PDA

Volledige versie bekijken : Het leven



SabakuNoGaara
14 juni 2007, 12:10
Wat vind jij van je leven? Ben je gelukkig, content, ongelukkig? En waarom? Wees eerlijk en serieus aub.

Ik voel me ongelukkig, elke dag hetzelfde; opstaan, gaan werken, thuiskomen, me dan heel de avond vervelen (gamen en films zien interesseert hoe langer hoe minder) om dan te gaan slapen met niets om naar uit te kijken de volgende dag.
Ik heb geen lief en het ziet er voorlopig niet naar uit dat dat gaat veranderen.
Ik heb altijd ruzie met m'n ouders gehad tot op het punt dat ze mij voor geen haar vertrouwen (en ik hen al evenmin) en het enige wat ik nog tegen ze zeg is 'kben weg' alsik naar men werk vertrek en 'kben terug' als ik thuiskom. Ik ga binnenkort alleen wonen maar eigenlijk heb ik schrik dat ik dat nog eenzamer wordt.
Ik heb minder vrienden dan vingers en dan nog geen waarbij ik voel dat ik er echt op kan vertrouwen.

En wat is er aan te doen; pretpillen wil ik niet en therapie pff. Ik zie niet in wat ze mij kunnen vertellen dat ik niet al weet. Ik probeer nieuwe mensen te leren kennen maar zowat altijd blijft dat bij een korte oppervlakkige babbel om er vervolgens nooit nog iets van te horen of zien.

Rogue
14 juni 2007, 12:13
Je aansluiten bij een sport en/of jeugdvereniging kan wonderen doen :).


edit: Hmm, aangezien je al werkt ben je mss al wat te oud om in een jeugdvereniging te gaan. Maar een teamsport is wel een goede manier om onder de mensen te komen. Als het dat is waar je naar op zoek bent?

Gentille
14 juni 2007, 12:17
Ik ben content met mijn leven. Ik heb niets te kort.
Wat jou leven betreft, ik zou alles toch iets positiever beginnen bekijken. Ok het is gemakkelijker gezegd dan gedaan in zo een situatie, maar je gaat er toch moeten aan werken. Sluit je ergens aan, zoek iets wat je interesseert. Tegenwoordig bestaat er voor alles wel een vereniging.

cura
14 juni 2007, 12:20
Zoals gentille al gezegd heeft, inderdaad beginnen met alles positiever te bekijken. Jij bent de enige die jezelf gelukkig kan laten voelen en je mag dus niet beinvloed worden door externe druk. De maatschappij tegenwoordig (films, andere mensen, fora) probeert altijd onrealistische relaties voor te schotelen. Films zullen ornealistische relaties tonen waar de hoofdrolspeler altijd bij z'n vrienden/vriendin terecht kan waar alles rozegeur en maneschijn is. Andere mensen (op fora en rl) zullen altijd hun relaties met anderen beter laten uitschijnen dan ze echt is om niet onder te moeten doen, om over te proberen komen als "populair" etc. meestal proberen die gewoon zichzelf iets voor te liegen en de beste manier om dat te doen is een make-believe scenario opstellen, liegen tegenover andere mensen en na een tijd gaan ze het zelf beginnen geloven.


Ik voel me ongelukkig, elke dag hetzelfde; opstaan, gaan werken, thuiskomen, me dan heel de avond vervelen (gamen en films zien interesseert hoe langer hoe minder) om dan te gaan slapen met niets om naar uit te kijken de volgende dag.
Ik heb geen lief en het ziet er voorlopig niet naar uit dat dat gaat veranderen.
Doe een sport? In groepsverband. Ik heb hetzelfde als jij tijdens de weekdagen, opstaan, werken, thuis komen en dan tv zien. Behalve de dinsdag en de donderdag, dan ga ik trainen en ik kijk daar toch altijd wel naar uit. Ik heb ook geen vriendin en ik zie ook niet in hoe dat zal veranderen maar dat is ook de bedoeling denk ik. Je kan niet gewoon zeggen van "goh kheb es zin in een vriendin, ff naar de winkel" of zoiets in die aard.. Ik wacht gewoon af en neem aan dat dat wel zal komen.
Ik voel me dus niet ongelukkig. Sure, soms denk ik wel van "is dat nu alles?" maar ik denk dat dat maar menselijk is om dat af te vragen.


Ik heb altijd ruzie met m'n ouders gehad tot op het punt dat ze mij voor geen haar vertrouwen (en ik hen al evenmin) en het enige wat ik nog tegen ze zeg is 'kben weg' alsik naar men werk vertrek en 'kben terug' als ik thuiskom. Ik ga binnenkort alleen wonen maar eigenlijk heb ik schrik dat ik dat nog eenzamer wordt.
Ik kom ook niet al te goed overeen met m'n vader, alhoewel dat de laatste tijd serieus verbeterd is. Misschien eens kijken waarom je ruzie hebt met je ouders en dat oplossen? Want je ouders zouden toch dé mensen moeten zijn waarbij je altijd terecht kan. Desnoods gezinstherapie.



Ik heb minder vrienden dan vingers en dan nog geen waarbij ik voel dat ik er echt op kan vertrouwen.
Vanwaar altijd die sociale druk om zoveel vrienden te hebben? Ikzelf heb er ook niet meer dan dat ik vingers heb, en ik betwijfel of er veel mensen zijn die dat wel hebben. En als ze dat al hebben betwijfel ik altijd of die mensen die zij als hun vrienden zien dat ookwel omgekeerd zien ook. Er is voor sommigen blijkbaar geen verschil tussen kennissen en vrienden. Maar soit, dit probleem kan ook opgelost worden door te gaan sporten. Twee vliegen in 1 klap! :unsure:

edit: Natuurlijk ook geen onrealistische verwachtingen hebben van te gaan sporten, je moet natuurlijk ookwel initiatief nemen. Niet achter de training direct naar huis gaan. Ga iets mee drinken, ga mee naar "events" (tournooien, stages, etc).

Nooby007
14 juni 2007, 12:20
het leven is kut, maar ik ben zeker niet ongelukkig :unsure:

PinkyNTheBrain
14 juni 2007, 12:20
ik ben heel gelukkig ;) :niceone:

russian
14 juni 2007, 12:22
Ik heb een supergelukkige jeugd (schooljeugd) gekend, maar werken is wel helaas heel wat anders dan het schoolleven. Ik kom van supergelukkig naar gelukkig, om het scherp te stellen.

Akai
14 juni 2007, 12:23
Wat zijn pretpillen? :unsure:

Ik ben ook wel content over mij leve, ik verveel me wel vaak als ik op kot, maar ik compenseer da door na films te kijke, internet surfe en gwn wa op msn zitte ondertusse, int weekend ga ik wel vaak weg me vrienden enzo om da stoom van een week studeren eens af te laten.

Als ge al werkt kunt ge idd es denken aan een vereniging fzo, of een een avondschool mss als je zin hebt om iets bij te leren.

ULTRAnumb
14 juni 2007, 12:25
optie 3 pls

SabakuNoGaara
14 juni 2007, 12:26
Wat zijn pretpillen? :unsure:
Antidepressiva.

ULTRAnumb
14 juni 2007, 12:27
begint er ni aan
ze kome mij de keel uit

Rogue
14 juni 2007, 12:29
Ik heb een supergelukkige jeugd (schooljeugd) gekend, maar werken is wel helaas heel wat anders dan het schoolleven. Ik kom van supergelukkig naar gelukkig, om het scherp te stellen.

Persoonlijk kijk ik geweldig uit naar het begin van mijn 'arbeidsleven'. 't Zal misschien nog veranderen :). Studeren ben ik in elk geval kotsbeu. Waardoor het blokken nog slechter gaat, en ik ben al een enorme dromer van nature. Met als gevolg dat ik voor het eerst sinds 3 jaar nog eens tweede zit ga hebben :doh:. En 't is mijn eigen schuld.

cuda
14 juni 2007, 12:37
ik ben niet echt gelukkig, maar ook niet ongelukkig
dus heb ik optie 4 maar aangeduid :)

Babs
14 juni 2007, 12:39
Kheb alles om gelukkig te zijn, dus kben het ook.
Mn jeugd was nest, dus het kan alleen beter worden, en da doet het ook.

Maar ik denk gewoon teveel na over het leven. Ik zit al te denken over mijne trouw, mijn kinderen, mijn huis, mijn werk, mijn dood, ...
Kzou eigenlijk "capre diem" een beetje meer moeten toepassen in mijn leven :p

En proberen socialer en zelfzekerder te zijn.

Maar ik ben gelukkig :)

Stancke
14 juni 2007, 12:40
Wat is 'gelukkig' ? Allez, iedereen is wel gelukkig en ongelukkig terzelfvertijd I guess:)

Virz
14 juni 2007, 12:45
:bow Stancke .. zoveel wijsheid en toch nog zo jong :p


Ik ben best wel gelukkig maar ik leef dan ook niet echt.. geen school of werk. Alleen de vriendin = dus best wel gelukkig :)

Ookami
14 juni 2007, 12:48
ik ben heel gelukkig. Ik ben iemand die alles goed kan relativeren, dus op enkele dingetjes na , heb ik niets om mij zorgen over te maken. Ik heb een fijne familie, fijne vrienden, wel geen partner, maar daar heb ik op het moment ook geen behoefte aan

Karre
14 juni 2007, 12:50
Het leven is kut voor vandaag want ik moet frans leren + er is hier geen chips of chocolade te bespeuren :sop:

Fraggie
14 juni 2007, 12:56
Ik ben tevreden met mijn leven. Waarom: ik probeer het goede in de kleine dingen te zien. Ook laat ik me niet overmoedigen over bepaalde zaken, zodat ik achteraf teleurgesteld ben. Als je de hele dag het beste van het beste gewend bent (bvb elke dag een zak chips, met cola, filmpje, vrijen, tv'tje) dan is het moeilijk om iets te vinden dat dat nog overtreft (niet te letterlijk nemen). Maar als je geniet van de kleine dingen, en jezelf van tijd tot tijd beloont, dan wen je aan niets en blijft alles leuk.

