PDA

Volledige versie bekijken : Wat is je huidige woonsituatie?



Booka Shade
30 september 2017, 11:21
Een beetje beroepsmisvorming van mezelf, deze vraag, maar het is wel iets wat me altijd wel interesseert: Wat is je huidige woonsituatie?
Woon je nog bij je ouders? Huur je een woning of een appartement? Ben je eigenaar van een of meerdere woning(en) en/of appartement(en)?
Zijn er toekomstplannen? En hoe gelukkige ben je met jouw situatie?

pie-jie
30 september 2017, 11:41
Ik ben eigenaar van een eigen woning (binnen pakweg 20 jaar).

Booka Shade
30 september 2017, 11:45
Ik ben eigenaar van een eigen woning (binnen pakweg 20 jaar).

Ouderlijke woning dan?

pie-jie
30 september 2017, 11:50
Ouderlijke woning dan?

Neen, lening bij de bank :p

eniac
30 september 2017, 11:54
Nog 11 jaar afbetalen (dacht ik) op onze woonst waar ik ons eigenlijk voor altijd zie wonen.
Toekomstplannen: gezien we tegen dan een jaar of 45 zijn is er nog tijd om een opbrengsteigendom aan te schaffen, indien de markt gunstig zou zijn. Eventueel een interessant appartement voor onze oudere dag.

En ja, gelukkig zo. :)

horste
30 september 2017, 11:55
Momenteel aan het huren, maar compromis eigen woning wordt donderdag getekend normaal. Na de nodige renovatiewerken hopen we er ergens in augustus-september in te zitten :)

apzoeir
30 september 2017, 11:58
Ik huur een woning sinds mijn 22e en laat ons zeggen dat ik half gelukkig ben met de situatie.

Ik zou graag een eigen woning hebben, maar financieel gezien is dit voor mij niet haalbaar. Loon is ok, maar ik heb momenteel echt niet genoeg eigen inbreng. Had anders geweest als ik tot mijn 30e op hotel mama was gebleven, maar dat had indertijd moeilijk gegaan. Ik mocht wel thuisblijven hoor, maar ergens had ik op mijn 22e echt wel de behoefte om stillaan het nest te verlaten. Daar draag ik nu uiteraard wel de gevolgen van. Maar anderzijds ben ik ook best wel fier dat ik een zelfstandige madam ben die haar plan kan trekken.

Ik kijk regelmatig wel eens naar huizen, maar de prijzen zijn echt torenhoog. Een oud huis kopen en renoveren is ook niet echt een optie. Zowel ikzelf als de weinige familie die ik heb zijn allesbehalve handige Harry's, dus dan zou ik nog veel geld in professionals moeten steken.

Maar ik ben enig kind en enig kleinkind, dus ooit valt er nog wel eens iets te rapen :D

Carrion
30 september 2017, 12:02
Ik woon nog steeds bij m'n ouders, zal de eerstkomende 2-3 jaar waarschijnlijk niet veranderen. Maar ik zit hier niet slecht.

Bimmer
30 september 2017, 12:19
Neen, lening bij de bank :p

Dan ben jij de eigenaar van de woning en de bank de hypotheeknemer.. :)

OT:
Eigenlijk zal het misschien een beetje uitgebreider moeten zijn. Omdat er ook bijstaat van. "Ik ben eigenaar van een bouwgrond" deze mensen zullen dan ook ergens moeten wonen. Dus moeten deze mensen dan dit aanvinken of dan iets anders aanvinken waar ze nu momenteel wonen? Maar als het het laatste is, kun je nooit "ik ben eigenaar van een bouwgrond" aanvinken. Maar als je dat aanvinkt dan weet je nog niet of die mensen nu huren/thuis wonen/eigenaar zijn van een andere woning/...

Om een beetje lastig te doen. :p

Gentei
30 september 2017, 12:43
Heb een eigen appartemen gekocht een goeie 6 jaar terug.
Sindsdien woon ik daar dan ook.

Guazala
30 september 2017, 12:50
Eigen appartement gekocht 2,5 jaar geleden. Gezien de relatie nu toch lijkt te blijven duren zal dit op termijn wel verkocht worden en ingeruild voor een stekje voor ons beide, maar voorlopig is daar geen haast bij.

Genius
30 september 2017, 12:54
Ik woon sinds mijn 25 met de vriendin in een half-open bebouwing, zijn er nu 31 en nog 16j af te betalen.

Sommige opbrengsteigendommen staan al wel op mijn naam.

glashelder
30 september 2017, 12:57
Sinds een maand of twee woon ik met mijn vriendin in een huurhuis (daarvoor appartement). Redelijk deftig huis qua oppervlakte, bvb. dubbele garage, bijkeuken, er zit nog een atelier aan, redelijke tuin en terras,...

Wij willen uiteindelijk wel iets kopen, maar allebei weinig startkapitaal, dus vooral sparen nu...

Sent from my ONEPLUS A3003 using Tapatalk

Tefal
30 september 2017, 12:58
40% eigenaar van onze woning. Nog 60% van de bank en nog 17j 1450/maand afbetalen.
Tevreden met de woning, maar niet met de locatie (dorpskern). Dus binnen een 5-tal jaren toch op zoek naar iets anders.
Ik zou nu al willen verhuizen, maar de vriendin wil niet verhuizen. En ik vrees ook niet binnen 5j...

ashuray
30 september 2017, 12:58
Mijn optie staat er niet tussen. Woon bij mijn vriend die een appartement gekocht heeft

Mulan
30 september 2017, 13:18
Nog 16j afbetalen en mijn rijwoning is hypotheekvrij!
Een rijwoning gekocht voor een kleine prijs waar prutsers aan het renoveren waren geslaan. Dus eigenlijk zo goed als alles afgebroken en opnieuw gedaan, van riolering tot dak. Hierdoor heb ik ongeveer hetzelfde comfort (e-peil van 84) en zeker dezelfde oppervlakte als een doorsnee nieuwbouwwoning, maar 100.000 euro minder betaald op het einde van de rit.

Doordat onze hypotheek hetzelfde bedrag is als de doorsnee huur van een klein 2 slaapkamerappartement, willen we op termijn gaan voor een buitenverblijf voor eigen gebruik. Ofwel aan de kust een appartementje, ofwel een chalet in de Ardennen waar we toch zeker 2 wekelijks naar toe zouden kunnen gaan. We hebben enkele mensen in onze omgeving die dat ook zo doen en lijkt ons heerlijk!

Maar eerst kijken hoeveel we kunnen sparen met een baby op komst + ik die bewust deeltijds ga werken. Hiervoor ging elke euro die we over hadden naar de renovatiewerken, nu die er zo goed als op zitten eerst eventjes financieel evenwicht zoeken ;)

101st Airborne
30 september 2017, 13:28
Haha, niemand is hier eigenaar van een woning of appartement, het is van de bank... pas na uw hypotheek van 20 tot 30 jaar, bent ge de volledige eigenaar in de praktijk.
Tenzij, je een groot bedrag, en uw woning of appartement direct hebt betaald, (lottowinnaars,erfenis, spaarders, harde werkers) dan neem ik mijn woorden terug.

Booka Shade
30 september 2017, 14:44
Haha, niemand is hier eigenaar van een woning of appartement, het is van de bank... pas na uw hypotheek van 20 tot 30 jaar, bent ge de volledige eigenaar in de praktijk.
Tenzij, je een groot bedrag, en uw woning of appartement direct hebt betaald, (lottowinnaars,erfenis, spaarders, harde werkers) dan neem ik mijn woorden terug.Muggenzifterij [emoji14]
Ik voel mij iig eigenaar van mijn huis, ongeacht mijn hypothecaire lening ^^

Mrs.Tupel
30 september 2017, 14:51
Ik ben op mijn 18 jaar alleen gaan wonen en tot op heden huur ik nog altijd een appartementje. Ik zou ook graag iets kopen in de toekomst, maar aangezien ik ook geen startkapitaal heb en van thuis uit niets moet verwachten, zal het nog wel ff duren tegen dat ik iets kan kopen. Vooral omdat ik en mijn vriend nogal hoge eisen hebben op dat vlak...

Epyon
30 september 2017, 14:56
Haha, niemand is hier eigenaar van een woning of appartement, het is van de bank... pas na uw hypotheek van 20 tot 30 jaar, bent ge de volledige eigenaar in de praktijk.
Tenzij, je een groot bedrag, en uw woning of appartement direct hebt betaald, (lottowinnaars,erfenis, spaarders, harde werkers) dan neem ik mijn woorden terug.
Nope, onzin die hier al paar keer op dit forum omstandig ontkracht is. Als je een huis koopt ben jij en jij alleen de eigenaar, onafhankelijk of dat met een hypotheek is of niet. In de koop en eigendomsakte staat enkel jouw naam en die van de verkoper, de bank komt hier niet in voor. De bank komt enkel voor in de akte van hypotheekvestiging. Dit is géén eigendomsoverdracht, maar de goedkeuring van het vestigen van een zakelijk zekerheidsrecht. Je kan zelfs meerdere hypotheken op hetzelfde goed hebben, want het is immers geen eigendomsrecht.

Het is ook niet zo dat de bank gewoon uw huis kan verkopen als jij je belofte van afbetaling niet meer nakomt, want de bank is geen eigenaar - dat ben enkel jij. Er zal eerst gezocht worden naar een oplossing, zoals bijv. een herziening, het zelf verkopen van uw huis of op een of andere manier ergens anders geld vinden. Wil of kan je dit niet zal het huis van rechtswege verkocht worden, maar ook deze verkoop zal enkel tussen jou en de koper gaan.

Sarcastr0
30 september 2017, 15:12
Nog 18 jaar te gaan op lening.
Woning voor het leven gekocht.

Verstuurd vanaf mijn MotoG3 met Tapatalk

Dhene
30 september 2017, 15:33
Ik huur nog 2 maand, dan verhuis ik naar een gekocht huisje :)

xAnyana
30 september 2017, 15:33
Ik woon nog bij mijn ouders. En dat zie ik de eerste 5 jaar zeker niet veranderen.

StanTem
30 september 2017, 15:43
Altijd bij mijn ouders gewoond, vanaf mijn 19e alleen en in 2010 gaan samenwonen in een huurhuis. In 2014 dan huis gekocht.

Woon nu wel weer alleen, maar in mijn eigendom dus.

Preske
30 september 2017, 16:03
Ik woon nog thuis, en niet echt gelukkig met de situatie. Maar weinig alternatieven.

Clarkske
30 september 2017, 16:17
Ik ben eigenaar van een studio met tuin en garage, momenteel zit ik hier goed en ben ik gelukkig. Eventueel ga ik later zelf een klein huisje of groter appartement kopen.
Tenzij ik iemand tegenkom, dan wordt het een huis natuurlijk

Polestar
30 september 2017, 16:31
Ik woon nog thuis. Ik heb het zeer goed bij hotel mama, dus zal de eerste 5 à 6 jaar nog thuis blijven. Tegen dan nader ik de 30 en zal het toch wel tijd zijn om iets eigen te zoeken :p. Stiekem hoop ik dan een bouwgrond van mijn ouders te krijgen (eigenaar van een perceel met 3 gronden). Maar daar reken ik voorlopig niet op.

sink
30 september 2017, 17:18
Ik woon nog thuis, en niet echt gelukkig met de situatie. Maar weinig alternatieven.
Ditto, ben het hier al een paar jaar beu. Ik heb het hier wel goed op zich, kom niets te kort. De was en plas wordt gedaan en als ik thuiskom 's avonds heeft moeder lekker gekookt. Maar daar staat ook financieel wat tegenover.
Ben nu ook de 30 voorbij, t wordt tijd op om mijzelf te gaan wonen. Denk dat ik liever eerst iets ga huren om te zien hoe ik kan aarden in mijn eigen stekje, mijn eigen ding doen en vooral privacy hebben, en niet hele avonden op mijn pa zijn gezicht te zitten kijken :p

1994
30 september 2017, 18:20
Ik woon nog thuis, werken en wat sparen.
En waarschijnlijk een appartement huren.

Ik moet eigenlijk amper thuis iets afgeven, natuurlijk ben ik zeker bereid om mijn ouders financieel te steunen, indien nodig. Het zijn tenslotte uw ouders e.

ashuray
30 september 2017, 18:32
Ditto, ben het hier al een paar jaar beu. Ik heb het hier wel goed op zich, kom niets te kort. De was en plas wordt gedaan en als ik thuiskom 's avonds heeft moeder lekker gekookt. Maar daar staat ook financieel wat tegenover.
Ben nu ook de 30 voorbij, t wordt tijd op om mijzelf te gaan wonen. Denk dat ik liever eerst iets ga huren om te zien hoe ik kan aarden in mijn eigen stekje, mijn eigen ding doen en vooral privacy hebben, en niet hele avonden op mijn pa zijn gezicht te zitten kijken :p

Das normaal hè dat ge thuis iets moet afgeven :D hier toch

StanTem
30 september 2017, 18:35
Das normaal hè dat ge thuis iets moet afgeven :D hier toch

Als het redelijk blijft, wel ja.
Ik ben om die reden thuis vertrokken. Moest 500 euro afgeven. Een week later ben ik verhuisd.

Mulan
30 september 2017, 19:02
Als het redelijk blijft, wel ja.
Ik ben om die reden thuis vertrokken. Moest 500 euro afgeven. Een week later ben ik verhuisd.

Ik 485 (meerbepaald 1/3de van mijn loon van toen) en vond dat wél redelijk. Mijn ouders hebben mij gewoon alle betalingen (telenet, gas, electriciteit, water, voeding, zeep, brandverzekering, KI,...) getoond (hun huis was toen afbetaald) en door 3 gedeeld.
Vond ik zelf een heel eerlijke redenering, waarom zou je nog geld moeten toesteken aan je volwassen kinderen met een eigen inkomen? Op dat moment was ik zelfs diegene die het meest verdiende in huis.

Ze hebben daarvan wel elke maand iets aan de kant voor mij gezet en toen ik alleen ging wonen, hebben ze ALLE Electro voor mij betaald daarmee, was 3000 euro.

Mijn zus had enkele jaren daarvoor dezelfde reactie gehad als jij: mijn ouders waren afzetters, profiteurs,... En na 1j ging ze samen gaan wonen. Na 2 weken al telefoon naar huis: of ze de was mocht komen doen, want het wassalon was zo duur... Of ze niet eens mochten komen eten want er schoot nog maar 50 euro tot het einde van de maand... En vooral.... Of mama haar huishoudbudget eens wou tonen! :)

Valyra
30 september 2017, 19:06
Ik huur samen met m'n vriendin een nieuwbouw appartement op 't gelijkvloers.
Wij zijn perfect gelukkig op deze manier en zijn pas van plan om binnen een jaar of 5 uit te zien om iets te kopen.
Ik ben 24, zij is 21. Momenteel liggen onze prioriteiten nog ergens anders, en op deze manier hebben we nog tijd genoeg om verder het startkapitaal op te bouwen.

StanTem
30 september 2017, 19:10
Ik 485 (meerbepaald 1/3de van mijn loon van toen) en vond dat wél redelijk. Mijn ouders hebben mij gewoon alle betalingen (telenet, gas, electriciteit, water, voeding, zeep, brandverzekering, KI,...) getoond (hun huis was toen afbetaald) en door 3 gedeeld.
Vond ik zelf een heel eerlijke redenering, waarom zou je nog geld moeten toesteken aan je volwassen kinderen met een eigen inkomen? Op dat moment was ik zelfs diegene die het meest verdiende in huis.

Ze hebben daarvan wel elke maand iets aan de kant voor mij gezet en toen ik alleen ging wonen, hebben ze ALLE Electro voor mij betaald daarmee, was 3000 euro.

Mijn zus had enkele jaren daarvoor dezelfde reactie gehad als jij: mijn ouders waren afzetters, profiteurs,... En na 1j ging ze samen gaan wonen. Na 2 weken al telefoon naar huis: of ze de was mocht komen doen, want het wassalon was zo duur... Of ze niet eens mochten komen eten want er schoot nog maar 50 euro tot het einde van de maand... En vooral.... Of mama haar huishoudbudget eens wou tonen! :)

Leeggangers krijgen niks van mij. Mijn ma en stiefpa zijn beroepsdoppers. Als ze extra geld willen, moeten ze maar gaan werken.
't Mag dus al duidelijk zijn dat ik niet zo'n al te beste band heb met m'n ouders :p

ashuray
30 september 2017, 19:11
Als het redelijk blijft, wel ja.
Ik ben om die reden thuis vertrokken. Moest 500 euro afgeven. Een week later ben ik verhuisd.

