Pagina 2 van 8 Eerste 123456 ... Laatste
  1. #16

    Lid sinds
    13/12/18
    Locatie
    Genk
    Berichten
    135
    iTrader
    0
    Mentioned
    0 Post(s)
    Reputation
    12/15
    Al lang lurker, recent toch eens geregistreerd en nu eerste post.



    Grootvader en 2 "nonkels" (broers van grootmoeder die allebei bij ons in de wijk woonden) gestorven aan longkanker, allemaal ex-mijnwerkers en kettingrokers en eigenlijk was ik toen toch te jong om dat echt te beseffen.
    Tante na lange, slepende strijd 6 jaar geleden gestorven aan kanker.

    Mijn vader is uiteindelijk op vervroegd pensioen gegaan om voor mijn inwonende (zwaar hulpbehoevende)grootouders te kunnen zorgen, werkgever drong al langer aan, hij wou eigenlijk nog niet stoppen. Deed de job graag maar was niet meet doenbaar op de duur.
    Na klachten over pijn in zijn been en moeite met stappen bleek hij aderverkalking te hebben en was een stent nodig. Stent geplaatst en tijdens recuperatie bleek de zorg voor mijn grootouders niet meer haalbaar, zelfs niet met hulp van mij en mijn zussen. Dus, keuze gemaakt van hun toch maar in een woonzorgcentrum te plaatsen maar plaatsen voor hun waren beperkt.
    Tijdens de wachtperiode waren de klachten teruggekeerd, stent bleek vergroeid met littekenweefsel dus weer operatie. Grootvader intussen geplaatst geraakt, grootmoeder nog niet. 3 dagen na operatie overlijdt grootvader plots maar kan grootmoeder dus zijn plaats innemen (klinkt allemaal mss wat cru maar na al die jaren intensieve zorg en de moeilijke recuperatie van vader kwam dat even als een opluchting voor ons).
    Helaas had het er alle schijn van dat de operatie weer niet gelukt en stent weer vergroeid, alle klachten waren weer terug. Laatste check-up voor nieuwe operatie (Geen stent meer nu, adertransplantatie) merkt de dokter toch wat ongewone bloedwaarden op. Testen,controles,... alles. Het verdict: uitgezaaide kanker, te vergevorderd voor operatieve behandeling, waterkansje met chemo/bestraling (puur om tijd te winen). Prognose zonder behandeling, enkele weken. Met succesvolle behandeling, max 6 maand. Hij heeft het uiteindelijk 9 maanden getrokken. Het erge van heel de zaak? Na meer als 10 jaar voor anderen te leven hadden mijn ouders eindelijk beslist terug tijd voor hun eigen te maken. En de kanker op zich was perfect behandelbaar geweest was hij eerder gedetecteerd maar alle signalen waren vermomd door de aderverkalking. Exact dag op dag in 1 jaar tijd gegaan van beer van een vent die we met 3 man niet konden bijhouden bij de verbouwing van mijn huis tot een weggeteerd wrak dat nog geen flesje water alleen kon openkrijgen. Mijn "beste" herinnering aan de periode is van heel op het einde, gewoon samen met hem naar Blackadder kijken (ik heb mijn grote voorliefde voor Britse comedy van geen vreemden).

    En vandaag uitslag van testen van de vriendin/verloofde. Geen bloedophoping of vetweefsel, gezwel met <25% kans op goedaardig. Morgen consult bij de oncoloog. Dus ja, het komt allemaal weer heel dicht bij
    3 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  2. #17

    Lid sinds
    21/12/14
    Locatie
    blob
    Berichten
    2.182
    iTrader
    1 (100%)
    Mentioned
    0 Post(s)
    Reputation
    35/175
    Mijn grootmoeder kloeg een 2-tal jaar geleden al een tijd dat ze niet meer goed naar het toilet kon gaan. Maar uiteindelijk bleek dat dat kwam omdat ze bijna niets meer naar binnen speelde omdat dat teveel pijn deed aan haar maagklep. Na onderzoek bleek dat ze maagkanker had, waarna ze die vrij snel hebben weggenomen, en een stukje darm dus als maag moest gaan dienen. Voor een vrouw van 83 een hele aanpassing om niet meer in staat te zijn het eten te eten wat ze graag at, en niet geraakte aan het opgelegde ritme van 8 kleine maaltijden per dag. Ze was gelukkig een klein beetje gezet, want ze verloor snel kilo's.

