[Bordspel] Battlestar Galactica

Special | 29-01-2012 -

In Battlestar Galactica kan je spelen als Admiraal William Adama. Zo. Dit zou genoeg informatie moeten zijn om te weten dat dit het beste spel ooit is. Voila. Review af. Tijd voor de volgende.

Ok, dat was misschien wat kort door de bocht. Battlestar Galactica is gebaseerd op de tv-serie, uiteraard. De premisse van die serie is dat de mensheid een paar tientallen jaren geleden robots heeft gemaakt met een erg geavanceerde AI. Die robots, ook wel bekend als Cylons, zijn in opstand gekomen, wat leidde tot een oorlog. Die eindigde met een pact dat stelde dat de Cylons in ballingschap zouden gaan. Veertig jaar lang wordt er niets meer van de Cylons gehoord, tot ze een verrassingsaanval op de mensheid lanceren. De hele mensheid wordt uitgeroeid, met uitzondering van het schip Battlestar Galactica en nog een paar burgerschepen. Die kleine vloot schepen probeert te ontsnappen van de Cylons die hen nog steeds opjagen. Hun doel is simpel: levend de veilige planeet aarde bereiken.

Fantasy Flight Games heeft fantastisch werk geleverd met deze doos. De vormgeving is van de bovenste plank, zoals we van deze uitgever gewoon zijn. Er zijn bijna 250 kaarten en een stuk of dertig plastic ruimteschepen. Om je levensmiddelen bij te houden heeft het spelbord vier kartonnen draaischijven die superhandig werken. Dit hebben we nog niet in veel andere spellen gezien. Alles is gestyled naar de tv-serie met foto's en dergelijke. Een klein nadeel is misschien wel dat de informatie op de kaarten je misschien een paar spoilers kan bezorgen als je het eerste seizoen van de reeks nog niet gezien hebt.

In het spel speelt iedereen dus een van de bemanningsleden van de Galactica. Sommige van de spelers zijn echter geen mensen, maar staan aan de kant van de Cylons en proberen alles te saboteren. Wie die spelers zijn, weet natuurlijk niemand. Tijdens het spel zit iedereen elkaar dus te beschuldigen dat ze "een vuile cylon" zijn, wat heel erg grappig is.

Wij besloten onze plastic Vipers en Raptors te schilderen.

Elke speler heeft een hand met kaarten. Er zijn vijf verschillende types en er staat steeds een cijfer op van 1 tot 5. Elk personage krijgt maar kaarten van bepaalde types. Laura Roslin, de president uit de serie, trekt bijvoorbeeld vooral politieke kaarten. Starbuck krijgt pilootkaarten en Adama trekt er vooral tactische. Wanneer er een crisis voorkomt door het trekken van een crisiskaart, wat elke ronde is, moet de bemanning van Galactica die proberen te overwinnen. De crisis zegt bijvoorbeeld dat er een bom op het schip ligt. Deze kaart is toevallig een tactische en politieke situatie en heeft bijvoorbeeld een moeilijkheidsgraad van twaalf.

Wat er dan gebeurt, is dat iedereen kaartjes uit zijn hand gedekt mag spelen om te helpen die crisis op te lossen. Wanneer iedereen kaarten bijgedragen heeft, wordt de stapel geschud en worden alle waardes van tactische en politieke kaartjes bij elkaar opgeteld. Als het totaal meer dan twaalf is, de moeilijkheid van deze crisis, is de catastrofe vermeden. Als er kaartjes in zitten van andere types, tellen de waardes daarvan negatief. Stel dat er een paar rode pilootkaarten tussen zitten, dan weet iedereen dat iemand gesaboteerd heeft en dat het een van de spelers was die rode kaarten kan trekken. Natuurlijk zitten er ook twee willekeurige kaarten in het stapeltje, zodat je nooit écht zeker kan zijn.

Als je door hebt wie de Cylon is, kan je hem de gevangenis in gooien, waar hij niet veel kwaad meer kan doen. Of de slechterikken kunnen iedereen overtuigen dat iemand anders de Cylon is en ervoor zorgen dat een goeie in het cachot vliegt. Of de mensen kunnen zich vergissen en andere mensen gevangen nemen! Hilariteit verzekerd. Als je als Cylon in de gevangenis zit, kan jij je bekendmaken. Je krijgt dan wat nieuwe kunstjes uit te voeren en kan vanuit het Cylon-moederschip toch nog schade blijven aanrichten. Het spel is dus niet voorbij wanneer iedereen weet dat jij de mol bent, gelukkig.

In Battlestar Galactica is het de bedoeling een aantal warp jumps te doen tot je uitkomt bij de aarde, liefst voordat al je levensmiddelen opgebruikt zijn. Telkens wanneer je zo'n jump uitvoert, verdwijnen alle vijandige schepen van het spelbord en ben je voor even terug veilig. De dreiging bouwt opnieuw op tot de Cylons je weer bij de ballen gegrepen hebben en je eindelijk opnieuw kan jumpen. Het spel heeft zo een terugkerende op- en afbouw van spanning die wel te smaken is. Het is ook spannend om te zien hoe je brandstof en voedsel verminderen naar het einde van het spel toe. Of je op tijd de aarde bereikt is nooit echt zeker.

Het is een geweldig thematisch spel dat de sfeer van de serie heel goed weet weer te geven. Na het een keer of vijf gespeeld te hebben, heb je het echter wel gezien. Het is niet dat het echt saai wordt, dat gaat wat te ver, maar wij hebben het gevoel dat we onze gametijd liever spenderen aan spellen waar nog nieuwe dingen in gebeuren. Battlestar Galactica is geen spel om tien keer in een maand te spelen. Het lijkt ons dat deze game wel een lange levensduur kan hebben zolang je jezelf niet blootstelt aan een overdosis.

Conclusie