PDA

Volledige versie bekijken : De huidige 'altijd-bereikbaar-cultuur'



pie-jie
1 juni 2017, 10:17
Ik heb besloten een topic te openen als gevolg van een uitgelopen antwoord op een post in de datingsite ervaringen thread. Je kan mijn post zien als een 'rant' maar het is eerder een gevoel dat ik wil delen en vraag me af hoe anderen daar over denken. Ik zag op de frontpage van vrije tijd nog geen gelijkaardig topic, maar moest zoiets al bestaan, mijn excuses!

Korte inleiding: het ging er even over in een andere thread dat iemand 'verwacht' van een tegenpartij snel antwoord te krijgen op een sms/bericht/whatever. En er kwamen wel heel wat reacties op van mensen die zeiden dat dit zeker niet mag verwacht worden en dat dit normaal is dat niet iedereen elk uur van de dag zijn smartphone bijheeft. Er zijn blijkbaar zelfs jonge mensen die ook beweren dagenlang sociale media niet te checken, of toch zeker geen behoefte hebben om elke dag te zien wat een ander doet. Het rare is, dat ik precies beide partijen kan verstaan. Soms heb ik momenten dat ik wel vanalles wil delen met vrienden en/of chatten of plannen maken precies, terwijl ik dan andere momenten heb dat ik iets heb van 'laat me nu gewoon effe gerust'. Ik heb het er soms wel lastig mee eigenlijk, met de hedendaagse cultuur van smartphones en altijd bereikbaar zijn, omdat ik ben opgegroeid zonder maar ermee geconfronteerd ben geworden in sneltempo tijdens mijn jonge jaren. Met andere woorden, ik heb nog het geluk gehad (ja ik vind dat echt geluk hebben en vind het jammer dat mijn kinderen dat niet zullen meemaken) om af te spreken met vrienden de vrijdag op school à la 'Zaterdag om 20u op de markt hé, juuu" en dan was iedereen effectief op dat moment daar en je had ook nog iets te vertellen tegen mekaar want je had niet elke seconde de mogelijkheid om aan iedereen tegelijk mee te delen dat je een scheet hebt gelaten ... Anderzijds kan je ook zeggen dat ik het geluk heb gehad om een krachtig toestel in mijn zak te hebben waarmee de wereld aan mijn voeten ligt ... Maar da's niet zonder gevaar denk ik.

Een tijd terug ging ik het nog durven ontkennen en beweren dat er nog altijd veel mensen zijn die 'zonder kunnen', waar ik mezelf dan trots bijrekende. Maar nu valt gewoon niet meer te ontkennen dat iedereen (in zijn vrije tijd) elke 10' minstens 1x die gsm vastgehad heeft, eender waar, eender wanneer. En hoe jonger, hoe slechter. Maar ook 'mijn generatie' die vroeger vrij van zorgen afsprak op school met vrienden voor een week later wordt precies 'opgeslokt' en dan vraag ik me soms wel eens af van 'zou ik dat ook moeten doen?' of 'mis ik hier iets door niet volledig mee te zijn en elke dag mee te doen aan die bereikbaarheid?' en andere dagen heb ik dat gevoel helemaal niet en is het eerder van 'ik ben blij dat ik zonder kan'... Best vreemd, al zeg ik het zelf.

Toen ik nog elke week uitging was er gewoon de standaard gsm die kon sms'en en bellen en dan ging daar nog eens commentaar op komen van 'Alleh, steekt da nu eens weg, we zitten ier samen op café en gij zit te sms'en!!!' maar nu zitten ze nog allemaal samen op café maar quasi de helft van de groep is gewoon bezig met tokkelen op die gsm... en ja, ik betrap er me zelf op dat ik het ook doe, maar ik probeer er echt op te letten, want ik vind het eigenlijk zelf echt belachelijk en de laatste tijd doe ik het niet/zelden meer omdat ik weer wil genieten van de momenten dat je weg bent met anderen. Maar ik zie rondom mij dat dit echt grote (gevaarlijke?) proporties aan het aannemen is ... Het is gewoon op heel korte tijd 'aanvaardbaar' geworden om tijdens een gesprek, soms zelfs gewoon met 2, je gsm te checken en al dan niet vlug te antwoorden op iets dat je ziet passeren. Waarom doen wij dit als mens? Is dat dan omdat ze daar niet graag zijn op dat moment dat ze vluchten in de gsm? Waarom kom je dan af? Is dat omdat ze per se willen laten weten aan anderen dat ze leuke dingen aant doen zijn? Maar ze zitten toch met vrienden samen op café/terrasje ofzo? Aan wie wil je dat dan nog laten weten? Hoe komt dat dan nie over naar het gezelschap dat je dan bijzit? Als ik al nog eens een pint ga drinken zo af en toe zit ik te kijken naar de jonge gasten buiten op 't terras en 't is soms echt schrijnend om te zien hoe zij precies ongelukkig naast elkaar zitten, en maar facebook refreshen of whatsappen om te vertellen waar ze zitten en wat voor coole dingen ze doen.

