Pagina 1 van 8 12345 ... Laatste
  1. #1
    Booka Shade's schermafbeelding
    Lid sinds
    26/06/04
    Locatie
    -
    Berichten
    24.211
    iTrader
    44 (98%)
    Reputation
    78/546

    Deel jullie ervaringen met de vreselijke ziekte, kanker

    Zoals het overgrote deel al weet, lopen we op 24 maart de #100kmrun van Kom Op Tegen Kanker.
    Om het wat bespreekbaar te maken, willen we iedereen eens de kans geven om zijn verhaal te vertellen.
    Dit kan gaan over jezelf, familie, vrienden.. Alles mag, zolang we het maar serieus opnemen.

    We nemen jullie verhalen maar al te graag mee in onze gedachten tijdens onze looptocht!
    Papa van Manou <3 ~ Sportfreak ~ Standard Luik
    3 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  2. #2

    Lid sinds
    11/09/16
    Locatie
    Paaseiland
    Berichten
    2.791
    iTrader
    1 (100%)
    Reputation
    123/336
    Vorige week is mijn grootvader overleden aan de gevolgen van kanker.

    Voor de rest was hij nog heel erg goed, zowel fysiek als mentaal. Het is ook ineens heel erg snel gegaan.
    Van 'de testresultaten zijn heel goed, voorlopig gaan we tot januari niks meer ondernemen want de kanker is momenteel getemd' naar op anderhalve week van thuis naar spoed naar intensieve naar de begrafenis.

    Jammer, mijn zus trouwt volgend jaar en mijn broer verwacht een kindje en daar had hij nog heel graag bij willen zijn.
    4 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  3. #3
    Yvezz's schermafbeelding
    Lid sinds
    7/12/11
    Locatie
    Sint Niklaas
    Berichten
    1.510
    iTrader
    42 (100%)
    Reputation
    13/15
    Mijn tante, rond de 70, borstkanker.
    Eerst de chemotherapie, daarna een operatie, dan bestralingen.
    Dan krijgt ze te horen dat alles er positief uitziet.
    Nu moet ze chemo medicijnen innemen, preventief.
    Volgens de laatste prognoses ziet het er nu ineens niet meer zo goed uit.
    Corsair Graphite 780T//Antec Truepower 650W/Asus Prime Z370a/Intel I5 8600k(Delid by lestef)//Corsair H115i//Corsair 16GB DDR4 Ram/Asus ROG Strix GTX1070 8G/Soundblaster ZX/256GB C:\-/1,99TB Games/2TB Opslag//Logitech G15/Logitech G502/Logitech G25//Logitech G640//Afterglow XBOX ONE Wired//Logitech C310//TrackIR V_5//Playseat Evo White// --Klaksken, Pletskop en Kloefkapper--
    Ik zit wat anders in elkaar.
    4 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  4. #4
    Ohm's schermafbeelding
    Lid sinds
    9/09/11
    Locatie
    Walhalla
    Berichten
    3.302
    iTrader
    0
    Heb er thuis 1 zitten die huidkanker heeft sinds een dik anderhalfjaar.

    Het is allemaal begonnen met een klein plekje op haar been. Naar de dokter gegaan en deze stuurde ons weg omdat het, volgens hem, een cyste was. Ze heeft daar zalf en etc moeten opsmeren, maar dat ging maar niet weg. Aantal weken verder was ze zich aan het scheren in de douche en sneed ze het per ongeluk open. Daarna terug naar de dokter en een afspraak gemaakt om het te laten wegsnijden. Deze afspraak is een paar keer moeten verzet worden omdat er telkens iets tussenkwam aan zijn kant (heeft zelf effe in de kliniek gelegen door een longontsteking, kort erna was ie in verlof, dan was er ineens iets dringend tussen gekomen). Uiteindelijk zijn we na 2 maand(!) naar de dokter kunnen gaan om het te laten wegsnijden. Hou er wel rekening mee dat we op dit moment nog altijd over een cyste bezig waren...

