Exclusief interview Randy Pitchford over Duke Nukem Forever

Special | 17-05-2011 -

Nog drie weken en Duke Nukem schopt weer aars in zijn langverwachte nieuwe avontuur. Wie al zat af te tellen sinds de dag waarop de game werd aangekondigd, is daar ondertussen al zo'n veertien jaar mee bezig: het werd de grootste olifantendracht uit de gamegeschiedenis. We spraken met Gearbox-CEO Randy Pitchford over hoe de herrijzenis van de Dukester er dan toch nog kwam. De brave man was gisteren in Antwerpen en wij hadden natuurlijk iemand ter plaatse of wat had u gedacht.

In 2009 trok 3D Realms, na een ontwikkeltijd van meer dan tien jaar, de stekker uit de productie van Duke Nukem Forever. Er was, na twaalf jaar productie, geen geld meer om de game af te werken. Eigenlijk was de lancering van Duke Nukem Forever al voor 1998 gepland, maar een reeks tegenslagen (plus het feit dat het ontwikkelingsteam zijn creatie steeds maar naar nieuwe consolehardware en engines moest migreren) rekte het proces wat langer uit. Maar iets meer dan een jaar nadat 3D Realms de brui eraan gaf, liet Gearbox Software ineens een bommetje vallen tijdens de Penny Arcade Expo in de Verenigde Staten: in een kleine, onopvallende stand lieten ze nieuwe beelden zien van de game. Plus een aankondiging: Gearbox had alle Duke Nukem Forever, plus de rechten op het personage, overgenomen van 3D Realms, en zou de game dan toch afwerken.

Hoe kwam dat ineens?

Randy Pitchford (CEO Gearbox Software): "Er kwam me een verhaal ter ore over hoe een handvol 3D Realms-ontwikkelaars na hun afvloeiing bij het bedrijf gewoon thuis zaten verder te werken aan Duke Nukem Forever. Onbezoldigd, in hun keuken. Ze leefden van macaroni met kaas om hun werk verder te zetten. Je moet begrijpen dat sommige van die mensen meer dan tien jaar met die game bezig waren. Dat moést af. Ik kreeg meteen zoiets van: iemand moet dit doen. Iemand moet Duke terug tot leven brengen."

Veertien jaar ontwikkeling schept torenhoge verwachtingen. Hoe ga je daaraan voldoen?

"Dat is niet per se onze bedoeling: we willen gewoon een waardige opvolger maken voor de vorige game. Ook al is die 15 jaar oud. Iedereen gaat deze game, op zichzelf, geweldig vinden."




De productie van Duke Nukem Forever was een langlopende grap in de Amerikaanse pers. Is dat geen commerciële troef? Iedereen gaat tenminste willen zien of het wel de moeite is.

"Interessante theorie, maar ik weet niet of ze wel klopt. Er zijn ook geen voorgaande voorbeelden: dit is de game met de langste ontwikkeltijd in de geschiedenis, en ik heb geen idee over hoe de consument zal reageren. Maar er zal zeker een element van nieuwsgierigheid meespelen: de geplaagde productie heeft de legende alleen maar versterkt."

We zagen ook een paar pure platformlevels in de previewversie.

"De singleplayercampagne van Duke Nukem Forever duurt ongeveer vijftien uur: drie Call of Duty's dus (lacht). En die zitten vol met actie. Maar bij momenten moet je ook wat rustiger gaan, en de speler doen nadenken. Er zit een goed uitgekiend ritme in Duke Nukem Forever, waarvoor we Half-Life 2 een beetje als model namen. Dat was de laatste game waarin men dat goed deed."




Is Duke Nukem nog wel relevant? Hij begon als een parodie op actiehelden uit de late jaren '80 en vroege jaren '90, maar die kent niemand ondertussen meer.

"Duke is één wandelende hyperbool: alles aan hem is overdreven. Hij is geboren uit een hoop clichés, een soort mix tussen Hugh Hefner en Superman. Maar hij is wél relevent gebleven. Dat zie je bijvoorbeeld aan de hits die zijn trailers krijgen op YouTube. Het grootste bewijs kwam er wat mij betreft toen we de game aankondigden op Penny Arcade Expo, eind 2009: we hadden een doodgewone, zwarte stand gebouwd tussen alle grote gameuitgevers door, met alleen maar het logo erop. Stilaan begonnen bezoekers door te krijgen wat we aan het doen waren, en in geen tijd liep het storm voor ons op Twitter en de gekende gameblogs. Dat soort reacties doen je voelen dat er nog vraag is naar Duke Nukem. En wat zijn culturele relevantie betreft: ik weet ook wel dat het vandaag de trend is dat helden in games serieus en authentiek zijn, emoties en problemen hebben. Duke heeft geen fucking problemen: hij schopt aars! Hij maakt de puber in ons weer eventjes wakker. Dat soort escapisme mag er ook zijn."

Komen er nog Duke Nukem-afleveringen na deze game?

"Zoals ik al zei: ik heb de rechten op de figuur overgenomen, die zijn nu van Gearbox Software. Ik ben daar niet op gesprongen om maar één game te maken." 

Conclusie