 16:49
Tja, heb de hoop al opgegeven dat ze daar iets voor vinden.
Moet nu vooral leren leven met de pijn. Wat soms moeilijk gaat omdat ik mij niet goed kan concentreren op mij studies en kan zijn dat ik moet stoppen omdat het te zwaar is en mij teveel stress geeft.
En dat zou ik helemaal niet leuk vinden, want ik wil deze studie echt wel afmaken.

Ik hoop gewoon dat mijn gewrichtsklachten opgelost zullen zijn als ze ziekte van Crohn kunnen genezen in de toekomst.

Booka Shade
19 maart 2009, 17:50
Ik hoop ook dat de ZvC opgelost graakt. Hebben jullie ook eergisteren een brochure ontvangen ivm onderzoek naar de ZvC?

Roomijs
19 maart 2009, 18:09
Nope, nx in de bus gehad, staat er iets interessant in? :)

chimairaa
19 maart 2009, 20:30
Ik heb er nu ook geregeld last van, en dat is sinds eind september begonnen! Geregeld krijg ik zo ineens steken aan de borstkast, of in de schouders en heel soms bovenarmen. Mijn huisdokter zei ook dat het stress was, maar ik ben eerlijk gezegd een vrij stressloos persoon.
Ik ben hierdoor wel gestopt met roken sinds een paar weken en ik voel al wel beterschap, minder frequent steken etc, maar het is nog niet volledig weg.

Ik heb daar ook 2 jaar last van gehad en twee keer bij een dokter voor geweest. Ook deze zei dat het van stress afkomstig was.

Ook heb ik te horen gekregen dat ik scoliose heb, wat niet levensbedreigend is, maar heb toch vaak nek- en rugpijn.

http://users.telenet.be/zeldzame.ziekten/List.s/Scoliose.htm

Mijn moeder heeft ook de ziekte van Bechterew, mss dat dat mee aan de basis lag. Ik weet het niet.

.nOah
19 maart 2009, 21:50
Ik hoop ook dat de ZvC opgelost graakt. Hebben jullie ook eergisteren een brochure ontvangen ivm onderzoek naar de ZvC?

Ja, heb die ook gekregen.
Maar ge krijgt die alleen maar als ge meedoet aan het Vlaamse Erfelijkheids studie Crohn en Colitis Ulcerosa. Stonden idd wel een paar interessante dinges in.

Maar ik zou aan iedereen aanraden dat daar nog niet heeft met meegedaan.
Stuurt nen mail naar vera.ballet@uzleuven.be (wel geen misbruik van maken en da e-mail adres gaan volspammenen) en zegt dat ge ziekte van Crohn hebt of Colitis Ulcerosa en dan zullen die u wel tubekes opsturen voor bloed te laten trekken bij den dokter en dan zal der nog wel een adres bij zitten naar waar ge da moet opsturen.

En het is ook belangrijk dat andere gezinsleden/partner ook bloed laten trekken want dan kunnen da vergelijken om zo eventuele oorzaken te vinden.

En hoe meer mensen meedoen, hoe sneller ze mss iets vinden om het te genezen :applause:

Booka Shade
19 maart 2009, 22:09
Ja, heb die ook gekregen.
Maar ge krijgt die alleen maar als ge meedoet aan het Vlaamse Erfelijkheids studie Crohn en Colitis Ulcerosa. Stonden idd wel een paar interessante dinges in.

Maar ik zou aan iedereen aanraden dat daar nog niet heeft met meegedaan.
Stuurt nen mail naar vera.ballet@uzleuven.be (wel geen misbruik van maken en da e-mail adres gaan volspammenen) en zegt dat ge ziekte van Crohn hebt of Colitis Ulcerosa en dan zullen die u wel tubekes opsturen voor bloed te laten trekken bij den dokter en dan zal der nog wel een adres bij zitten naar waar ge da moet opsturen.

En het is ook belangrijk dat andere gezinsleden/partner ook bloed laten trekken want dan kunnen da vergelijken om zo eventuele oorzaken te vinden.