    Nu denk velen, ja een vrouw van 83, wat verwacht je dan nog van het leven. Maar tot voor haar klachten reed ze door de hele gemeente op haar elektrische fiets, ging ze wekelijks per fiets 10km verder nog ene Leffe drinken met vriendinnen, elke week zelf haar huis poetsen, koken voor haar eigen, en altijd heel trots in haar voorkomen. Ook voor ziekenzorg ging ze op bezoek bij zieke, bedlegerige mensen om hen wat sociaal contact te geven, vaak mensen die 10 of 15 jaar jonger waren. Een heel actieve vrouw dus, met nog heel veel dromen.

    Enfin, buiten de kilo's die eraf vlogen leek alles dus even goed te gaan. Totdat er dus uitzaaiingen bleken te zijn een jaartje later. Vanaf toen is het heel snel gegaan. Ze verzwakte snel omdat eten enorm pijnlijk was, ook gewoon drinken (slikken) ging op het laatste niet meer, alles deed pijn. Haar volledige buikstreek zat vol kankergezwellen die door haar gewichtsverlies enorm zichtbaar werden. Dat was dan een 9-tal maanden geleden.

    Daarnaast 2 weken geleden ook te horen gekregen van een kameraad dat zijn vrienden van 30 jaar pancreaskanker heeft met uitzaaiingen naar de lever. Dat ziet er helaas ook slecht uit.
    2 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  3. #18
    JPV's schermafbeelding
    Lid sinds
    16/08/08
    Locatie
    Westhoek
    Berichten
    32.286
    iTrader
    3 (100%)
    Mentioned
    3 Post(s)
    Reputation
    92/1109
    2 collega's van mijn vriendin (op een team van 20 man) die momenteel met hééél slecht nieuws zitten. Kan geen details geven omwille van privacy, maar situatie ook in onze kennissenkring hard toegeslagen. Organiseren zelf onze eigen actie, kijk wel nog of er (privé) nog iets afkan voor 9lives...
    “To bring about change, you must not be afraid to take the first step. We will fail when we fail to try.”
    Rosa Parks
    2 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  4. #19
    nixie's schermafbeelding
    Lid sinds
    17/10/04
    Locatie
    Mechelen
    Berichten
    12.870
    iTrader
    21 (100%)
    Mentioned
    0 Post(s)
    Reputation
    60/191
    Mijn vriendin heeft ook kanker gehad.
    Ik heb ze wel pas leren kennen toen ze genezen verklaard was en heb de moeilijke periode niet meegemaakt.

    Over de behandeling zelf en hoe ze dat heeft ervaren kan ik weinig zeggen.

    Drie jaar geleden, op 31 december, kreeg ze te horen dat ze kanker had.

    Ze sukkelde al even, ze was vooral heel vermoeid en wat kortademig. Maar aangezien ze heel veel ballen tegelijk in de lucht probeerde te houden op dat moment (werken, studeren, huishouden) leek dat niet zo abnormaal.
    Die oudejaar was allesbehalve een leuke avond verzekerde ze me.
    Dan idd van ziekenhuis naar ziekenhuis, de ene test en operatie na de andere. Het heeft maar liefst vier maanden geduurd voor er een definitieve diagnose kon gesteld worden: een non-Hodgkin lymfoom.
    Ze heeft dan uiteindelijk qua behandeling “het vlagschip van de hematologie” gekregen (woorden van haar specialist)
    Tijdens 1 van de operaties heeft de chirurg een slippertje met zijn mes gemaakt... 1 helft van haar middenrif is hierdoor verlamd geraakt waardoor ze een verminderde longcapaciteit heeft.
    En dit maakt alles nog eens extra moeilijk.