Bij mij wast 250-300. Ik heb wel altijd alles alleen moeten betalen van gsm's, rijles en auto maar mijn mama deed wel aan voorhuwelijk sparen voor mij

StanTem
30 september 2017, 19:12
Bij mij wast 250-300. Ik heb wel altijd alles alleen moeten betalen van gsm's, rijles en auto maar mijn mama deed wel aan voorhuwelijk sparen voor mij

Awel, dat vind ik dan wel weer schappelijk.
Nu goed, heb er alleszins geen spijt van dat ik vertrokken ben, ook al heb ik het financieel soms erg moeilijk gehad.

Jonas89
30 september 2017, 19:18
Ik woon nog thuis, zal de eerste 4 a 5 jaar zeker niet veranderen.
Gouden Kooi situatie blijft dus... :unsure:

Hav1983
30 september 2017, 19:25
Noch huren, noch kopen. Ik woon momenteel op een appartementje dat eigendom is van het bedrijf. Best een gewellig stekje en ik kan nu goed sparen en dan misschien over 1 - 2 jaar iets kopen.

Mefke
30 september 2017, 19:35
Bij mij wast 250-300. Ik heb wel altijd alles alleen moeten betalen van gsm's, rijles en auto maar mijn mama deed wel aan voorhuwelijk sparen voor mijJa da was bij mij ook. Op de moment zelf vond ik dat belachelijk. Nu ik mijn eigen gezin heb en de kosten zie moet ik toegeven dat da nogal mild gerekend was. Waar ik dan weer niet over te spreken was, dat ze het als geld wilden hebben en ze mijn maaltijdcheques niet wouden. Toen waren die nog 3maanden geldig, en gezien ik eigenlijk weinig inkopen voor mijn eigen moest doen was ik daar dus maar weinig mee en moest ik mij nog haasten om die niet verloren te laten gaan.

Mijn situatie dus: huis gekocht waar ik met vriendin en de kindjes wonen. Als die wat groter worden kan het misschien wat te klein worden zodat we dan iets groter zouden moeten zoeken. Dat zien we dan wel.

Verstuurd vanaf mijn A0001 met Tapatalk

Prodigy
30 september 2017, 19:41
Op m'n 27ste als alleenstaande een eigen bescheiden woning gekocht, en daarvoor 5 jaar iets gehuurd. In uw eigen huis zitten voelt toch echt veel prettiger aan :)

Mulan
30 september 2017, 19:45
Leeggangers krijgen niks van mij. Mijn ma en stiefpa zijn beroepsdoppers. Als ze extra geld willen, moeten ze maar gaan werken.
't Mag dus al duidelijk zijn dat ik niet zo'n al te beste band heb met m'n ouders :p

Dat kan ik dan weer wel perfect verstaan ;)
Hier mogen studeren, 20u rijles werd door hen betaald, voor mijn eerste auto hebben ze mij het aankoopbedrag geleend,...
En ik vind dat het ook wel scheelt dat ik een duidelijk inzicht kreeg op het waarom van dat bedrag, het was niet zomaar iets dat ze uit de lucht hadden geplukt maar gewoon een heel eerlijke, gelijkwaardige bijdrage.
Ik heb ook een tijd deeltijds gewerkt in combinatie met een opleiding (die ik zelf betaalde) en toen hebben ze ook gewoon gezegd: "we behouden de 1/3de regeling" waarbij ik 1/3de van mijn loon af gaf en de rest kon houden, hoewel dat bedrag mijn eigen verbruikskosten niet dekte en ik dus voor een stukje terug op hun kosten leefde. Dat was ook een manier van hen om studeren en verder raken in het leven te stimuleren.

Sylverscythe
30 september 2017, 20:06
Die jaar geleden een appartementje gekocht, met een zeer doenbare afbetaling. Principieel ben ik vrij voorzichtig met afbetalingen, en mijn idee was dat ik als alleenstaande geen groot huis nodig had, waar ik enkel meer onderhoud aan zou hebben + met een afbetaling zou zitten die als een molensteen rond mijn nek hangt. Ook met het oog op eventuele verblijven in het buitenland, die ik niet wou uitsluiten. Nu bijna een jaar in de VS afgerond, waar ik een pak meer betaal aan huur. Duur jaar dus door dat te combineren, maar het was het waard.

My Spot
30 september 2017, 20:43
Ik woon ook nog thuis, ben nog maar bijna 2 jaar aan het werk. Sinds ik werk, zijn we overeengekomen dat ik 250€/maand betaal. Ik vind da echt goe meevallen. De was en plas wordt nog gedaan, ook het eten. Mn maaltijdcheques geebruiken we ook voor gezamenlijke aankopen, waar ik af en toe dan wel een specialeke voor mezelf aankoop.
Daarnaast, spring ik wel bij als het nodig moest zijn.
Zelf probeer ik zo'n 1200€/maand te sparen, +- 2/3 van mn loon.

Verstuurd vanaf mijn HUAWEI VNS-L31 met Tapatalk

Preske
30 september 2017, 21:03
Awel, dat vind ik dan wel weer schappelijk.
Nu goed, heb er alleszins geen spijt van dat ik vertrokken ben, ook al heb ik het financieel soms erg moeilijk gehad.

bij de meeste uit mijn vrienden- en familiekring was het ook altijd rond de 300-350. Dat is een schappelijk bedrag vind ik.

SilentSpring
30 september 2017, 22:02
Sedert 1,5 maand woon ik in m'n eigen huis :D

Ik was bijna 27 toen ik kocht, doordat ik thuis niets moest afgeven heb ik wel serieus kunnen doorsparen gedurende bijna de 7 jaar die ik toen al werkte.
Op die manier was ik in staat om alleen een nieuwbouw te zetten, 'k heb soms eens gevloekt om 6/7 te gaan werken maar 't was het zeker waard als ik kijk waar ik nu sta.

Valyra
30 september 2017, 22:17
Sedert 1,5 maand woon ik in m'n eigen huis :D

Ik was bijna 27 toen ik kocht, doordat ik thuis niets moest afgeven heb ik wel serieus kunnen doorsparen gedurende bijna de 7 jaar die ik toen al werkte.
Op die manier was ik in staat om alleen een nieuwbouw te zetten, 'k heb soms eens gevloekt om 6/7 te gaan werken maar 't was het zeker waard als ik kijk waar ik nu sta.
Da's een zeer schoon gebaar van uw ouders. Chapeau!

ashuray
30 september 2017, 22:31
Ja da was bij mij ook. Op de moment zelf vond ik dat belachelijk. Nu ik mijn eigen gezin heb en de kosten zie moet ik toegeven dat da nogal mild gerekend was. Waar ik dan weer niet over te spreken was, dat ze het als geld wilden hebben en ze mijn maaltijdcheques niet wouden. Toen waren die nog 3maanden geldig, en gezien ik eigenlijk weinig inkopen voor mijn eigen moest doen was ik daar dus maar weinig mee en moest ik mij nog haasten om die niet verloren te laten gaan.

Mijn situatie dus: huis gekocht waar ik met vriendin en de kindjes wonen. Als die wat groter worden kan het misschien wat te klein worden zodat we dan iets groter zouden moeten zoeken. Dat zien we dan wel.

Verstuurd vanaf mijn A0001 met Tapatalk

Das wel raar..ik kreeg op den duur ook maaltijd cheques en dat bedrag werd afgetrokken van het huishoudgeld. Nu ook. Ik betaal mijn vriend zijn appartement niet mee af maar wel de helft van al de kosten. Mijn maaltijdcheques krijgt hij ook en ik betaal ook Netflix volledig zelf

Carrion
30 september 2017, 22:36
Die chance heb ik hier thuis gelukkig ook dat ik niets moet afgeven.

eniac
30 september 2017, 23:13
Vond ik zelf een heel eerlijke redenering, waarom zou je nog geld moeten toesteken aan je volwassen kinderen met een eigen inkomen?

Hangt van de situatie af he. Als je verre van geldzorgen hebt, waarvoor zou je dan je kinderen laten betalen voor zaken die je al zoveel jaar betaald hebt? Tegen dat mijn kinderen zelf gaan werken is mijn huis al lang afbetaald terwijl zij waarschijnlijk, gegeven de historische evolutie van de vastgoedprijzen, serieus aan de bak gaan mogen om iets van eigendom te vergaren.

Zolang wij het goed hebben kan ik me niet voorstellen dat ik leefkosten aan mijn kinderen ga vragen.

glashelder
1 oktober 2017, 00:03
Hangt van de situatie af he. Als je verre van geldzorgen hebt, waarvoor zou je dan je kinderen laten betalen voor zaken die je al zoveel jaar betaald hebt? Tegen dat mijn kinderen zelf gaan werken is mijn huis al lang afbetaald terwijl zij waarschijnlijk, gegeven de historische evolutie van de vastgoedprijzen, serieus aan de bak gaan mogen om iets van eigendom te vergaren.
Dat was ik ook aan het denken. Dat je iéts vraagt, oke. Maar €500 aan iemand die nog helemaal moet beginnen in het leven en serieus moet sparen voor auto, huis, eerste aankopen,... Nu goed, in het geval van Mulan werd er dan wel een deel teruggegeven, zijn de rijlessen betaald en het bedrag voor de auto geleend. Da's iets anders dan €500 per maand moeten afgeven 'omdat iedereen evenveel bijdraagt' (ook al heeft niet iedereen het even veel nodig) en dat je het nooit meer terugziet.

Sooth Awful
1 oktober 2017, 00:18
Woon 'nog' thuis. Maar als enig kind van een vader met 3 eigendommen ga ik me niet al te veel zorgen moeten maken later. :)

Mulan
1 oktober 2017, 08:34
Mijn ouders hebben het nooit breed gehad, zoals ik eerder al stelde verdiende ik rond de 1500 euro en was ik daarmee diegene met het hoogste loon in huis. Ze werkten beiden als textielarbeiders.

Daarnaast zijn wij heel goed opgevoed met de waarde van geld. We kregen zakgeld, eetgeld als student, kleedgeld,.. En moesten we maar zien dat we daarmee rond kwamen, wat eigenlijk nèt wel lukte.
Dan zie ik niet in waarom je een volwassene met eigen inkomsten moet blijven ontzien. Maar daar zit mijn eigen opvoeding natuurlijk voor iets tussen ;)

Mijn ouders hebben het kopen van een huis wel altijd gestimuleerd. Zo hebben ze mij een paar duizend euro gegeven om mijn voorschot te kunnen betalen, dat was mijn "trouwgeld". De 1 betaalt een stuk van het trouwfeest, de andere een trouwkleed, mijn ouders besloten dat trouwen toch niet meer van deze tijd is en hebben mijn voorschot van het huis mee betaald :D Ook hebben ze actief mee gezocht naar betaalbare woningen, mee leningen helpen uitpluizen en heeft mijn vader hier zo goed als alle verbouwingen in huis helpen uitvoeren.
Mijn opvoeding heeft er ook voor gezorgd dat ik weet dat opzoeken veel geld kan besparen. Ik heb op bouwmaterialen makkelijk 10.000 euro bespaard door heel gericht te gaan zoeken en vergelijken.
Om een voorbeeld te geven: ik ga een nieuw keukenblad plaatsen (nuja, mijn vader gaat dat doen..) en de houthandel om de hoek gaf mij een offerte van 1100 euro. Een andere in de buurt eentje voor 700 euro, exclusief btw. Ik heb mijn houten werkblad nu besteld regio Antwerpen voor 410 euro! 2u online zoeken en 1u houthandels afgaan bespaart me dus minimum 300 euro. Dat vind ik waardevoller in het leven, die zelfstandigheid aanleren en stimuleren, dan geld kunnen geven.
Zowel mijn man als ik zijn allerminst van plan onze dochter op te voeden in luxe, omdat wij dat zélf niet waardevol vinden. Als zij later iets wil kopen, zal ze niet op voorhand weten of wij al dan niet gaan sponseren. Dat zullen we op het moment wel beslissen en zien of we dat project "waardevol" genoeg vinden...

Lakigigar
1 oktober 2017, 08:47
Ik huur op dit moment een sociale woning, en ben alleenstaand. Mogelijk zoek ik wel een sociale woning in een stad, omdat ik toch merk dat ik meer een stadsmens ben, hoewel ik ook de rust nodig heb met momenten, maar ik heb iets nodig dat leeft. Ik wil ook op termijn iets op de privémarkt huren. Ik ben niet geïnteresseerd in het kopen van een woning, ook niet als ik veel geld heb. Ik wil niet graag gebonden zijn aan iets, en moet ten alle tijde de mogelijkheid hebben om iets nieuws te hebben (en het kapitaal heb ik ook nooit, zelf al verdien ik 3000 euro bruto per maand vanaf nu). Het meest ideale zou zijn dat ik mister globetrotter ben, en gewoon stop met mijn sociale woning te huren hier, en gewoon van land tot land een woning huur voor een tijdje en dan weer vertrek naar ergens anders, maar dat is praktisch niet haalbaar. Ik geef eigenlijk weinig om zekerheid, leef van vandaag op morgen of in de verre toekomst. Morgen interesseert me niet.

Booka Shade
1 oktober 2017, 08:50
Mijn ouders hebben het nooit breed gehad, zoals ik eerder al stelde verdiende ik rond de 1500 euro en was ik daarmee diegene met het hoogste loon in huis. Ze werkten beiden als textielarbeiders.

Daarnaast zijn wij heel goed opgevoed met de waarde van geld. We kregen zakgeld, eetgeld als student, kleedgeld,.. En moesten we maar zien dat we daarmee rond kwamen, wat eigenlijk nèt wel lukte.
Dan zie ik niet in waarom je een volwassene met eigen inkomsten moet blijven ontzien. Maar daar zit mijn eigen opvoeding natuurlijk voor iets tussen ;)

Mijn ouders hebben het kopen van een huis wel altijd gestimuleerd. Zo hebben ze mij een paar duizend euro gegeven om mijn voorschot te kunnen betalen, dat was mijn "trouwgeld". De 1 betaalt een stuk van het trouwfeest, de andere een trouwkleed, mijn ouders besloten dat trouwen toch niet meer van deze tijd is en hebben mijn voorschot van het huis mee betaald :D Ook hebben ze actief mee gezocht naar betaalbare woningen, mee leningen helpen uitpluizen en heeft mijn vader hier zo goed als alle verbouwingen in huis helpen uitvoeren.
Mijn opvoeding heeft er ook voor gezorgd dat ik weet dat opzoeken veel geld kan besparen. Ik heb op bouwmaterialen makkelijk 10.000 euro bespaard door heel gericht te gaan zoeken en vergelijken.
Om een voorbeeld te geven: ik ga een nieuw keukenblad plaatsen (nuja, mijn vader gaat dat doen..) en de houthandel om de hoek gaf mij een offerte van 1100 euro. Een andere in de buurt eentje voor 700 euro, exclusief btw. Ik heb mijn houten werkblad nu besteld regio Antwerpen voor 410 euro! 2u online zoeken en 1u houthandels afgaan bespaart me dus minimum 300 euro. Dat vind ik waardevoller in het leven, die zelfstandigheid aanleren en stimuleren, dan geld kunnen geven.
Zowel mijn man als ik zijn allerminst van plan onze dochter op te voeden in luxe, omdat wij dat zélf niet waardevol vinden. Als zij later iets wil kopen, zal ze niet op voorhand weten of wij al dan niet gaan sponseren. Dat zullen we op het moment wel beslissen en zien of we dat project "waardevol" genoeg vinden...

Goede manier van in het leven staan imo.

ashuray
1 oktober 2017, 08:52
Mijn ouders hebben het nooit breed gehad, zoals ik eerder al stelde verdiende ik rond de 1500 euro en was ik daarmee diegene met het hoogste loon in huis. Ze werkten beiden als textielarbeiders.