En hoe meer mensen meedoen, hoe sneller ze mss iets vinden om het te genezen :applause:

Kan ik alleen maar beamen. Des te meer mensen mee doen, des te meer kans we hebben om het ooit opgelost te krijgen :)

Ik moet nu om het jaar naar het ziekenhuis gaan op controle :cool: Dat is de vorige keer beslist. Ik was begonnen om de maand, dan om de 3 maanden, om de 6 maanden en nu om het jaar :D

.nOah
19 maart 2009, 22:41
Das wel goed voor u.
ik moet al 5 jaar lang ofzo om de 8 weken naar het ziekenhuis.
Maar dat ben ik al gewoon, kan ik zo om de 8 weken eens bijslapen:sleep: in het ziekenhuis :D

Riveragrumes
19 maart 2009, 23:25
Ik heb zelf ook Crohn, maar geen zin om mijn verhaal (weer) helemaal te doen eiglijk :')

Ben nu 18, heb er al heel mijn leve (zwaar) last van, maar sinds 3/4 jaar krijg ik om de 8 weke remicade (zonder andere medicatie bij, allemaal afgebouwd) en ben/voel me momenteel vrij gezond: ik kan alles eten, drinken (zelfs alcohol), roken (slecht, kweetet) en nog steeds geen last... Remicade is echt wel een wondermidel gebleke voor mij en ik hoop voor vele anderen! Moge de weteschap nog vele wondermiddelen ontwikkelend :')
Kzou mij echt ni kunne inbeelde da ik mijn bourgeoisie leve weer zou moete afgeve...

Bram
19 maart 2009, 23:48
Syndroom van Gilbert alhier... Weet wel nie echt of da geld als "chronisch" aangezien het een genetische aandoening is.

Komt er op neer dak teveel billirubine in m'n bloed heb (afbraakstof van hemoglobine, dat in de lever wordt afgevoerd door een enzyme, da ik te weinig aanmaak).
Billirubine is tevens een gele kleurstof, dus ik hem vaak azo wa nen geligen tint in m'n oogwit en alst ff erg is, ziet m'n huid ook wa geel.
Alsek ziek wordt (griepje ofzo), nen avond doorzet met maten of nen tijd lang vettig eet, dan daalt die enzyme productie nog meer en dan kannek wel fysiek last krijgen, kkrijg dan last van hoofdpijn en zeer in menne nek.

Voor de rest is daar wel perfect mee te leven.

ComputerVISTA
19 maart 2009, 23:55
Damn, gij hebt echt wel een zware vorm. Ik heb al zolang geen last meer. Ik moet zelfs al gene imuran meer nemen. Kheb toch schrik datk het ook zo fel ga krijgen als u :s

Pak dienen brol al 3 jaar nu ofzo... Chronisch vloeibare stoelgang hoort dan ook al jaren bij m'n leven \o/

Leerde allemaal mee leven, zolang ik geen krampen heb gade mij nie horen klagen :D


Mijn gebroken rib doet wel nog pijn :(

reavermaster
20 maart 2009, 00:03
Langen tekst :$

Ik heb ondertussen ook al een 6 of 7 jaar ziekte van Crohn, maar bij mij gaat alles nog wel goed op de moment.
In het begin veel last geghad en veel medicatie moeten uitproberen tot ik Remicade kreeg toegediend om de 8 weken.
Dan waren alle problemen weg. En een goei jaar geleden heeft de specialist mij dan is voorgesteld om i.p.v. om de 8 weken is om de 10 weken te proberen, maar dat hielp niet.

Vanaf dat ik in de 9de week zat was ik terug ziek en direct afspraak gemaakt in het ziekenhuis voor Remicade.

Mijn broer heeft dan een 2-tal jaar geleden ook ziekte van Crohn gekregen, alhoewel hij meer naar Collitis Ulcerosa neigt en ik echt wel zeer hard ziekte van Crohn heb.

In het begin toen ik de ziekte had, kon ik er echt niet meeleven en heb dan een redelijke zwarte periode meegemaakt in mijn leven.
Veel drugs beginnen nemen enzo (ja ik weet dat dat mss een heel stom idee was, maar zo kon ik toch elke keer weer even van mijn problemen vluchten, met dan naruurlijk alle gevolgen vandien :sad:)
Maar, ik moet wel zeggen dat het eigenlijk wel meeviel met problemen door drugs, eerder problemen door stress omdat ik altijd ruzie had met mijn ouders.