    Enkele dagen na het wegsnijden kregen we telefoon. Er waren kankercellen gevonden in die "cyste". Bleek dus geen cyste te zijn, maar het had ook niets weg van een melanoom (was niet asymetrisch, was niet onregelmatig, had geen donkere kleur,...). De wereld stortte in bij mijn vriendin. Ikzelf was eerder in de ontkenningsfase van "Het zal wel niet zo erg zijn. Het is nu weggesneden dus het kan geen kwaad meer. Komt wel goed. Blabla...."

    Kort erna naar de dermatoloog gestuurd. Deze heeft dan een iets groter stuk weggesneden en opgestuurt voor onderzoek. Wat de dokter had weggensneden was niet voldoende, want de cellen lager nog dieper dan oorspronkelijk gedacht. Dan werden we naar het UZA gestuurd voor een PET-scan (waar ze radioactief vloeistof in u lichaam spuiten dat oplicht onder een scanner). Uiteindelijk bleek het dat ze in stadium 3 zat (verspreiding naar de dichtbijzijnde lymfeklieren en de tumor zelf was 1cm(!) groot).

    Kort daarna volgde een ziekenhuisopname waar ze in haar lies enkele lymefklieren hebben weggehaald + 5cm² huid hebben weggesneden waar haar tumor zat. Ze vonden bij de 2 dichtsbijzijnde lymfeklieren kankercellen. De rest was wel ok. Lymfeklieren werken eigenlijk als een soort filter en het is bewezen dat kankercellen zch eerst daar "afzetten" vooraleer ze zich verder verspreiden. Maw, we hadden geluk....

    Na die operatie heeft ze enkele complicaties gehad zoals ontstekingen, wondroos en liep ze 2 weken rond met een soort van drainpot waar het wondvocht in wordt verzameld. Paar keer naar de kliniek moeten gaan om deze te laten vervangen aangezien we dit niet zelf konden. Heb ik effe letterlijk en figuurlijk doktertje moeten spelen die tijd, maar niet de leuke variant...

    Toen ze aan het herstellen was hebben ze haar aan de immuuntheraptie gehangen met een maandelijkse controle bij de dermatoloog, wekelijkse opvolging bij de oncologe en 3 maandelijkse PET-scan. Dit heeft ze dan een jaar moeten doen.

    Iets na een jaar, afgelopen zomer, kreeg ze ineens terug een plekje op haar been. Leek op een muggenbeet. Aangezien deze na enkele dagen nog niet weg was, zijn we direct naar de kliniek gegaan en werden we door de dermatologe "weggestuurd" dat het idd maar een slecht helende muggenbeet was. We hebben toch geen risico genomen en hebbe naangedrongen deze te laten wegsnijden. Enja hoor...het bleek geen muggenbeet te zijn.
    Bon, terug onder de PET-scan (de vorige was 2 maand geleden). Bleek het uiteindelijk heel oppervlakkige uitzaaingen te zijn.
    Aangezien haar immuuntherpatie niet aansloeg, hebben ze haar toch nog een andere therapie gegeven met zwaardere bijwerkingen maar ook met een groter succespercentage. Na 1 week kwamen er meer bultjes bij, maar dat was normaal. Uiteindelijk kwamen de bijwerkingen na haar 2de baxter een dikke maand later (ze moest er normaal 4 doen) en is ze moeten stoppen omdat haar lever begon te ontsteken (hepatitis), huiduitslag, veel jeuk, darmproblemen en heeft ze 1 week in de kliniek moeten doorbrengen waar ze dan een cortisonekuur kreeg om de ontstekingswaarden zsm naar beneden te krijgen (haar lichaam begon zichzelf aan te vallen). MAAR, een geluk bij een ongeluk, de huidige immuuntherapie slaat wel aan (dit weten ze omdat ze wondroos kreeg bij haar uitzaaingen door de necrose en er ook bultjes begonnen te verdwijnen).
    Na haar opname heeft ze, tot een week of 2 geleden, cortisone moeten nemen. Probleem met die cortisone is dat het immuunsysteem lam wordt gelegd en de uitzaaingen hier ook van profiteerden en dus terug groter werden.

