PDA

Volledige versie bekijken : Sociale Fobie



R4ph4el
24 september 2005, 13:48
Iemand die hier vertrouwd met is? Naar het schijnt de 2de meeste voorkomende fobie ter wereld...

dahousecatfelix
24 september 2005, 13:54
zie deze (http://games.telenet.be/forum/showthread.php?t=354838&) thread ;)

R4ph4el
24 september 2005, 14:03
nja da gaat niet specifiek over sociale fobie, er is trouwens een wereld van verschil tussen verlegenheid en sociale fobie!

Hoopje_Stront
24 september 2005, 14:06
ik heb het :sad:

[deleted]
24 september 2005, 14:12
[deleted]

R4ph4el
24 september 2005, 14:18
3 op 100 mensen zouden het hebben, hoeveel mensen zitten er op dit forum? 10.000? er moeten toch nog mensen zijn hier! kom er mee naar buiten!

[deleted]
24 september 2005, 14:20
[deleted]

Atrox
24 september 2005, 14:23
Nee serieus, ik heb het zitten :(

Same :(

[deleted]
24 september 2005, 14:23
[deleted]

agent #2
24 september 2005, 14:26
Ik weet het niet, maar als ik dat zo lees zou ik het precies ook zitten hebben :s

R4ph4el
24 september 2005, 14:31
ik vind het tof dat er mensen mee naar buiten komen...

miss om het wat te verduidelijken (daarom heb jij niet persé hetzelfde, er zijn veel gradaties)
mijn symptomen:
- ik heb het moeilijk met mensen te praten, zelf familie
- als ik voor een grote groep moet spreken (vb: in de klas) dan begin ik te trillen en heb lichte hyperventillatie
- ik voel mezelf minderwaardig tegenover anderen
- ik ben altijd jaloers op andere mensen
- ik heb altijd gelijk een soort krop in men keel als ik moet praten
- ik praat meestal heel stil

GhO$T
24 september 2005, 14:32
als je al sociale fobie hebt omdat je zenuwachtig wordt als je tot een groep moet spreken of omdat je dikwijls bloost of... dan gaan er hier misschien 50 op 100 hier zich herkenning in de 'symptomen' van sociale fobie.

zo'n dingen gade nie vaststellen door een tekstje op ne site, als ge echt hinder ondervindt van bepaalde van die kenmerken, ga er dan mee naar een specialist die u tenminste direct zal kunnen zeggen als er al dan niet een probleem is en als er iets aan te verhelpen is...

maar denk toch maar 2x na voor je antidepressiva enzo gaat innemen want dan gade toch al heel ver.

Opticat
24 september 2005, 14:33
ik ook denk :unsure: maar vroeger wast erger

R4ph4el
24 september 2005, 14:36
GhO$T']als je al sociale fobie hebt omdat je zenuwachtig wordt als je tot een groep moet spreken of omdat je dikwijls bloost of... dan gaan er hier misschien 50 op 100 hier zich herkenning in de 'symptomen' van sociale fobie.

zo'n dingen gade nie vaststellen door een tekstje op ne site, als ge echt hinder ondervindt van bepaalde van die kenmerken, ga er dan mee naar een specialist die u tenminste direct zal kunnen zeggen als er al dan niet een probleem is en als er iets aan te verhelpen is...

maar denk toch maar 2x na voor je antidepressiva enzo gaat innemen want dan gade toch al heel ver.

ja je hebt gelijk, ik wil er nog eens op drukken dat er een verschil is tussen verlegenheid en sociale fobie, bij mijzelf is meermaals vastgesteld dat ik sociale fobie heb door geneesheren en psychiaters

[deleted]
24 september 2005, 14:37
[deleted]

Atrox
24 september 2005, 14:47
En wa zijn jouw symptonen dan?

-Angstig worden op plaatsen waar veel mensen zijn
-Niet kunnen praten voor een groep, of gewoon tegen een vreemde
-Gevoel hebben bekeken te worden als ge langs een groep mensen loopt
-Gevoel hebben dat mensen op u neerkijken ...
-Niet kunnen werken terwijl iemand meekijkt (dan word ik zenuwachtig en verknoei ik alles :p)
- ...

Is pas begonnen toen ik nr het secundair ging. Vroeger was het nochtans nog erger, toen zei ik totaal geen woord, ma sinds een paar jaar is da al een heel stuk verbeterd dankzij een vriendin :)

CAS
24 september 2005, 14:48
Ik denk ... kan worden.

http://www.lumc.nl/patfolders/patientenfolders/psychiatrie/socialefobie.html

De link geven was veel makkelijker geweest, dan was je de bronvermelding niet vergeten ;)

Kameraad van mij heeft het ook zitten, en das echt wel lastig, vooral op school, kon geen lessen volgen.

3at
24 september 2005, 14:50
LOL wat een BS allemaal, sommige mensen zijn nu eenmaal wat meer verlegen dan anderen, maar om nu te gaan claimen da je sociale fobie hebt omda ge gewoon wa minder sociaal zijt aangelegd is toch BS.
Als je een toespraak moet gaan houden is het normaal da je wa zenuwachtig bent, als iemand erop aan het letten is op de manier waarop je je werk doet is het normaal da je je niet op uw gemak voelt, als je een vrouw wilt versieren is het normaal da je zenuwachtig bent en begint de blozen das gewoon een natuurlijke reactie.
Als je bevoorbeeld bang hebt van om met mensen op de tram te zitten of wanneer je een brood moet gaan halen bij de bakker dan kan je pas zeggen da je een sociale fobie hebt.

[deleted]
24 september 2005, 14:51
[deleted]

DGEN
24 september 2005, 14:52
mn sociale fobie overwonnen op de laatste 2 jaren van het middelbaar..
happeh :)

Atrox
24 september 2005, 14:53
Mja ik had nochtans een goed begonnen 'relatie' maar die is in het water gevallen waardoor ik nu nog meer asso ben :( Ik kan inderdaad ook niet werken als er iemand staat toe te kijken en als er massa's volk is op een evenement zoek ik een ander alternatief --> op een andere dag gaan bv. Op hotels als Club Med of van die vakantiekampen wil ik gewoon nooit. Aangesproken worden door zo'n belachelijke clown is het ergste wat mij ooit zo overkwam op zo'n spectakel daar :S


Hehe I know the feeling :D

[deleted]
24 september 2005, 14:54
[deleted]

XoN`-
24 september 2005, 14:54
ik vind het tof dat er mensen mee naar buiten komen...

miss om het wat te verduidelijken (daarom heb jij niet persé hetzelfde, er zijn veel gradaties)
mijn symptomen:
- ik heb het moeilijk met mensen te praten, zelf familie
- als ik voor een grote groep moet spreken (vb: in de klas) dan begin ik te trillen en heb lichte hyperventillatie
- ik voel mezelf minderwaardig tegenover anderen
- ik ben altijd jaloers op andere mensen
- ik heb altijd gelijk een soort krop in men keel als ik moet praten
- ik praat meestal heel stil

er is niemand da geboren is om voor mensen te praten, da moete leren, iedereen heeft dr schrik af & begint te trillen etc.. puur menselijk, maar da kunde gemakkelijk leren (bij mij heeft regentatenschool dr immens mee geholpen & kzit nu ok totaal nix in met voor de klas te staan)

Veel mensen voelen zich minderwaardig tov andere (sociale vergelijking) & daar komt jaloersheid ook aan te pas ... puur menselijk.

Die krop komt door u zenuwwachtigheid + u stem ook.

maw allemaal bullcrap, das puur menselijk das g'n ziekte (althans ni de symptomen da gij opnoemt) & ge kunt da gemakkelijk aanleren ipv nix te doen draan & het maar te steken op een 'sociale fobie'...

killgore
24 september 2005, 14:58
in hoeverre is zware verlegenheid gelijk aan die sociale fobie eigenlijk? Da eerste type lijkt mij eigenlijk niet meer dan verlegenheid. ENkel dat 2e ziet er mij nogal "gevaarlijk" uit voor uw eigen gemoedsgesteldheid

NapalmBenny.
24 september 2005, 15:02
Lol, in japan is er een nieuw fenomeen, hikikomori genaamd. Jongeneren die zich volledig terugtrekken en nooit meer hun kamer verlaten.

meer info:
http://ownage.nl/news/7722/
http://news.bbc.co.uk/2/hi/programmes/correspondent/2334893.stm
http://en.wikipedia.org/wiki/Hikikomori
http://www.degrens.demon.nl/hikikomori.htm

Het is niet altijd een fobie, iedereen is wel eens verlegen, sommigen moeten gewoon niet veel van anderen hebben en zijn liever alleen, somigen raken zo geirriteerd door de buitenwereld dat ze zich niet meer sociaal gaan gedragen,....

Ik ga zelf ook heeel weinig uit, niet dat ik er mee inzit of zo, ik doe dat gewoon niet graag, ik haat cafés en disco's, daar hoor je enkel low life praat :s, van die brulapen die daar wat staan te paffen en springen...

En voor de rest, mij zul je nooit naar de cinema zien gaan, als je het thuis ook kunt bekijken. En zwijgt over terrasjes, dan speel ik liever cs verder :p

EN als ge 8 uur moet gaan werken of school, meeeer dan sociaal genoeg :d BAH, dan zijde blij dat ge thuiskomt en dat er niet veel meer in uw buurt komt..

Atrox
24 september 2005, 15:04
maw allemaal bullcrap, das puur menselijk das g'n ziekte (althans ni de symptomen da gij opnoemt) & ge kunt da gemakkelijk aanleren ipv nix te doen draan & het maar te steken op een 'sociale fobie'...

Er wordt toch nie gesproken over een ziekte, alleen over een fobie ...
en das idd mogelijk om af te leren, maar heel moeilijk ...

NapalmBenny.
24 september 2005, 15:09
Hoe kan ik trouwens posten op dat actualiteitsforum :s, ik heb daar geen rechten of zo :s

killgore
24 september 2005, 15:10
Hoe kan ik trouwens posten op dat actualiteitsforum :s, ik heb daar geen rechten of zo :s
:offtopic: zie sticky op dit forum

NapalmBenny.
24 september 2005, 15:13
:offtopic: zie sticky op dit forum

Lol ja, beet al bekan in menne neus :D :offtopic: :$

agent #2
24 september 2005, 15:58
- Ik vind het ook moeilijk om in een groep mensen te praten, ik praat ook stil, vooral in de klas dan. Een presentatie geven ben ik als de dood voor (mijn stem stokt dan af en toe wat).
- Ik kan ook moeilijk tegen een vreemde ofzo beginnen (ik weet niet wat zeggen)
- Ik weet soms ook niet wat zeggen bij mijn vrienden. Ze vinden dan dat ik vree stil ben.
- Minderwaardigheidsgevoel herken ik soms ook wel.

The Patriot
24 september 2005, 16:51
Hmmm

Ik ben dus totaal niet bang voor een toespraal te houden .. of alsek bezig ben dat er iemand toekijkt enzo ..

Dus ik zal het wel niet hebben :)

Zeta Reticula
24 september 2005, 16:59
Lol, hopelijk, ik heb geen zin om aan mijn 40ste in mijn ma hare kelder te wonen. :D

En ja, die "symptomen" zie ik ook bij mijzelf, gelukkig is het al wat verbeterd...
Ik meen dat. Ik vertoef nogal in "nerdmilieus" (engineering, wetenschap...) en ik heb al veel mensen zien openbloeien. Mensen die in het begin echt heel terughoudend zijn, niemand durven aanspreken etc. Meestal push ik deze mensen ook wat, omdat ik het erg zou vinden om hun goede kwaliteiten te laten lijden onder het feit dat ze een beetje te schuchter zijn.

Zelf heb ik er geen last van, in het tegen deel: ik word vaak als extreem arrogant aanzien.

R4ph4el
24 september 2005, 17:24
er is niemand da geboren is om voor mensen te praten, da moete leren, iedereen heeft dr schrik af & begint te trillen etc.. puur menselijk, maar da kunde gemakkelijk leren (bij mij heeft regentatenschool dr immens mee geholpen & kzit nu ok totaal nix in met voor de klas te staan)

Veel mensen voelen zich minderwaardig tov andere (sociale vergelijking) & daar komt jaloersheid ook aan te pas ... puur menselijk.

Die krop komt door u zenuwwachtigheid + u stem ook.

maw allemaal bullcrap, das puur menselijk das g'n ziekte (althans ni de symptomen da gij opnoemt) & ge kunt da gemakkelijk aanleren ipv nix te doen draan & het maar te steken op een 'sociale fobie'...

ik ben door meerdere geneesheren en psychiaters verteld dat ik sociale fobie heb, elke dag is een hel voor mij, die symptonen zijn maar enkele van de vele bij mij, het gaat niet enkel over een voorstelling doen in de klas, als ik nog maar "ja" moet zeggen voor de aanwezigheidslijst dan wordt ik al helemaal duizelig en begin te hyperventilleren, wat jij nu verkondigt is dikke bullshit, informeer u beter en kom dan eens terug!!!!!

Marsmillo
24 september 2005, 17:42
Denk ook wel dat ik hier last van heb...
Ik ben ook al altijd wat verlegen geweest, en voel me ongemakkelijk wanneer ik moet spreken voor grote groep of met onbekenden. Toch weet ik niet zeker of het in de zelfde aart valt want ik kan wel als mijn functie daarom vraagt heel zakelijk met iemand een vlot gesprek opstarten.

Daarmee bedoel ik als ik bvb met de scouts (jeugdbeweging) vroeger iets moest vragen aan mensen die ik niet ken. Zou mij dit vrij aardig lukken. Dit omdat ik moet en vanuit mijn functie handel. Het is niet zomaar een gesprek aangaan. Zelfde als bij mijn vakantiejobs, als ik een bezoeker of dergelijke iets moet vragen zou me dat goed lukken zonder dat ik me onwennig voel. Ik leid mensen rond, help waar ik kan ed.

Het is enkel als ik zonder echte reden met iemand een gesprek aanga dat ik me totaal ongemakkelijk begin te voelen. Zoals in school bvb. Ik wordt aanvaard binnen de klasgroep maar kan toch moeilijk contact leggen. Ik voel me daar ongemakkelijk en wil daar liefst zosnel mogelijk weg. Raar het overvalt me en kan er zo weinig tegen doen.

Het is zover al dat ik bijna niet meer naar school wil, en er over denk om examencomissie te doen. Leercontract heb ik ook al overwogen net omdat ik weet dat ik door mijn functie mij beter in mijn vel zou voelen.

Of het ook een sociale fobie is dat ik heb weet ik niet. Kan er idd moeilijk over spreken en schaam me er ook wel wat over. Ondertussen ben ik in behandeling maar zie ik weinig tot geen verschill...

jvc
24 september 2005, 18:14
ik vind het tof dat er mensen mee naar buiten komen...

miss om het wat te verduidelijken (daarom heb jij niet persé hetzelfde, er zijn veel gradaties)
mijn symptomen:
- ik heb het moeilijk met mensen te praten, zelf familie
- als ik voor een grote groep moet spreken (vb: in de klas) dan begin ik te trillen en heb lichte hyperventillatie
- ik voel mezelf minderwaardig tegenover anderen
- ik ben altijd jaloers op andere mensen
- ik heb altijd gelijk een soort krop in men keel als ik moet praten
- ik praat meestal heel stil

Ik heb alle symptomen maar probeer er het beste van te maken. Gewoon er niet teveel op letten en dan went het wel.

jvc
24 september 2005, 18:15
er is niemand da geboren is om voor mensen te praten, da moete leren, iedereen heeft dr schrik af & begint te trillen etc.. puur menselijk, maar da kunde gemakkelijk leren (bij mij heeft regentatenschool dr immens mee geholpen & kzit nu ok totaal nix in met voor de klas te staan)

Veel mensen voelen zich minderwaardig tov andere (sociale vergelijking) & daar komt jaloersheid ook aan te pas ... puur menselijk.

Die krop komt door u zenuwwachtigheid + u stem ook.

maw allemaal bullcrap, das puur menselijk das g'n ziekte (althans ni de symptomen da gij opnoemt) & ge kunt da gemakkelijk aanleren ipv nix te doen draan & het maar te steken op een 'sociale fobie'...

Dus jij hebt die symptomen ook als je tegen familie babbelt ofzo?
Gelukkig dan maar, ik dacht dat ik erg was.

NapalmBenny.
24 september 2005, 18:15
Dit is zo nen populaire hollandse site over fobiëen

http://www.fobiechat.nl/forum/viewforum.php?f=5&sid=0eac11862ddbaaab941c0f5551761d7c

R4ph4el
24 september 2005, 18:16
ik kan er natuurlijk zo op het eerste zicht niet over oordelen maar ik denk dat sommige mensen die zeiden dat ze het hadden hier gewoon verlegen zijn, het is een wereld van verschil mensen, maar toch leuk om weten dat ik er niet alleen voor sta

als er iemand vragen heeft ofzo, je mag me altijd pm'en

Master P
24 september 2005, 22:17
ge hebt ook mensen die niet kunnen pissen als er iemand naast hun staat, das eigenlijk ook een zeer specifieke vorm van sociale fobie..

W!eTje
24 september 2005, 22:59
kben 28 en kheb het ook wel , den enen dag al wat meer als een ander dag (wisselvallend) zoals master P zegt van da pissen heb ik soms ook last van , en dan weer tijden van niet... ook in welke omstandigheden etc.

zarathustra
24 september 2005, 23:08
GhO$T']als je al sociale fobie hebt omdat je zenuwachtig wordt als je tot een groep moet spreken of omdat je dikwijls bloost of... dan gaan er hier misschien 50 op 100 hier zich herkenning in de 'symptomen' van sociale fobie.

zo'n dingen gade nie vaststellen door een tekstje op ne site, als ge echt hinder ondervindt van bepaalde van die kenmerken, ga er dan mee naar een specialist die u tenminste direct zal kunnen zeggen als er al dan niet een probleem is en als er iets aan te verhelpen is...

maar denk toch maar 2x na voor je antidepressiva enzo gaat innemen want dan gade toch al heel ver.