Daarnaast zijn wij heel goed opgevoed met de waarde van geld. We kregen zakgeld, eetgeld als student, kleedgeld,.. En moesten we maar zien dat we daarmee rond kwamen, wat eigenlijk nèt wel lukte.
Dan zie ik niet in waarom je een volwassene met eigen inkomsten moet blijven ontzien. Maar daar zit mijn eigen opvoeding natuurlijk voor iets tussen ;)

Mijn ouders hebben het kopen van een huis wel altijd gestimuleerd. Zo hebben ze mij een paar duizend euro gegeven om mijn voorschot te kunnen betalen, dat was mijn "trouwgeld". De 1 betaalt een stuk van het trouwfeest, de andere een trouwkleed, mijn ouders besloten dat trouwen toch niet meer van deze tijd is en hebben mijn voorschot van het huis mee betaald :D Ook hebben ze actief mee gezocht naar betaalbare woningen, mee leningen helpen uitpluizen en heeft mijn vader hier zo goed als alle verbouwingen in huis helpen uitvoeren.
Mijn opvoeding heeft er ook voor gezorgd dat ik weet dat opzoeken veel geld kan besparen. Ik heb op bouwmaterialen makkelijk 10.000 euro bespaard door heel gericht te gaan zoeken en vergelijken.
Om een voorbeeld te geven: ik ga een nieuw keukenblad plaatsen (nuja, mijn vader gaat dat doen..) en de houthandel om de hoek gaf mij een offerte van 1100 euro. Een andere in de buurt eentje voor 700 euro, exclusief btw. Ik heb mijn houten werkblad nu besteld regio Antwerpen voor 410 euro! 2u online zoeken en 1u houthandels afgaan bespaart me dus minimum 300 euro. Dat vind ik waardevoller in het leven, die zelfstandigheid aanleren en stimuleren, dan geld kunnen geven.
Zowel mijn man als ik zijn allerminst van plan onze dochter op te voeden in luxe, omdat wij dat zélf niet waardevol vinden. Als zij later iets wil kopen, zal ze niet op voorhand weten of wij al dan niet gaan sponseren. Dat zullen we op het moment wel beslissen en zien of we dat project "waardevol" genoeg vinden...

Bij ons is nooit iemand gesponsord. Mijn papa was op invaliditeit en mama werkte deeltijds om hem te verzorgen. Nadat hij gestorven is is het voor mijn mama helemaal onmogelijk om iets bij te dragen. Ik verdien nu ook 1500 euro wat niet veel is maar omwille van mijn diploma (wat toch 7bso is)heb ik niet veel meer opties. Mijn vriend verdiend veel meer en zijn ouders bezitten 2 appartements blokken en 3 eigendommen. Mijn vriend zijn vader heeft het beschrijf voor mijn vriend zijn appartement betaald. Mijn vriend heeft nooit iets moeten afgeven en een nieuwe auto gekregen van thuis. Als wij een huis gaan kopen gaan ze ook sponsoren.

Ik heb het daar zelf heel lastig mee omdat ik nooit veel ga kunnen bijdragen dus hij gaat 2/3 van ons huis bezitten. Hij heeft gezegd dat ik er niet mee moet inzitten dat ik minder heb maar toch..

Als wij verhuizen gaat hij zijn appartement verhuren. Normaal zijn die allemaal enkel huren maar mijn vriend en zijn zus die naast ons woont hebben ze mogen kopen zodat ze later de huur nog extra er bij hebben.

n0ukie
1 oktober 2017, 09:31
Ik woon momenteel nog samen maar zal binnenkort terug naar mijn ouders gaan denk ik. Ik ben nu 29 jaar en ik wil eigenlijk opnieuw gaan studeren. Ik heb het een tijdje geprobeerd te combineren met (voltijds) werken maar gemerkt dat dat voor mij te veel was. Halftijds werken combineren met studeren is een optie die ik nog overweeg, maar dan ben ik nog zeker 8 jaar bezig t.o.v. 5 jaar en is het financieel ook geen lachertje om dat alleen te bekostigen.
Ik zou waarschijnlijk niets moeten afgeven, heb ik mijn eerste jaren na mijn studie ook niet moeten doen. Maar het is een serieuze sprong in het diepe voor mij.

Lefky
1 oktober 2017, 10:05
Ik ben net alleen alleen gaan wonen. Dus heb nog 29 jaar en 9 maand af te betalen :p
Heb met wat steun van mijn ouders een appartement gekocht.
Op termijn wil ik wel verhuizen naar een huis op den buiten. Maar momenteel zit ik hier goed (voor zover ik dat nu al kan zeggen).

nokeyboard
1 oktober 2017, 10:26
Paar jaar thuis bij de ouders gewoond en moest 200 euro afgeven. Is toen verhoogd naar 225 euro omdat ik voetbal (telenet sport kanalen ) wou zien op den tv.
Woon nu al 3jaar samen met mijn vrouw in een huis dat we gekregen hebben.

zarathustra
1 oktober 2017, 10:29
tot 2010 thuis gewoond, dan 10 maanden gehuurd hier bij vrienden in Noorwegen en dan een huis gekocht waar ik nu dus al bijna 6 jaar woon. Was wel niet gekocht met het idee van kinderen enzo. Nu we dus met 4 zijn is het plan om dit over 3-4 jaar te verkopen en iets groter te kopen.

Aangezien de vrij strenge regels hier wat betreft leningen zal ik eerst mijn hoeveelheid inbreng terug mogen opschroeven.

Mus
1 oktober 2017, 16:35
Ik wil hier graag een excel sheet van Booka.

Dieter85
1 oktober 2017, 16:43
Ik huur op dit moment een sociale woning, en ben alleenstaand. Mogelijk zoek ik wel een sociale woning in een stad, omdat ik toch merk dat ik meer een stadsmens ben, hoewel ik ook de rust nodig heb met momenten, maar ik heb iets nodig dat leeft. Ik wil ook op termijn iets op de privémarkt huren. Ik ben niet geïnteresseerd in het kopen van een woning, ook niet als ik veel geld heb. Ik wil niet graag gebonden zijn aan iets, en moet ten alle tijde de mogelijkheid hebben om iets nieuws te hebben (en het kapitaal heb ik ook nooit, zelf al verdien ik 3000 euro bruto per maand vanaf nu).


Dit inkomen mag in 2017 niet hoger zijn dan:
24.092 euro als u een alleenstaande bent zonder personen ten laste;

Jij hebt 36000 euro per jaar, hoe rijm je dat dan met een sociale woning? Je mag daar in blijven zolang je ooit maar voldeed?

Sylverscythe
1 oktober 2017, 17:02
Jij hebt 36000 euro per jaar, hoe rijm je dat dan met een sociale woning? Je mag daar in blijven zolang je ooit maar voldeed?

Ik denk dat hij bedoelt "zelfs al zou ik 3000 euro bruto per maand verdienen vanaf nu"...

Lulukai
1 oktober 2017, 17:02
Jij hebt 36000 euro per jaar, hoe rijm je dat dan met een sociale woning? Je mag daar in blijven zolang je ooit maar voldeed?Denk dat je verkeerd interpreteert, hij zegt "zelfs al zou ik 3000 bruto per maand verdienen, dan nog zou ik dat niet willen"

StanTem
1 oktober 2017, 18:14
Ik denk dat hij bedoelt "zelfs al zou ik 3000 euro bruto per maand verdienen vanaf nu"...


Denk dat je verkeerd interpreteert, hij zegt "zelfs al zou ik 3000 bruto per maand verdienen, dan nog zou ik dat niet willen"

Inderdaad, want onze vriend werkt niet.

Sylverscythe
1 oktober 2017, 18:24
Over die discussie van thuis wat af te geven...

In mijn vriendengroep zaten beide extremen, helemaal niks en zeer hoge bedragen. Ikzelf zat eerder aan de lage kant, maar dat was meer een principekwestie van "je hebt je eigen inkomen dus je kan maar bijdragen". Uiteindelijk werd de was en de plas gedaan en stond er eten op tafel dusja niks te klagen.

Met mijn vrienden die niks betaalden daarintegen had ik vaak discussies daarover, aangezien zij net zoals sommigen hier van het principe waren dat als hun ouders niets te kort kwamen, zij niks moesten afstaan aangezien zij het later meer nodig zouden hebben en het uiteindelijk toch op een of andere manier terug zou komen (erfenis, ...) omdat hun ouders het opspaarden.

De vrienden die hoge bedragen betaalden, hadden in mijn ogen gewoon vreemde ouders. Bij een kerel was het idee dat hij het wegvallende kindergeld zou compenseren tot hij het huis uit was. Die waren met drie kinderen dus was een redelijk bedrag, en het is niet of die moest verder veel verwachten van de ouders. Leek dus meer op een strategie om hem buiten te werken en zelfstandig te laten worden. Kan ik gewoon niet akkoord mee gaan.

Uiteindelijk neig ik meer naar de visie "als ik het niet nodig heb, waarom mijn kinderen geld vragen". Maar het hangt natuurlijk van situatie tot situatie af. In de familie zat er ook zo een complete tamzak die thuis goed zat met zijn uitkering van € 300 per maand. Zo'n kinderen hebben wat meer stimulatie nodig om iets te ondernemen denk ik :)

Sloth
1 oktober 2017, 19:52
Ik moest thuis 250-300€ afgeven (vanaf ik vast werk had) en heb daar nooit een probleem van gemaakt. Vond het zelfs vrij normaal om een kleine bijdrage te geven. Ik heb thuis gewoond tot mijn 27ste. Ben nu 31 jaar en huur al 4 jaar een appartement. Ben wel van plan om ooit iets te kopen.

Als ik die 300€ bekijk dan was dat echt niets vergeleken met wat ik nu allemaal moet betalen. Natuurlijk is niets betalen nog beter maar je kan niet eeuwig op de kap van je ouders leven als je zelf geld verdient. Zeker als je ziet hoe duur het leven is. Eten per maand alleen al is 150-250€ ( ik let niet op :p).

Booka Shade
1 oktober 2017, 22:29
Ik wil hier graag een excel sheet van Booka.Mus please, don't push it [emoji14]

Booka Shade
1 oktober 2017, 22:36
Tot mijn 23ste thuis gewoond (daarvan wel 3j 5 dagen op 7 bij mijn ex haar ouders).
Moest toen die periode enkel mijn maaltijdcheques afgeven, aangezien die toen nog uit papier bestonden :).
Daarna 3j gaan huren met mijn huidige vrouw en nu dus sinds een maand een huis gekocht waar we nog 19j en 11m moeten aan afbetalen.

Het enigste probleem bij mij was, dat ik dus zeer weinig moest afgeven thuis en ik daar qua sparen niets tegenover kon stellen. Deed veel te veel geld op aan feesten, multimedia shizzle en vrouwen (niet in de zin van prostitutie welteverstaan).
Nu achteraf voel ik mij daar wel schuldig voor dat zij mij de kans gaven om goed te sparen en ik er gewoon mijn klak naar gooide. Gelukkig is dat allemaal wel veranderd en sta ik met beide voeten in het leven ^^

glashelder
1 oktober 2017, 22:41
Dan zie ik niet in waarom je een volwassene met eigen inkomsten moet blijven ontzien. Maar daar zit mijn eigen opvoeding natuurlijk voor iets tussen ;)
Mja, als ik nu je twee posts na elkaar leg, hebben je ouders je studies en rijlessen betaald, bedrag voor auto geleend, €3000 electro betaald toen je alleen ging wonen en een paar duizend euro gegeven om je voorschot huis te kunnen betalen... Dan is dat toch allemaal relatief. Ik heb bvb. nooit meer dan €250 gehad van mijn ouders (allez, gans mijn familie had samengelegd, eigenlijk...) toen ik op mijn 18de verjaardag alleen ging wonen. Studies, rijlessen, auto's etc, allemaal zelf betaald. (Nu, ik had ook wat vertraging met al die dingen, heb bvb. mijn auto en rijlessen pas dit jaar betaald, maar dat komt net omdát ik er eerder de financiële middelen niet toe had...)

Ook nu nog, bij het alleen wonen, gisteren housewarmingparty voor de familie. Van mijn ouders heb ik een tochtrol en isolerende folie gekregen, uit de aanbiedingen uit de Aldi :p

Edit: nee, sorry sorry sorry, ben mis... Een paar jaar geleden heeft mijn tante mijn mama uitgekocht om de woning van mijn oma te kunnen kopen (tante is met gezin bij oma komen wonen). En toen heb ik wel effectief €4000 gehad van mijn ouders (ook alleen maar omdat mijn oma had aangedrongen bij mijn ouders, omdat ze het niet vond kunnen dat mijn zus en ik daar niks van zouden krijgen, haha).

Avondland
1 oktober 2017, 22:50
Eigenaar van een appartement in centrum Antwerpen sinds drie jaar en mijn vriendin is er vorig jaar bij ingetrokken. Ik ga het appartement blijven behouden en verhuren als we later samen voor een huis gaan. Verkopen zie ik niet zitten, want ik zou hier later graag terug willen wonen op oudere leeftijd.

Badger
2 oktober 2017, 01:41
Inderdaad, want onze vriend werkt niet.

Een paar posts in de topic en ik snap meer en meer waarom hij zo extreemlinks is.

Dan was Jasper achteraf gezien nog een gematigde kerel :)

Mulan
2 oktober 2017, 07:46
Mja, als ik nu je twee posts na elkaar leg, hebben je ouders je studies en rijlessen betaald, bedrag voor auto geleend, €3000 electro betaald toen je alleen ging wonen en een paar duizend euro gegeven om je voorschot huis te kunnen betalen... Dan is dat toch allemaal relatief. Ik heb bvb. nooit meer dan €250 gehad van mijn ouders (allez, gans mijn familie had samengelegd, eigenlijk...) toen ik op mijn 18de verjaardag alleen ging wonen. Studies, rijlessen, auto's etc, allemaal zelf betaald. (Nu, ik had ook wat vertraging met al die dingen, heb bvb. mijn auto en rijlessen pas dit jaar betaald, maar dat komt net omdát ik er eerder de financiële middelen niet toe had...)

Ook nu nog, bij het alleen wonen, gisteren housewarmingparty voor de familie. Van mijn ouders heb ik een tochtrol en isolerende folie gekregen, uit de aanbiedingen uit de Aldi :p

Edit: nee, sorry sorry sorry, ben mis... Een paar jaar geleden heeft mijn tante mijn mama uitgekocht om de woning van mijn oma te kunnen kopen (tante is met gezin bij oma komen wonen). En toen heb ik wel effectief €4000 gehad van mijn ouders (ook alleen maar omdat mijn oma had aangedrongen bij mijn ouders, omdat ze het niet vond kunnen dat mijn zus en ik daar niks van zouden krijgen, haha).

Zoals je zelf zegt: het is relatief, want ik heb 3j thuis gewoond waarvan 2j fulltime gewerkt en dus 485 euro afgegeven. 1j ongeveer 200 euro (weet het exacte bedrag niet meer) waardoor ik 14.000 euro heb bijgedragen in de kosten.
En dat ouders je studies betalen, hoort er nu eenmaal bij als je ouder wordt hé ;) Zeker als je weet dat je het in extremis zelfs via de rechtbank kan afdwingen... Die jaren dat ik studeerde kregen ze ook kindergeld, een extra aftrekpost bij de belastingen,... Niet dat ze rijk geworden zijn van mij :D maar ze hebben er geen financieel nadeel aan gedaan door mij thuis te laten wonen en een hoger bedrag te vragen dan de doorsnee ouders doen.

Ik vind dat wel een fair bedrag, waar anderen het absurd veel vinden/vonden zeker voor mensen die het niet "nodig" hadden (huis was immers al afbetaald) maar het hoort gewoon bij hun opvoedingsstijl. Eentje waar ik zelf ook achter sta en grotendeels over zal nemen op mijn gezin!

Mijn ouders hebben ook nooit gezegd dat we geld gingen krijgen, laat staan een concreet bedrag. Dus voor hetzelfde geld had ik ook een tochtrol gekregen ipv mijn wasmachine, droogkast, oven, tv, strijkijzer,.. ;p

Pompi
2 oktober 2017, 13:16
een goede 5 jaar thuis gewoond en €300 afgedragen.
2jaar gehuurd aan €775
Nu betalen we nog 18j 10m af aan €1200.

Zoals booka ook al aangaf in mijn jonge jaren geld langs ramen en deuren weggesmeten. Aan alles en niks, en vooral veel diesel en pinten aan vrienden.
Das ook wel een stukje van thuis meegekregen; mijn moeder was alleenstaande maar verdiende vrij goed door hard te werken; maar was eigenlijk nooit echt financieel verantwoordelijk. Had altijd wel 3-4 leningen lopen.
Hoewel wij nooit iets te kort kwamen zou ik het nooit zo aangepakt hebben.