Ik kan natuurlijk niet voor iedereen spreken, beslis je niet zelf of je leven goed of slecht is? Er bestaat geen eenheid die zegt 'Je moet zoveel x hebben om gelukkig te zijn'.

exploder
14 juni 2007, 12:57
Ik heb ne supercool leven

Hoewel het me soms eens tegenzit, heb ik echt goed leven.
Mja, je maakt er van wat je zelf wil e:)

Laatste 5-6 maanden waren wel kut want 'k heb klierkoorts gehad, ma nu begint da te beteren enja :)

Ma vraag het op ne andere dag (als'k slechtgehumeurd ben) en je krijgt hier heel ander antwoord :p

GMotha
14 juni 2007, 13:02
Nog vrij content. Vreselijk happy-happy-joy-joy ben ik ook niet, maar ik voel me goed.
Elke werkdag begint kut, da's wel een feit (omdat ik een hekel heb aan vroeg op te staan en fietsen) maar tegen de middag gaat't allemaal wel zijn gang.
Tijdens het weekend goed amuseren en lekker lamzakken 's avonds. Niks beters dan met een goei pint op't terraske wat onnozel te doen met de maten.

Goede vrienden, leuke collega's (aleja, de meesten toch), voldoende geld (for now), genoeg dingen om me mee bezig te houden etc...

Akai
14 juni 2007, 13:14
Alleen de vriendin = dus best wel gelukkig :)

jaja het leven is kut :unsure:

:lol:

Fré_
14 juni 2007, 13:15
ik ben heel gelukkig. Ik ben iemand die alles goed kan relativeren, dus op enkele dingetjes na , heb ik niets om mij zorgen over te maken. Ik heb een fijne familie, fijne vrienden, wel geen partner, maar daar heb ik op het moment ook geen behoefte aan

ongeveer tzelfde hier, buiten da ik wel een vriendin heb, mr voort moment gaat wel steil bergaf met onze relatie.

maar kijk, kben 16 en da heeft imo echt geen zin om u daarin druk te maken.Als je op die leeftijd es een lief hebt weet je toch dat da nie blijft duren.

me maten, kdenk dak groot geluk heb op da vlak
ier in de buurt (pakt een straal van 500m) zijn we zo me een bendeke van 7 man, en met dak die mensn al 11 jaar ken weetk wel wak aan hun heb^^

Zorba
14 juni 2007, 14:14
Sinds een paar weken lukt alles gewoon :bow: Zeer goede relatie, rijbewijs (theoretisch toch) is binnen, selectie Belgocontrol ook alleen maar positieve dingen, huiselijke economie is zeer goed (maar dat ligt meer aan m'n ouders dan aan mij :p)

Nu nog goede examens en mijn voorjaar kan niet meer stuk :applause:


maar kijk, kben 16 en da heeft imo echt geen zin om u daarin druk te maken.Als je op die leeftijd es een lief hebt weet je toch dat da nie blijft duren.

Sterk afhankelijk van relatie tot relatie. Ik zou niet liever willen dan mijn huidige vriendin zo lang mogelijk te houden hoor, zo'n schatje :love:

MaDDie
14 juni 2007, 14:31
momenteel bennek iets minder gelukkig, omdat het zaterdag een exame is dat ik ga verkloten en hierdoor ook mijn zomer nog meer verkloot. Maar ik ben over het algemeen zeer gelukkig, zeker met mijn nieuwe liefde :D

felixdraait
14 juni 2007, 14:35
been happier

dikke maand gedaan mee 't lief, heb nu een andere op't oog, ma eigl wil ik alleen de mijne terug. wa teleurgesteld in de liefde en in de persoon die zij is. voor de rest gaat alles vrij goed.

ma cava nog vergeleke me sommige andere dingen die ge hier leest precies...

Gizmo_1987
14 juni 2007, 14:45
Ik kijk vooruit en het ziet er goed uit :p
Vakantie in aantocht, maandje jobstudent, maandje chillen, herexamens ...
Laatste 6 maanden ging het enkel maar bergaf met me :s
financieel, relationeel, sociaal :sad:
Minder prioriteiten beginnen stellen en meer relativeren en ik ben er terug bovenop aan het komen ^^
Ik kan niet wachten tot het trg zomer is :D

@ TS:
Alleen gaan wonen lijkt mij geen goed idee, dan heb je echt niemand meer... je kan een huisdier in huis halen maar dat praat niet terug :p
Ga eens op reis, zoek vrienden op, ga meer weg, doe aan sport ;)
Zwemmen, fitness, tennis, voetbal... Zoveel mogelijkheden.
Je moet natuurlijk er zelf voor open staan om nieuwe mensen te kennen. Of probeer eens een droom te realiseren, stel een doel voor jezelf binnen een aantal maanden/jaren, Dat wil ik bereiken...
:)
grtzz

Delirium
14 juni 2007, 15:23
Zoals Stancke al zei wat is "gelukkig zijn"?

Ik ben gelukkig met mijn leven, omdat ik alle kansen die ik gekregen heb, goed benut heb en dingen die ik belangrijk vond heb in mijn leven (een goed diploma, vast werk, zelfontwikkeling,...)
Ik doe ook elke dag hetzelfde opstaan, werken, thuiskomen en gaan sporten, maar elke dag gebeurt er iets anders hé. Op mijn werk heb ik veel afwisseling, op de fitness kom ik andere mensen tegen.
Ik zie niet in waarom routine saai MOET zijn, 't is een kwestie van hoe te bekijken.

Met mijn ouders heb ik ook nooit een goeie relatie gehad, ik heb een andere gedachtengang en dat kan soms eens botsen.

Ik heb ook geen vriendin. Stoort mij dat? Nee, zal wel zien als ik iemand tegenkom die ik de moeite vind. Ik moet niet iemand hebben om te zeggen dat ik een lief heb en ze binnen een paar maand buiten te smijten om te constateren dat het niet klikt. Trouwens, ik zou niet inzien of ik me daardoor "gelukkiger" ga voelen, kan evengoe zijn dat ik "ongelukkiger" word.

ChunWai.
14 juni 2007, 15:40
Ik ben atm content met m'n leventje dat ik nu heb gehad, na mijn domme puberale depressie door pesterijen ben ik wat meer zelfvertrouwen beginnen opbouwen en deze zomervakantie ben ik van plan hard te veranderen !:p
Tip voor u: Zoals de rest zegt, doe aan een sport of zo of ga in een poolclub, ook tof, heeft m'n pa vroeger gedaan.

Messias.
14 juni 2007, 15:40
Ik kan me wel ergens vinden in wat de topicstarter zegt. Zonder zielig te willen klinken enal, serieus, de uitzichtloosheid van sommige situatie's, pff, de moed zou voor minder tot in je schoenen zinken.

xDama
14 juni 2007, 15:43
Ik heb al veel shit meegemaakt de laatste jaren. Ik ken er die voor minder er 'ongelukkig' van worden maar ik ben momenteel enorm content van mijn leven.

Ik heb alles wat ik moet hebben feitelijk.
Financieël staat niets me in de weg. School gaat ook wel min of meer goed. Sociaal leven is super de laatste tijd en meisjes ook in overvloed. Een lief heb ik niet, maar daar komt binnenkort normaal wel verandering in.

Ook heb ik elke dag wel iets te doen, ik heb een vrij druk leven atm en ik vind dat wel leuk. Er zit een zekere routine in, maar tegelijk is elke dag anders.

Nuja, ik heb bijlange niet te klagen. Ik heb medelijden met sommige posts hier, maar da's dan in de zin dat ik het jammer vind dat mensen zo'n leven moeten leiden.

d2itemnet
14 juni 2007, 15:44
Wacht tot ge ins verliefd bent, je ga u zó gelukkig voelen..
Ik heb 4 vrienden op wie ik echt altijd kan rekenen, meer moet ik er niet hebben.

Ali_
14 juni 2007, 15:52
Goh ik vind niets terug om op te klikken.

Ik ben op veel vlakken heel gelukkig maar op bepaalde (ook heel belangrijke vlakken dan weer niet).
Maar ik vind dat ik mezelf toch wel heel gelukkig kan prijzen dat mijn leven niet zo is gelopen als de meesten waarmee ik ben opgegroeid in mijn kinderjaren.
Ook al verpest mijn ouders hun geloof nu al een jaar mijn vrijheid, ik heb nog steeds zelf gekozen om thuis te blijven.

Dus als ik het overloop dan ben ik gelukkig, maar er zijn momenten waar ik me serieus down voel, zeker als er dingen zijn zoals ik die dit jaar niet meemag naar turkije met mijn vrienden waarmee ik vorig jaar naar lloret ben geweest.
Of dat ik niet naar het bal kan met mijn vriendin, of dat ik het einde van de examens niet mee kan gaan zuipen en karaoke'n.
Maar ik ben gezond en wel(:D), ik heb zalige vrienden, op school gaat het, ik ben geen krapuul geworden (zoals 80% van mijn vrienden uit mijn jeugd) en ik heb het zoveel beter als andere mensen.

