XBLA review: Chime

Special | 07-02-2010 -

In opdracht van liefdadigheidsinstelling OneBigGame komt gamesontwikkelaar Zoë Games op de proppen met het ritmische puzzelspel Chime. Een echte gamer is altijd te vinden voor een uitdagende puzzler, en ook deze is het vast en zeker waard om te proberen.

OneBigGame is een liefdadigheidsinstelling, opgezet door leden van de videogame-industrie. Je kunt het een beetje vergelijken met wat Live Aid betekent voor de muziekindustrie. OneBigGame brengt beroemde gamedesigners en belangrijke studio's bijeen om specifieke games te maken, waarvan de opbrengsten gaan naar liefdadigheidsinstellingen die zich inzetten voor het welzijn van kinderen. Zo is één van de oprichters Martin de Ronde (Guerrilla Games - Killzone 1 & 2). Al bij al dus een lovenswaardig initiatief, en het feit dat Chime beschikbaar is voor slechts 400 MS Points (een goeie vijf Euro), zorgt voor een extra stimulans om de game te kopen. Maar de grootste voorwaarde om tot aankoop over te gaan is natuurlijk de kwaliteit van de game.

Vul de leegte

Het basisconcept in Chime is zeer eenvoudig. Het speelveld bestaat uit een rooster waarop een reeks verschillende vormen moet geplaatst worden. De bedoeling is om met die vormen Quads (vierkanten) van ten minste drie op drie te maken. Tijdens het spelen heb je de base line - een verticale lijn die telkens weer van links naar rechts over het speelveld schuift. Als de baseline de vormen en de Quads raakt, worden muzikale samples getriggerd. De samples variëren en zijn afhankelijk van het formaat van de quad. Door tegelijkertijd meerdere Quads te vormen kunnen multipliers verdiend worden. Elk van de gecreëerde Quads heeft ook een eigen timer vooraleer ze door de base line kan weggenomen worden, zodat je bestaande Quads indien mogelijk nog kunt vergroten. Daar waar de Quads zijn weggenomen, verandert het rooster van kleur en gelden deze zones als "gevuld". Het uiteindelijke doel is dus om zoveel mogelijk van het speelveld te vullen.

Naarmate je het spelrooster vervolledigt, wordt de muziek aangevuld met bestaande samples uit de tracks en omdat het speelveld er telkens weer anders uitziet, klink geen enkele track dus twee keer hetzelfde. Trouwens, hoe meer je speelt, hoe meer je beseft dat de game complexer is dan je zou denken. Door zelf te bepalen waar je de vormen en Quads plaatst, kun je echt wel een gewenste invloed uitoefenen op de "remix" van de track. Dit voegt nog een extra dimensie toe tijdens het spelen.

Breek de stilte

Eigenlijk is Chime dus een beetje een variant op Tetris, en reken maar dat deze game ook een verslavende werking heeft. Voor je het weet, zit je uren aan een stuk te puzzelen. Toch lijk je in Chime niet echt onder druk te staan om te presteren. De game kent slechts twee modi: time mode en free play mode. In geen van de modes kun je verliezen, want je krijgt voor elke level gewoon punten toegekend in functie van in hoeverre je het speelveld hebt kunnen vullen. Deze aanpak zorgt ervoor dat je Chime bij wijze van spreken met één oog dicht kunt spelen, en dit is zeker positief bedoeld. Er zijn al genoeg games die je meer stress dan ontspanning brengen.

Het spel biedt vijf tracks van bekende artiesten: Brazil van Philip Glass, Play for the Science van Paul Hartnoll (Orbital), Ooh Yeah van Moby, Spilled Cranberries van Markus Schulz en Disco Ghosts van Fred Deakin. Eén voor één toptracks die wel lijken gemaakt te zijn voor deze game. Het gericht manipuleren van de tracks zorgt telkens voor aangename en verrassende resultaten, zonder abnormaal of uit ritme te klinken.

Grafisch is er niks aan te merken op Chime. Echt veel is er niet te zien, maar de kleuren en de visuele effecten zijn subtiel en goed gekozen. Deze minimalistische aanpak zorgt ervoor dat Chime er strak en fris uitziet, wat zeker bijdraagt tot het overzicht tijdens het puzzelen. Als we dan toch een minpunt moeten opsommen, dan is het wel dat Chime een gebrek aan spelmodi heeft. Geen multiplayer, geen challenges of andere mogelijkheden. Bij momenten heb je zelfs de indruk dat je slechts een demo aan het spelen bent, maar het totaal nieuw spelconcept maakt dat je meer dan genoeg hebt aan de weinige modi.

Conclusie