PS Mini-review: Hysteria Project


Geschreven door Jay

Special | 22-04-2010 -

Het was reeds avond en donker toen ik mijn PSN-code inruilde voor Hysteria Project, een spel van Bulkypix dat al een jaartje te spelen valt op iPhone. Naar verluidt zou het een even unieke als angstaanjagende ervaring zijn, en meteen was ik even benieuwd als dat ik bezorgd was. Het hoofdmenu overtuigde me: dit durfde ik niet alleen spelen. Ik vroeg mijn broer of hij niet wilde komen kijken, zoals hij dat vroeger ook wel eens deed toen ik Resident Evil aan het spelen was. Maar helaas, hij wilde zijn bed in, morgen vroeg les. Ook mijn zus kwam niet opdagen, en dan stond ik er alleen voor. Kom op, je bent een grote jongen. Dat ben ik, ja, en voor ik het wist, zat ik midden in een horroravontuur waar ik rende voor mijn leven. Ontsnappen was mijn enige doel, maar een uitweg was er niet.



 

Hysteria Project is een goed voorbeeld van hoe creativiteit met een minimum aan middelen toch voor een groot succes kan zorgen. De productiekosten voor het spel zullen niet al te hoog hebben gelegen, en toch slaagt het erin een ervaring af te leveren waar je als gamer genoegen mee kan nemen. Bovendien kan je het spel aankopen voor nog geen €2, waardoor de prijsbarrière met de consument erg laag is. Uiteraard krijg je voor dat kleingeld geen spel waar je urenlang zoet mee bent. Hysteria Project kan je makkelijk op een kwartier uitspelen, terwijl anderen er mogelijk een uurtje over doen. Ben je langer dan een uur bezig, dan ben je gewoon slecht in dit soort van games. Geen lange levensduur dus, en die wordt ook op geen enkele manier verlengd, wat een teleurstelling is, want Hysteria Project smaakt, ondanks enkele tekortkomingen, naar meer.

 

Het opzet van Hysteria Project is simpel. Aan het begin van het spel bevind je je als speler ergens in een hut in een verlaten bos. Je bent vastgebonden en kijkt om je heen. De beelden die je te zien krijgt, zie je vanuit een first person-perspectief. Dit zal zo ook de rest van het spel zijn, wat je meteen in een meer beklijvende sfeer brengt. Ook zijn deze beelden simpelweg gemaakt met een gewone camera en ook dit blijft zo gedurende het hele spel. Hier en daar is er wat extra grafische opsmuk, maar dat komt zelden voor. De omgevingen zijn donker en het bos lijkt net in zijn herfst te zitten. Het liefst van al wil je zo snel mogelijk terug naar de bewoonde wereld. Zelf heb je tijdens deze beelden geen enkele controle over het personage door wiens ogen je kijkt. Nadat je een paar keer hebt rondgekeken, verschijnt er een scherm waar je een keuze voorgeschoteld krijgt. Ofwel kijk je nog eens rond, ofwel zoek je een scherp object om je mee los te maken. Afhankelijk van de keuze die je maakt, zullen er nieuwe beelden komen die het spel voortzetten. Dit proces van beelden, afgewisseld met voorgelegde keuzes die je moet maken, herhaalt zich tot aan het einde.

 

 

Al vrij snel zal je doorhebben dat er blijkbaar slechts een beperkt aantal juiste keuzes zijn, vaak slechts één. Meestal heb je twee opties, soms eens drie, maar het is meestal zo dat (met soms eens een uitzondering) slechts één optie het spel verderzet, terwijl een andere keuze resulteert in een game over, waarbij je meestal de dood vindt door een geheimzinnige schim die uithaalt met zijn bijl. Dit is overigens ook de figuur waarvan je tracht weg te rennen. Dat er maar één goede keuze is, maakt dat de levensduur van het spel aanzienlijk ingekort wordt. Het heeft immers geen zin om Hysteria Project nog een tweede maal te doorlopen en alternatieve overlevingsmethoden te ontdekken, omdat die er nauwelijks zijn. De juiste keuze maken is dus de boodschap, maar hier heb je een tweede probleempje. Wat is de juiste keuze? Soms krijg je een aanwijzing, soms ook niet en dan is het eigenlijk giswerk. Over het algemeen probeer je best vooruitgang te boeken, te ontkomen, en dus kan je beter niet te vaak kiezen om stil te blijven zitten in je schuilplaats.

 

Nu is het niet zo dat beelden bekijken en keuzes maken het enige zijn wat je als speler moet doen. In principe heb je geen invloed op wat je effectief te zien krijgt, aangezien de beelden allemaal reeds zijn opgenomen en je dus niet met je arm kan zwaaien als je dat even wil. Wel ga je regelmatig bepaalde handelingen uitvoeren, die je dan zelf enigszins moet gaan begeleiden door op de knop te drukken die op het scherm verschijnt. Druk je de juiste knop in op het juiste moment, dan gaat de actie gewoon verder. Druk je verkeerd of niet snel genoeg, dan krijg je de melding dat je een fout hebt begaan en dat er plots een schim verscheen die je schedel inbeukte met een bijl. Deze sequenties zorgen voor de nodige spanning in het spel en zorgen in combinatie met de beelden voor een vaak beklijvende ervaring. Wel is het jammer dat er uitsluitend gebruik wordt gemaakt van de X- en O-knop, hoewel zelfs dit soms al moeilijk genoeg blijkt.