Maar toch kan dit alles niet veranderen dat ik mijn hele familie zo goed als kwijt ben, dat mijn ouders mij haten en dat ik nu pas na 19 of eigenlijk 20 jaar pas weet waarom.
Dat ze mij het liefst willen buitengooien, maar dat hun status alles is en het daarom niet doen.
Dat zij alles dat ik graag had net van mij hebben afgepakt omdat ik het graag heb.
Dat ik het overgrote deel van mijn geld aan hen moet afgeven terwijl ze zelf meer dan genoeg hebben.

Dusja het is moeilijk om mezelf dan gelukkig te voelen, maar van zodra ik ook maar 1 stap buiten huis zet lijkt het allemaal weg. Precies alsof die deur alles is: ik kom binnen en de miserie is er, ik ga buiten en de miserie is weg.

Maar de laatste maanden voel ik me eigenlijk heel goed, zeker nu ik weet dat ik de hele maand juli het huis voor mij alleen heb. En augustus zal zich wel met herexamens opvullen :D en dan is er al 1 jaar voorbij en zijn er nog 2 te gaan!

Bontus
14 juni 2007, 15:57
Ik ben gelukkig, het leven ruled!
Maar nu nog twee weken even niet :(

Ali_
14 juni 2007, 16:05
Ohja nog even zeggen: ik snap niet hoe mensen kunnen zeggen dat "het leven suckt".

Dan moet je toch wel al iets ENORM erg hebben meegemaakt om dat te zeggen.
En het enige dat mij dan enorm erg lijkt is iets onomkeerbaar, iets waar ge niets aan kunt veranderen.
Of iets waar ge totaal geen macht over hebt om het te veranderen en het een enorm slechte invloed op u heeft.

Maar voor de rest moet je op alles wel iets kunnen vinden denk ik. Als er iets tegensteekt zorg dat je een manier vindt om het minder te laten tegen steken :p
Je maakt ervan wat je wil en als je kiest om jezelf de dieperik te laten ingaan, sjah dan vind ik dat een domme keuze.
Ik heb ook even enorm in de put gezeten, maar heel snel beseft dat da geen fucking nut heeft.
Zoek gewoon EEN manier om jezelf eruit te krijgen of zorg gewoon dat je er niet in valt...
En ipv enkel op de slechte dingen te focussen, focus voor de verandering eens op de goede zaken. Helpt mij toch nog het meeste van al, naast dan van huis zijn, maar dat gaat bij mij niet zo makkelijk. Maar sporten enzo mag altijd, dus ik ben vaak gaan fitnessen, al die stress eruit, even zwemmen, een saunatje. En ik voel me als herboren :p

Sephiroth
14 juni 2007, 16:07
ik kan zeggen dat ik gelukkig ben ja...heb eindelijk mijn diploma achter een jaarke doorbijten en kan volgend jaar eindelijk verder gaan studeren (heb nu maar een jaartje achterstand, moest ik geen middenjury gedaan hebben zou ik volgend jaar nog heel het jaar int middelbaar gezeten hebben en da zou ik nie overleefd hebben lol...)
heb een leuke job (bij de colruyt) voor de zomer...

Pitter
14 juni 2007, 16:12
Op dit moment: KUT, ma das omdat exames :p.
Ik heb vriende, ben elk weekend weg, poker of opstap ofzo, tis bijna vakantie, alleen soms klagende ouders mja:d. En een lief da ni te veel zaagt zou ik ook nog wille hebben om gelukkiger te worden :p

Ali_
14 juni 2007, 16:14
Wacht tot ge ins verliefd bent, je ga u zó gelukkig voelen..
Ik heb 4 vrienden op wie ik echt altijd kan rekenen, meer moet ik er niet hebben.

Ik vind het vreemd dat zoveel een lief hebben ineens zo een grote verandering vinden.
Ik heb momenteel ook een lief en tis niet dat ik sinds dan ineens wel gelukkig ben. Voor haar was ik even gelukkig, met haar ben ik even gelukkig. Oké ik voel me heel goed als ik bij haar ben, maar ik kan niet zeggen dat het een verandering is die me ineens wel goed laat voelen.
Als het enige dat u weerhoudt om gelukkig te zijn geen lief hebben is dan schort er iets imo (en ik heb het niet over u, gewoon int algemeen, want da valt mij wel op bij sommige mensen).
Precies of u leven hangt van die ene persoon af :s

UnD3RD0G
14 juni 2007, 16:15
mijn vader heeft mij altijd gezegd :

Het gaat nooit zo goed als je het wilt,
maar nooit zo slecht als je het denkt

en daar sluit ik mij nu bij aan,
je leven kan altijd beter, en er is altijd wel iets dat je zal willen etc,
maar ik denk niet dat er veel mensen kunne zeggen dat ze ongelukkig zijn, w,ant die beseffen dan niet wat ze hebben...

TheFallen
14 juni 2007, 16:17
(Dt foutje in poll:$ )

Goh, ik kan mijzelf gelukkig noemen.

Ik heb echte 4vrienden waar ik altijd bij terecht kan en genoeg andere vrienden en vriendinnen. Ik amuseer mij rot :)
Qua school/werk zit ik nogmaar in het 5de middelbaar dusjah...
Qua vriendinnen heb ik al langdurige relaties gehad en korte flirts.. Hoort mij dus zeker niet klagen (Hoewel mijn huidige liefde mij gwn als vriend wilt:sad: :p )
Qua familie gaat het zeer slecht maar dat trek ik mij dezer dagen niet meer aan;) Dasse maar doen, khou er mij buiten.

Ik ben veelal diegene die altijd met een lach op mijn gezicht loopt en zo goed als altijd happy loopt. En meestal is dat besmettelijk dus oppassen geblazen:doc:

deyoeri
14 juni 2007, 16:17
Ik ben content, algemeen gezien dan toch. Ok, ik ben mijn punten van Frans om zeep aan het helpen, maar dat is m'n eigen fout. Examens, ook al is het "maar" middelbaar, zijn tamelijk klote, maar daarna komt er een periode die me nog het meest aanstaat.

Ben 17, heleboel goede vrienden, vrienden waarmee ik kan praten, vrienden waarmee ik het varken uithang, heb niks te kort op financieel en materieel vlak.
Enige wat ik "wil" is een vriendin, maar ja, dat punt even negerend. Ik amuseer mij nog meer dan anders, lach mij geregeld een breuk, steek stoten uit, heb wel eens ruzie met m'n ouders...

Ik denk dat'k als 17-jarige niet meer kan wensen en meer hoeft dat imo ook niet te zijn.

cura
14 juni 2007, 16:18
Ik vind het vreemd dat zoveel een lief hebben ineens zo een grote verandering vinden.
Ik heb momenteel ook een lief en tis niet dat ik sinds dan ineens wel gelukkig ben. Voor haar was ik even gelukkig, met haar ben ik even gelukkig. Oké ik voel me heel goed als ik bij haar ben, maar ik kan niet zeggen dat het een verandering is die me ineens wel goed laat voelen.
Als het enige dat u weerhoudt om gelukkig te zijn geen lief hebben is dan schort er iets imo (en ik heb het niet over u, gewoon int algemeen, want da valt mij wel op bij sommige mensen).
Precies of u leven hangt van die ene persoon af :s
Veel mensen die geen lief hebben kampen met een slecht zelfbeeld (à la als niemand van mij kan houden dan moet er wel iets aan mij schelen). Om het een beetje te bagateliseren, er is eens een "foamy's rant" geweest waarin foamy klaagde dat alle mensen een lief moesten hebben omdat ze dat nodig hebben om zich een plaats te kunnen geven in de (sociale) maatschappij, kweet de exacte woorden wel niemeer dat hij (foamy) gebruikte en aangezien ek hier op m'n werk zit kannek het niet bepaald ff bekijken :P

't Probleem is, de mens is tegenwoordig een sociaal wezen (heeft respect en appreciatie nodig van z'n medemens) maar tegelijkertijd zeer egoïstisch, daardoor kunnen velen gewoon niet gelukkig zijn.

Hmgrwngd
14 juni 2007, 16:20
Wat een oplossingen .

"ben je eenzaam en voel je je down, ga sporten."

Allemaal teveel naar VTM gekeken als je het mij vraagt. :p

De enige manieren om een crappy leven te verbeteren zijn voor mij ofwel door introspectie of door verandering.
Maar daar zit het hem net; het is vaak makkelijker om hetzelfde te blijven doen.


Zelf hou ik geen algemene conclusie na over 'het leven' aangezien ik daar weinig nood aan heb. Ook zinnen zoals "het leven is wat je ervan maakt" hebben weinig betekenis/zin/nut als dat bij dat zinnetje blijft.

Ups and downs.
Rollercoasters in woeste omgevingen en saaie ritjes op de monorail. :)

cura
14 juni 2007, 16:22
De enige manieren om een crappy leven te verbeteren zijn voor mij ofwel door introspectie of door verandering.
Maar daar zit het hem net; het is vaak makkelijker om hetzelfde te blijven doen.

gaan sporten is vaak een grote verandering.. :|
beter een deftige echte oplossing geven dan wat filosofisch gebrabbel waar de threadstarter geen reet mee is.

spray-bunny
14 juni 2007, 16:22
Leven is lijden! En als je dat aanvaard kan het alleen maar beter worden?:D

Hmgrwngd
14 juni 2007, 16:24
gaan sporten is vaak een grote verandering.. :|
beter een deftige echte oplossing geven dan wat filosofisch gebrabbel waar de threadstarter geen reet mee is.

Ja, want joggen gaat hem natuurlijk direct helpen; veel meer dan daje es stilstaat en je probleem onder ogen ziet. Dat zou immers te absurd zijn voor woorden.