tl;dr: Ik denk persoonlijk dat ik zo net de 'tussengeneratie' ben die het nut van een smartphone zeker inziet, en de voordelen ervan gretig gebruikt, maar die zich ook niet wil laten vangen door de gevaren/valkuilen ervan, die er zeker en vast zijn. En ik denk dat ik daar wel mee zal omkunnen, al is het niet altijd eenvoudig vind ik. Maar ik vrees wel een beetje voor de generatie na mij dat dit echt een enorme druk met zich zal meebrengen om overal aanwezig te zijn of te moeten zien hoe een ander het goed stelt, enz enz ..

Wat denken jullie hierover? Mensen van rond mijn leeftijd (28) die een beetje hetzelfde gevoel hebben? Hebben jullie -eerlijk- 'moeite' om zich niets aan te trekken van alles die op facebook/whatsapp verschijnt? Of doen jullie actief mee? Hoe zit het met andere leeftijden?

Nahrtent
1 juni 2017, 10:22
Ik ben altijd bereikbaar in de zin dat ik sms'n en messenger-berichten vrijwel meteen lees, maar als het niet dringend is of er wordt geen concrete vraag gesteld ga ik pas antwoorden als ik daar zelf zin in heb. Behalve 's nachts, dan kan het mij niet schelen dat uw huis in brand staat of whatever, laat mij slapen. :p

Shadowfox
1 juni 2017, 10:35
Ik ben altijd bereikbaar in de zin dat ik sms'n en messenger-berichten vrijwel meteen lees, maar als het niet dringend is of er wordt geen concrete vraag gesteld ga ik pas antwoorden als ik daar zelf zin in heb. Behalve 's nachts, dan kan het mij niet schelen dat uw huis in brand staat of whatever, laat mij slapen. :p

²

Bompaization
1 juni 2017, 12:32
Ik ben 49 dus ik heb alle fases van GSM meegemaakt, van toen ze gewoon nog niet bestonden tot de altijd-bereikbaar smartphones van nu. Ik heb zelfs als kind nog een lange periode meegemaakt dat we zelfs geen vaste telefoon in huis hadden. Als je iemand wou contacteren buiten schooluren bvb, ging je langs, of sprak je op voorhand af.

Tegenwoordig heb ik altijd mijn smartphone op zak of binnen bereik, waar ik ook ben. Het is gewoon enorm handig dat ik overal en altijd mijn e-mails kan lezen, en dat mijn kinderen mij kunnen bereiken. Dat laatste heeft uiteraard ook nadelen, bvb mijn ex kan mij ook altijd opbellen, maar kan je ook negeren :p Daar komt ook bij dat men goed weet dat als ik hun niet direct antwoordt, daar een goede reden voor is (meeting, onderweg, whatever) en dat ze maar wat geduld moeten hebben.

Conclusie: is het nu beter? Ja, maar dan moet je de nadelen er bij nemen.

Carreon
1 juni 2017, 12:35
Ik ben altijd bereikbaar in de zin dat ik sms'n en messenger-berichten vrijwel meteen lees, maar als het niet dringend is of er wordt geen concrete vraag gesteld ga ik pas antwoorden als ik daar zelf zin in heb. Behalve 's nachts, dan kan het mij niet schelen dat uw huis in brand staat of whatever, laat mij slapen. :p
Dit ook bij mij. Al heb ik zo wel verschillende "categorieën", bij de ene antwoord ik sneller als bij de andere. Hangt ook een beetje af hoe ze met mij omgaan (als ik lang moet wachten op een antwoord, zijn ze ook niet mijn hoogste prioriteit).