    Sinds begin deze zomer is ze terug aan het werk bij Kom op tegen Kanker
    Ze werkt er nu als projectmedewerker in de Jongeren- en Ouderenwerking.
    Ze is meteen voltijds begonnen met werken en na een paar maanden merkt ze daar nu toch de gevolgen van. Het is erg zwaar, ook al wil ze dat niet altijd zelf toegeven.
    Ze is continue moe, kan moeilijk slapen mede door haar verminderde longcapaciteit, paar keer ziek geweest, nooit echt kunnen uitzieken,...
    Recent begon ze weer gezwollen klieren te voelen en moest ze terugdenken aan de periode toen ze eerst op onderzoek moest 3 jaar geleden.
    Er kwamen klieren bij, specialist zei in september dat er niets onrustwekkend te zien was op de PET scan.

    Vorige week heeft haar huisarts een echo en bloedonderzoek laten uitvoeren die geruststellend lijken. Gisteren moest ze op driemaandelijkse controle bij de specialist die samen met haar besliste om nu donderdag toch een nieuwe PET-scan te laten maken en een uitgebreider bloedonderzoek te laten uitvoeren.
    Daarvan weet ze op 31 december het resultaat.
    Voorlopig is er allesinds geen reden tot grote paniek.

    Maar ikzelf kijk wel angstvallig uit naar de resultaten.
    PS: ik wissel regelmatig letters van plaats, mijn excuses hiervoor!
    4 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  5. #20

    Lid sinds
    10/06/18
    Locatie
    Brugge
    Berichten
    328
    iTrader
    0
    Mentioned
    0 Post(s)
    Reputation
    33/45
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Ohm Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven
    Ze smeerde wel nooit als ze eens op vakantie was. Ze is nu ook geen strandligger, dus liggen "bakken" heeft ze nooit gedaan.
    Heeft het daar nu mee te maken of niet. Misschien gewoon pech gehad.
    Niemand van haar familie heeft kanker gehad, dus "genetisch aangelegd" zal het ook niet zijn.
    Ge kunt u optrekken aan het feit dat melanoom een ziekte is waar er de laatste jaren aan razendtempo nieuwe behandelingen voor komen. Vroeger (10 jaar geleden ofzo) was da nog een doodsvonnis. Maar nu kunnen rond de 60% door combinaties van immuuntherapie toch overleven. En uw vriendin is ook nog maar stage 3, geen 4 dus dat is ook al heel goed nieuws. Melanoom is zo een beetje de "low hanging fruit", men doet daar al decennia research achter die nu eindelijk vruchten beginnen af te werpen. Ik verwacht dat de komende jaren er toch nog heeo wat betere behandelingen (en combinaties) op de markt zullen komen.
    2 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  6. #21

    Lid sinds
    14/08/14
    Locatie
    Plopsaland
    Berichten
    891
    iTrader
    0
    Mentioned
    0 Post(s)
    Reputation
    7/71
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door whirlpool123 Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven
    Ge kunt u optrekken aan het feit dat melanoom een ziekte is waar er de laatste jaren aan razendtempo nieuwe behandelingen voor komen. Vroeger (10 jaar geleden ofzo) was da nog een doodsvonnis. Maar nu kunnen rond de 60% door combinaties van immuuntherapie toch overleven. En uw vriendin is ook nog maar stage 3, geen 4 dus dat is ook al heel goed nieuws. Melanoom is zo een beetje de "low hanging fruit", men doet daar al decennia research achter die nu eindelijk vruchten beginnen af te werpen. Ik verwacht dat de komende jaren er toch nog heeo wat betere behandelingen (en combinaties) op de markt zullen komen.
    Heb je wat concretere informatie? Melanoom zit bij mij in de familie dus ik ben heel benieuwd
    1 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  7. #22
    Muscleduck's schermafbeelding
    Lid sinds
    27/11/03
    Locatie
    Gent
    Berichten
    13.579
    iTrader
    10 (100%)
    Mentioned
    0 Post(s)
    Reputation
    125/195
    Ik heb maar 1 ervaring van dichtbij gezien, en dat was de beste kameraad van mijn pa. Elkaar via het werk leren kennen, buiten het werk ook elkaar zien, al misschien 30 jaar kameraden.
    Die mens was eerst 2 jaar ziek, met stoma en al. Iets aan zijn darmen. Dan kreeg hij kanker. Eerst leverkanker, dan ineens het nieuws dat het uitgezaaid was naar zijn botten en ze niks meer konden doen.
    Ik had die man in geen jaren gezien, tot ik hem na zijn kankerdiagnose toch nog eens ontmoette. Amai ik schrok. Dat was vroeger een boom van een vent, goed 2 meter en vlot over de 100 kg. Maar nie alleen vet, ook gewoon een gigantisch sterke mens. Die sloeg stylo's kapot met 1 vinger. Als ik klein was en hij kwam bij ons langs was dat alle keren hét hoogtepunt van zijn bezoek. We brachten hem stylo's en hij sloeg die kapot. In 1 hand vast houden en dan met 1 vinger in frieten slaan. Geweldig.
    Maar soit terug naar de kanker. Hij zag er maar een schaduw van zichzelf uit als ik hem zag na al die jaren. Grauw en wat ziekelijk, maar optimistisch. Hij had wel geen fluit kracht meer. Zijn bed stond in de eetplaats want hij kon de trap bijna niet op. Hij is met mij eens naar de zolder geweest en toen moest hij zich zetten want hij kon niet meer. Vroeger had hij mij in zijn nek gelegd en zo de trap op gelopen aan 2 treden tegelijk.