Naar een specialist gaan en stel dat er iemand dat te weten komt :unsure: of 'wat gaat die wel zeggen'

En dan gaat de redenering (ohja overrationeel zijn is leuk hoor >_<) verder met :" waarom zou ik eigenlijk buitenkomen precies of iemand iets wil te maken hebben met een gek, ahja want ik ga naar een psychiater of iets in die trand"

Dat is mijn reactie en ik kan me voorstellen dat mensen die dat hebben (mss ik ook wel, maar dan niet zo zwaar) ook zo zouden kunnen denken.

vyeate
24 september 2005, 23:27
Nja,ik ben eigenlijk nog wel sociaal nu ik er over denk,int tweede middelbaar heb ik prijs voor sociaalste leerling van me klas gekregen(studeerde af van middenschool),kom met bijna alle mensen overeen en heb totaal geen probleem met onder mensen te zijn(zowel in tram,bij bakker of gewoon mensen voor iets aanspreken bv:wisselgeld,vuurtje,...


:)

vyeate
24 september 2005, 23:30
ge hebt ook mensen die niet kunnen pissen als er iemand naast hun staat, das eigenlijk ook een zeer specifieke vorm van sociale fobie..


Bijna overwonnen :woohoo: :D

Tha_nOn
24 september 2005, 23:53
allé kan goed zijn dat ge mij dan bij dat clubke moogt indelen (heb er niet echt een gedacht van zal wel is opsommen wat ik allemaal niet kan:p) maar dunno denk ook wel dat het wat overdreven wordt mits wat voorbereiding dunno:p

- ik durf geen vreemde mensen aanspreken (maar als ik alleen ben en het moet echt dan zal ik het wel doen:p of als ik in een heel rare/superhappy bui ben, komt zelden voor, heb ik heel weinig last van dingen niet durven doen:p allé het voelt alsof ik er minder last van heb)
- ik durf niet bellen naar mensen waar ik nog niet gebeld heb, als ik wel al nekeer gebeld heb dan heb ike cht ongelooflijk veel schrik wie de telefoon gaat opnemen, dan moet ik mij altijd voorbereiden van wat ga ik zeggen (da heb ik ni echt met gsms want dan weet ik wie gaat opnemen eh:p)
- ik durf niet in winkels/eetdingen binnengaan waar ik nog niet ben binnengeweest of waar ze u direct aanspreken (eens ik daar paar keer binnen ben geweest betert da wel ze:p en again als ik alleen ben en het moet echt zal ik het wel doen, mits een beetje oppeppen:p)
- bij iets vanvoor zeggen voor de klas, word ik ongelooflijk zenuwachtig (buikpijn, handen die trillen, ik voel da ik meer begin te zweten, maar miraculeus merken mensen dat blijkbaar niet:p ik kom heel zelfzeker over \o/) ook als ik een opmerking zeg in de klas en iedereen kijkt plots naar mij word ik direct rood + begin ik te zweten \o/ (dat kan ik dan wel:p rake opmerkingen geven)
- ik kan wel tegen familie praten maar zij moeten de aanzet geven (allé:p ge snapt wel ik kan niet echt een interessant/leuk gesprek beginnen
- in een groep waar ik veel mensen niet ken ben ik ongelooflijk stil (again als ik superhappy ben kan dit totaal tegenovergesteld zijn)
- ik ben verschirkkelijk moeilijk in zeggen van nu gaan we daar naartoe (dus spontaan iets beslissen om ergens binnen te gaan ofzo, ik moet mij daar echt op voorbereiden en ik moet mensen kennen die binnen zijn of mensen kennen die meegaan met mij)


achja:p nooit echt over gedacht da ik een of andere fobie zou hebben:p ik ben gewoon moeiljk en niet bepaald goed in contact met mensen dak niet ken:p daar ben ik te raar voor \o/ tenzij ik superhappy ben natuurlijk
ik ben gewoon schizofreen ofzo\o/

R4ph4el
25 september 2005, 00:32
allé kan goed zijn dat ge mij dan bij dat clubke moogt indelen (heb er niet echt een gedacht van zal wel is opsommen wat ik allemaal niet kan:p) maar dunno denk ook wel dat het wat overdreven wordt mits wat voorbereiding dunno:p

- ik durf geen vreemde mensen aanspreken (maar als ik alleen ben en het moet echt dan zal ik het wel doen:p of als ik in een heel rare/superhappy bui ben, komt zelden voor, heb ik heel weinig last van dingen niet durven doen:p allé het voelt alsof ik er minder last van heb)
- ik durf niet bellen naar mensen waar ik nog niet gebeld heb, als ik wel al nekeer gebeld heb dan heb ike cht ongelooflijk veel schrik wie de telefoon gaat opnemen, dan moet ik mij altijd voorbereiden van wat ga ik zeggen (da heb ik ni echt met gsms want dan weet ik wie gaat opnemen eh:p)
- ik durf niet in winkels/eetdingen binnengaan waar ik nog niet ben binnengeweest of waar ze u direct aanspreken (eens ik daar paar keer binnen ben geweest betert da wel ze:p en again als ik alleen ben en het moet echt zal ik het wel doen, mits een beetje oppeppen:p)
- bij iets vanvoor zeggen voor de klas, word ik ongelooflijk zenuwachtig (buikpijn, handen die trillen, ik voel da ik meer begin te zweten, maar miraculeus merken mensen dat blijkbaar niet:p ik kom heel zelfzeker over \o/) ook als ik een opmerking zeg in de klas en iedereen kijkt plots naar mij word ik direct rood + begin ik te zweten \o/ (dat kan ik dan wel:p rake opmerkingen geven)
- ik kan wel tegen familie praten maar zij moeten de aanzet geven (allé:p ge snapt wel ik kan niet echt een interessant/leuk gesprek beginnen
- in een groep waar ik veel mensen niet ken ben ik ongelooflijk stil (again als ik superhappy ben kan dit totaal tegenovergesteld zijn)
- ik ben verschirkkelijk moeilijk in zeggen van nu gaan we daar naartoe (dus spontaan iets beslissen om ergens binnen te gaan ofzo, ik moet mij daar echt op voorbereiden en ik moet mensen kennen die binnen zijn of mensen kennen die meegaan met mij)


achja:p nooit echt over gedacht da ik een of andere fobie zou hebben:p ik ben gewoon moeiljk en niet bepaald goed in contact met mensen dak niet ken:p daar ben ik te raar voor \o/ tenzij ik superhappy ben natuurlijk
ik ben gewoon schizofreen ofzo\o/

bwah, ik zou mij niet teveel zorgen maken, de dingen die je net opsomde zijn heel gewoon en veel voorkomend, een beetje verlegen miss :)


ge hebt ook mensen die niet kunnen pissen als er iemand naast hun staat, das eigenlijk ook een zeer specifieke vorm van sociale fobie..

dat is wat men noemt een verlegen blaas, komt ook zeer veel voor, niets met sociale fobie te maken :)

Howitzer
25 september 2005, 00:41
Ik heb ook een sociale fobie, maar dat is door mijn autisme en dat ik dan soms mensen verkeerd begrijp, fout reageer en dan zie ik ze gewoon denken van 'wa ne weirdo is da'
Dus ben ik momenteel nogal asociaal

Master P
25 september 2005, 00:58
dat is wat men noemt een verlegen blaas, komt ook zeer veel voor, niets met sociale fobie te maken :)

jawel, 'verlegen blaas syndroom' of 'paruresis' valt onder de sociale fobieën, specifiek, dus gebonden aan 1 bepaalde setting, maar das gewoon categorisatie. 'Sociaal' omdat het onder invloed van anderen/omstaanders is dat er angst wordt opgewekt (en door de stress kunt ge dan niet plassen) / 'fobie' omdat de persoon weet dat die angst ongegrond, irrationeel is..

-Helld0g-
25 september 2005, 01:41
jullie ook al? :P

agent #2
25 september 2005, 01:52
jawel, 'verlegen blaas syndroom' of 'paruresis' valt onder de sociale fobieën, specifiek, dus gebonden aan 1 bepaalde setting, maar das gewoon categorisatie. 'Sociaal' omdat het onder invloed van anderen/omstaanders is dat er angst wordt opgewekt (en door de stress kunt ge dan niet plassen) / 'fobie' omdat de persoon weet dat die angst ongegrond, irrationeel is..

Da heb ik ook en da is wreed ambetant. :(

GenesisX
25 september 2005, 02:09
Bleh.. Kijk, gewoonweg BLEH!

Ugh denk aan iets dat te maken heeft met sociale fobie.. ik heb het. LoL! Nee maar...

Ik ga het hier niet weer allemaal uitleggen, want dat heb ik al honderden keren gedaan wherever dat ook mag zijn. Nu zul je zeggen dit kan niet en bleh blah bluh.. het kan.

De laatste tijd verbetert het op SOMMIGE vlakken, maar de rest wordt er slechter op. Ik wil vrienden hebben!! Snappen ze dat dan niet :/ Dit spreekt m'n 'sociale fobie' tegen, maar jah, ik ben een geval apart. Den hele utsekluts hebben en toch vrienden willen. Je wilt het.. maar je kan het niet krijgen. Achja..

Btw, heb die hele tekst gewoon afgeprint om nog es te lezen :p Eigenlijk alles die erin staat -uitgezonderd over die bepaalde situaties, ik heb het overal- komt bij mij voor. Ben ik asociaal? :oink: Ja en nee. Wiiiiiiiii. Sorry voor de rare tekst, maar dit is het zoveelste dat ik over het 'asociaal zijn' en de fobieën tegenkom. Ik weet dat ik het heb en dat ik er nog een hele lange tijd mee ga zitten. Too bad.

NapalmBenny.
25 september 2005, 02:12
Stelletje asocialen :p, en wie wordt er later ook een serie moordenaar?? :p

GenesisX
25 september 2005, 02:19
Stelletje asocialen :p, en wie wordt er later ook een serie moordenaar?? :pMan jij bent grappig vandaag! HILARISCH!!! :rofl:








:wtf:



Btw, gy ook redelijk aso - http://www.gopostal.com/postal2/screenshots/butcher.jpg :unsure: Kwil maar zeggen, der zijn hier mensen met problemen en als je ze dan nog eens gaat 'uitlachen' of whatever je ook probeerde doen. Ik kan er alleszins niet aan doen dat ik dit heb. Blame society.

Tha_nOn
25 september 2005, 11:03
bwah, ik zou mij niet teveel zorgen maken, de dingen die je net opsomde zijn heel gewoon en veel voorkomend, een beetje verlegen miss :)


ik ken niemand buiten mezelf die niets durft vragen aan een vreemde (gewoon hoeveel uur het is ofzo eh:p) of geen winkel durft binnenstappen waar ik nog ni geweest ben (of waar ik effectief iets moet zeggen aan de kassa \o/)

dus zoveel zal dat toch niet voorkomen? (ik zeg ni da ik een of andere fobie heb eh:p maar gewoon verlegen kunt ge dat toch al niet meer noemen imo:p en eigelijk ben ik ook niet verlegen)

Kurobu
25 september 2005, 11:04
ik ben blij dat ik daar geen last van heb...
ik spreek tegen iedereen.
als ik ieks doe mag iedereen daar op staan kijken ( maar er zijn grenzen :p )
ik ga nooit achteruit om een groep toe te spreken.
eigenlijk zouk mogen zeggen ferm overdreven sociaal :D
maar toch kzou nie willen associaal zijn :(

Legendary d.C.
25 september 2005, 11:22
nu ik die symptonen lees moet ik zeggen dat ik vroeger blijkbaar een kleine sociale fobie heb gehad. Ik durfde ook moeilijk in een winkel gaan waar ze iets zeggen aan de kassa of zo. maar ik moet zeggen dat, dat heel hard verbeterd is. Ik durf me zelf nu bijna een sociaal iemand noemen. ik heb geen problemen meer om met de persoon achter de kassa praten over het weer en ben in een stille persoon veranderd in een redelijk praatzame persoon.
ik heb ook geen problemen meer om in een groep is goed mijn gedacht te zeggen terwijl heel de groep een andere mening heeft. iets wat ik over 1 à 2 jaar helemaal niet durfde.

dead squad
25 september 2005, 11:32
ik heb alleen zenuwen als ik (alleen, zonder groep) vanvoor in de klas iets uit het hoofd moet voorbrengen. met een blad waar ik van kan aflezen is dat wat minder, in groep helemaal geen zenuwen. das ook al, ik praat nogal makkelijk met mensen enz :p

[deleted]
25 september 2005, 11:35
[deleted]

jvc
25 september 2005, 11:57
Ik was al een maand op voorhand zenuwachtig voor mijn eindwerkverdediging (15 min babbelen per persoon) maar ik heb dit gewoon zoveel op voorhand ingeoefend dat het echt wel goed ging. Voor dat je begint is het wel lijk dat je hart uit je kas zal springen maar dat gaat nog over :p

Heeft er hier ook iemand als je bij mensen komt dat je handen beginnen te zweten, is ferm ambetant :(

LoONy-X
25 september 2005, 12:05
@ Tha_nOn: ge zijt niet de enigste die zoiets heeft/had, tot mijn 15j ofzo had ik daar enorm last van; ik durfde echt aan niemand iets vragen of dingen doen die de aandacht zouden trekken.

Zat es samen met men ouders op restaurant en ik moest de rekening gaan vragen aan de bar (was 14 ofzo). Omdat mijn ouders wisten da ik zoiets niet durfde dwongen ze mij altijd om die dingen te doen en op den duur wou ik gewoon niet meer mee met hen. Kwam daar nogis bij dat ze er effectief kwaad om werden :sop:

Ben toen verandert van school en dat is er stilaan allemaal uitgegroeid. Mss dat verandering van omgeving er goed aan heeft gedaan, weet nog altijd nie wat het zo doen veranderen heeft...
Om een voorbeeld te geven: mijn zus wou zo een 18+ spel uit de expo en ze durfde het niet gaan halen (niet uit verlegenheid mr op de manier waarop ze haar zouden bekijken aan de kassa), wel toen ben ik het gewoon gaan halen voor haar. Die mensen aan de kassa zijn ook maar normale mensen, so what als ze u scheef bekijken, ge ziet ze wss toch nooit mr terug.

Wil maar zeggen daje zoiets nie mag forceren, maakt het volgens mij alleen maar erger. Doe alleen dingen waar je u goe bijvoelt.
Khoop dat het allemaal op zijn pootjes terechtkomt bij u :)

>P> Stigy
25 september 2005, 12:09
ik had dit vroeger ook hard int 2-3de middelbaar, maar vanaf dak ben beginne uitgaan, met maten nzo dak heb leren kennen via via via...is dat een hechte groep geworden en beginde meer te praten en socialer te worden, dan iemand leren kenne, enzo en komt mss raar over maar in een discotheek denkek dak de sociaalste vanal ben :p kgaan op iedereen af en kgroet iedereen en nx kan me schelen hoe of wat ik doe :p vroeger stond ik gwn stil en nu niet meer ;)

little pointer, (zeker niet doen) maar ben eigelijk ook gedeeltelijk veranderd door "bepaalde drugs", maar ben nu met die brol allemaal gestopt na een ongeval dak aant crashe buite een discotheek zat en fameuze smoelen zat te trekke, gevolg maten hemme me kunne wegdrage,... greetz ;)

Master P
25 september 2005, 15:28
Angst om voor een groep te spreken is zeer normaal he. Dat heeft de meerderheid van de mensen van onze leeftijd wel in zekere maten. 't Is pas als het echt verlammend wordt, als ge er dagen op voorhand niet door kunt slapen, er ziek van wordt,... dat het afwijkend is.
Spreken voor een groep en presentaties geven, doe ik wel liever sinds ik in de licenties zit ongeveer. Op't middelbaar haatte ik dat ook en in de kandidaturen was 'k daar ook zeer onwennig in. Maar 't is echt ongelooflijk hoe zelfzeker ge kunt overkomen als ge u echt goed voorbereidt (ook niet vanbuiten leren he, maar ik visualiseer meestal, hardop uw presentatie al eens geven zonder publiek, zien dat ge een goeie powerpoint set hebt,...). Ervaring helpt ook veel. Als ge bvb lesgeeft zit er echte routine in, en is het ook normaal dat ge na een tijdje er niet meer van stresst.
Pas op, ik ben nog altijd redelijk zenuwachtig als ik voor publiek spreek, maar het valt veel minder of niet op en het preoccupeert uw eigen ook niet als ge de inhoud van uw presentatie goed kent... Een volwassen publiek helpt ook wel.

babaar
25 september 2005, 15:36
Ik heb het ook zitten :(
Maar velen denk ik ook, zo te zien enal, en vooral bij "gamers", die al meestal op zich een beetje teruggetrokken zijn

vloet
25 september 2005, 16:33
kheb ok wel zoiets in den aard denkek. Kheb geen problemen om mensen zelf aan te spreken enzo, maar alzek erges " de nieuwe" ben en er zegt iemand iets tege mij, dan wordek gwn rood, soms zelfs alzek mezelf totaal ni verlege vind op da moment. da is dus iets da ik echt haat aan mezelf :angry: , hoe kan ik nu sociaal doen alzek automatisch rood word en da de mense da dan ook zeggen. Kheb da echt ni onder controle.
vroeger haddek het erger dan nu, heb meer zelfvertrouwe gekweekt :p
Vroeger werd nogal veel gelache met mij ( wrm weetek okni, omdak klein ben fzo, dan bende altij het slachtoffer van bepaalde dinge he :ironic: ) mssn heeft da der okwel iets mee te maken.

Master P
25 september 2005, 16:36
Ik heb het ook zitten :(
Maar velen denk ik ook, zo te zien enal, en vooral bij "gamers", die al meestal op zich een beetje teruggetrokken zijn

Ik geloof ook dat ge dat op dit forum proportioneel veel vaker introvertie/verlegenheid/sociale fobieën etc. tegenkomt dan in bvb. 'de Belgische bevolking'. Intuïtief lijkt het mij wel logisch dat mensen die onwennig zijn in sociale situaties, eerder solitaire hobby's zoeken, zoals gamen, internet,...

zarathustra
25 september 2005, 16:38
het verschil tha_non is wel dat dat bij meisjes nog enigszins schattig wordt bezien, maar bij jongens.. juist ja

Psychodweep
25 september 2005, 17:12
Da heb ik ook en da is wreed ambetant. :(

Ik heb da ook... ma alleen ik tegen een heel erg knap meisje moet praten da k nie ken... in andere situaties niet. da behoort dan tot de categorie verlegen zeker....

