PDA

Volledige versie bekijken : Welk hondenras verkiezen jullie?



ArchiVision
27 september 2016, 20:50
Wij zouden graag terug een hondje in huis willen maar we twijfelen nog tussen een Cavalier King Charles Spaniël (http://decavalierkingcharlesspaniel.blogspot.be/) en een Jack Russell (https://www.google.be/search?q=jack+russel&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwiuqY6Im7DPAhXG7hoKHRS7DxAQ_AUICCgB&biw=1366&bih=648).
Beide zijn jachthonden en zijn niet te groot om in huis te vertoeven.

Maar ik ben wel eens benieuwd welk hondenras jullie zoals in huis hebben.
Welk ras raden jullie ons aan?
Het mag geen te grote hond zijn want hij zal veel in huis moeten vertoeven daar we maar een kleine tuin hebben.

glashelder
28 september 2016, 01:06
Die Cavaliers zijn allemaal kapotgefokt en zo ongezond als maar kan. Het overgrote deel van die hondjes is ziek, heeft chiarimalformatie en/of syringomyelie. Dus doe maar niet.

Je hebt trouwens twee totaal verschillende rassen gekozen. Cavaliers zijn lieve brave dutskes, Jack Russells zijn superactieve terriërs, geen katjes (allez, hondjes :unsure:) om zonder handschoenen aan te pakken. Er is een reden dat er zoveel JR's in asielen ziten, veel mensen mispakken zich daar aan.

Kijk eens naar karakter (en gezondheid), niet alleen naar uiterlijk en grootte. De grootte van de tuin maakt trouwens niks uit, een hond haalt zijn stimulatie uit het verkennen van nieuwe omgevingen en dingen ondernemen met de baas, niet door in een tuin te zitten die hij vanbinnen en vanbuiten kent.

Wat wil je er mee doen? Enkel wandelen? Of ook sporten? Hondensport (agility? speuren? jagen? treibbal? pakwerk?) , lopen,...? Welk karakter moet het beestje hebben? Rustig, energiek? Goed omgaan met andere honden/kinderen/huisdieren of maakt dat niet uit? Eigenwijs, zelfstandig of juist leergierig en een grote will to please? Allemaal vragen die je jezelf moet stellen en op basis daarvan maak je een keuze.

Ikzelf heb trouwens jaren geleden voor een teckel gekozen (is nu het hondje van mijn ouders, ik kreeg ze niet mee toen ik verhuisde :p). Ontzettend zelfstandige eigenwijze hondjes met een gevoel voor acteerwerk, manipulatie van de baas en melodrama. En zot van dekentjes en knuffelen :D Maar ik wou geen hond die mij 24/7 zat aan te staren om 'iets' te doen of slaafs commando's opvolgde. Ik hou wel van wat humor en eigengereidheid in een hond. Anderen zouden dat vreselijk vinden dus die kiezen dan een ander ras.

TheInvestigator
28 september 2016, 01:21
Ik ben altijd een kattemens geweest, en nog. Maar daar waar kattemensen gewoonlijk een afschuw hebben van honden, zou ik er doodgraag een hebben, maar als ik dan weet dat ge daar mee moet gaan wandelen en zo, denk ik bij mezelf dat ik er ineens beter een nanny of honden fluisteraarster kan bijnemen, dus dan word het al een kostelijke zaak. Met katten hebt ge dat allemaal niet natuurlijk. Ik heb me in al die jaren trouwens al goed aangepast aan mijn katten. :lol:

Mulan
28 september 2016, 01:48
Wij hebben een Mechelse herder waar ik absoluut gek op ben! Een aanhankelijk beestje, gehoorzaam, een goeie waker,...