    Ik heb die dus wel verder zien aftakelen. We waren op een avond thuis en we kregen telefoon dat hij in het UZ lag en het ging SLECHT. Mijn ma vroeg mij om mee te gaan met mijn pa. We kwamen daar toe en daar stonden wat broers van die man en wat vrienden. Sommige stil en sommige wenen en tegen hem babbelen natuurlijk. Hij lag precies nog net wakker, net niet in slaap. Morfinepomp rond zijn nek. En dan begon hij te kermen. Elke zucht was een luide kreun. Ik denk dat het een mengeling was van kreunen van de pijn en adem reflex. Zijn papieren voor euthanasie waren blijkbaar nog niet in orde dus dat kon hij vergeten. Nadat hij daar een tijd lag te kermen van de pijn kwam een verpleger af die hem 2 dikke spuiten in zijn buik zette. Daarna is hij na een 5-tal minuten gestorven. Ik ga er van uit dat die 2 dikke spuiten een overdosis morfine waren. Ik ben blij voor de kameraad van mijn pa dat die verpleger dat deed. Een hond hadden ze al veel rapper laten inslapen mijn gedacht, maar omdat het een mens is moest hij maar afzien want ja, de papieren waren niet in orde he. Ik hoop dat als ik in die situatie kom dat ze dat voor mij ook doen. Wat compassie tonen en een dikke vette spuit om mij te doen inslapen.
    Dat was wel heel raar. Het was de 1e keer dat ik in het echt een dode zag of iemand zag dood gaan. We hebben afscheid genomen en de familie nodigde ons uit voor een koffie, maar ik moest gaan werken dus we zijn naar huis gereden.

    't Is een vuil, vuil beestje die kanker. Ik heb ook een collega die kanker heeft gehad, maar die is een dik jaar thuis geweest en ik heb enkel hier en daar een update gekregen van hoe het met hem ging dus dat heb ik niet zo van dichtbij meegemaakt. Hij was 30 en had het geluk dat zijn kanker begonnen is in zijn hals (lymfklierkanker). Op een minder zichtbare plek hadden ze dat misschien minder snel (te laat) gezien.
    Ook mijn schoonma heeft kanker gehad, borstkanker.
    Voor de rest ken ik enkel nog via-via verschillende mensen die dood zijn door kanker of kanker hebben. collega van mijn ma, een vriendin van mijn ouders, de vader van een ex-collega, oude buurman, ...
    De moeder van een kameraad van vroeger is aan baarmoederhalskanker gestorven herinner ik me net. Dag op dag 2 maanden na de diagnose is ze overleden.