Ugh; zie toch eens wa ik wil zeggen ipv altijd de inhoudsloze kinderachtige reacties te spuien op mij.

Sport is (vaak) een gezonde bezigheid; geen noodoplossing voor mentale problemen.

VinceFeet
14 juni 2007, 16:26
Ik ben gelukkig ja.

Eerst en vooral omwille van mijn goede thuissituatie (wat toch belangrijk is voor een jonge gast om gelukkig te zijn denk ik). Mijn ouders zijn echt prachtige mensen en daar heb ik dan ook een erg goede band mee. Ik heb drie schatten van zussen (die nu helaas wel het huis uit zijn) die ik toch tot mijn beste vrienden mag rekenen. En dat alleen al maakt mij gelukkig. Niets kom ik tekort thuis!

Qua vrienden mag ik ook zeker niet klagen. Ik heb vier échte vrienden (exclusief zussen :p) en dan nog een man of 15 die ook tot mijn 'vriendenkring' behoren. Daarnaast nog een groep 'kenissen' (kan er geen getal op plakken) waar ik goed mee kan opschieten wanneer de gelegenheid er zich toe dient (echt concreet afspreken doe ik niet vaak met 'kenissen'). En die vrienden hebben toch ook een groot aandeel in mijn geluk. Het gevoel dat er mensen zijn waar ik altijd op kan rekenen (ook in tijden van nood, praktijk heeft me dat geleerd) en die mijn vriendschap ook op prijs stellen, zoiets doet deugd. Een vaste vriendin heb ik niet maar daar heb ik vreemd genoeg ook niet meteen behoefte aan. Mijn vorige vriendin was mijn eerste échte, grote liefde en van die breuk heb ik toch een goed jaar afgezien. Nu ben ik iets nuchterder geworden in de liefde wat mij ook geholpen heeft om perfect gelukkig te zijn zonder vaste vriendin. Als morgen de juiste dame passeert zal ik geen seconde aarzelen maar het is niet noodzakelijk in mijn leven. Moeders' mooiste ben ik niet maar ben blijkbaar toch aantrekkelijk genoeg om voldoende te kunnen genieten van 'vrouwelijk gezelschap'. Dus over m'n voorkomen/gedrag heb ik ook al zeker geen complexen.

Uiteraard zijn er zaken, die voor de meesten vanzelfsprekend lijken, die ook bijdragen tot dat geluk: mijn vrijheid, mijn gezondheid, mijn hobby's,... etc. Er is één ding dat nog een grote rol kan gaan spelen en dat is mijn diploma. Momenteel zit ik in m'n eerste jaar en ik hoop dat ik mijn school met succes kan beëindigen. Niet omdat geld een grote rol speelt in mijn leven (gelukkig) maar wel omdat ik zo, hopelijk, een job kan 'kiezen' die me interesseert. Elke dag dik tegen m'n zin gaan werken... dat zie ik echt niet zitten en dat zou me al helemaal niet gelukkig maken. Geld maakt me niet gelukkig maar een gebrek aan geld zou me wel ongelukkig maken. Dus ik wil wel voldoende verdienen om zonder financiële kopzorgen door het leven te kunnen gaan.

En dat is het zo'n beetje denk ik. Ik ben gelukkig! Niet zo gelukkig dat ik elke dag op het dak van het huis hulde breng aan de maan en de zon... Maar ik mag écht niet klagen over m'n leven als ik het zo rationeel bekijk. Uiteraard doe ik dat geregeld (zeker in deze leuke studentenperiode) maar nu ik dit moet opschrijven denk ik: 'Bleiter, gij hebt juist niks om over te klagen!'. En eigenlijk is dat ook zo...

ng
14 juni 2007, 16:26
Mijn leven is best wel ok.

Ik kom niets tekort, als ik iets nodig heb moet ik het maar vragen aan m'n ouders. Nuja, wel noodzakelijke dingen é. Specialletjes moet ik maar zelf betalen.
En ik heb een zalige vriendin. :love:


:offtopic:

wth is er met de layout van de poll, dat staat gans gecentreerd.

Pitter
14 juni 2007, 16:26
Ja, want joggen gaat hem natuurlijk direct helpen; veel meer dan daje es stilstaat en je probleem onder ogen ziet. Dat zou immers te absurd zijn voor woorden.

Ugh; zie toch eens wa ik wil zeggen ipv altijd de inhoudsloze kinderachtige reacties te spuien op mij.

Sport is (vaak) een gezonde bezigheid; geen noodoplossing voor mentale problemen.

ze hebben het ook over groepssporten. Voetbal ofzo, altijd fun opt plein of in de kleedkamer

cura
14 juni 2007, 16:28
Ja, want joggen gaat hem natuurlijk direct helpen; veel meer dan daje es stilstaat en je probleem onder ogen ziet. Dat zou immers te absurd zijn voor woorden.

Ugh; zie toch eens wa ik wil zeggen ipv altijd de inhoudsloze kinderachtige reacties te spuien op mij.

Sport is (vaak) een gezonde bezigheid; geen noodoplossing voor mentale problemen.

Wie heeft het gedomme over joggen? De meesten vernoemen hier teamsporten. Maw. sociaal contact.
Veel beter om te zeggen doe een teamsport dan te zeggen "zoek sociaal contact" want dat helpt hem bijna even weinig als uw "kijk binnen in jezelf of verander wie je bent!!!11!!" als hij geen idee heeft hoe hij daar moet aan beginnen..

best wel prikkelbaar eh gij, kheb nergens inhoudsloze kinderachtige reacties zitten spuien..

spray-bunny
14 juni 2007, 16:29
jong dumbo leer lezen, ze hebben het ook over groepssporten. Voetbal ofzo, altijd fun opt plein of in de kleedkamer
En da's wel de oplossing voor mentale problemen?:unsure:

Hmgrwngd
14 juni 2007, 16:31
Wie heeft het gedomme over joggen? De meesten vernoemen hier teamsporten. Maw. sociaal contact.
Veel beter om te zeggen doe een teamsport dan te zeggen "zoek sociaal contact" want dat helpt hem bijna even weinig als uw "kijk binnen in jezelf of verander wie je bent!!!11!!" als hij geen idee heeft hoe hij daar moet aan beginnen..

best wel prikkelbaar eh gij, kheb nergens inhoudsloze kinderachtige reacties zitten spuien..

Het joggen was metaforisch bedoeld. ^_^

Ik vraag me af waarom sociaal contact automatisch als iets goeds gedefinieerd wordt en waarom dat allerlei problemen zou oplossen die rond sociaal contact draaien. Maja, das dan weer ik en m'n vragen, terwijl ik beter zou voetballen en gelukkig zijn.

Jezus zeg.

Ali_
14 juni 2007, 16:32
"ben je eenzaam en voel je je down, ga sporten."


Wel Hmgrwngd, soms zijn het net die kleine dingen die de veranderingen brengen.

Het hoeven niet altijd filosofische gesprekken te zijn, maar een uurtje gaan squashen met ne maat en dan nog wat rondhangen, pret maken enzo kan dat HEEL goed doen.
Ik wil echt niet constant met mijn vrienden zitten praten over zo'n dingen.
Precies of je denkt er zelf niet genoeg aan. Als ik bij hen ben dan liefst andere, gewone, alledaagse dingen. Of mss wel serieuze gesprekken, maar dan niet over die dingen. Een mens heeft niet altijd nood aan praten over zijn problemen. Of in zichzelf er constant over te zitten denken. Als ik thuis ben en ik begin onbewust te denken aan dingen waar ik niet wil aan denken ga ik toch wel iets doen om dat uit mijn hoofd te zetten dan er WEER over na te denken.

Er zijn echt wel momenten dat je liefst iets totaal anders wilt doen, al die bullshit vergeten.
Oké het is geen verandering over het grote geheel, maar het is wel een tijdelijke verandering. En dat kan wel degelijk een grote hulp zijn, omdat je tot het besef komt dat er het echt wel niet zo slecht is als je denkt.

Pitter
14 juni 2007, 16:34
En da's wel de oplossing voor mentale problemen?:unsure:

geen idee ik verduidelijk wa mense precies ni duidelijk kunne zeggen. In elk geval beter dan eenzaam op wu lui gat films te zitte kijke godgansen dag

Ali_
14 juni 2007, 16:36
geen ik verduidelijk wa mense precies ni duidelijk kunne zeggen. In elk geval beter dan eenzaam op wu lui gat films te zitte kijke godgansen dag

Idd!
En ook beter dan ganser dagen uwe kop zitten breken op uw eentje op uw kamer.
Das echt wel dé manier om het op te lossen ;)
Ofwel breng je echt verandering, ofwel verzet je uw gedachten.
Maar heel de tijd nadenken over verandering brengen en dan niets doen is vrij nutteloos want ge pijnigt er uw hoofd mee en het haalt niets uit.

Ik kan op mezelf ook heel blij zijn, geef mij een goei boek, een pak sigaretten en een lekker drankje en ik heb een hemelse avond. Maar ik kan even goed een heel goeie avond met mijn lief hebben of met mijn vrienden of als ik ga squashen met ne maat of als ik op mijn eentje ga fitnessen/zwemmen/sauna.
In mijn geval zijn het echt wel de kleine dingen die tellen omdat ik mijn probleem aanvaard heb. Maar enkel aanvaarden maakt je niet gelukkig heb ik ondervonden, daar moet je nog andere dingen voor verzinnen.

Hmgrwngd
14 juni 2007, 16:37
al die bullshit vergeten.

