Offline gaming: gezelschapspellen

Special | 12-07-2011 -

De meesten onder ons hebben ongetwijfeld een aantal bordspellen zoals Monopoly, Risk en Stratego in hun kast staan. De kans is zelfs groot dat je deze hebt gespeeld nog voor je in contact kwam met videogames. Toch zijn er heel wat leukere en interessantere games dan deze grote, bekende titels. Kruip voor de verandering eens weg van achter die PC of console en verzamel gezellig met je vrienden rond een tafel. Onderstaande games zijn alvast een ideale introductie voor wie eens wil proeven van de betere gezelschapspellen.

Time’s Up!

We beginnen met een luchtig en hilarisch spel dat bij zowat iedereen in de smaak valt. Het concept van Time’s Up is bijzonder simpel. Je werkt samen met een vaste partner en krijgt een reeks kaartjes met namen van bekende personen voor je neus geschoven. Aan jou om duidelijk te maken aan je teamgenoot over wie het gaat of te raden welk kaartje hij of zij voor zich liggen heeft. Tijdens de eerste ronde mag je nog vrij spreken en kan je een gedetailleerde beschrijving geven van de persoon in kwestie.

“Dikke politicus die graag frieten eet.”

“Bart De Wever!”

Bij een juist antwoord mag je overgaan naar de volgende naam. Wanneer je tegenspelers na het verlopen van dertig seconden “Time’s Up!” roepen is het onherroepelijk gedaan en mogen zij proberen zo veel mogelijk personen te raden. Eenmaal alle kaartjes van de stapel aan bod zijn geweest begint de tweede ronde waar je nog maar één woord mag zeggen en geluiden mag maken. Hilarisch wordt het pas echt in de derde ronde waar enkel gebaren en geluiden zijn toegestaan. Time’s Up is een simpel maar grappig spel en altijd een succes op saaie familiefeesten.

Vanaf vier spelers

Dixit

In Dixit krijgt iedere speler zes kaarten in zijn hand. Op iedere kaart staat een abstracte tekening afgebeeld. Om de beurt neemt iemand de rol aan van verteller. Deze speler kiest één van de kaarten uit zijn hand en legt het met de afbeelding naar beneden op tafel. Vervolgens geeft hij een beschrijving van zijn kaart. Op basis van die hint leggen de andere spelers eveneens een kaart in het geheim op tafel die het beste past bij de beschrijving. De kaarten worden geschud en op tafel tentoongesteld. Vervolgens stemt iedereen behalve de verteller op de kaart die volgens hen de originele kaart is. De verteller krijgt punten als minstens één iemand, maar niet iedereen zijn kaart uitkiest. Hij zal dus een beschrijving moeten geven die niet te vanzelfsprekend is, maar ook niet zo vergezocht dat niemand de link kan leggen. Ook de spelers die de kaart juist raden en diegene die zo’n goede kaart neerleggen dat ze de anderen hebben kunnen misleiden om op hun kaart te stemmen, worden beloond met punten. Dixit is een ideaal spel voor fantasierijke en creatieve mensen.

Drie tot zes spelers

Ticket to Ride

In Ticket to Ride is het de bedoeling een treinnetwerk uit te bouwen. Bij aanvang van het spel krijg je een aantal kaarten met twee verschillende steden op. Het is de bedoeling om voor het einde van het spel een ononderbroken spoorweg aan te leggen tussen deze twee bestemmingen. Slaag je daar niet in dan krijg je minpunten. Spoorwegen leg je aan door het spelen van treinwagonkaartjes van een bepaalde kleur. De map is immers opgedeeld in allerlei kleine verbindingen. Stel dat je een verbinding wil maken tussen New York en Montréal dan zal je drie blauwe kaarten moeten betalen. Doorheen het spel kan je extra bestemmingskaarten trekken om meer punten te krijgen voor het verbinden van steden. Wat Ticket to Ride zo leuk maakt is het feit dat de regels op een paar minuten tijd zijn uitgelegd en zowat iedereen er meteen mee weg is. Bovendien geeft het blokkeren van je tegenspelers heel wat voldoening. Doorheen de jaren zijn er heel wat versies van Ticket to Ride uitgekomen. De USA versie is de originele. Wil je wat extra spelmechanismen dan is de Europa versie een aanrader.