    Als ik dat zo alemaal opnoem is het wel frappant hoeveel mensen iemand kent die kanker hebben of hebben gehad. Iedereen zal zo iemand kennen zeker? Als ik mij niet vergis heeft de doorsnee mens 30% om kanker te krijgen?
    Laatst gewijzigd door Muscleduck; 20 december 2018 om 17:59
    Twitch|Steam|PSN
    i7 4770k|16 GB Corsair Vengeance|RX580
    2 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  8. #23

    Lid sinds
    10/06/18
    Locatie
    Brugge
    Berichten
    328
    iTrader
    0
    Mentioned
    0 Post(s)
    Reputation
    33/45
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Badger Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven
    Heb je wat concretere informatie? Melanoom zit bij mij in de familie dus ik ben heel benieuwd
    Antilichamen die bepaalde receptoren op het oppervlak van de cel verstoren zodat kanker herkend wordt door het immuunsysteem. Dat is iets dat rond de 30 jaar geleden ontdekt geweest is maar nu pas komen de medicijnen op de markt. Het immuunsysteem gaat vervolgens de tumor opruimen. Voorbeelden zijn Keytruda (van Nederlandse makelij dat origineel voor melanoom bedoeld was maar uiteindelijk effectief blijkt voor heel wat kankers), ipilimumab, nivolumab... Het voordeel is dat melanoom een "hot" tumor (in de zin van dat het heel veel mutaties heeft) waardoor men veel medicijnen kan ontwikkelen die die mutaties targetten. Er zijn ook "cold" tumors die niet veel mutaties hebben zoals eierstok kanker zodat het heel moeilijk is om daarvoor medicijnen te ontwikkelen.

    CAR- (wordt voornamelijk met heel veel succes toegepast nu op bloedkankers) TCR-therapieen, MRNA therapieen, TIL therapieen... Er zit echt heel veel in de pijplijn en er worden echt miljarden tegen aangesmeten om effectieve medicijnen te vinden... Er zijn rond de wereld letterlijk duizenden clinical trials bezig om nieuwe immunotherapie medicijnen te vinden. En terecht, kankermedicijnen zijn een gat in de markt en het bedrijf die effectieve medicijnen maakt zal big bucks verdienen. Ik kan me echt voorstellen dat kanker (of toch de meest voorkomende vormen) binnen hier en 10 jaar iets van het verleden zal zijn.
    4 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  9. #24
    makila's schermafbeelding
    Lid sinds
    15/03/08
    Locatie
    Gemeente/Stad
    Berichten
    12.794
    iTrader
    0
    Mentioned
    2 Post(s)
    Reputation
    24/85
    Mijn moeder. Kwaadaardig gezwel in haar borst, tumor was maar liefst 3cm diameter (!). Volgens de arts van het ziekenhuis, 100% zeker uitzaaiingen en stadium 4 kanker. De arts moest daarvoor zelfs geen onderzoek voor doen, de kans dat er geen uitzaaingen waren was nihil zei hij tegen mijn ouders. Na onderzoek bleek dat er tot verbazing van de artsen GEEN uitzaaingen waren. 15 jaar later leeft mijn moeder nog altijd en de kanker is nooit teruggekeerd. Dit toont toch aan dat bijkomende onderzoeken altijd nuttig zijn want de behandelende arts was dus fout.

    ----------

    Mijn grootvader langs moeders zijde. Hijzelf vergat plots enorm veel zaken en soms wist hij niet meer waar hij was. Hij dacht zelf aan dementie en ook de artsen dachten dit in eerste instantie. Hij werd regelmatig echter kwaad en was duidelijk bewust dat hij zijn verstand aan het verliezen was. En dat was niet echt normaal. Iemand die echt dement wordt beseft dat na een tijdje niet meer maar hij bleef stabiel. Dus er klopte iets niet. Toen de arts testen deed en hij op alle vragen perfekt kon antwoorden (Hij wist alles van zijn jeugd tot zelfs hoofdrekenen) zei de arts ons dat het geen dementie was. Men heeft toen verder onderzoek gedaan. Verdikt: hersenkanker met uitzaaiingen in de darmen en maag. Men is ons dit nieuws komen melden en daarna is men naar mijn grootvader gestapt om hem het slechte nieuws te melden. Op dat moment had hij echter last van een longontsteking en net voor men hem het nieuws wil melden sterft hij plotseling al zittend in zijn stoel (!). Hij heeft het dus nooit geweten.

