PDA

Volledige versie bekijken : Portret van de smaakmaker van de Belgische competitie



stuart__little
30 oktober 2005, 14:09
Portret van de smaakmaker van de Belgische competitie

Driegangenmenu

De speelstijl en traptechniek van Sergio Conceicao met woorden omschrijven, dat kan in Vlaanderen alleen Jan Wauters. ,,Je hebt voetballers zoals Timmy Simons'', aldus het gepensioneerde boegbeeld van de VRT-sportradio. ,,Die speelt een heel seizoen op hoog niveau, zonder echt op te vallen.

Maar je hebt ook voetballers zoals Sergio Conceicao. Die kleuren buiten de lijntjes, stoppen pigment in het spel en brengen het daarna op smaak.'' Portret van een godsgeschenk voor de Belgische competitie in drie gangen. Eet smakelijk.



Voorgerecht Europese bekers op een bedje van titels

Op 1 augustus 2004 speelt Standard Luik een vriendschappelijke wedstrijd tegen Wolfsburg. In de tribune zit Sergio Conceicao, 56-voudig Portugees international. In zijn achterzak: een indrukwekkende palmares. Met FC Porto wint hij de titel in 1997 en de dubbel in 1998. Het levert hem een transfer op naar Lazio Roma, onder huidig Engels bondscoach Sven Göran Eriksson en met spelers als Vieri, Nedved en Stankovic het Chelsea van die jaren. Nog tijdens de zomer van zijn transfer veroveren ze de Italiaanse Supercup, het jaar erop de allerlaatste Europese Beker der Bekerwinnaars en in 2000 de dubbel. Daarna spat de ploeg uiteen.

Conceicao boekt een ticketje richting Parma en reist een jaar later verder naar Milaan. Tijdens zijn tweede seizoen bij Inter zet trainer Cuper hem rechts in de verdediging. No way, denkt Conceicao, en keert terug naar Porto, vooral om zijn kansen op de nationale ploeg gaaf te houden. Zijn drijfveer? Spelen op het Europees Kampioenschap in eigen land. Op het einde van de competitie wordt hij geraakt aan de knie. De operatietafel roept. Het EK, waarin zijn land de finale speelt, mag Conceicao op zijn buik schrijven.

Tijdens de zomer strikt Porto een nieuwe trainer, de Italiaan Del Neri. Die is niet geïnteresseerd in een revaliderende superster. Ah bon, denkt Luciano D'Onofrio, vriend en vertrouwensman van Conceicao die zijn transfers naar Lazio, Parma en Inter heeft geregeld. De sterke man van Standard belt hem op en vraagt of hij geen zin heeft een oefenpot van zijn club tegen Wolfsburg te komen bekijken. ,,Ik herinner me nog dat Sergio toen in de tribune zat'', vertelt zijn ploegmaat Karel Geraerts. ,,Alle spelers van Standard dachten dat hij bij Wolfsburg zou tekenen. Toen we hoorden dat hij naar onze club kwam, kon niemand dat geloven. De oudere spelers reageerden redelijk koeltjes, maar voor ons, jonge leeuwen, was dat een idool.''

Hoofdgerecht Aangebrande Portugese pelgrimstochten

Over zijn privé-leven praat hij weinig. Of beter: nooit. Wat weten we? Dat mijnheer dagelijks de Italiaanse krant Gazzetta dello Sport leest, maar ook de Franstalige kranten La Dernière Heure en La Meuse . ,,Ik wil op de hoogte blijven van de competitie waarin ik speel'', zegt hij daarover. ,,Ik ben een profvoetballer. Geen toerist.''

Wat nog? Dat hij met een blitse Range Rover rijdt, trendy kleren draagt (,,Je merkt dat hij in Italië heeft gevoetbald'', dixit Geraerts) en getrouwd is met zijn jeugdvriendin Liliana. Gelukkig getrouwd, blijkbaar, met vier zonen als gevolg: Serginho (7), Rodrigo (6), Moises (4) en Francisco (1). De oudste twee zijn schoolplichtig en verblijven het grootste deel van het jaar bij zijn schoonouders. Ook moeder de vrouw zit liever in Coimbra, zijn geboortedorp, waar het plaatselijke voetbalstadion met 10.000 zitjes naar haar echtgenoot is genoemd. ,,Hij voelt zich bijzonder gelukkig in Luik'', aldus Luciano D'Onofrio. ,,Dat hij zijn familie vaak moet missen, is zijn enige probleem.''