Avilowca
25 september 2005, 17:18
ik had dat vroeger ook, niet durven bellen naar mensen voor de eerste keer, verlegen in een winkel etc...

Na een tijdje gaat dat gewoon over. Een goeie vriendin van me heeft me geleerd dat je je gewoon op iets moet storten zonder er bij stil te staan. Dus stel je belt naar een vriend(in) en de moeder of vader neemt op dan stel je jezelf gewoon even enthousiast voor en terloops vraag je of hij / zij thuis is en aan de telefoon kan komen. :)

het heeft zéér lang geduurd eer ik tegen vreemden durfe te spreken op een normale manier. en dat kon gaan van de vrouw achter de kassa in de delhaize tot een meisje op een fuif, maar uiteindelijk is de eerste indruk die je maakt gewoon het allerbelangrijkste. Met een glimlach vriendelijk "hoi" zeggen en je lichaamstaal zo open mogelijk houden en/of een link leggen naar iets of iemand die je gemeenschappelijk hebt breekt het ijs altijd :)

edit: zelfzekerheid is natuurlijk key. Je moet echt 100% zeker zijn van waar je staat, ben je onzeker dan komt dat in de eerste 5 minuten van het gesprek zowiezo bovendrijven.

Tha_nOn
25 september 2005, 22:57
het verschil tha_non is wel dat dat bij meisjes nog enigszins schattig wordt bezien, maar bij jongens.. juist ja


ik denk niet dat er iemand het schattig vindt dat ik altijd iemand anders probeer die dingen te laten doen :unsure:

zarathustra
25 september 2005, 23:24
ik denk niet dat er iemand het schattig vindt dat ik altijd iemand anders probeer die dingen te laten doen :unsure:


*slap*
ge weet wat ik bedoel :p

K3nsh1n
26 september 2005, 00:44
kben vrij sociaal ma vroeger toen ik vroeger ne spreekbeurt moest doen begon ik ook wel es te stottere en te trille :P
ma nu doe ik just graag spreekbeurte en laat ik soms de klas lache :)
kwee ni, soms is da ook me leeftijd

Le Roy Landis
26 september 2005, 00:54
Bijna overwonnen :woohoo: :D
bwa kdenk dat da nie echt sociale fobie is

ik heb dat ook, en kdenk dat da toch iets genetisch is. Het is echt zo onmogelijk, zelfs als maakt het je geen reet uit dat er mensen naast je staan.

Le Roy Landis
26 september 2005, 00:56
Op het openbaar vervoer heb ik geen probleem toen ik naar Gent moest was die trein vol en de bus naar school was overvol, m'n fiets pakken naar bv. de kapster was heel moeilijk tot m'n haar echt te lang was voor mij :) brood halen bij den bakker durf ik wel. Het is echt gevarieerd bij mij. :S

echt

kerel

stop gewoon met spellekes spelen. gij zijt een ramp!

Le Roy Landis
26 september 2005, 01:00
Ik meen dat. Ik vertoef nogal in "nerdmilieus" (engineering, wetenschap...) en ik heb al veel mensen zien openbloeien. Mensen die in het begin echt heel terughoudend zijn, niemand durven aanspreken etc. Meestal push ik deze mensen ook wat, omdat ik het erg zou vinden om hun goede kwaliteiten te laten lijden onder het feit dat ze een beetje te schuchter zijn.

Zelf heb ik er geen last van, in het tegen deel: ik word vaak als extreem arrogant aanzien.

arrogant is ook wel een soort sociale fobie hoor. best ook iets aan veranderen!

CAS
26 september 2005, 01:00
ik denk niet dat er iemand het schattig vindt dat ik altijd iemand anders probeer die dingen te laten doen :unsure:

Dan is het aan u de taak om het schattig te laten overkomen é, mannen zijn zwak op da vlak, dus zo moeilijk moet da ni zijn...

Time
26 september 2005, 01:03
ik denk niet dat er iemand het schattig vindt dat ik altijd iemand anders probeer die dingen te laten doen :unsure:
trust me, net wel:p
verlegenheid bij meiskes kan éél schattig zijn, bij gasten is da bijna een handicap:)

Le Roy Landis
26 september 2005, 01:06
ja bij meisjes is da plezant want da geeft idd meer zelfvertrouwen aan de man ...

een temperamentvol wijf is nu ook niet altijd je dat

CAS
26 september 2005, 01:06
trust me, net wel:p
verlegenheid bij meiskes kan éél schattig zijn, bij gasten is da bijna een handicap:)

Hetzelfde als dom zijn, bij vrouwen schattig (maar ook ni overdrijven), bij mannen ergerlijk...

Kheb het dan ni over het verstand é, gewoon domme zaken doen...

Moest ik het over het verstand hebben, waren alle vrouwen schattig :p

Le Roy Landis
26 september 2005, 01:08
lol
domme vrouwen zijn imo echt een pest

ze moeten vn mij part de vierkantswortel van x niet kunnen bereken, maar totale oppervlakkigheid is echt kotsen. Bewijst maar eens hoe oppervlakkig ook de partner zou zijn.

CAS
26 september 2005, 01:09
lol
domme vrouwen zijn imo echt een pest

ze moeten vn mij part de vierkantswortel van x niet kunnen bereken, maar totale oppervlakkigheid is echt kotsen. Bewijst maar eens hoe oppervlakkig ook de partner zou zijn.

Ja, maar ik had het vooral over iets dom tegenkomen, wat lomp zijn ofzo...
Verstandelijk verwacht ik ook niet dat ze alles kunnen, maar wat weten wat er in het leven zoal gebeurd is toch een vereiste.

P2K-
26 september 2005, 01:12
ik ken niemand buiten mezelf die niets durft vragen aan een vreemde (gewoon hoeveel uur het is ofzo eh:p) of geen winkel durft binnenstappen waar ik nog ni geweest ben (of waar ik effectief iets moet zeggen aan de kassa \o/)

dus zoveel zal dat toch niet voorkomen? (ik zeg ni da ik een of andere fobie heb eh:p maar gewoon verlegen kunt ge dat toch al niet meer noemen imo:p en eigelijk ben ik ook niet verlegen)

Nja ik ben ook zo'n geval.
Soms gaat het zo ver dat als ik bvb voor iemand iets moet gaan halen in een winkel ik soms gewoon zeg dat ie gesloten was.

Nuja als ik echt er ni vanonder kan zal ik het wel doen en achteraf blijkt da meestal wel enorm goed mee te vallen, maar toch blijft da elke keer.

Le Roy Landis
26 september 2005, 01:14
de volgende keer dat er iemand al bevend voor mij staat aan de kassa zal ik es goeiedag zeggen.

MA NIE VERSHCIETEN EH

EvilBork
26 september 2005, 01:14
jawel, 'verlegen blaas syndroom' of 'paruresis' valt onder de sociale fobieën, specifiek, dus gebonden aan 1 bepaalde setting, maar das gewoon categorisatie. 'Sociaal' omdat het onder invloed van anderen/omstaanders is dat er angst wordt opgewekt (en door de stress kunt ge dan niet plassen) / 'fobie' omdat de persoon weet dat die angst ongegrond, irrationeel is..

miljaar pee da is vreselijk, want ik heb da ook, en ik kan u verzekeren aangezien mijn blaas soms al niveel kan houden doet da serieus zeer op ne cantus ofzo. eigenaardig genoeg ga ik dan zelfs straffen enz uitlokken om dan toch eerder nen tempus personalis te krijgen :D
opeens is da begonnen, kweet ni waarom en da is nooit meer weggegaan

CAS
26 september 2005, 01:15
de volgende keer dat er iemand al bevend voor mij staat aan de kassa zal ik es goeiedag zeggen.

MA NIE VERSHCIETEN EH

:rofl:

Wel jammer voor de mensen die er ECHT last van hebben :p

Time
26 september 2005, 01:16
de volgende keer dat er iemand al bevend voor mij staat aan de kassa zal ik es goeiedag zeggen.

MA NIE VERSHCIETEN EH
strijk :rofl:

Promoe
26 september 2005, 08:41
Ik heb ook een sociale fobie. :sad:
Ik durf zelfs niet buitenkomen. :sad:

Pomme
26 september 2005, 11:20
een sociale fobie is eigelek een héél ruim begrip... is beetje een verzamelnaam....

Maar weet één ding: ge hebt geen fobie van iets als ge verlegen zijt om voor ne groep te praten enzo... Laat staan da ge nie goe kunt pissen met iemand naast u... ;)

Begint ge echter massaal dingen/gelegenheden te vermijden, wordt ge paniekerig tot en met (met paniekaanvallen tot gevolg, waarbij ge alle zelfcontrole verliest), zijt ge niemeer in staat om essentiele dagdagelijkse dingen te voltrekken, dan zullen we nog is klappen.

Ik kan iedereen die weet dat hij wel voldoet aan bovenstaand patroon, één ding aanraden: zoek een goede PSYCHOLOOG (geen psychiater, dit is een probleem dat ge niet oplost met pillen hoor). CGT (cognitieve gedragstherapie) gecombineerd met exposure zal u van uw angst afhelpen, als ge ervoor openstaat.

R4ph4el
26 september 2005, 13:08
een sociale fobie is eigelek een héél ruim begrip... is beetje een verzamelnaam....

Maar weet één ding: ge hebt geen fobie van iets als ge verlegen zijt om voor ne groep te praten enzo... Laat staan da ge nie goe kunt pissen met iemand naast u... ;)

Begint ge echter massaal dingen/gelegenheden te vermijden, wordt ge paniekerig tot en met (met paniekaanvallen tot gevolg, waarbij ge alle zelfcontrole verliest), zijt ge niemeer in staat om essentiele dagdagelijkse dingen te voltrekken, dan zullen we nog is klappen.

Ik kan iedereen die weet dat hij wel voldoet aan bovenstaand patroon, één ding aanraden: zoek een goede PSYCHOLOOG (geen psychiater, dit is een probleem dat ge niet oplost met pillen hoor). CGT (cognitieve gedragstherapie) gecombineerd met exposure zal u van uw angst afhelpen, als ge ervoor openstaat.

ik heb al enkele psychologen en psychiaters versleten, die mensen weten nog nie eens waarover ik het heb...

evil aardappel
26 september 2005, 13:09
ik vind het tof dat er mensen mee naar buiten komen...

miss om het wat te verduidelijken (daarom heb jij niet persé hetzelfde, er zijn veel gradaties)
mijn symptomen:
- ik heb het moeilijk met mensen te praten, zelf familie
- als ik voor een grote groep moet spreken (vb: in de klas) dan begin ik te trillen en heb lichte hyperventillatie
- ik voel mezelf minderwaardig tegenover anderen
- ik ben altijd jaloers op andere mensen
- ik heb altijd gelijk een soort krop in men keel als ik moet praten
- ik praat meestal heel stil

Zo zat er iemand in mijn klas, exact dezelfde symptomen :s!

XoN`-
26 september 2005, 13:29
ik ben door meerdere geneesheren en psychiaters verteld dat ik sociale fobie heb, elke dag is een hel voor mij, die symptonen zijn maar enkele van de vele bij mij, het gaat niet enkel over een voorstelling doen in de klas, als ik nog maar "ja" moet zeggen voor de aanwezigheidslijst dan wordt ik al helemaal duizelig en begin te hyperventilleren, wat jij nu verkondigt is dikke bullshit, informeer u beter en kom dan eens terug!!!!!


op elke regel is een uitzondering, de laksheid vd mens & doktors daar krijgket van... als ze maar iemand kunnen bestempelen met een ziekte word het aanvaard & staat het buiten de wil van de persoon, terwijl dit vaak kak is.
Hoeveel mensen hebben er adhd? 90% vd mensen aget zo kijkt terwijl er maar een klein percentage er nix aan kan doen.
Zo net hetzelfde met een sociale fobie, gij zijt mss die 10% maar krijget vd rest die hun gedrag maar aan een externe factor binden & er zogezegd nix aan kunne doen, als je echt iets wilt is dit bereikbaar zolang je maar durft.

Pomme
26 september 2005, 13:40
ik heb al enkele psychologen en psychiaters versleten, die mensen weten nog nie eens waarover ik het heb...

De psycholoog die nog niet in contact is gekomen met uw probleem, moet ik nog tegenkomen. zou me héél raar lijken. Wat voor psycholoog was dat ? een gedragspsycholoog ?

Dat kan enkele oorzaken hebben:

1) het klikt niet tussen u en die psycholoog. dé grote voorwaarde om daar te slagen, is nu eenmaal dat gij en die kerel/madam goed overeenkomt. anders heeft het inderdaad weinig zin.

2) ge stond niet helemaal open voor open. ge moet die mens de kans durven geven om er iets aan te doen. Ne pc repareren kunt ge nu ook eenmaal nie zonder de kas open te vijzen... .

Ik zou zeggen: ander en beter, en stel u ervoor open. Ge komt zowiezo ooit een -voor uw persoon- goede psycholoog tegen, die u van uw probleem zal afhelpen.

Master P
26 september 2005, 14:07
een sociale fobie is eigelek een héél ruim begrip... is beetje een verzamelnaam....

Maar weet één ding: ge hebt geen fobie van iets als ge verlegen zijt om voor ne groep te praten enzo... Laat staan da ge nie goe kunt pissen met iemand naast u... ;)

Begint ge echter massaal dingen/gelegenheden te vermijden, wordt ge paniekerig tot en met (met paniekaanvallen tot gevolg, waarbij ge alle zelfcontrole verliest), zijt ge niemeer in staat om essentiele dagdagelijkse dingen te voltrekken, dan zullen we nog is klappen.

Ik kan iedereen die weet dat hij wel voldoet aan bovenstaand patroon, één ding aanraden: zoek een goede PSYCHOLOOG (geen psychiater, dit is een probleem dat ge niet oplost met pillen hoor). CGT (cognitieve gedragstherapie) gecombineerd met exposure zal u van uw angst afhelpen, als ge ervoor openstaat.

Fobie wil gewoon zeggen: irrationele angst. Hoogtevrees is dan bvb. ook in de meeste gevallen geen fobie (want ge kunt vallen). Hetzelfde geldt voor spreken in publiek (angst voor gezichtsverslies is normaal).
Angst is pas een fobie als er geen echte aanleiding is tot angstgevoelens of de angst helemaal buiten proportie staat tot de 'bedreiging' (vb. duizeligheid bij het zien van een klein spinnetje kan wel een symptoom zijn, flauwvallen tijdens speech,...).

Sociale fobie is inderdaad eigenlijk een verzamelnaam voor verschillende fobieën in een sociale context. Paruresis wordt weldegelijk onder de sociale fobieën gecategoriseerd.. kijk maar eens op wikipedia (http://nl.wikipedia.org/wiki/Fobie) bvb.

CGT gedragstherapie kan vaak helpen bij fobieën. Systematische desensitisatie wordt vaak gebruikt. Ge wordt aan prikkels blootgesteld die angst induceren waarvan de intensiteit gradueel toeneemt (vb. angst voor honden: iemand kijkt eerst naar een foto van nen hond, dan naar een aflevering van Lassy, dan naar de film Beethoven, dan naar een echte hond met muilkorf en in een kooi, dan ne keer aaien, dan ne keer mee spelen.... totdat ze op het einde bvb zelf een hond africhten). Nen andere techniek is 'flooding', vb. iemand die schrik heeft om de lift te nemen wordt in een lift van een hoog gebouw gezet en moet de gansen dag van boven naar beneden pendelen...

Tha_nOn
26 september 2005, 19:02
ja bij meisjes is da plezant want da geeft idd meer zelfvertrouwen aan de man ...

een temperamentvol wijf is nu ook niet altijd je dat


ik ben tegelijkertijd een temperamentvol wijf ze:p die dingen zijn niet totaal tegengesteld

NapalmBenny.
26 september 2005, 19:42
Kerels, schiet dien psycholoog neer, huurt(download :p) wat pornofilms. Draag een week lang dezelfde onderbroek. Ga in het midden vant straat staan en laat nen flinke boer.

Geloof me, uw zelfvertrouwen zal sneller terugzijn dan u denkt :p

Lukt het niet, dan ben ik vrij zeker dat ge uw sociale contacten uitbreidt in de gevangenis :p.



/edit*
ik moet wel zeggen, uit eigen ervaring, dat pornogedeelte had weinig effect :$ :evil:

lobotomix
26 september 2005, 20:53
sociale fobie kan gratis (effectief) behandelt worden d.m.v. hypnose (niet ik ben een kiphypnose, maar eerder lichte trance/begeleide meditatie)

de hypnotiseur gaat via "hypnose" tegen uw onderbewustzijn praten, en ervoor zorgen dat je meer zelfvertrouwen krijgt in de toekomst in sociale situaties... waardoor je sociale fobie weggaat.

na 1-3 sessies merk je al resultaat... hoe meer je het doet en hoe dieper je in trance gaat, hoe beter het effect. hangt ook af van hoe erg je het zitten hebt, maar bij iedereen helpt deze methode normaal.

je moet dit (http://www.remotehypnosis.com/confidence.asp) downloaden en beluisteren met hoofdtelefoontjes op je bed. het kan zijn dat het niet lukt van de eerste keer, maar practice makes perfect!

't is belangrijk dat je geen caffeine of stimulanten als nicotine binnen hebt, want deze zorgen ervoor dat je hart sneller slaat en dus minder gemakkelijk kunt relaxeren.

voor meer informatie (http://www.remotehypnosis.com/hypnosis.asp)

CAS
26 september 2005, 22:12
sociale fobie kan gratis (effectief) behandelt worden d.m.v. hypnose (niet ik ben een kiphypnose, maar eerder lichte trance/begeleide meditatie)

de hypnotiseur gaat via "hypnose" tegen uw onderbewustzijn praten, en ervoor zorgen dat je meer zelfvertrouwen krijgt in de toekomst in sociale situaties... waardoor je sociale fobie weggaat.

na 1-3 sessies merk je al resultaat... hoe meer je het doet en hoe dieper je in trance gaat, hoe beter het effect. hangt ook af van hoe erg je het zitten hebt, maar bij iedereen helpt deze methode normaal.

je moet dit (http://www.remotehypnosis.com/confidence.asp) downloaden en beluisteren met hoofdtelefoontjes op je bed. het kan zijn dat het niet lukt van de eerste keer, maar practice makes perfect!