    ----------

    Mijn vader. Zijn zakdoeken zaten altijd vol met bloed en hij werd heel hees. Ik zei tegen hem dat het misschien keelkanker was en hij zich moest laten onderzoeken. Maar de artsen zagen daar geen reden toe en hijzelf ook niet. Het waren luie stembanden en dat bloed was van te veel zijn neus snuiten zei men. Hij heeft zo nog jaren rondgelopen tot het toch te erg werd. Na onderzoeken bleek hij sinuskanker te hebben, met uitzaaingen in de keel en de longen. Men gaf hem nog 5 jaar te leven. Na 2 chemosessies is het echter snel bergaf gegaan en hij is overleden na amper 7 maanden (Maar eigenlijk had hij al 10+ jaar kanker zei de arts tegen ons, de kanker was een traag groeiende kanker). Hij is niet aan de kanker zelf overleden maar door een longziekte en de chemo had hem dusdanig verzwakt dat hij niet meer kon recuperen. Uiteindelijk is hij trouwens gestorven door een medische fout van het personeel. Anders had hij wellicht nog enkele maanden langer geleeft. Al had het zowiewo niet lang meer geduurd. Fysiek en mentaal heeft ie veel geleden maar echt pijn heeft hij nooit gehad.

    ----------

    Goeie vriend van de famile, gast is 63 en hij zag er altijd tiptop uit. 1.5 maand geleden heeft hij nog een tuinhuis in elkaar gezet en hij zag er erg goed uit. Een maand geleden kreeg hij plots heel veel pijn in de maagstreek/darmen. Verdikt: Leverkanker in het laatste stadium.

    ----------

    Mijn overgrootvader. Hij had huidkanker maar in die tijd was de medische wereld niet zo ver gevorderd als nu. Morfine tegen de pijn gaven ze toen nog niet. Op het einde kreeg hij letterlijk overal gaten in zijn lichaam en de stank kwam er dan uit (Helaas als klein jochie herinner je zo'n zaken dus nog). Hij brulde het letterlijk uit van de pijn, wilde meermaals zelfmoord plegen maar dan heeft men hem steeds gered. Hij is uiteindelijk gestorven aan infecties van de grote stinkende wondes/gaten die de huidkanker veroorzaakten.

    ----------

    Mijn grootvader langs vaderszijde. Hij had keelkanker. Op een gegeven moment is de tumor opengebarsten. Had die langs binnen opengebarsten was hij meteen pijnloos gestorven. Echter het brak uit langs de buitenkant en de etter spot er letterlijk uit. Heeft nog maanden gebruld van de pijn, 5x zelfmoord willen plegen (maar steeds gered door het personeel van het ziekenhuis) en is uiteindelijk in vreselijke pijnen overleden. Hij heeft gesmeekt om te mogen sterven maar dat mocht volgens de wet niet. (net zoals bij mij overgrootvader)

    ----------

    Sorry als ik het hier zo gruwelijk neerpen, ik hoop dat ik er geen waarschuwing voor krijg, maar bovenstaande is gewoon echt gebeurd en de bittere pil/waarheid die je soms moet slikken. 2 personen uit mijn familie hebben letterlijk horrorscenario's als lijdensweg verkregen .. ik mag er eigenlijk niet aan denken ..