Ik herken mezelf wel in de openingspost. Ik kan me echt storen als mensen waar ik op een terrasje mee zit constant op hun smartphone bezig zijn. Dat komt dan idd naar mij toe over dat ze daar precies tegen hun goesting zitten en liever met iemand anders babbelen.
Maar idd, als dat zo is, waarom spreken ze dan af in de eerste plaats? Beetje raar...
Het zal wel een ziekte van deze tijd zijn, en ik vermoed dat er wel eens een periode zal komen waar dat terug als "not done" gezien wordt. Tot dan zal ik er mij wel blijven aan storen :p

Ikzelf ben dus heel zelden bezig met mijn gsm als ik in gezelschap ben.

StanTem
1 juni 2017, 12:47
Jep, ik ken dat fenomeen. Ik maak me er zelf ook wel schuldig aan.


Ikzelf ben dus heel zelden bezig met mijn gsm als ik in gezelschap ben.

Als ge mee uwe gsm bezig zijt is het naar mij. En als ge gezelschap hebt, is het in 90% van de gevallen ook met mij.
Ik zie de link hoor :p

Carreon
1 juni 2017, 13:24
Als ge mee uwe gsm bezig zijt is het naar mij. En als ge gezelschap hebt, is het in 90% van de gevallen ook met mij.
Ik zie de link hoor :p
Wij hebben altijd al een intieme band gehad hé sjoe :love:

Powerwing
1 juni 2017, 13:46
Mja. Ben er 47. Was het vroeger beter ? Neen. Dus voilà...

Tailball
1 juni 2017, 13:56
Ik ben altijd bereikbaar in de zin dat ik sms'n en messenger-berichten vrijwel meteen lees, maar als het niet dringend is of er wordt geen concrete vraag gesteld ga ik pas antwoorden als ik daar zelf zin in heb. Behalve 's nachts, dan kan het mij niet schelen dat uw huis in brand staat of whatever, laat mij slapen. :p

's Nachts gaat mijn wifi/data signaal uit.
Is het héél dringend, dan zullen ze wel bellen.

Tailball
1 juni 2017, 13:58
Ik ben 49 dus ik heb alle fases van GSM meegemaakt, van toen ze gewoon nog niet bestonden tot de altijd-bereikbaar smartphones van nu..

Ik ben er bijna 29 en ik heb ook alle fases van de GSM meegemaakt.
Zo lang bestaat da toestel nu ook nog nie hé ;)

lammeken
1 juni 2017, 14:02
In onze vaste vriendengroep valt dat precies nog mee.
Als er dan toch zijn die constant op hun gsm bezig zijn,komen daar zeker opmerkingen over en dan leggen ze hem wel neer :p.
Ik ben ook van die tussengeneratie als de TS (27) en zie zeker de voordelen van zo'n smartphone.
Enkel probeer ik daar niet te extreem in te gaan, zodat je geen slaaf ervan wordt.

Myllan
1 juni 2017, 14:26
Mja. Ben er 47. Was het vroeger beter ? Neen. Dus voilà...

Jaweeel. Vroeger was alles beter.:(
Ik heb nog meegemaakt dat ik brieven schreef naar mijn nichtjes en vriendinnen in Nederland man weet je wel hoe spannend dat altijd wel was zo die envelop openen en dan in 1 adem alles lezen.
Ik had toen ook heel veel briefpapier van Diddl en My liltte pony en spoot er altijd parfum op.:(
Toen stuurden we nog verjaardagskaarten per post en uitnodigen voor feestjes ook etc.
En nu? Nu zijn dat zo van die waardeloze doorstuur berichtjes en gebeuren alle uitnodigen online.

De persoonlijkheid is helemaal vanaf en nu voel ik me kei oud. Fuck dis shit man.

Powerwing
1 juni 2017, 14:30
Ik heb nog meegemaakt dat ik brieven schreef naar mijn nichtjes en vriendinnen in Nederland man weet je wel hoe spannend dat altijd wel was zo die envelop openen en dan in 1 adem alles lezen.