    Wat is de situatie nu:
    * haar kuur is volledig afgebouwd. Ze heeft nu +-20 "tumoortjes" (uitzaaingen die op een puist lijken) op haar bovenbeen. De activiteit neemt wel terug af op het eerste zicht (de roodheid rondom de uitzaaingen zijn weg, wat wilt zeggen dat de activiteit van de kankercellen aan het afnemen is en dat haar immuunsysteem zich nu volledig aan het concentreren is op die bultjes). De 2de therapie dat ze kreeg zit nog altijd in haar lichaam (dat verdwijnt niet) en ondersteunt nog altijd haar afweersysteem
    * er is een PET-scan genomen vlak voor het begin van haar kuur en er wordt een nieuwe genomen in januari. Deze worden dan vergeleken en hebben we terug meer nieuws waar we staan.
    * ze heeft er wel wat last van (pijn, kleine ongemakken). Je kunt het vergelijken met een dikke puist op een zeer gevoelige plek...iedereen weet wel hoe lastig dit is denk ik...
    * afwachten, afwachten en afwachten

    Long wall of tekst

    Het is toch niet gemakkelijk om op jonge leeftijd (ik 31, zij 29) hier al mee te moeten worstelen. Dor de lymfeklieren krijgt ze natuurlijk last van vochtophopingen in haar been waardoor ze, regelmatig, een steunkous moet dragen. Voor een vrouw van 29 dat in de zomer geen rok kan dragen is dat natuurlijk niet leuk. Ook haar zelfbeeld heeft een deuk gehad. Het is niet alleen lichamelijk zwaar, maar ook mentaal.
    Door heel dit proces is ze ook enorm vermoeid (begrijpelijk), maar toch blijft ze zich dag in en dag uit inzetten voor haar leerlingen.
    Dit heeft ook allemaal een impact op onze relatie. Het klikt niet meer zo goed in de slaapkamer wat bij mij frustraties opwekt, haar humeur kan snel omslaan (kwam door de cortisone en wel beter op dit moment) en verre toekomstplannen zijn onzeker. Ook begin je te weten hoe bepaalde mensen écht zijn...
    ...Ω...
    11 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  5. #5
    Booka Shade's schermafbeelding
    Lid sinds
    26/06/04
    Locatie
    -
    Berichten
    24.211
    iTrader
    44 (98%)
    Reputation
    78/546
    Hopen op goed nieuws in januari dan Ohm!
    Moet allesbehalve een gemakkelijke situatie zijn.
    Papa van Manou <3 ~ Sportfreak ~ Standard Luik
    1 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  6. #6
    Sylverscythe's schermafbeelding
    Lid sinds
    20/12/03
    Berichten
    3.391
    iTrader
    0
    Reputation
    278/1021
    Mijn moeder was sinds ergens halverwege de jaren '90 nierpatiënt. Als kind een nier verloren en dan begon haar overblijvende nier te falen. Zomer 2004 kon ze dan een donornier krijgen, na een tijd op de transplantatielijst te staan. Wat niet echt benadrukt wordt, omdat er weinig keuze is, is dat de medicijnen die afstoting tegengaan ook de kans op kanker verhogen. Dus in het voorjaar van 2005 werd, na lang te klagen over pijn in de schouder, longkanker vastgesteld. Operatie (grote tumor verwijderd, snelgroeiend door de medicijnen) gevolgd door stralingstherapie en chemie. Ondanks dat alles, moeten ze toch uitzaaiingen gemist hebben, en ging ze in mei/juni zeer snel achteruit, om dan half juni te overlijden.

    Mijn vader had het natuurlijk heel moeilijk, vervroegd op pensioen om nog van het leven te genieten samen en dan dit. Uiteindelijk er zich dan min of meer en met de nodige verbittering doorgeslagen. Vorig jaar in 2017, ik zat in de VS, werd ik half mei gebeld door de halve familie dat hij plots was ineengestort. Was kennelijk fel vermagerd en verzwakt (de zonder ervoor nog geskyped maar niets laten merken), diagnose: kanker. Men heeft nog geprobeerd om uit te vissen vanwaar de kanker oorspronkelijk kwam, met als meest waarschijnlijke oorzaak longkanker, maar hij was al uitgezaaid naar de schouders en de hersenen dus mijn vader was terminaal. Hij is dan overleden 5 weken nadat hij was opgenomen.