Twee tot vijf spelers

Zooloretto

Op het eerste zicht lijkt Zooloretto niet zo interessant. Je begint met een lege dierentuin en moet al je kooien proberen te vullen. De afbeeldingen van allerlei vrolijke dieren oogt nogal kinderachtig. Schijn bedriegt want Zooloretto is behoorlijk tactisch. Om de beurt hebben de spelers de keuze om ofwel een tegel uit de zak te halen ofwel een vrachtwagen te nemen en de inhoud daarvan in zijn of haar dierentuin te plaatsen. Op de tegels staan ofwel één van de vele diersoorten, een muntstuk of een eetkraampje. Er zijn zoveel vrachtwagens als dat er spelers zijn en iedere vrachtwagen kan maximaal drie tegels bevatten. Het is de bedoeling om een vrachtwagen te vullen met tegels die voor jou aantrekkelijk zijn, terwijl je rivalen er helemaal niets mee kunnen doen. Je zoo heeft immers maar een beperkt aantal kooien zodat je niet alle diersoorten kan houden. In iedere kooi kan namelijk maar één diersoort zitten. Je zal dan ook constant de inhoud van de dierentuinen van je tegenstanders nauwlettend in de gaten moeten houden. Alle dieren die je niet kan plaatsen leveren op het einde van het spel strafpunten op. Slaag je er in om een kooi volledig te vullen dan scoor je het maximum aantal punten voor die kooi. Tijdens het spel kan je ook onder meer dieren van andere spelers afkopen of je zoo uitbreiden.

Twee tot vijf spelers

Dominion

We sluiten af met Dominion. Dit is een iets ingewikkelder spel dan de rest uit deze special, maar toch nog zeer toegankelijk voor wie niet vertrouwd is met bordspellen. Je begint met een deck van tien kaarten. Zeven hiervan zijn koper kaarten die één geld waard zijn. De drie andere zijn kaarten die telkens één overwinningspunt representeren. Overwinningspuntenkaarten zijn nutteloos tijdens het spel zelf, maar worden op het einde wel opgeteld om te bepalen wie de winnaar is. Je beurt bestaat standaard uit drie fases. Je begint met het nemen van de vijf bovenste kaarten van je deck. Vervolgens mag je één actie uitvoeren. Een actie kan je enkel uitvoeren als je een actiekaart in je hand hebt. Na het uitvoeren van die welbepaalde actie kan je tenslotte nog een nieuwe kaart kopen, afhankelijk van hoeveel geld je in je hand hebt. Je kan geld-, actie- of overwinningspuntenkaarten kopen. Belangrijk om op te merken is dat alle kaarten in je deck blijven, ook nadat je ze hebt gebruikt. Is je stapel op, dan worden de kaarten gewoonweg opnieuw geschud. Het is dan ook van cruciaal belang om je deck zo efficiënt mogelijk te maken. Dat kan je doen door actiekaarten te kopen die je bijvoorbeeld extra acties laten uitvoeren, je extra kaarten in je hand laten nemen, je extra geld geven of waarmee je kaarten van je vijand kan stelen. Je wil constant je deck zo veel mogelijk verbeteren. Zo bestaan er geldkaarten die twee of drie waard zijn in plaats van één. Dat is uiteraard veel beter omdat de kans zo groter is dat je vijf kaarten in je hand meer waard zijn en je makkelijker overwinningspuntenkaarten kan kopen die je meer punten opleveren. In het begin lijkt dit allemaal een beetje overweldigend, maar na een paar speelsessies begin je allerlei actiekaarten te combineren met elkaar en kan je krachtige combo’s uitvoeren.

Het basisspel bevat 25 verschillende soorten actiekaarten, waarvan je er ieder spel slechts tien gebruikt. Al deze kaarten werken op één of andere manier met elkaar samen, zodat ieder spel anders aanvoelt. Ondertussen zijn er al heel wat uitbreidingen verschenen die nieuwe kaarten toevoegen. Je kan echter best beginnen met het basisspel. Heb je de Dominion microbe te pakken gekregen dan zijn vooral de Intrigue en Prosperity uitbreidingen aanraders.

Twee tot vier spelers

Conclusie