En ik sluit me volledig aan bij glashelder! Grootte van de woning of tuin doen er helemaal niet toe! Onze hond ligt in huis doorgaans een meter van ons, mat/mand/grond, wat er maar in de buurt is. De tuin die volledig ingericht is met kennel en buitenhok interesseren hem geen moer! Dat ondanks we die aankochten op advies van het asiel want hij had altijd in een kennel geleefd en kende het leven als huishond niet. Hebben we ons daar pas aan mispakt?! Dankzij zijn extreme verlatingsangst hebben we geen andere keuze gehad dan een huishond van hem te maken als we geen vijandschap met de buren wilden. ;)

Maar het is een hond die veel opvoeding nodig heeft, dus gaan we er 1 A 2 x per week mee naar de Hondenschool. Daarnaast wordt hij "vervelend" als hij binnenshuis te weinig uitdaging krijgt. Dan gaat hij springen, voor je voeten lopen, in kleren happen en er mee gaan lopen (vb de kamerjas, pyjama,...) En enige wat dan helpt is ofwel gaan wandelen, ofwel hersenwerk doen, ofwel balletje gooien in de tuin. Dit is niet eigen aan het ras maar voor eender welke hond met een hoog energieniveau.
Ik heb ook absoluut niet voor het ras gekozen, maar voor deze specifieke hond. Hij komt uit het asiel en stal onze harten al heel snel. Zijn hyperactieve soortgenoot in het hok ernaast kreeg me dan weer zo zenuwachtig als de pest door zijn extreme adhd-gedrag ;) Ik ben ook absoluut pro asielhonden! Ja, je steekt er veel tijd en energie in, maar dat moet je met een pup ook doen. Voordeel van een volwassen asielbeest is dat je het karakter al goed kan zien. Alle puppies zijn namelijk schattig en druk! Wij hebben deze hond gekozen omdat hij rust uitstraalt, ons vanaf de eerste keer al affectie toonde, omdat er die spreekwoordelijke klik was waarbij 2 mensen en 1 hond heel bewust voor elkaar kozen.
Ik zou je dan ook absoluut aanraden om heel bewust op zoek te gaan naar die klik, ondanks het ras.
En glashelder stelt het heel duidelijk: wat zijn je verwachtingen en hoeveel tijd en energie wil je in je huisdier investeren? Ik investeer ongeveer 2u per dag in mijn hond door de wandelingen alleen al. Dan komt daar nog Hondenschool bovenop, maar dat is allemaal mijn eigen keuze omdat ik het beste wil voor mijn hond. Mijn buurvrouw heeft ook een Mechelaar maar ze gaat nauwelijks gaan wandelen met haar en heeft dan ook een ongeleid projectiel in huis dat hierdoor in de bench vliegt, wat de hond nog onrustiger maakt. Hierdoor lukt het veel moeilijker om met haar hond te gaan wandelen (trekken, springen, naar fietsers vliegen,...) Waardoor de hond meer in huis blijft, waardoor die haar energie niet kwijt kan, waardoor... ;)

Kevjoe
28 september 2016, 08:24
Ik ben zot van labradors, maar het zijn wel enorm actieve beesten die heel speels zijn en veel aandacht nodig hebben.
En van tijd enorme monsters daardoor... maar ze zijn wel superlief. En ze zijn extreem hongerig, je kan ze nooit vertrouwen en je moet ze altijd in het oog houden...

Maar ik vind het gewoon geweldige beesten, ze geven je zoveel liefde. Van de rassen die jij geeft is vooral de Jack Russell mijn favoriet, maar dat zijn absoluut geen makkelijke beestjes.

Jan-9102
28 september 2016, 08:27
Onze voorkeur gaat momenteel naar een Shiba Inu.

Enkel nog niet uit waar te kopen, aangezien we geen shit willen met broodfokkers.

AreVee
28 september 2016, 08:39
Wij hebben hier thuis Fox Terriërs zitten, en een Shetland Sheepdog , geweldige lieve beesten allemaal. Foxen zijn (veel) eigenzinniger en iets minder van kijk eens kijk eens KIJK EENS , aandacht aandacht aandacht, zitten? Ja natuurlijk baas. Terwijl de Sheepdog dan weer wel zo is maar dat heeft ook zijn charmes.

Honden die ik zelf echt mooi vind: Akita/Shiba , Husky/Malamute , Deerhound, Eurasiër, meestal de grotere rassen die mij het meeste aanspreken.