Ik heb van thuis uit dus nooit iets meegekregen buiten levenslessen.
Er werd aan voorhuwelijkssparen gedaan voor mij en mijn zus maar dat is uitbetaald een paar jaar geleden en bij mijn moeder gebleven. (dat pikte eerst even maar ik reken er nu gewoon niet meer op).
Mijn vriendin zit in een andere situatie.. komt van een goede 2 verdieners, die betalen met een gerust hart onze vakantie of restaurant.
Ik had het daar wel moeilijk mee, en nu nog zou mijn schoonmoeder graag is met mij gaan shoppen en dan weet ik dat ze alles betaald maar dat voelt echt vreemd voor mij; ik verdien echt niet slecht en kan best wel kleren betalen als ik daar prioriteit aan zou geven.

Voor ons huis hebben we de schrijfkosten bij haar grootouders geleend en die betalen we elk nog af; ik denk er over om deze na nieuwjaar volledig in te lossen omdat ik me toch niet comfortabel voel bij een openstaande schuld.
Ik wil graag volledig schuldenvrij buiten hypotheek zijn voor we aan trouwen en kinderen beginnen. Maar begin te beseffen dat dat langs de kant van mijn vriendin wel heel moeilijk word. (betaalt nog steeds haar 5j oude wagen af bij de grootouders)



Wat ik dus vooral van thuis uit meekreeg is een ongelooflijke schrik voor schulden, want dat weegt op een gezin.. mijn moeder vroeg aan 12-jarige ik om mijn communiegeld om haar belastingen te kunnen betalen.

ashuray
2 oktober 2017, 13:23
een goede 5 jaar thuis gewoond en €300 afgedragen.
2jaar gehuurd aan €775
Nu betalen we nog 18j 10m af aan €1200.

Zoals booka ook al aangaf in mijn jonge jaren geld langs ramen en deuren weggesmeten. Aan alles en niks, en vooral veel diesel en pinten aan vrienden.
Das ook wel een stukje van thuis meegekregen; mijn moeder was alleenstaande maar verdiende vrij goed door hard te werken; maar was eigenlijk nooit echt financieel verantwoordelijk. Had altijd wel 3-4 leningen lopen.
Hoewel wij nooit iets te kort kwamen zou ik het nooit zo aangepakt hebben.

Ik heb van thuis uit dus nooit iets meegekregen buiten levenslessen.
Er werd aan voorhuwelijkssparen gedaan voor mij en mijn zus maar dat is uitbetaald een paar jaar geleden en bij mijn moeder gebleven. (dat pikte eerst even maar ik reken er nu gewoon niet meer op).
Mijn vriendin zit in een andere situatie.. komt van een goede 2 verdieners, die betalen met een gerust hart onze vakantie of restaurant.
Ik had het daar wel moeilijk mee, en nu nog zou mijn schoonmoeder graag is met mij gaan shoppen en dan weet ik dat ze alles betaald maar dat voelt echt vreemd voor mij; ik verdien echt niet slecht en kan best wel kleren betalen als ik daar prioriteit aan zou geven.

Voor ons huis hebben we de schrijfkosten bij haar grootouders geleend en die betalen we elk nog af; ik denk er over om deze na nieuwjaar volledig in te lossen omdat ik me toch niet comfortabel voel bij een openstaande schuld.
Ik wil graag volledig schuldenvrij buiten hypotheek zijn voor we aan trouwen en kinderen beginnen. Maar begin te beseffen dat dat langs de kant van mijn vriendin wel heel moeilijk word. (betaalt nog steeds haar 5j oude wagen af bij de grootouders)



Wat ik dus vooral van thuis uit meekreeg is een ongelooflijke schrik voor schulden, want dat weegt op een gezin.. mijn moeder vroeg aan 12-jarige ik om mijn communiegeld om haar belastingen te kunnen betalen.

Bij mij is het ook zo. Schoonouders verdienen genoeg zelf altijd moeten knokken. Hier werd er geld gevraagd en ooit zelfs gestolen om alcohol te kunnen kopen..zogezegd voor elektriciteit maar die rekening lag dan in de vuilbak

Hopelijk schop ik het even ver als u :D

Overlaatst zijn wij ergens in Genk gaan eten met mijn schoonouders en het was daar belachelijk duur. Ik voel mij dan ook helemaal niet thuis in zon plaatsen en vraag mij af hoe mensen geld zo kunnen verspillen..ale het was wel lekker

Shadowfox
2 oktober 2017, 14:00
Ik huur op dit moment een sociale woning, en ben alleenstaand. Mogelijk zoek ik wel een sociale woning in een stad, omdat ik toch merk dat ik meer een stadsmens ben, hoewel ik ook de rust nodig heb met momenten, maar ik heb iets nodig dat leeft. Ik wil ook op termijn iets op de privémarkt huren. Ik ben niet geïnteresseerd in het kopen van een woning, ook niet als ik veel geld heb. Ik wil niet graag gebonden zijn aan iets, en moet ten alle tijde de mogelijkheid hebben om iets nieuws te hebben (en het kapitaal heb ik ook nooit, zelf al verdien ik 3000 euro bruto per maand vanaf nu). Het meest ideale zou zijn dat ik mister globetrotter ben, en gewoon stop met mijn sociale woning te huren hier, en gewoon van land tot land een woning huur voor een tijdje en dan weer vertrek naar ergens anders, maar dat is praktisch niet haalbaar. Ik geef eigenlijk weinig om zekerheid, leef van vandaag op morgen of in de verre toekomst. Morgen interesseert me niet.

Uw toekomstplannen hangen bij u precies wel heel hard af van welk topic ge nu precies in aan het posten zijt :unsure:

OT:
Op dit moment woon ik bij grootmoeder, december eindelijk alleen gaan wonen (word eind december 30).

9 jaar geleden, na de studies kreeg ik thuis te horen dat ze €250 verwachtten zodra ik ging werken wat op zich geen probleem was voor mij tenzij het feit dat ik mijn kamer ging moeten blijven delen met de 7 jaar jongere broer (als ge 2 jaar op kot hebt gezeten is dat echt een no-go). Grootouders woonden in een grote villa waar de hele bovenverdieping ongebruikt was (2 grote logeerkamers), aangezien ik daar toch al meer sliep dan thuis (dichter bij de uitgangsbuurt) eens gepolst of ze er iets zouden op tegen hebben of ik daar kwam wonen (tijdelijk) mits ik mijn kosten zelf betaalde. 5 jaar geleden op punt gestaan om te vertrekken, maar werd kanker vastgesteld bij grootvader en grootmoeder moest dan plots nieuwe heup hebben, ik ben geen klootzak dus ben ik gebleven om te helpen. Grootvader is er ondertussen een jaartje niet meer, grootmoeder heeft het verwerkt, tijd om te vertrekken dus.

glashelder
2 oktober 2017, 17:53
Overlaatst zijn wij ergens in Genk gaan eten met mijn schoonouders en het was daar belachelijk duur. Ik voel mij dan ook helemaal niet thuis in zon plaatsen en vraag mij af hoe mensen geld zo kunnen verspillen..ale het was wel lekker
Oh, herkenbaar, ja. Mijn ouders hebben altijd in een sociale woning gewoond, mijn schoonouders hebben een huis met best een groot stuk grond... Da's best raar, dat verschil. Die gaan inderdaad voor elke scheet gaan eten en er is dan altijd één iemand die betaalt (afhankelijk van wiens verjaardag of jubileum of weet ik veel wat het is). Dat zijn best grote bedragen... En dan verwachten ze dat m'n vriendin en ik dat ook doen voor onze verjaardag, maar ik vier mijn verjaardag helemaal zo niet (en ik ben al helemaal niet van plan om elk jaar te gaan eten voor mijn verjaardag) en ik vind dat gewoon een veel te groot bedrag om in één keer uit te geven. En dan zeggen mijn schoonouders dat ik, als we een etentje doen voor onze verjaardag, ik mijn ouders ook maar moet uitnodigen. Die gaat dat echt niet doen, van zo ver komen voor een etentje voor een verjaardag, ze zouden ook niet goed snappen waarom ik plots etentjes begin te doen, haha.

Nu ja, impliciet wordt er ook verwacht dat kerstmis dit jaar bij ons thuisgevierd wordt (net verhuisd naar een huis, alles begint in orde te komen en schoonzus had ook eerste kerst na haar verhuis bij haar gedaan). Dus nu gaan we maar naar mijn ouders voor kerst :') Ik hou niet van dat opgedrongen gedoe (zo zichzelf uitnodigen op een kerfstfeest dat ik niet eens wil geven), en mijn vriendin houdt niet eens van kerst tout court.

Eigenlijk, om helemaal eerlijk te zijn, zouden we ook niet meer naar al die etentjes en feestjes moet gaan (want ja, we eten telkens wel op iemand anders zijn kosten), maar goed, daar maak je ook geen vrienden mee, door telkens weg te blijven (schoonouders doen bvb. al lastig als we vragen of het laat gaat worden, want wij moeten wel nog meer dan een uur rijden naar huis).

ashuray
2 oktober 2017, 18:14
Oh, herkenbaar, ja. Mijn ouders hebben altijd in een sociale woning gewoond, mijn schoonouders hebben een huis met best een groot stuk grond... Da's best raar, dat verschil. Die gaan inderdaad voor elke scheet gaan eten en er is dan altijd één iemand die betaalt (afhankelijk van wiens verjaardag of jubileum of weet ik veel wat het is). Dat zijn best grote bedragen... En dan verwachten ze dat m'n vriendin en ik dat ook doen voor onze verjaardag, maar ik vier mijn verjaardag helemaal zo niet (en ik ben al helemaal niet van plan om elk jaar te gaan eten voor mijn verjaardag) en ik vind dat gewoon een veel te groot bedrag om in één keer uit te geven. En dan zeggen mijn schoonouders dat ik, als we een etentje doen voor onze verjaardag, ik mijn ouders ook maar moet uitnodigen. Die gaat dat echt niet doen, van zo ver komen voor een etentje voor een verjaardag, ze zouden ook niet goed snappen waarom ik plots etentjes begin te doen, haha.

Nu ja, impliciet wordt er ook verwacht dat kerstmis dit jaar bij ons thuisgevierd wordt (net verhuisd naar een huis, alles begint in orde te komen en schoonzus had ook eerste kerst na haar verhuis bij haar gedaan). Dus nu gaan we maar naar mijn ouders voor kerst :') Ik hou niet van dat opgedrongen gedoe (zo zichzelf uitnodigen op een kerfstfeest dat ik niet eens wil geven), en mijn vriendin houdt niet eens van kerst tout court.

Eigenlijk, om helemaal eerlijk te zijn, zouden we ook niet meer naar al die etentjes en feestjes moet gaan (want ja, we eten telkens wel op iemand anders zijn kosten), maar goed, daar maak je ook geen vrienden mee, door telkens weg te blijven (schoonouders doen bvb. al lastig als we vragen of het laat gaat worden, want wij moeten wel nog meer dan een uur rijden naar huis).

Ja meestal ist bij ons voor de verjaardag gewoon taart maar voor kerst kopen die voor IEDEREEN een cadeau. Bij ons thuis is da 1 cadeau van 50 euro voor 1 persoon. Maar bij mijn vriend krijgt de tante etc zelfs iets. En dan zijn dat dingen zoals een e-reader of een bongo voor een weekendje weg..

Wij zijn dan overlaatst daar in Genk geweest waar spitsbroers word opgenomen omdat ze daar naar kijken en gehoord hadden dat je daar kan eten en dan was dat de reden. Of soms is het gewoon "ik heb geen zin om te koken gaan we morgen eten? Gaan jullie mee?" Als wij daar zondags friet komen eten. En die heeft zon gigantische familie waardoor wij bijna ieder weekend met een verjaardag zitten en dan moet er altijd een cadeautje gekocht worden want ze doen dat ook voor ons.

Ik heb mijn vriend met Kerstmis 50 euro gegeven en gezegd dat dat mijn bijleg was voor zijn cadeaus voor iedereen..ook omdat het de eerste keer was en ik niet wist wie er iets voor mij ging kopen.

A-res
2 oktober 2017, 18:26
Overlaatst zijn wij ergens in Genk gaan eten met mijn schoonouders en het was daar belachelijk duur. Ik voel mij dan ook helemaal niet thuis in zon plaatsen en vraag mij af hoe mensen geld zo kunnen verspillen..ale het was wel lekker

Goh, wellicht zien zij dat niet als verspilling maar als iets dat ze graag doen eh :).

'k Kan dat ook perfect begrijpen; wij zijn hier fervente culinaire genieters en daar horen elk jaar wat sterren-restaurants bij ook. Sommigen kennen we al en gaan we terug omdat we die zo goed vonden, anderen bezoeken we voor een eerste keer, gewoon als ontdekking. Samen met ons beste vrienden is dat zowat een favoriet verjaardagscadeau, omdat we daar met ons vieren echt van kunnen genieten.

Dat zijn dan avondjes waar je met gemak 300€ per persoon kwijt bent, maar als een verspilling ziet geen van ons dat, wel als genieten van het leven. Genoeg andere dingen die wij dan weer niet doen, maar die anderen dan weer als essentieel zien.

ashuray
2 oktober 2017, 18:29
Goh, wellicht zien zij dat niet als verspilling maar als iets dat ze graag doen eh :).

'k Kan dat ook perfect begrijpen; wij zijn hier fervente culinaire genieters en daar horen elk jaar wat sterren-restaurants bij ook. Sommigen kennen we al en gaan we terug omdat we die zo goed vonden, anderen bezoeken we voor een eerste keer, gewoon als ontdekking. Samen met ons beste vrienden is dat zowat een favoriet verjaardagscadeau, omdat we daar met ons vieren echt van kunnen genieten.

Dat zijn dan avondjes waar je met gemak 300€ per persoon kwijt bent, maar als een verspilling ziet geen van ons dat, wel als genieten van het leven. Genoeg andere dingen die wij dan weer niet doen, maar die anderen dan weer als essentieel zien.

Ja als ge dat geld hebt snap ik dat wel

Sylverscythe
2 oktober 2017, 18:34
Goh, wellicht zien zij dat niet als verspilling maar als iets dat ze graag doen eh :).

'k Kan dat ook perfect begrijpen; wij zijn hier fervente culinaire genieters en daar horen elk jaar wat sterren-restaurants bij ook. Sommigen kennen we al en gaan we terug omdat we die zo goed vonden, anderen bezoeken we voor een eerste keer, gewoon als ontdekking. Samen met ons beste vrienden is dat zowat een favoriet verjaardagscadeau, omdat we daar met ons vieren echt van kunnen genieten.

Dat zijn dan avondjes waar je met gemak 300€ per persoon kwijt bent, maar als een verspilling ziet geen van ons dat, wel als genieten van het leven. Genoeg andere dingen die wij dan weer niet doen, maar die anderen dan weer als essentieel zien.

Er is dan ook een verschil tussen genieten van goed eten (tegenwoordig heet dat dan een foodie zijn, :puke:), en het als een statussymbool gebruiken. Ik kan ook genieten van goed eten, maar ik voel mij niet te goed om naar een goedkoope brasserie te gaan. Niet slecht bedoeld op jou trouwens, ik bedoel algemeen. Er zijn mensen met meer geld dan smaak, die gewoon redeneren duur=beter. Maar dat zie je bij alles (wijn, wagens, kledij, ...).

Het probleem is dat mensen die thuis spaarzaam zijn opgevoed dat onderscheid vaak niet maken. Bij mij thuis was dat ook zo, dan kwam je thuis met nieuwe kledij: "ah dat is wel van een merk hé, mijnheer heeft geld te veel zeker?" Terwijl overal een merk opstaat, maar soit. Idem voor eten met de vrienden of op reis gaan. Opgegroeid in andere tijden zeker :)

Maar door die opvoeding heb ik wel de indruk dat ik bewuster met geld omga, alleen iets minder obsessief dan thuis.

glashelder
2 oktober 2017, 18:36
Ja meestal ist bij ons voor de verjaardag gewoon taart maar voor kerst kopen die voor IEDEREEN een cadeau. Bij ons thuis is da 1 cadeau van 50 euro voor 1 persoon. Maar bij mijn vriend krijgt de tante etc zelfs iets. En dan zijn dat dingen zoals een e-reader of een bongo voor een weekendje weg..

Wij zijn dan overlaatst daar in Genk geweest waar spitsbroers word opgenomen omdat ze daar naar kijken en gehoord hadden dat je daar kan eten en dan was dat de reden. Of soms is het gewoon "ik heb geen zin om te koken gaan we morgen eten? Gaan jullie mee?" Als wij daar zondags friet komen eten. En die heeft zon gigantische familie waardoor wij bijna ieder weekend met een verjaardag zitten en dan moet er altijd een cadeautje gekocht worden want ze doen dat ook voor ons.