't is belangrijk dat je geen caffeine of stimulanten als nicotine binnen hebt, want deze zorgen ervoor dat je hart sneller slaat en dus minder gemakkelijk kunt relaxeren.

voor meer informatie (http://www.remotehypnosis.com/hypnosis.asp)

Konden ze nu geen sexy vrouwenstem genomen hebben? Ipv zo een irritant krakende mannestem...

R4ph4el
26 september 2005, 23:47
sociale fobie kan gratis (effectief) behandelt worden d.m.v. hypnose (niet ik ben een kiphypnose, maar eerder lichte trance/begeleide meditatie)

de hypnotiseur gaat via "hypnose" tegen uw onderbewustzijn praten, en ervoor zorgen dat je meer zelfvertrouwen krijgt in de toekomst in sociale situaties... waardoor je sociale fobie weggaat.

na 1-3 sessies merk je al resultaat... hoe meer je het doet en hoe dieper je in trance gaat, hoe beter het effect. hangt ook af van hoe erg je het zitten hebt, maar bij iedereen helpt deze methode normaal.

je moet dit (http://www.remotehypnosis.com/confidence.asp) downloaden en beluisteren met hoofdtelefoontjes op je bed. het kan zijn dat het niet lukt van de eerste keer, maar practice makes perfect!

't is belangrijk dat je geen caffeine of stimulanten als nicotine binnen hebt, want deze zorgen ervoor dat je hart sneller slaat en dus minder gemakkelijk kunt relaxeren.

voor meer informatie (http://www.remotehypnosis.com/hypnosis.asp)

ik merk nog steeds geen resultaat maar ik blijf proberen

tides
27 september 2005, 19:15
de volgende keer dat er iemand al bevend voor mij staat aan de kassa zal ik es goeiedag zeggen.

MA NIE VERSHCIETEN EH

Nie lachen met ons misserie eeh :D

boogje
27 september 2005, 19:31
en ik ben nu net de gene die schrik heeft dat mensen mij ni zo tof ofzo gaan vinden wanneer ik ni genoeg praat :) daarom dat ik bij iedereen van men graad eens goeiendag ga zeggen wanneer ik int school kom. en nu ja, tegen dan ist tijd om naar de les te gaan ^^

GenesisX
12 mei 2007, 17:35
Het was tijd om deze nog eens vanboven aan de lijst te zetten door middel van een vraag: hoe contacteer je een goede psycholoog en wat kost dat zoal? Zijn er tegemoetkomingen die er een stuk van betalen, of is heel dat boeltje voor jezelf?

Ik zit al ongeveer een 5-tal jaar met die fobie en nu begint het was moeilijker te worden om wat normaal door het leven te gaan. 'k Wil er iets aan doen, en ik had ook gelezen dat het niet zomaar overgaat, dus een psycholoog lijkt mij wel iets. Vroeger (3e middelbaar) vaak met iemand van het CLB gepraat, maar toen was ik nog zo naïef en wist ik niet hoe alles in mekaar zat. Nu moet ik volgend schooljaar al naar de hogeschool, en dat wil ik daar ook niet hebben.

Als er iemand op die eerste vragen kan antwoorden, dat zal mij veel helpen. Anders heb ik nog de Gouden Gids en het CLB om mij naar een psychiater door te verwijzen zeker?

PaJaMa
12 mei 2007, 17:52
beste medicatie voor sociale fobie is

nardil
amisulpiride (in een lage doses)
lyrica

benzo's werken niet zo goed, ze nemen de angst weg maar maken je niet pro sociaal

je kan sociale fobie voor 100% wegnemen met de juiste medicatie

PaJaMa
12 mei 2007, 17:57
voor meer info
typ hier de naam van de medicatie + social anxiety en lees de resultaten dat anderen hebben
http://www.google.com/search?q=neuroprotective&hl=en&lr=&sitesearch=dr-bob.org&start=120&sa=N

en socialfear.com is ook handig

wouter_dc
12 mei 2007, 18:01
Het was tijd om deze nog eens vanboven aan de lijst te zetten door middel van een vraag: hoe contacteer je een goede psycholoog en wat kost dat zoal? Zijn er tegemoetkomingen die er een stuk van betalen, of is heel dat boeltje voor jezelf?

Ik zit al ongeveer een 5-tal jaar met die fobie en nu begint het was moeilijker te worden om wat normaal door het leven te gaan. 'k Wil er iets aan doen, en ik had ook gelezen dat het niet zomaar overgaat, dus een psycholoog lijkt mij wel iets. Vroeger (3e middelbaar) vaak met iemand van het CLB gepraat, maar toen was ik nog zo naïef en wist ik niet hoe alles in mekaar zat. Nu moet ik volgend schooljaar al naar de hogeschool, en dat wil ik daar ook niet hebben.

Als er iemand op die eerste vragen kan antwoorden, dat zal mij veel helpen. Anders heb ik nog de Gouden Gids en het CLB om mij naar een psychiater door te verwijzen zeker?
Psychiater =/= Psycholoog he man, weet da goed! Heb zelf paar maanden naar psycholoog gegaan, was dan wel voor meer zelfvertrouwen, en faalangst overwinnen. Ouders en leerkracht hadden mij daar mee naar toe genomen. Ik denk gewoon dat je naar die psycholoog moet bellen/laten bellen (ouders ofzo als ge zelf niet durft) en een afspraak maken. CLB heeft nooit/never/jamais iets voor mij gedaan :x :sop:

PaJaMa
12 mei 2007, 18:03
clb is ook onzin, verbazend dat zo weinig mensen hier medicatie geprobeert hebben

killgore
12 mei 2007, 18:04
Heb hier zelf zeer lang last van gehad, blijven zeggen tegen jezelf dat er geen reden is om "bang" te zijn & zo werkt wel degelijk. Het is wel niet dat je dit in 1x gaat overwinnen of zo, zoals vele idioten wel eens durven zeggen. Dat duurt jaaaren en in mijn ervaring is het nooit geheel over.

En nen psycholoog is hier voor niets nodig ffs, mensen moeten weer eens leren met elkaar praten en hun eigen leven in handen nemen. Maar dit kan ik nog ergens begrijpen, medicatie is imho al geheel uit den boze.

EternalSilence
12 mei 2007, 18:05
sociale fobie .. :oink:

wist zelf niet eens dat dit bestond, nooit gezien in de lessen in nederlands die over fobie gingen .. :sop:


anyway: is dat dan zoiets als bang zijn van mensen?
(kan associaal gedrag eraan gelinkt zijn?)

wouter_dc
12 mei 2007, 18:06
Heb hier zelf zeer lang last van gehad, blijven zeggen tegen jezelf dat er geen reden is om "bang" te zijn & zo werkt wel degelijk. Het is wel niet dat je dit in 1x gaat overwinnen of zo, zoals vele idioten wel eens durven zeggen. Dat duurt jaaaren en in mijn ervaring is het nooit geheel over.

En nen psycholoog is hier voor niets nodig ffs, mensen moeten weer eens leren met elkaar praten en hun eigen leven in handen nemen. Maar dit kan ik nog ergens begrijpen, medicatie is imho al geheel uit den boze.
Och, psychologen zijn wel handig. Waarom zijn ze er anders.. Er zijn wel degelijk mensen die het niet op hun eentje kunnen overwinnen, en daar kan een psycholoog zeker handig zijn. Duidelijk nooit last van gehad jij...

killgore
12 mei 2007, 18:08
sociale fobie .. :oink:

wist zelf niet eens dat dit bestond, nooit gezien in de lessen in nederlands die over fobie gingen .. :sop:


anyway: is dat dan zoiets als bang zijn van mensen?
(kan associaal gedrag eraan gelinkt zijn?)

Iedereen zegt dat het geen verlegenheid of zo is, maar als je de deftige beschrijvingen gaat lezen is het een extreme vorm van verlegenheid & gebrek aan zelfvertrouwen e.d.


threaddigging anyone? :unsure:

lol, idd, nu ek naar eerste post ga kijken zie ik het ook :).

Tha_nOn
12 mei 2007, 18:34
clb is ook onzin, verbazend dat zo weinig mensen hier medicatie geprobeert hebben


medicatie is ook niet het wondermiddel ze, voor even is dat het wel, maar uiteindelijk moet ge het ook kunnen redden zonder medicatie
als het echt heel erg is zal ne psychiater u idd medicatie voorschrijven, maar overt algemeen zult ge ook sessies blijven hebben totdat ge da niet meer nodig hebt

PaJaMa
12 mei 2007, 18:42
medicatie is ook niet het wondermiddel ze, voor even is dat het wel, maar uiteindelijk moet ge het ook kunnen redden zonder medicatie
als het echt heel erg is zal ne psychiater u idd medicatie voorschrijven, maar overt algemeen zult ge ook sessies blijven hebben totdat ge da niet meer nodig hebt

onzin, sociale fobie verdwijnt in de meeste gevallen totaal niet, het gaat ook om onderandere een dopamine probleem in de hersenen, erg belangrijk dit te behandelen dus


overt algemeen zult ge ook sessies blijven hebben totdat ge da niet meer nodig hebtvind het wel vreemd of we in deze gevallen of sociale fobie spreken maar eerder over "extreem verlegen" zijn

PaJaMa
12 mei 2007, 18:46
om duidelijker te zijn
bij sociale fobie gaat het duidelijk over problemen in de hersenen zelf, medicatie is het beste aangewezen, of dacht iemand dat zoiets vanzelf verdwijnt?

Low dopamine D(2) receptor binding potential in social phobia
by
Schneier FR, Liebowitz MR, Abi-Dargham A, Zea-Ponce Y, Lin SH, Laruelle M.
Anxiety Disorders Clinic and the Brain Imaging Division, New York State Psychiatric Institute, New York 10032, USA.
Am J Psychiatry 2000 Mar;157(3):457-9

ABSTRACT

OBJECTIVE: This study compared dopamine D(2) receptor binding potential in patients with social phobia and healthy comparison subjects. METHOD: Dopamine D(2) receptor binding potential was assessed in 10 unmedicated subjects with generalized social phobia and no significant lifetime psychiatric comorbidity and 10 healthy comparison subjects matched for age and sex. Binding potential was measured in the striatum by using single photon emission computerized tomography and constant infusion of the D(2) receptor radiotracer [(123)I]iodobenzamide ([(123)I]IBZM). RESULTS: Mean D(2) receptor binding potential was significantly lower in the subjects with social phobia than in the comparison subjects. Within the social phobia group, there was a nonsignificant correlation of binding potential with the Liebowitz Social Anxiety Scale score. CONCLUSIONS: Generalized social phobia may be associated with low binding of [(123)I]IBZM to D(2) receptors in the striatum.

Tha_nOn
12 mei 2007, 19:02
onzin, sociale fobie verdwijnt in de meeste gevallen totaal niet, het gaat ook om onderandere een dopamine probleem in de hersenen, erg belangrijk dit te behandelen dus


inderdaad das een probleem in de hersenen, maar medicatie lost dit niet op als in, het pakt de oorzaak van het probleem niet aan
ge kunt idd medicatie nemen en het daarbij laten en dan moet ge voor de rest van uw leven medicatie nemen

ULTRAnumb
12 mei 2007, 19:03
yep ik zit ermee
gaat ni weg

PaJaMa
12 mei 2007, 19:05
inderdaad das een probleem in de hersenen, maar medicatie lost dit niet op als in, het pakt de oorzaak van het probleem niet aan
ge kunt idd medicatie nemen en het daarbij laten en dan moet ge voor de rest van uw leven medicatie nemen
ja, tijdens het nemen van die medicatie is dat hersenprobleem opgelost, net als met een te hoge bloeddruk zit je levenlang vast aan medicatie

mediecatie verhoogt bv de hoeveelheid dopamine zoals nardil, en lost het probleem dan wel op

Thales
12 mei 2007, 19:06
psycholoog is puurste crap. hielp geen zak.
ik had btw contact gelegd met threadstarten ( rapahael ) zaten toevallig samen op unief en heb er wa mee geklapt, vertelde ook da psycholoog puurste crap was. zijn dan goeie maten geworden, maar nu zijn we elk onze eigen weg gegaan terug ( gestopt met school )

kenaney
12 mei 2007, 19:19
ik heb dit ook :s

k'weet et nog heel goe wanneer da'k men GIP verdedigde voor de jury, schaamde ik me dood en terwijl het spreken was ik buiten adem, kreeg echt geen adem binnen. Ik moest effe wachten en proberen normaal te beademen, dan pas kon ik voort.

K'heb ook deze symptoon, wanneer ik iets wil zeggen in een groep ben ik altijd bang om iets verkeerds te zeggen of als ik iets zeg dat die mensen me gaan uitlachen en daardoor praat ik ook nie veel in een groep.

wel kwil nog iets meedelen, als ik vree moe ben heb ik deze fobie nie meer schijnt, vb ik heb schrik om een onbekende "groep" van mensen te aanspreken, dit gaat weg als'k moe ben dan spreek ik iedereen aan met een normale toon.

help... :)

killgore
12 mei 2007, 19:19
Och, psychologen zijn wel handig. Waarom zijn ze er anders.. Er zijn wel degelijk mensen die het niet op hun eentje kunnen overwinnen, en daar kan een psycholoog zeker handig zijn. Duidelijk nooit last van gehad jij...

rofl, effe niet oordelen over mij aub? Ge kent mij niet.

Een psycholoog kan handig zijn, maar niet in dit geval.

SMa
12 mei 2007, 19:31
"Een sociale fobie wordt meestal behandeld door gesprekken met een psychiater of psycholoog (gedragstherapie). Dit werkt bij drie op de vier mensen. Uw arts kan in sommige gevallen een behandeling met fenelzine proberen. Met een zogenaamde artsenverklaring is fenelzine dan via de apotheek leverbaar."


imo moeten chemische middelen de laatste optie zijn
zoek maar eens de neveneffecten op, bvb van nardil:
* Duizeligheid, vooral bij het opstaan. Heeft u hier last van of bent u licht in het hoofd, dan kan dit erop wijzen dat uw bloeddruk is verlaagd. Mensen met hartfalen kunnen hier meer last van hebben. Als u zich duizelig voelt, sta dan langzaam op uit bed of van een stoel. U kunt het best even gaan liggen en de benen wat hoger leggen, bijvoorbeeld op een kussen. Neem dit middel de eerste paar keer 's avonds in op de rand van uw bed, zodat u bij duizeligheid kunt gaan liggen. Als u na enkele weken nog steeds last heeft van duizeligheid, moet u uw arts raadplegen.
* Moeite om in of door te slapen.
* Seksuele stoornissen, zoals minder zin in vrijen, moeilijke erectie en te late zaadlozing. Deze bijwerkingen gaan over als u met het middel stopt. Neem contact op met uw arts als u hier last van heeft.

PaJaMa
12 mei 2007, 19:38
"chemische middelen de laatste optie"

deze bijeffecten verschijnen niet altijd maar verdwijnen na een tijdje wel, waarom zou medicatie de laatste optie moeten zijn?

Tha_nOn
12 mei 2007, 19:46
"chemische middelen de laatste optie"

deze bijeffecten verschijnen niet altijd maar verdwijnen na een tijdje wel, waarom zou medicatie de laatste optie moeten zijn?

omdat ge bij deze medicatie niets oplost, kheb zeker niets tegen medicatie en het kan idd een goed middel zijn, maar om het voor de rest van uw leven dan verder te blijven pakken?
en ge gaf het voorbeeld van hoge bloeddruk, idd daar kunnen ze ook niets anders doen dan gans uw leven pillen en op uw eten letten, maar daar gaat ge ook niets psychisch aan kunnen veranderen, als het werkt voor mensen si het het proberen waart, tenzij ge graag voor de rest van uw leven aan allerlei pillen vastzit

PaJaMa
12 mei 2007, 19:50
medicatie kan sociale fobie voor 100% oplossen, therapie kan dat niet punt

het verschil dat medicatie maakt is ENORM

SMa
12 mei 2007, 20:01
"chemische middelen de laatste optie"

deze bijeffecten verschijnen niet altijd maar verdwijnen na een tijdje wel, waarom zou medicatie de laatste optie moeten zijn?
omdat het voor 3/4de van de mensen op een normale manier opgelost kan worden ;)
ik vind het nogal kortzichtig om meteen al met middeltjes, waar je een heel leven aan vasthangt, te beginnen vooraleer een alternatieve oplossing geprobeerd te hebben

KieKsKe
12 mei 2007, 20:03
ik heb ook zo een halve fobie gekrege ergens in mijn laatste jaar middelbaar, daarvoor was ik diene die totaal geen problemen had om efkes voor de klas te staan of gelijk wa. In het 6de heb ik eens een 'bijna' paniekaanval gehad tijdens het lezen van een franse tekst (had iets verkeerd gelezen, diene leraar was al zo nen complete zot en kbleef da dus verkeerd lezen). Dusja, was men eerste keer dat ik zo een hoge hartslag had, trillende stem tot en met en angstig. Pff da vergeet ge nie rap ze, die ervaring nestelt hem zowa in uw hoofd.

Elke keer derna da ik moest lezen moest ik natuurlijk terugdenken naar die situatie, met gevolg da ik schrik kreeg om dat weer mee te maken. Dus ge zit eigenlijk constant op uw eigen stem te letten en te denken van 'fuck kga het weer hebben he!. Dat is zowa gevorderd tot ik van school spijbelde en dus bang was voor de dood om gewoon een woord te zeggen in de klas (als alle aandacht op u staat natuurlijk). Soms had ik da ook terwijl ik tegen familie sprak, vrienden. Heb da zitten 'evalueren' (ik vertik het om naar nen psycholoog te gaan, teken van zwakte imo) en het gebeurt alleen als ik weer DENK aan zo een aanval. Das onmogelijk om da uit uw gedachten te zetten, da zit in uw altijd ergens in uw achterhoofd. Ik doe nu een sabbatjaar en het is al VEEEEEL verbeterd.