Ik ben ook pas een paar jaar geleden alchohol beginnen drinken en daar heb ik eigenlijk wel spijt van dat ik daarmee begonnen ben, want dat is echt wel heel slecht voor mij. :(

Mja, ik he nu dus eigenlijk heel weinig last van mijn darmziekte maar ik he elke dag zoveel zeer aan mijn gewrichten, vooral aan mijn onderrug.
Ik doe nu ook al een goei 2 jaar kinesitherapie en ga ook 1 keer per week zwemmen, maar ik blijf rugklachten hebben.
Al naar verschillende reumatologen geweest daarvoor, CT-scan, platen laten nemen, volledig botonderzoek (dat ze zo een radio-actief stofke inspuiten) en allemaal zeggen ze dat ik perfect normaal ben.
Dus niemand weet echt hoe het komt dat ik rugklachten hebben en ze kunnen er niks tegen doen. :confused:
En dat vind ik juist het irritanste dat ik elke dag zeer heb aan mijn rug.
ik kan zelfs soms niet uit mijn bed 's morgens enzo.


u verhaal doet mij aan iets denken... Fibromyalgiesyndroom??

Booka Shade
20 maart 2009, 11:30
Pak dienen brol al 3 jaar nu ofzo... Chronisch vloeibare stoelgang hoort dan ook al jaren bij m'n leven \o/

Leerde allemaal mee leven, zolang ik geen krampen heb gade mij nie horen klagen :D


Mijn gebroken rib doet wel nog pijn :(

Dat zal wel niet door de ZvC komen :)

Gromme
20 maart 2009, 16:11
Mijn nicht komt net te weten dat ze de ziekte van lumiere heeft.

Iets aan het gehoor-evenwicht. Waardoor je last krijgt van ruis, duizeligheid etc....

SlashDotDash
20 maart 2009, 16:14
Mijn nicht komt net te weten dat ze de ziekte van lumiere heeft.

Iets aan het gehoor-evenwicht. Waardoor je last krijgt van ruis, duizeligheid etc....

Ziekte van Ménière (http://nl.wikipedia.org/wiki/Ziekte_van_M%C3%A9ni%C3%A8re) :D

Booka Shade
20 maart 2009, 17:02
Zal idd Ziekte van Ménière zijn. Is heel moeilijk om mee te leven. Heb veel mensen rondom mij die dat hebben.

Dipsauce
20 maart 2009, 17:08
Ik heb ook de ziekte van Crohn. Ik weet er nog niks over wat dat zal teweeg brengen in mijn leven, aangezien ik het 3 dagen weet... kwam wel hard aan om te horen. Definitief stoppen met roken en geen alochol voor 4 maanden door medicatie enal.

JEEJ

Booka Shade
20 maart 2009, 17:30
Ik zou zeggen, lees deze thread is door om te zien wat anderen hun ervaring hieromtrent zijn. De meesten zijn spijtig genoeg wel slecht, maar dat wil zeker niet zeggen dat het bij jou ook zo zal zijn . Als je evenveel geluk hebt als mij, merk je er amper niks van en moet je zelden naar het ziekenhuis gaan ;)

Gromme
20 maart 2009, 18:00
Ziekte van Ménière (http://nl.wikipedia.org/wiki/Ziekte_van_M%C3%A9ni%C3%A8re) :D

Oei, ja dat was het...

Dipsauce
20 maart 2009, 19:13
Ik zou zeggen, lees deze thread is door om te zien wat anderen hun ervaring hieromtrent zijn. De meesten zijn spijtig genoeg wel slecht, maar dat wil zeker niet zeggen dat het bij jou ook zo zal zijn . Als je evenveel geluk hebt als mij, merk je er amper niks van en moet je zelden naar het ziekenhuis gaan ;)

Mja ik hoop het. Buiten dat ik ongelofelijk veel moeite ga hebben met te stoppen met roken en ook 3 - 4 maanden van de pintjes moet afblijven.

Riveragrumes
20 maart 2009, 19:23
Ik heb ook de ziekte van Crohn. Ik weet er nog niks over wat dat zal teweeg brengen in mijn leven, aangezien ik het 3 dagen weet... kwam wel hard aan om te horen. Definitief stoppen met roken en geen alochol voor 4 maanden door medicatie enal.

JEEJ


Is niet tof idd, zeker de beginperiode (bij mij toch). Heb je er veel last van? Heeft de dokter mss al remicade of humira voorgesteld?

Ik kan enkel zeggen dat ieder verhaal bij de ZvC anders is en dat sommigen erg slecht zijn en weinig medicatie helpt en bij anderen slaagt het meeste of sommige medicatie wel goed aan en heb je er relatief weinig last van (lees: normaal leven) zoals ik; ik rook en drink en eet alles bv. en heb daar geen last van, maar dat is ook vooral dankzij de remicade; imuran enzo hielpen niet echt bij mij.