    Mijn beide ouders rookten, en aangezien ze zeer waarschijnlijk beiden aan longkanker zijn overleden ben ik vrij anti-roken.
    Time is the school in which we learn, time is the fire in which we burn.
    5 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  7. #7

    Lid sinds
    27/10/12
    Locatie
    Oost-Vlaanderen
    Berichten
    3.258
    iTrader
    11 (93%)
    Reputation
    5/31
    Ik ken iemand met darmkanker, maar die heeft wel een manier gevonden om er goed mee om te gaan. Ik zie die dagelijks sporten dus er zijn wel degelijk gradaties in kanker.
    Iedereen wordt naar het schijnt geboren met kanker in zijn lichaam. Alleen komt het bij sommigen 'naar boven' en bij anderen niet.
    3 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  8. #8

    Lid sinds
    12/02/18
    Locatie
    Berchem
    Berichten
    157
    iTrader
    0
    Reputation
    24/54
    Ik heb op mijn 19e kanker gekregen, ondertussen 10 jaar verder, en (kern)gezond. Al bij al weinig last mee gehad, chemo verliep goed, na enkele maanden stilaan terug kunnen beginnen sporten en ondertussen meerdere marathons en ook ultra's gelopen, soms denk ik wel dat voor mijn kanker beter liep (halve marathon tijden waren scherper, maar daar kunnen nog andere factoren meespelen, studentijd e.d ). Daarna nog regelmatig op controle, altijd in orde, uiteindelijk was het nog een jaarlijkse controle. Ik ga nu ook niet meer op jaarlijkse controle gaan, die ct-scan zijn ook hoegenaamd niet gezond, bovendien kosten die routine controles mezelf ook elk jaar aardig wat geld, bovendien krijg ik op mijn werk er ook geen ziektedag voor, absurd in feite, voor vanalles en nog wat zijn er verlofdagen, maar hiervoor niet.
    4 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  9. #9
    Sylverscythe's schermafbeelding
    Lid sinds
    20/12/03
    Berichten
    3.391
    iTrader
    0
    Reputation
    278/1021
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Fransz Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven
    Ik ken iemand met darmkanker, maar die heeft wel een manier gevonden om er goed mee om te gaan. Ik zie die dagelijks sporten dus er zijn wel degelijk gradaties in kanker.
    Iedereen wordt naar het schijnt geboren met kanker in zijn lichaam. Alleen komt het bij sommigen 'naar boven' en bij anderen niet.
    Ik dacht dat het eerder was dat door bv. kopieerfouten in het DNA bij celdeling en door DNA-schade, we continu kans maken op kankercellen, maar ons lichaam dit meestal vrij goed kan tegenwerken door de fouten te herstellen of verkeerde cellen te doen afsterven. Naarmate we ouder worden en meer van die fouten krijgen, en waarschijnlijk ze ook minder goed kunnen tegenwerken (?), stijgt dan ook het risico. Het is dan ook iets dat veel voorkomt bij ouderen, ik denk dat je als man boven een bepaalde leeftijd zeer waarschijnlijk prostaatkanker ontwikkelt, maar dit zo traag gaat dat het meestal niet problematisch is.

    Ik bedenk me net dat een goede vriendin ook kanker heeft gehad toen ze begin 20 was. Gelukkig een goed behandelbare lymfeklierkanker (Hodgkin), maar dat was ook wel een schok, zeker toen ze door de chemo haar haar verloor. Eigenlijk gek hoe iedereen wel iemand kent die het heeft of heeft gehad.