Meestal ben ik de sociaalste van de bende maar het is nog niet zo dat ik met plezier voor een groep ga staan praten. Zoiets vergt gewoon tijd, het is ongelukkig om da te krijgen maar ge moet erover imo. Als je iets als dit heel uw leven negeert en dus sociale situaties vermijdt kunt ge het vergeten. Ik zat in mijn zesde echt in de put (geen depressie, maar bijna). Heb al veel verhalen gelezen van gelijkaardige gevallen op specifieke fora en dat helpt echt, het helpt ook om het eens te vertellen. Vroeger was ik te trots om zoiets te zegge, ik zag het als een zwakte. Ik durfde het tegen NIEMAND zeggen, ge vreet u eigen op dan. Heb het nog altijd niet 'in real life' gezegd tegen iemand, maar zo op fora eens zette helpt al een goed eindje!

edit: paar enters gezet, aangenamer om te lezen

Vlees
12 mei 2007, 20:13
Ik heb hier ook wel wat last van, in de zin van dat ik nerveus wordt als ik in het middelpunt van de belangstelling sta in groepen. Onbekende mensen aanspreken gaat nog wel als ze maar nie in groep zijn.
Volgens mij heeft in mijn geval cannabis er ook iets mee te maken, voordat ik regelmatig begon te smoren kende ik dat gevoel van onzekerheid niet. Ben er nu toch al een tijdje mee gestopt en het wordt toch stilaan beter. (kan ook gewoon in 'me koptje' zitten dat het door smoren is, maar als het helpt ..)

Naughty dog
12 mei 2007, 20:15
Ik heb het een klein beetje denk ik. Al is dat wel ferm geminderd de laatste jaren. Ik had bijvoorbeeld het gevoel dat mijn leerkracht altijd naar mij keek bijvoorbeeld, en dan was ik zowa beschaamd (tijdens LO bijvoorbeeld). Praten met sommige mensen was ook moeilijk, want ik had altijd een soort minderwaardigheidsgevoel.

Ma 't is ni da'k eenzaam was ofzo, dus ik zal waarschijnlijk iets anders hebbe. Ik kom met iedereen overeen, heb veel vrienden enzo da ist ni.

It's WEIRD.

Maar zoals ik zei: nu is alles veel verminderd :)

Naughty dog
12 mei 2007, 20:21
little pointer, (zeker niet doen) maar ben eigelijk ook gedeeltelijk veranderd door "bepaalde drugs", maar ben nu met die brol allemaal gestopt na een ongeval dak aant crashe buite een discotheek zat en fameuze smoelen zat te trekke, gevolg maten hemme me kunne wegdrage,... greetz ;)


Same, tbegon allemaal met da :P Kan zelf zeggen dat het daardoor is dat ik veranderd ben. (En ik doet het nu al 4 jaar niet meer :))

GenesisX
12 mei 2007, 20:26
je kan sociale fobie voor 100% wegnemen met de juiste medicatieLeuk, jezelf gaan veranderen... Ik vind dat je dat zelf moet overwinnen en ook BESEFFEN, want anders neem je gewoon je medicatie en doe je weer ff normaal in de ogen van de maatschappij.


Psychiater =/= Psycholoog he man, weet da goed! Heb zelf paar maanden naar psycholoog gegaan, was dan wel voor meer zelfvertrouwen, en faalangst overwinnen. Ouders en leerkracht hadden mij daar mee naar toe genomen. Ik denk gewoon dat je naar die psycholoog moet bellen/laten bellen (ouders ofzo als ge zelf niet durft) en een afspraak maken. CLB heeft nooit/never/jamais iets voor mij gedaan :x :sop:CLB probeert net als een psycholoog de dingen te analyseren en op te lossen, maar ze slagen er dus NIET in. Dat is idd pure crap. Ze hebben onlangs gebeld om m'n "dossier" af te sluiten. Heb maar ja gezegd, want veel meer konden of kunnen ze toch niet doen. Mijn klasgenoten proberen mij ook wat in de sociale gang van zaken te steken door me mee uit te vragen enzo, maar telkens ik hierop inga met het volle enthousiasme, beklaag ik het me enorm achteraf. Dan heb ik nog minder zelfvertrouwen.


Heb hier zelf zeer lang last van gehad, blijven zeggen tegen jezelf dat er geen reden is om "bang" te zijn & zo werkt wel degelijk. Het is wel niet dat je dit in 1x gaat overwinnen of zo, zoals vele idioten wel eens durven zeggen. Dat duurt jaaaren en in mijn ervaring is het nooit geheel over.

En nen psycholoog is hier voor niets nodig ffs, mensen moeten weer eens leren met elkaar praten en hun eigen leven in handen nemen. Maar dit kan ik nog ergens begrijpen, medicatie is imho al geheel uit den boze.Ik doe dat al vele jaren, maar ik kom altijd wel iets tegen dat me die zin van "er is geen reden om dat te hebben" weet te vergeten. Mensen kunnen je soms echt helpen als ze dat willen, maar met het minste dat ze zeggen boren ze je de grond in. Zelfs al willen ze dat niet en probeer ik me ertegen te verzetten, ik kom het echt elke week tegen en dan voel ik me weer ff rot gelijk nooit te voren. Ook weet ik dat jaren later nog.

@KieKsKe - 'k Denk da 'k ook bijna een depressie ga hebben, misschien op latere leeftijd dan (nu 17). Maar ik besef dat zoiets allemaal nie nodig is om te krijgen, dus ik probeer dat te vermijden door mezelf steeds wijs te maken dat het zal beteren. Wat in die 5 jaar niet gebeurd is.

Altijd grote mond op verschillende media (internet, chat, ...), maar in het echt bij onbekenden een asociaal mens. Bij mensen dat ik een jaar ken (wat zeer moeilijk verloopt in het begin), kan ik al wat tegen zeveren en mijn gedacht zeggen, maar onvoorziene situaties of zelfs de brommer nemen en ergens naartoe gaan dat niet is gepland, is een heuse opdracht. Echt kut.

En mensen leren je dan ook niet kennen en jijzelf leert ook geen mensen kennen, dus gaan ze oordelen op hoe je je gedraagt e.d. wat geen goede representatie is van je persoon of karakter. Daardoor verlies je zelf ook nog eens zelfvertrouwen.

Bij mensen met dezelfde interesses en gedrag klikt het meteen. Bij mensen die zo een arrogante of zeer sociale houding hebben steekt het meteen tegen en klap ik toe. En met iemand alleen in een omgeving waar niet veel of geen volk is, voel ik mij zeer goed. En nog zo van die dingen, echt complex om te gaan analyseren.

'k Sta ook niet echt open voor bepaalde opdrachten die een psycholoog je laat doen. Bijvoorbeeld: praat eens tegen iemand die je op straat tegenkomt of ga eens zelf naar de winkel. Dat komt gewoon kinderachtig over. Die houding moet je wel terug aanleren, maar als je het beseft dat je zo bent en doet, is het erg kinderachtig.

Imo.

killgore
12 mei 2007, 21:03
Ik doe dat al vele jaren, maar ik kom altijd wel iets tegen dat me die zin van "er is geen reden om dat te hebben" weet te vergeten. Mensen kunnen je soms echt helpen als ze dat willen, maar met het minste dat ze zeggen boren ze je de grond in. Zelfs al willen ze dat niet en probeer ik me ertegen te verzetten, ik kom het echt elke week tegen en dan voel ik me weer ff rot gelijk nooit te voren. Ook weet ik dat jaren later nog.


Dat bedoel ik met dat het nooit overgaat in mijn ervaring.

Maar ik merk wel dat het steeds betert, ge voelt u steeds minder lang rot en zo. Het begint bij mij op een "acceptabel" niveau te komen, maar weg zal het nooit zijn vrees ik :).

edit: en dat lang herinneren is zooo herkenbaar :p.

SMa
12 mei 2007, 21:18
Ik heb hier ook wel wat last van, in de zin van dat ik nerveus wordt als ik in het middelpunt van de belangstelling sta in groepen. Onbekende mensen aanspreken gaat nog wel als ze maar nie in groep zijn.
Volgens mij heeft in mijn geval cannabis er ook iets mee te maken, voordat ik regelmatig begon te smoren kende ik dat gevoel van onzekerheid niet. Ben er nu toch al een tijdje mee gestopt en het wordt toch stilaan beter. (kan ook gewoon in 'me koptje' zitten dat het door smoren is, maar als het helpt ..)
gaat idd snel over eens je volledig gestopt bent :)

ik smoorde vroeger veel en regelmatig (dagelijks, paar gram) en functioneerde op den duur ook niet meer in groep, op evenementen werd dat dan gecompenseerd met andere middelen ;)
eens volledig gestopt ging dat snel over (van de ene dag op de andere alles laten vallen van zo'n dingen, paar maand later voelde ik me al veel beter)
en als ik nu nog eens smoor (om de paar maand) heb ik er totaal geen last meer van, en word ik zelfs nog socialer :p

Stabby
12 mei 2007, 23:46
Voor de mensen met sociale problemen: ik heb iets ontdekt dat uw leven kan veranderen. Ik had een maand geleden nog ook het probleem dat ik weinig zeg en nooit overtuigend en te stil spreek, maar sinds ik een bepaald medicijn neem is daar allemaal verandering in gekomen. Mijn broer heeft het mij gegeven en hij gebruikt het zelf ook. Het is een wereld van verschil voor ons beiden. Hij studeert psychologie, dus hij weet maar al te goed van het placebo effect en vreesde daar in het begin ook voor, maar dat is het dus niet. Ik ben er vandaag één vergeten te nemen zonder daarbij stil te staan en ik merkte wel dat ik een stuk meer verlegen werd.

Wat het dus doet is je wat kalmeren dat je minder zenuwachtig bent en minder denkt. Een normaal persoon denkt bij zichzelf niet zoveel als ons en begint gewoon wat te zeggen. Je bent ook een stuk stabieler en je kan veel meer verdragen. Je stem klinkt een stuk luider en zelfzekerder. En het belangrijkste van al, je kan beter zeveren en je hoeft niet meer zoveel na te denken van wat je gaat zeggen (tenzij je over zinnige dingen wil praten en je hebt maar één of geen hobbies).

Ik weet de naam niet meer, dat moet ik eens aan men broer vragen, maar de apotheker vervaardigt het zelf en je hebt een voorschrift nodig. Het is dan de bedoeling dat je het levenslang neemt.

Starrk
12 mei 2007, 23:51
Voor de mensen met sociale problemen: ik heb iets ontdekt dat uw leven kan veranderen. Ik had een maand geleden nog ook het probleem dat ik weinig zeg en nooit overtuigend en te stil spreek, maar sinds ik een bepaald medicijn neem is daar allemaal verandering in gekomen. Mijn broer heeft het mij gegeven en hij gebruikt het zelf ook. Het is een wereld van verschil voor ons beiden. Hij studeert psychologie, dus hij weet maar al te goed van het placebo effect en vreesde daar in het begin ook voor, maar dat is het dus niet. Ik ben er vandaag één vergeten te nemen zonder daarbij stil te staan en ik merkte wel dat ik een stuk meer verlegen werd.



Dit is dus hét grootste probleem binnenin de psychiatrie: Voor het minste begint men psychofarmacons te geven, ook voor zaken waar het onmogelijk kan werken.

Als er een medicijn bestaat tegen uw verlegenheid: Vertel mij dan op welke systemen dit inwerkt? Neurotransmitters die garant staan voor verlegenheid? Welke dan?

Pure kwakzalverij hoor, het spijt me. Wat jij neemt lijkt mij eerder een verdovend middel te zijn, geen wondermiddel tegen verlegenheid. Ik durf het zelfs een drug noemen: Voor je het weet durf je je huis niet meer uit zonder jouw grote wondermiddel.

Stabby
13 mei 2007, 00:02
Dit is dus hét grootste probleem binnenin de psychiatrie: Voor het minste begint men psychofarmacons te geven, ook voor zaken waar het onmogelijk kan werken.

Als er een medicijn bestaat tegen uw verlegenheid: Vertel mij dan op welke systemen dit inwerkt? Neurotransmitters die garant staan voor verlegenheid? Welke dan?

Pure kwakzalverij hoor, het spijt me. Wat jij neemt lijkt mij eerder een verdovend middel te zijn, geen wondermiddel tegen verlegenheid. Ik durf het zelfs een drug noemen: Voor je het weet durf je je huis niet meer uit zonder jouw grote wondermiddel.

Ik ben vandaag nog het huis uitgegaan zonder mijn grote wondermiddel :)

Ik weet niet waar het op inwerkt, maar ik zal het eens aan mijn broer vragen (zit in zijn 2de jaar psychologie op unief, dus zo naïef is hij nie).

Het is trouwens geen bekend middel, mijn broer en ik hebben al heel ons leven problemen en we hebben het nu pas ontdekt (ik ben 18, hij 21). Het maakt je gewoon wat rustiger dat je je bijna hetzelfde voelt in een sociale situatie als alleen.

Starrk
13 mei 2007, 00:18
Ik ben vandaag nog het huis uitgegaan zonder mijn grote wondermiddel :)

Ik weet niet waar het op inwerkt, maar ik zal het eens aan mijn broer vragen (zit in zijn 2de jaar psychologie op unief, dus zo naïef is hij nie).

Het is trouwens geen bekend middel, mijn broer en ik hebben al heel ons leven problemen en we hebben het nu pas ontdekt (ik ben 18, hij 21). Het maakt je gewoon wat rustiger dat je je bijna hetzelfde voelt in een sociale situatie als alleen.

Niet dat dat een argument is...Geef alvast eens de naam van uw medicijn mee.

Boris Barowski
13 mei 2007, 00:33
2e jaar psychologie weet ge eigelijk nog niks.

en dan nog, psychologen worden niet opgeleid voor medicatie te geven, dat zijn psychiaters

de benaming klinkt een beetje hetzelfde, maar de psychiater is een dokter met bijkomende training, speciaal voor die geneesmiddelen etc.

WAARSCHUWING: NEEM NIET ZOMAAR MEDICIJNEN VAN IEMAND ANDERS
WIL JE EEN BEPAALDE BEHANDELING MET KALMEER OF GEDRAGSVERANDERENDE MEDICIJNEN:

GA LANGS BIJ U DOKTER

Stabby
13 mei 2007, 00:49
2e jaar psychologie weet ge eigelijk nog niks.

Het gaat er niet om dat hij iets over het medicijn weet, maar dat hij niet zo dom gaat zijn om in het placebo effect te trappen. Hij heeft het ook maar op aanraden van vrienden die er zelf even positief over waren.

Hij weet wat het geneesmiddel doet, maar baseert zijn besluit enkel op eigen ervaring met inname van het medicijn. En na het een maand geprobeerd te hebben volg ik zijn besluit.


en dan nog, psychologen worden niet opgeleid voor medicatie te geven, dat zijn psychiaters

Er is op de unief geen richting psychiatrie... psychiaters studeren gewoon psychologie voor zover ik weet.



WAARSCHUWING: NEEM NIET ZOMAAR MEDICIJNEN VAN IEMAND ANDERS
WIL JE EEN BEPAALDE BEHANDELING MET KALMEER OF GEDRAGSVERANDERENDE MEDICIJNEN:

GA LANGS BIJ U DOKTER

NEEM TENMINSTE DE MOEITE OM MIJN POST TE LEZEN

Ik heb duidelijk gezegd: de apotheker vervaardigt het zelf en je hebt een voorschrift nodig. Mijn broer is naar de dokter geweest, maar die hoeft helemaal niets te diagnoseren om het voor te schrijven. Je vertelt gewoon over je sociale problemen en dan is de dokter overtuigd. Het is niet onverantwoordelijk, want het is geen zwaar middel. Die indruk heb je echter wel.

Reageer anders nog eens kwaad, maar ik ben nu niet in de stemming voor zinloze discussies. Morgen zal ik de naam vragen en dan zie je maar.

Boris Barowski
13 mei 2007, 00:57
Vaak wordt de vraag gesteld wat het verschil is tussen een psychiater en een psycholoog.
Een psychiater is iemand met een medische achtergrond. Hij of zij heeft geneeskunde gestudeerd en koos daarna voor een specialisatie in de psychiatrie. Omdat een psychiater een arts is kan hij of zij medicatie voorschrijven en wordt een psychiatrisch consult gedeeltelijk terugbetaald.
http://www.bfp-fbp.be/index.php?hid=12&sid=25

psychiaters hebben dus geen opleiding als psycholoog gehad, en een psycholoog kan ook niet zomaar psychiater worden wegens gebrek aan een opleiding geneeskunde (van 7 jaar dacht ik?)




verder heb ik dat niet echt op u, maar ik weet uit eerste hand dat zelfmedicatie mss niet gevaarlijk over komt, maar het echt wel is... daarom wou ik mensen in het algemeen die deze thread aan het lezen waren waarschuwen dat dit gedrag tot problemen kan leiden, daarom niet in uw geval, maar in sommige gevallen zeker wel, en met gedragsveranderende medicijnen kan dat soms raar uitdraaien, trust me.

verder kan je op de hoogte zijn van een effect, maar er toch intrappen, zie je in de economie EN psychologie veel (kleine kansen overschatten, grote kansen onderschatten bv)




Verder schat ik de kans ongeveer op 50% dat u medicijn op de GABA receptor inwerkt

GenesisX
13 mei 2007, 01:02
Hoeveel kost nu een psycholoog? Laten we daarmee beginnen...

zarathustra
13 mei 2007, 01:16
Ja kan natuurlijk ook gewoon stoppen met het als een probleem te zien. Behalve als het natuurlijk zover komt dat je geen eten en drinken meer durft kopen ofzo.