En natuurlijk verwachtte je dan binnen de 2 weken zeker een antwoord op die brieven, of nam je dan de telefoon om te vragen of er iets scheelde ? :p

Mulan
1 juni 2017, 15:02
's Nachts gaat mijn wifi/data signaal uit.
Is het héél dringend, dan zullen ze wel bellen.

Hier ook zo! Old-school vaste lijn zorgt er namelijk ook nog steeds voor dat je bereikbaar bent, zei het niet voor Jan en alleman...

Voor de rest kan ik me volledig vinden in de openingspost! Ik ben 36 en merk steeds meer de afkeer bij mezelf én anderen van het eeuwig bereikbaar zijn. En helaas ook de "fomo"...
Ik ben verslaafd en er niet fier op :(

Bloembak
1 juni 2017, 15:54
Soms zijn mensen lastig omdat ze gebeld hebben en ik niet opnam. Dan bellen ze binnen de 5min ook nog 3 keer ofzo. Het is niet omdat ik een gsm heb, dat ik verplicht ben op te nemen.
Al is het eerder omdat ik mijn gsm gewoonweg niet altijd bij de hand heb. Dan ligt die nog op mijn nachtkastje bvb en vergeten mee nr beneden te nemen, of op de keukenkast als ik in de tuin zit. Maar dat begrijpen ze niet en stellen ze de vraag ik die niet dichter bij mij heb...

Tailball
1 juni 2017, 16:20
Soms zijn mensen lastig omdat ze gebeld hebben en ik niet opnam. Dan bellen ze binnen de 5min ook nog 3 keer ofzo. Het is niet omdat ik een gsm heb, dat ik verplicht ben op te nemen.
Al is het eerder omdat ik mijn gsm gewoonweg niet altijd bij de hand heb. Dan ligt die nog op mijn nachtkastje bvb en vergeten mee nr beneden te nemen, of op de keukenkast als ik in de tuin zit. Maar dat begrijpen ze niet en stellen ze de vraag ik die niet dichter bij mij heb...

En voicemail kennen ze ook niet meer...

glashelder
1 juni 2017, 16:24
's Nachts gaat mijn wifi en 4G uit en mijn gsm op stil en ik zet het geluid pas terug op als ik wakker ben (whenever that may be :unsure:). Soms vergeet ik het ook en dan zie ik om 16 uur dat mijn vriendin om 9u30 een vraag had gesteld via sms of zo.

Ik ben ook verschrikkelijk slecht in het beantwoorden van mails, PM's, messenger berichtjes en wat nog al meer. Ik doe dat als ik er goesting in heb (of mij verveel of toevallig net op de pot zit of zo), maar dan kan het ook zijn dat ik er een week geen goesting meer in heb (en dan is het nogal schaamtelijk om ineens iets terug te sturen dus al mijn conversaties bloeden dood). Soms antwoord ik ook wel eens tegen mijn goesting hoor, zeker via messenger, dat is rap gebeurd. Maar geen urenlange gesprekken aub.

In gezelschap zit ik wel vaak op mijn gsm te prutsen maar dat is omdat ik Tiny Tower aan het spelen ben. Ik kan dat perfect combineren met een gesprek (ik moet mij daar niks voor concentreren) dus dat gebeurt wel eens. Mijn vriendin haat het als iemand tijdens een gesprek de hele tijd met de smartphone in de hand zit, maar dat spelletje vindt ze niet erg omdat het zo'n automatisch spelletje is dat ik even goed met een stylo kan zitten spelen of zo.

mac-bc
1 juni 2017, 17:10
Ik ben ook eind de 20 en krijg het nogal snel op mijn heupen van mensen die de basis-communicatietechnieken niet doorhebben. Uit respect voor uw correspondent kies je best het geschikte communicatiemiddel, in volgorde van stijgende dringendheid:
- Mail (verwachtte antwoordtermijn: tot enkele dagen)
- SMS (verwachtte antwoordtermijn: tot enkele uren)
- Bellen (verwachtte antwoordtermijn: onmiddellijk)

Sommigen gebruiken het verkeerde communicatiemiddel uit onwetendheid, bij anderen zit er een strategie achter. Meestal gaat het dan om onnodig telefoneren.
- Bijvoorbeeld voor niet-dringende zaken waarbij men u wil overrompelen met nieuwe informatie en snel een beslissing wil afdwingen onder de nodige "druk". Dan gaan mensen u al vlug opbellen i.p.v. mailen. Zo proberen ze u de mogelijkheid te ontnemen om erover na te denken.
- Bijvoorbeeld voor niet-dringende zaken maar waar men uit een soort egoïsme wel onmiddellijk een antwoord verwacht van u. Bijzonder irritant wanneer je bezig bent met iets en je moet dat onderbreken voor zulke futiele, niet-dringende zaken.

