Hands-on preview

04 November 2011 13:20 -

Er zijn weinig racegames zo adrenalineverhogend als Need For Speed. De 9lives-redactie vond het dan ook niet nodig om aan 220 kilometer per uur over de Vlaamse autosnelwegen te scheuren. Een half uurtje Need For Speed: The Run op de EA Showcase in Londen was meer dan voldoende.

Weg zijn de fictieve locaties. In Need For Speed: The Run nemen de spelers deel aan een gigantische illegale straatrace die begint in San Francisco en eindigt in New York. Falen is geen optie want je hoofdpersonage heeft een zware lening af te betalen aan een criminele organisatie die geen zin heeft om verder te onderhandelen. Niet alleen het prijzengeld van 25 miljoen dollar staat op het spel maar ook je eigen leven. Ondanks dit alles hebben we toch goed nieuws: niemand minder dan de bloedmooie Christina Hendrickx uit Mad Men zal je helpen tijdens deze dolle rit.

Droomwagens

We namen plaats achter het stuur van een zwaar opgefokte BMW M3 GTS en konden aan de slag op een relatief eenvoudig stratencircuit. De wagens besturen vrij arcadeachtig, al zal je bij een grove stuurfout wel snel de controle over het stuur verliezen. Dat merkten we vooral tijdens mijn tweede race, die wat lastigere bochten bevatte. Aangezien het spel zich in Amerika afspeelt, zal je er wel rekening mee moeten houden dat veel van de parcours zich op lange rechte stukken afspelen, wat niet bij iedereen in de smaak zal vallen. Ook ik was aanvankelijk sceptisch, maar de races die ik heb kunnen spelen waren best uitdagend. Je turbo op de juiste momenten gebruiken terwijl je aan het slalommen bent doorheen het verkeer is namelijk eenvoudiger gezegd dan gedaan. Tot dusver voelde Need For Speed: The Run op vlak van gameplay echter niet aan als een echte nieuwe titel. Stratencircuits en een turboboost hebben we immers al meermaals gezien.

Michael Bay allures

Dat gevoel verdween meteen tijdens mijn laatste missie. Hier reden we in een dichtbebouwde metropool en toverde het spel zich om tot een filmisch actietafereel dat zo uit een film van Michael Bay had kunnen komen. Een helikopter vloog de ganse tijd boven mij en ik moest steeds de regen van kogels, ontploffingen en neerstortende torens zien te ontwijken. Hier liet Need For Speed: The Run zich van zijn beste kant zien en kregen we bewijs voorgeschoteld dat de indrukwekkende Frostbite 2-engine duidelijk ook als basis voor een racespel kan dienen. Na een tiental keer te sterven werden onze doodsangsten beloond met een grappige knipoog naar Die Hard 4 waarbij we met onze wagen doorheen de lucht vlogen en de helikopter neerhaalden. Af en toe zal je ook te voet verder moeten vluchten tijdens quick time-sequenties. Het team liet me echter weten dat deze intermezzo's eerder bedoeld zijn om het verhaal aan elkaar te knopen en deze slechts een vijf tot tien percent van het spel zullen innemen, zodat de focus blijft liggen op het racen zelf.

Hoe langer we Need For Speed: The Run speelden, hoe meer vertrouwen we kregen in ontwikkelaar Black Box, die een geslaagde arcaderacer lijkt af te leveren. Snelle, afgelikte wagens, bloedmooie dames en een aangename dosis geweld, wat wil je nog meer?