[Bordspel] Ticket to Ride

Special | 16-08-2011 -

Ticket to Ride is een spel voor twee tot vijf spelers dat snel is opgesteld, eenvoudige regels heeft en binnen 45 minuten uitgespeeld is. En het gaat over treintjes. Deze moderne klassieker is een van de beste spelen  die je als beginnende boardgamer kan aanschaffen.

In het midden van de tafel ligt een spelbord. Het is een kaart van Amerika waarop alle grote steden met elkaar verbonden zijn. Elke speler heeft enkele kaarten en 45 plastic treintjes voor zich en probeert routes in te leggen tussen bepaalde steden.



In elke ronde van het spel kan je drie verschillende dingen doen. Ten eerste kan je 2 nieuwe kaarten in je hand nemen. Die kaarten hebben verschillende kleuren, en het is de bedoeling om bepaalde kleuren te verzamelen. Gelukkig kan je enigzins controleren welke kaarten je krijgt. Er liggen namelijk altijd vijf kaarten open naast het bord waaruit je kan kiezen.

De tweede optie is een aantal van je kaarten afspelen om plastic treintjes op het spelbord te zetten. Je neemt de route tussen twee nabij gelegen steden in. Elke route heeft zo een aantal vereiste kaarten. Om treintjes te leggen tussen Las Vegas en Salt Lake City moet je bijvoorbeeld drie oranje kaarten afleggen.  Sommige trajecten zijn grijs en hebben geen vereiste kleur. Daarvoor moet je gewoon een bepaald aantal kaarten van dezelfde kleur afspelen.

De derde mogelijkheid is nieuwe trajectkaarten nemen. Dat zijn kaarten met doelstellingen op. Je moet bijvoorbeeld proberen een route tussen New York en Houston aan te leggen. Verschillende trajectkaarten hebben verschillende waardes. Een route tussen New York en Chicago is veel minder punten waard dan een route tussen Miami en San Fransisco, die de hele VS oversteekt. Wel oppassen: als je zo'n kaart niet kan voldoen tegen het einde van het spel, tellen de punten negatief.

De belangrijkste redenen om Ticket to Ride te spelen.

1.      Makkelijk te leren

Hier hebben we het eigenlijk al over gehad. De regels zijn op vijf minuten uitgelegd. Dat de regels makkelijk zijn is ook duidelijk op te maken uit de vorige drie alinea's. Letterlijk, dat zijn alle regels. Het zijn ook allemaal eenvoudige concepten: sets verzamelen van dezelfde kleur, kaarten betalen om routes te claimen en een doelstelling op lange termijn om een bepaald traject te vervolledigen.

2.      Verschillend van andere klassiekers

De spelen die de meeste mensen kennen hebben een grote geluksfactor die meestal de vorm krijgt van een zeszijdige dobbelsteen. Het idee een bordspel te spelen zónder dobbelsteen is al onbegrijpelijk voor sommige mensen. Dat is wat Ticket to Ride biedt. Geen dobbelsteen die bepaalt hoeveel vakjes je vooruit mag gaan. Spelers mogen kiezen wat ze willen doen. Er zijn opties. Je kan keuzes maken. Toegegeven, de keuzes hebben niet zo'n groot bereik als in andere moderne spelen, maar Ticket to Ride biedt genoeg aan om een goede eerste stap te zijn in de bordspelwereld. Het is geen goed idee om mensen te overdonderen met een grote hoeveelheid keuzes die leidt tot een frustrerende ervaring.

Iedereen trekt het hele spel lang kaarten. Dat is natuurlijk een bekend concept. In Ticket to Ride moet je niet willekeurig de bovenste kaart van de stapel nemen. Er liggen vijf kaarten open op tafel waar je ook uit kan kiezen. Het spel wordt zo wat minder willekeurig dan andere games en vergroot zo het gevoel van controle bij de spelers.