Exactly; en dat houdt op wanneer je je automatische denkpiloot loslaat. :)

Ma de notie dat sporten automatisch of toch op z'n minst een heel goeie oplossing zou zijn, blijf ik aanvechten.
Mij lijkt het veel meer een oppervlakkige pleister te zijn dan een geneesmiddel.

Als je uurtje lichamelijke fun gedaan is keer je gewoon terug naar je eigen 'ik', je denkmechanisme. En stellen dat dat ene uurtje het volledig veranderd zou hebben is in mijn ogen pas bullshit.

VinceFeet
14 juni 2007, 16:43
Exactly; en dat houdt op wanneer je je automatische denkpiloot loslaat. :)

Ma de notie dat sporten automatisch of toch op z'n minst een heel goeie oplossing zou zijn, blijf ik aanvechten.
Mij lijkt het veel meer een oppervlakkige pleister te zijn dan een geneesmiddel.

Als je uurtje lichamelijke fun gedaan is keer je gewoon terug naar je eigen 'ik', je denkmechanisme. En stellen dat dat ene uurtje het volledig veranderd zou hebben is in mijn ogen pas bullshit.

Als je echt ongelukkig bent met je leven gaat sporten inderdaad niet helpen (misschien wel tijdelijk). Maar veel mensen zijn ongelukkig omdat ze niet zo veel mensen kennen, omdat ze zich vaak vervelen en geen leuke hobby vinden,... Dan kan sport toch wel de perfecte oplossing zijn denk ik? Toen ik een jaar of 14 was, was ik nogal onzeker over m'n 'gestalte'. 1.90M groot en 54kg 'zwaar'... Je kan je daar wel iets bij voorstellen. Het maakte me niet ongelukkig maar erg zelfzeker was ik toen niet. Ben toen met fitness begonnen (en de eerste jaren redelijk intensief) en ben toen op een paar jaar tijd richting de 80kg geklommen. Daardoor had ik meteen een mannelijk, sportief postuur wat zich uiteindelijk ook vertaalt in meer vrouwelijke aandacht (eerlijk is eerlijk hé).

Dus in zekere zin heeft sport mij gelukkiger gemaakt. Maar als je echt ongelukkig bent en de oorzaak zich bevindt in het 'geheel' (en dus niet specifiek, zoals mijn gestalte vroeger) gaat sport inderdaad weinig helpen. Dus dan geef ik Hmgrwngd gelijk.

puni
14 juni 2007, 16:44
Op dees moment tussenin, neigend naar ongeluk door omstandigheden, want op zich heb ik een fantastisch leven, vooral dankzij het feit dak super vrienden heb. <3

Ali_
14 juni 2007, 16:45
Exactly; en dat houdt op wanneer je je automatische denkpiloot loslaat. :)

Ma de notie dat sporten automatisch of toch op z'n minst een heel goeie oplossing zou zijn, blijf ik aanvechten.
Mij lijkt het veel meer een oppervlakkige pleister te zijn dan een geneesmiddel.

Als je uurtje lichamelijke fun gedaan is keer je gewoon terug naar je eigen 'ik', je denkmechanisme. En stellen dat dat ene uurtje het volledig veranderd zou hebben is in mijn ogen pas bullshit.

Ik zeg niet dat het je totaal veranderd, maar het is wel mijn manier van het op te lossen (onder vele andere manieren natuurlijk).

In ieder geval is de eerste stap idd bij uzelf het probleem ofwel te aanvaarden ofwel aan te vechten en te veranderen. En in mijn geval is da nu gewoon het aanvaarden, maar aanvaarden alleen maakt je niet ineens gelukkig en daar moet je dingen op vinden. En voor sommige mensen kan dat echt wel sport zijn, of uitgaan, of op uw eentje een goei boek, sigaretten en een drankje (:D).

Ik denk dat iedereen zijn eigen manieren heeft, er is geen algemene alles oplossende manier. Je moet zelf je draai zien te vinden en ik denk dat de mensen hier gewoon tips geven wat hen helpt opdat het de ts mss ook zou helpen.
Maar als ik in de toekomst denk dan weet ik dat ik weinig nodig zal hebben om gelukkig te zijn. Als ik mijn eigen appartementje heb, mijn eigen beslissingen kan maken, hopelijk een toffe job, de kans heb om droom de hele wereld te zien te kunnen vervullen, nog steeds goeie vriendschaprelaties te hebben en dan mss nog een goed lief (hoewel ik da laatste niet nodig heb om mij gelukkig te voelen) zou mijn leven quasi perfect zijn.
Het feit dat mijn familie er geen deel van zal uitmaken daar heb ik me al bij neergelegd.

Mss moeten mensen gewoon beginnen met hun eisen niet al te hoog te stellen...

Hmgrwngd
14 juni 2007, 16:49
Maar als ik in de toekomst denk dan weet ik dat ik weinig nodig zal hebben om gelukkig te zijn. Als ik mijn eigen appartementje heb, mijn eigen beslissingen kan maken, hopelijk een toffe job, de kans heb om droom de hele wereld te zien te kunnen vervullen, nog steeds goeie vriendschaprelaties te hebben en dan mss nog een goed lief (hoewel ik da laatste niet nodig heb om mij gelukkig te voelen) zou mijn leven quasi perfect zijn.
Het feit dat mijn familie er geen deel van zal uitmaken daar heb ik me al bij neergelegd.

Mss moeten mensen gewoon beginnen met hun eisen niet al te hoog te stellen...
Je geluk in de toekomst leggen met een aantal voorwaarden is het toonvoorbeeld van hoe je geluk in het heden uitsluit.

Je hebt niks nodig om gelukkig te zijn. :doc:

Ali_
14 juni 2007, 16:54
Je geluk in de toekomst leggen met een aantal voorwaarden is het toonvoorbeeld van hoe je geluk in het heden uitsluit.

Je hebt niks nodig om gelukkig te zijn. :doc:

Ik sluit geluk in het heden niet uit, maar er zijn wel redenen dat ik me nu niet perfect gelukkig kan voelen. Net omdat ik niet de persoon ben die zich met religie wil/kan bezighouden of de persoon ben die zich aan (imo) belachelijke regels/wetten houdt.

En iedereen heeft wel iets nodig om zich goed te voelen, maar dat kunnen al de kleinste dingetjes zijn. Ik denk dat iedereen wel wat ''voorwaarden'' heeft over een gelukkig leven. Velen zullen zeggen huisje, tuintje, kinderen,...
Wel zoiets zul je mij nooit horen zeggen bijvoorbeeld.
Ik kan me nu niet voorstellen dat jij totaal geen voorwaarden hebt om jouw leven wel of niet gelukkig te noemen.

Hmgrwngd
14 juni 2007, 16:58
Ik kan me nu niet voorstellen dat jij totaal geen voorwaarden hebt om jouw leven wel of niet gelukkig te noemen.

Hoe meer ik er stel , hoe minder gelukkig ik word. ;)

Als ik er geen stel, ben ik volmaakt.

Het lijkt simpel , maar het is het niet.
Vasten bijv. Je kunt ermee lachen of je kunt er een idioot religieuze discussie over hebben, tot je jezelf es zolang mogelijk van voedsel ontzegt.
Nadien smaakt alles tiendubbel zo goed.

Uitgebreid: ik zie niet in waarom een periode van afzondering niet even genezend zou kunnen zijn als een periode van meer sociaal contact als je je down voelt.
Maja, doe ik nu tegendraads, of stel ik gewoon voor dat er meer oplossingen zijn dan je denkt ? ;)

ElBramo
14 juni 2007, 17:00
Waar is de optie: Ik ben nog content met mijn leven, noch ongelukkig.?

Ali_
14 juni 2007, 17:01
Hoe meer ik er stel , hoe minder gelukkig ik word. ;)

Als ik er geen stel, ben ik volmaakt.

Het lijkt simpel , maar het is het niet.
Vasten bijv. Je kunt ermee lachen of je kunt er een idioot religieuze discussie over hebben, tot je jezelf es zolang mogelijk van voedsel ontzegt.
Nadien smaakt alles tiendubbel zo goed.

Uitgebreid: ik zie niet in waarom een periode van afzondering niet even genezend zou kunnen zijn als een periode van meer sociaal contact als je je down voelt.
Maja, doe ik nu tegendraads, of stel ik gewoon voor dat er meer oplossingen zijn dan je denkt ? ;)

Je doet niet tegendraads, zoals ik al zei "iedereen heeft zijn eigen manieren" dus de jouwe, hoe vreemd ze bij de meesten wel niet overkomen zijn de jouwe.

En ik heb ook al echt gevast hoor :p, op mijn 13 uit respect voor mijn ouders en ik vind persoonlijk dat het best meevalt. Maar als ik me niet kan houden aan die religie op eender welk ander vlak waarom zou ik nu dan nog vasten?
Nut heeft het dan niet echt hé.

BTW: in dit geval denk ik dat de TS niet echt nood heeft aan diepe filosofische gesprekken aangezien zijn probleem duidelijk is dat hij het routineleven, zich constant vervelen en het gebrek aan goede vrienden beu is.
Daar is maar 1 oplossing voor te vinden, zoek activiteiten waarmee je je avonden kunt opvullen, liefst activiteiten in groep zodat je in contact komt met andere mensen. Zo is dat routineuze (??) al voor een groot deel weg en doe je ook eens iets anders dan thuis zitten gamen. En heel wrs kom je mensen tegen hé, mss mensen waarmee je het wel kan vinden.
Dit zijn nu geen diepgaande problemen maar ik denk wel dat je er serieus kan onder lijden, maar de oplossing is volgens mij ook niet psychiater etc.