Booka Shade
20 maart 2009, 23:15
Remicade gaat hij imo nog niet voorgeschreven krijgen. Waarschijnlijk is hij nu cortisone aan het nemen om de ontsteking te doen minderen, en vervolgens gaat hij imuran voorgeschreven krijgen. Als dat aanslaat, netjes, zoniet gaat hij eventueel wel remicade moeten nemen.

.nOah
21 maart 2009, 00:12
u verhaal doet mij aan iets denken... Fibromyalgiesyndroom??

Ik zal hier de volgende keer eens met mijn specialist over praten.
Ik kan alleen maar meer mogelijkheden geven, waar dat ze op kunnen onderzoeken, want ik zou wel graag eens een antwoord willen hebben waarom ik last heb van mijn gewrichten.

.nOah
21 maart 2009, 00:17
@Dipsauce

Ik hoop natuurlijk voor u dat als ze Remicade voorschrijven dat dat goed zal werken, want dankzij dit wondermiddel heb ik inmiddels ook geen last meer van ZvC (alleen nog maar die stomme gewrichtsklachten :cry:)
Mja, ik rook ook nog altijd, drink nog altijd pintjes (en gebruik af en toe nog wat drugs, zie maar naar 1 van mijn vorige posts) Ma da heeft eigenlijk allemaal niet zo'n slechte invloed meer sinds ik dus Remicade gebruik.
Zie ook naar 1 van mijn andere vorige posts om mee te doen aan de VLECC studie, hoe meer mensen, hoe sneller de ziekte mss kan genezen worden.
Dus het is in je eigen belang om daar aan mee te doen ;)

ik vind het natuurlijk wel spijtig dat Remicade bij sommige mensen niet werkt, dat bedekent dus dat de ZvC toch nog complexer in elkaar zit dan voorheen gedacht werd.

Maar gewoon allemaal thumsb up :niceone: en der komt binnekort wel een oplossing voor (= 5 à 10 jaar mag ik mijn oncoloog geloven)

Booka Shade
24 maart 2009, 01:44
We gaan voor de 5 jaar :)

Ik heb er alle vertrouwen in xD

|T-J|
24 maart 2009, 07:35
Ik zit zelf met Artritis (of reuma) opgescheept sinds mijn 16e, toen dachten ze dat het gewoon jeugdreuma was maar aangezien we nu al 7 jaar verder zijn en het nog niet over is weten ze het ondertussen niet.

Is wel rot om zo te moeten opgroeien, no partying, no walks, no sports...
Op een bepaald moment moest ik mijn examens in het 6e middelbaar onder cortisone omdat ik niet meer kon schrijven en teveel zeer had.

It doesn't fit well as an opener as too ^^

Massis
24 maart 2009, 09:12
Ik heb ook een licht Spina Bifida vanonder aan mijn rug.



Ook heb ik te horen gekregen dat ik scoliose heb, wat niet levensbedreigend is, maar heb toch vaak nek- en rugpijn.

ik heb beide, zij het wel in mindere vorm:

een spina bifida occulta (verborgen open rug, is dus niet ontdekt bij de geboorte) en een lichte s-vormige scoliose. Bovendien ook nog een wervelsacralisatie.

ik denk dat nOah daar zijn rugpijn mag gaan zoeken...
Ik heb héél vaak nekpijn, en meestal duurt die een paar dagen. Ook is mijn rug nogal rap overbelast, de voorbije 2 dagen doet mijn rechter onderrug ook weer verrekkes hard pijn.

Sinds ik fitness is het wel een pak gebeterd, maar het blijft énorm vervelend met momenten...

.nOah
24 maart 2009, 11:20
Ma punkrockdude, ik doe ondertussen ook al 2 keer/ week al 2 jaar lang kinesitherapie (is gewoon fitnessen, maar dan bij kinesist thuis), en der is nog altijd weinig tot geen verbetering.

Kan goed zijn dat mijn rugpijn daarvan komt, maar volgens reumatoloog enzo is het hoogst onwaarschijnlijk dat ik zoveel rugklachten heb van een lichte spina bifida (gewoon omdat er heel veel mensen zijn die dit hebben).
Plus dan nog eens het feit dat ik van de ene op de andere dag last heb gekregen van mijn rug????
Dat doet mij allemaal meer vermoeden dat het een bijverschijnsel is van ziekte van Crohn.