[Bordspel] Sneaks & Snitches

Special | 11-02-2012 -

Aan de bezettingsgraad van onze landelijke gevangenissen te zien, moet het vak crimineel toch een interessant beroep zijn. Wij snappen dat niet zo goed: je draait voornamelijk nachtshiften, je hebt geen vrij in de weekends en je krijgt ook geen bedrijfswagen. Voor de toffe collega's moet je het niet doen en je loopt ook nog eens het risico een langdurige bedrijfsreis naar een gevangenis te maken voor de volgende 20 jaar. Zo gaat het in het echte leven, behalve als je misschien een spelletje speelt zoals Sneaks & Snitches. Een review om snel even mee te pikken dus, dachten wij zo!

Als je dan toch een dief kunt spelen, dan maar ineens een hele goede. Dus ben je hier een gentleman-dief en heb je een hele bende ter beschikking. Je doet het natuurlijk niet voor het geld, maar wel voor de eer en het prestige. De miljonairs uit de buurt maken het je nu ook niet echt moeilijk: ze laten hun juwelen en geheime informatie overal rondslingeren. Het enige wat ontbreekt is een bordje 'Neem mij mee!'. In één klap kan je uiteraard ook die vervelende andere bendes die hier rondzwerven een stevige hak zetten. Je laat gewoon het huis waarvan jij verwacht dat ze het zullen beroven toevallig bewaken. Daarvoor spreek je toch gewoon je goede contacten bij de politie even aan?

De bedoeling van het spel is, uiteraard, zelf zoveel mogelijk buit binnenhalen. Je hebt vier soorten buit: kunstwerken, juwelen, geheime informatie en goud. Op het einde van het spel wordt er voor elke soort apart geteld wie er de meeste van heeft en zo worden overwinningspunten verdeeld. Het maakt niet uit of je de grootste buit hebt, wat wel belangrijk is hoe je scoort tegenover je tegenstanders.

Die buit kan je als volgt binnenhalen: in het midden van de tafel liggen aantal locatiekaarten, benoemd volgens het alfabet. Elke ronde wordt bij elke locatiekaart één buitkaart open gelegd. Een buitkaart kan zijn: een bepaalde soort buit met waarde twee, drie of vier, of simpelweg een aantal overwinningspunten. Tijd om je bende aan het werk te zetten. Je bende bestaat uit een Boss-kaart en evenveel bendeleden als er locatiekaarten zijn.

Elke speler smeedt nu zijn eigen snode plannetje. Elke ronde mag je een boef (of sneak) op pad sturen om een locatie te beroven, en een agent ( of snitch) een locatie laten bewaken, zodat de tegenstander daar geen buit kan binnenhalen. 

Zijn jij en je tegenstanders klaar met plannetjes smeden, dan worden alle sneaks en snitches tegelijk omgedraaid. Sneaks worden dan onder de overeenkomstige locaties gelegd; de snitches komen erboven. Dan kan het afrekenen beginnen!

Er kunnen zich bij elke locatie vier situaties voordoen.

• Als er een of meerdere snitches zijn, dan gebeurt er niets. Of er nu sneaks bijliggen of niet, de buit blijft gewoon liggen.
• Is er een sneak en geen snitches, dan gaat de dief met de buit lopen. De gelukkige speler mag de waarde van de buitkaart nemen in gekleurde blokjes.
• Zijn er meerdere sneaks en geen snitches, dan struikelen de dieven  zo over elkaars voeten dat niemand met de buit weggeraakt. Ze gaan echter niet met lege handen naar huis. Zoals het een echte dief betaamt, wordt er nog snel een handtas of een keukenkast leeggeroofd. Elke aanwezige sneak mag een Secret Stash-kaart trekken. Op de achterkant van deze kaarten staat één van de vier soorten buit. Hoewel deze kaart maar waarde één heeft, heeft ze wel het grote voordeel dat ze gedekt mag blijven liggen. Je tegenstander weet dus niet je wat er precies in je buit zit. De gewone buit blijft gewoon liggen.
• Ten slotte als er géén sneaks en géén snitches zijn, verdwijnt de buitkaart. Wie het gedaan heeft (de butler, misschien, of Colonel Mustard met een loden pijp in de ballroom), maakt niet uit. Feit is dat niemand de buit krijgt.

Dat is eigenlijk het hele spel. De buitkaarten aan de lege locaties worden weer aangevuld en een nieuwe ronde begint. Het spel eindigt op het moment dat er niet meer genoeg kaarten zijn om alle weggenomen buitkaarten aan te vullen. Op dat moment wordt er dus geteld.

Het is dus echt een heel eenvoudig spel. Regels en mechanismen zijn zo intuïtief dat je bijna zonder speluitleg aan het spel kan beginnen, een typische no-brainer zoals dat bij ons genoemd wordt. Toch kan je het spel niet op automatische piloot spelen. Je zal je tegenstander in het oog moeten houden en driedubbel omgekeerde psychologie moeten toepassen in je strategie. 

Wat als er bijvoorbeeld op een locatie vier juwelen te stelen zijn en op een andere locatie drie juwelen? Uiteraard ga je dan voor de vier juwelen! Of toch niet, want misschien denkt je tegenstander wel dat jij voor die vier juwelen gaat en zal hij zijn snitch daar leggen. Dan toch maar voor de drie juwelen. Maar wacht! Wat als mijn tegenstander door heeft dat ik hem door heb en dus zijn snitch bij de drie juwelen legt? Dus kan ik mijn sneak toch maar beter bij de vier juwelen leggen! Maar waar gaat hij dan zijn sneak leggen? Aaaaargh!

Conclusie