Mijnheer is ook diepgelovig. Jaarlijks kruipt hij 350 meter op blote knieën naar de heilige plaats van Fatima. ,,Ik doe dat voor mezelf'', zegt hij. ,,Het probleem is dat ik daardoor elk jaar op de eerste training met geschuurde knieën verschijn. Vroeger zei ik daar nooit iets over tegen de ploegmaats. Daardoor circuleerden de wildste geruchten.''

Conceicao kan tegen een stootje. Zijn bijnaam is niet voor niets Grinta , wat zoveel betekent als 'de vleesgeworden verbetenheid'. ,,Tijdens mijn eerste training samen met hem ging ik redelijk agressief op een andere speler in'', vertelt Karel Geraerts. ,,Hij kwam meteen op me afgestapt. Ik dacht dat hij me onder mijn voeten zou geven, maar nee hoor, hij zei dat ik dat goed had gedaan, dat we agressiever moesten worden. Ik voel ook dat hij veel met me bezig is. Hij geeft me tips op het veld, probeert me te helpen. Daar profiteer ik zoveel mogelijk van. Ik besef dat het niet iedereen gegund is om op zo'n jonge leeftijd dat soort leermeester te hebben.''

Dessert Transfer op Ardeense wijze

,,Hij komt niet uitbollen. Dat zie je zo'', aldus Jan Wauters. Waarom dan laat zo'n speler vrouw en kinderen achter om in de Belgische competitie te spelen? Zelf antwoordt hij daarop steevast met twee woorden: Luciano D'Onofrio. ,,Ik ken Sergio al van toen ik bij Porto werkte'', aldus de flamboyante zakenman.

,,Zelfs van toen hij nog bij de junioren speelde. Ik ben zijn belangen altijd blijven verdedigen. Dan is het normaal dat je relatie meer dan zakelijk wordt. De ene vriendendienst is de andere waard.''

Zelfs al moest hij financieel zwaar inleveren. ,,Sergio wist vooraf dat Standard hem nooit hetzelfde loon kon betalen als Inter, Lazio of Parma. Hij heeft in zijn leven genoeg verdiend. Nu voetbalt hij voor de fun.''

En toch, het blijft vragen oproepen. Vooral omdat hij de voorbije zomer heeft bijgetekend tot 2008.

Nochtans was hij transfervrij en oorspronkelijk naar Standard gekomen om zijn carrière nieuw leven in te blazen. ,,Het is een vurig baasje. Misschien heeft hij bij zijn vorige clubs de nodige conflicten gehad'', denkt Jan Wauters. ,,Ik denk zelfs dat hij niet opnieuw de stap hogerop kan en wil zetten. Daar heb je de nodige discipline voor nodig en ik vrees dat hij die niet altijd heeft. Bovendien loopt nu opnieuw een gerechtelijk onderzoek naar de manier waarop bepaalde transfers van Standard zijn verlopen. Ook de naam Conceicao is in die context gevallen. Wie weet hebben ze een constructie opgezet waar zowel de club als de speler voordeel uit halen.''

Time
30 oktober 2005, 15:08
Zeer leuk artikel om eens te lezen, maar hoort niet in een aparte thread. Zet dan een url (heb je meteen ook een bronvermelding) in de 'Wie wordt kampioen'-thread met de vermelding van een leuk artikel.

Zeg nu zelf, wat verwachtte je qua replies? Dat iedereen post hoe goed hij wel niet is en een van de grootste kanshebbers op de Gouden Schoen is? Niet dat ik dat ontken, maar dat hoort niet in een aparte thread. Zeker niet in een toch wel algemeen gericht sportforum.:)