Honden die ook wel iets hebben: Engelse Bulldog (franse niet) , Fox Terriër , Wolfshonden (Saarloos enzo dan , diegene die echt nog meer het wolfuiterlijk hebben) , Bull Terriër , Basenji , Sharpei .

Met andere woorden: Ik zou echt moeite hebben om er één of twee te kiezen :D .

lammeken
28 september 2016, 08:46
Wij hebben hier thuis al heel ons leven berner sennen honden gehad.
Een groot lomp beest, maar zo zachtaardig als maar zijn kan.

Bigbuddha
28 september 2016, 11:44
Hier zit een australian cattle dog van 12 jaar. Een blue heeler. We hadden er een rode bij, maar deze is vorig jaar gestorven door darm-obstructie.
Heerlijke beesten.

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/4b/Cattledog_Little_Joe.JPG

dette307
28 september 2016, 12:17
Hier golden retriever pup van bijna 4 maand. Potdoof.., bijt in zowat alles wat hij tegen komt... en is zo lomp als iets. Probeer je maar eens serieus te houden als meneer voor de zoveelste keer al slapend uit de zetel valt of hij gaat er vandoor met je schoeisel.

Maar ook al is de tuin echt klein, beestje heeft genoeg te doen. Iedere dag 2 keer wandelen en per week 3 keer hondeschool. Dus als hij in huis is slaapt hij veel, zeker aangezien het nog een pup is. Grootte van de tuin maakt niet uit, je moet gewoon genoeg doen met je hond.

Tinkerbelline
28 september 2016, 14:43
Hier fan van de shiba. Is wel een hond dat je niet zomaar neemt zonder goed over na te denken. Want zijn toch honden met serieus karakter en hebben echt strikte opvoeding nodig.

whoopie
28 september 2016, 15:18
Wij hebben hier een shiba en een welsh corgi. Het zijn de beste maatjes :)

tolya
28 september 2016, 16:05
Wij zouden graag terug een hondje in huis willen maar we twijfelen nog tussen een Cavalier King Charles Spaniël (http://decavalierkingcharlesspaniel.blogspot.be/) en een Jack Russell (https://www.google.be/search?q=jack+russel&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwiuqY6Im7DPAhXG7hoKHRS7DxAQ_AUICCgB&biw=1366&bih=648).
Beide zijn jachthonden en zijn niet te groot om in huis te vertoeven..

dat bedoel ik dus
2 totaal verschillende beestjes

een king charles is op papier een jachthond, in de realiteit, zeker tov een jack russel, jaagt die maximaal achter aandacht, koekjes en knuffelsessies :)
een jack russel vindt een knuffelsessie wel eens leuk, maar dat balletje in het park is 100x leuker

M°°nblade
28 september 2016, 21:02
Tsjechoslowaakse wolfhond

Is een kruising van duitse herders met wolven gekweekt om aan het ijzeren gordijn communisten in hun gat te bijten. 30 jaar later is dat militair programma gestopt omdat ze te aanhankelijk zijn van hun baas en te veel leertijd nodig is met continue wissels van soldaten.

Qua karakter zijn het egoistische rotzakken, zeer zelfstandig, dominant, veel prooi- en buitinstinct, intelligent maar totaal geen will-to-please dus enkel met hopen eten lukt om de honden te motiveren om ze af te richten. Blaffen moet ook aangeleerd worden 'als' je wil dat ze dat doen. Veel nood aan socialisatie met mens en dier of ze worden schuw. Ze hebben veel beweging nodig en je koopt ze alleen maar als tweede hond of wanneer je twee van die rotzakken wilt aangezien ze anders toch uitbreken waneer ze alleen zitten.

En toch mijn favoriete ras omdat ik hou van een uitdaging, het niet heb met slaafse honden, ze qua karakter naar het baasje aarden en ze zijn ideaal voor canicross.