GenesisX
13 mei 2007, 01:22
Ja kan natuurlijk ook gewoon stoppen met het als een probleem te zien. Behalve als het natuurlijk zover komt dat je geen eten en drinken meer durft kopen ofzo.Het is blijkbaar niet zo simpel om gewoon te gaan of proberen denken dat er helemaal niets aan de hand is. Na al die tijd zit dat als het ware ingeburgerd in je manier van doen, je gedrag en een stuk van je karakter. Om dit te verstaan terwijl je het zelf niet hebt, is erg moeilijk. Het lijkt wel makkelijk om te doen, maar dat is het dus niet. Het besef is er van mijn kant dat dit niet eens een probleem mag vormen, maar ik kan het niet echt van me afschuiven.

democracy02
13 mei 2007, 01:29
omdat het voor 3/4de van de mensen op een normale manier opgelost kan worden ;)
ik vind het nogal kortzichtig om meteen al met middeltjes, waar je een heel leven aan vasthangt, te beginnen vooraleer een alternatieve oplossing geprobeerd te hebben
secunded!

zarathustra
13 mei 2007, 01:34
Het is blijkbaar niet zo simpel om gewoon te gaan of proberen denken dat er helemaal niets aan de hand is. Na al die tijd zit dat als het ware ingeburgerd in je manier van doen, je gedrag en een stuk van je karakter. Om dit te verstaan terwijl je het zelf niet hebt, is erg moeilijk. Het lijkt wel makkelijk om te doen, maar dat is het dus niet. Het besef is er van mijn kant dat dit niet eens een probleem mag vormen, maar ik kan het niet echt van me afschuiven.

ja ik bedoel niet dat je moet 'doen alsof er helemaal geen probleem is en gewoon doen in die situaties' maar vermijdt gewoon die situaties.

Natuurlijk spreken voor en in de klas kan je moeilijk ontwijken aangezien het verplicht is, maar niskzegt dat je vreemden moet aanspreken enzo eh

kenaney
13 mei 2007, 02:07
ik heb ook zo een halve fobie gekrege ergens in mijn laatste jaar middelbaar, daarvoor was ik diene die totaal geen problemen had om efkes voor de klas te staan of gelijk wa. In het 6de heb ik eens een 'bijna' paniekaanval gehad tijdens het lezen van een franse tekst (had iets verkeerd gelezen, diene leraar was al zo nen complete zot en kbleef da dus verkeerd lezen). Dusja, was men eerste keer dat ik zo een hoge hartslag had, trillende stem tot en met en angstig. Pff da vergeet ge nie rap ze, die ervaring nestelt hem zowa in uw hoofd. ik had dus hetzelfde symptoon als da bij u, ook nog te kort hebben aan adem achteraf...

democracy02
13 mei 2007, 02:22
Het is blijkbaar niet zo simpel om gewoon te gaan of proberen denken dat er helemaal niets aan de hand is. Na al die tijd zit dat als het ware ingeburgerd in je manier van doen, je gedrag en een stuk van je karakter. Om dit te verstaan terwijl je het zelf niet hebt, is erg moeilijk. Het lijkt wel makkelijk om te doen, maar dat is het dus niet. Het besef is er van mijn kant dat dit niet eens een probleem mag vormen, maar ik kan het niet echt van me afschuiven.
yep,

gewoon tegen jezelf zeggen "ik moet dit niet denken" dat helpt niet.
je moet op't moment van de angst stilstaan... en de angst voelen.

in plaats van ervan weglopen, en de gedachten geloven die gekoppeld zijn met die angst.
moet je leren die angst voelen en vertrouwen hebben... en dan stroomt de angst gewoon door je hart
en blijft het niet meer hangen... en zo voel je je terug op u gemak.

als je de angst nie voelt blijft ze je overal achtervolgen. en je kan wel gedachten denken en proberen te verdringen...
ma zolang ge de kern van't probleem nie oplost zal ge er nooit vanaf raken.
pillen enzo da helpt wel een beetje maar, tis iets waar ge aanvast hangt voor 't leven...


leren uzelf accepteren, het leven accepteren & angst genezen enzo... dat is meditatie infeite.
je moet inuzelf dat vinden waar je altijd kan op vertrouwen en als je dan nog van die sociale
angst momentjes hebt dan kan je gewoon stilstaan en naar je center terugkeren.


meditatie of medicatie, 't is t'één of 't ander peizek.
je kan natuurlijk ook de psychologische toer op gaan.
mss dat de psycholoogjes je wel kunnen helpen maar ik vrees ervoor
(al moet ik toegeven dat ik niet veel over hun methoden weet)

GenesisX
13 mei 2007, 10:54
ja ik bedoel niet dat je moet 'doen alsof er helemaal geen probleem is en gewoon doen in die situaties' maar vermijdt gewoon die situaties.

Natuurlijk spreken voor en in de klas kan je moeilijk ontwijken aangezien het verplicht is, maar niskzegt dat je vreemden moet aanspreken enzo ehWaarom vermijden? Als ik zo ga beginnen zal ik niets meer durven, want ik ga dan elke keer van het probleem of de situatie weglopen, terwijl ik het moet aanvaarden en moet doorbreken.

En het is niet alleen vreemden aanspreken, maar de alledaagse situaties zoals goeiedag zeggen of omgaan met kenissen. Zo blijf je telkens bij je oude vrienden zitten en kun je nooit geen nieuwe maken. Ook als ik volgend schooljaar naar de hoge school ga, vraag ik mij af of ik wel direct sociaal zal zijn.


je moet op't moment van de angst stilstaan... en de angst voelen.

in plaats van ervan weglopen, en de gedachten geloven die gekoppeld zijn met die angst.
moet je leren die angst voelen en vertrouwen hebben... en dan stroomt de angst gewoon door je hart
en blijft het niet meer hangen... en zo voel je je terug op u gemak.En dan is mijn vraag: hoe doe je dat? Die momenten gaan altijd zo vlug en dan komt nog eens die angst erbij dat je op het moment zelf niet weet wat je doet of moet doen. En nadien beklaag je dat dan natuurlijk. Is er een bepaald iets dat je voordien of tijdens moet doen om die angst te kunnen controleren of toch in beperkte mate te kunnen analyseren om zo later te weten wat je bij de volgende keer moet doen?

SMa
13 mei 2007, 11:28
En dan is mijn vraag: hoe doe je dat? Die momenten gaan altijd zo vlug en dan komt nog eens die angst erbij dat je op het moment zelf niet weet wat je doet of moet doen. En nadien beklaag je dat dan natuurlijk. Is er een bepaald iets dat je voordien of tijdens moet doen om die angst te kunnen controleren of toch in beperkte mate te kunnen analyseren om zo later te weten wat je bij de volgende keer moet doen?
stop met nadenken
stop met analyseren
leef van seconde tot seconde

en het zal al veel beter gaan ;)
waarom nadenken over dingen die al in het verleden liggen?

democracy02
13 mei 2007, 11:46
En dan is mijn vraag: hoe doe je dat? Die momenten gaan altijd zo vlug en dan komt nog eens die angst erbij dat je op het moment zelf niet weet wat je doet of moet doen. En nadien beklaag je dat dan natuurlijk. Is er een bepaald iets dat je voordien of tijdens moet doen om die angst te kunnen controleren of toch in beperkte mate te kunnen analyseren om zo later te weten wat je bij de volgende keer moet doen?
wel t'is nie iets intellectueels, want zoals je weet als je gewoon in u zelf u eraan herinnert met gedachten "ik moet er nie mee inzitten wa ze denken"
dan werkt dat niet.

toen da je jonger was heb je op een bepaald moment iets gehad waardoor je "hart" gesloten werd. mss da da langzaam gegaan is, herhalende sociale situaties die je niet als aangenaam ervaarde en je stillekes aan een fobie voor ontwikkelde. vanaf da moment ist precies alsof het kind in u doodging, en stopte je met vertrouwen in het leven. (jezelf, andere mensen, situaties)

wel wa je moet kunnen doen is terug uw "hart" openen, zoda je kunt terug in het leven vertrouwen. als er angst passeert kan je dan uw hart openhouden, en vermijden dat het weer inéénklampt.

als het toe is dan kan je niet anders dan gedomineerd worden door angst, want je hebt geen anker waar je kan op rekenen.
als het open is dan kan je langzaam aan dat telkens herhalend scenario van angst dat diep in jezelf zit gebrand "overriden".

je gedachten en je gevoel gaan je nog altijd een tijdje zeggen dat je moet inéénkrimpen, maar naarmate je beter wordt zal je zien dat het echt nie onmogelijk is....

om dit te kunnen moet je wel leren mediteren. meditatie is uw hart volledig openzetten en alles aanvaarden dat zich afspeelt in jou & buiten jou met als doel dat je dat punt bereikt in uzelf dat je u zalig voelt zonder ook maar iets te hebben of te moeten doen. het enige wat je moet doen is leren niets-doen.

meditatie is niet stoppen met denken, meditatie is niets-doen en zo zal je tot de ontdekking komen dat uw gedachten eindeloos constructies vormen.
je bent gewend om altijd te participeren in deze gedachten en te geloven dat er waarheid in schuilt...

maar wanneer je mediteert dan is het doel om deze gedachten los te laten... de gedachten zien voor wat ze echt zijn...
de eindeloze praatjes van iemand die denkt dat hij slim is maar eigelijk niets weet. (jouw ego)

zoals je mss al doorhad, is dit wat je zal helpen tijdens het overkomen van je sociale fobie.
in dat moment van angst, zal je wanneer je meditatie onder de knie hebt beseffen dat er een andere manier is dan de gedachten te volgen.
je kan gewoon alles loslaten en je overgeven aan je omgeving. je bent wie je bent en alles is wat het is... dus er is niets om te vrezen.



in het begin is het belangrijk dat je het probeert elke dag te doen (meditatie), mss dat het je na een keer of 6 maar een beetje zal lukken. en ik vermoed na een keer of 10 een goeie meditatie te hebben gedaan, da je al een beetje zal snappen wat je hart is en waar het zich bevind.

vanaf dan kan je in sociale situaties de meditatietechniek (acceptatie van alles) toepassen, en zorgen dat je niet meer gedomineerd wordt door die angst.
maar om volledige sociale angstloos te worden zal je er waarschijnlijk wel een paar maanden over doen,
als je een natuurtalent bent mss iets minder.

wanneer je er goed in bent geworden dan gebeurd meditatie spontaan. je hoeft er geen inspanning meer voor te doen. op dat moment is het ook niet meer zo belangrijk dat je nog elke dag "mediteert", omdat je tegen dan begint door te hebben dat meditatie niet iets is die je kan beginnen en stoppen.

meditatie is iets die altijd is ook wanneer je niet mediteert. je kan het elk moment voelen eigelijk.
het is wel een kleine aanpassing aan je levenswijze natuurlijk, en niet iedereen ziet zoiets zitten.

What is meditation? (http://www.youtube.com/watch?v=D-XQ22Gaz4A&mode=related&search=)

Yoga means union (http://www.youtube.com/watch?v=XXr0LNedImo&mode=related&search=)

Your state of peace & joy is the quality of your life (http://www.youtube.com/watch?v=wNThLR8GJzY&mode=related&search=)

je kan deze (http://users.telenet.be/psy/muziek/learnmeditation/) mp3 file gebruiken de eerste keren je mediteert.
het zal je helpen leren niets doen. het ego is zodanig geconditioneerd dat het niet weet hoe je moet niets-doen.
het denk dat niets-doen iets is dat je ego kan doen... het enige dat het ego kan doen is zichzelf doodlaten gaan. loslaten.

als je die mp3 file gebruikt in je mp3 speler, of in je stereo op je kamer dan zal het je ongetwijfeld helpen wat voeling ermee te krijgen.
wanneer je het niet meer nodig hebt (zal je zelf wel voelen), dan kan je gewoon mediteren in stilte (das nog altijd het best)

het is beter dat je het doet al zittend met je gat op een verhoogd kussen en je benen in kleermakerszit steunend op de grond of op een deken.
als je rug het nie gewend is om recht te zitten is het iets dat je zult moeten leren ook. in de rug zit er een soort zitbeentje waar je op kan steunen... zo hoeven niet al je spieren het werk doen.

een meditatie sessie duurt minimum tussen de 20 & 50minuten. hoe langer hoe beter natuurlijk maar als je merkt dat je echt nie langer kan is het beter om het niet te forceren en dezelfde dag nog eens te proberen, of de volgende dag. naar gelang je er meer ervaring mee hebt zal je het wel langer uithouden dan in het begin.

mss dat het lezen van dit ebook (users.telenet.be/psy/eckie.pdf) je wat meer inzicht geeft in "het probleem". als je niet graag ebooks leest kun je het ook in koopversie vinden op amazon.
grtz & succes.. welke remedie je ook probeert

Spineless
13 mei 2007, 12:42
Hoeveel kost nu een psycholoog? Laten we daarmee beginnen...

bij mij (klinisch psychologe) kostte het 50 euro per keer, wat imo vrij veel is MAAR de eerste 6 keer krijg je de helft van de prijs terugbetaald. dus de eerste 6 keer is het maar 25 euro ;) ik ben daar trouwens ook heen gegaan voor iets dergelijks maar 't was niet helemaal hetzelfde, ik was onzeker over mezelf en had faalangst. dus in hoeverre je een sociale fobie kan oplossen met psychologische hulp, weet ik niet maar nu weet je toch in ieder geval al hoeveel 't kost! ;)

Huasheng
13 mei 2007, 13:26
Ik heb het niet. Bij mij is 't enkel (wat) verlegenheid.
Maar 'k herken toch enkele zaken waarmee ik ook zit.



- ik durf niet bellen naar mensen waar ik nog niet gebeld heb, als ik wel al nekeer gebeld heb dan heb ike cht ongelooflijk veel schrik wie de telefoon gaat opnemen, dan moet ik mij altijd voorbereiden van wat ga ik zeggen (da heb ik ni echt met gsms want dan weet ik wie gaat opnemen eh:p)
Dit heb ik ook. Maar dat komt hoogstwaarschijnlijk omdat ik nooit in mijn leven ook maar eens de telefoon heb leren opnemen. Toen 'k een jaar of 11 was, wou m'n pa mijn zus en mij leren de telefoon op te nemen :p Mijn zus en ik wouden gewoon niet. We vreesden de telefoon. Als de telefoon dan ging (en we zaten alleen in de living, terwijl m'n pa niet in de buurt was), dan renden we weg, meestal richting WC :D Omtereerst naar de WC om dan de illusie te kunnen wekken dat we de telefoon niet konden opnemen omdat we op het toilet zaten.
M'n pa heeft dat dan al gauw opgegeven, en nu nemen m'n zus en ik nog steeds de telefoon niet op (Het wordt totaal niet meer van ons verlangd). We hebben nu wel zo'n apparaatje dat het telefoonnummer afroept van diegene die belt. Als ik een nummer herken, neem ik op.
Ik bel ook amper tot nooit naar mensen die ik niet ken. Er gaat daar steeds een kleine voorbereiding aan vooraf: op een papiertje schrijven wat ik ga zeggen en/of vragen. Maar 't is niet dat ik het uitstel.
Eens ik m'n eigen stekje zal hebben, zal dit natuurlijk niet blijven duren. Dan neem ik uiteraard wél de telefoon op.


verlegenheid bij meiskes kan éél schattig zijn, bij gasten is da bijna een handicap:)
Ik vind mijn verlegenheid eerder een handicap dan een schattigheid.

Tha_nOn
13 mei 2007, 13:32
Mijn klasgenoten proberen mij ook wat in de sociale gang van zaken te steken door me mee uit te vragen enzo, maar telkens ik hierop inga met het volle enthousiasme, beklaag ik het me enorm achteraf. Dan heb ik nog minder zelfvertrouwen.




das dan toch gewoon een teken dat dat niets voor jou is, kheb ook al vaak genoeg toch maar enthousiast ja gezegd als vrienden mij is meevroegen naar een fuif ofzo, en op een zeldzame keer na voelde ik mij daar rotslecht
dus uiteindelijk is gaan dansen met nen hoop \o/ niets voor mij, en ik wil da gevoel niet meer hebben ook niet:p dus dan doe ik dat niet meer (hoewel ik mij soms nog laat verleiden:/)
daarentegen wat gaan zitten zeveren met een aantal vrienden (tzijn der een paar waarbij dat echt goed zit:p) op café, daar voel ik mij wel goed bij

anyway uitendelijk ga ik ook niet zoveel weg ze, maar kheb niet het gevoel datk bijster veel mis, ge moet niet sociaal zijn met jan en alleman als u dat niet ligt
ik kàn niet sociaal zijn met jan en alleman, mensen die mij kennen vinden mij heel sociaal, maar das omdat ik daar wel gewoon kan tegen doen, bij vreemden ben ik in de eerste instantie gewoon stil (omdat ik niet wil opvallen en weer de rare zijn:p ik choqueer nogal makkelijk:p)
tuurlijk heb ik niet echt een sociale fobie, maar sociaal zijn is overrated, zolang er maar een paar mensen zijn waartegen ge wel gewoon kunt doen


@huasheng, zo erg is dat bij mij niet:p kheb altijd telefoons opgenomen:p en zo een voorbereiding hebk niet nodig:p al ene geluk

zarathustra
13 mei 2007, 13:37
Waarom vermijden? Als ik zo ga beginnen zal ik niets meer durven, want ik ga dan elke keer van het probleem of de situatie weglopen, terwijl ik het moet aanvaarden en moet doorbreken.

En het is niet alleen vreemden aanspreken, maar de alledaagse situaties zoals goeiedag zeggen of omgaan met kenissen. Zo blijf je telkens bij je oude vrienden zitten en kun je nooit geen nieuwe maken. Ook als ik volgend schooljaar naar de hoge school ga, vraag ik mij af of ik wel direct sociaal zal zijn.

net mijn punt, waarom zou je dat als een probleem zien?