Als ik zoiets vermoed, dan neem ik gewoon niet meer op. Zonder gêne. Voor mij staan de persoonlijke contacten voorop.
- Als ik in meeting ben met iemand, dan heeft deze persoon voorrang en laat ik mij niet continu onderbreken met telefoons.
- Ook in privé; als ik even zorgeloos onder maten wil zijn neem ik doorgaans geen enkele telefoon op waar ik geen rechtstreekse aanleiding voor zie.
- Als ik aan het eten ben, neem ik nooit op.
- Als ik naar een film kijk, neem ik nooit op.
- ...

Ik ben baas over mijn gsm, niet omgekeerd.

Preske
1 juni 2017, 18:28
's nachts gaat het internet uit op mijn gsm. 's nachts dient om te slapen, en ze mij moeten hebben moet er maar gebeld of gsms't worden (ja ik gebruik nog sms, *gasp*). Ik zorg er ook voor dat hij volledig opgeladen is voor ik ga slapen, en trek dan de oplader uit, en zet wifi/4g uit. Is beter voor de batterij denk ik zo.

Qua beschikbaar zijn, ik gebruik geen whatsapp en consoorten (*gasp*), enkel fb messenger. Ik lees geen mails op m'n gsm, de sync staat uit. Ik zie wel aan het bericht of ik direct antwoord of niet. Ge moet gewoon voor uzelf regels maken wat redelijk is en wat niet, en er u aan houden. Als uw gesprekspartner er moeilijk overdoet, moet ge gewoon kordaat zeggen dat ge hebt geantwoord wanneer de situatie het toeliet. Niet te veel kak aan hangen.

Als ze blijven lastig doen moet ge maar iets super genants zeggen a la "had ge dan misschien graag gehoord hoe ik op het wc zat?" Gegarandeerd houden ze hun mond dan.

pie-jie
2 juni 2017, 09:24
Duidelijk veel mensen hier die zichzelf bepaalde 'regels' opleggen ivm gsm-gebruik. Maar dat is vooral als je alleen bent. Hoe zie je het als je in groep bent? Heb je zelf ook ervaringen waardoor je soms zegt van "damn, vroeger was deze situatie [zonder gsm's] toch anders/beter/slechter ..?
Ik vraag me soms af of onze ouders bijvoorbeeld geen 'beter' sociaal leven hebben, doordat ze nooit die 'alles-delen-cultuur' gekend hebben en als ze afspreken met vrienden ze echt nog iets te zeggen hebben over de laatste maand ofzo. Of misschien vinden jullie net slechter? Ik heb soms wel het gevoel dat het niet nodig is van elke dag te weten wat een ander aan het doen is (en meestal is dat dan nog enkel de mooie, leuke dingen dat je ziet). En dan kan je zeggen, kijk gewoon niet op facebook... En dat heb ik lang ook gedaan, heb nog maar 2 jaar facebook ofzo, maar op den duur kan je precies gewoon niet anders of je gaat echt je vrienden uit het oog verliezen, want verwachten dat er dan effectief iemand naar je belt en zegt 'we hebben een aantal datums voorgesteld om samen te komen maar ze staan online, kan je doorgeven of jij ook kan dan of dan?' is al helemaal een utopie in de tegenwoordige tijd.

Een ander vraagje aan diegene die zeggen dat ze niet graag antwoorden of pas later antwoorden op berichten/whatsapps/... Kan je dan begrijpen dat mensen die dat wel doen of die wel altijd sturen naar jullie op den duur dit beu worden waardoor in extreme situaties zelfs 'ruzie' van komt of situaties zoals in de datingthread: waar de ene gesprekspartner wacht van antwoorden, omdat de andere partner ook gewacht heeft x dagen, dus ik moet ook x dagen wachten, enzovoort enzovoort .. Waar zijn we dan mee bezig? :confused:

nixie
2 juni 2017, 10:27
Als ik niet thuis ben heb ik mijn smartphone bij de hand.
Op het werk pruts ik er nauwelijks mee (ik zit dan toch achter de pc)
1 keer thuis ligt die ergens en ben ik er niet echt meer mee bezig.