    Dat is dan ook een beetje mijn grootste zorg, ik denk dat als man de kans 1/3 is om ooit kanker te krijgen. Ik ben ook altijd een beetje een hypochonder wanneer het op plotse pijntjes (meestal door sport) of huidvlekken aankomt.
    Time is the school in which we learn, time is the fire in which we burn.
    2 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  10. #10
    Nina123's schermafbeelding
    Lid sinds
    25/08/16
    Locatie
    Brussel
    Berichten
    321
    iTrader
    0
    Reputation
    0/42
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Ohm Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven
    Heb er thuis 1 zitten die huidkanker heeft sinds een dik anderhalfjaar. ....
    Wat een heftig verhaal man! Hoe komt je vriendin op 29-jarige leeftijd aan huidkanker? Vroeger veel in de zon gezeten? Damn...

  11. #11
    Ohm's schermafbeelding
    Lid sinds
    9/09/11
    Locatie
    Walhalla
    Berichten
    3.302
    iTrader
    0
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Nina123 Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven
    Wat een heftig verhaal man! Hoe komt je vriendin op 29-jarige leeftijd aan huidkanker? Vroeger veel in de zon gezeten? Damn...
    Ze smeerde wel nooit als ze eens op vakantie was. Ze is nu ook geen strandligger, dus liggen "bakken" heeft ze nooit gedaan.
    Heeft het daar nu mee te maken of niet. Misschien gewoon pech gehad.
    Niemand van haar familie heeft kanker gehad, dus "genetisch aangelegd" zal het ook niet zijn.
    ...Ω...

  12. #12
    Myllan's schermafbeelding
    Lid sinds
    26/06/13
    Locatie
    Berichten
    5.012
    iTrader
    0
    Reputation
    16/192
    Mijn moeder is er vorig jaar aan overleden en bij haar kant van de familie heerst die ziekte enorm.
    Veel leden van haar familie zijn eraan overleden.
    Nu vroeg ik me af of er een mogelijkheid bestaat om er preventief iets van DNA onderzoek bestaat om na te gaan of iemand de ziekte heeft vooraleer die uitbreekt. Dus meer dan de gebruikelijke preventieve bevolkingsonderzoeken.

    Een hele poos geleden kneep man een keer te hard in mijn borst die overdreven veel pijn deed. Echt zo'n pijn had ik nog nooit gevoeld terwijl het maar om te spelen was. Was echt alles behalve prettig.
    Dus ja na zo'n voorval ga je uiteraard op zelfonderzoek uit en ondertussen als dokter gezien etc maar op den duur denk je bij elk pijntje of bultje dat het zover is.

    Sterkte aan al degene die iemand erdoor zijn verloren en beterschap voor degene die het hebben.
    Tis een kloteziekte.
    1 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  13. #13
    paradijsappel's schermafbeelding
    Lid sinds
    18/06/15
    Locatie
    Paradijs
    Berichten
    3.277
    iTrader
    0
    Reputation
    103/275
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Myllan Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven
    Mijn moeder is er vorig jaar aan overleden en bij haar kant van de familie heerst die ziekte enorm.
    Veel leden van haar familie zijn eraan overleden.
    Nu vroeg ik me af of er een mogelijkheid bestaat om er preventief iets van DNA onderzoek bestaat om na te gaan of iemand de ziekte heeft vooraleer die uitbreekt. Dus meer dan de gebruikelijke preventieve bevolkingsonderzoeken.

    Een hele poos geleden kneep man een keer te hard in mijn borst die overdreven veel pijn deed. Echt zo'n pijn had ik nog nooit gevoeld terwijl het maar om te spelen was. Was echt alles behalve prettig.
    Dus ja na zo'n voorval ga je uiteraard op zelfonderzoek uit en ondertussen als dokter gezien etc maar op den duur denk je bij elk pijntje of bultje dat het zover is.

    Sterkte aan al degene die iemand erdoor zijn verloren en beterschap voor degene die het hebben.
    Tis een kloteziekte.
    Dat is een van de problemen met kanker, tegen dat het gevonden kan worden zit je er al mee.

    Je kan nagaan of je een gen hebt dat vaak geassocieerd wordt met kanker, dus op basis van die resultaten kan je eventueel wel aan je levensstijl werken. Je mag er dan wel van uitgaan dat je DNA (uiteindelijk) in de handen van de politie en commerciële bedrijven komt en dus in het verlengde het DNA van je nabije familie ook.