Bij pets stond er eentje ter adoptie maar kan niet met kleine kinderen omgaan. Anders had ik hem gepakt. Volgend jaar ga ik naar nesten rondkijken wanneer mijn 1,8m hoge omheining met plaat gezet is.
Kenzo Tsjechoslowaakse Wolfhond | Pets.be (http://www.pets.be/dierenasiel/kenzo-tsjechoslowaakse-wolfhond)

Polestar
28 september 2016, 21:19
2 Beagles hier. Doen alles voor eten. Laat geen taart op het aanrecht staan want ze is wel degelijk na 5 minuten weg. Als ze iets zien lopen à la Konijn of dergelijke is er ook geen stoppen aan. Zeer lieve beestjes, zoeken altijd gezelschap op. Kunnen beiden zeer goed omgaan met kleine kinderen. 1tje is zo lui als het maar zijn kan en wilt altijd binnen zitten, de andere actief en altijd buiten te vinden. Het 2de beagletje is nogal een slonsje. Het is altijd goed voor haar, als je tegen haar voeten geeft staat ze nog te kwispelen en pootjes te geven. Heeft wel een hersen bloeding gehad, waardoor ze ook niet meer zo goed ziet. Wat wel grappige taferelen oplevert. Ergens tegen aan lopen, blaffen tegen de muur, in het midden van het gangpad 5 minuten in het oneindige staren,... Ook nogal een eigenzinnig karakter. Hebben een grote tuin waar ze in kunnen rondcrossen, maar regelmatig gaan wandelen hebben ze zeker nodig. Je moet ze wel continue op een dieet zetten, want ze worden erg snel té dik. Beagles zijn 10 en 7 jaar op dit moment.

Exorikos
29 september 2016, 23:18
Hier fan van de shiba. Is wel een hond dat je niet zomaar neemt zonder goed over na te denken. Want zijn toch honden met serieus karakter en hebben echt strikte opvoeding nodig.

Ik zou dolgraag een akita hebben, maar aangezien ik nog nooit een hond heb gehad, is het sterk afgeraden. Zonde. :(

glashelder
30 september 2016, 00:52
Ik zou dolgraag een akita hebben, maar aangezien ik nog nooit een hond heb gehad, is het sterk afgeraden. Zonde. :(
Goh, op zich kan het wel hoor, als je weet waar je aan begint. Als dat karakter jou echt heel goed ligt en je staat sterk in je schoenen en zo. Niet iedereen moet met een labrador beginnen ;) Alleen is het een pak lastiger voor jezelf om dat in te schatten aangezien je niet weet wat een hond hebben inhoudt, dus weet je ook niet waar je sterke of zwakke punten liggen.

M°°nblade
30 september 2016, 07:23
Ik zou dolgraag een akita hebben, maar aangezien ik nog nooit een hond heb gehad, is het sterk afgeraden. Zonde. :(
Mits goede begeleiding in hondenschool en theoretische kennis over het opvoeden van honden uit boeken die je dan in de praktijk toepast kom je er ook wel.
Ik ken bv. mensen die al 30 jaar hondenervaring hebben en het nog steeds verkeerd aanpakken en vooral te weinig tijd in de hond steken.

Het belangrijkste is dat je de taal en noden van je hond begrijpt en je levenstijl daaraan aanpast. Daarnaast moet je zien dat de hond voldoende gesocialiseerd is aan mensen, huisdieren, kinderen, anderen honden, drukke omgevingen, wagen, ...
Zeker bij een akita. Ik zie ze regelmatig in asiels opduiken. Anders moet je eerst eens een teef adopteren om te beginnen.

Exorikos
30 september 2016, 08:45
Ik denk dat ik er wel het karakter voor heb. Het is gewoon heel moeilijk in te schatten als je nog geen hond hebt opgevoed. Je weet niet echt waar je aan begint ondanks dat je wel een idee hebt door andere honden die je kent. Nuja, hetzelfde geldt voor baby's. Je weet nooit 100% waar je aan begint. :unsure:

M°°nblade
30 september 2016, 09:20
Daarvoor dienen hondenscholen. Eigenlijk zijn die meer gericht op bazen het correct leren opvoeden, dan de opvoeding van de hond zelf. :-)
Begin niet met een reu pup. Adopteer eerst eens een volwassen akita teef als instaphond, dan kan je later nog zien of je ook een pup wil opvoeden.