In gezelschap ben ik bezig met mijn gsm als de conversatie mij niet echt boeit.
Ik probeer het wel te beperken.

Bompaization
2 juni 2017, 10:27
Een ander vraagje aan diegene die zeggen dat ze niet graag antwoorden of pas later antwoorden op berichten/whatsapps/... Kan je dan begrijpen dat mensen die dat wel doen of die wel altijd sturen naar jullie op den duur dit beu worden waardoor in extreme situaties zelfs 'ruzie' van komt of situaties zoals in de datingthread: waar de ene gesprekspartner wacht van antwoorden, omdat de andere partner ook gewacht heeft x dagen, dus ik moet ook x dagen wachten, enzovoort enzovoort .. Waar zijn we dan mee bezig? :confused:

Dat is ook wel een sign-of-the-times vrees ik, en meer dan nog bij de tieners van vandaag. Bij mijn dochter en haar vriend is dit vrij extreem, als er niet quasi onmiddellijk geantwoord wordt op sms of messenger begint het al te wringen, en meer dan dat, elk bericht moet verplicht vergezeld zijn van een minimum aantal kiss-emojis of het zit er ook tegen. Ik lach mij daar altijd een kriek mee, maar voor hen is dat serious business... :unsure:

Creeping Death
2 juni 2017, 10:28
Ik snap eerlijk gezegd het verlangen niet om constant bereikbaar te zijn. Ik lig er echt niet wakker van of ik mijn GSM op zak heb of niet. Ik zal het wel zien wanneer ik hem terug vast heb.
Let wel op: als er een vraag gesteld wordt, antwoord ik wel zo snel mogelijk (aka, vanaf ik het gelezen heb). Iedereen die ik ken weet dat ondertussen al wel dus het stoort niemand.
Ook absoluut niet de nood mijn telefoon vast te nemen wanneer ik op stap ga, iets zit te drinken of eten of whatever. Andere mensen hebben dat wel en da's soms storend: soms kunnen mensen dan enorm ongeïnteresseerd over komen.

Voordelen zijn er ook hoor: snel een foto als herinnering, wil je iets doen dan kan je snel opzoeken waar/wat/etc. Ook betalen is nu zalig: als we met een groep uit eten gaat, schiet één iemand voor en de rest betaalt gewoon per GSM.

Als ge zelf heel nonchalant zijt in het beantwoorden van berichten etc en uw partner hecht daar veel belang aan, dan moet je daar een middleground in vinden. Ieder zal wat water bij de wijn moeten doen.
Snapt uw (potentiële) partner dat niet misschien toch maar eens twee keer nadenken voor je wat serieuzer begint te worden :p

furi
2 juni 2017, 10:36
Maandje terug op vakantie geweest. Mijn reisgezel voelde zich gewoon ziek dat ze nergens op internet kon. Dit was voor mij persoonlijk gewoon zalig, het niet bereikbaar zijn.
Zit ik op cafe met iemand te zeveren en merk ik dat die hele tijd met gsm bezig is, zal ik er een opmerking over maken. Veranderd dit niet sta ik op, ga ik naar iemand anders.
Nu een vriendin die een leek is met smartphones ed. Zalig dit.

zarathustra
2 juni 2017, 10:43
Ik ben ook eind de 20 en krijg het nogal snel op mijn heupen van mensen die de basis-communicatietechnieken niet doorhebben. Uit respect voor uw correspondent kies je best het geschikte communicatiemiddel, in volgorde van stijgende dringendheid:
- Mail (verwachtte antwoordtermijn: tot enkele dagen)

Nu spreek je toch wel enkel over de persoonlijke sfeer vermoed ik? Denk niet dat mails negeren voor meerdere dagen ok is in een werkomgeving.