Ik heb mijn vriend met Kerstmis 50 euro gegeven en gezegd dat dat mijn bijleg was voor zijn cadeaus voor iedereen..ook omdat het de eerste keer was en ik niet wist wie er iets voor mij ging kopen.
Ook herkenbaar, ja. Vorig jaar kreeg ik van haar opa ineens €100 in handen geduwd :wtf: Bij ons thuis geven we gewoon iets van €25, max €50 (en we houden ons altijd aan dat bedrag dus eigenlijk is het een nuloperatie :p).

Lakigigar
2 oktober 2017, 18:42
Paar jaar thuis bij de ouders gewoond en moest 200 euro afgeven. Is toen verhoogd naar 225 euro omdat ik voetbal (telenet sport kanalen ) wou zien op den tv.
Woon nu al 3jaar samen met mijn vrouw in een huis dat we gekregen hebben.

25 euro voor sportkanalen, lol, jij bent ook goed afgeript.

ashuray
2 oktober 2017, 18:44
Ook herkenbaar, ja. Vorig jaar kreeg ik van haar opa ineens €100 in handen geduwd :wtf: Bij ons thuis geven we gewoon iets van €25, max €50 (en we houden ons altijd aan dat bedrag dus eigenlijk is het een nuloperatie :p).

Ja ik heb van de bomma vorig jaar ook 100 euro gekregen en toen waren wij dus nog maar een halfjaar samen..

En als wij een huis gaan kopen wil de bomma, zijn ouders en zijn peter ook bijleggen. Wat ik super ongemakkelijk vind ookal word het moeilijk voor mijn vriend omdat ik niet veel kan bijdragen. Maar ik ga dat sowieso niet tegen mijn mama zeggen anders voelt die zich wss slecht

A-res
2 oktober 2017, 18:52
Er is dan ook een verschil tussen genieten van goed eten (tegenwoordig heet dat dan een foodie zijn, :puke:), en het als een statussymbool gebruiken. Ik kan ook genieten van goed eten, maar ik voel mij niet te goed om naar een goedkoope brasserie te gaan. Niet slecht bedoeld op jou trouwens, ik bedoel algemeen. Er zijn mensen met meer geld dan smaak, die gewoon redeneren duur=beter. Maar dat zie je bij alles (wijn, wagens, kledij, ...).

No pun taken zenne :); we hebben hier het geluk vlakbij een schitterende pita-zaak, een al even goeie thai en een brasserie/resto met echt wel goeie keuken te hebben, en daar ga ik met evenveel plezier en smaak eten (en vaker :D).
Culinaire adresjes horen daar voor ons als extraatje gewoon bij (en trust me, geloof niemand die stelt dat je daar gewoon overpriced rommel krijgt, dat zijn mensen die er nog nooit geweest zijn :D).



Het probleem is dat mensen die thuis spaarzaam zijn opgevoed dat onderscheid vaak niet maken. Bij mij thuis was dat ook zo, dan kwam je thuis met nieuwe kledij: "ah dat is wel van een merk hé, mijnheer heeft geld te veel zeker?" Terwijl overal een merk opstaat, maar soit. Idem voor eten met de vrienden of op reis gaan. Opgegroeid in andere tijden zeker :)

Maar door die opvoeding heb ik wel de indruk dat ik bewuster met geld omga, alleen iets minder obsessief dan thuis.

Yup, klinkt bekend. Niet zozeer thuis, maar hebben ook wel kennissen die gepikeerd durven reageren op het feit dat je dan al eens in een duurder restaurant gaat eten (de bron van dat gepikeerd zijn laat ik dan maar in het midden).
Hier ben ik ook opgevoed met elke euro twee keer om te draaien, domweg omdat de financiële ruimte er niet was. Het voornemen is hier altijd geweest om er voor te zorgen dat ik nooit met geld zou moeten inzitten, en dat is ook gelukt, maar dat zorgt er net zozeer voor dat ik geen gat in mijn hand heb. Ik kan met plezier geld uitgeven aan dingen zoals een restaurant, een reis of zelfs kledij van ons favo merk, maar het is hier net zo eenvoudig om in een maand niets uit te geven buiten de vaste kosten. Spenderingsdrang is hier ongekend.

Sylverscythe
2 oktober 2017, 18:53
Ja ik heb van de bomma vorig jaar ook 100 euro gekregen en toen waren wij dus nog maar een halfjaar samen..

En als wij een huis gaan kopen wil de bomma, zijn ouders en zijn peter ook bijleggen. Wat ik super ongemakkelijk vind ookal word het moeilijk voor mijn vriend omdat ik niet veel kan bijdragen. Maar ik ga dat sowieso niet tegen mijn mama zeggen anders voelt die zich wss slecht

Andere families, andere gewoonten zeker. Ik had vroeger zo'n vriend van goede komaf. Dat waren dan ook zo van die gesprekken: "ik heb een doos lego gehad voor oudejaar"...."ah ik 10000 frank van mijn grootouders"..."ok...euh, amai spijtig dat de vakantie voorbij is hé" :D

Dan later een bijna-vriendin waar het niks mee is geworden, vader schatrijk. Kwam ik daar toe in mijn t-shirt (we gingen naar een concert), begroette die vader mij in zijn eigen huis: "hallo mijn naam is X, ja sorry dat ik maar een pull aanheb", waarna dochterlief zei "euh pappie ik heb nog wat centjes nodig", een paar honderd euro kreeg, en we vertrokken in haar Porsche Cayenne die ze had gekregen. Daar voelde ik mij dus echt ongemakkelijk haha.

Lakigigar
2 oktober 2017, 18:54
Ik vind dat niet zo leuk, die cadeautjes. Dan heb je altijd zo het gevoel van: "je staat in het krijt bij iemand", en als je dan niets terug doet, dan voel ik mij daar niet goed bij.. terwijl ik nooit vraag aan mensen dat ze iets aan mij doen. Ik ben van mening wanneer ik iets wil, dat ik het zelf wel koop en niet dat anderen het voor mij doen (en dan verwachten dat ik iets voor hen terug doe, ook al zeggen ze van neen, neen, je moet dat niet doen, maar dat is net zoals bij een vrouw, waarbij vrouwen ook het tegenovergestelde zeggen van wat ze denken en subtiel insinueren dat ze dat wel verwachten). Wat is eigenlijk het nut van cadeautjes dan nog, en meestal krijg je dan nog niet eens wat je wilt. Bovendien wil ik als je me iets geeft dat het oprecht is (een verjaardag vind ik ook weer zo een belachelijk concept, we geven een cadeautje omdat je jarig bent. Ok, ik ben jarig, en dan? Kun je geen cadeau geven gewoon omdat je iemand graag ziet, bijvoorbeeld zonder reden en zonder specifieke aanleiding. Je geeft toch ook geen knuffel enkel en alleen omdat je seks wilt, iets verwacht of omdat er iets te gebeuren staat later vandaag? Bovendien heb ik liever dat mensen me iets geven dat verder gaat dan gewoon een materialistisch iets (omdat ik een hekel heb aan de consumptiemaatschappij -> en een cadeau doet me daaraan herinneren), iets dat verder gaat dan dat. Bijvoorbeeld als mijn vriendin me graag ziet, dat we dan bvb. neuken omdat ze van me houdt. Gewoon een voorbeeld. En dat cadeauprincipe vind ik gewoon zoiets leegs, iedereen doet het gewoon omdat het iedereen doet, het wordt al een beetje automatic pilot. Als mensen mij een compliment geven, dan zeggen ze vaak: "je bent heel intelligent", maar dat is toch totaal geen compliment. Ik weet al dat ik slim ben. Dat is een feit. Iets waar ik zelf weinig invloed op heb. Zeg dan toch eerder van: "ik vind dat je mooie interesses hebt", als je al in die richting gaat. Niet, je bent intelligent, want dat getuigt van luiheid, desinteresse en vooral een gebrek aan andere positieve punten waardoor ik me juist slechter zal voelen. Het is hetzelfde dat je zegt tegen een vrouw dat ze dikke tetten heeft en dat als een compliment moet opvatten. Dat ze dikke tetten heeft, is een feit, en dat zal haar niet noodzakelijk blij maken. Dat is trouwens juist heel erg grof, omdat je haar dan puur als lustobject ziet.

Preske
2 oktober 2017, 18:57
Ik hou niet van dat opgedrongen gedoe (zo zichzelf uitnodigen op een kerfstfeest dat ik niet eens wil geven), en mijn vriendin houdt niet eens van kerst tout court.

oppassen glasje, of ze nagelen u aan het kruis naast ashuray

Sylverscythe
2 oktober 2017, 18:58
Ik vind dat niet zo leuk, die cadeautjes. Dan heb je altijd zo het gevoel van: "je staat in het krijt bij iemand", en als je dan niets terug doet, dan voel ik mij daar niet goed bij.. terwijl ik nooit vraag aan mensen dat ze iets aan mij doen. Ik ben van mening wanneer ik iets wil, dat ik het zelf wel koop en niet dat anderen het voor mij doen (en dan verwachten dat ik iets voor hen terug doe, ook al zeggen ze van neen, neen, je moet dat niet doen, maar dat is net zoals bij een vrouw, waarbij vrouwen ook het tegenovergestelde zeggen van wat ze denken en subtiel insinueren dat ze dat wel verwachten). Wat is eigenlijk het nut van cadeautjes dan nog, en meestal krijg je dan nog niet eens wat je wilt. Bovendien wil ik als je me iets geeft dat het oprecht is (een verjaardag vind ik ook weer zo een belachelijk concept, we geven een cadeautje omdat je jarig bent. Ok, ik ben jarig, en dan? Kun je geen cadeau geven gewoon omdat je iemand graag ziet, bijvoorbeeld zonder reden en zonder specifieke aanleiding. Je geeft toch ook geen knuffel enkel en alleen omdat je seks wilt, iets verwacht of omdat er iets te gebeuren staat later vandaag? Bovendien heb ik liever dat mensen me iets geven dat verder gaat dan gewoon een materialistisch iets (omdat ik een hekel heb aan de consumptiemaatschappij -> en een cadeau doet me daaraan herinneren), iets dat verder gaat dan dat. Bijvoorbeeld als mijn vriendin me graag ziet, dat we dan bvb. neuken omdat ze van me houdt. Gewoon een voorbeeld. En dat cadeauprincipe vind ik gewoon zoiets leegs, iedereen doet het gewoon omdat het iedereen doet, het wordt al een beetje automatic pilot. Als mensen mij een compliment geven, dan zeggen ze vaak: "je bent heel intelligent", maar dat is toch totaal geen compliment. Ik weet al dat ik slim ben. Dat is een feit. Iets waar ik zelf weinig invloed op heb. Zeg dan toch eerder van: "ik vind dat je mooie interesses hebt", als je al in die richting gaat. Niet, je bent intelligent, want dat getuigt van luiheid, desinteresse en vooral een gebrek aan andere positieve punten waardoor ik me juist slechter zal voelen. Het is hetzelfde dat je zegt tegen een vrouw dat ze dikke tetten heeft en dat als een compliment moet opvatten. Dat ze dikke tetten heeft, is een feit, en dat zal haar niet noodzakelijk blij maken. Dat is trouwens juist heel erg grof, omdat je haar dan puur als lustobject ziet.

Jij bent toch een speciaal geval hoor. Sociale conventies heet dat. Elkaar een plezier doen.

Iemand complementeren met intelligentie is hetzelfde als tegen een vrouw zeggen dat ze dikke tetten heeft, ja opnieuw, sociale conventies zijn iets vreemd voor jou zeker? :)

A-res
2 oktober 2017, 19:03
Ik vind dat niet zo leuk, die cadeautjes. Dan heb je altijd zo het gevoel van: "je staat in het krijt bij iemand", en als je dan niets terug doet, dan voel ik mij daar niet goed bij.. terwijl ik nooit vraag aan mensen dat ze iets aan mij doen. Ik ben van mening wanneer ik iets wil, dat ik het zelf wel koop en niet dat anderen het voor mij doen (en dan verwachten dat ik iets voor hen terug doe, ook al zeggen ze van neen, neen, je moet dat niet doen, maar dat is net zoals bij een vrouw, waarbij vrouwen ook het tegenovergestelde zeggen van wat ze denken en subtiel insinueren dat ze dat wel verwachten). Wat is eigenlijk het nut van cadeautjes dan nog, en meestal krijg je dan nog niet eens wat je wilt. Bovendien wil ik als je me iets geeft dat het oprecht is (een verjaardag vind ik ook weer zo een belachelijk concept, we geven een cadeautje omdat je jarig bent. Ok, ik ben jarig, en dan? Kun je geen cadeau geven gewoon omdat je iemand graag ziet, bijvoorbeeld zonder reden en zonder specifieke aanleiding. Je geeft toch ook geen knuffel enkel en alleen omdat je seks wilt, iets verwacht of omdat er iets te gebeuren staat later vandaag? Bovendien heb ik liever dat mensen me iets geven dat verder gaat dan gewoon een materialistisch iets (omdat ik een hekel heb aan de consumptiemaatschappij -> en een cadeau doet me daaraan herinneren), iets dat verder gaat dan dat. Bijvoorbeeld als mijn vriendin me graag ziet, dat we dan bvb. neuken omdat ze van me houdt. Gewoon een voorbeeld. En dat cadeauprincipe vind ik gewoon zoiets leegs, iedereen doet het gewoon omdat het iedereen doet, het wordt al een beetje automatic pilot. Als mensen mij een compliment geven, dan zeggen ze vaak: "je bent heel intelligent", maar dat is toch totaal geen compliment. Ik weet al dat ik slim ben. Dat is een feit. Iets waar ik zelf weinig invloed op heb. Zeg dan toch eerder van: "ik vind dat je mooie interesses hebt", als je al in die richting gaat. Niet, je bent intelligent, want dat getuigt van luiheid, desinteresse en vooral een gebrek aan andere positieve punten waardoor ik me juist slechter zal voelen. Het is hetzelfde dat je zegt tegen een vrouw dat ze dikke tetten heeft en dat als een compliment moet opvatten. Dat ze dikke tetten heeft, is een feit, en dat zal haar niet noodzakelijk blij maken. Dat is trouwens juist heel erg grof, omdat je haar dan puur als lustobject ziet.

'k Heb je dat in een ander topic ook al eens gezegd maar: you're a joke, right?

Lakigigar
2 oktober 2017, 19:04
Wat ik versta onder elkaar een plezier doen, is dan bijvoorbeeld iets tegen je zin doen (voor wat bvb. je vrouw eens wilt doen, en jij niet: bvb. je vrouw wilt een gezinsuitstap naar daar, jij ziet dat niet zitten, maar je besluit het wel doen om haar (en jouw kind) een plezier te doen). Alhoewel ik mij zelf kennende, mijn zin toch vaak zou doordrijven want wanneer ik echt iets wil, zal ik het niet loslaten. Alleen er zijn weinig dingen die ik echt wil zodat ik zeker weet dat ik de dingen die ik echt wil, ook echt heb. Verder vind ik het ook gewoon jammer dat we zo weinig random dingen nog doen. Er moet ALTIJD een aanleiding ergens voor zijn. ALTIJD. Ik ben dat zo, zo, zo beu. Kunnen we keer gewoon een keer iets niet zomaar iets doen. Omdat het kan. Ik heb heel mijn leven die zever aangehoord en gezien (en wellicht ook geassocieerd met uiterst negatieve dingen). En tegelijkertijd wil ik niet verplicht worden als ik ergens naartoe moet gaan, om een cadeau te geven, want mij kennende zou ik dan gewoon thuis blijven, als dat dan sociale conventie is (wat het soms is). En dat heb je vooral bij mensen die je bvb. 1x per jaar ziet of 1/2e jaar. Bovendien kan ik echt totaal niet spontaan zijn tegen mensen die ik maar zo weinig zie. Meestal op kerst kom ik pas los, wanneer het gedaan is. Ik vind dat ook zo vervelend. Ik moet mensen dag in, dag uit zien vooraleer ik een band mee opbouw. Met familie kan ik dat niet, die betekenen niets voor mij, omdat je iedere keer weer die band abrupt afbreekt voor een heel lange tijd. Voor mij zijn ze vreemden En nu is het al zover gekomen dat ik liever geen familie (meer) zie, omdat ik toch niemand meer als familie meer beschouw, en ik vrienden veel veel belangrijker vind dan familie. Voor de meesten zou ik zelfs niet meer afkomen op een begrafenis, want waarom zou ik? En ik denk dat ik veel beter tot mijn recht kom, als je bvb. met 8 tot 10 mensen samenwoont, dan zou mij gewoon veel beter liggen. Tuurlijk ben ik een verlegen en teruggetrokken persoon, maar je ziet een heel andere ik als je me goed kent. Het probleem is dat je in deze maatschappij heel veel indruk moet maken op een zo kort mogelijke tijd, en dat ligt me echt niet.