    Ik ken nog mensen uit het verleden en heden met kanker maar eigenlijk is er maar 1 iemand die ik ken die ervan genezen is. Mijn eigen moeder. En ze is de enige die nooit chemo gekregen heeft. (Enkel bestraling) De rest ligt allemaal in de kist of is nu terminaal. Het is echt een vies beestje.
    Laatst gewijzigd door makila; 20 december 2018 om 23:47
    6 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  10. #25
    Booka Shade's schermafbeelding
    Lid sinds
    26/06/04
    Locatie
    -
    Berichten
    24.279
    iTrader
    44 (98%)
    Mentioned
    2 Post(s)
    Reputation
    79/554
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Muscleduck Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven
    Als ik dat zo alemaal opnoem is het wel frappant hoeveel mensen iemand kent die kanker hebben of hebben gehad. Iedereen zal zo iemand kennen zeker? Als ik mij niet vergis heeft de doorsnee mens 30% om kanker te krijgen?
    En net daarom lopen wij nu voor KOTK! Iedereen kent iemand, jammer genoeg..
    Papa van Manou <3 ~ Sportfreak ~ Standard Luik
    2 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  11. #26

    Lid sinds
    19/12/13
    Locatie
    Ieper
    Berichten
    4.019
    iTrader
    10 (100%)
    Mentioned
    0 Post(s)
    Reputation
    172/308
    Ik snap eigenlijk niet dat je als verpleger zo iemand red ( of verder laat afzien is het eerder) die zelfmoord aan het plegen is. Draai gewoon je kop om.

    Verstuurd vanaf mijn ONEPLUS A5010 met Tapatalk
    1 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  12. #27
    Vile's schermafbeelding
    Lid sinds
    26/09/15
    Locatie
    Kortrijk
    Berichten
    869
    iTrader
    0
    Mentioned
    0 Post(s)
    Reputation
    4/56
    Mijn moeder is anderhalf jaar geleden gestorven aan kanker. Een soort lymfoom. Is begonnen met opgezette klieren in de oksels en nek, dan allerhande onderzoeken moeten doen en toediening van chemo en immunotherapie en dan nog een stamceltransplantatie gehad en uiteindelijk overleden aan lever en nierfalen door bloedvergiftiging. Moeilijk te zeggen hoe ik erop terugkijk, gemengde gevoelens want uiteindelijk heeft geen enkele therapie geholpen of bijgedragen tot meer levenscomfort. Over de dokters en verplegend personeel geen kwaad woord echt super vriendelijk, veel info gekregen. Als ik ooit zou worden getroffen door kanker weet ik niet of ik me zou laten behandelen. Mijn moeder was 59 en op enkele maanden van haar pensioen en ze heeft vooral heel veel afgezien van de bijwerkingen van de medicatie. Ook nooit gerookt, bitter weinig alcohol gedronken, niet te dik

    Mijn grootvader wordt er 95 begin volgend jaar die rookt zeer veel, drinkt dagelijks 2 liter coca cola 1 fles Bacardi, 1 fles wijn bij zn eten, en om z’n dag af te sluiten nog een paterke of 3. Op een bloeddruk pilletje na neemt die niks van medicatie. Van z’n 14 tot zn 60ste gewerkt en geen dag ziek geweest en nu ook nooit ziek. Uitzonderingen zeker? Ofwel verbranden al die alcohol en tabak al die slechte cellen. Nee, het is soms allemaal niet te vatten de een wel, de ander niet ...
    2 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  13. #28
    Sylverscythe's schermafbeelding
    Lid sinds
    20/12/03
    Berichten
    3.700
    iTrader
    0
    Mentioned
    1 Post(s)
    Reputation
    292/1109
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Vile Bekijk bericht
    Deze quote is verborgen omdat je deze gebruiker negeert. Weergeven
    Mijn moeder is anderhalf jaar geleden gestorven aan kanker. Een soort lymfoom. Is begonnen met opgezette klieren in de oksels en nek, dan allerhande onderzoeken moeten doen en toediening van chemo en immunotherapie en dan nog een stamceltransplantatie gehad en uiteindelijk overleden aan lever en nierfalen door bloedvergiftiging. Moeilijk te zeggen hoe ik erop terugkijk, gemengde gevoelens want uiteindelijk heeft geen enkele therapie geholpen of bijgedragen tot meer levenscomfort. Over de dokters en verplegend personeel geen kwaad woord echt super vriendelijk, veel info gekregen. Als ik ooit zou worden getroffen door kanker weet ik niet of ik me zou laten behandelen. Mijn moeder was 59 en op enkele maanden van haar pensioen en ze heeft vooral heel veel afgezien van de bijwerkingen van de medicatie. Ook nooit gerookt, bitter weinig alcohol gedronken, niet te dik