Als het goed loopt, heb je een akita een beter leven kunnen geven dan in het asiel.
Als het mis loopt, weet je dat het niets voor je is.

Inv
30 september 2016, 09:38
Ik heb sinds vorige week een Engelse cocker spaniel. Da's in theorie ook een jachthond, maar ze is over het algemeen heel kalm en vriendelijk naar andere mensen en honden toe. De kippen laat ze gerust, maar ons loslopende konijn wordt geterroriseerd als we haar er bij laten. We hebben haar op 7 maanden geadopteerd, maar het is wel een rashond.

Qua karakter is ze heel eager to please en woensdag zijn we de eerste keer naar de hondenschool gegaan. Ze was het niet gewoon van aan de lijn te wandelen maar dat leert ze snel, ze weet al dat als ze teveel trekt ik gewoon de andere kant uitwandel. Dan zie je ze zo tot het einde van de lijn wandelen, ff naar achter kijken om te zien of ik nog volg en dan terug verder wandelen. Superschattig :)

Het is wel wat een kieskeurige eter, want ik heb nog geen snoepjes gevonden die haar echt motiveren. Een kong vindt ze wel plezant om mee te spelen en daar kan ze haar wel mee bezig houden. Ze heeft nog wat last van verlatingsangst in de bench 'snachts en het pis&kak schema staat nog niet op punt. Ze wilt niet plassen tijdens haar avondwandeling, maar dan begint ze wel om 3u te janken in de bench om een plaske te doen. Voorlopig staan we op om 2u 'snachts om haar buiten te laten en we gaan dat zo stelselmatig vervroegen.

Ik heb ook veel opgezocht over hondenrassen aangezien het mijn eerste hond is en ik was aan het twijfelen tussen een springer spaniel, toller retriever of een cocker. De eerste twee rassen zijn heel high energy en voor ons waarschijnlijk iets te veeleisend. Een Shiba, Akita of iets wolfshondachtig zou ik nooit als eerste hond nemen.

Mulan
30 september 2016, 11:54
Inv: ook wij hebben een kieskeurige snoeper en als hij zwaar onder stress staat, is er niets dat hel motiveert, maar tot nu toe zijn de goedkoopste hondensnoepjes (emmertje uit den action voor nóg geen 2€) de beste gebleken, of stukjes salami, filet de saxe en kaasblokjes ;)

Benchpiepen hebben wij voorkomen door de bench elke week een metertje op te schuiven: eerst stond deze aan de slaapkamer en zo opgeschoven. De overgang van bovenaan de trap naar onderaan had hij t moeilijkst mee, hij stond 3 weken knal aan de trap eer we hem verder opschoven

Veel succes en plezier alvast!

nixie
30 september 2016, 12:14
Mijn schoonmoeder heeft een Jack Russel.
Mijn favoriete hond ooit. Zoveel energie!
Blijft vaak bij ons logeren en die energie als ik s'avonds dan thuiskom pept mij ook meteen op om ermee te gaan wandelen en onnozel te doen.
Is wel al een hond van 11 jaar dus.

Het jammere is dat die buiten soms gelijk ne zot kan beginnen blaffen naar andere honden en bepaalde vervoersmiddelen (skatebord, scooter)
Vermoedelijk komt dit door een opgelopen trauma. Blaffen naar andere honden is omdat de bijhorende Chihuahua naar alles moet blaffen en de Jack Russel daarin meedoet.

De Jack Russel heeft wel een allergie aan gras, nefast voor een beestje dat zoveel energie kwijt moet.
Het is kiezen tussen spelen op de wei en nadien veel uitslag en jeuk of gewoon wandelen op de straat.

Pana
30 september 2016, 12:31
Hier 2 Duitse Herders uit t asiel.

Alletwee met hun eigen trauma's, hele slechte wandelaars, panisch in de wagen en niet welkom op de hondenschool. Daarom zijn het huishonden geworden die het liefst gewoon knuffeltjes hebben. Met de jongste speel ik nog redelijk ruw, dat heeft ze graag.
Voordeel is dat ze met 2 zijn, heel domeingebonden zijn en dus niet weglopen en (te) goed waken.

