Mass Effect: een terugblik

Special | 23-02-2012 -

Met toppers als Baldur's Gate, Jade Empire of de eerste Knights of the Old Republic in het achterhoofd was het bijna onmogelijk om in 2005 sceptisch te zijn over de aankondiging van actie-RPG Mass Effect door de Canadese ontwikkelaar BioWare. Meer dan zes jaar na de release van de eerste succesrijke game is de franchise uitgegroeid tot een vaste waarde in het collectief gamegeheugen en een zoveelste toonbeeld van haar vermogen om te innoveren en oerdegelijke games af te leveren.

Sinds de eerste game in de Mass Effect-reeks konden we ons inleven in de perikelen van Commander Shephard, een stoere militair op een ruimtevloot die door het volbrengen van allerlei bloedstollende missies een dreiging voor het heelal ontdekte. Hoewel de aankondiging van de eerste game eerder deed uitschijnen dat we te maken gingen krijgen met een degelijke, doch ietwat conventionele shooter, werd het sinds de release van de game duidelijk hoe groot de ambities van de Canadese ontwikkelaar daadwerkelijk waren. Mass Effect wist te overtuigen door zijn complexe universum vol politieke intriges en machtspelletjes, maar ook door zijn gigantische cast boordevol kleurrijke personages, en uiteraard een overtuigend verhaal van epische proporties. Wat echter het meeste bewondering afdwingt, is de manier waarop BioWare het potentieel van al deze troeven tot het uiterste benutte door een verregaande interactiviteit met de spelwereld te ontwikkelen.



Knopen doorhakken

De interactiviteit en non-lineaire structuur die BioWare bij de eerste game introduceerde, manifesteerde zich in de eerste plaats op de spelervaring. Die kan namelijk sterk verschillen naar gelang de houding die je aanneemt en de morele keuzes die je maakt met Commander Shepard, de iconische hoofdrolspeler van de franchise die spelers sinds de eerste game al naar wens kunnen modelleren. Die ontwerpfase is de basis van alle keuzes die de speler doorheen zijn avontuur zal moeten maken. Het is namelijk op dat moment dat de speler al moet bepalen wat de afkomst, toekomstige vaardigheden en het verleden van Commander Shephard zijn. Zaken die één voor één een weerslag hebben op de omgang met NPC's en de persoonlijkheid van Shephard.



Zwart-wit of grijs

Waar vorige BioWare-titels eerder opteerden voor een moraliteitsysteem die de nadruk legde op goed en slecht, kiest BioWare in Mass Effect voor een systeem die de grens tussen beiden eerder doet vervagen of die op zijn minste een grijswaarde toevoegt en polarisering vermijdt. Zo krijgt de speler Paragon Points voor heroïsche daden en Renegade Points voor wrede acties. Op die manier zullen door occasionele goede acties van een eerder ongenadige en brutale Shepard NPC's niet noodzakelijk sympathieker tegen hem of haar zijn.



Succesformule

Evenzeer een reden voor het daverend succes van Mass Effect is de klare kijk waarmee BioWare naar buiten trad met de reeks, die al van bij de eerste titel bestemd was om een trilogie te worden. Zo hebben we te danken aan de goed gedocumenteerde canon van de hand van gamescenarist Drew Karpyshyn dat het Mass Effect-universum vanaf de eerste telg tot bloei kwam en interessant werd voor andere media. Waar andere franchises soms meerdere pogingen voor nodig hebben, slaagt BioWare bij de eerste keer door spelers mee te slepen in een uitgewerkt ruimtestelsel met een eigen rijke geschiedenis en esthetiek. Een wereld waarin ook een kruisbestuiving van genres, gaande van op stats gerichte RPG's tot hectische shooters, zich voltrekt om het beste uit elk genre te halen en een uniek en onvergetelijk avontuur te serveren aan een hongerig en veeleisend publiek.

Conclusie