R-evolution™'
14 juni 2007, 17:20
Ik ben vrij gelukkig, maar school verneukt het gewoon compleet allemaal.

altijd net door, 1 jaar net niet door geweest. nu dit jaar word het weer nipt.

als ik door ben ben ik trug zo gelukkig als een maand geleden toen er nog niet over examens gesproken werd , aangezien ik dan geen ruzie meer heb met mijn ouders :p

cura
14 juni 2007, 17:34
Ik vraag me af waarom sociaal contact automatisch als iets goeds gedefinieerd wordt en waarom dat allerlei problemen zou oplossen die rond sociaal contact draaien. Maja, das dan weer ik en m'n vragen, terwijl ik beter zou voetballen en gelukkig zijn.

Jezus zeg.
Omdat de meeste mensen (en aan de threadstarter z'n post te zien, ook de threadstarter) sociaal contact nodig hebben om gelukkig te zijn. Zo is het nu eenmaal, jij kan je misschien gelukkig voelen zonder respect, vriendschap, liefde, etc. van een medemens en dan is dat goed voor jou. Maar dat zal maar een zeer klein percentage van de bevolking zijn. Ik ga niet beweren dat het goed of slecht is, maar het is gewoon. De meeste mensen zullen pas van zichzelf vinden dat ze iets betekenen als ze iets betekenen voor anderen. Ze zullen gewoon steeds bevestiging zoeken.
Jij wil als raad misschien geven aan de threadstarter, verander dat deel waarin je jezelf wijsmaakt dat je enkel iets betekent als je iets betekent voor andere mensen. Maar dat is gewoon een raad die nutteloos is, aangezien dat helemaal niet makkelijk is en al zeker niet zal gebeuren omdat iemand anders zegt dat dat je oplossing is.


Exactly; en dat houdt op wanneer je je automatische denkpiloot loslaat. :)

Ma de notie dat sporten automatisch of toch op z'n minst een heel goeie oplossing zou zijn, blijf ik aanvechten.
Mij lijkt het veel meer een oppervlakkige pleister te zijn dan een geneesmiddel.

Als je uurtje lichamelijke fun gedaan is keer je gewoon terug naar je eigen 'ik', je denkmechanisme. En stellen dat dat ene uurtje het volledig veranderd zou hebben is in mijn ogen pas bullshit.
Ik heb het dan ook niet over dat ene uurtje lichamelijke fun, maar over de contacten die je legt. Je praat met mensen die jou mening apprecieren na dat uurtje sport. In de samenleving van vandaag heb je nu eenmaal meestal een "excuus" nodig en een bepaalde "verbondenheid" te voelen zoals sporten om een deftig gesprek aan te gaan met een "medemens". Je kan tegenwoordig niet veel meer gewoon iemand aanspreken en beginnen lullen als je niets gemeenschappelijk hebt. Zuigt, maar zo is het nu eenmaal.


Je geluk in de toekomst leggen met een aantal voorwaarden is het toonvoorbeeld van hoe je geluk in het heden uitsluit.

Je hebt niks nodig om gelukkig te zijn. :doc:
Weer zo'n voorbeeld dat theoretisch waar is maar ookweer "makkelijker gezegd dan gedaan".



ps. Zie mijn replies nu niet als ik die je probeer te onderdrukken of aan te vallen eh.. het is een discussie, en we verschillen van mening.

3lb4rt0
14 juni 2007, 17:34
Niks zo goed als een vrijgezellen leven, lekker wa gitaar spelen, wa gamen, weg gaan als er iets te doen is, kan nie beter vind ik zelf.

Hekje#
14 juni 2007, 20:52
Het leven ruled, ik ben wel vrij optimistisch
Het zijn nu wel examens en dat is idd wel iets minder, maar eens dat voorbij is..
Graspop, werchter, 2 festivals op 1 week, ik zit bijna nooit thuis 's avonds, ik ga altijd op café of jeugdhuis ofzo zal me amper vervelen, ik heb meer dan genoeg vrienden en kennissen waar ik zeer goed mee kan opschieten (ben zeer sociaal) en dan heb ik ook nog is een lief waar het heel goed mee gaat en die ik ook regelmatig zie... Ik hoef niet echt meer eigenlijk..

Fighting Hobbit
14 juni 2007, 21:49
Gelukkig toch wel, maar het kan altijd beter he :D

vinh
15 juni 2007, 15:06
Ik ben alvast gelukkig, en met de vakantie in vooruitzicht erg gelukkig! hoewel nog examens tot 28 juni, maar ik ben blij dat ik optmistisch ben en dus bijna gedaan heb met mn examens :).

@TS, wat al gezegd is: ga sporten en eventueel in teamverband! ga ff op vakantie waar je iets actief doet! zoek een fysiek actieve hobby, al is het dat je bij de visclub gaat! en dan zal een lief er zeker bij komen.

Kenz0r
15 juni 2007, 17:14
Ik voel mij zeer gelukkig en ongelukkig terzelfde tijd...

Gelukkig omdat ik alles heb wat ik maar kan wensen, op 1 ding na.

Ongelukkig omdat mn liefdesleven de laatste jaren naar nul is herleid..
Nu zit ik nog met gevoelens voor een meisje dat superknap is (nuja smaak é), maar ik zit met het doemscenario in mijn hoofd dat ik geen knappe meisjes kan krijgen. :p

hybrid
15 juni 2007, 17:38
ik ben gezond dus ik ben gelukkig.

school/relaties -> bijzaak. Als je daardoor ongelukkig bent dat blijft niet duren . Uiteindelijk ben je er ook door en uiteindelijk hebt ge een ander

denkimi
15 juni 2007, 18:46
ik ben perfect gelukkig. ik heb zopas mijn vast rijbewijs, de vakantie is in aantocht, mijn volgend examen is pas maandag, ...

ik zou niet weten waarom ik ongelukkig zou moeten zijn

djbramz
15 juni 2007, 18:52
Ongelukkig zijn? Gewoon een kwestie van ingesteldheid lijkt me. Voel me nu perfect gelukkig, loop hier fluitend rond ondanks examens en ne ganse hoop zaken dat ik nog moet regelen.

Gentille
15 juni 2007, 18:57
ik ben gezond dus ik ben gelukkig.

school/relaties -> bijzaak. Als je daardoor ongelukkig bent dat blijft niet duren . Uiteindelijk ben je er ook door en uiteindelijk hebt ge een ander

² that. Als je gezond bent mag je jezelf al gelukkig prijzen.

Sileced`
15 juni 2007, 19:39
Klote jeugd gehad door ouders die wilden scheiden maar tegelijk toch nog wilden (is nog sterk uitgedrukt) samen blijven en dit voor een 8 tal (kl*te) jaren aan een stuk. In mijn ganse leven al een 7 tal keer verhuist waarvan de laatste 4 jaar 3 keer, leuk dus :). Familie die ge (al sinds jaren) nooit meer ziet, als gevolg van mijn ouders hun conflicten. Laatste jaren is het allemaal al wat beter geworden sinds mijn moeder opnieuw getrouwd is, maar zo een dingen die ge hebt mee gemaakt vergeet ge natuurlijk jammer genoeg nooit meer. Een 2 jaar geleden serieus van mezelf verschoten dat ik mijn secundair diploma heb gehaald en nu heb ik bijna mijn eerste jaar hogeschool erop zitten. We zien wel wat de toekomst brengt, het leven is wat ge er zelf van maakt zeker ;)

Killer Queen
15 juni 2007, 20:21
*zucht*
Ik ga een poging doen om te schrijven hoe ik het leven ervaar. Ik heb namelijk nog geen gelijkaardige post gezien.
Toen mijn grootvader twee jaar terug gestorven is is mijn wereld in elkaar gestort.
Ik ben daar maanden depri van geweest.
Ik bleef en blijf met de vraag zitten wat het nut van het leven is.
Om het te leven ("uwe zak afdraaien en voortplanten") en kort nadien te sterven vind ik eigenlijk.. nutteloos.
Ik heb me een beetje over die gedachtengang kunnen overzetten,
heb terug geleerd van fun te maken, maar dat is aan de oppervlakte.
Die negatieve gedachtes blijven sluimeren.
Als ik het "oppervlakkige leven" dan bekijk zoals ik dat dan noem,
vind ik dat ik veel te weinig vrije tijd heb om van het levente genieten en me van negatieve ideeën weg te houden.
Maar al wat vrienden, liefde, familiegeluk en geld betreft mag ik niet klagen, gelukkig zijn zelfs.

[TFT]Poky
15 juni 2007, 20:38
ik heb niet te klagen.

Ik kom niks tekort, er is niemand dood, heb veel en goeie vrienden, ben blij met wat ik studeer (ook al is het niet altijd gemakkelijk), ben sociaal, zie er niet te slecht uit, en heb/had een goeie jeugd, en ben kerngezond

Als er iets is om over te klagen dan zou het mijn familie zijn die in het buitenland woont en die ik eens per jaar zie.