L0k1-
13 mei 2007, 13:38
zelf ook al last van gehad, moet voorbij grote groep mensen passeren en telkens begint hard dan wel eventjes harder te kloppen :)

nuja probeer er gewoon nu iets aan te doen door zoveel mogelijk sociale dingen te doen :p

GenesisX
13 mei 2007, 13:48
net mijn punt, waarom zou je dat als een probleem zien?Geen idee, en dat is het net: er is geen probleem in de eerste plaats. Maar toch denk ik zo en ik krijg da maar niet uit mijn kop. Ongeacht wat ik doe.

t0tec
13 mei 2007, 13:53
Heb ik ook last van, vooral veel zenuwen om naar voor de klas te spreken, ook als we bv. discussie zijn... nja ik weet niet wat er te tegen te doen, ik spreek ook zeer stil, stotteren, ik articuleer niet goed,... maar als ik met vrienden ben kan ik gerust antwoorden. In de klas ben ik een heel ander iemand, ik ben de stilste van de klas en de braafste :sad: en ik ben niet zo braaf! :p Maar ik durf gwn niet te tonen wie ik echt ben want ik ben bang dat ik niet aanvaard ga worden. Nja ik doe nu fitness, het betert. Als ik aangesproken word door een vreemde antwoord ik wel maar zelf een vreemde aanspreken durf ik niet. Ik heb geen zin om medicatie te nemen of naar een psycholoog te gaan... ik wil het zelf oplossen.

zarathustra
13 mei 2007, 13:56
Geen idee, en dat is het net: er is geen probleem in de eerste plaats. Maar toch denk ik zo en ik krijg da maar niet uit mijn kop. Ongeacht wat ik doe.

We praten langs elkaar heen ^^

jij zegt 'dan blijf ik bij mijn oude vrienden zitten en maak ik geen nieuwe' en ' ik vraag me af of ik wel sociaal ga zijn volgend jaar op hogeschool'

De vraag is: waarom zou je sociaal willen zijn, of nieuwe vrienden maken.

GenesisX
13 mei 2007, 13:58
Heb ik ook last van, vooral veel zenuwen om naar voor de klas te spreken, ook als we bv. discussie zijn... nja ik weet niet wat er te tegen te doen, ik spreek ook zeer stil, stotteren, ik articuleer niet goed,... maar als ik met vrienden ben kan ik gerust antwoorden. In de klas ben ik een heel ander iemand, ik ben de stilste van de klas en de braafste :sad: en ik ben niet zo braaf! :p Maar ik durf gwn niet te tonen wie ik echt ben want ik ben bang dat ik niet aanvaard ga worden. Nja ik doe nu fitness, het betert. Als ik aangesproken word door een vreemde antwoord ik wel maar zelf een vreemde aanspreken durf ik niet. Ik heb geen zin om medicatie te nemen of naar een psycholoog te gaan... ik wil het zelf oplossen.²

In de klas een stille en brave jongen, maar dat is totaal niet wie ik echt ben. Enkele mensen van de klas denken te weten wie ik echt ben, maar uit mijn perspectief is dat maar een héél klein deel van mijn karakter e.d. :). Mensen haken ook af om je te leren kennen, want ze zien niet wie je echt bent.


We praten langs elkaar heen ^^

jij zegt 'dan blijf ik bij mijn oude vrienden zitten en maak ik geen nieuwe' en ' ik vraag me af of ik wel sociaal ga zijn volgend jaar op hogeschool'

De vraag is: waarom zou je sociaal willen zijn, of nieuwe vrienden maken.Oh :$ :p

Waarom sociaal zijn? Uhm. Om te kunnen praten met iemand? Vrienden te maken om eens mee weg te gaan, je te amuseren? Om praktische redenen? Om niet heel m'n leven alleen te zijn? Om gevoelens en gedachten te kunnen delen? Om samen te spannen en iets te bereiken? Om eens te kunnen lachen? Om zelfvertrouwen te kweken? ...

Katoom
13 mei 2007, 14:02
tja iedereen is wel es ne keer onwennig in een sociale situatie.
ik stotter een beetje sinds men 12, das pas klote.
probeert dan mer is iet uit te legge als ge me ne group vreemde sta. :help:

vind da soms triest da mense die daar totaal geen last van hebben hunnen bek ni durven opentrekken. :sad:
kzou gvd nogal lullen moest ik ni stotteren. :evil:

tege mense die ik ken praat ik wel zoveel mogelijk, of het moet zijn dat
ik weet dat men woorden in men keel blijven steken als ik men mond open doe.
tegen vreemde heb ik er meer last van (zenuwen wss) dus daar praat ik ook ni gemakkelijk mee.
in een vreemde omgeving met vreemde mense ist vrij lastig,
duurt ff voor ik met mense praat en een 'sociale band' maak.
(bv opt werk)

kwas vroeger ook verlegen, kwam maar amper buiten etc.
nu is da wel veranderd, leer steeds meer mense kennen en ga meer weg.
gewoon meer sociaal doen helpt echt wel om van uw angsten en/of minderwaardigheids gevoel af te geraken.

en vooral minder denken en meer doen.
als iemand problemen me mij heeft moeten ze het maar afbollen. :niceone:

zenuwachtig worden of zweeten in den tram..of gelijk gezegd..
ne groep mensen voorbij lopen, met zo een dingen heb ik ook last.
gewoon verstand op nul en doen, eens ge begint na te denken gade paniekeren.

SMa
13 mei 2007, 14:04
De vraag is: waarom zou je sociaal willen zijn, of nieuwe vrienden maken.
:wtf:

loeli
13 mei 2007, 14:05
Als ik voor de klas een presentatie moet doen ofzo ben ik meestal wel ffe nerveus voor mijnen tekst te vergeten, maar eens ik daar ne minuut sta is da gans weg. vorige week moest ik heel mijn jaar toespreken voor een tvshow en dan was ik wel ffe nerveus maar cava wette. Mijn leerkracht Nederlands zegt da ik heel goe mijn nervositeit kan wegsteken, en da is ook wel zo.

Ik spreek gemakkelijk mensen aan , zeker alsek zat ben , ik doe namelijk vakantiewerk in ne schoenwinkel dus dan moet ge gewoon sociaal zijn.
Ik heb dus ni echt een sociale fobie ofzo maar ik snap wel da er mensen zijn die da wél hebben. Tja, veel oefenen en het zo trachten te overwinnen ofzo dunno

M1tch
13 mei 2007, 14:25
De vraag is: waarom zou je sociaal willen zijn, of nieuwe vrienden maken.

lol,

omdat mensen nogal sociale wezens zijn mss? Een sociaal persoon zal zich in het algemeen tovh veel gelukkiger voelen dan een asociaal persoon denk ik zo. Sociaal succes is de sleutel tot geluk imo

zarathustra
13 mei 2007, 14:34
lol,

omdat mensen nogal sociale wezens zijn mss? Een sociaal persoon zal zich in het algemeen tovh veel gelukkiger voelen dan een asociaal persoon denk ik zo. Sociaal succes is de sleutel tot geluk imo

ik denk dat die asociale persoon zich minder gelukkig zal voelen als hij rekening houdt met de dogma's die van buitenaf worden opgelegd. Als je voor u zelf uitmaakt van ik heb geen of toch weinig mensen nodig, dan kan je daar perfect gelukkig met zijn. Als je daarentegen blijft streven naar iets wat je toch niet kan bereiken zal je idd ongelukkig zijn.

democracy02
13 mei 2007, 14:40
ik denk dat die asociale persoon zich minder gelukkig zal voelen als hij rekening houdt met de dogma's die van buitenaf worden opgelegd. Als je voor u zelf uitmaakt van ik heb geen of toch weinig mensen nodig, dan kan je daar perfect gelukkig met zijn. Als je daarentegen blijft streven naar iets wat je toch niet kan bereiken zal je idd ongelukkig zijn.
idd da is ook...
ik dacht vroeger dat ik iets miste omdat ik niet naar social gatherings ging,

maar achteraf bezien (nadat ik eens goed geproeft had van het "sociale leven") heb ik totaal niets gemist.
voor meeste mensen is socializen "het leven"...

babbelen over oppervlakkige dingen,
"vriend"schappen,
u bezig houden met oppervlakkige dingen.

alles is beter om nie geconfronteerd te worden met de realiteit...
dat je alleen bent op deze wereld, dat je niets hebt en nooit iets zal hebben.

wanneer je deze realiteit kan accepteren dan pas ben je gelukkig imo :p
jij: hebt niets of niemand nodig om gelukkig te zijn...

alles da je denkt da momenteel zo fout is in uw leven da ge er nie door kunt gelukkig zijn is een illusie
door het ego in uw bewustzijn geprojecteerd, ontworpen om voor eeuwig een slaaf te zijn van uw eigen angst :p

M1tch
13 mei 2007, 14:50
ik denk niet dat asociale mensen sociaal willen zijn omdat iedereen dat doet en het cool is om mee te lopen, het is gewoon een behoefte dat ingebakken is bij geboorte. Sociale mensen zijn naar mijn ervaring gewoon gelukkiger...

Ok, mensen die minder sociaal zijn kunnen een gelukkig leven leiden maar moest er ooit een roze fee aanbellen en hen een sociaal leven schenken denk ik niet dat ze dat zouden weigeren.

zarathustra
13 mei 2007, 14:58
ik denk niet dat asociale mensen sociaal willen zijn omdat iedereen dat doet en het cool is om mee te lopen, het is gewoon een behoefte dat ingebakken is bij geboorte. Sociale mensen zijn naar mijn ervaring gewoon gelukkiger...

Ok, mensen die minder sociaal zijn kunnen een gelukkig leven leiden maar moest er ooit een roze fee aanbellen en hen een sociaal leven schenken denk ik niet dat ze dat zouden weigeren.

oh dat zal ik niet ontkennen, maar er bestaan geen roze feeën eh ^^

$T@CkDuMP
13 mei 2007, 15:09
ik KAN sterk verlegen zijn in onbekende omstandigheden bvb bij het omgaan met vreemde mensen, maar wanneer ik iemand beter ken ben ik zeker sociaal...ik denk dat verlegenheid meer te maken heeft met xenofobie -> angst voor het vreemde, iets waar ik mijzelf gedeeltelijk bij mag aansluiten...ben vaak sterk zenuwachtig als ik vb ergens naartoe moet da ik niet ken ofzo, ook al weet ik dat het goed gaat lopen...iets eigenaardig

toch ben ik er zeker van: pillen pakken gaat een positief effect hebben op de moment zelf, maar sociale vaardigheden ontwikkelen moet geleerd worden zonder medicatie, das volgens mij de enige manier om het voor de rest van uw leven "goed te doen"

*edit* spreken voor een grote groep vb, ik heb daar altijd keiveel zenuwen voor gehad, sterke hartklop en zweten, maar dan achteraf krijg ik altijd te horen dat ik een goede spreker ben, en zelfvertrouwen uitstraal, terwijl ik eigenlijk aant sterven ben van "angst"...dus dat is de laatste tijd wel aan het verminderen omdat ik mezelf op voorhand bewust maak dat het goed zal aflopen

das dan ook een grote tip voor iedereen die last heeft met zo'n dingen, herhaal in uw hoofd dat het allemaal goed gaat lopen, dat het niet nodig om u zenuwachtig te maken (ook al zult ge het wss toch blijven doen), dat ALS ge zou blozen het helemaal ni erg is omda iedereen schrik heeft in bepaalde situaties,...uzelf oppeppen is de enige remedie om het te overwinnen, en zelfvertrouwen te kweken...

M1tch
13 mei 2007, 15:12
oh dat zal ik niet ontkennen, maar er bestaan geen roze feeën eh ^^

think again, ik denk zelfs dat er een jaarlijkse optocht bestaat van roze feeën :unsure:



toch ben ik er zeker van: pillen pakken gaat een positief effect hebben op de moment zelf, maar sociale vaardigheden ontwikkelen moet geleerd worden zonder medicatie, das volgens mij de enige manier om het voor de rest van uw leven "goed te doen"

Je leert toch sociale vaardigheden aan tijdens de periode dat je die pillen inneemt, je krijgt terug zelfvertrouwen en hopla je bent vertrokken (ok, het is moeilijker dan het klinkt)

Toch zou ik eerst andere dingen proberen voor ik aan medicatie begin

Huasheng
13 mei 2007, 15:50
@huasheng, zo erg is dat bij mij niet :p kheb altijd telefoons opgenomen :p en zo een voorbereiding hebk niet nodig :p al een geluk
Het was erg toen 'k 12 ofzo was. Nu niet meer. Thuis wordt er totaal niet verwacht dat m'n zus of ik de telefoon zouden opnemen. We mogen dat gewoon laten bellen. Bij mijn GSM heb ik dat niet. Ik neem dan wel direct op, zonder aarzelen.
Onder voorbereiding moet je niets groots verstaan, se. Dat is meestal zo gewoon een paar woordjes die ik niet mag vergeten te vermelden. Ik zie daar geen kwaad in.

PaJaMa
13 mei 2007, 16:11
toch ben ik er zeker van: pillen pakken gaat een positief effect hebben op de moment zelf, maar sociale vaardigheden ontwikkelen moet geleerd worden zonder medicatie, das volgens mij de enige manier om het voor de rest van uw leven "goed te doen"
je haalt hier 2 dinge dooreen, als je sociale fobie hebt wil het niet zeggen dat je geen sociale vaardigheden hebt en vica versa

als je sociale fobie kan oplossen met sociale vaardigheden te leren spreken we meer over verlegenheid

$T@CkDuMP
13 mei 2007, 16:26
je haalt hier 2 dinge dooreen, als je sociale fobie hebt wil het niet zeggen dat je geen sociale vaardigheden hebt en vica versa

als je sociale fobie kan oplossen met sociale vaardigheden te leren spreken we meer over verlegenheid
ok goed, ik volg je ;)

maar mijn punt was dat je best op je eigen er aan probeert te werken in de mate van het mogelijke, en dat medicatie enkel mag aanschouwd worden als "last resort" omdat het hoe dan ook negatieve kanten heeft die ook niet te onderschatten zijn!

stoomboot
13 mei 2007, 16:52
clb is ook onzin

Dumbass...
De ervaringen die ik met CLB heb van in't secundair van twee scholen is uitermate goed.

CLB dient niet voor fobieën helpen te overwinnen, CLB dient voornamelijk voor de leerproblemen aan te pakken. Het kan wel zijn dat een leerprobleem veroorzaakt wordt door een fobie, maar als zij daar achter komen zullen zij gegevens doorspelen van specialisten... En laten dus aan u de kans om er zelf iets aan te doen. Zij mogen tenslotte zonder uw toestemming niets ondernemen (tevens het minpunt aan CLB voor bepaalde gevallen) ;)

Het kan wel zijn dat bepaalde mensen van het CLB minder gemotiveerd zijn dan anderen... Maar dat wil niet zeggen dat het CLB onzin is!

$T@CkDuMP
13 mei 2007, 17:04
Dumbass...
De ervaringen die ik met CLB heb van in't secundair van twee scholen is uitermate goed.

CLB dient niet voor fobieën helpen te overwinnen, CLB dient voornamelijk voor de leerproblemen aan te pakken. Het kan wel zijn dat een leerprobleem veroorzaakt wordt door een fobie, maar als zij daar achter komen zullen zij gegevens doorspelen van specialisten... En laten dus aan u de kans om er zelf iets aan te doen. Zij mogen tenslotte zonder uw toestemming niets ondernemen (tevens het minpunt aan CLB voor bepaalde gevallen) ;)

Het kan wel zijn dat bepaalde mensen van het CLB minder gemotiveerd zijn dan anderen... Maar dat wil niet zeggen dat het CLB onzin is!
mijn ervaring met CLB was ook maar om zo te laten: ze gingen met mij Franse les herhalen...man man, na 10 min nog geen 5 werkwoorden besproken, ben het gewoon afgetrapt...ik was "liever lui dan moe" (zo klonk het), maar al bij al ben ik toch afgestudeerd van het ASO zonder al die CLB *ik noem het zoals ik dat wil -> ONZIN*

danku :D

*edit* nu niet flippen éh, ik weet ook wel dat het voor sommige mensen meer opbrengt! ;)

Stabby
13 mei 2007, 18:32
Terug slaande op mijn post 2 pagina's terug: het heet sulpiride.

Nu heb ik er wat over opgezocht en het is dus toch een vrij zwaar middel. Het is zelfs illegaal in Noord-Amerika. Dit in tegenstelling tot wat mijn broer zei.

Maar het werkt wel goed hoor. Ik begin echter te twijfelen of ik het zou blijven nemen. Ik ga morgen naar de dokter en zal het met hem bespreken.

PaJaMa
13 mei 2007, 18:34
Terug slaande op mijn post 2 pagina's terug: het heet sulpiride.

Nu heb ik er wat over opgezocht en het is dus toch een vrij zwaar middel. Het is zelfs illegaal in Noord-Amerika. Dit in tegenstelling tot wat mijn broer zei.

Maar het werkt wel goed hoor. Ik begin echter te twijfelen of ik het zou blijven nemen. Ik ga morgen naar de dokter en zal het met hem bespreken.sulpiride is een zwaarder middel dat minder effectief is dan amisulpiride

Stabby
13 mei 2007, 18:36
wtf, dat vind ik wel erg verontrustend en nu denk ik toch dat sulpiride wat erover gaat. Maar ik moet zeggen dat alles zoveel beter gaat sinds ik het neem.

PaJaMa
13 mei 2007, 18:39
sulpiride is ook effectief, maar amisulpiride is beter :)

Boris Barowski
13 mei 2007, 18:55
u broer heeft u precies goe ingelicht :p

sorry, ik kont ni laten :)

SMa
13 mei 2007, 19:01
en dat voor iemand die in zen 2de jaar psychologie zit :p

kon het ook niet laten :D

blacky
13 mei 2007, 19:03
Iedereen is wel eens verlegen, de ene al wa meer dan den andere. Maar enkel door veel buiten te komen en contacten te leggen met andere zal dit verbeteren. Dus een raad voor de geen die denken dat ze fobie hebben, blijf nie bij de pakke zitte en overwin uw angsten.

Het valt ook wel op dat er een groot aantal van de gamers dit hebben. Game wat minder en zoek hobby waar je echt contact kan leggen met andere.

SMa
13 mei 2007, 19:06
Iedereen is wel eens verlegen, de ene al wa meer dan den andere. Maar enkel door veel buiten te komen en contacten te leggen met andere zal dit verbeteren. Dus een raad voor de geen die denken dat ze fobie hebben, blijf nie bij de pakke zitte en overwin uw angsten.