Anyway, ik moet mijn gsm in de buurt hebben gedurende de werkdag. Maar eens ik thuis ben ligt die op de kast en waarschijnlijk op 'stil' als iedereen thuis is. Als we alle 4 thuis zijn is er niks dat mogelijks onmiddelijk mijn aandacht nodig heeft.

Creeping Death
2 juni 2017, 11:22
Nu spreek je toch wel enkel over de persoonlijke sfeer vermoed ik? Denk niet dat mails negeren voor meerdere dagen ok is in een werkomgeving.

Anyway, ik moet mijn gsm in de buurt hebben gedurende de werkdag. Maar eens ik thuis ben ligt die op de kast en waarschijnlijk op 'stil' als iedereen thuis is. Als we alle 4 thuis zijn is er niks dat mogelijks onmiddelijk mijn aandacht nodig heeft.

Goh, ik doe dat wel hoor. Als HR mailt dat er begin volgende maand iemand nieuw start ga ik daar bv niet op antwoorden. Reminder in mijn agenda en de dag er voor stuur ik de details door.
Als ik overal meteen op moet gaan antwoorden, ben ik echt te veel daar mee bezig.

pie-jie
2 juni 2017, 11:26
Dat is ook wel een sign-of-the-times vrees ik, en meer dan nog bij de tieners van vandaag. Bij mijn dochter en haar vriend is dit vrij extreem, als er niet quasi onmiddellijk geantwoord wordt op sms of messenger begint het al te wringen, en meer dan dat, elk bericht moet verplicht vergezeld zijn van een minimum aantal kiss-emojis of het zit er ook tegen. Ik lach mij daar altijd een kriek mee, maar voor hen is dat serious business... :unsure:

Da's ook zoiets ja. Ik heb zo wat jongere mensen op facebook via buren enzovoort, en wat je daar allemaal ziet verschijnen .. Je houdt dat niet voor mogelijk. Of als je eens sms'jes ziet toevallig, de hartjes en kruisjes zijn niet bij te houden. Maar op den duur wordt daar inderdaad een bepaalde verwachting gecreëerd die dan niet altijd voldaan wordt, met depressieve kinderen als gevolg ... want ja, ik krijg maar 15 x'jes en ik had er 20 gestuurd, hij ziet me niet meer graag zeker? Of mijn vriendin krijgt 524 likes en zoentjes op haar profielfoto en ik maar 322.... Dat kan je die kinderen niet kwalijk nemen, maar ik zie daar echt een gevaar in. Dat houdt die gastjes toch bezig? Die vergelijken constant met anderen en hebben op den duur toch écht geen tijd/energie meer om zich te focussen op wat echt telt in het leven? Daarmee dat ik ook echt vrees dat binnen een paar jaar psycholoog een knelpuntberoep zal worden ...

zarathustra
2 juni 2017, 11:36
Goh, ik doe dat wel hoor. Als HR mailt dat er begin volgende maand iemand nieuw start ga ik daar bv niet op antwoorden. Reminder in mijn agenda en de dag er voor stuur ik de details door.
Als ik overal meteen op moet gaan antwoorden, ben ik echt te veel daar mee bezig.

Ok tuurlijk, maar je leest het wel en er wordt ook verwacht dat je ze leest want is niet altijd iets dat tot volgende week kan wachten.

glashelder
2 juni 2017, 12:17
Een ander vraagje aan diegene die zeggen dat ze niet graag antwoorden of pas later antwoorden op berichten/whatsapps/... Kan je dan begrijpen dat mensen die dat wel doen of die wel altijd sturen naar jullie op den duur dit beu worden waardoor in extreme situaties zelfs 'ruzie' van komt
Als ze ruzie willen maken, leven ze zich maar uit. Ik doe alleen niet mee. Als het echt dringend is, dan probeer ik wel zo snel mogelijk te antwoorden. Maar een niet-dringende vraag of (veel erger) van die nutteloze gesprekken als "hey ça va"... Dan wachten ze maar hoor.

Xini
2 juni 2017, 13:22
Ik zou er "simpel" zonder kunnen.
Zou het vooral merken betreffende muziek & het gemak van altijd een camera bij te hebben.
Ook hier zijn andere alternatieven voor handen, kwestie van je/mezelf voor te bereiden.

We zijn het nu eenmaal gewoon (luxe) en aanpassen/inleveren is niet altijd even gemakkelijk voor sommigen.