Dat was nu voor mij het probleem. In Budokai kon je zonder problemen doen wat je wou, in Tenkaichi werkte die camera véél te veel tegen. Budokai had het perfect onder de knie qua snelheid en actie, Tenkaichi maakte dat allemaal te niet voor mij.

-Budokai 2 en 3 hebben de beste storymodes ooit verwerkt in een dbz game. Dat "schaakbord" uit B2 en de dragon-universe-mode uit B3 hebben meer diepgang dan EENDERT welke dbz-game die later kwam.

-Cell-shaded >>>> 3D/cell-shaded(mix dus) DBZ is nog altijd een "cartoon" en voor mij mag het dus wat "cartoony" ogen. De grafische stijlen in tenkaichi en latere delen gaven mij steeds minder de indruk dat ik met de Echte Goku en co aan het vechten was.

-Gameplay... Sorry voor iedereen die vindt dat ze meester zijn in tenkaichi, maar budokai 1/2/3 waren moeilijker en hadden een veel steilere leercurve.
Je kon niet zomaar je ultimate moves uit je mouw schudden en blocken/dodgen vereiste OEFENING! In tenkaichi was het gewoon van: "zorg dat je genoeg Ki hebt en gewoon deze twee/drie knopjes indrukken. "

2D is misschien "maar" 2D, maar het biedt wel de mogelijkheid van een enorm diepgaand gevechtsysteem. Je kan argumenteren dat 3D-beweging en vliegen het meer aan liet voelen gelijk ECHTE DBZ, maar de gevechten in de originele serie waren voor mij het coolste als ze op nog geen meter afstand van elkaar klappen uitdeelden/ontweken/blokten.


En er zijn nog wel zaken, maar ik heb men punt wel bewezen, lijkt me.

Goede fightgames moeten imo '2D' zijn zoals jij het zegt
Het enige goede aan de Tenkaichi series was het aantal characters