Natuurlijk zijn er altijd dingen die beter kunnen, maar om daardoor ongelukkig te zijn?

metaphore
15 juni 2007, 20:46
Ben zeer gelukkig :)

Ik geniet van het leven, en terwijl bouw ik nog een beetje aan een degelijke toekomst. We zijn midden in den blok en ik ben zelfs nog gelukkig :p

Kzou nix weten wat voor mij part moet veranderen ofzo.
Der zijn natuurlijk af en toe wel kleinere tegenslagen, maar ik ben iemand die nogal snel relativeert en alles vrij optimistisch bekijkt :)

Starrk
15 juni 2007, 20:47
Ik ben nu content...Juli zal me gelukkig maken :D

[LRRP]
15 juni 2007, 20:48
Toen dat ik nog naar school ging (middelbaar) was ik soms wel eens ongelukkig. (strontschool :tongue: )

Dus ben ik op men 18 gaan werken. Sindsdien is men leven veel verandert.
Men leven is voor de moment een fistje :woohoo: . Ik ga elke dag werken.
Ik werk in een drankencentrale. Ik amuseer mij daar elke dag kapot. Er wordt vant smorgens tot savonds, ne ganse dag door gelachen :p . Ik ben bij de kleine groep mensen, die smorgens met plezier naar hun werk vertrekken :p .
Ik kan alles kopen wat ik wil, kheb men eigen auto, ne seat ibiza tdi van 2001, veel 18 jarige zullen zo'n auto niet hebben.
Ik doe wat ik wil. Kwoon ik nog schoon bij men ouders, veel geld sparen en alles (kleren wassen, eten) wordt voor mij gedaan. Beter kan ek niet hebben.
Heb een goed sociaal leven, veel vrienden etc

SabakuNoGaara
18 juni 2007, 12:04
Hmm veel gelukkige mensen hier, het is de uitzondering die de regel bevestigt. Ik modder maar wat aan met m'n leven. Alles wat ik doe lijkt me onbelangrijk; gamen, smoren, praten, werken, geld pff. Ik zou het fijn moeten vinden, maar eigenlijk doet het me allemaal niets. En zelfs als ik het probeer om eruit te komen, op't eind van de dag ben ik altijd terug naar af.

Medaphoar
18 juni 2007, 12:45
Ik ben content met men leven. Goeie vrienden, fijne job, ben na na jaren nog es vrijgezel, woon binnenkort helemaal alleen, en de zomer komt er aan.:applause:

Suphafly
18 juni 2007, 13:04
als ik moest kiezen zou ik liever nooit geboren zijn :).
ik zou eigenlijk nooit zelfmoord plegen ofzo.
en heb zeker genoeg mooie momenten in het leven, en ik kan genieten van de blauwe lucht, de bergen, sneeuw, lekker eten, ies ne frisse cola, goeie joint en andere simpele dingen.
maar ik verlang gewoon te veel van het leven en ik probeer soms wel te zeggen tegen mijzelf van zijt is gelukkig maar het komt gewoon niet vanzelf.
soms haat ik het leven als ik dingen doe die ik het allerliefste doe.
maja 't kan ni allé dage feesten en hoop gewoon ooit een leuk beroep te hebben. en deftig nederlands kan :p haha

El_L4mor
18 juni 2007, 13:11
Ja, want joggen gaat hem natuurlijk direct helpen; veel meer dan daje es stilstaat en je probleem onder ogen ziet. Dat zou immers te absurd zijn voor woorden.

Ugh; zie toch eens wa ik wil zeggen ipv altijd de inhoudsloze kinderachtige reacties te spuien op mij.

Sport is (vaak) een gezonde bezigheid; geen noodoplossing voor mentale problemen.

de mentale problemen in deze thread zijn niet van die aard dat de mensen hier pillen moeten beginnen pakken en dagelijks naar de psychiater gaan he.

feit is dat ongelukkige mensen zich vaak beter voelen door omgang met andere mensen, en sport is daar een zeer makkelijk middel toe. als ge da nie kunt inzien. Door uren te zitten tobben en in zelfmedelijden weg te kwijnen gaat ge er niet veel gelukkiger op worden ze. Want de vragen waar de meeste mee kampen zijn dikwijls gewoon niet op te lossen (vragen zoals 'waarom moeten mensen sterven' enzo bedoel ik dan).

mensen gelijk u, van die 'grote denkers' die vol zijn van zichzelf en van hun visie op het leven, zullen ooit nog wel eens dik tegen de lamp lopen. En dan hebt ge geen vrienden om u erdoor te sleuren. Ha nee, want vrienden hebt ge toch niet nodig.

Neem dit niet te persoonlijk, maar ik ken nog mensen gelijk u en die stevenen regelrecht op de afgrond af.

Tah_b00nz0r
18 juni 2007, 13:15
kben content mee men leven ma om te zegge dak echt gelukkig ben bwaaa

daarvoor heb ik te weinig sociale contacten, iets te weinig vrienden, iets te weinig geld (geld maakt gelukkig in mijn geval ;) )

mythe
20 juni 2007, 22:53
Ik ben gelukkig, het leven ruled!

Waarom?
Simpele reden, van het leven moet je genieten. Welke slechte dagen er ook tussen komen te zitten. Weten dat elke dag een speciale dag is en een dag voor van te genieten. Van het leven moet je gewoon genieten. Je leeft immers maar 1 keer! En als je ziet hoe mooi alles wel kan zijn, dan kan je ook niet anders dan genieten :).

Ga is de weide natuur in en je weet genoeg :).

Hmgrwngd
21 juni 2007, 23:24
Neem dit niet te persoonlijk, maar ik ken nog mensen gelijk u en die stevenen regelrecht op de afgrond af.

Oh nee.

Je glazen bol heeft je dat verteld dus ?

Toevallig genoeg heb ik alleen maar zeer goeie hoop op de toekomst. :doc: Ik weet goed genoeg wa ik wil; en de grote levensvragen, hoef ik me niet constant mee te worstelen .

Oja, want het is omdat ik iets meer en dieper probeer na te denken over wat, waarom en hoe je iets doet, dat ik natuurlijk een grote denker ben, vol ben van mezelf, en naar een afgrond steven.

Funny. :woohoo:

EDIT: Waarom moeten mensen sterven? Omdat ze ooit es moeten doodgaan natuurlijk. Of je daar iets meer wil achter zoeken, hangt af van je geloof. En doodgaan is zo erg nog niet. :p

Decay
22 juni 2007, 01:03
Ik ben blij, ookal zijn er vele moeilijke periodes. Dat hoort er bij en brengt mij steeds dichter bij zelfverwezelijking. Ik zou zelfs durven zeggen dat ik blij ben dat ik me slecht kan voelen over iets. Ik leer daar uit en kan daardoor later mijn leven meer zin geven. Het is een constant leerproces, met vallen en opstaan en ik ben immens gelukkig dat ik de kans krijg om dat mee te maken.

squan
22 juni 2007, 01:32
Ik ben nie content met mijn leven, alhoewel dakket in principe wel zou kunnen zijn.

Grootste probleem ligt bij mijn vrienden. Ik heb vrienden, echt goeie zelfs. Maar toch heb ik het gevoel dat ik ze ontgroeid ben. Waar ik al eens meer op 't gemak een pintje wil gaan drinken of enen gaan kickeren bvb gaan zij liever naar een film zitten kijken thuis. En als ze dan eens meegaan weten ze hun lijk echt nie te amuseren. Zelfde voor festivals, I adore them, maar zij gaan gaan maffen als de optredens gedaan zijn terwijl ik echt nog een paar uur wil feesten.

Da steekt gewoon tegen op den duur. Probleem is da'k nu 23 ben zo stilaan begin te denken da iedereen gewoon zijn vaste vriendenkring eeft terwijl da ik juist de mijne wil verlaten. Da zal wss nie zo zijn, maar toch ebbek da gevoel. IK zou zo content zijn mochtek een bende maten vinden die echt nog willen van 't leven genieten. Vacatures anyone? Kben echt ne coolen ze :p

Decay
22 juni 2007, 01:33
En Homegrowngod, je hebt gelijk. Maar eerst moeten er andere behoeften vervuld worden eer je kan gaan nadenken over de vragen die jij stelt. Dat is zoals zeggen dat de dood zeker is en het leven niet. Zolang je de dood niet accepteert kan je ook niet het leven leiden. Want das een gelijk proces, dat in elkaar verweven is. En jouw ideen geven een beeld van latere wensen, die iedereen ook in zich kan weten te vervullen. Maar eerst moeten ze daarvoor andere dingen verwezenlijken die het vechten waard zijn he :) Zeggen dat je niets nodig hebt om gelukkig te zijn is op zich een feit. Maar in context bekeken is dat vrijwel onmogelijk in onze samenleving. Als jij opgroeit in een wereld waar dat materiele en immateriele dingen de weg zijn naar geluk, dan is het zeer moeilijk om daar van af te stappen. Moeilijk, maar niet onmogelijk.

Equino
22 juni 2007, 02:25
Ik ben gelukkig, het leven ruled!

Waarom?
Simpele reden, van het leven moet je genieten. Welke slechte dagen er ook tussen komen te zitten. Weten dat elke dag een speciale dag is en een dag voor van te genieten. Van het leven moet je gewoon genieten. Je leeft immers maar 1 keer! En als je ziet hoe mooi alles wel kan zijn, dan kan je ook niet anders dan genieten :).

Ga is de weide natuur in en je weet genoeg :).

Ge moet keer wa meer buitenkomen...

Of anders gezegd, ge moet keer uw ogen opendoen.

Of anders gezegd, ge hebt ongelijk...

n/o, ik ken uw achtergrond niet maar uw visie is nogal naïef en komt nogal ontkennend/weglopen van over...

Ik zeg niet dat ge volledig ongelijk hebt, maar het is zeker niet de waarheid ;)

TheFallen
22 juni 2007, 10:02
Ge moet keer wa meer buitenkomen...

Of anders gezegd, ge moet keer uw ogen opendoen.

Of anders gezegd, ge hebt ongelijk...

n/o, ik ken uw achtergrond niet maar uw visie is nogal naïef en komt nogal ontkennend/weglopen van over...