  14. #14

    Lid sinds
    19/12/13
    Locatie
    Ieper
    Berichten
    3.728
    iTrader
    10 (100%)
    Reputation
    147/279
    Vriend van me gestorven aan lymfeklierkanker, schoonmoeder heeft borstkanker overleefd, haar broer gestorven aan longkanker, vriendin van me botkanker overleefd toen ze 14 was,..

    Aan de kant van mijn schoonmoeder heeft iedereen kanker gehad (4 vrouwen en 2 mannen) en haar moeder is ook gestorven aan kanker.

    Ondertussen al genoeg gezien van die rotte ziekte. Is ook mijn grootste schrik trouwens.



    Verstuurd vanaf mijn ONEPLUS A5010 met Tapatalk
    1 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  15. #15

    Lid sinds
    12/04/04
    Locatie
    Gent
    Berichten
    916
    iTrader
    1 (100%)
    Reputation
    4/14
    Bij mijn pa begon het een goeie 5 jaar geleden toen hij op vakantie vaststelde dat zijn handdoek vol bloed hing na de douche. Na onderzoek bleek dat die "moedervlek" op zijn rug een melanoom was. Als gevolg daarvan had hij ook lymfeklierkanker waarvoor vervolgens klieren in zijn oksel zijn verwijderd. Normaal zou hij die periode geopereerd worden voor een defibrillator, maar daar wou men niet aan beginnen voor hij "genezen" was verklaard (of het dus nog wel de moeite was).

    Het leek allemaal de goede kant op te gaan en hij heeft ook de defibrillator gekregen. Tijdens zijn "laatste" routine opvolging (daarna zou frequentie gereduceerd worden) zagen ze echter opnieuw verdachte vlekjes. Deze keer in zijn longen en lever. In zijn lever ging het inderdaad om een uitzaaiing. Daarvoor mocht hij aanvankelijk meedoen aan een nieuwe immuno therapie. Tijdens verdere testen bleek echter dat zijn hartfunctie niet sterk genoeg was en dit zou de (eventuele) resultaten van de studie niet representatief maken (waarschijnlijk opnieuw te grote kans dat hij vroeger overlijdt aan zijn hart). Daarna is hij met een andere immuno therapie gestart (@ 7000 eur/behandeling, gelukkig grotendeels terugbetaald).

    Kort daarna kreeg hij hevige pijnen in zijn rug. Men dacht eerst een verschot, maar toch verdere onderzoeken gedaan. Uitzaaiingen in het bot; schouder, dijbeen en nek. Daarvoor is hij dan bestraald en dat lijkt gelukt.

    Momenteel is het dus "alleen nog" de immuno therapie elke 3 weken. Enkele dagen na een behandeling is hij daar heel moe en futloos door, maar verder relatief weinig bijwerkingen. Behalve dan dat hij heel weinig eetlust heeft en daardoor ook erg mager is geworden. Hij "moet" nu pannenkoeken eten ipv brood en savonds chocomousse of rijstpap of andere desserts voor hij gaat slapen.

    Ik heb de indruk dat hij en mijn ma het relatief goed opnemen, maar dat kan schijn zijn...(het was bij ons nooit echt traditie om te praten over hoe je je ergens bij voelt). Het doet me wel nog meer beseffen hoe kwetsbaar het leven kan zijn en hoeveel het kan afhangen van toevalligheden dat iets tijdig ontdekt wordt. Ook besef ik nu eigenlijk pas hoe belangrijk het is om samen met de familie bv kerstdagen te vieren (iets waar ik vroeger wel eens minder zin in had o.w.v. drukte van de kinderen van m'n zussen).
    Verder probeer ik zo vaak mogelijk met mijn kinderen langs mijn ouders te gaan; m'n pa leeft daar zichtbaar van op en dat doet mij zelf ook deugd.
    2 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

Pagina 1 van 8 12345 ... Laatste

Regels voor berichten

  • Je mag geen nieuwe discussies starten
  • Je mag niet reageren op berichten
  • Je mag geen bijlagen versturen
  • Je mag niet je berichten bewerken
  •  

Inloggen

Inloggen