Sylverscythe
2 oktober 2017, 19:05
Weet je, ik stel voor dat we het er bij laten. Anders gaat het weer enkele pagina's over Lakigigar zijn drang om speciaal te zijn...

Preske
2 oktober 2017, 19:06
Er is dan ook een verschil tussen genieten van goed eten (tegenwoordig heet dat dan een foodie zijn, :puke:), en het als een statussymbool gebruiken. Ik kan ook genieten van goed eten, maar ik voel mij niet te goed om naar een goedkoope brasserie te gaan. Niet slecht bedoeld op jou trouwens, ik bedoel algemeen. Er zijn mensen met meer geld dan smaak, die gewoon redeneren duur=beter. Maar dat zie je bij alles (wijn, wagens, kledij, ...).

Het probleem is dat mensen die thuis spaarzaam zijn opgevoed dat onderscheid vaak niet maken. Bij mij thuis was dat ook zo, dan kwam je thuis met nieuwe kledij: "ah dat is wel van een merk hé, mijnheer heeft geld te veel zeker?" Terwijl overal een merk opstaat, maar soit. Idem voor eten met de vrienden of op reis gaan. Opgegroeid in andere tijden zeker :)

Maar door die opvoeding heb ik wel de indruk dat ik bewuster met geld omga, alleen iets minder obsessief dan thuis.

Nee, genieten van goed eten is voor mij ne bourgondiër.

Foodies zijn van die types die "culinaire orgasmes" krijgen van hunne "cuisson" die perfect is en liever driedubbel gefrituurde fritjes van handgeplukte oerras-aardappelen eten (natuurlijk enkel gesneden met japanse keukenmessen die door de oude katana-meesters worden gemaakt) op een bedje van artisanaal gekweekt zeewier en geïmporteerd Wagyu A12 vlees, met de hand geïmpregneerd met exclusieve, exotische kruiden om het zachter te maken, dan een goed pak frit met een frikandel uit de frituur.

Sylverscythe
2 oktober 2017, 19:10
Nee, genieten van goed eten is voor mij ne bourgondiër.

Foodies zijn van die types die "culinaire orgasmes" krijgen van hunne "cuisson" die perfect is en liever driedubbel gefrituurde fritjes van handgeplukte oerras-aardappelen eten (natuurlijk enkel gesneden met japanse keukenmessen die door de oude katana-meesters worden gemaakt) op een bedje van artisanaal gekweekt zeewier en geïmporteerd Wagyu A12 vlees, met de hand geïmpregneerd met exclusieve, exotische kruiden om het zachter te maken, dan een goed pak frit met een frikandel uit de frituur.

:rofl:
Je bent één ding vergeten: foto's nemen voor instagram.

Lakigigar
2 oktober 2017, 19:14
Als ik mijn ideale woonsituatie zou moeten beschrijven, zou het zijn: 20 tot 30 man, op de buiten, in tenten en met zo weinig mogelijk contact met de buitenwereld, gewoon de puur noodzakelijke organisatorische maatregelen en de federale bevoegdheden maar dan onder globale instellingen. Zoiets als The Walking Dead zou ik ideaal vinden, maar dan zonder de zombies, maar voor de rest krak hetzelfde. Rondtrekken, meer belang aan gezelschap dan je verblijfplaats, avontuur en si en la.

ashuray
2 oktober 2017, 19:19
Bij mij is goed gaat eten naar een all you can eat Wereldkeuken of ergens waar ze moulleux hebben want :drool:

nokeyboard
2 oktober 2017, 19:24
25 euro voor sportkanalen, lol, jij bent ook goed afgeript.
Kostte 18 euro per maand, om mijn ouders te overtuigen heb ik 25 euro extra gegeven. En afgeript? Ik heb een huis gekregen...

Lakigigar
2 oktober 2017, 19:28
Ja, dat verklaart het wel.

Een maat van mij woont ook bij zijn ouders en betaalt ook gewoon niets.

Mocht ik nog bij mijn pa en zijn vriendin wonen, dan had ik wel iets moeten inleveren want ik weet dat ze dat een keer gezegd hebben dat ze dat verwachten (toen ik 15 was, woonde ik daar een half jaar)
Bij mijn pleegouders weet ik het niet (daar ben ik buitengegooid toen ik 17 was omdat ik onhandelbaar was, wat echt puur zever is).
Echte ma heb ik al 10 jaar niet meer gezien, dus bij haar wonen is science-fiction.

zarathustra
2 oktober 2017, 19:43
Als ik mijn ideale woonsituatie zou moeten beschrijven, zou het zijn: 20 tot 30 man, op de buiten, in tenten en met zo weinig mogelijk contact met de buitenwereld, gewoon de puur noodzakelijke organisatorische maatregelen en de federale bevoegdheden maar dan onder globale instellingen. Zoiets als The Walking Dead zou ik ideaal vinden, maar dan zonder de zombies, maar voor de rest krak hetzelfde. Rondtrekken, meer belang aan gezelschap dan je verblijfplaats, avontuur en si en la.

Dit is dezelfde persoon die een jaar geleden meerdere posts vol schreef over hoe hij niet kon uitvissen hoe op vakantie naar ijsland te gaan. Maar wel avontuur >.>

Anyway laki, doe wat je wil, maar gebruik eens wat meer paragrafen in die langer epistels want dat is dus niet te lezen eh

Archaos
2 oktober 2017, 20:02
Sinds dit jaar eigenaar van een woning. Daarvoor waren we eigenaar van een appartement, maar dat hebben we nu dus verkocht.

glashelder
2 oktober 2017, 20:22
oppassen glasje, of ze nagelen u aan het kruis naast ashuray
Geen zorgen, er komt geen kerstfeest, wij gaan dus naar m'n ouders (ah logisch hé, want vorig jaar was het omgekeerd: kerst bij de schoonouders en nieuwjaar bij mijn familie :p).

Overigens is de familie van mijn vriendin niet zo absurd rijk hoor, en ze gaan ook niet naar rare culinaire sterrenrestaurants of zo. Heel gewone restaurants. Maar ik ben gewoon niet opgevoed met zeven etentjes op vijf maanden tijd omdat er weer iemand verjaart en dat de jarige dan iedereen trakteert. Bij ons was jarig zijn: mogen kiezen wat er die dag gegeten wordt en geen klusjes moeten doen :unsure: Dus ik heb gewoon geen zin om geld te geven (ook al is het maar €300 of €400 of weet ik veel hoeveel het was) aan iets wat ik niet eens wil doen.

ashuray
2 oktober 2017, 21:00
Geen zorgen, er komt geen kerstfeest, wij gaan dus naar m'n ouders (ah logisch hé, want vorig jaar was het omgekeerd: kerst bij de schoonouders en nieuwjaar bij mijn familie :p).

Overigens is de familie van mijn vriendin niet zo absurd rijk hoor, en ze gaan ook niet naar rare culinaire sterrenrestaurants of zo. Heel gewone restaurants. Maar ik ben gewoon niet opgevoed met zeven etentjes op vijf maanden tijd omdat er weer iemand verjaart en dat de jarige dan iedereen trakteert. Bij ons was jarig zijn: mogen kiezen wat er die dag gegeten wordt en geen klusjes moeten doen :unsure: Dus ik heb gewoon geen zin om geld te geven (ook al is het maar €300 of €400 of weet ik veel hoeveel het was) aan iets wat ik niet eens wil doen.

Bij ons kreeg je geld als je verjaarde ipv dat je geld moest uitgeven. En idd favoriete maaltijd kiezen. Meestal lasagne of ovenschotel met paprika, gehakt en kaassaus bij mij.

400 euro is voor mij al redelijk veel :unsure:

Sooth Awful
2 oktober 2017, 21:29
Mijne verjaardag is nooit een vette. Ik verjaar los tussen kerstmis en nieuwjaar, dus ge kunt het u al voorstellen. :p
Maar bon, mij hoort ge niet klagen. Ik ga in't jaar al zo vaak op verlof en ga al naar zoveel feestjes, dat ik niet per se op mijn verjaardag ook nog een extra feestje moet hebben. Liever dat dan zo heel het jaar thuiszitten om dan op uwe verjaardag is ne keer te feesten. :D


Bij mij is goed gaat eten naar een all you can eat Wereldkeuken of ergens waar ze moulleux hebben want :drool:

Voor mij staat goed eten gelijk aan Oosterse keuken (en dan liefst van al nog echt pikante Thai) met een goede rotwein. :D

Nuja ik eet veel keukens eigenlijk graag. Enige waar je me absoluut geen plezier mee kan doen zijn die Afrikaanse, Arabische en Zuid-Europese keukens.


Wat ik versta onder elkaar een plezier doen, is dan bijvoorbeeld iets tegen je zin doen (voor wat bvb. je vrouw eens wilt doen, en jij niet: bvb. je vrouw wilt een gezinsuitstap naar daar, jij ziet dat niet zitten, maar je besluit het wel doen om haar (en jouw kind) een plezier te doen). Alhoewel ik mij zelf kennende, mijn zin toch vaak zou doordrijven want wanneer ik echt iets wil, zal ik het niet loslaten. Alleen er zijn weinig dingen die ik echt wil zodat ik zeker weet dat ik de dingen die ik echt wil, ook echt heb. Verder vind ik het ook gewoon jammer dat we zo weinig random dingen nog doen. Er moet ALTIJD een aanleiding ergens voor zijn. ALTIJD. Ik ben dat zo, zo, zo beu. Kunnen we keer gewoon een keer iets niet zomaar iets doen. Omdat het kan. Ik heb heel mijn leven die zever aangehoord en gezien (en wellicht ook geassocieerd met uiterst negatieve dingen). En tegelijkertijd wil ik niet verplicht worden als ik ergens naartoe moet gaan, om een cadeau te geven, want mij kennende zou ik dan gewoon thuis blijven, als dat dan sociale conventie is (wat het soms is). En dat heb je vooral bij mensen die je bvb. 1x per jaar ziet of 1/2e jaar. Bovendien kan ik echt totaal niet spontaan zijn tegen mensen die ik maar zo weinig zie. Meestal op kerst kom ik pas los, wanneer het gedaan is. Ik vind dat ook zo vervelend. Ik moet mensen dag in, dag uit zien vooraleer ik een band mee opbouw. Met familie kan ik dat niet, die betekenen niets voor mij, omdat je iedere keer weer die band abrupt afbreekt voor een heel lange tijd. Voor mij zijn ze vreemden En nu is het al zover gekomen dat ik liever geen familie (meer) zie, omdat ik toch niemand meer als familie meer beschouw, en ik vrienden veel veel belangrijker vind dan familie. Voor de meesten zou ik zelfs niet meer afkomen op een begrafenis, want waarom zou ik? En ik denk dat ik veel beter tot mijn recht kom, als je bvb. met 8 tot 10 mensen samenwoont, dan zou mij gewoon veel beter liggen. Tuurlijk ben ik een verlegen en teruggetrokken persoon, maar je ziet een heel andere ik als je me goed kent. Het probleem is dat je in deze maatschappij heel veel indruk moet maken op een zo kort mogelijke tijd, en dat ligt me echt niet.

L0MK7qz13bU

Ge begint echt hard achteruit te gaan..

glashelder
2 oktober 2017, 21:47
Bij ons kreeg je geld als je verjaarde ipv dat je geld moest uitgeven. En idd favoriete maaltijd kiezen. Meestal lasagne of ovenschotel met paprika, gehakt en kaassaus bij mij.

400 euro is voor mij al redelijk veel :unsure:
Awel ja, hier 't zelfde dus :p

€400 vind ik ook veel hoor, maar ze waren hier daarnet bezig over €300 per persoon, zo extreem was het nu ook niet :p

't Is ook gewoon waar je je geld aan uit wil geven hé. Als mijn vriendin een krik koopt van €300 verklaar ik die gek, terwijl ik met gemak een hamster- of rattenkooi koop voor hetzelfde geld en dat een heel normale keuze vind :p Uit eten gaan vind ik sowieso al niet plezant, en geld uitgeven op mijn eigen verjaardag tegen mijn goesting vind ik ook zo raar, dus daarmee.

Faun
2 oktober 2017, 21:48
Sinds juli wonen we (eindelijk) in ons eigen huis. Nog 20 jaar afbetalen.

Bedoeling is om dit huis nooit te verkopen maar binnen 10-15 jaar te verhuren en iets nieuws te kopen


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Pompi
3 oktober 2017, 09:02
Mijne verjaardag is nooit een vette. Ik verjaar los tussen kerstmis en nieuwjaar, dus ge kunt het u al voorstellen. :p

Ik ervaar dat juist als een voordeel..
de laatste jaren gun ik mezelf dan altijd wel iets dat ik anders niet gekocht zou hebben en laat iedereen samenleggen voor alle events (de vriendin, de mama, de schoonouders en schoongrootouders meestal)
Headset voor de motor, blauwe bosch voor de verbouwingen, alpinestars botten, ..
Dit jaar zal het gewoon is nen hoop bonnen van zalando of tshopping worden, want mijn kleerkast is maar triestig gesteld en anders koop ik alleen maar H&M Basic's

ashuray
3 oktober 2017, 10:10
Ik verjaar met carnaval en vind dat echt rot. Ik haat carnaval muziek. Ik ga dit jaar aan iedereen een bon van bol.com vragen die vervalle niet en je kan meerdere bonnen voor 1 ding gebruiken. Kan ik binnenkort een nieuwe laptop kopen

Pana
3 oktober 2017, 10:14
Eigen vrijstaande woning, samen gekocht met de vriendin sedert 3-4 jaar.
Niet helemaal content though, komen op een punt dat verdere renovaties verloren geld gaan zijn bij verkoop.
Maar wel blij dat we vrijstaand wonen in een doodlopende straat, en toch op 5 min in het stadscentrum kunnen staan.
Zou ook graag nog vrijstaand bouwen op een perceel van de grootte dat we nu hebben, maar ik vrees dat dat niet meer mogelijk gaat zijn.

Polle32
3 oktober 2017, 10:15
Eerst op kot gegaan, huidige vrouw leren kennen, samen een paar jaar gehuurd en vervolgens gebouwd (ondertussen ook al weer 8 jaar geleden).

Sooth Awful
3 oktober 2017, 10:45
Ik verjaar met carnaval en vind dat echt rot. Ik haat carnaval muziek. Ik ga dit jaar aan iedereen een bon van bol.com vragen die vervalle niet en je kan meerdere bonnen voor 1 ding gebruiken. Kan ik binnenkort een nieuwe laptop kopen

2 of 3 daagjes aalst carnaval zal u wel heel wat anders doen laten denken over carnaval. ;)

Lefky
3 oktober 2017, 10:55
2 of 3 daagjes aalst carnaval zal u wel heel wat anders doen laten denken over carnaval. ;)

Laat het uit e seg...
Al da volk van ver buiten aalst altijd op carnaval. Die weten langs geen kanten ook hoe ze carnaval moeten vieren in aalst. Alle keren als er gevochten wordt ist met van die mannen die van kweetnie waar komen om is carnaval te vieren. En heel het stad loopt vol zodat wij niet door kunnen.

Sooth Awful
3 oktober 2017, 11:04
Laat het uit e seg...
Al da volk van ver buiten aalst altijd op carnaval. Die weten langs geen kanten ook hoe ze carnaval moeten vieren in aalst. Alle keren als er gevochten wordt ist met van die mannen die van kweetnie waar komen om is carnaval te vieren. En heel het stad loopt vol zodat wij niet door kunnen.