Ik zeg niet dat ge volledig ongelijk hebt, maar het is zeker niet de waarheid ;)

"Ignorance is bliss;) "

De wereld is om zeep. Tis echt :wtf: ... Maar wat doe je eraan? juist ja, niets. Maak er het beste van en geniet van elke dag. Hebje wat pech/mizere, so be it.. relativeer en weet dagge nog content moogt zijn vandaag de dag:)

A3g0nis
22 juni 2007, 11:00
Hmm veel gelukkige mensen hier, het is de uitzondering die de regel bevestigt. Ik modder maar wat aan met m'n leven. Alles wat ik doe lijkt me onbelangrijk; gamen, smoren, praten, werken, geld pff. Ik zou het fijn moeten vinden, maar eigenlijk doet het me allemaal niets. En zelfs als ik het probeer om eruit te komen, op't eind van de dag ben ik altijd terug naar af.


het is misschien niet aan mij om het je te zeggen, maar laat dat smoren vallen en misschien helpt dat al dingen positiever te ervaren. als je smoren nodig hebt om van dingen te genieten, weet ik niet of je echt van alle andere dingen kunt genieten. ik smoor zeer soms (alleen op festivals enz), maar ik heb het echt niet nodig om gelukkig te zijn, integendeel. na de extase voel je je terug bij af, want het leven valt weer in die oude sleur.
bovendien als je van smoren een gewoonte maakt, zul je zelfs van de extase niet meer genieten...
ik wil me niet uitspreken over je leven en over ja dagelijsk leven, ik wil je aleen een tip geven... :)

cura
22 juni 2007, 11:16
Hmm veel gelukkige mensen hier, het is de uitzondering die de regel bevestigt. Ik modder maar wat aan met m'n leven. Alles wat ik doe lijkt me onbelangrijk; gamen, smoren, praten, werken, geld pff. Ik zou het fijn moeten vinden, maar eigenlijk doet het me allemaal niets. En zelfs als ik het probeer om eruit te komen, op't eind van de dag ben ik altijd terug naar af.

Als je het een beetje beter zou bekijken zal je merken dat veel mensen hier hetzelfde soort leven als jij hebben maar de dingen gewoon niet zo negatief bekijken..

Thales
22 juni 2007, 11:21
als ik moest kiezen zou ik liever nooit geboren zijn :).
ik zou eigenlijk nooit zelfmoord plegen ofzo.
en heb zeker genoeg mooie momenten in het leven, en ik kan genieten van de blauwe lucht, de bergen, sneeuw, lekker eten, ies ne frisse cola, goeie joint en andere simpele dingen.
maar ik verlang gewoon te veel van het leven en ik probeer soms wel te zeggen tegen mijzelf van zijt is gelukkig maar het komt gewoon niet vanzelf.
soms haat ik het leven als ik dingen doe die ik het allerliefste doe.
maja 't kan ni allé dage feesten en hoop gewoon ooit een leuk beroep te hebben. en deftig nederlands kan :p haha

heh idem.
soms vind ik wel eens plezier in de kleine dingen enzo. maar soms heb ik echt ook zon gevoel. ik heb af en toe wel last van angsten en onzekerheid. maa rik verlang ook zoveel van het leven en het is gewoon dat niet. Ik heb alsan het gevoel dat ik iets mis en ik weet niet wat en als je dan ziet wat er allemaal gebeurd in de wereld qua dierenmishandeling, verdriet, al di rare gevoelens dat een mens soms heeft. wetende dat je ouders zullen sterven... net als je zelf... en waarom. zo'n dingen zou ik liever ni mee maken. maja.
en dan heb ik zoiest van was ik maar nooit geboren. dan had ik dit allemaal nooit geweten en had ik het allemaal totaal niet moeten missen.
klinkt positief eh ^^, maar zo voel ik me soms

$uB^
22 juni 2007, 17:12
Ik amuseer me in m'n leven ;-) Tkan natuurlijk altijd beter maar ah ..

Kheb werk dat ik graag doe, waar ik constant onder de mensen ben en waar ik in opleiding ben, dus m'n ambities kan ik er ook botvieren.
Kspeel minivoetbal in 3 ploegen, volgend jaar start ik in 4 competities, minivoetbal is zowat m'n 'leven', hoe goed of hoe slecht ik mij voel, als ik mijn tenuetje aan doe en op het veld kom, dan leef ik in m'n eigen wereldje .. Nen soort yoga, ik kom er tot rust maar toch vollen bak tijdens de match :P
Een andere hobby is tuning, m'n Golf is helemaal opgezet, exterieur & interieur & ICE ( juist niets aan de motor gedaan ) en kben er content van .. Als ik hem zie staan, ben ik daar echt trots op .. Tis tof als ie ergens geparkeerd staat en je ziet mensen passeren en eens binnen kijken enzo .. Super ...
Met m'n vriendin klikt het heel goed, tis echt tof, nog nie zo heel lang maar kzie een mooie toekomst int verschiet ;-)
Ik heb maten die er staan als ik ze nodig heb en die echt op dezelfde lijn zitten als ik, we hebben over zoveel dingen dezelfste gedachten, soms in elkaars ogen kijken en we moeten al lachen omda we allebei hetzelfde denken :x

Dingen da minder zijn ..
Ik heb geen familiale band, m'n ouders & ik komen niet overeen, ik babbel er echt niet mee .. De threadstarter zegt dat ie smorgens zegt 'kben weg' en savonds zegt 'kben terug' .. Ik doe da nie eens, ik zeg niets .. M'n ouders weten meestal niet of ik gaan werken ben of waar ik ook uitgang ... Ik verwittig ze nooit, als ik 2 nachten niet thuis slaap zonder dat ze het weten is da voor mij de normaalste zaak van de wereld ... Maar dat is ook wat hun schuld, zij hebben mij toch zo opgevoed ook wat ...

Voor de rest lacht het leven me toe, promotie in de job, de liefde van m'n leven, 2 hobby's die mij superveel voldoening geven .. Wat wil nen mens nog meer ;-)

Maar eigenlijk .. als ik aan het fietsen ben ( zelden dus want kgebruik altijd de auto ) en het begint opeens keihard te regenen, dan geniet ik daar van .. Ik begin wat trager te fietsen, ik ga rechter zitten, m'n gezicht opgeheven ( laat da water maar op m'n aangezicht vallen ) en dan begin ik te zingen van Kane - Rain Down On Me ... En da is iets wat men mij nooit afpakt ... Ik vind geluk in duurdere dingen ( auto's tunen etc ) maar ook in kleine dingen ... ;-)

ComputerVISTA
22 juni 2007, 17:13
Ik rule keihard dus het leven rond om mij ruled ook...

pr0ph3t
25 juni 2007, 19:04
goed leven, had veel erger gekunt.

- kheb werk, verdient goed, dak bove mijne kop, nieuwe auto etc etc etc...
nog een weekje tot ik mn ander werk heb en dan ist nog beter !

S.conceiçao7
25 juni 2007, 19:11
Da steekt gewoon tegen op den duur. Probleem is da'k nu 23 ben zo stilaan begin te denken da iedereen gewoon zijn vaste vriendenkring eeft terwijl da ik juist de mijne wil verlaten. Da zal wss nie zo zijn, maar toch ebbek da gevoel. IK zou zo content zijn mochtek een bende maten vinden die echt nog willen van 't leven genieten. Vacatures anyone? Kben echt ne coolen ze :p

spijtig, je woont te ver :)

Arifiene
25 juni 2007, 19:34
Neem dit niet te persoonlijk, maar ik ken nog mensen gelijk u en die stevenen regelrecht op de afgrond af.

Nah, Hij is uniek. Ik 'ken' hem al 3 jaar, en hij wordt er alleen maar beter op, das net gelijk een goeie wijn ;)

Hmgrwngd
25 juni 2007, 21:12
Nah, Hij is uniek. Ik 'ken' hem al 3 jaar, en hij wordt er alleen maar beter op, das net gelijk een goeie wijn ;)

Ik ben er ook letterlijk tegen.
M'n plan is om in de bergen rond te trekken. :p

Only joking... Good for moral!

Extacy
25 juni 2007, 21:20
http://forum.gunk.be/showthread.php?t=24762

wtf?

ChunWai.
25 juni 2007, 21:53
http://forum.gunk.be/showthread.php?t=24762

wtf?

Wij ware eerst !!!! :applause: 1 minuut eerder:wtf:

SabakuNoGaara
26 juni 2007, 12:44
Wij ware eerst !!!! :applause: 1 minuut eerder:wtf:
Ze waren er dan wel heel snel bij om de thread te pikken :wtf: .

Hiapoe
26 juni 2007, 14:38
Kheb alles om gelukkig te zijn, dus kben het ook.
Mn jeugd was nest, dus het kan alleen beter worden, en da doet het ook.

Maar ik denk gewoon teveel na over het leven. Ik zit al te denken over mijne trouw, mijn kinderen, mijn huis, mijn werk, mijn dood, ...
Kzou eigenlijk "capre diem" een beetje meer moeten toepassen in mijn leven :p

En proberen socialer en zelfzekerder te zijn.

Maar ik ben gelukkig :)

Heb wat hetzelfde. Ik denk ook enorm veel na, zodanig veel op den duur dat ik geen tijd meer heb om op de dag zelf te leven! :)

maar algemeen gezien ben ik heel gelukkig! :) het leven rulet! Trouwens... zou de dood dan zoveel beter zijn misschien? :)
Ik wacht hier gerust mijn 76 jaarkes gelijk hoe slecht mijn leven wordt... want na de dood is het EEUWIG dood hé, das niks in vergelijking met die 76 jaar (gemiddeld) da ge leeft.