    Mijn grootvader wordt er 95 begin volgend jaar die rookt zeer veel, drinkt dagelijks 2 liter coca cola 1 fles Bacardi, 1 fles wijn bij zn eten, en om z’n dag af te sluiten nog een paterke of 3. Op een bloeddruk pilletje na neemt die niks van medicatie. Van z’n 14 tot zn 60ste gewerkt en geen dag ziek geweest en nu ook nooit ziek. Uitzonderingen zeker? Ofwel verbranden al die alcohol en tabak al die slechte cellen. Nee, het is soms allemaal niet te vatten de een wel, de ander niet ...
    Het is een (genetische) lotto hé, kansberekening. Misschien heb jij een sterk verhoogde kans maar krijg je niets, misschien leef je als een pater ergens in een bos en heb je het toch zitten. En natuurlijk niet enkel genetisch, familie van mij woont in Kapelle-op-den-Bos en heeft net zoals de helft van de straat bij Eternit gewerkt. Daar is het ook een beetje afwachten wie er in die straat de volgende is die ziek wordt.
    Time is the school in which we learn, time is the fire in which we burn.

  14. #29
    ashuray's schermafbeelding
    Lid sinds
    5/12/16
    Locatie
    Thuis
    Berichten
    4.895
    iTrader
    0
    Mentioned
    0 Post(s)
    Reputation
    80/259
    Mijn papa is 3 jaar geleden gestorven aan pancreas kanker. Hij kreeg de diagnose in augustus en is in april gestorven. Blijkbaar had die het al enkele jaren maar ze hebben het nooit gezien al moest die dikwijls scans laten nemen voor zijn hart etc.

    Hij is in januari geopereerd. We konden hem nog net zeggen dat de operatie gelukt was voor die in coma ging. Iedere dag van Bouwel naar het uza om dan een halfuurtje bij hem te mogen zijn op inzo. De dokter zei alleen "meneer is heel ziek u moet niet iedere dag vragen hoe het gaat" 3 weken later werd die wakker en heeft die alles terug opgebouwd en terug leren stappen.

    Eind maart werd eindelijk zijn ontslag datum ingevuld. 3 dagen is hij thuis geweest en dan is die snachts gevallen in de badkamer. Hij reageerde amper en dan hebben we hem terug naar het uza gedaan. Op spoed dachten ze dat die dronken was..de dag nadien is hij terug in coma gegaan. Er was een abces gesprongen en hij had een bloedvergiftiging. Zijn nieren werkten ook niet meer. Savonds kregen we telefoon om bij hem te komen waken.
    Ik vraag me nog steeds af of ze wisten dat die ging sterven en hij gevraagd had om nog even naar huis te mogen. Toen die gestorven was kwamen ze ons zeggen dat ze op zijn rug uitzaaiingen hadden gevonden. Maar hij is gestorven met de gedachte één van de weinige te zijn die genezen was van pancreas kanker.

    Een paar maanden later kreeg mijn zus een miskraam. Een paar weken later ontdekten ze dat ze baarmoederhalskanker had. Ze is een week later geopereerd en alles zat gelukkig nog ingekapseld in de baarmoeder. Ze kan nu natuurlijk wel geen kindjes meer krijgen
    3 leden vonden dit bericht nuttig.   Met citaat reageren Met citaat reageren

  15. #30
    Vile's schermafbeelding
    Lid sinds
    26/09/15
    Locatie
    Kortrijk
    Berichten
    869
    iTrader
    0
    Mentioned
    0 Post(s)
    Reputation
    4/56
    Schrijnende verhalen allemaal. Denk dat kankers zoals kanker van de longen en pancreas gewoon niet te genezen of als je ervan geneest hoe is de levenskwaliteit dan nog ...

Pagina 2 van 8 Eerste 123456 ... Laatste

Regels voor berichten

  • Je mag geen nieuwe discussies starten
  • Je mag niet reageren op berichten
  • Je mag geen bijlagen versturen
  • Je mag niet je berichten bewerken
  •  

Inloggen

Inloggen