:D lol wij hebben afgesproken met een paar man om deze keer eens 2 dagen na elkaar in Aalst te blijven. Maar wees gerust, wij vechten niet :p

Lefky
3 oktober 2017, 11:10
:D lol wij hebben afgesproken met een paar man om deze keer eens 2 dagen na elkaar in Aalst te blijven. Maar wees gerust, wij vechten niet :p

Tot als ge stiepelzat tegen nen aalstenaar loopt
protip, verkleed u als janet, anders ziede van 2km afstand da ge van ergens ander zij

Sooth Awful
3 oktober 2017, 12:30
protip, verkleed u als janet, anders ziede van 2km afstand da ge van ergens ander zij

Het heeft ni veel zin om naar daar te gaan als ge u ni verkleed eh

Lefky
3 oktober 2017, 12:58
Het heeft ni veel zin om naar daar te gaan als ge u ni verkleed eh

Ge zou ervan verschieten hoeveel er niet verkleed gaan en die dan met een flauw kostuum afkomen waaraan ge ziet dat ze niet weten wat carnaval is

Preske
3 oktober 2017, 14:10
Laat het uit e seg...
Al da volk van ver buiten aalst altijd op carnaval. Die weten langs geen kanten ook hoe ze carnaval moeten vieren in aalst. Alle keren als er gevochten wordt ist met van die mannen die van kweetnie waar komen om is carnaval te vieren. En heel het stad loopt vol zodat wij niet door kunnen.

Jup. In Halle ook. Elke keer zijn het ambrasmakers uit brussel of tubize/clabecq die hier ambras komen maken.

lammeken
3 oktober 2017, 14:36
Tot als ge stiepelzat tegen nen aalstenaar loopt
protip, verkleed u als janet, anders ziede van 2km afstand da ge van ergens ander zij

Jup,
Aalstenaars staan altijd redelijk vijandig tegenover niet-verkleden. (terecht wel).

Om even on-topic te gaan:

Ik ben 28 jaar en woon nog thuis, maar ben nu aan het uitzien om een eigen woning te kopen.
Normaal ging ik 3 jaar geleden al iets gekocht hebben,maar een zwaar ongeluk heeft er anders over beslist.
Het is ook niet dat ik het slecht heb thuis, ik moet bv. niks afgeven.
Maar nu de meeste van mijn vrienden een eigen woning hebben begint het bij mij toch ook al meer te kriebelen.

A-res
3 oktober 2017, 17:43
Zou ook graag nog vrijstaand bouwen op een perceel van de grootte dat we nu hebben, maar ik vrees dat dat niet meer mogelijk gaat zijn.

Niks is onmogelijk eh.

Wj hebben 5 jaar geleden gebouwd, maar wellicht gaan we binnen hier en een jaar of 3 nog eens bouwen. Zitten nu op 250 vierkante meter bewoonbaar en dat is eigenlijk wat te krap dus willen schalen naar 400 bewoonbaar en vrijstaand. Wat de Vlaamse bouwmeester daar verder over te zeveren heeft, zal onze koude kleren niet raken.

glashelder
3 oktober 2017, 22:41
Ik verjaar in de zomer. Ik heb altijd verlof (vroeger op school en nu ik aan een hogeschool werk ook) :love: En bijna altijd goed weer!

Chilliewillie88
4 oktober 2017, 17:25
Twee jaar geleden, toen ik 27 was mijn eigen appartement gekocht. Mijn vriendin is later bij me komen wonen.
Is een vrij ruim appartement (+- 130 vierkante meter) waar ik gerust de rest van mijn leven in zou willen wonen. Zal echter ook van de vriendin en toekomstplannen afhangen :) ik acht de kans groot dat er toch ooit, al dan niet gezamenlijk, een woning gekocht wordt.

witten
4 oktober 2017, 18:19
Jup,
Aalstenaars staan altijd redelijk vijandig tegenover niet-verkleden. (terecht wel).

Om even on-topic te gaan:

Ik ben 28 jaar en woon nog thuis, maar ben nu aan het uitzien om een eigen woning te kopen.
Normaal ging ik 3 jaar geleden al iets gekocht hebben,maar een zwaar ongeluk heeft er anders over beslist.
Het is ook niet dat ik het slecht heb thuis, ik moet bv. niks afgeven.
Maar nu de meeste van mijn vrienden een eigen woning hebben begint het bij mij toch ook al meer te kriebelen.


https://www.youtube.com/watch?gl=BE&v=ogd-kmL_BoU

eigenaar van woning. Neverending story. Geraakt nooit af :p

Pana
4 oktober 2017, 19:46
Niks is onmogelijk eh.

Wj hebben 5 jaar geleden gebouwd, maar wellicht gaan we binnen hier en een jaar of 3 nog eens bouwen. Zitten nu op 250 vierkante meter bewoonbaar en dat is eigenlijk wat te krap dus willen schalen naar 400 bewoonbaar en vrijstaand. Wat de Vlaamse bouwmeester daar verder over te zeveren heeft, zal onze koude kleren niet raken.

Zoveel kinderen dan? Anyway de regelgeving is 1 ding... het zullen de financiën en ons gebrek aan ratrace mentaliteit zijn die bouwen onmogelijk zullen maken. So be it, het zijn uiteindelijk maar bakstenen :-p

desolation
5 oktober 2017, 01:38
250 vierkante meter bewoonbaar is toch best al stevig :)
Wij zitten om 100 vierkante meter kelder en 2 verdiepingen van 86 vierkante meter. Het had van mij gerust nog wat groter gemogen en 2 verdiepen van een 120 geweest, maar dan viel het redelijk buiten ons budget. Tis niet dat het nu zo klein gaat zijn want we komen van een woning van de volle 75 vierkante meter verdeeld over 3 verdiepen.

A-res
5 oktober 2017, 23:44
Zoveel kinderen dan?

Eentje maar (en misschien nemen we er nog een tweede) dus nee, nood aan plaats eerder :). Als je een privé-praktijk in je woonst onderbrengt, is wat extra plaats sowieso meegenomen, en zelfs zonder dat hebben we graag ruimte en een aantal specifieke ruimtes die nu eenmaal plaats vergen.

A-res
5 oktober 2017, 23:52
250 vierkante meter bewoonbaar is toch best al stevig :)


't Is niet klein, uiteraard, en in vergelijking met ons appartement voorheen waar we amper 100 vierkante meter hadden, valt er niet te klagen.
Maar goed, zij wil onder andere een soort bibliotheek rondom een haard en ce que femme veut... :D (daar staat dan uiteraard een man-cave annex game-room tegenover)

Booka Shade
6 oktober 2017, 00:26
Niks is onmogelijk eh.

Wj hebben 5 jaar geleden gebouwd, maar wellicht gaan we binnen hier en een jaar of 3 nog eens bouwen. Zitten nu op 250 vierkante meter bewoonbaar en dat is eigenlijk wat te krap dus willen schalen naar 400 bewoonbaar en vrijstaand. Wat de Vlaamse bouwmeester daar verder over te zeveren heeft, zal onze koude kleren niet raken.Doe dat dan maar voor de bouwstop, want anders gaan de prijzen wel gigantisch de lucht in gaan.

desolation
6 oktober 2017, 09:07
Eentje maar (en misschien nemen we er nog een tweede) dus nee, nood aan plaats eerder :). Als je een privé-praktijk in je woonst onderbrengt, is wat extra plaats sowieso meegenomen, en zelfs zonder dat hebben we graag ruimte en een aantal specifieke ruimtes die nu eenmaal plaats vergen.

ok, maar dan is het ook wel in proportie natuurlijk. Een praktijk op zich neemt al snel wat ruimte in en als ik het goed begrijp heb je ook geen kelder dus ofwel inpandige garage ofwel ook al ruimte kwijt aan technieken en berging.
Hoeveel ruimte is écht woonruimte ?

A-res
6 oktober 2017, 21:46
ok, maar dan is het ook wel in proportie natuurlijk. Een praktijk op zich neemt al snel wat ruimte in en als ik het goed begrijp heb je ook geen kelder dus ofwel inpandige garage ofwel ook al ruimte kwijt aan technieken en berging.
Hoeveel ruimte is écht woonruimte ?

Geen kelder idd, en carport dus die zit niet bij die 250. Berging en technieken er af zal ruim gerekend iets van een 30 zijn; praktijk zal zowat evenveel zijn.

desolation
12 oktober 2017, 18:20
Dan komt ge uit op 190 vierkante meter.
Zeker niet klein, maar ook geen kasteel, kan wel begrijpen dat als uw praktijk groeit dat te krap wordt.

A-res
12 oktober 2017, 23:13
Dan komt ge uit op 190 vierkante meter.
Zeker niet klein, maar ook geen kasteel, kan wel begrijpen dat als uw praktijk groeit dat te krap wordt.

Hence the need to grow :)

Al tijdje aan het rondzien en weinig kans dat we gaan kopen; te weinig dingen die echt naar onze zin zijn (typisch te oud). Wordt dus wellicht terug bouwen.

Epyon
12 oktober 2017, 23:51
Woon nu in bij lief op appartement. Hebben begin dit jaar een klein bosje (1.000m²) in centrum Aalst gekocht (lang verhaal :p ) waar we volgend jaar op gaan bouwen. Minimalistisch, 200m² waarvan 100 bewoonbaar. Bedoeling is zoveel mogelijk groen over te houden. Beetje Ardennen gevoel, maar wel in het centrum :p .

desolation
13 oktober 2017, 09:10
Hence the need to grow :)

Al tijdje aan het rondzien en weinig kans dat we gaan kopen; te weinig dingen die echt naar onze zin zijn (typisch te oud). Wordt dus wellicht terug bouwen.

Is vaak ook de beste optie. Prijs/kwaliteit kwam nieuwbouw voor ons veel beter uit dan totaalrenovatie van een ouder pand.

Bimmer
15 oktober 2017, 02:41
Woon thuis.
Enkel mijn kleding gooi ik mee in de mand om mee te laten wassen en strijken. Voor de rest is het allemaal gescheiden.
Doe zelf inkopen, gebeurt uiteraard wel dat we voor mekaar eens zaken kopen. Koken gebeurt eigenlijk ook apart, soms vragen we wel eens aan mekaar wat we eten vnv. Dan koken we wel eens voor mekaar, meestal lopen onze planningen niet overeen dus valt dat niet vaak voor dat we samen eten.

Komt er wel wat op neer dat we zeer gescheiden leven, soms zien wij mekaar verschillende dagen niet. Ouders slapen ook beneden en hebben daar ook hun badkamer. Boven verdiep is volledig voor mij alleen.
Moet geen bijdrage betalen thuis

Paar jaar terug een stuk grond gekocht (22 jaar) en een jaar later begonnen met bouwen. Bouw dan steeds na mijn uren, staat ook geen tijdsdruk achter dus op het gemak en met periodes. Er begint stilletjesaan een einde aan het komen, dus ga er waarschijnlijk volgende zomer in trekken. Drang is er nu ook wel om erin te gaan trekken. Ben er nu 25.

Khyl@ris
15 oktober 2017, 17:53
Woon nog thuis, samen met mijn vriend.

We doen onze boodschappen en onze was apart. Verder koken we ook voor onszelf.

Aangezien we samen 600 euro afdragen en toch graag wat meer betalen voor wat privacy en minder inmenging, beginnen we stilletjesaan uit te kijken om een appartement te gaan huren.


Sent from my ONE A2003 using Tapatalk

Preske
15 oktober 2017, 18:55
Eentje maar (en misschien nemen we er nog een tweede) dus nee, nood aan plaats eerder :). Als je een privé-praktijk in je woonst onderbrengt, is wat extra plaats sowieso meegenomen, en zelfs zonder dat hebben we graag ruimte en een aantal specifieke ruimtes die nu eenmaal plaats vergen.

Wat voor praktijk is het?

Bubba
15 oktober 2017, 22:05
Samen met mijn vriendin ongeveer 1,5 jaar geleden een oud huis gekocht. Op zich wel gelukkig, we kunnen hier perfect wonen en hebben een grote tuin zodat ik ook wat kippen enzo heb zitten en de honden plaats hebben om te lopen en spelen.

Langs de ander kant blijft het een oud huis met alle nadelen daarvan. We hebben al heel wat gedaan en laten doen en qua comfort mogen we niet klagen, maar het kan uiteraard veel beter. Ik ben dus ook niet zeker dat we hier blijven wonen.

A-res
16 oktober 2017, 18:06
Wat voor praktijk is het?

Psy

Preske
16 oktober 2017, 18:32
Psy

Het is dus niet het soort praktijk dat je direct ziet uitgroeien naar meer personen?
Al eens gekeken naar zo'n soort bewoonbare container/aanbouwmodule? Heb je al voor relatief weinig, valt geheel in te rechten naar je eigen smaak en is beschikbaar in verschillende maten.

A-res
16 oktober 2017, 20:17
Het is dus niet het soort praktijk dat je direct ziet uitgroeien naar meer personen?

Dat is een optie die we niet uitsluiten.
Kan net zozeer zijn dat we dit huis niet verkopen wanneer we het andere beginnen bouwen, maar overzetten naar een groepspraktijk. Kunnen we vlot 4 volwaardige praktijkruimtes van maken + een grotere ruimte voor trainingen, vormingen en what not.

De containers die je bedoelt heb ik ervaring mee; kan je veel kanten mee uit, maar 't is niet wat we zoeken :)

krisse5844
24 januari 2018, 18:56
Mijn situatie is : alleenstaand een halfopen woning op +- 700m² grond waarvan ik na aankoop volledige renovatie heb gedaan van :

- Vloeren en plafonds uitgebroken en vernieuwd + chape
- Kleine herschikkingen van de ruimtes door muren weg te halen / verplaatsen
- Elektriciteit van A tot Z vernieuwd met zelfs netwerkbekabeling en coax bekabeling inclusief, zodat ik enkel wifi nodig heb voor mobiele apparaten
- Centrale verwarming + sanitair + kleine werken voor de afvoerbuizen / riolering
- Inbouw pelletkachel als bijverwarming
- Nieuwe badkamer compleet
- Nieuwe keuken compleet met toestellen
- Aanbrengen isolatie in dak
- Alles schilderen en behangen
-....

To do lijst :

NOG VEEL TE VEEL ! :D:lol::lol::lol::lol:

Dus al bij al toch redelijk gelukkig in mijn alleenstaande situatie . Want kopen en renoveren als alleenstaande is verre van gemakkelijk !
Om dan nog te zwijgen om alles te betalen op het einde van de maand ! :p Maar ik heb nog na het betalen van alles "een goed leven" en kan jaarlijks ook nog deftig op reis gaan !

Avondland
3 februari 2018, 13:28
Samenwonend en zelf eigenaar van het appartement waarin we wonen. Op termijn gaan we een huis kopen, maar ik twijfel nog tussen verkopen of verhuren. Zal afhangen van het startkapitaal dat we bijeen kunnen krijgen. Verkopen heeft het voordeel van een groot startkapitaal (appartement is gerenoveerd) te hebben waardoor we meer keuze hebben in de huizen die we willen kopen. Verhuren zorgt voor een extra maandelijkse inkomst, maar brengt ook zorgen en mogelijke kosten met zich mee.

Ik wil in de stijl blijven van mijn appartement: hoge plafonds, moluren, marmeren schouw, mooie visgraatparket ... maar dan zit ik direct al in hogere budgetten. Ik woon momenteel in het centrum van Antwerpen en ik geniet daar enorm van. Het is ook ontzettend praktisch: je hebt geen auto nodig, je hoeft je geen zorgen maken over pinten drinken op café omdat je alles te voet kan doen, er zijn talloze winkels die je nog snel kan doen als je van het werk komt, ... Verhuizen naar meer landelijke regio's schrikt me wat meer af: bekrompen dorpsmentaliteit, voor het minste de auto nodig hebben, langer pendelen naar het werk, niet veel te doen, onpraktisch, de typische lelijke en deprimerende "verkaveling" als uitzicht, ... Anderzijds heb ik geen tuin en geen balkon en vooral in de zomers is dat een gemis en hoewel de mooie botanische tuin fraai is om te picknicken is dat toch niet hetzelfde als een eigen tuin. Meer ruimte spreekt me ook aan en programma's zoals "Huizenjagers" doet het wel kriebelen om te verhuizen.

Verhuizen gaat dus een dubbele worden. Ik kijk er wel naar uit, maar het is op dit moment nog niet met volle goesting.

SAR.
26 februari 2018, 08:01
Ik woon op mijn 26e nog altijd thuis, maar ik heb het daar gewoon goed. Ik kom megagoed overeen met mijn ouders en ik geef enkel mijn maaltijdcheques af plus ik betaal een paar andere dingetjes hier en daar voor mijn ouders om te plezieren.

Ik heb ook geen behoefte om alleen te gaan wonen zolang ik geen vriend/man heb, omdat ik gewoon graag omringd ben met mensen en niet alleen thuis kan zitten. Vrienden hebben wel al gekocht of gaan met hun vriend samenwonen maar de single vrienden die ik heb wonen niet in de buurt dus daarmee samenhokken gaat niet.