Ik zou ze voor geen geld van de wereld willen missen.

Inv
30 september 2016, 13:01
Inv: ook wij hebben een kieskeurige snoeper en als hij zwaar onder stress staat, is er niets dat hel motiveert, maar tot nu toe zijn de goedkoopste hondensnoepjes (emmertje uit den action voor nóg geen 2€) de beste gebleken, of stukjes salami, filet de saxe en kaasblokjes ;)

Benchpiepen hebben wij voorkomen door de bench elke week een metertje op te schuiven: eerst stond deze aan de slaapkamer en zo opgeschoven. De overgang van bovenaan de trap naar onderaan had hij t moeilijkst mee, hij stond 3 weken knal aan de trap eer we hem verder opschoven

Veel succes en plezier alvast!

Ik heb nu kleine stukjes lam meegebracht, maar nog niet geprobeerd wat haar reactie daarop is. Misschien dat ik salami ook eens probeer.

Het janken in de bench valt wel mee. Eerste nacht was dat meer dan een half uur tot ik er naast ben gaan zitten om haar te kalmeren. Volgende nacht was het nog maar een kwartier (maar haar gewoon laten janken), dan 10 min, ... Nu doet ze het soms nog een paar minuten, maar soms blijft het stil. Het helpt ook om haar "uit te putten". Zo zijn we al een paar keer gaan spelen bij honden van kennissen.
Vannacht was ze na haar nachtelijke plaspauze beginnen janken/zeuren. Na 20min ben ik daar eens streng "Nee" gaan zeggen en dan bleef het stil.

dette307
30 september 2016, 13:33
Inv: ook wij hebben een kieskeurige snoeper en als hij zwaar onder stress staat, is er niets dat hel motiveert, maar tot nu toe zijn de goedkoopste hondensnoepjes (emmertje uit den action voor nóg geen 2€) de beste gebleken, of stukjes salami, filet de saxe en kaasblokjes ;)

Benchpiepen hebben wij voorkomen door de bench elke week een metertje op te schuiven: eerst stond deze aan de slaapkamer en zo opgeschoven. De overgang van bovenaan de trap naar onderaan had hij t moeilijkst mee, hij stond 3 weken knal aan de trap eer we hem verder opschoven

Veel succes en plezier alvast!

Wij hebben dan weer gekozen voor de korte pijn. Bench beneden en wij boven. 1ste nacht kwartiertje, 2de nacht 10 min gepiep en vanaf dan niets meer. Natuurlijk hebben sommige baasjes zoveel geluk niet en jankt de hond uren aan een stuk. Maja die van mij is luierik eerste klas als hij binnen zit, op etenstijd zit hij te kijken van : breng mn bak tot mij, hoef ik zelf niet recht te staan.

Idd geniet van je pup, voor da je het door hebt, zijn ze aan het puberen en drijven ze je tot waanzin. Maar ze zijn toch zo leuk. :D

glashelder
3 oktober 2016, 18:15
Ik denk dat ik er wel het karakter voor heb. Het is gewoon heel moeilijk in te schatten als je nog geen hond hebt opgevoed. Je weet niet echt waar je aan begint ondanks dat je wel een idee hebt door andere honden die je kent. Nuja, hetzelfde geldt voor baby's. Je weet nooit 100% waar je aan begint. :unsure:
Ga gewoon van het ergste uit, dan komt het sowieso goed :p Het grootste probleem bij moeilijke hondenrassen is niet dat mensen ze niet aankunnen hoor, eerder dat mensen niet weten waaraan ze beginnen. Als je een akita in huis haalt en een soort knuffelige loebas verwacht, kan je nog wel eens bedrogen uitkomen (en met verkeerde verwachtingen starten en er ook niet goed op kunnen inspelen als het akitakarakter naar boven komt). Als je een akita verwacht, kan het alleen maar meevallen ;) Aan de andere kant moet je het ook deels kunnen loslaten, en niet als een gek lopen socialiseren of proberen om alles perfect te doen. Vertrouwen op jezelf en de hond, eigenlijk.