 

Uiteindelijk is het dus de bedoeling om te overleven en te ontsnappen aan het beangstigende personage met de bijl. De locatie van het verlaten bos dat in een herfstsfeer is gehuld en de muziek die het er alleen maar spannender op maakt, zorgen ervoor dat je hart bij momenten sneller gaat slaan dan je lief is, en dat ondanks het feit dat je geen rechtstreekse controle hebt over je personage. Ook het camerawerk mag er best wezen, je kijkt werkelijk door de ogen van je karakter. Je rent, kijkt om en ziet de schim dichter komen, je verstopt je, je rent weer verder, enzovoort. Voorts krijg je onderweg dingen te zien waarvan je niet weet wat ze betekenen. Vreemde tekens, schimmen, herinneringen aan iets wat je is overkomen. Geheimzinnig en intrigerend, maar ook chaotisch en beangstigend.

 

 

Zoals gezegd is het teleurstellend dat er vaak slechts één juiste keuze is, terwijl de andere keuzes tot je dood leiden. Dat is ook niet de enige tekortkoming van Hysteria Project. Het camerawerk is knap en origineel, maar de compressie zorgt bij momenten voor ietwat onduidelijke beelden, al valt dit over het algemeen goed mee. Ook zal je hier op een groot tv-scherm meer last van hebben dan op je PSP, al zal je op je handheld vermoedelijk een iets minder beklijvende sfeer ervaren. Je kan immers moeilijk bang zijn van iets dat zich afspeelt op een apparaat dat zo in je hand ligt. Ook is het zo dat het spel, om zo kort te zijn, erg vaak automatisch je voortgang opslaat. Hiervoor wordt het spel heel eventjes onderbroken. Lang duurt het dus niet, maar het gebeurt wel telkens opnieuw en opnieuw na elke vooruitgang die je hebt geboekt. Wanneer je dan een foute keuze hebt gemaakt of een foute knop hebt ingedrukt, vlieg je terug naar het begin van dat deeltje, waarna je vervolgens een nieuwe kans krijgt. Allemaal goed en wel, maar sommige stukjes duren een tijdje vooraleer je aan je feitelijke keuze toekomt, en er is geen mogelijkheid om de beelden door te spoelen of over te slaan, waardoor je soms nogal gefrustreerd zit te wachten.

 

Wanneer je het spel dan hebt uitgespeeld, wat sneller is dan je aanvankelijk zal gedacht hebben, ga je je afvragen wat dit nu allemaal precies betekende. Wie was je? Wie was die figuur met de bijl? Waar was je precies? Waarom moest je rennen? Omdat je achterna gezeten werd, tiens! Ja, maar waarom? Je krijgt een allesbehalve bevredigend antwoord, en dat is ook logisch als je weet dat dit slechts een eerste deel van het spel is. Uit het spel zelf haal je weinig informatie, maar in het hoofdmenu heb je enkele extraatjes die al wat meer licht op de zaak werpen in de vorm van geheime documenten en dat soort zaken. Doordat ook de naam 'Spencer' valt, vraag ik me af of de ontwikkelaar deze er met opzet heeft ingestoken, als verwijzing naar de Resident Evil-reeks. Vast niet, maar wie weet. Zeker is in ieder geval dat Hysteria Project en kleine maar fijne game is, waar  een mogelijk intrigerend verhaal achtersteekt, al is het daarop wachten tot een volgend deel.

Conclusie


Ga je links of ga je rechts? Blijf je je verschuilen of probeer je ervandoor te gaan? Neem je de tijd om jezelf te verzorgen of blijf je rennen terwijl je bloed verliest? Dit zijn keuzes die je zal moeten maken in Hysteria Project. Het spel is kort en heeft zo goed als geen replaywaarde, tenzij met vrienden, maar de beklijvende sfeer en bij momenten intense scènes maken dat dit een mooie ervaring is die naar meer smaakt. Meer keuzes, meer mogelijke uitkomsten in plaats van één vooraf bepaald keuzepad, meer onthullingen over wie, wat, waar, wanneer en waarom. Meer uitkomsten bij het maken van een foutieve keuze of toetsencombinatie, geen automatische dood. Maar ook minder: minder savemomenten die het spel onderbreken. En minder eurootjes die je moet neertellen? Neen, dat niet. Voor €1,49 mogen we best tevreden zijn. Op naar een vervolg.

 

 

 
1 100% rep

centralzero zegt op 22/04/2010 15:04   [?]

  Rating 0 16+ 16+
Heb het op de iPhone gespeeld, zelfs daarop is het redelijk intens. Terechte score
2 100% rep

HyPnOTiZeR zegt op 22/04/2010 17:34   [?]

  Rating 0 16+ 16+
Heb hem net op de iphone gekocht, straks een spelen.
3 100% rep

Cirry zegt op 22/04/2010 22:23   [?]

  Rating 0 16+ 16+
Op ipod touch gespeeld, echt goed

Je hebt een 9lives account nodig om een reactie te kunnen plaatsen. Gelieve in te loggen of je te registreren!

Op welk platform horen mmo's thuis volgens jullie?



PC Consoles Beide platformen Hangt van de mmo af Geen mening
Copyright © 2013 Telenet N.V. - Wedstrijdreglement - Algemene voorwaarden - Mobiele website