Het valt ook wel op dat er een groot aantal van de gamers dit hebben. Game wat minder en zoek hobby waar je echt contact kan leggen met andere.
grote ²nd ;)

PaJaMa
13 mei 2007, 19:08
Iedereen is wel eens verlegen, de ene al wa meer dan den andere. Maar enkel door veel buiten te komen en contacten te leggen met andere zal dit verbeteren. Dus een raad voor de geen die denken dat ze fobie hebben, blijf nie bij de pakke zitte en overwin uw angsten.

Het valt ook wel op dat er een groot aantal van de gamers dit hebben. Game wat minder en zoek hobby waar je echt contact kan leggen met andere.

dit gaat dan weer over verlegen zijn en niet over sociale fobie
er is nog altijd veel te veel verwarring tussen de 2

SMa
13 mei 2007, 19:12
dit gaat dan weer over verlegen zijn en niet over sociale fobie
er is nog altijd veel te veel verwarring tussen de 2
maar er zijn er wel veel die het veel te snel op 'sociale fobie' steken
ipv even te werken aan zichzelf grijpen ze naar "geneesmiddelen" => de gemakkelijke oplossing

ik ben er vrij sterk van overtuigd dat de productie van die zogenaamde stoffen in je hersenen (om sociaal te zijn) belemmerd wordt als je nooit buitenkomt, want je hebt ze dan ook niet nodig en je lichaam legt dan de nadruk op de productie van andere stoffen
als je jezelf een periode 'forceert' en contacten probeert te leggen zal dat wel vanzelft beginnen gaan

PaJaMa
13 mei 2007, 19:35
"geneesmiddelen" => de gemakkelijke oplossing
i dont think so, bij verlegenheid zie je mss iets verbetering, maar medicatie bij sociale fobie is een verschil van 200%

blacky
13 mei 2007, 21:58
maar er zijn er wel veel die het veel te snel op 'sociale fobie' steken
ipv even te werken aan zichzelf grijpen ze naar "geneesmiddelen" => de gemakkelijke oplossing

ik ben er vrij sterk van overtuigd dat de productie van die zogenaamde stoffen in je hersenen (om sociaal te zijn) belemmerd wordt als je nooit buitenkomt, want je hebt ze dan ook niet nodig en je lichaam legt dan de nadruk op de productie van andere stoffen
als je jezelf een periode 'forceert' en contacten probeert te leggen zal dat wel vanzelft beginnen gaan

Vind ik er ook van. Gewoon angst voor ogen zien en niet dierekt "the easy" weg nemen. Al die medecatie zit allemaal vanbove, het zal wel een deel helpen maar 50% is gewoon geestelijk.

¨$^µù^§èçà#&&²
13 mei 2007, 23:49
Als je verlegen bent aanvaard je jezelf niet volledig. En daar kan je twee dingen aan doen:


Verander datgene wat je niet aanvaardt
Verander het niet en aanvaard het


Vroeger schaamde ik er mij bijvoorbeeld over dat, als mensen bij me binnenkwamen (op kot), dat ik steeds achter de pc zat. Het deed mij inzien dat ik er eigenlijk zelf ook niet mee tevreden was, waardoor ik ermee geminderd ben, maar dat het ook niets is om mezelf over te schamen als ik dat graag doe. Als je steeds moet doen alsof je iets anders aan het doen was, vlucht je gewoon weg van de realiteit, en het zal je alleen maar meer verlegen maken. Verloochen jezelf niet. Het is net door jezelf te verloochenen (jezelf voordoen zoals je denkt dat andere jou wil zien) dat het erger wordt.

PaJaMa
14 mei 2007, 16:57
Vind ik er ook van. Gewoon angst voor ogen zien en niet dierekt "the easy" weg nemen. Al die medecatie zit allemaal vanbove, het zal wel een deel helpen maar 50% is gewoon geestelijk.onzin

KoenDK
15 mei 2007, 12:29
er zitten er hier veeel die iets 'denken' terwijl ze eigenlijk 0.0 verstand hebben van een sociale fobie, anyway, mensen die erover willen praten mogen mij altijd PM'en, ik heb dit namelijk gehad, 5jaar en mijn probleem is opgelost via cognitieve therapie & seroxat. greetz :)

Thales
15 mei 2007, 13:12
seroxat is evul
ik kon er ni tegen. werd snachst wakker al draaiend en compleet flippend + hyperventilatie en beven etc..

Darius Craven
15 mei 2007, 13:16
Sociale fobie is inderdaad zwaar onderschat, zijn nog van die zaken die als "hedendaagse" ziektes worden aangeduid en door vele weggelachen.

Ikzelf lijd aan een lichte vorm van dwangneurose, en bij toeval mijn vriendin ook. Andere mensen konden daar absoluut niet mee om, maar omdat we het beide hebben begrijpen en geloven we het ook...

Hetzelfde bij de sociale fobie, veel mensen zullen het aanzien als verlegenheid, of het weglachen of niet begrijpen...

Thales
15 mei 2007, 13:44
vertel daar es wa meer over , over je dwangneurose

Darius Craven
15 mei 2007, 14:02
vertel daar es wa meer over , over je dwangneurose

Ik woon op de 3e verdieping van een gebouw in een loft, er is geen lift en tis telkens een heel eind lopen naar onder. Toch kan ik meerdere keren wanneer ik net met de auto heb gereden naar beneden lopen om te controleren of de autodeur op slot is, mijn lichten uit zijn, mijn koffer dicht is, ... Of 4x om de auto lopen om de deuren te checken, en dan nog mn vriendin vragen te kijken of alles op slot is, en alsnog eens kijken en terwijl ik naar boven wandel nog zeggen "Heb ik mijn deur nu op slot gedaan?"

Zelfde met licht in de badkamer, slot van de deur, noem maar op...

Ook bepaalde dingen die ik dan 3 - 4 keer moet zeggen of doen, of als ik iets zeg dat mn vriendin dat ook moet gezegd hebben en van die zaken...

Is grappig om soms te zien hoor, omdat je heel goed van jezelf, en elkaar weet dat het allemaal zinloze handelingen zijn. Ma toch blijf je het doen.

Ook op het werk ben ik meer bezig met te zorgen dat alles correct gedaan is en alles volgens een structuur is dan effectief het uitvoeren hiervan. Maar ben wel zeer fel met mn job bezig vaak. Let heel fel op details... Weet niet of dat er ook deel van uitmaakt maar het kan wel. Ik kan ook iets dat ik heb afgedrukt blijven nakijken of alles correct staat, maakt niet uit of het nu iets is dat automatisch uit de printer rolt of niet.

Soms als mn vriendin en ik aan't wandelen zijn lachen we zelf zo met onze "rare" handelingen door tegelijk 4x met onze linkervoet, en 4x met onze rechtervoet op de grond te tikken :p

Er bestaan ergere vormen, zo heb ik onlangs nog een artikel gelezen van iemand die niet meer met de auto kon rijden omdat hij constant aan't controleren was of hij iemand had omgereden, en als hij ergens naartoe reed hij overal foto's van nam om zeker te zijn dat er niets gebeurd was...

Thales
15 mei 2007, 14:20
hm ik heb ook wel zon dingetje.
in de badkamer hebben wij van die draaikraantjes en iedere keer ik heb toegedraaid heb sta ik daar nog 3 sec met men hand onder om te zien of em wel echt uit is. want met die draaikraantjes hebben we wel al es had da het water der lichtjes blijft uitstromen.. en nu check ik da wel meer dan 1x
tis ook een iets wat dwangneurose geworden ^^ oook doe ik ieder avond es de ronde in huis om te zien of alles uit is.

Darius Craven
15 mei 2007, 14:22
oook doe ik ieder avond es de ronde in huis om te zien of alles uit is.

Die doet mn vriendin soms 3x, en we wonen in een loft dus tis makkelijk rondkijken :D

Dwangneurose is meestal ( zeggen ze ) als je er meer dan een uur per dag mee bezig bent, en dat is in mijn geval wel zo. Ik kan effectief bang worden als ik nie zeker weet dat die deur op slot is of whatever, dan bekruipt da gevoel van angst me gewoon en weet ik geen blijf met mezelf, voel da door mn hele lichaam...

killgore
15 mei 2007, 14:22
hm ik heb ook wel zon dingetje.
in de badkamer hebben wij van die draaikraantjes en iedere keer ik heb toegedraaid heb sta ik daar nog 3 sec met men hand onder om te zien of em wel echt uit is. want met die draaikraantjes hebben we wel al es had da het water der lichtjes blijft uitstromen.. en nu check ik da wel meer dan 1x
tis ook een iets wat dwangneurose geworden ^^ oook doe ik ieder avond es de ronde in huis om te zien of alles uit is.

Ik ga altijd 3-4x controlere of ek men deur wel heb gesloten als ek wegga, zelfde met auto, kdoe die dan terug open om toch ma zeker te zijn da ze toe was :/.

Ma das volges mij nie echt dwangneurose, ik kan et ook makkellijk "overwinne" (dak gewoon foert zeg, tzal wel in orde zijn), da hebde volgens mij niet als ge echt dwangneurose hebt :p.

Thales
15 mei 2007, 14:28
ik kan ook soms wel es foert zeggen, maar das dan na de 3de keer ofzo :p
zo van " ik heb het nu al 3x gecontroleerd, tzal wel goed zijn"

ma da blijft lijk gewoon in je hoofd spelen, en dan moeje aan iets anders denken.

jebt ook van die mensen die bijv 10x het licht aan en uit moeten doen omdat ze anders denken dat hun familie sterft enz

Raukaris
15 mei 2007, 14:31
Ik ga altijd 3-4x controlere of ek men deur wel heb gesloten als ek wegga, zelfde met auto, kdoe die dan terug open om toch ma zeker te zijn da ze toe was :/.

Ma das volges mij nie echt dwangneurose, ik kan et ook makkellijk "overwinne" (dak gewoon foert zeg, tzal wel in orde zijn), da hebde volgens mij niet als ge echt dwangneurose hebt :p.

Heb ik ook, ik vertrek thuis, ben een straat verder en ik rij toch maar eens terug om te checken of alles dicht is :p Maar dat is nog maar paar keer voorgevallen want ik zeg dan ook "foert tzal wel goed zijn"

Nu ivm sociale fobie. Vroeger was ik een enorm sociale gast (het type dat zijn bek ni kan houden overal en altijd^^) Maaar in het 4de besloot mijn leraar Frans dat eens te veranderen en begon hij mij constant te vernederen. Nu sindsdien ben ik een pak meer teruggetrokken worden en was ik van "klasclown" naar den "stillen kerel" dat hem ergens vanachteren zet zover mogelijk van alle aandacht.

Boris Barowski
15 mei 2007, 15:04
een dwangneurose is echt wel nog iets anders dan 2x checken of u auto toe is :p

die mensne kunnen niet meer functioneren, moeten bv elke 5 sec hun vingers tellen of alles in veelvouden van 3 of 33 doen of zeggen (ik geef maar een voorbeeld)

een echt dwangneurose is volgens mij een hel, en een pak lastiger dan nog eens extra kijken of het licht wel uit is :p

Darius Craven
15 mei 2007, 15:08
een dwangneurose is echt wel nog iets anders dan 2x checken of u auto toe is :p

die mensne kunnen niet meer functioneren, moeten bv elke 5 sec hun vingers tellen of alles in veelvouden van 3 of 33 doen of zeggen (ik geef maar een voorbeeld)

een echt dwangneurose is volgens mij een hel, en een pak lastiger dan nog eens extra kijken of het licht wel uit is :p

Veel mensen hebben wel een lichte vorm van dwangmatige handelingen, ingegeven door onzekerheid.

Dat is ook een neurose hoor, er zijn gradaties in. Dat wat jij aanhaalt is nog een andere vorm...
En ik ondervind er wel degelijk hinder van, en mensen in mijn omgeving ook... Dus vermoed ik dat het toch wel meer is dan gwn eens extra controleren...

Bij mn vriendin gaat het trouwens eerder naar de smetvrees kant, dus is't wel vrij proper :p

Godzilla*Akira
17 mei 2007, 22:40
Heb ook eens een reportage gezien over die dwangneurose.
Die gast deed ook altijd x aantal keren zijn deur open en dicht en nam met de auto altijd dezelfde weg, ook al was er een kortere weg enzo. Moest altijd alles een x aantal keer doen voor hij gerust was of verder kon.

Dat van de deur opslot doen en af en toe toch eens nakijken of ze wel dicht is, heb ik ook wel af en toe. Maar kan het wel van mij afzetten enzo.

Dat van je vriendin, is dat in de vorm van alles proper willen of van echt geen hand ofzo willen geven. Als ze iemand moet begroeten enzo? Vind dat alrijd wat raar want ze moeten toch beseffen dat hoeveel je ook kuist enzo dat er altijd bacterien en microben enzo zullen zijn en dat die toch niet schadelijk zijn. Of is dat iets dat ze van thuis uit meegekregen heeft, moeder of vader die altijd zaten te kuisen of iets dergelijks?

ruuuuuben
11 augustus 2012, 19:16
Ik heb sociale angst.
Ik heb stress en voel me angtig in sociale interacties en sociale situaties.
Ik heb soms last van negatieve gedachten. Ik analyseer vaak en denk veel te veel na over situaties, events, mensen, ..
Ik wil stap per stap actie ondernemen en mijn sociale angst overwinnen.
Maar om dit te doen had ik graag een lotgenoot gehad om conversaties te oefenen, uit te gaan, enz. Mensen die last hebben van sociale angst of me willen helpen hierbij mogen me altijd contacteren! Samen kunnen we onze angst overwinnen! grtjes Ruben

stinky
11 augustus 2012, 19:24
Ik heb sociale angst.
Ik heb stress en voel me angtig in sociale interacties en sociale situaties.
Ik heb soms last van negatieve gedachten. Ik analyseer vaak en denk veel te veel na over situaties, events, mensen, ..
Ik wil stap per stap actie ondernemen en mijn sociale angst overwinnen.
Maar om dit te doen had ik graag een lotgenoot gehad om conversaties te oefenen, uit te gaan, enz. Mensen die last hebben van sociale angst of me willen helpen hierbij mogen me altijd contacteren! Samen kunnen we onze angst overwinnen! grtjes Ruben

Gade nog naar school? Anders kunde daar toch wel mensen vinden waar ge sociaal mee kunt doen. Of ga een ploegsport doen of bij een vereniging...

Arne
11 augustus 2012, 21:33
Ik woon op de 3e verdieping van een gebouw in een loft, er is geen lift en tis telkens een heel eind lopen naar onder. Toch kan ik meerdere keren wanneer ik net met de auto heb gereden naar beneden lopen om te controleren of de autodeur op slot is, mijn lichten uit zijn, mijn koffer dicht is, ... Of 4x om de auto lopen om de deuren te checken, en dan nog mn vriendin vragen te kijken of alles op slot is, en alsnog eens kijken en terwijl ik naar boven wandel nog zeggen "Heb ik mijn deur nu op slot gedaan?"


Ik begin meer en meer te denken dat ik ook zoiets heb, allé kweet het niet goed. Ik begin nu wel wat schrik te krijgen...

Bij mij is het als volgt:

- Ook dikwijls zoals jij hebt, dat ik nog is terugga om te zien of het slot van auto wel op slot is, raam dicht is, en of mijn contact wel afstaat.

- De schakelaar van het licht, die ik van mezelf bijvoorbeeld 5x aan en uit moet doen als ik wegga uit de kamer. (Enkel als ik alleen ben)

- Als ik de kat haar waterbak vol doe, ook eerst 5x uitspoelen voor ik echt water neem

- Bijvoorbeeld op mijn vakantiewerk gehad (orderpicker) of gewoon in de winkel: dat ik bij 2 exact dezelfde dozen één specifiek 'moet' nemen ipv de andere

- Ook dikwijls bij knopjes, bijvoorbeeld mijn wekker: altijd 5x op de aan/uit-schakelaar duwen

- Hoewel ik weet dat mijn wekker op het juiste uur staat ingesteld om af te lopen, toch enkele keren voor het slapen (niet altijd, meestal in periodes van stress) moet checken of het weldegelijk 'nog juist staat'.

Ook altijd zo die getallen van aantal keer x doen... Vroeger was dat 4, tegenwoordig 5..

Ik probeer dat tegen te gaan, maar dat lukt mij niet altijd. Iets in mij 'zegt' dat ik het maar beter doe, of anders er 'dingen gaan gebeuren'. Bijvoorbeeld een afspraak die dan fout loopt, mijn examens gaan falen, dat een familielid ernstig ziek gaat worden, dat mijn relatie stukloopt,...

Ik weet dat het waarschijnlijk op niets slaat wat ik hier zeg, maar fuck dat is klote... Ik 'geloof' dat dan precies soms ook nog. Ik probeer er soms echt tegenin te gaan, maar het lukt gewoonweg niet altijd.

Het is precies ook feller aanwezig tijdens periodes met meer stress, dan bijvoorbeeld tijdens vakantie.

Kan u zich hierin herkennen misschien?

Psy
11 augustus 2012, 22:38
Klinkt zeer bekend :p veel van die punten doe ikzelf bijna exact hetzelfde :p. Nooit echt bij stilgestaan behalve dat ik altijd mezelf wel wat OCD vond.

Verstuurd van mijn HTC One S met Tapatalk

Cooldehla
12 augustus 2012, 23:15
Vind ik er ook van. Gewoon angst voor ogen zien en niet dierekt "the easy" weg nemen. Al die medecatie zit allemaal vanbove, het zal wel een deel helpen maar 50% is gewoon geestelijk.


tenzij je een dualist bent ist de algemene conventie dat je geest een product is van je hersenen (hardware). Tis een neurologisch probleem, anders zouden de medicatie natuurlijk niet werken.

Ik denk eerder dat mensen liever hebben dat de problemen sociaal zijn dan genetisch, want alst sociaal is, dan kunnen ze het nog veranderen. Alst genetisch is, dan ben je de pineut. Daarom heb je eerder een vertekening van mensen om het probleem eerder sociaal te zien.

Ook bedreigen pillen de status van klinisch psychologen, ze vrezen voor hun job natuurlijk dus zijn ze meer gebaat om de problemen sociaal te construeren.
Kijk naar schizofrenen, de enige rol van psychologen daarin is psycho-educatie sinds de opkomst van anti-psychotica pillen :D