 

3.      Kleine overwinningen

Een van de beste eigenschappen van het spel is dat je doelstellingen op korte en lange termijn combineert. Je hebt als speler een constant gevoel dat je iets bereikt. Een gevoel van succes. Eenvoudigweg, als de laatste blauwe kaart voor je set op tafel komt te liggen en je die in je hand kan nemen, heb je al een succes behaald. Daarna moet wachten tot je eindelijk je treintjes op die blauwe route kan leggen en hopen dat niemand anders zijn treintjes daar eerst zet. Soms is dit best spannend, maar die spanning wordt al snel opluchting wanneer je eindelijk je route claimt. Dit is weer een doelstelling behaald op korte termijn, maar je krijgt als speler toch een goed gevoel als weer iets bereikt hebt, al is het iets kleins. Terwijl je meer en meer kleine doelstellingen behaalt, kan je je gaan richten op de lange termijn: een lange route tussen twee ver van elkaar gelegen steden vervolledigen.  Je krijgt het hele spel lang kleine succesjes, die optellen en culmineren naar een groot succes op het einde.

4.      Een nieuwe hobby

De spelen die beschouwd worden als de beste voor nieuwe spelers zijn meestal Ticket to Ride, Kolonisten van Catan en Carcassonne. Jammer genoeg zijn twee van die spelen barslecht. Voila. Ik heb het gezegd. Veel mensen hebben al in de comments van deze rubriek gezegd dat ze Catan en Carcassonne leuke spelen vinden. Aan die mensen kan ik alleen zeggen: jullie hebben ongelijk, speel Ticket to Ride. Catans dobbelsteen verpest een leuk idee en maakt er een willekeurige hoop bagger van. En als Catan al te willekeurig is, is Carcassonne zo mogelijk nog erger. Aan een tafel zitten met vrienden en iets doen, is leuk, maar je kan ook aan tafel zitten met vrienden en iets leuks doen. Da's dubbel leuk. Mijn tip: geef je doos van Kolonisten van Catan binnenkort cadeau aan iemand die je niet zo sympathiek vindt. Je doos van Carcassonne kan je beter verbranden. Zoiets wens je niemand toe.

5.      Tijdsduur

Ticket to Ride duurt ongeveer een kwartier per speler. Met 4 spelers ben je dus een uurtje bezig. Als je de regels nog moet uitleggen, tel er dan nog tien minuutjes bij. Het is lang genoeg om een evolutie te zien, maar niet te lang dat je het beu zou worden na een tijdje. Het is kort genoeg om nog even te spelen wanneer je niet écht veel tijd hebt, maar ook niet zo kort dat je denkt "was dat alles?".

 

Varianten

Er zijn naast de originele doos nog verschillende varianten van Ticket to Ride op de markt. Het origineel speelt zich af in de Verenigde Staten en heeft de eenvoudigste regels. Ik raad de versie Ticket to Ride: Europe aan. Die heeft een meer herkenbaar speelbord en een paar uitbreidingen op de regels, die misschien iets te eenvoudig waren in de eerste editie. Nu heb je speciale regels voor tunnels, ferries en stations, en de map is wat strakker. De regels blijven elegant en in vijf minuten uit te leggen, maar het wordt allemaal wat interessanter. De versie voor de gamers is Ticket to Ride: Märklin. In deze versie speel je op een kaart van Duitsland en er worden reizigers geïntroduceerd die je punten kunnen geven door ze langs jouw routes te laten rijden. In deze editie heb je ook verschillende trajectkaarten voor korte en lange routes, zodat je meer controle hebt op wat je precies te pakken krijgt. Ik vind dit de beste versie.

De vorige drie versies spelen het best met 4 spelers, maar zijn ook tof met 2 of 3. Als je echter vooral met 2 of 3 spelers zal zijn, kan je best gaan voor Ticket to Ride: Nordic Countries, die zich in Scandinavië afspeelt. Als je in het originele spel met zijn tweeën speelt, gebeurt het soms dat de ene speler aan de oostkust zit en de andere speler in het westen. Je komt dan nooit in elkaars vaarwater en bent eigenlijk allebei een singleplayer spel aan het spelen, maar dan samen. Dat zal niet gebeuren in Nordic Countries. Je kan ook voor Ticket to Ride: Switserland. Dit is echter een echte uitbreiding, dus je hebt de originele Ticket to Ride of de Europe editie nodig. De Zwitserse map is ook beter geschikt voor 2 of 3 spelers dan het origineel.

En voor alle luieriken die nooit buitenkomen is er ook nog een versie van het spel beschikbaar op Xbox LIVE Arcade, waar je het online kan spelen.

Conclusie