Alleen krijg ik soms wel scheve blikken van sommige mensen als ik vertel dat ik nog thuis woon... en das wel niet tof want die denken dan: “amai, 26 en nog altijd bij de ouders zeg.”


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

xAnyana
26 februari 2018, 12:28
Ik woon op mijn 26e nog altijd thuis, maar ik heb het daar gewoon goed. Ik kom megagoed overeen met mijn ouders en ik geef enkel mijn maaltijdcheques af plus ik betaal een paar andere dingetjes hier en daar voor mijn ouders om te plezieren.

Ik heb ook geen behoefte om alleen te gaan wonen zolang ik geen vriend/man heb, omdat ik gewoon graag omringd ben met mensen en niet alleen thuis kan zitten. Vrienden hebben wel al gekocht of gaan met hun vriend samenwonen maar de single vrienden die ik heb wonen niet in de buurt dus daarmee samenhokken gaat niet.

Alleen krijg ik soms wel scheve blikken van sommige mensen als ik vertel dat ik nog thuis woon... en das wel niet tof want die denken dan: “amai, 26 en nog altijd bij de ouders zeg.”


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Ik vind dat als je op je 26ste nog thuis woont absoluut niet raar. Ik snap dat ook niet echt. Moeten we allemaal dan zo snel het huis uit? Ik ben zelf 24 en woon ook nog thuis. En zie mezelf zeker nog in de eerste 3 jaar hier niet vertrekken.
Sommige mensen hebben geen middelen om op jonge leeftijd uit huis te gaan door omstandigheden of willen nog het huis niet uit om de redenen dat jij noemt of nog andere redenen. Zolang je ouders dat ook oké vinden is dat toch helemaal niet erg?

sink
26 februari 2018, 12:32
Ik woon op mijn 26e nog altijd thuis, maar ik heb het daar gewoon goed. Ik kom megagoed overeen met mijn ouders en ik geef enkel mijn maaltijdcheques af plus ik betaal een paar andere dingetjes hier en daar voor mijn ouders om te plezieren.

Ik heb ook geen behoefte om alleen te gaan wonen zolang ik geen vriend/man heb, omdat ik gewoon graag omringd ben met mensen en niet alleen thuis kan zitten. Vrienden hebben wel al gekocht of gaan met hun vriend samenwonen maar de single vrienden die ik heb wonen niet in de buurt dus daarmee samenhokken gaat niet.

Alleen krijg ik soms wel scheve blikken van sommige mensen als ik vertel dat ik nog thuis woon... en das wel niet tof want die denken dan: “amai, 26 en nog altijd bij de ouders zeg.”

Bij mij identiek tzelfde, vervang de 26 door 32 en vriend/man door vriendin/vrouw :p

SAR.
26 februari 2018, 14:50
Ik vind dat als je op je 26ste nog thuis woont absoluut niet raar. Ik snap dat ook niet echt. Moeten we allemaal dan zo snel het huis uit? Ik ben zelf 24 en woon ook nog thuis. En zie mezelf zeker nog in de eerste 3 jaar hier niet vertrekken.
Sommige mensen hebben geen middelen om op jonge leeftijd uit huis te gaan door omstandigheden of willen nog het huis niet uit om de redenen dat jij noemt of nog andere redenen. Zolang je ouders dat ook oké vinden is dat toch helemaal niet erg?

Ik vind dat ook helemaal niet raar, maar op het werk bekijken sommigen mij echt een beetje raar aan wanneer ze horen dat ik nog thuis woon: zowel de oudere collega's als die van "mijn generatie". Ik moet mij soms precies verantwoorden en het lijkt alsof ik lui ben en geen verantwoordelijkheden wil nemen. Sommigen vertrekken het huis uit omdat er soms problemen zijn met de ouders maar ik heb daar een uitstekende band én regeling mee. Ze worden ook met de dag ouder/zijn slecht te been dus ze zijn juist heel blij dat ik eigenlijk nog thuis ben blijven hangen.


Bij mij identiek tzelfde, vervang de 26 door 32 en vriend/man door vriendin/vrouw :p

Voilà, als er een goede omgang is met de ouders, why not? Ik wil sowieso niets als alleenstaande kopen (banken doen ook veel moeilijker voor een lening als je alleenstaande bent) maar pas als ik een partner heb. En om nu alleen te gaan huren en 700 euro p/m uit te geven aan een appartementje in Brussel, laat maar hoor :p

Sylverscythe
26 februari 2018, 15:34
Ik vind dat ook helemaal niet raar, maar op het werk bekijken sommigen mij echt een beetje raar aan wanneer ze horen dat ik nog thuis woon: zowel de oudere collega's als die van "mijn generatie". Ik moet mij soms precies verantwoorden en het lijkt alsof ik lui ben en geen verantwoordelijkheden wil nemen. Sommigen vertrekken het huis uit omdat er soms problemen zijn met de ouders maar ik heb daar een uitstekende band én regeling mee. Ze worden ook met de dag ouder/zijn slecht te been dus ze zijn juist heel blij dat ik eigenlijk nog thuis ben blijven hangen.



Voilà, als er een goede omgang is met de ouders, why not? Ik wil sowieso niets als alleenstaande kopen (banken doen ook veel moeilijker voor een lening als je alleenstaande bent) maar pas als ik een partner heb. En om nu alleen te gaan huren en 700 euro p/m uit te geven aan een appartementje in Brussel, laat maar hoor :p

Ik ben thuis blijven wonen tot mijn 28 jaar, en daar heeft niemand van mijn omgeving ooit iets over gezegd. Net zoals bij jou woonde ik er vrij goed (vader was ook weduwnaar dus had graag dat ik bleef). Op een bepaald moment vond ik zelf echter dat het moment was aangebroken om alleen te gaan wonen, meer privacy (een vriendin mee naar huis nemen was niet vanzelfsprekend), minder "wrijving". Ook had ik op dat moment de mening dat ik ook niet wou wachten op een partner, want:
1) Dat is niet gegarandeerd.
2) Liever niet meteen van thuis naar samen gaan wonen.

Ik heb dan een klein appartement gekocht, vrij landelijk maar vlakbij een treinstation. Dus al bij al betaalbaar. Ik heb me dit eigenlijk nooit beklaagd.

Mijn punt is dat ik op een bepaald moment aanvoelde dat ik wou vertrekken; andere mensen hun "idee" over wat ik zou moeten doen heb ik geen rekening mee gehouden. Natuurlijk hielp het dat de meerderheid van mijn vrienden in dezelfde situatie zaten (goede thuissituatie, verder gestudeerd). Ik kan mij inbeelden dat als al mijn vrienden op hun 18de gingen werken of thuis ruzie hadden ik veel meer "druk" had gevoeld.

Mulan
26 februari 2018, 15:52
Ik ben thuis blijven wonen tot mijn 28 jaar, en daar heeft niemand van mijn omgeving ooit iets over gezegd. Net zoals bij jou woonde ik er vrij goed (vader was ook weduwnaar dus had graag dat ik bleef). Op een bepaald moment vond ik zelf echter dat het moment was aangebroken om alleen te gaan wonen, meer privacy (een vriendin mee naar huis nemen was niet vanzelfsprekend), minder "wrijving". Ook had ik op dat moment de mening dat ik ook niet wou wachten op een partner, want:
1) Dat is niet gegarandeerd.
2) Liever niet meteen van thuis naar samen gaan wonen.

Ik heb dan een klein appartement gekocht, vrij landelijk maar vlakbij een treinstation. Dus al bij al betaalbaar. Ik heb me dit eigenlijk nooit beklaagd.

Mijn punt is dat ik op een bepaald moment aanvoelde dat ik wou vertrekken; andere mensen hun "idee" over wat ik zou moeten doen heb ik geen rekening mee gehouden. Natuurlijk hielp het dat de meerderheid van mijn vrienden in dezelfde situatie zaten (goede thuissituatie, verder gestudeerd). Ik kan mij inbeelden dat als al mijn vrienden op hun 18de gingen werken of thuis ruzie hadden ik veel meer "druk" had gevoeld.

Hier net hetzelfde.
Op een bepaald moment voel je dat je nog te veel als kind wordt gezien en dat je het huis uit moet voor ieders welzijn.

Ook ik had zo iets van huren is geld weggeven aan een ander en als ik moet wachten op "de ware" kan ik nog lang wachten... ;)

Dus ook mijn eigen stekje gekocht en iedereen een pak vrijer, zowel ik als mijn ouders!

Gentei
26 februari 2018, 20:31
Ik vind dat ook helemaal niet raar, maar op het werk bekijken sommigen mij echt een beetje raar aan wanneer ze horen dat ik nog thuis woon: zowel de oudere collega's als die van "mijn generatie". Ik moet mij soms precies verantwoorden en het lijkt alsof ik lui ben en geen verantwoordelijkheden wil nemen. Sommigen vertrekken het huis uit omdat er soms problemen zijn met de ouders maar ik heb daar een uitstekende band én regeling mee. Ze worden ook met de dag ouder/zijn slecht te been dus ze zijn juist heel blij dat ik eigenlijk nog thuis ben blijven hangen.



Voilà, als er een goede omgang is met de ouders, why not? Ik wil sowieso niets als alleenstaande kopen (banken doen ook veel moeilijker voor een lening als je alleenstaande bent) maar pas als ik een partner heb. En om nu alleen te gaan huren en 700 euro p/m uit te geven aan een appartementje in Brussel, laat maar hoor :p

Banken doen helemaal niet moeilijk over leningen als alleenstaande.
Ik ben 7 jaar geleden alleen gaan wonen, heb toen een lening gekregen midden in de crisis toen.
(Je moet wel ook genoeg eigen inbreng hebben)

Anyhow ik heb ook een uitstekende band met mijn ouders. Maar toch liever een eigen plek.

glashelder
27 februari 2018, 13:08
Alleen krijg ik soms wel scheve blikken van sommige mensen als ik vertel dat ik nog thuis woon... en das wel niet tof want die denken dan: “amai, 26 en nog altijd bij de ouders zeg.”
Goh ja, mensen blijven alsmaar langer bij de ouders worden. Mijn vriendin en ik waren allebei 29, bijvoorbeeld. Heb daar eigenlijk ook niet echt rare reacties op gehad.

Googke
27 februari 2018, 18:37
Ik ben er nu 24 en ik denk er totaal niet aan om uit huis te gaan. Ik spaar liever door totdat ik een vriendin heb gevonden, waar ik écht de klik mee heb. Ik ga ook duidelijk zijn dat ik toch tot m'n 30ste wil sparen en hoop ermee iets te kunnen kopen. Nooit van m'n leven zal ik een grootstad genre Brussel of zelfs Hasselt willen wonen, want dat is veel te duur voor wat men krijgt. Ik ben opgegroeid tussen de boerenkolen en zou m'n dorp moeilijk kunnen loslaten. Hier beginnen ook appartementen te worden gerenoveerd tot gebouwd dus ja, eens een boer altijd een boer zeker.

SAR.
27 februari 2018, 20:22
Goh ja, mensen blijven alsmaar langer bij de ouders worden. Mijn vriendin en ik waren allebei 29, bijvoorbeeld. Heb daar eigenlijk ook niet echt rare reacties op gehad.

Bij mij zijn het een 4-tal collega’s vooral, die deden uitschijnen alsof ik op de kap van mijn ouders woon. Het kan me niet zoveel schelen wat anderen denken, maar was toch benieuwd naar wanneer 9livers hier hun ouderlijk nest hebben verlaten :)


Ik ben er nu 24 en ik denk er totaal niet aan om uit huis te gaan. Ik spaar liever door totdat ik een vriendin heb gevonden, waar ik écht de klik mee heb. Ik ga ook duidelijk zijn dat ik toch tot m'n 30ste wil sparen en hoop ermee iets te kunnen kopen. Nooit van m'n leven zal ik een grootstad genre Brussel of zelfs Hasselt willen wonen, want dat is veel te duur voor wat men krijgt. Ik ben opgegroeid tussen de boerenkolen en zou m'n dorp moeilijk kunnen loslaten. Hier beginnen ook appartementen te worden gerenoveerd tot gebouwd dus ja, eens een boer altijd een boer zeker.


Ik wil idd ook goed sparen, vooral omdat Brussel en de rand nogal hoge prijzen gehanteerd worden. Ik zou never in een dorp kunnen wonen, ik heb drukte, trams enz nodig [emoji1] Ik zie mij mss nog wel naar de rand van Brussel a la Wemmel etc verhuizen maar de rand is ook duur dusja...


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

eniac
27 februari 2018, 20:36
Bij mij zijn het een 4-tal collega’s vooral, die deden uitschijnen alsof ik op de kap van mijn ouders woon. Het kan me niet zoveel schelen wat anderen denken, maar was toch benieuwd naar wanneer 9livers hier hun ouderlijk nest hebben verlaten :)


24 en huurcontract al getekend nog voor ik officieel afgestudeerd was. Niet dat ik zo'n slechte band had met mijn vader (moeder woonde al elders) maar ik was al 4.5j samen met mijn vriendin en ik had al getekend bij eerste werkgever. Ik zag geen redenen om thuis te blijven.

The Prophet
28 februari 2018, 09:16
Momenteel woon ik nog thuis, maar zou rond september verhuizen samen met mijn vriendin. Hoeveel maanden op voorhand zou ik best beginnen aan mijn zoektocht om iets te huren? Zodat tegen september alles geregeld is?


Sent from my iPhone using Tapatalk

Micheal
28 februari 2018, 10:51
NU.

Artemis
28 februari 2018, 11:11
Momenteel woon ik nog thuis, maar zou rond september verhuizen samen met mijn vriendin. Hoeveel maanden op voorhand zou ik best beginnen aan mijn zoektocht om iets te huren? Zodat tegen september alles geregeld is?


Sent from my iPhone using Tapatalk

Je kan eens online kijken welke woningen/appartementen er momenteel te huur staan en vanaf wanneer die vrijkomen.
In veel gevallen bedraagt de opzeg voor een huurwoning 3 maanden.
De meeste zaken die te huur komen, zijn dus te betrekken over ongeveer 2 maanden, soms ook onmiddellijk vrij als ze al eventjes te huur staan.
Vroeger dan juli moet je dus alleszins niet beginnen zoeken.
Je kan eventueel wel al online een beetje inspiratie opdoen over wat je zeker wel/zeker niet zou willen, de prijzen wat in de gaten houden zodat je weet wat een aanvaardbare huurprijs is als je straks iets tegenkomt, ...

Artemis
28 februari 2018, 11:15
Ik heb, nadat ik afgestudeerd was, nog 1 jaar thuisgewoond terwijl ik werkte.
Ik zou langer kunnen thuiswonen hebben maar was op dat moment al 4 jaar samen met mijn lief. Die studeerde dat ene jaar dus nog.
Van zodra hij afgestudeerd was, zijn wij gaan samenwonen (huurwoning). Hij had weinig zin om na 5 jaar op kot terug thuis in te trekken dus is zijn gerief recht van zijn kot naar ons huis verhuisd.
We keken er ook echt naar uit om samen te gaan wonen.

2 jaar later hebben we dan een huis gekocht. Daar wonen we nu nog (8j intussen).
Het is een halfopen bebouwing die we sleutel op de deur hebben laten bouwen. Zijn we tevreden van.
Soms vinden we wel dat het iets groter zou mogen zijn, maar eerlijkgezegd zien we zodanig op tegen de rompslomp om iets anders te zoeken, alles te moeten verhuizen, weer kleine werkjes te moeten doen om een woning helemaal in orde te zetten... en we wonen hier heel graag dus ik denk dat we hier blijven wonen tot we naar een serviceflat of rusthuis verhuizen ;-)

NDEFCB
1 maart 2018, 01:03
25jaar oud, september afgestudeerd, job sinds december en huur appartement sinds december.
Thuis nooit op geld moeten letten, nu nog minder.

Nu staan (romantische)relaties/trouwen/gezin/kinderen niet op de planning, dat zal ook niet in de onmiddellijkheid gebeuren gezien ik nog nooit heb gedate of de behoefte daaraan heb gehad,
maar hier zou ik levenslang kunnen wonen, groot genoeg voor 3 volwassen personen.

Kopen staat ook niet meteen op de planning, weinig behoefte aan&heb een aversie van leningen/verplichtingen.
Kan zijn dat dit vlug veranderd, gezien letterlijk iedereen uit mijn onmiddellijke omgeving (buiten ik) denkt dat niemand dit lang uithoudt.